به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز؛ چهل سال پس از فاجعه هستهای چرنوبیل، ذرات رادیواکتیو همچنان در خاک اطراف نیروگاه پراکندهاند. این ذرات میکروسکوپی، با اندازهای بین ۸ تا ۵۰ میکرومتر، هنوز به شدت رادیواکتیو هستند. ورود به مناطق آلوده این ذرات نیاز به لباس محافظ دارد.
انفجارهای رآکتور، حجم عظیمی از بقایای سوخت را آزاد کرد. دانشمندان با بررسی دقیق این ذرات به یافتهای غیرمنتظره دست یافتهاند. برخی از این ذرات با وجود دههها قرار گرفتن در معرض محیط، بخش زیادی از ساختار درونی اولیه خود را حفظ کردهاند.
توبیاس وایسنبورن، فیزیکدان و دانشجوی دکتری دانشگاه لایبنیتس هانوفر، به دستهبندی این ذرات پرداخته است. او توضیح میدهد که دسته اول از نظر شیمیایی و فیزیکی شباهت زیادی به سوخت هستهای دیاکسید اورانیوم دارند. دسته دوم بهطور جزئی یا کامل درون لایه زیرکونیومی محصور شدهاند. دسته سوم کاملاً با لایه زیرکونیوم ذوب و ترکیب شدهاند.
اهمیت این یافته در این است که ساختار این ذرات تعیین میکند که با چه سرعتی تجزیه میشوند. این مسئله همچنین به آزادسازی مواد رادیواکتیو در محیط مرتبط است. به همین دلیل، این ذرات میتوانند میراث خطرناک چرنوبیل را برای نسلها ادامه دهند.