نتایج جستجو...
گردشگری ایران فقط هتل و بلیط نیست؛ بررسی حوزه‌های فعال در صنعت سفر

گردشگری ایران فقط هتل و بلیط نیست؛ بررسی حوزه‌های فعال در صنعت سفر

✍🏻 فاطمه دکامینی | خبرنگار و دبیر حوزه اطلاعات، آمار و پژوهش های تخصصی گردشگری و هتلداری ایتنا وقتی صحبت از صنعت گردشگری می‌شود، معمولاً نخستین چیزهایی که به ذهن می‌رسند هتل، بلیط هواپیما، آژانس مسافرتی و چند جاذبه تاریخی شناخته‌شده هستند؛ اما گردشگری بسیار گسترده‌تر از این‌هاست. هر سفر، زنجیره‌ای از خدمات و فعالیت‌ها را درگیر می‌کند؛ از حمل‌ونقل و اقامت گرفته تا غذا، خرید، راهنمایی، تفریح، درمان، فناوری و حتی صنایع‌دستی. به همین دلیل، نمی‌توان صنعت گردشگری ایران را تنها با تعداد هتل‌ها یا آژانس‌های مسافرتی سنجید. گردشگری مجموعه‌ای از حوزه‌های به‌هم‌پیوسته است که هرکدام نقش متفاوتی در شکل‌گیری تجربه سفر و ایجاد درآمد دارند. گردشگری ایران چند حوزه فعال دارد؟ برای این پرسش نمی‌توان یک عدد رسمی و قطعی ارائه کرد؛ زیرا حوزه‌های گردشگری بر اساس معیارهای مختلف دسته‌بندی می‌شوند. گاهی تقسیم‌بندی بر اساس نوع سفر انجام می‌شود و گاهی بر اساس خدمات و کسب‌وکارهای مرتبط با سفر. با این حال، می‌توان گفت صنعت گردشگری ایران دست‌کم در حدود ۱۵ حوزه اصلی فعالیت دارد. برخی از این حوزه‌ها سابقه‌ای طولانی و ساختار نسبتاً تثبیت‌شده دارند و برخی دیگر، با وجود ظرفیت فراوان، هنوز در مراحل ابتدایی توسعه هستند. ۱. اقامت و هتلداری اقامت یکی از پایه‌های اصلی گردشگری است. هتل‌ها، هتل‌آپارتمان‌ها، مهمان‌پذیرها، اقامتگاه‌های بوم‌گردی، خانه‌های سنتی، کمپ‌ها و مجموعه‌های اقامتی مختلف در این حوزه قرار می‌گیرند. در سال‌های اخیر، اقامتگاه‌های بوم‌گردی نقش مهمی در معرفی فرهنگ، معماری، غذا و سبک زندگی مناطق مختلف ایران داشته‌اند. با این حال، کمبود اقامتگاه استاندارد در برخی مقاصد، تفاوت کیفیت خدمات و ضعف در آموزش نیروی انسانی همچنان از چالش‌های این بخش است. ۲. حمل‌ونقل گردشگری حمل‌ونقل، حلقه اتصال میان مبدأ و مقصد است. حمل‌ونقل هوایی، ریلی، جاده‌ای و دریایی، خودروهای اجاره‌ای، تاکسی‌های گردشگری و اتوبوس‌های تور، همگی در این حوزه قرار می‌گیرند. ایران به دلیل وسعت جغرافیایی و پراکندگی جاذبه‌ها، به شبکه حمل‌ونقل کارآمد نیاز دارد. دسترسی آسان، ایمنی، قیمت مناسب، کیفیت خدمات و اتصال شهرهای کوچک به مقاصد گردشگری، نقش مهمی در توسعه این صنعت دارند. ۳. آژانس‌ها و دفاتر خدمات مسافرتی آژانس‌های مسافرتی از قدیمی‌ترین بازیگران صنعت گردشگری ایران هستند. فروش بلیط، رزرو هتل، طراحی تور، ارائه خدمات مسافرتی، برنامه‌ریزی سفر و امور مرتبط با ویزا از جمله فعالیت‌های این حوزه است. البته با گسترش پلتفرم‌های آنلاین، نقش آژانس‌ها در حال تغییر است. مسافر امروزی تنها به دنبال خرید بلیط نیست؛ بلکه به برنامه سفر منسجم، خدمات مطمئن و تجربه‌ای متناسب با نیازهای شخصی خود توجه دارد. ۴. گردشگری فرهنگی و تاریخی ایران از نظر میراث تاریخی و فرهنگی، یکی از کشورهای مهم جهان به شمار می‌رود. بناهای تاریخی، موزه‌ها، بازارهای سنتی، آیین‌ها، جشن‌ها، صنایع‌دستی و معماری شهرهای مختلف، ظرفیت گسترده‌ای برای جذب گردشگر دارند. شهرهایی مانند اصفهان، شیراز، یزد، کاشان، کرمان، تبریز و همدان نمونه‌هایی از مقاصد فرهنگی و تاریخی ایران هستند. حفاظت از آثار، معرفی حرفه‌ای، آموزش راهنمایان و ایجاد تجربه‌های جذاب، برای رونق این حوزه ضروری است. ۵. طبیعت‌گردی و اکوتوریسم تنوع اقلیمی ایران، امکان شکل‌گیری انواع فعالیت‌های طبیعت‌گردی را فراهم کرده است. جنگل‌های شمال، کویرهای مرکزی، سواحل جنوبی، کوهستان‌ها، آبشارها، غارها و مناطق حفاظت‌شده، بخشی از این ظرفیت را تشکیل می‌دهند. کویرنوردی، جنگل‌پیمایی، پرنده‌نگری، غارنوردی و بازدید از مناطق طبیعی، در سال‌های اخیر مورد توجه بیشتری قرار گرفته‌اند. البته توسعه طبیعت‌گردی باید همراه با حفاظت از محیط‌زیست باشد؛ در غیر این صورت، افزایش گردشگر می‌تواند به تخریب طبیعت، تولید زباله و آسیب به منابع محلی منجر شود. ۶. گردشگری سلامت گردشگری سلامت یکی از حوزه‌های آینده‌دار ایران است. خدمات پزشکی، دندان‌پزشکی، درمان ناباروری، جراحی، زیبایی، آب‌درمانی و برخی خدمات مرتبط با سلامت جسم و روان در این حوزه قرار می‌گیرند. وجود پزشکان متخصص، هزینه‌های رقابتی و ظرفیت مراکز درمانی، ایران را به مقصدی بالقوه برای گردشگران سلامت تبدیل کرده است. با این حال، رشد این حوزه به هماهنگی میان بیمارستان‌ها، شرکت‌های تسهیلگر، هتل‌ها، مترجمان و نهادهای گردشگری نیاز دارد. ۷. گردشگری زیارتی گردشگری زیارتی از ریشه‌دارترین انواع سفر در ایران است. شهرهایی مانند مشهد، قم و شیراز هر ساله میزبان تعداد زیادی از زائران داخلی و خارجی هستند. این نوع گردشگری می‌تواند با حوزه‌هایی مانند گردشگری فرهنگی، تاریخی، خرید و خوراک ترکیب شود. توسعه خدمات اقامتی، حمل‌ونقل، اطلاع‌رسانی چندزبانه و