مقالات و یادداشت ها

مقالات و یادداشت ها

مقالات و یادداشتهای تخصصی کارشناسان و صاحب نظران صنعت هتلداری در این بخش از سایت قابل مشاهده و دانلود میباشد.

صنعت گردشگری ایران در سایه تحریم ها و تهدیدات بین‌المللی

صنعت گردشگری یکی از مهم‌ترین بخش‌های اقتصادی ایران است که به دلایل مختلف از جمله منابع طبیعی غنی، تاریخ و فرهنگ باستانی، و مهمان‌نوازی مردم، توانسته است جذابیت‌های فراوانی برای گردشگران داخلی و خارجی ایجاد کند. اما این صنعت در سال‌های اخیر به شدت تحت تأثیر تهدیدات بین‌المللی، به ویژه سیاست‌های خصمانه دولت‌های خارجی و تحریم‌ها قرار گرفته است. تهدیدات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی، باعث شده‌اند که گردشگران خارجی از سفر به ایران منصرف شوند و این موضوع به کاهش درآمدهای حاصل از صنعت گردشگری انجامیده است. در این شرایط، تأثیرات منفی بر هتل‌ها، آژانس‌های مسافرتی و سایر مشاغل مرتبط با گردشگری به وضوح قابل مشاهده است. بسیاری از هتل‌ها با کاهش شدید اشغال مواجه شده‌اند، و این امر به بیکاری و کاهش درآمدها منجر شده است. همچنین، نگرانی‌های امنیتی و عدم اطمینان در مورد آینده، مانع از جذب گردشگران خارجی می‌شود. در ادامه به چند نکته در مورد وضعیت کنونی و چشم‌انداز آینده این صنعت پرداخته می‌شود: تداوم وضعیت فعلی در شرایط کنونی، اگر تغییرات جدی در سیاست‌های داخلی و خارجی ایران و همچنین در نحوه برخورد جامعه بین‌المللی با این کشور به وجود نیاید، صنعت گردشگری احتمالاً همچنان با چالش‌ها و ضرر و زیان‌های جدی مواجه خواهد بود. ادامه تحریم‌ها و عدم ثبات سیاسی می‌تواند به کاهش تمایل سرمایه‌گذاران برای سرمایه‌گذاری در این صنعت منجر شود. نیاز به اصلاحات برای بهبود وضعیت صنعت گردشگری، نیاز به اصلاحات اساسی در سیاست‌ها و استراتژی‌ها وجود دارد. این اصلاحات شامل بهبود زیرساخت‌ها، ایجاد تسهیلات برای گردشگران، تقویت دیپلماسی فرهنگی و بهبود تصویر عمومی ایران در رسانه‌های بین‌المللی است. بدون این اصلاحات، وضعیت صنعت گردشگری بهبود نخواهد یافت. فرصت‌های موجود با وجود چالش‌های فعلی، فرصت‌هایی نیز برای بهبود وضعیت صنعت گردشگری وجود دارد. تغییر در روابط بین‌المللی، بهبود تصویر ایران و افزایش تقاضا برای سفر به مقاصد جدید می‌تواند به جذب گردشگران کمک کند. برای مثال، اگر دولت بتواند روابط خود را با کشورهای همسایه و دیگر کشورها تقویت کند، می‌تواند به افزایش گردشگران و درآمدهای حاصل از این صنعت کمک کند. ضرورت همکاری بین‌المللی تحقق این اهداف نیازمند همکاری و تعامل بین‌المللی است. در صورتی که ایران بتواند به یک شریک قابل اعتماد در زمینه گردشگری و فرهنگ تبدیل شود، می‌تواند به تدریج از تحریم‌ها و تهدیدات بین‌المللی فاصله بگیرد و به جذب گردشگران کمک کند. اینکه تا کی صنعت گردشگری ایران متحمل ضرر و زیان‌ها خواهد بود، به عوامل متعددی بستگی دارد، از جمله تغییرات در سیاست‌های داخلی و خارجی، اقدامات مؤثر در جهت بهبود زیرساخت‌ها و تصویر ایران در سطح جهانی. بدون یک رویکرد جامع و هماهنگ، این صنعت همچنان در معرض خطر خواهد بود. اگرچه وضعیت کنونی ناامیدکننده به نظر می‌رسد، اما با تدابیر مناسب و همکاری‌های بین‌المللی، می‌توان به بهبود وضعیت صنعت گردشگری امیدوار بود. در واقع، حل چالش‌های بین‌المللی مرتبط با صنعت گردشگری ایران نیازمند یک رویکرد جامع و چندجانبه است که شامل دیپلماسی، همکاری‌های بین‌المللی، بهبود زیرساخت‌ها و توسعه استراتژی‌های بازاریابی می‌شود. در ادامه، چندین راهکار برای حل این چالش‌ها ارائه می‌شود: دیپلماسی فعال و مؤثر تقویت روابط دیپلماتیک: برقراری و تقویت روابط دیپلماتیک با کشورهای مختلف می‌تواند به کاهش تنش‌ها و ایجاد زمینه‌های همکاری بین‌المللی کمک کند. این روابط باید به‌ویژه با کشورهای همسایه و کشورهایی که فرهنگ و تاریخ مشترکی دارند، گسترش یابد. ایجاد انجمن‌های فرهنگی: برگزاری نشست‌ها و همایش‌های فرهنگی و هنری در کشورهای مختلف می‌تواند به ترویج فرهنگ و تاریخ ایران کمک کند و تصویر مثبت‌تری از کشور ارائه دهد. توسعه زیرساخت‌های گردشگری سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها: بهبود زیرساخت‌های گردشگری، مانند هتل‌ها، حمل و نقل و امکانات تفریحی، می‌تواند به جذب گردشگران کمک کند. این سرمایه‌گذاری‌ها باید به‌گونه‌ای انجام شود که کیفیت خدمات بهبود یابد. ایجاد تسهیلات گردشگری: فراهم کردن تسهیلات ویژه برای گردشگران، مانند تخفیف‌های ویژه یا خدمات رایگان، می‌تواند به جذب مسافران کمک کند. استفاده از فناوری‌های نوین برنامه‌های دیجیتال: استفاده از فناوری‌های نوین برای بهبود تجربه گردشگران می‌تواند تأثیرگذار باشد. ایجاد وب‌سایت‌ها و اپلیکیشن‌های کاربرپسند برای ارائه اطلاعات دقیق درباره جاذبه‌ها و امکان رزرو خدمات، به گردشگران کمک می‌کند. بازاریابی دیجیتال: بهره‌گیری از رسانه‌های اجتماعی و پلتفرم‌های آنلاین برای تبلیغ جاذبه‌های گردشگری و ارائه تجربیات مثبت از مسافران قبلی می‌تواند به جذب گردشگران جدید کمک کند. همکاری‌های بین‌المللی ایجاد توافق‌های فرهنگی: توسعه همکاری با کشورهای دیگر و ایجاد توافق‌های فرهنگی و گردشگری می‌تواند به تبادل تجربیات و جذب گردشگران کمک کند. مشارکت در سازمان‌های بین‌المللی: عضویت و مشارکت در سازمان‌های بین‌المللی مانند یونسکو و سازمان جهانی گردشگری می‌تواند به تقویت موقعیت ایران در عرصه جهانی کمک کند. ✍️ فاطمه دکامینی - مدرس دانشگاه، مولف و پژوهشگر