مدیریت مناسب جمعیت، از نیازهای اصلی این بخش است. ۸. گردشگری روستایی و عشایری روستاها و مناطق عشایری ایران فرصت منحصربه‌فردی برای تجربه زندگی بومی، غذاهای محلی، صنایع‌دستی، کشاورزی و آیین‌های سنتی فراهم می‌کنند. اقامت در خانه‌های محلی، مشارکت در فعالیت‌های روزمره مردم، بازدید از مزارع و خرید محصولات بومی، از جذابیت‌های گردشگری روستایی و عشایری است. این حوزه می‌تواند به ایجاد اشتغال، افزایش درآمد خانوارها و کاهش مهاجرت از روستاها کمک کند؛ مشروط بر اینکه جامعه محلی سهم واقعی از درآمد گردشگری داشته باشد. ۹. گردشگری ماجراجویانه و ورزشی کوه‌نوردی، صخره‌نوردی، رفتینگ، دوچرخه‌سواری، اسکی، غارنوردی، غواصی و ورزش‌های ساحلی، نمونه‌هایی از گردشگری ماجراجویانه و ورزشی هستند. ایران از نظر کوهستان، بیابان، رودخانه، غار و سواحل ظرفیت زیادی در این زمینه دارد. با این حال، آموزش تخصصی، تجهیزات استاندارد، بیمه و رعایت اصول ایمنی باید در اولویت قرار بگیرد. ۱۰. گردشگری دریایی و ساحلی سواحل دریای خزر، خلیج فارس و دریای عمان ظرفیت مناسبی برای توسعه گردشگری دریایی و ساحلی دارند. قایق‌سواری، غواصی، ماهیگیری تفریحی، ورزش‌های آبی و تفریحات ساحلی از فعالیت‌های این حوزه هستند. با وجود ظرفیت قابل توجه، این بخش همچنان با مشکلاتی مانند کمبود زیرساخت، فصلی بودن فعالیت‌ها، ضعف سرمایه‌گذاری و نبود مدیریت یکپارچه سواحل روبه‌رو است. ۱۱. گردشگری خوراک غذا فقط بخشی از نیاز سفر نیست؛ بلکه می‌تواند یکی از جاذبه‌های اصلی مقصد باشد. غذاهای محلی، شیرینی‌ها، نوشیدنی‌های سنتی، بازارهای غذا، رستوران‌های بومی و جشنواره‌های خوراک، در این حوزه قرار می‌گیرند. تنوع آشپزی در شمال، جنوب، غرب، شرق و مرکز ایران، فرصت بزرگی برای توسعه مسیرهای گردشگری خوراک فراهم کرده است. معرفی حرفه‌ای غذاهای محلی می‌تواند به رونق رستوران‌های بومی، تولیدکنندگان محلی و کسب‌وکارهای کوچک کمک کند. ۱۲. گردشگری خرید و صنایع‌دستی بازارهای سنتی، مراکز تجاری، مناطق آزاد، بازارچه‌های مرزی و فروشگاه‌های صنایع‌دستی، بخشی از ظرفیت گردشگری خرید در ایران هستند. فرش، سفال، گلیم، خاتم‌کاری، میناکاری، محصولات چرمی و دیگر صنایع‌دستی می‌توانند به سوغات و بخشی از تجربه گردشگر تبدیل شوند. کیفیت کالا، بسته‌بندی، امکان پرداخت آسان و دسترسی مناسب، در توسعه این حوزه اهمیت زیادی دارد. ۱۳. گردشگری نمایشگاهی، تجاری و رویدادمحور نمایشگاه‌ها، همایش‌ها، جشنواره‌ها، نشست‌های تخصصی، مسابقات ورزشی و رویدادهای فرهنگی، گروهی از مسافران را با هدفی غیر از تفریح جذب می‌کنند. این نوع گردشگری معمولاً با اقامت برنامه‌ریزی‌شده و هزینه‌کرد بیشتر همراه است و می‌تواند درآمد قابل توجهی برای شهرهای بزرگ ایجاد کند. برگزاری حرفه‌ای رویدادها، توسعه مراکز نمایشگاهی و ارائه خدمات مناسب، لازمه رشد این بخش است. ۱۴. گردشگری آموزشی و علمی دانشجویان، دانش‌آموزان، پژوهشگران و علاقه‌مندان به دوره‌های تخصصی نیز بخشی از بازار گردشگری را تشکیل می‌دهند. بازدید از دانشگاه‌ها، موزه‌ها، مراکز علمی، بناهای تاریخی و مناطق طبیعی می‌تواند در قالب تورهای علمی و آموزشی انجام شود. این حوزه علاوه بر درآمدزایی، در انتقال دانش و معرفی ظرفیت‌های علمی و فرهنگی کشور نقش دارد. ۱۵. فناوری و گردشگری دیجیتال فناوری امروز تقریباً تمام مراحل سفر را تحت تأثیر قرار داده است؛ از جست‌وجوی مقصد و رزرو اقامتگاه تا مسیریابی، خرید بلیت، دریافت نظر کاربران و اشتراک‌گذاری تجربه سفر. پلتفرم‌های رزرو آنلاین، اپلیکیشن‌های گردشگری، تورهای مجازی، بازاریابی دیجیتال، هوش مصنوعی و تولید محتوای گردشگری، بخش مهمی از اقتصاد جدید سفر را شکل می‌دهند. در آینده، رقابت میان مقاصد فقط بر سر داشتن جاذبه‌های بیشتر نخواهد بود؛ بلکه نحوه معرفی و ارائه دیجیتال این جاذبه‌ها نیز اهمیت زیادی خواهد داشت. یک سفر، ده‌ها کسب‌وکار نکته مهم این است که این حوزه‌ها از یکدیگر جدا نیستند. یک گردشگر ممکن است در طول یک سفر از خدمات حمل‌ونقل، اقامت، رستوران، راهنمای محلی، فروشگاه صنایع‌دستی، جاذبه تاریخی و پلتفرم آنلاین استفاده کند. بنابراین، گردشگری را باید یک زنجیره به‌هم‌پیوسته دانست. ضعف در هر بخش می‌تواند بر عملکرد بخش‌های دیگر اثر بگذارد. برای مثال، یک جاذبه تاریخی ارزشمند، بدون دسترسی مناسب، اقامت استاندارد، خدمات راهنمایی و اطلاع‌رسانی حرفه‌ای، نمی‌تواند به مقصدی موفق تبدیل شود. کدام حوزه‌ها نیازمند توجه بیشتری هستند؟ گردشگری فرهنگی و زیارتی در ایران سابقه و فعالیت بیشتری دارند؛ اما حوزه‌هایی مانند گردشگری سلامت، دریایی، ماجراجویانه، روستایی، خوراک و دیجیتال هنوز با ظرفیت واقعی خود فاصله دارند. برای فعال‌تر شدن این بخش‌ها، صرفاً ساخت هتل یا تبلیغ یک جاذبه کافی نیست. توسعه زیرساخت، آموزش نیروی انسانی، تسهیل سرمایه‌گذاری، بهبود قوانین، افزایش کیفیت خدمات، بازاریابی هدفمند و همکاری میان بخش دولتی و خصوصی باید هم‌زمان دنبال شود.

ایجاد شده: دیروز       آخرین ویرایش: دیروز     مقالات و یادداشت ها
پروازها دیگر در بازه ۱۲ شب تا ۴ صبح متوقف نمی‌شود

پروازها دیگر در بازه ۱۲ شب تا ۴ صبح متوقف نمی‌شود

به گزارش فلای نیوز؛ مدیرکل فرودگاه مهرآباد اعلام کرد که از این پس پروازها در بازه زمانی ۱۲ شب تا ۴ صبح متوقف نخواهد شد. این تصمیم به دلیل شرایط کنونی پس از جنگ و چالش‌های ناشی از آن اتخاذ شده است. او خاطرنشان کرد که استفاده از تمام ظرفیت عملیاتی فرودگاه مهرآباد ضروری است. بنابراین، پروازها به شهرهای مختلف در ساعات پایانی شب برنامه‌ریزی و انجام خواهد شد. مدیرکل فرودگاه مهرآباد افزود که در این ساعات، از شرکت‌های هواپیمایی و هواپیماهایی که استانداردهای لازم در زمینه آلودگی صوتی را رعایت می‌کنند، برای انجام پروازها استفاده می‌شود.

ایجاد شده: چهار روز قبل       آخرین ویرایش: چهار روز قبل     اخبار داخلی
هتل وزرا بندرعباس در جمع ۱۰ هتل برتر ایران

هتل وزرا بندرعباس در جمع ۱۰ هتل برتر ایران

به گزارش هتل نیوز؛ هتل وزرا بندرعباس به عنوان یکی از ۱۰ هتل برتر ایران در مراسمی که به مناسبت روز جهانی گردشگری در تهران برگزار شد، معرفی شد. این رویداد به میزبانی مدیرکل میراث‌فرهنگی، گردشگری هرمزگان، عادل شهرزاد برگزار گردید. مجید میرزااسماعیلی، مدیر هتل وزرا، در این مراسم تقدیر شد. این موفقیت گامی مهم در راستای نشان دادن ظرفیت‌های مجموعه‌های اقامتی هرمزگان است. این هتل توانسته است با ارائه خدمات باکیفیت، استانداردهای حرفه‌ای هتلداری را رعایت کند. این امر می‌تواند به جذب بیشتر گردشگران و افزایش ماندگاری مسافران کمک کند. بنابراین، این موفقیت به رونق اقتصاد گردشگری استان نیز کمک خواهد کرد. حضور هتل وزرا در میان برترین هتل‌های کشور، ظرفیت بخش خصوصی استان را در توسعه خدمات گردشگری به نمایش می‌گذارد. این موفقیت می‌تواند به معرفی توانمندی‌های گردشگری هرمزگان کمک شایانی کند.