ایجاد شده: امروز آخرین ویرایش: امروز

فقدان مرجع مرتبط با آمار و اطلاعات در صنعت گردشگری ایران

در سال‌های اخیر، صنعت گردشگری به عنوان یکی از محورهای توسعه اقتصادی در بسیاری از کشورها شناخته شده است. اما متأسفانه در ایران، با وجود پتانسیل‌های فراوان و جاذبه‌های گردشگری بی‌نظیر، هنوز هم با چالش‌های جدی در این حوزه مواجه هستیم. یکی از این چالش‌ها، فقدان آمار و اطلاعات دقیق و قابل اعتماد در زمینه گردشگری، مؤسسات آموزشی مرتبط و تعداد هتل‌ها و مراکز اقامتی است. تا به امروز، هیچ نهاد و مرجع مشخصی در کشور وجود نداشته که به صورت جامع و سیستماتیک به جمع‌آوری، تحلیل و انتشار داده‌های مربوط به گردشگری و هتلداری بپردازد. این امر نه تنها بر تصمیم‌گیری‌های کلان اقتصادی تأثیر منفی گذاشته، بلکه سرمایه‌گذاران و کارآفرینان فعال در این حوزه را نیز با سردرگمی و عدم اطمینان مواجه کرده است. به عنوان یک فعال در حوزه گردشگری و هتلداری، بر این باورم که ایجاد یک نهاد مرجع برای گردآوری و تحلیل اطلاعات در این حوزه، امری ضروری است. این نهاد می‌تواند به عنوان یک پل ارتباطی میان دولت، سرمایه‌گذاران و دانشگاه‌ها عمل کرده و با ارائه آمار و اطلاعات دقیق، زمینه‌ساز تصمیم‌گیری‌های استراتژیک و توسعه پایدار در صنعت گردشگری کشور باشد. چالش‌های موجود: عدم وجود آمار دقیق: در حال حاضر، اطلاعات موجود درباره تعداد هتل‌ها، ظرفیت‌های اقامتی و آمار گردشگران به صورت پراکنده و غیرقابل اعتماد است. این امر موجب می‌شود که تصمیم‌گیری‌های کلان در سطح دولتی و خصوصی با دشواری مواجه شود. کمبود مؤسسات آموزشی متخصص: عدم وجود آمار و اطلاعات دقیق درباره نیاز بازار، منجر به کمبود مؤسسات آموزشی و دوره‌های تخصصی در زمینه گردشگری و هتلداری شده است. این موضوع باعث افت کیفیت خدمات و عدم توانایی در جذب گردشگران بیشتر می‌شود. عدم شناخت از بازار: سرمایه‌گذاران و کارآفرینان به دلیل عدم دسترسی به اطلاعات معتبر، در انتخاب و طراحی پروژه‌های خود با چالش‌هایی روبرو هستند که می‌تواند به هدر رفت منابع و سرمایه‌های آنها منجر شود. مزایای ایجاد نهاد مرجع: جمع‌آوری و تحلیل داده‌ها: ایجاد یک نهاد مرجع می‌تواند به جمع‌آوری و تحلیل داده‌های دقیق و معتبر در زمینه گردشگری و هتلداری بپردازد. این اطلاعات می‌تواند شامل آمار مربوط به تعداد هتل‌ها، نرخ اشغال، تعداد گردشگران داخلی و خارجی، و نیازهای بازار باشد. کمک به تصمیم‌گیری‌های استراتژیک: با وجود داده‌های دقیق و قابل اعتماد، تصمیم‌گیری‌های کلان اقتصادی و سرمایه‌گذاری‌ها به مراتب آسان‌تر و مؤثرتر خواهد شد. نهاد مرجع می‌تواند به دولت و بخش خصوصی در تدوین سیاست‌های مناسب کمک کند. توسعه مؤسسات آموزشی: با درک بهتر از نیازهای صنعت، می‌توان مؤسسات آموزشی مرتبط با گردشگری و هتلداری را بهبود بخشید و دوره‌های آموزشی متناسب با نیاز بازار ارائه داد. این امر به بهبود کیفیت خدمات در صنعت گردشگری منجر می‌شود. جذب سرمایه‌گذاری: با ارائه اطلاعات دقیق و معتبر، نهاد مرجع می‌تواند به جذب سرمایه‌گذاران و کارآفرینان در صنعت گردشگری کمک کند. این موضوع می‌تواند منجر به افزایش اشتغال و رشد اقتصادی در کشور شود. ایجاد شبکه‌های همکاری: نهاد مرجع می‌تواند به عنوان یک پل ارتباطی میان دولت، دانشگاه‌ها و بخش خصوصی عمل کرده و با ایجاد شبکه‌های همکاری، به تبادل اطلاعات و تجربیات در این حوزه کمک کند. از این رو، پیشنهاد می‌کنم که با همکاری نهادهای دولتی و خصوصی، اقدام به تأسیس یک مرکز تحقیقاتی و آماری در حوزه گردشگری و هتلداری کنیم. این مرکز می‌تواند به جمع‌آوری داده‌های مربوط به تعداد هتل‌ها، مراکز آموزشی، میزان ورود گردشگران و سایر عوامل مؤثر بر صنعت گردشگری بپردازد و با تحلیل‌های علمی و کاربردی، راهکارهای مناسبی برای توسعه این صنعت ارائه دهد. بی‌تردید، با ایجاد چنین نهادی، می‌توانیم به یکی از چالش‌های بزرگ صنعت گردشگری در ایران غلبه کنیم و زمینه را برای رشد و شکوفایی این صنعت فراهم آوریم. ✍️ فاطمه دکامینی - مدرس دانشگاه، مولف و پژوهشگر

ایجاد شده: 29/آذر/1404 آخرین ویرایش: 29/آذر/1404

بررسی شبانه (Night Audit) هتل: گزارش‌هایی برای مدیریت کارآمد هتل

هرچه گزارش‌های شبانه دقیق‌تر و منظم‌تر باشند، دیدگاه جامع‌تری از وضعیت مالی هتل خود به دست خواهید آورد. این گزارش‌ها برای تمامی هتل‌ها با هر ابعاد و نوعی ضروری بوده و باید در پایان هر روز تهیه شوند. گزارش‌های شبانه به شما کمک می‌کنند تا تراکنش‌های مهمانان را ثبت کرده و آن‌ها را با حساب‌های پذیرش هتل تطبیق دهید؛ بدین ترتیب قادر خواهید بود جریان نقدی روزانه را ارزیابی و نهایی کنید. علاوه بر این، این گزارش‌ها تصویری واضح از فعالیت‌های مهمانان و فرآیندهای هتل در طول روز ارائه می‌دهند. به این گزارش‌ها «بررسی شبانه»(Night Audit) هم گفته می‌شود، چون معمولاً شبانه انجام می‌شوند تا تمام رزروها و تراکنش‌های روز مرور شوند. بسته به نیازهای هتل، این گزارش‌ها می‌توانند از یک ثبت دستی ساده تا یک فرآیند پیچیده نرم‌افزاری (شامل جزئیات حساب مهمانان، جریان نقدی و...) متغیر باشند. یک بررسی شبانه کامل شامل گزارش‌هایی از درآمدها، رزروها، وضعیت اتاق‌ها، حساب مهمانان و اعتبارات تا آن زمان است. هرچه این گزارش‌ها جزئی‌تر و منظم‌تر باشند، درک بهتری از جریان مالی هتل خود خواهید داشت. در ادامه، با گزارش‌های ضروری برای بررسی شبانه هتل آشنا می‌شوید تا تصویر کاملی از تراکنش‌های روزانه داشته باشید و از هماهنگی تمام بخش‌های هتل اطمینان یابید. 1. گزارش دفتر حساب پرداخت حسابرس شب (Night Auditor) هتل رسیدهای رزروهای انجام شده در طول روز را بررسی می‌کند و مطمئن می‌شود که به درستی به همراه هزینه‌های مربوطه ثبت شده‌اند. او همچنین اطمینان حاصل می‌کند که تمام تراکنش‌ها، مانند پول نقد، کارت‌های اعتباری و سپرده‌های بانکی، به حساب هر مهمان ثبت شده باشد. از طریق این فرآیند، شما به طور کامل از تراکنش‌های روزانه مهمانان خود آگاه خواهید بود و در هر لحظه از وضعیت مالی آن‌ها، رسیدهای تا به امروز برای هر اتاق، مانده حساب و اینکه آیا رزرو معلق است یا پرداخت شده، اطلاع خواهید داشت. 2. گزارش وضعیت اشغال و اتاق از آنجایی که گه گاه پیش‌بینی می‌شود رزروهای بیش از ظرفیت وجود داشته باشد و در نتیجه مشکلاتی در دسترسی به اتاق‌ها ایجاد شود، حسابرس شب باید وضعیت اتاق، تمیزی و گزارش‌های اشغال را بررسی و ارزیابی کند تا تغییرات لازم را در رزروها اعمال کند. 3. گزارش عدم مراجعه مهمان (No Show) با ثبت رزروهایی که مهمان مراجعه نکرده است، اتاق‌های رزرو شده را دوباره در دسترس قرار می‌دهیم و مطمئن می‌شویم که طبق سیاست‌های رزرو و لغو ما از مشتریان هزینه دریافت می‌شود. علاوه بر این، پذیرش را از رزروهای عدم مراجعه مطلع می‌کند تا در صورتی که هنوز این کار را نکرده‌اند، بتوانند با مشتری تماس بگیرند، عدم ورود او را بررسی کنند و مطمئن شوند که تاریخ‌های رزرو تغییر نکرده است. 4. گزارش تراز آزمایشی (Trial balance report) مهم است که تمام جریان‌های نقدی ثبت شوند، مانند پیش‌پرداخت‌ها و پرداخت‌های کامل، خدمات اضافی درخواست شده توسط مشتریان، سفارش‌های غذا و نوشیدنی از بار/رستوران هتل و هر سرویس دیگری که هزینه اضافی دارد. حسابرس شب باید تمام هزینه‌های انجام شده به ازای هر مشتری/اتاق در هر روز را جمع‌آوری، ثبت و کنترل کند و یک کارت ثبت کامل از حساب آن‌ها ایجاد کند. این فرآیند تراز آزمایشی نامیده می‌شود، زیرا بر اساس داده‌های کل درآمد به ازای هر مشتری در هر روز است. 5. بررسی گزارش نرخ اتاق مهم است که قیمت‌های اتاق بررسی و با هزینه‌ای که مشتریان رزروهای خود را انجام داده‌اند مقایسه شود، زیرا از این طریق اطمینان حاصل می‌کنیم که قیمت‌های واقعی رزرو با هزینه اتاق (نرخ پایه) مطابقت دارد. با انجام این کار، می‌توانیم اشتباهات احتمالی در قیمت‌های رزرو را شناسایی کرده و اقدامات لازم را انجام دهیم. 6. گزارش مالیات این گزارش به ما امکان می‌دهد در هر لحظه مالیات‌های مربوط به هر رزرو را بررسی کنیم و رزروهایی که مراجعه نکرده‌اند یا لغو شده‌اند را کسر کنیم. از آنجایی که مالیات‌ها بر اساس خدمات ارائه شده محاسبه می‌شوند، مهم است که به طور منظم رزروهای خود را بررسی کنیم تا مطمئن شویم که گزارش مالیات به درستی تکمیل شده است. می‌دانید چرا گزارش‌های شبانه، «بررسی شبانه»(Night Audit) نامیده می‌شوند؟ قبل از اینکه سیستم‌های خودکار برای پذیرش هتل‌ها به وجود بیایند، بهترین زمان برای نوشتن گزارش‌ها اواخر شب یا اوایل صبح بود، زیرا در این ساعات تقاضای مهمانان و بخش‌های مختلف هتل نسبت به هر زمان دیگری از روز کمتر بود. در این ساعات، حسابرسان می‌توانستند روی این فرآیند تمرکز کنند و گزارش‌های خاص را ثبت کنند. با وجود استفاده از سیستم‌های خودکار، ساعات عصر همچنان مناسب‌ترین زمان برای تهیه گزارش‌ها هستند، زیرا بخش‌های مختلف هتل می‌توانند بدون حجم کاری روزانه فعالیت کنند. ✍️ سینا ظفریان - فعال گردشگری