ایجاد شده: پنج روز قبل       آخرین ویرایش: پنج روز قبل     اخبار داخلی
آمریکا به‌دنبال تسریع صدور مجوز هواپیماهای جدید؛ بدون کاهش استانداردهای ایمنی

آمریکا به‌دنبال تسریع صدور مجوز هواپیماهای جدید؛ بدون کاهش استانداردهای ایمنی

به گزارش فلای نیوز؛ دولت آمریکا برنامه‌ای را برای کاهش زمان صدور گواهینامه هواپیماهای جدید آغاز کرده است. این فرایند در پروژه‌های بزرگ هواپیماسازی گاه تا بیش از پنج سال طول می‌کشد. وزیر حمل‌ونقل آمریکا، شان دافی، اعلام کرد که این اقدام می‌تواند ورود نسل جدید هواپیماها را تسریع کند. او تأکید کرد که افزایش سرعت صدور مجوزها نباید به قیمت کاهش الزامات و استانداردهای ایمنی باشد. اداره هوانوردی فدرال آمریکا (FAA) تصمیم به بازنگری در فرایندهای صدور گواهینامه گرفته است. این اداره همچنین به بررسی استفاده از ابزارهای دیجیتال و فناوری‌های نوین پرداخته است. طولانی شدن روند تأیید برخی از برنامه‌های هواپیماسازی، از جمله بوئینگ ۷۳۷ مکس ۷ و بوئینگ ۷۷۷ ایکس، دلایلی برای اصلاح سازوکارهای فعلی محسوب می‌شود. تأخیرهای موجود نه تنها هزینه‌های تولیدکنندگان را افزایش داده، بلکه بر برنامه توسعه ناوگان شرکت‌های هواپیمایی نیز تأثیر گذاشته است. اگر اصلاحات پیشنهادی به درستی اجرا شوند، فرایند صدور گواهینامه هواپیماهای جدید کارآمدتر خواهد شد. این مسئله می‌تواند به نوسازی ناوگان هوانوردی و ورود فناوری‌های جدید به بازار جهانی کمک کند.

ایجاد شده: 9/مهر/1405       آخرین ویرایش: 10/مهر/1405     اخبار داخلی
هتلداری نوین ایران ؛ قسمت سوم برای نسلی که می‌خواهد آینده هتلداری را بسازد

هتلداری نوین ایران ؛ قسمت سوم برای نسلی که می‌خواهد آینده هتلداری را بسازد

✍🏻 به قلم ؛ مهدی حسینی 📌 مانیفست هتلداری نوین ایران هر عصری، هتلداری متناسب با خودش را می‌سازد. هتلی که چند دهه پیش موفق بود، الزاماً برای مهمان امروز موفق نیست و مدیری که در گذشته بهترین شیوه اداره یک هتل را می‌دانست، الزاماً پاسخ همه پرسش‌های امروز را ندارد. تعریف ما از مهمان، خدمت، کارکنان، رقابت و حتی خود «هتل» در حال تغییر است. هتلداری ایران نیز از این تغییر مستثنی نیست. تغییر نسل مدیران و کارکنان، ورود سرمایه‌های تازه، دسترسی گسترده به دانش جهانی، ظهور فناوری‌های جدید، تغییر رفتار مسافر و ورود هوش مصنوعی، نشانه‌های تغییراتی هستند که نمی‌توان آنها را نادیده گرفت. این دوره شاید هنوز به بلوغ نرسیده باشد، اما نشانه‌های آن در صنعت دیده می‌شود. هتلداری نوین ایران، نفی گذشته نیست؛ عبور آگاهانه از گذشته برای ساختن آینده است. نسل‌های پیشین، تجربه، دانش و فرهنگ مهمان‌نوازی را بنا کرده‌اند و این میراث باید حفظ شود؛ اما گذشته نباید سقف آینده باشد. در هتلداری نوین، سابقه به‌تنهایی معیار شایستگی نیست. دانش، توانایی یادگیری، خلاقیت، نتیجه و آمادگی برای تغییر نیز اهمیت دارند. نسل جدید باید فرصت داشته باشد که ایده بدهد، تصمیم بگیرد، تجربه کند و در ساختن آینده صنعت سهم داشته باشد. مدیر هتل آینده نیز صرفاً مدیر عملیات نیست. او باید بتواند انسان، فناوری، داده، برند، تجربه مهمان و اقتصاد کسب‌وکار را در کنار یکدیگر ببیند. در چنین نگاهی، یادگیری دیگر یک فعالیت جانبی نیست؛ بخشی از حرفه هتلداری است. فناوری نیز قرار نیست جای مهمان‌نوازی را بگیرد؛ باید آن را قدرتمندتر کند. هوش مصنوعی، داده و اتوماسیون می‌توانند بسیاری از کارهای تکراری را کاهش دهند و به مدیران و کارکنان فرصت دهند تا بر چیزی تمرکز کنند که هنوز مهم‌ترین سرمایه هتل است: انسان و تجربه او. هتل هوشمند، الزاماً هتلی نیست که فناوری بیشتری داشته باشد؛ هتلی است که هوشمندانه‌تر تصمیم می‌گیرد. در این میان، سرمایه انسانی باید از حاشیه به متن هتلداری بازگردد. کارکنان صرفاً نیروی اجرایی نیستند؛ سازندگان تجربه‌اند. متخصصان نیز باید بتوانند هویت حرفه‌ای و برند شخصی خود را بسازند. در اقتصاد جدید اعتبار، فقط در عنوان شغلی و سابقه خلاصه نمی‌شود؛ دانش، محتوا، تجربه و اثرگذاری نیز سرمایه حرفه‌ای هستند. هتلداری نوین همچنین قرار نیست نسخه‌ای کپی‌شده از هتلداری کشورهای دیگر باشد. باید از جهان آموخت، اما مزیت خود را ساخت. ایران از فرهنگ، تاریخ، معماری، تنوع اقلیمی و سنت مهمان‌نوازی برخوردار است؛ چالش اصلی، ترکیب این سرمایه‌ها با دانش، فناوری و استانداردهای معاصر است. هدف، شبیه شدن به دیگران نیست؛ ساختن یک هتلداری ایرانیِ معاصر، حرفه‌ای و رقابت‌پذیر است. آینده این صنعت نیز در یک جزیره ساخته نمی‌شود. دانشگاه، فناوری، سرمایه، رسانه و صنعت باید بیش از گذشته به یکدیگر متصل شوند. دانشگاه باید به صنعت نزدیک‌تر شود، صنعت باید از دانش روز استفاده کند، سرمایه باید نوآوری را جدی بگیرد و رسانه باید گفت‌وگوی آینده‌نگرانه درباره هتلداری را شکل دهد. از این منظر، «هتلداری نوین ایران» صرفاً یک عنوان نیست؛ یک طرز فکر است. طرز فکری که می‌پذیرد نمی‌توان با ابزارهای دیروز، برای مهمان فردا تجربه ساخت؛ تغییر را تهدید نمی‌بیند و به جای پرسیدن «چرا نمی‌شود؟»، می‌پرسد «چگونه می‌توان؟» شاید هنوز برای برخی، صحبت از یک عصر تازه در هتلداری ایران زود یا بلندپروازانه باشد. اما تغییرات بزرگ معمولاً پیش از آنکه به واقعیتی فراگیر تبدیل شوند، ابتدا در نگاه و رفتار گروهی از پیشروان شکل می‌گیرند. اکنون پرسش اصلی دیگر فقط این نیست که هتلداری ایران چه مشکلاتی دارد. پرسش این است: هتلداری ایران در دهه‌های آینده چه باید باشد؟ هتلداری نوین ایران پاسخی برای همین پرسش است؛ دعوتی برای ساختن مدیران تازه، مهارت‌های تازه، مدل‌های کسب‌وکار تازه، تجربه‌های تازه و در نهایت، نگاهی تازه به این صنعت. این مسیر متعلق به یک فرد یا یک مجموعه نیست. متعلق به هرکسی است که به یادگیری، نوآوری، حرفه‌ای‌گری، توسعه انسان و آینده هتلداری ایران باور دارد. هتلداری نوین ایران قرار نیست منتظر آینده بماند؛ می‌خواهد در ساختن آن نقش داشته باشد. و شاید سال‌ها بعد، نسل آینده هتلداری ایران درباره امروز بگوید: ما فقط شاهد تغییر هتلداری ایران نبودیم؛ در ساختن آن نقش داشتیم.