ایجاد شده: 17/اردیبهشت/1404 آخرین ویرایش: 17/اردیبهشت/1404

سلامتی، گوهری پنهان در هتلداری

صنعت هتلداری، این دنیای پر زرق و برق و پر تکاپو، همواره به عنوان ویترینی از تجمل و خدمات رسانی شناخته می‌شود. اما در پشت این ظاهر فریبنده، حقیقتی نهفته است که اغلب از دیده‌ها پنهان می‌ماند: سلامت و رفاه نیروی انسانی. این گوهری پنهان، کلید طلایی موفقیت و پایداری هر هتل است. سال‌ها پیش، زمانی که من به عنوان عضوی کوچک در یکی از هتل‌های شهر مشغول به کار بودم، تجربه‌ای ارزشمند کسب کردم که دیدگاهم را نسبت به این صنعت دگرگون ساخت. در آنجا، مدیران دلسوزی حضور داشتند که نه تنها به سودآوری و جذب مشتری اهمیت می‌دادند، بلکه سلامت و رفاه کارکنان را در اولویت بالاتری قرار داده بودند. به خاطر دارم، مدیر خانه‌داری هتل، بانویی با تجربه و کاردان بود. او به خوبی می‌دانست که کارکنان بخش خانه‌داری، به طور مداوم با مواد شوینده اسیدی و شیمیایی در تماس هستند. به همین دلیل، او با پیگیری‌های مستمر، ترتیبی داده بود تا تمامی کارکنان این بخش، روزانه سهمیه شیر دریافت کنند. این اقدام، نه تنها از لحاظ جسمی به سلامت کارکنان کمک می‌کرد، بلکه نشان از اهمیت و ارزشی بود که مدیریت برای آنها قائل بود. همچنین، مدیر غذا و نوشیدنی هتل، فردی خلاق و نوآور بود. او به این نکته توجه داشت که پرسنل بخش پذیرایی، به دلیل سرو غذا و نوشیدنی در ساعات طولانی، در معرض خطر چاقی و اضافه وزن قرار دارند. به همین دلیل، او هر روز صبح، قبل از شروع کار، برنامه‌های ورزشی مفرح و متنوعی را برای کارکنان تدارک می‌دید. این برنامه‌ها، نه تنها به حفظ تناسب اندام آنها کمک می‌کرد، بلکه باعث افزایش انرژی و شادابی آنها در طول روز می‌شد. او معتقد بود که کارکنان شاداب و خوش اندام، می‌توانند خدمات بهتری به میهمانان ارائه دهند و از ایجاد نارضایتی ناشی از بوی بد عرق جلوگیری کنند. من نیز به عنوان یک کارمند در بخش فرانت آفیس، از توجه و حمایت مدیران هتل بهره‌مند بودم. به دلیل ایستادن طولانی مدت در این بخش، خطر ابتلا به واریس برای من وجود داشت. مدیر هتل با درک این موضوع، به من اجازه می‌داد تا در ساعات خلوت، در بک‌آفیس بنشینم و استراحت کنم. این اقدام ساده، نه تنها از بروز مشکلات جسمی برای من جلوگیری می‌کرد، بلکه باعث افزایش انگیزه و تعهد من به کارم می‌شد. سلامت کارکنان هتل‌ها، به ویژه در بخش‌هایی که نیاز به ایستادن طولانی‌مدت دارند، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. استفاده از کفش‌های استاندارد و طبی برای کارکنان، به‌طور مستقیم بر سلامت اسکلتی-عضلانی آن‌ها تأثیر می‌گذارد. کفش‌های نامناسب می‌توانند منجر به کمردرد، درد پا و سایر آسیب‌های جسمانی شوند که این مشکلات می‌توانند به کاهش بهره‌وری و افزایش غیبت از کار منجر شوند. لذا، سرمایه‌گذاری در تهیه کفش‌های طبی استاندارد و ارائه آموزش‌های لازم در خصوص نحوه صحیح ایستادن و حرکت کردن، به حفظ سلامت کارکنان کمک می‌کند. اما سلامت جسمانی، تنها بخشی از سلامت کلی نیروی انسانی است. سلامت روان، موضوعی به مراتب مهم‌تر و پیچیده‌تر است که متاسفانه در بسیاری از هتل‌ها نادیده گرفته می‌شود. استرس شغلی، فشارهای روانی ناشی از تعامل با مشتریان ناراضی، شیفت‌های طولانی و نامنظم، و عدم تعادل بین کار و زندگی، می‌تواند به سلامت روان کارکنان آسیب جدی وارد کند. در هتل محل کار من، مدیران به این موضوع نیز توجه ویژه‌ای داشتند. آنها به طور منظم، مشاوران و روانشناسان مجرب را به هتل دعوت می‌کردند تا برای کارکنان، دوره‌های آموزشی و مشاوره‌ای برگزار کنند. در این دوره‌ها، کارکنان با روش‌های مدیریت استرس، حل مسئله و برقراری ارتباط موثر آشنا می‌شدند. همچنین، مدیران همواره در دسترس بودند تا به مشکلات و نگرانی‌های کارکنان گوش دهند و آنها را راهنمایی کنند. این تجربه‌ها به من آموخت که سرمایه‌گذاری در سلامت نیروی انسانی، نه تنها یک وظیفه اخلاقی، بلکه یک استراتژی هوشمندانه برای موفقیت پایدار است. هتلی که به سلامت کارکنان خود اهمیت می‌دهد، در واقع برای آینده خود سرمایه‌گذاری می‌کند. کارکنان سالم، شاداب و با انگیزه، خدمات بهتری به میهمانان ارائه می‌دهند، رضایت مشتریان را افزایش می‌دهند، و در نهایت، سودآوری هتل را تضمین می‌کنند. متاسفانه، در بسیاری از هتل‌ها، این موضوع نادیده گرفته می‌شود. مدیران، تنها به دنبال افزایش سود و کاهش هزینه‌ها هستند و از اهمیت سلامت نیروی انسانی غافل می‌شوند. آنها فراموش می‌کنند که کارکنان، ارزشمندترین دارایی هر هتل هستند. من معتقدم که زمان آن رسیده است تا این نگرش تغییر کند. مدیران هتل‌ها باید بپذیرند که سلامت نیروی انسانی، نه یک هزینه اضافی، بلکه یک سرمایه‌گذاری ارزشمند است. آنها باید با ایجاد محیطی سالم و ایمن، ارائه آموزش‌های لازم و حمایت از کارکنان خود، به سلامت جسمی و روانی آنها اهمیت دهند. سلامتی نیروی انسانی به عنوان یک اصل بنیادین در صنعت هتلداری باید مورد توجه قرار گیرد. با نگاهی دقیق به تجربیات و ابتکارات مثبتی که در هتل‌ها پیاده‌سازی می‌شوند، می‌توان به وضوح مشاهده کرد که مدیریت کلیدی و مؤثر به خوبی می‌تواند سلامت کارکنان را تضمین کند و در عین حال کیفیت خدمات را بهبود بخشد. وقتی کارکنان احساس کنند که به آنها اهمیت داده می‌شود و در محیطی ایمن و حمایتی کار می‌کنند، توانایی بیشتری برای ارائه خدمات عالی دارند. بیایید با هم، گوهری پنهان در صنعت هتل‌داری را کشف کنیم و با سرمایه‌گذاری در سلامت کارکنان، آینده‌ای روشن‌تر و موفق‌تر را برای هتل‌های خود رقم بزنیم. ✍️ فرزاد زارع - فعال گردشگری

ایجاد شده: 10/اردیبهشت/1404 آخرین ویرایش: 10/اردیبهشت/1404

اصول و روش‌های نرخ‌گذاری غذا و نوشیدنی در هتل‌ها

بخش غذا و نوشیدنی (Food & Beverage) یکی از مهم‌ترین منابع درآمدی هتل‌هاست که می‌تواند تا ۲۰٪ تا ۴۵٪ از کل درآمد هتل را شامل شود. موفقیت این بخش نه تنها به کیفیت خدمات بلکه به استراتژی صحیح نرخ‌گذاری وابسته است. نرخ‌گذاری هوشمندانه باعث افزایش سودآوری، جذب بیشتر مهمانان و تقویت برند هتل می‌شود.اهمیت نرخ‌گذاری درست باعث افزایش سودآوری و پوشش هزینه‌های عملیاتی ،رقابت‌پذیری با رستوران‌های مستقل و سایر هتل‌ها ،ایجاد ارزش ادراکی مناسب برای مهمان و کنترل هزینه‌ها و جلوگیری از اتلاف منابع خواهد شد. ✅ روش‌های اصلی نرخ‌گذاری غذا و نوشیدنی در هتل‌ها: ۱. نرخ‌گذاری بر اساس هزینه (Cost-Based Pricing) رایج‌ترین روش در هتل‌ها. در این روش ابتدا هزینه‌های تمام شده (Cost of Goods Sold – COGS) محاسبه شده و سپس با درنظر گرفتن درصد سود هدف، قیمت فروش تعیین می‌شود. فرمول: > قیمت فروش = هزینه مواد اولیه × ضریب سود مثال: هزینه تولید یک پاستا ۱۵۰,۰۰۰ تومان است. اگر ضریب سود ۳ در نظر بگیریم: قیمت فروش = ۱۵۰,۰۰۰ × ۳ = ۴۵۰,۰۰۰ تومان نکته: ضریب سود بسته به نوع هتل و بازار هدف بین ۲.۵ تا ۳.۵ متغیر است. ۲. نرخ‌گذاری بر اساس ارزش ادراکی (Value-Based Pricing) در این روش، قیمت‌گذاری بر اساس ارزش ذهنی که مهمانان برای غذا یا نوشیدنی قائل هستند انجام می‌شود، نه صرفاً هزینه تولید. مثال: یک قهوه اسپرسو ممکن است ۳۰,۰۰۰ تومان هزینه داشته باشد، اما در لابی یک هتل ۵ ستاره با موسیقی زنده و خدمات لوکس، می‌توان آن را ۱۸۰,۰۰۰ تومان فروخت. کلید موفقیت: باید تجربه‌ای فراتر از غذا ارائه شود (دکوراسیون، سرویس‌دهی، فضا و...) ۳. نرخ‌گذاری رقابتی (Competitive Pricing) در این روش قیمت‌ها با توجه به رقبا تعیین می‌شود. لازم است قیمت منوهای رستوران‌ها و هتل‌های مشابه تحلیل شود. کاربرد: در بازارهای اشباع و رقابتی زمانی که برند هتل هنوز جایگاه قوی ندارد مثال: اگر رستوران‌های رقیب استیک را به طور میانگین ۹۰۰,۰۰۰ تومان می‌فروشند، شما نمی‌توانید بدون دلیل منطقی استیک خود را ۱,۳۰۰,۰۰۰ تومان بفروشید. ۴. نرخ‌گذاری روانشناختی (Psychological Pricing) استفاده از قیمت‌هایی که در ذهن مشتری جذاب‌تر به نظر برسد. مثال: به جای ۵۰۰,۰۰۰ تومان، نرخ را ۴۹۹,۰۰۰ تومان اعلام کنید. یا بسته‌بندی قیمت در قالب منوهای ویژه: > "ست کامل غذا + نوشیدنی + دسر با ۹۹۹,۰۰۰ تومان" ✅ عوامل مؤثر در تعیین نرخ غذا و نوشیدنی هزینه‌های مستقیم (مواد اولیه، نیروی انسانی) هزینه‌های غیرمستقیم (برق، آب، اجاره، مالیات) کلاس و جایگاه برند هتل (۳ ستاره، ۵ ستاره، بوتیک هتل و...) گروه هدف مشتریان (بازار اقتصادی یا بازار لوکس) موقعیت مکانی هتل (شهری، ساحلی، توریستی) ✅ اشتباهات رایج در نرخ‌گذاری: عدم به‌روزرسانی قیمت‌ها با تغییر هزینه مواد اولیه درنظر نگرفتن هزینه‌های پنهان (هزینه ضایعات، نگهداری تجهیزات) تعیین قیمت‌های خیلی بالا یا خیلی پایین بدون تحلیل بازار نادیده گرفتن ارزش تجربه (نه فقط غذا) ✅ نتیجه‌گیری: نرخ‌گذاری غذا و نوشیدنی در هتل‌ها نیاز به تلفیقی از دانش مالی، بازاریابی و تحلیل رفتار مشتری دارد. انتخاب روش مناسب باید متناسب با موقعیت هتل، سطح خدمات، و استراتژی برند انجام شود. نرخ‌گذاری درست = افزایش درآمد + رضایت مهمان + تقویت برند هتل ✍️رضا جعفری - معاون اجرایی گروه هتل‌های هما

ایجاد شده: 9/اردیبهشت/1404 آخرین ویرایش: 9/اردیبهشت/1404

مزایای استفاده از هوش مصنوعی (AI) در بهبود عملکرد هتل های مشهد

رشد سریع فناوری و تکنولوژی های ارتباطی در بستر IT در کنار رقابت فزاینده صنعت گردشگری در دنیا ، هتل‌های مشهد را به‌عنوان یکی از ظرفیت های زیرساختی میزبانی در یکی از پرطرفدارترین مقاصد ، نیازمند بهره‌گیری از فناوری‌های نوین به‌ویژه هوش مصنوعی (AI)کرده است. شهر مشهد سالانه میزبان میلیون‌ها زائر و گردشگر داخلی و خارجی است. این حجم بالای تقاضا، نیازمند خدمات باکیفیت، پاسخ‌گویی سریع و تجربه‌ای منحصربه‌فرد برای هر مهمان است. در این راستا، هوش مصنوعی می‌تواند به‌عنوان ابزاری قدرتمند در تحول دیجیتال هتل‌ها ایفای نقش کند. افزایش رضایت مهمانان از طریق شخصی‌سازی خدمات بهره مندی از سیستم‌های مبتنی بر AI با تحلیل داده‌های گذشته مهمانان، می‌توانند خدماتی متناسب با علایق و نیازهای آن‌هامانند تنظیم دما، انتخاب غذا و پیشنهاد فعالیت‌های فرهنگی یا مذهبی و تورهای گردشگری و زیارتی در شهر ارائه دهند. اتوماسیون سازی فرایند رزرو و پاسخ‌گویی به مهمان ، استفاده از چت‌بات‌های فارسی‌زبان هوشمند در سایت یا اپلیکیشن هتل‌ها، روند رزرو را آسان کرده و پاسخ‌گویی ۲۴ ساعته به سوالات مهمانان را ممکن می‌سازد. از منظر دیگر در مدیریت هوشمند منابع انسانی و خدمات اتاق نیز ، سیستم‌های پیش‌بینی هوشمند به مدیریت بهتر نیروهای خدماتی کمک می‌کنند. این امر منجر به بهینه‌سازی زمان نظافت، نگهداری و کاهش هزینه‌های عملیاتی می‌شود. همچنین تحلیل بازخوردها و بهبود مستمر کیفیت با بهره‌گیری از تحلیل احساسات (Sentiment Analysis)، هتل‌ها می‌توانند بازخورد مهمانان را در فضای مجازی به‌صورت هوشمند تحلیل کرده و نقاط ضعف خدمات را شناسایی و اصلاح کنند. در بخش حفاظتی هتل ، افزایش امنیت و سرعت در ورود و خروج مهمان، بهره‌مندی از سیستم‌های تشخیص چهره می‌تواند ورود و خروج را بدون نیاز به کارت یا کلید فیزیکی مدیریت کرده و امنیت را افزایش دهد. در کنار مزایای اشاره شده ، چالش‌ها و الزامات پیاده‌سازی این سیستم های هوشمند هم جای توجه و بررسی دارد . با وجود مزایای گسترده، پیاده‌سازی موفق هوش مصنوعی نیازمند سرمایه‌گذاری در زیرساخت دیجیتال، آموزش کارکنان، و فرهنگ‌سازی در صنعت هتلداری است. همچنین، توجه به حریم خصوصی داده‌ها نیز از اهمیت بالایی برخوردار است. هتلداری مشهد با استفاده از هوش مصنوعی می‌تواند گامی بزرگ در مسیر تحول دیجیتال برداشته و تجربه‌ای مدرن و هوشمند برای زائران و گردشگران فراهم آورد. ورود جدی به این عرصه، یک مزیت رقابتی پایدار برای هتل‌های هر شهر به‌همراه خواهد داشت. هوش مصنوعی نه یک هزینه اضافی، بلکه یک سرمایه‌گذاری استراتژیک برای ارتقاء جایگاه هتل‌های مشهد در بازار گردشگری ایران و منطقه خواهد بود و بهره‌گیری هوشمندانه از آن، رضایت مهمانان، سودآوری و تمایز برند را به‌دنبال خواهد داشت. ✍️ سیدحسین امیرکلالی - رئیس اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی مشهد