ایجاد شده: 8/مهر/1405       آخرین ویرایش: 8/مهر/1405     مقالات و یادداشت ها
حکمرانی هوشمند گردشگری حلقه مفقوده حکمرانی گردشگری ایران

حکمرانی هوشمند گردشگری حلقه مفقوده حکمرانی گردشگری ایران

✍🏻آزاده عابدین زاده | استاد دانشگاه زیست بوم گردشگری ایران امروز بیش از آن که به شعارهای تازه نیاز داشته باشد، به تغییر در شیوه حکمرانی نیازمند است. جهان گردشگری با سرعتی کم‌سابقه در حال تغییر است؛ رفتار گردشگران نسبت به گذشته تغییر فراوانی کرده، فناوری‌های هوشمند وارد همه مراحل سفر شده‌اند، داده به یکی از مهم‌ترین منابع تصمیم‌سازی تبدیل شده و مقصدهایی که نتوانند آینده را پیش‌بینی و ظرفیت‌های خود را هوشمندانه مدیریت کنند، با هزینه‌های اقتصادی، اجتماعی و محیط‌زیستی بیشتری مواجه خواهند شد. در چنین شرایطی، یکی از مهم‌ترین مفاهیمی که باید در دستور کار سیاستگذاران گردشگری ایران قرار گیرد، «حکمرانی هوشمند گردشگری» است. حکمرانی هوشمند گردشگری را نباید با خرید نرم‌افزار، ایجاد چند سامانه یا راه‌اندازی یک داشبورد مدیریتی اشتباه گرفت. هوشمندسازی پیش از آن که صرفا یک پروژه فناورانه باشد، یک تحول در منطق حکمرانی است؛ یعنی حرکت از تصمیم‌گیری مبتنی بر حدس، گزارش‌های پراکنده و واکنش‌های پس از وقوع مسئله، به تصمیم‌گیری مبتنی بر داده، شواهد، پیش‌بینی و ارزیابی مستمر. سازمان جهانی گردشگری نیز در رویکرد خود نسبت به مقصدهای هوشمند، بر پیوند میان حکمرانی، فناوری، نوآوری، پایداری و دسترس‌پذیری تأکید کرده است. بنابراین، فناوری زمانی برای گردشگری ارزشمند خواهد بود که کیفیت تصمیم‌گیری و کیفیت زندگی جامعه میزبان را ارتقاء دهد، نه این که صرفاً تعداد سامانه‌های دیجیتال دستگاه‌های اجرایی را افزایش دهد. امروز دیگر نمی‌توان با منطق گذشته، گردشگری آینده را اداره کرد. وقتی می‌توان با استفاده از داده‌های رزرو، الگوهای جست‌وجوی گردشگران، وضعیت حمل‌ونقل، ظرفیت اقامتگاه‌ها، تقویم رویدادها، شرایط آب‌وهوایی، میزان مصرف منابع و رفتار گردشگران، افزایش تقاضا را تا حدی پیش‌بینی کرد، چرا باید منتظر بمانیم تا یک مقصد با ازدحام، ترافیک، کمبود خدمات، افزایش پسماند یا نارضایتی جامعه محلی مواجه شود و سپس برای حل مسئله وارد عمل شویم؟ حکمرانی هوشمند دقیقاً از همین نقطه آغاز می‌شود: دولت باید پیش از آن که مسئله به بحران تبدیل شود، نشانه‌های آن را ببیند و امکان مداخله به‌موقع داشته باشد. در این نگاه، داده هدف نیست؛ داده ماده اولیه حکمرانی است. مسیر صحیح باید از «داده» به «اطلاعات»، از اطلاعات به «تحلیل»، از تحلیل به «هوش تصمیم‌یار»، از آنجا به «تصمیم و اقدام» و در نهایت به «ارزیابی و اصلاح» برسد. اگر این زنجیره کامل نشود، حتی بزرگ‌ترین حجم داده نیز نمی‌تواند کیفیت حکمرانی را تضمین کند. مسئله امروز بسیاری از نظام‌های مدیریتی، فقدان مطلق اطلاعات نیست؛ بلکه ناتوانی در تبدیل اطلاعات پراکنده به تصمیم مشترک، به‌موقع و قابل سنجش است. از این منظر، یکی از الزامات جدی گردشگری ایران ایجاد یک زیرساخت ملی داده‌های گردشگری است؛ زیرساختی که بتواند داده‌های دستگاه‌های مختلف، بخش خصوصی، مقاصد، مراکز اقامتی، حمل‌ونقل، جاذبه‌ها و سایر اجزای زنجیره گردشگری را با استانداردهای مشترک گردآوری و قابل تحلیل کند. این نظام البته باید هم‌زمان با مالکیت داده، امنیت اطلاعات و حریم خصوصی شهروندان و گردشگران نیز سازگار باشد. کشور نمی‌تواند برای سیاستگذاری گردشگری، مجموعه‌ای از آمارهای پراکنده داشته باشد و انتظار داشته باشد که از دل این پراکندگی، سیاستی یکپارچه و هوشمند استخراج گردد. گام بعدی، ایجاد ظرفیت هوش تصمیم‌یار برای مقاصد گردشگری است. هوش مصنوعی نباید صرفاً به ابزاری برای تولید محتوا، تبلیغات یا پاسخ‌گویی خودکار تقلیل پیدا کند. ارزش واقعی آن زمانی آشکار می‌شود که بتواند به مدیر مقصد در پیش‌بینی تقاضا، مدیریت جریان گردشگران، شناسایی نقاط ازدحام، تحلیل رضایت گردشگران و ساکنان، پیش‌بینی فشار بر زیرساخت‌ها و ارزیابی پیامدهای تصمیمات کمک کند. آینده مدیریت مقصد، آینده تصمیم‌گیری با داده است؛ اما تصمیم نهایی همچنان باید در چارچوب مسئولیت انسانی، شفافیت و پاسخ‌گویی عمومی اتخاذ شود. در این میان، نباید اجازه داد تحول دیجیتال گردشگری به پروژه‌ای برای چند مجموعه بزرگ تبدیل شود. اگر فناوری فقط در اختیار هتل‌های زنجیره‌ای، شرکت‌های