ایجاد شده: 7/اردیبهشت/1404 آخرین ویرایش: 7/اردیبهشت/1404

چه موکت‌هایی برای فضاهای فرودگاهی مناسب هستند؟

فرودگاه‌ها صرفاً محل عبور نیستند؛ آن‌ها دروازه‌ی ورود به کشور و خروج از آن هستند. در این فضاهای چندعملکردی، که تلاقی امنیت، کارآمدی، زیبایی و نظم است، هر عنصر از طراحی داخلی نقش تعیین‌کننده‌ای دارد. کف‌پوش، به‌عنوان بستری که همه‌چیز بر آن جریان می‌یابد، از مهم‌ترین اجزای این تجربه محسوب می‌شود. چرا کف‌پوش در فرودگاه اهمیت دارد؟ انتخاب کف‌پوش برای فرودگاه‌ها، تنها یک تصمیم طراحی نیست؛ بلکه یک انتخاب استراتژیک است. این فضاها نیاز به متریالی دارند که هم‌زمان زیبا، مقاوم، آرام‌بخش و متناسب با تردد سنگین باشند. کف‌پوش مناسب باید حرکت چمدان‌ها را تسهیل کند، آلودگی صوتی را کاهش دهد و به‌راحتی نگهداری شود. موکت‌هایی برای فرودگاه‌ها باید چه ویژگی‌هایی داشته باشند؟ فرودگاه‌ها از جمله فضاهایی هستند که حجم بالای تردد، تغییرات دمایی، جابجایی چمدان‌ها، نظافت آسان و امنیت بالا در آن‌ها اهمیت دارد. بنابراین موکت‌هایی که برای این فضاها انتخاب می‌شوند، باید ویژگی‌های زیر را داشته باشند: • مقاومت بالا در برابر سایش و فشار مقاومت بالای موکت در فرودگاه‌ها از اهمیت زیادی برخوردار است. چرا که در این فضای پرتردد چرخ چمدان‌ها و وسایل حمل بار مرتباً در حال عبورند. • پایداری ابعاد و عدم تغییر شکل در طول زمان در فضاهای پرترددی مانند فرودگاه محصول باید به گونه‌ای باشد که در برابر تردد با انواع کفش‌ها، در اصطکاک با چرخ چمدان‌ها، عوامل محیطی و گذر زمان تغییر شکل ندهد. چرا که این فضاها نمی‌توانند در بازه زمانی کوتاه کفپوش را تعویض کنند. • قابلیت جذب صوت در فضای پر ازدحامی مانند فرودگاه محصولی مورد نیاز است که بتواند در فضاهای VIP و CIP از اضطراب سفر بکاهد و آرامش خاصی را در محیط منعکس کند. • ایمنی بالا در برابر حریق تمام فضاهای عمومی و پرتردد نیازمند محصولی هستند که استانداردهای بین‌المللی و تائید شده در مراکز ذی‌صلاح را داشته باشند. برخورداری از گواهی‌های بین‌المللی ضد حریق و عدم تولید دود سمی در شرایط اضطراری برای این محصولات اهمیت زیادی دارد تا در شرایط اضطراری مسافران در معرض خطر کمتری قرار گیرند. • آسانی در نظافت و نگهداری در فضاهای پرتردد کفپوش در معرض آلودگی قرار دارد بنابراین برای این فضاها کفپوشی مناسب است که امکان پاک‌سازی سریع و مؤثر در مواقع نیاز را داشته باشد. • سطحی مناسب برای حرکت چمدان‌ها فرودگاه‌ها در فضاهای خود نیازمند موکتی هستند که دارای بافت درشت نبوده و با کمترین اصطکاک با چرخ چمدان ها در حرکت باشند. • ثبات رنگ و مقاومت در برابر نور حفظ زیبایی محصول در فضاهای عمومی مانند تمامی فضاها از اهمیت زیادی برخوردار است. بنابراین عوامل محیطی مانند نورهای شدید مصنوعی یا طبیعی نباید روی زیبایی و رنگ آن‌ها تاثیری داشته باشد. • طراحی هماهنگ با معماری داخلی رنگ و طرح موکت برای فضایی مانند فرودگاه تجربه بصری خوبی را برای مسافران به همراه دارد و این محصول به صورت ناخودآگاه در ذهن آن‌ها به یادگار می‌ماند. بنابراین انتخاب طرح و رنگ مناسب برای فضایی مانند فرودگاه یک ضرورت محسوب می‌شود. استانداردهای لازم برای موکت‌های اجرا شده در فرودگاه‌ها برای انتخاب موکت مناسب در فضاهای فرودگاهی، تنها توجه به ظاهر و دوام کافی نیست؛ بلکه رعایت مجموعه‌ای از استانداردهای فنی و تخصصی الزامی است که تضمین‌کننده‌ی عملکرد بلندمدت و ایمنی در چنین محیط‌هایی باشند. برخی از مهم‌ترین این استانداردها عبارت‌اند از: 1. استاندارد حریق (Fire Classification) موکت‌های فرودگاهی باید دارای تأییدیه‌های رسمی مقاومت در برابر آتش باشند. این استاندارد معمولاً بر اساس آزمون‌هایی مانند EN 13501-1 )در اروپا( یا ASTM E648) و E662 در ایالات متحده( سنجیده می‌شود. موکت باید به گونه‌ای طراحی شده باشد که در صورت وقوع آتش‌سوزی، شعله‌ور نشود و دود سمی تولید نکند. 2. استاندارد دوام در برابر سایش (Wear Classification) موکت‌های استفاده‌شده در فضاهای پرتردد نظیر فرودگاه باید دارای رتبه‌بندی‌های بالای دوام باشند. در استاندارد EN 1307، کلاس تردد 33 یا 34 برای فضاهای تجاری سنگین توصیه می‌شود. این موکت‌ها قادر به تحمل حجم بالای رفت‌وآمد بدون افت کیفیت ظاهری و عملکردی هستند. 3. استاندارد جذب صوت (Acoustic Insulation) در بسیاری از فرودگاه‌ها، کنترل آلودگی صوتی یک اولویت مهم است. موکت‌های مناسب باید قابلیت جذب صدا (Noise Reduction Coefficient – NRC) را داشته باشند تا هم از انعکاس صدا جلوگیری کنند و هم محیطی آرام‌تر و دلپذیرتر فراهم کنند، به‌ویژه در سالن‌های انتظار، فضاهای VIP و اتاق‌های کنفرانس. 4. استاندارد مقاومت در برابر لغزش (Slip Resistance) سطح موکت باید به گونه‌ای طراحی شده باشد که در برابر لغزش مقاوم باشد، به‌خصوص در مناطق با ریسک بالا مانند ورودی‌ها، راهروهای پرتردد یا اطراف رستوران‌ها و کافه‌ها. 5. استاندارد پایداری ابعاد (Dimensional Stability) در فضاهایی با نوسانات دمایی و تغییرات رطوبتی، مثل فرودگاه‌ها، ثبات ابعاد موکت بسیار حیاتی است. موکت باید به‌گونه‌ای باشد که دچار جمع‌شدگی، انبساط یا تغییر شکل نشود و در طول زمان ظاهر خود را حفظ کند. 6. استاندارد بهداشت و ضد حساسیت با توجه به حضور طولانی‌مدت مسافران از گروه‌های مختلف، موکت فرودگاهی باید از مواد ضد حساسیت تولید شده باشد، قابلیت جلوگیری از تجمع گردوغبار و باکتری‌ها را داشته باشد و با استانداردهای بهداشت محیطی هماهنگ باشد. 7. دوستدار محیط زیست (Eco-Friendly Certification) بسیاری از فرودگاه‌های بین‌المللی در راستای سیاست‌های توسعه پایدار، از متریال‌هایی استفاده می‌کنند که دارای گواهی‌های زیست‌محیطی مانند Cradle to Cradle, Green Label Plus یا GUT باشند. نگاهی به سه کالکشن کاربردی از موکت‌‍های رویا برای فرودگاه‌ها Creative Spark ، جرقه‌ای برای حرکت این کالکشن با الهام از انرژی و حرکت، فضا را زنده و منظم می‌کند. طراحان با انتخاب رنگ‌های پرانرژی و بافتی نرم، محیط سالن‌های انتظار و گیت‌ها را به فضایی آرام، بی‌صدا و در عین حال پویا تبدیل می‌کنند. حرکت چرخ چمدان‌ها روی این سطح روان و بی‌صداست. Basalt ، قدرت در سکوت طراحان این مجموعه با الهام از استحکام سنگ‌های آتشفشانی، حس اعتماد و وقار را به فضا می‌آورند. رنگ‌های خنثی و بافت میکرولول، این کالکشن را برای مسیرهای پرتردد مثل لابی‌ها ایده‌آل می‌کند. این موکت در برابر سایش بسیار مقاوم است و ظاهر خود را برای مدت طولانی حفظ می‌کند. Expantion Point ، راهی به مقصد این کالکشن با خطوطی الهام‌گرفته از نقشه‌های راه، مسافران را در فضا هدایت می‌کند. طراحان با استفاده از فرم‌های جهت‌دار، راهروها و مسیرهای اتصال بین ترمینال‌ها را به فضاهایی کاربردی و در عین حال جذاب تبدیل کرده‌اند. این مجموعه به‌جز زیبایی، کارکردی راهبردی نیز دارد. انتخابی حرفه‌ای برای فضاهای خاص تمامی این کالکشن‌ها مطابق با استانداردهای بین‌المللی طراحی و تولید شده‌اند. مقاومت بالا، جذب صوت، ایمنی در برابر حریق و سطحی مناسب برای حرکت روان چمدان‌ها، از ویژگی‌هایی است که این محصولات را برای فرودگاه‌ها به انتخابی مطمئن تبدیل می‌کند. در کنار این ویژگی‌های فنی، هماهنگی با سایر عناصر طراحی داخلی مانند نورپردازی و مبلمان نیز در آن‌ها به‌خوبی در نظر گرفته شده است. دعوت به تجربه‌ای نوین این مجموعه‌ها حاصل تجربه‌ای گسترده در طراحی فضاهای عمومی و پرتردد هستند. اگر به‌دنبال ارتقای تجربه‌ی حرکت در فرودگاه، و ایجاد فضایی به‌یادماندنی برای مسافران هستید، این سه کالکشن می‌توانند نقطه‌ی شروعی برای تحولی معمارانه باشند. برای مشاهده جزئیات بیشتر، دریافت کاتالوگ‌ها و مشاوره جهت انتخاب محصولش، به سایت شرکت رویا طرح داخلی مراجعه کنید: www.royaco.com

ایجاد شده: 1/اردیبهشت/1404 آخرین ویرایش: 1/اردیبهشت/1404

گردشگری نوروزی، نیازمند طرحی نو

به گفته وزیرمحترم میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی حدود ۳۵ میلیون و ۸۷۱ هزار نفر در ایام نوروز امسال در کشورمان سفر کرده اند. بر این اساس از ۲۷ میلیون خانوار ایرانی بیش از ۱۱ میلیون خانوار سفر رفته‌اند و از مجموع ۸۶ میلیون نفر جمعیت کشور، حدود ۴۰ درصد سفر رفتند و ۶۰ درصد هم سفر نکرده‌اند! با توجه به این واقعیت و تمرکز حجم بالای سفر در بازه 20 روزه تعطیلات نوروزی به نظر می رسد بتوان سفر ایرانیان در نوروز را نمونه ای استثنایی درسطح جهان برشمرد و آن را با تعطیلات روز ملی در چین یا تعطیلات جشن چند روزه دیوالی در هند مشابه دانست. اما این واقعیت را نباید از نظر دور داشت که در هردو رویداد مذکور 40 درصد مردم آن کشورها همزمان به سفر نمی روند و از این جهت رویداد سفرهای نوروزی ایرانیان در نوع خود مشابه ای ندارد! از سوی دیگر هرساله شاهد اتفاقات زیادی در جریان سفرهای نوروزی هستیم که مفهوم توسعه پایدار گردشگری رابه خودی خود به چالش می کشد: همچون ناهنجاری هایی که نوروز امسال به وضوح بیشتری دیده شد از جمله برداشت خاک در جزیره هرمز یا یادگارنویسی های تخت جمشید که اینها تنها بخش بسیار کوچکی از مشکلات و مصایب سفرهای نوروزی به حساب می آیند. در کنار این موضوعات نباید از کشته شدن 880 تن و مجروح شدن بیش از بیست هزار نفر از هم میهنانمان در تصادفات جاده ای غفلت کنیم. در کنار این موارد ترافیک شدید در مسیرهای منتهی به مقاصد گردشگری ، مصرف بی رویه بنزین که هرساله در نوروز رکورد می زند، آلودگی های زیست محیطی ناشی از هجوم بی رویه گردشگران به مناطق توریستی و تزاحم با جامعه بومی و محلی که در برخی از اوقات گزارش هایی از مقاومت و مشکلات جوامع میزبان به گوش می رسد نیز به کرات مشاهده شد . همه این موارد در کنار کمبود بلیت حمل و نقل در کنار گرانی شدید آن بخاطر عدم توازن در عرضه و تقاضا بویژه در صنعت حمل و نقل هوایی و ریلی را هم بایستی به این موارد اضافه کرد که در کنار خطرات و نابسامانی هایی که در زمینه کمبود ظرفیت اسکان در بسیاری از مناطق کشوررخ می دهد و در نتیجه استقرار در واحدهای غیر رسمی و فاقد استانداردهای لازم برای بخشی از ایرانیان پیش می آید اشاره کرد که در کل به پایین آمدن کیفیت سفر در نوروز می انجامد. در همین زمینه بد نیست اشاره ای به موضوع مهم تغییر اقلیم و پیامدهای آن در کشور نیز اشاره کنیم که از جمله انها رخدادهای آب و هوایی نظیر بارش باران های سیل آسا و صدور هشدارهای قرمز و نارنجی توسط سازمان هواشناسی کشور در ایام نوروز است که نسبت به سالیان قبل بیشتر و تقریبا به یک اقدام عادی و فراگیر تبدیل شده و نشان از این دارد که دیگر فروردین ماه را نمی توان به لحاظ آب وهوایی بهاری دانست و احتمال مواجه در این ایام با آب و هوای زمستانی بسیار است. از منظر عدالت اجتماعی نیز تعطیلات نوروزی 15 روزه برای بخشی از بدنه کارگری کشور که به اصطلاح روزمزد هستند و با انواع بحران های مالی و معیشتی همراه می شوند بسیار عذاب آور و شکننده است و از طرفی استفاده خاص بخشی از کارکنان دولت و نهادها از اماکن اقامتی - مهمانسراها و زایرسراهای ویژه کارکنان دولت و فرهنگیان و ... مورد انتقاد اکثریت مردم قرار گرفته و تولید کنندگان و کار آفرینان کشور نیز همواره نسبت به تعطیلات طولانی این ایام که عملا یک ماه از سال کشور تعطیل و اغلب فعالیت ها بلاتکلیف می مانند شکوه و گلایه دارند. پرواضح است در این شرایط بهترین مدلی که می توان این روند راتغییر داده و شرایط سفر ایرانیان را متحول و مشکلات را کاهش دهد تغییر سبک سفر ایرانیان و خارج کردن ایام نوروز به عنوان پیک مسافرتی است و برای این مهم کاهش تعطیلات نوروزی و تقلیل آن به 4-5 روز که در تقویم رسمی کشور هم پیش بینی شده مورد انتظار است و برنامه ریزی برای انتقال پیک سفر به فصل تابستان به عنوان فصل مسافرت برای همه افراد و خانواده ها و مشابه اغلب کشورهای دنیا پیشنهاد می شود. براین اساس چنانچه دولت بتواند ضمن تبیین این موضوع به آحاد مردم ایام تعطیلات نوروزی را به سمت تعطیلات کوتاه مدت تقلیل داده و سفر ایرانیان در این ایام متمرکز بر دیدار از فامیل و بستگان ( گردشگری وی اف آر) شود و از تبلیغات بی رویه سفر نیز خودداری گردد ستادهای خدمات سفر در کشور جمع و جور شده و بسیج امکات دولتی محدودتر خواهد شد و مسلما هزینه های سربار هم کاهش خواهد یافت و مشکلات پیش گفته به حدقابل توجهی کاهش و رفع خواهد شد. بیاییم برای حفظ جان هم میهنانمان و حفظ آبرو و عزت ایرانیان و پایداری زیست محیطی در کشور و مسافرت های نوروزی طرحی نو در اندازیم. ✍️ فرید جواهرزاده - رییس دوره اول و دوم انجمن علمی طبیعت گردی ایران

ایجاد شده: 22/فروردین/1404 آخرین ویرایش: 22/فروردین/1404

سیاست های غلط، حکمرانی بد و غفلت از منابع گردشگری کشور

وقتی فهم کارگزاران و مسئولان از توانمندی های کشور ناقص است. وقتی برنامه ای برای توسعه گردشگری کشور به عنوان مهمترین اولویت اقتصادی و فرهنگی وجود ندارد. وقتی هدایت سرمایه ها و منابع ملی براساس آمایش سرزمین نیست. وقتی دعوای نمایندگان حوزه های انتخابیه و استانداران برای اختصاص و اخذ بودجه های ملی و هزینه و مصرف آن در صنایع آب بر بدون توجه به اقلیم، منابع آبی و سرزمینی است. وقتی مسابقه بر سر احداث داشتن کارخانه های ذوب‌ فلزات، پتروشیمی، سیمان و سرامیک در بین نمایندگان مجلس شروع می شود و داشتن این صنایع آب بر به افتخاری برای نماینده حوزه های انتخابیه و مسئولان شهر بدون توجه به عواقب آلودگی زیست محیطی، منابع آبی و خاکی، تامین انرژی و بازارهای فروش و حمل و نقل و ترانزیت، تبدیل می شود. همین شده است که در شهرهایمان ذوب آهن ، سیمان و سنگ و سرامیک داریم ولی آبی برای نوشیدن و هوایی برای نفس کشیدن نداریم. و این یعنی فاجعه و بی خردی تام در حکمرانی و حکمروایی بد و زشت در اداره مملکت. یکی بر سر شاخ و بُن می برید!؟! امروزه همان رخ می دهد که در استان های اصفهان و یزد فارس و ارومیه می بینیم. عدم درک توانمندی ها و ظرفیت های توسعه ای و اولویت بندی تخصیص و هدایت سرمایه ها بر اساس اصل هزینه و فایده منطقه ای و عدم پایبندی به اصول توسعه پایدار و علم اقتصاد در صادرات و واردات و شعارهای بی محتوای خودکفایی صنعتی و کشاورزی و تولیدات ملی به هر قیمتی. تاسف. بعد از ۴۵ سال هم وابسته تر شده ایم و هم محیط زیست مان را نابود کرده ایم و هم دشمن تراشی و تنفر در داخل را در حوزه های جغرافیایی و منطقه ای افزایش داده ایم و هم مردم را به جان یکدیگر انداخته ایم. حکایت تخریب تاسیسات آب انتقالی شرب یزد در شرق اصفهان از همین نوع است. براستی اولویت توسعه در مرکز کشور و فلات مرکزی ایران با توجه به اقلیم و منابع آبی موجود چه بوده و می باشد؟ بجز گردشگری!؟! شهرهایی که هم اکنون به لحاظ ظرفیت ها و منابع برتر میراث عظیم فرهنگی و طبیعی و انسانساخت خود می بایستی به مهمترین مقاصد گردشگری دنیا تبدیل و درآمد چند هزار برابری تولیدات صنایع مخرب استقرار یافته کنونی برای ساکنان این مناطق می شدند، اکنون بر روی زمین سوخته به دنبال آب برای شرب و زمین هایی می گردند که دچار فرسایش و فرونشست روزمره شده اند. شما نام این بلایی که حاکمان و برنامه ریزان بر سر آنان آورده اند چه می گذارید؟ بجز جهل و بی سوادی و کج فهمی؟ اگر فهم درستی در کشور حاکم بود هم اکنون استانهای اصفهان و یزد و قم و فارس‌ و کرمان بایستی برای جذب هرچه بیشتر گردشگر داخلی و خارجی کنسرسیوم ها و اتحادیه هایی برای مدیریت مقصد و افزایش سهم بیشتر از بازار تجارت گردشکران خارجی برای دیدار از دستاوردهای تمدن کهن ایرانی و اسلامی اقدام می کردند نه دعوا برای انتقال آب جهت شرب و مصرف در صنایع مخرب! آبی که بایستی در زاینده رود جاری و شهر را زنده و سفره های آبی زیر زمینی را تغذیه و تالاب ها را سیراب کند تا انبوه گردشگران دنیا را میزبان شایسته ای باشد و صنایع دستی، سوغات و محصولات محلی را شکوفا نماید هم اکنون اصفهان را خشک و آلوده و یزد را بی آب و وابسته به آسمان و زمین کرده است. بله این بی تدبیری نیست. این ظلم به میهن است. این ناترازی نیست. این ورشکستکی حکمرانی است. اگر اولویت نظام و کشورداری بر اساس اقتصاد فرهنگ بنا می شد هم اکنون می بایستی سرزمین ایران و البته استان یزد یکی از برترین قطب های گردشگرپذیر جهان و تولید و فروش برتر صنایع دستی، هنرهای بومی و سوغات محلی می شد نه وابسته به آب زاینده رود برای تولید آهن و فولاد و کاشی و سرامیک. بله آب زاینده رود برای کسری آب‌شرب مردمان شریف و نجیب و صرفه جوی استان یزد مورد استفاده قرار می گیرد ولی منابع آبی خود استان صرف چه صنایع آب بری می شود که بر اثر سیاست های غلط مکان گزینی و سهم خواهی ضد پایداری محیطی و گردشگری در این استان و استان اصفهان و البته در استانهای مرکزی و بی آب ایران استقرار یافته اند. درآمد ذوب آهن و کارخانجات و صنایع آب بر اصفهان چند میلیارد دلار است که هم هوا، هم آب و هم روحیه سرزندگی مردم اصفهان را تباه کرده است؟ سالیانه چند میلیون گردشگر داخلی و خارجی را برای دیدن دستاوردهای تمدن اسلامی در شهر اصفهان و کرانه های زیبای زاینده رود می توانیم میزبانی کنیم؟ که هم درآمد چند صدبرابری این صنایع مخرب را داشته باشد، هم صنایع دستی و هنرهای ملی و بومی را شکوفا کند و هم از فرونشست زمین و فرونشست جاذبه ها و تخریب بناهای تاریخی اصفهان پیشگیری کند. برنامه ریزان بی سواد اعم از دولت و نمایندگان مجلس با دستان خودشان جنگ آب را در داخل کشور رقم زده اند که قطعا عواقب آن همانند نابودی معیشت کشاورزان و باغداران بومی، تشدید مهاجرت، افزایش حاشیه نشینی، افزایش ناامنی، بیکاری، تنفر اجتماعی و نابودی محیط زیست و افزایش ریزگردها و آلودگی هوا و در نهایت انسجام ملی را خدشه دار خواهد کرد. این وضعیت برای دریاچه ارومیه و تالاب میانکاله به خاطر سدسازی بی رویه و هدایت حق آبه دریاچه و تالاب برای کشاورزی همچنین انتقال فاضلاب صنعتی و شهری به تالاب انزلی و سایر منابع آبی داخلی نیز صادق است! سیاست های غلط کشور و حکمرانی بد...!؟! ✍️ علی رحیم پور - کارشناس گردشگری