بزرگ، پلتفرم‌های قدرتمند و مقاصد برخوردار از منابع مالی قرار گیرد، شکاف میان سرمایه داران کلان و کسب‌وکارهای خرد بیشتر خواهد شد. اقامتگاه بوم‌گردی، روستای گردشگری، راهنمای محلی، صنعتگر، رستوران کوچک و کارآفرین محلی نیز باید بتواند از مزایای فناوری، داده و بازار دیجیتال بهره‌مند شود. هوشمندسازی زمانی معنا دارد که در سراسر زنجیره ارزش گردشگری توزیع شود، نه این که خود به عامل تازه‌ای برای تمرکز فرصت‌ها و بی عدالتی تبدیل شود. موضوع مهم دیگر، تجربه گردشگر است. گردشگری آینده تنها درباره افزایش تعداد گردشگران نیست؛ درباره افزایش کیفیت تجربه، توزیع مناسب جریان سفر، کاهش فشار بر مقصد و ایجاد ارزش پایدار برای جامعه میزبان است. بنابراین، سیاستگذاری باید از پرسش ساده «چگونه گردشگر بیشتری جذب کنیم؟» عبور کند و به پرسش دقیق‌تر «چگونه گردشگر مناسب را در زمان مناسب، با ظرفیت مناسب و تجربه‌ای باکیفیت وارد مقصد کنیم؟» برسد. این تغییر پرسش، در ظاهر ساده است، اما در عمل می‌تواند فلسفه و رویکرد سیاستگذاری گردشگری را تغییر دهد. حکمرانی هوشمند همچنین بدون مشارکت ذی‌نفعان کامل نیست. دولت نمی‌تواند درباره مقصدی تصمیم بگیرد که جامعه محلی، بخش خصوصی، فعالان گردشگری و گردشگران آن در فرایند تصمیم‌سازی حضور ندارند. داده‌های رسمی، داده‌های کسب‌وکارها، تجربه جامعه محلی و بازخورد گردشگران باید در یک نظام تصمیم‌گیری قابل اعتماد کنار یکدیگر قرار گیرند. حکمرانی هوشمند، دولت را از مرکز همه تصمیم‌ها کنار نمی‌زند؛ بلکه نقش آن را از «تصمیم‌گیرنده منفرد» به «طراح، هماهنگ‌کننده، تنظیم‌گر و تضمین‌کننده منافع عمومی» ارتقاء و جایگاه سنتی در مقابل مردم به مرتبه در کنار مردم تغییر می‌دهد. در عین حال، هوشمندسازی بدون اخلاق و مسئولیت می‌تواند مسئله‌ساز شود. هرچه وابستگی گردشگری به داده و هوش مصنوعی بیشتر می‌شود، موضوعاتی مانند حریم خصوصی، امنیت اطلاعات، شفافیت الگوریتم‌ها، تبعیض احتمالی، مالکیت داده و مسئولیت تصمیم‌های فناورانه نیز اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. دولت باید پیش از گسترش استفاده از فناوری‌های هوشمند، قواعد بازی را روشن کند. اعتماد عمومی، سرمایه‌ای است که اگر در مسیر تحول دیجیتال آسیب ببیند، با هیچ فناوری‌ای این سرمایه اجتماعی ارزشمند به‌سادگی بازسازی نخواهد شد. از این منظر، اگر قرار است جهت‌گیری‌های جهانی گردشگری در سال ۲۰۲۶ میلادی برای ایران فرصتی برای باز طراحی باشد، نباید آن را در سطح یک مناسبت، همایش، پوستر یا مجموعه‌ای از سخنرانی‌ها تنزیل بدهیم. فرصت واقعی آن است که این گفتمان به یک دستورکار اجرایی تبدیل شود: ایجاد نظام ملی داده‌های گردشگری، اتصال داده‌های دستگاه‌های مرتبط، توسعه هوش تصمیم‌یار مقصد، حمایت فناورانه از کسب‌وکارهای کوچک، ارتقای تجربه گردشگر، مشارکت واقعی جامعه محلی و تدوین چارچوب حکمرانی احیاءگر برای هوش مصنوعی. دولت در این مسیر باید یک پرسش ساده اما تعیین‌کننده را از خود بپرسد: آیا تصمیم‌های امروز ما بر اساس تصویری از گذشته اتخاذ می‌شوند یا بر اساس شناختی از آینده؟ اگر پاسخ، همچنان عمدتاً گذشته باشد، حتی پیشرفته‌ترین فناوری‌ها نیز تحول واقعی ایجاد نخواهند کرد. فناوری زمانی ارزشمند است که به دولت امکان دهد زودتر ببیند، دقیق‌تر تحلیل کند، مسئولانه‌تر تصمیم بگیرد و سریع‌تر اصلاح کند. گردشگری ایران برای عبور از مسائل مزمن خود بیش از هر چیز به یک تغییر پارادایم نیاز دارد؛ از مدیریت واکنشی به مدیریت پیش‌نگر، از جزیره‌ای عمل کردن به حکمرانی یکپارچه، از گزارش‌محوری به داده‌محوری، از تصمیم‌گیری متمرکز به مشارکت ذی‌نفعان و از سنجش صرف تعداد گردشگران به سنجش ارزش اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و محیط‌زیستی گردشگری. دولت هوشمند در گردشگری دولتی نیست که بیشترین سامانه را ساخته باشد؛ دولتی است که بهتر می‌بیند، دقیق‌تر می‌سنجد، زودتر پیش‌بینی می‌کند، شفاف‌تر تصمیم می‌گیرد، مسئولانه‌تر مداخله می‌کند و نتیجه تصمیم خود را اندازه می‌گیرد. اگر قرار است گردشگری ایران سهم شایسته‌ای از اقتصاد آینده داشته باشد، نقطه آغاز آن نه یک سامانه جدید، بلکه اصلاح شیوه حکمرانی است. آینده گردشگری را تعداد تصمیم‌هایی که می‌گیریم تعیین نمی‌کند؛ کیفیت تصمیم‌هایی تعیین می‌کند که بر پایه داده، دانش، فناوری و مشارکت جامعه اتخاذ می‌شوند.

ایجاد شده: 5/مهر/1405       آخرین ویرایش: 5/مهر/1405     مقالات و یادداشت ها
اسپیناس رویال؛ پروژه‌ای خاص با نقوش ایرانی

اسپیناس رویال؛ پروژه‌ای خاص با نقوش ایرانی

به گزارش هتل نیوز؛ پروژه هتل اسپیناس رویال به عنوان طرح جدید گروه هتل‌های اسپیناس در ایران در حال ساخت است. این پروژه با رویکرد معماری نوین ایرانی-اسلامی طراحی شده است. گروه هتل‌های اسپیناس پیش از این هتل‌های اسپیناس آستارا، اسپیناس خلیج فارس تهران و اسپیناس پالاس تهران را راه‌اندازی کرده است. در این پروژه، تلاش شده تا هویت معماری ایرانی با استانداردهای روز هتلداری تلفیق شود. اسپیناس رویال در منطقه ولنجک تهران واقع شده و چشم‌انداز زیبایی از شهر و البرز دارد. این هتل شامل بخش‌های اقامتی، رستوران، فضاهای نمایشگاهی و صنایع‌دستی، سالن‌های رویداد و امکانات رفاهی است. طراحی این پروژه مبتنی بر نقوش و عناصر ایرانی-اسلامی است. در صورت بهره‌برداری، این هتل می‌تواند به یکی از پروژه‌های شاخص هتلداری و گردشگری ایران تبدیل شود.

ایجاد شده: 4/مهر/1405       آخرین ویرایش: 4/مهر/1405     اخبار داخلی
هتلداری نوین ایران  ؛ قسمت دوم از اعلام یک عصر تا ترسیم یک مسیر