ایجاد شده: 20/فروردین/1404 آخرین ویرایش: 20/فروردین/1404

چگونه شرکت‌ها می‌توانند ماندگاری نسل Z در محیط کار را بهبود بخشند؟

نسل Z در حال جایگزینی با نسل هزاره (میلینیال‌ها) به عنوان جوان‌ترین گروه در بازار کار است و رویکردهای جدیدی را به دنیای کار معرفی می‌کند. طبق گزارش وزارت کار ایالات متحده، این نسل اکنون ۱۸٪ نیروی کار را تشکیل می‌دهد و این رقم با ورود فارغ‌التحصیلان جدید به بازار کار افزایش خواهد یافت. با هر نسل جدید، چالش‌هایی برای نسل‌های قبل ایجاد می‌شود. بزرگ‌ترین چالش کارفرمایان در رابطه با نسل Z، نرخ بالای ترک کار آنهاست. مطالعات نشان داده‌اند که ۶۵٪ از کارمندان این نسل در سال اول شغل خود را ترک می‌کنند. اما با اجرای سیاست‌های مناسب، می‌توان این نرخ را کاهش داد. تعادل بین کار و زندگی یکی از اولویت‌های اصلی نسل Z در محیط کار، تعادل بین کار و زندگی است. طبق گزارش HR Brew، ۳۲٪ از کارمندان نسل Z این تعادل را مهم‌ترین عامل در انتخاب شغل می‌دانند. برخلاف نسل‌های قبلی که بیشتر به حقوق و مزایا اهمیت می‌دادند، نسل Z به انعطاف‌پذیری در کار توجه بیشتری دارد. برای ایجاد این تعادل، امکان دورکاری یا کار ترکیبی را فراهم کنید. این موضوع نشان‌دهنده اعتماد به کارکنان و احترام به سبک زندگی آنهاست. همچنین، افزایش روزهای مرخصی با حقوق (PTO) نسبت به استاندارد دو هفته‌ای، می‌تواند وفاداری این نسل را افزایش دهد. نسل Z علاقه زیادی به سفر و تجربه‌های جدید دارد، بنابراین مرخصی بیشتر به آنها کمک می‌کند تا با انگیزه و انرژی بهتری به کار بازگردند. فرهنگ سازمانی جذاب فرهنگ سازمانی قوی یکی از عوامل اصلی در حفظ استعدادهای نسل Z است. برگزاری فعالیت‌های تیم‌سازی (Team Building) می‌تواند به تقویت روابط بین کارکنان کمک کند، اما این برنامه‌ها نباید اجباری باشند. همچنین، سیاست درهای باز به کارکنان این امکان را می‌دهد که دغدغه‌ها و مشکلات خود را بدون ترس از عواقب با مدیران در میان بگذارند. این موضوع باعث می‌شود قبل از استعفا، مشکلات حل شوند و نیروی کار حفظ شود. پیشرفت شغلی و توسعه مهارت‌ها یکی از دلایل اصلی ترک شغل توسط نسل Z، کمبود فرصت‌های پیشرفت است. شرکت‌ها باید برنامه‌هایی مانند دوره‌های آموزشی، برنامه‌های منتورینگ (مربی‌گری) و مسیرهای رشد شغلی را فراهم کنند. کارکنان باید احساس کنند که در این شرکت امکان رشد دارند و برای ترفیع، نیازی به ترک شغل خود ندارند. استخدام از داخل شرکت به‌جای جذب نیروی جدید، انگیزه کارکنان را افزایش می‌دهد و باعث ماندگاری طولانی‌مدت آنها می‌شود. فناوری و نوآوری نسل Z به عنوان بومیان دیجیتال، بیش از هر نسل دیگری به فناوری وابسته است. استفاده از سیستم‌ها و ابزارهای مدرن و کارآمد، رضایت این کارکنان را افزایش می‌دهد. پلتفرم‌هایی مانند Beekeeper می‌توانند به بهبود ارتباطات داخلی و تقویت حس همکاری میان تیم‌های مختلف کمک کنند. قدردانی و بازخورد مستمر ارائه بازخورد تنها در جلسات سالانه ارزیابی عملکرد کافی نیست. نسل Z به بازخوردهای مداوم و آنی نیاز دارد. جلسات بازخورد هفتگی، ماهانه یا فصلی به کارکنان کمک می‌کند که رشد کنند، پیشرفت خود را ببینند و انگیزه بیشتری برای ماندن داشته باشند. همچنین، تقدیر از موفقیت‌ها و تلاش‌های کارکنان تأثیر زیادی در افزایش رضایت شغلی دارد. یک تشکر ساده برای یک کار خوب می‌تواند حس ارزشمندی را در کارکنان تقویت کند و از فرسودگی شغلی جلوگیری کند. حمایت از سلامت روان و رفاه کارکنان ایجاد برنامه‌های حمایتی برای کارکنان (مانند مشاوره روانشناسی، مدیریت استرس و کمک‌های مالی) نشان می‌دهد که شرکت به رفاه کارکنان، فراتر از محیط کار، اهمیت می‌دهد. این حمایت‌ها باعث کاهش استرس و در نتیجه افزایش بهره‌وری و ماندگاری کارکنان می‌شود. نتیجه‌گیری شناخت و درک نیازهای نسل Z، کلید اصلی حفظ این نیروهای مستعد در شرکت‌هاست. این نسل به دنبال تعادل بین کار و زندگی، فرصت‌های پیشرفت، فرهنگ سازمانی مثبت و فناوری‌های نوین است. ایجاد تغییرات کوچک اما مؤثر در سیاست‌های شرکت، تأثیر بزرگی در افزایش رضایت شغلی و کاهش نرخ ترک کار خواهد داشت. ✍️ هدر برتی - معاون ارشد منابع انسانی گروه هتل‌های Arlo

ایجاد شده: 15/فروردین/1404 آخرین ویرایش: 15/فروردین/1404

دولت، بخش خصوصی و فناوری: سه‌گانه تحول صنعت گردشگری

صنعت گردشگری در ایران به‌عنوان یکی از محورهای اصلی توسعه اقتصادی و فرهنگی همواره مورد توجه فعالان این حوزه قرار گرفته است. این صنعت با برخورداری از ظرفیت‌های بی‌نظیر طبیعی، تاریخی و فرهنگی، می‌تواند نقش تعیین‌کننده‌ای در ارتقای جایگاه ایران در عرصه جهانی ایفا کند. با این حال، دستیابی به این اهداف مستلزم برنامه‌ریزی دقیق، هم‌افزایی میان دولت و بخش خصوصی و بهره‌گیری از فناوری‌های نوین است. در این مسیر، دولت باید نقش خود را از دخالت مستقیم در امور اجرایی به سمت سیاست‌گذاری، نظارت و ایجاد زیرساخت‌های لازم تغییر دهد تا بستری مناسب برای رشد و توسعه پایدار این صنعت فراهم شود. دولت به‌عنوان نهاد سیاست‌گذار و ناظر، باید با ایجاد زیرساخت‌های الکترونیکی و دیجیتالی، زمینه استفاده از فناوری‌های پیشرفته را در صنعت گردشگری فراهم کند. هوش مصنوعی به‌عنوان یکی از ابزارهای تحول‌آفرین، می‌تواند در ارتقای کیفیت خدمات، مدیریت داده‌ها و ارائه تجربه‌های منحصربه‌فرد به گردشگران نقش کلیدی ایفا کند. سرمایه‌گذاری در توسعه سامانه‌های رزرو آنلاین، راه‌اندازی پلتفرم‌های مدیریت سفر و استفاده از ابزارهای تحلیل داده مبتنی بر هوش مصنوعی، از جمله اقداماتی است که می‌تواند به بهبود عملکرد این صنعت کمک کند. همچنین، ایجاد شبکه‌های ارتباطی پایدار، امنیت سایبری و گسترش اپلیکیشن‌های گردشگری از ضروریاتی است که مرزهای سنتی این صنعت را درنوردیده و افق‌های جدیدی را ترسیم می‌کند. یکی از چالش‌های اصلی صنعت گردشگری ایران، دخالت مستقیم دولت در مدیریت مکان‌های تفریحی و گردشگری است. این رویکرد اغلب با ناکارآمدی، بروکراسی پیچیده و کاهش جذابیت خدمات همراه بوده است. به همین دلیل، خروج دولت از بنگاه‌داری و واگذاری امور عملیاتی به بخش خصوصی، گامی ضروری برای افزایش بهره‌وری و جلب مشارکت گسترده‌تر است. دولت باید با تدوین سیاست‌های شفاف و تسهیل فرآیند سرمایه‌گذاری، انگیزه لازم را برای ورود بخش خصوصی به عرصه‌های جدیدی مانند توسعه زیرساخت‌های گردشگری، تأسیس هتل‌ها و مراکز اقامتی هوشمند و ارائه خدمات شخصی‌سازی‌شده فراهم کند. بخش خصوصی نیز می‌تواند با راه‌اندازی پلتفرم‌های دیجیتال، برندسازی و بازاریابی بین‌المللی، جاذبه‌های ایران را به جهانیان معرفی کند و تجربه گردشگران را از ورود تا خروج به کشور بهینه‌سازی نماید. سرمایه‌گذاری مداوم در بخش‌های کلیدی صنعت گردشگری، از جمله حمل‌ونقل ریلی، جاده‌ها، فرودگاه‌ها، بنادر و مراکز تفریحی، رفاهی و فرهنگی، از وظایف مهم دولت در این مسیر است. زیرساخت‌های الکترونیکی نیز نقش حیاتی در عملیاتی کردن سیاست‌ها دارند. گسترش پرداخت‌های دیجیتالی، یکپارچگی اطلاعات و امنیت گردش مالی، می‌تواند تجربه گردشگران داخلی و خارجی را به‌طور چشمگیری ارتقا بخشد. استفاده از هوش مصنوعی برای تجزیه و تحلیل رفتار گردشگران، پیش‌بینی نیازها و مدیریت منابع، به شرکت‌های فعال در این حوزه امکان می‌دهد تا با دقت بیشتری خدمات را طراحی کنند و رضایت مشتریان را افزایش دهند. دولت همچنین می‌تواند با حمایت از استارتاپ‌های خلاقانه در زمینه گردشگری هوشمند، فضای لازم برای ارائه خدمات نوآورانه را فراهم کند. موفقیت در صنعت گردشگری ایران در سال 1404 تنها با خروج دولت از مسئولیت‌های عملیاتی و ایجاد فرصت واقعی برای نقش‌آفرینی بخش خصوصی محقق خواهد شد. دولت باید نقش تسهیل‌گری و نظارت را به‌طور کامل بپذیرد و از طریق برنامه‌ریزی راهبردی، استانداردسازی خدمات و برندسازی بین‌المللی، ایران را در میان مقاصد گردشگری برجسته دنیا قرار دهد. بخش خصوصی نیز در این مسیر انتظار دارد در فضایی امن، شفاف و حمایت‌شده، اقدام به سرمایه‌گذاری و توسعه زیرساخت‌های هوشمند کند و از قدرت فناوری برای خلق تجربه‌های به‌یادماندنی استفاده نماید. هماهنگی کامل میان این دو بخش و بهره‌گیری از فناوری‌های مدرن، راه را برای رشد صنعت گردشگری و افزایش سهم ایران در بازارهای جهانی هموار خواهد کرد. امید است صنعت گردشگری ایران با بهره‌گیری از ظرفیت‌های بی‌نظیر خود و استفاده از فناوری‌های نوین، به یکی از قطب‌های مهم گردشگری در منطقه و جهان تبدیل گردد. تحقق این هدف مستلزم همکاری همه‌جانبه دولت و بخش خصوصی، سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها و ایجاد بستری مناسب برای ارائه خدمات باکیفیت و منحصربه‌فرد به گردشگران است. ✍️ مهران امیرحسینی - فعال گردشگری

ایجاد شده: 7/فروردین/1404 آخرین ویرایش: 7/فروردین/1404

آمادگی هتل‌ها برای ایام نوروز

به دلیل افزایش تقاضا برای اقامت در این ایام و همچنین اهمیت مهمان‌نوازی در این فصل خاص نیازمند برنامه‌ریزی و اقدامات ویژه‌ای است. در اینجا به برخی از مهم‌ترین اقدامات برای آمادگی هتل‌ها برای ایام نوروز اشاره می‌کنم: 1. برنامه‌ریزی و رزرو پیشرفته رزروهای پیش‌بینی‌شده: از آنجایی که تقاضا برای اقامت در ایام نوروز به طور قابل توجهی افزایش می‌یابد، هتل‌ها باید برنامه‌ریزی دقیقی برای مدیریت رزروها داشته باشند. پیشنهاد می‌شود که سیستم رزرو آنلاین به‌روزرسانی شود و ظرفیت پذیرش به دقت ارزیابی شود. تعریف بسته‌های ویژه نوروزی: هتل‌ها می‌توانند برای جذب مسافران بیشتر، بسته‌های ویژه نوروزی با تخفیف یا خدمات اضافی مانند پذیرایی ویژه، برنامه‌های تفریحی یا تورهای گردشگری در نظر بگیرند. 2. بهینه‌سازی خدمات و امکانات تمیزکاری و تعمیرات: قبل از شروع ایام نوروز، هتل‌ها باید تمامی اتاق‌ها و فضاهای عمومی را به دقت نظافت و سرویس کنند. همچنین، هرگونه تعمیرات جزئی باید انجام شود تا مهمانان از اقامت راحت و بدون مشکل برخوردار باشند. آماده‌سازی اتاق‌ها: دکوراسیون اتاق‌ها باید مناسب ایام نوروز باشد. استفاده از تزئینات نوروزی (مانند سفره هفت‌سین یا گل‌های بهاری) می‌تواند تجربه مهمانان را بهبود بخشد. 3. آماده‌سازی پرسنل آموزش و آگاهی دادن به پرسنل: پرسنل هتل باید از هرگونه تغییرات و برنامه‌ریزی‌های ویژه ایام نوروز آگاه باشند. آموزش‌هایی مانند نحوه برخورد با مهمانان، برقراری ارتباط موثر و حل مشکلات مهمانان باید انجام شود. افزایش تعداد پرسنل: به دلیل حجم بالای مسافران، ممکن است نیاز به افزایش تعداد پرسنل، به‌ویژه در بخش‌های پذیرش، رستوران و خدمات اتاق‌ها باشد. 4. ارائه خدمات ویژه نوروزی پذیرایی ویژه: در ایام نوروز، هتل‌ها می‌توانند برای جذب مهمانان بیشتر، منوی ویژه نوروزی با غذاهای محلی یا خاص این ایام ارائه دهند. همچنین، می‌توانند خدمات صبحانه یا عصرانه خاصی برای مهمانان فراهم کنند. برنامه‌های تفریحی و سرگرمی: برگزاری برنامه‌های تفریحی برای مهمانان مانند کنسرت‌های محلی، نمایش‌های سنتی، کلاس‌های آشپزی نوروزی یا بازی‌های گروهی می‌تواند تجربه‌ای خاص و جذاب برای مهمانان ایجاد کند. تورهای گردشگری: ا رائه تورهای نوروزی به جاذبه‌های گردشگری محلی یا برنامه‌ریزی برای بازدید از مکان‌های تاریخی می‌تواند جذابیت بیشتری برای مسافران به همراه داشته باشد. 5. ارتقاء ارتباط با مهمانان اطلاع‌رسانی مناسب: هتل‌ها باید از قبل برای مهمانان خود برنامه‌ها و خدمات ویژه نوروزی را اطلاع‌رسانی کنند. این می‌تواند از طریق ایمیل، پیامک یا شبکه‌های اجتماعی انجام شود. پشتیبانی 24 ساعته: مهمانان در ایام نوروز ممکن است نیاز به خدمات بیشتری داشته باشند. فراهم آوردن امکان پشتیبانی 24 ساعته از طریق تلفن یا سیستم آنلاین می‌تواند به افزایش رضایت مهمانان کمک کند. 6. نظارت بر کیفیت خدمات بازخورد از مهمانان: هتل‌ها باید به طور مرتب نظرسنجی از مهمانان انجام دهند تا از کیفیت خدمات مطمئن شوند و در صورت لزوم اصلاحات انجام دهند. بررسی رضایت مهمانان: تیم‌های نظارتی باید نظارت دقیقی بر کیفیت خدمات داشته باشند تا اطمینان حاصل شود که همه‌چیز طبق برنامه پیش می‌رود و مهمانان راضی هستند. 7. تهیه تجهیزات و امکانات لازم موجودی اقلام ضروری: هتل‌ها باید موجودی اقلام ضروری مانند شامپو، حوله، ملحفه و سایر لوازم بهداشتی را بررسی کرده و از کافی بودن آن‌ها در ایام شلوغ نوروز اطمینان حاصل کنند. تأمین تجهیزات سرگرمی: اگر هتل برای خانواده‌ها و کودکان برنامه‌ریزی کرده است، باید از تهیه اسباب‌بازی، کتاب‌های سرگرم‌کننده یا تجهیزات ورزشی مانند استخر یا باشگاه اطمینان حاصل کند. 8. بازاریابی و تبلیغات ویژه نوروزی تبلیغات در شبکه‌های اجتماعی و وب‌سایت: هتل‌ها می‌توانند از رسانه‌های اجتماعی و وب‌سایت خود برای تبلیغات ویژه نوروزی استفاده کنند. این تبلیغات باید شامل تخفیف‌ها، خدمات ویژه و تجربیات منحصر به فرد برای مهمانان باشد. همکاری با آژانس‌های مسافرتی: همکاری با آژانس‌های مسافرتی و تورهای گردشگری می‌تواند به جذب بیشتر مسافران و معرفی هتل به گردشگران کمک کند. 9. توجه به محیط زیست استفاده از مواد قابل بازیافت و مصرف بهینه منابع: هتل‌ها می‌توانند در این ایام اقدامات سبز بیشتری انجام دهند، مانند استفاده از مواد قابل بازیافت، کاهش مصرف انرژی و آب و معرفی راهکارهای سبز به مهمانان. با رعایت این نکات و برنامه‌ریزی دقیق، هتل‌ها می‌توانند تجربه‌ای عالی برای مهمانان نوروزی فراهم کنند و موجب جلب رضایت بیشتر آن‌ها شوند. ✍️رضا جعفری - معاون اجرایی گروه هتل‌های هما

ایجاد شده: 28/اسفند/1403 آخرین ویرایش: 28/اسفند/1403