هتلداری نوین ایران  ؛ قسمت دوم از اعلام یک عصر تا ترسیم یک مسیر

✍🏻 به قلم | مهدی حسینی ده اصل برای هتلداری نوین ایران اگر در یادداشت نخست پذیرفتیم که هتلداری ایران در آستانه یا در میانه یک تغییر نسلی و پارادایمی قرار گرفته است، اکنون سؤال مهم‌تری پیش روی ماست: هتلداری نوین ایران دقیقاً بر چه اصولی باید بنا شود؟ «نوین» قرار نیست صرفاً صفتی برای هتل‌های مجهزتر، لابی‌های لوکس‌تر یا استفاده بیشتر از فناوری باشد. هتلداری نوین پیش از آنکه درباره ساختمان و تجهیزات باشد، درباره نگاه، انسان، مدیریت، تجربه، دانش و آینده است. اگر قرار باشد این مفهوم از یک عبارت به یک جریان فکری تبدیل شود، باید بتوان برای آن اصولی روشن تعریف کرد؛ اصولی که هم از تحولات جهانی الهام بگیرند و هم با واقعیت و ظرفیت‌های ایران سازگار باشند. به باور من، می‌توان نقطه آغاز این مسیر را در ده اصل خلاصه کرد: ۱. مهمان، اتاق نیست؛ تجربه است هتل‌داری سال‌ها بر فروش اتاق، تخت و خدمات اقامتی متمرکز بوده است. اما مسافر امروز مجموعه‌ای از تجربه‌ها را خریداری می‌کند؛ از لحظه جست‌وجو و رزرو تا ورود، اقامت، ارتباط با کارکنان، استفاده از خدمات و حتی خاطره‌ای که پس از خروج با خود می‌برد. در هتلداری نوین، محصول اصلی هتل تجربه مهمان است و اتاق فقط یکی از اجزای آن. ۲. مدیر آینده، مدیر تغییر است مدیری که فقط بتواند وضع موجود را حفظ کند، برای صنعت آینده کافی نیست. جهان با سرعتی حرکت می‌کند که مدیریت هتل به توانایی یادگیری، سازگاری، تصمیم‌گیری و ایجاد تغییر نیاز دارد. مدیر آینده کسی نیست که همه پاسخ‌ها را بداند؛ کسی است که سریع‌تر از دیگران سؤال درست را پیدا می‌کند. ۳. تجربه ارزشمند است؛ اما تجربه بدون یادگیری کافی نیست نسل‌های گذشته هتلداری، سرمایه بزرگی از تجربه برای این صنعت به جا گذاشته‌اند. اما تجربه زمانی تبدیل به مزیت می‌شود که با دانش روز همراه باشد. هتلداری نوین نه جنگ نسل‌هاست و نه حذف گذشته؛ پیوند تجربه نسل گذشته با دانش و جسارت نسل جدید است. صنعتی که یاد نمی‌گیرد، حتی اگر سال‌ها تجربه داشته باشد، در نهایت تجربه گذشته را تکرار خواهد کرد. ۴. فناوری باید در خدمت مهمان‌نوازی باشد هتل هوشمند الزاماً هتلی نیست که بیشترین تجهیزات دیجیتال را داشته باشد. فناوری زمانی ارزشمند است که اصطکاک را از مسیر مهمان حذف کند، تصمیم‌گیری را دقیق‌تر کند، کارکنان را توانمند سازد و تجربه اقامت را بهتر کند. از رزرو و پرداخت گرفته تا مدیریت انرژی، ارتباط با مشتری و خدمات پس از اقامت، فناوری باید خدمت‌رسان مهمان‌نوازی باشد؛ نه نمایشگاهی از تکنولوژی. ۵. هوش مصنوعی، همکار جدید هتلداری است هوش مصنوعی دیگر موضوعی متعلق به آینده نیست. وارد کسب‌وکار شده و دیر یا زود به یکی از اجزای جدی مدیریت هتل تبدیل خواهد شد. اما سؤال درست این نیست که «آیا هوش مصنوعی جای کارکنان هتل را می‌گیرد؟» سؤال مهم‌تر این است: کدام هتل‌ها زودتر یاد می‌گیرند کارکنان خود را با هوش مصنوعی توانمند کنند؟ از تحلیل تقاضا و قیمت‌گذاری تا بازاریابی، پاسخ‌گویی، شخصی‌سازی و تحلیل رفتار مهمان، AI می‌تواند تعریف بسیاری از مشاغل هتلداری را تغییر دهد. ۶. داده، سرمایه پنهان هتل است هر رزرو، هر اقامت، هر درخواست، هر شکایت و هر بازگشت مهمان، اطلاعاتی تولید می‌کند که می‌تواند برای تصمیم‌گیری ارزشمند باشد. هتلداری نوین باید از مدیریت صرفاً مبتنی بر شهود و تجربه، به سمت مدیریت مبتنی بر داده حرکت کند. هتلی که داده تولید می‌کند اما از آن یاد نمی‌گیرد، بخشی از سرمایه خود را بلااستفاده گذاشته است. ۷. نسل جوان، آینده صنعت نیست؛ بخشی از امروز آن است یکی از بزرگ‌ترین تغییرات هتلداری ایران، تغییر ترکیب نیروی انسانی آن است. نسل جدید با جهان دیگری بزرگ شده است؛ جهانی که در آن اطلاعات در دسترس است، مرزهای آموزشی کمرنگ شده‌اند و یک نیروی جوان می‌تواند در مدت کوتاهی با استانداردها و تجربه‌های جهانی آشنا شود. هتلداری نوین باید به این نسل فرصت اثرگذاری بدهد، نه فقط فرصت استخدام. جوانی که ایده، دانش و توانایی دارد، نباید صرفاً به دلیل کمبود سابقه، از تصمیم‌سازی کنار گذاشته شود. ۸. برند هتل از پشت درهای هتل فراتر رفته است در گذشته برند هتل بیشتر با ساختمان، نام، لوگو و تبلیغات آن شناخته می‌شد. امروز بخش بزرگی از برند در فضای دیجیتال ساخته می‌شود؛ در جست‌وجوها، شبکه‌های اجتماعی، نظرات مهمانان و تجربه‌هایی که دیگران درباره هتل روایت می‌کنند. اما یک تحول دیگر نیز در حال وقوع است: آدم‌های صنعت هم تبدیل به برند می‌شوند. مدیر، آشپز، متخصص فروش، مدیر بازاریابی و حتی کارکنان خط مقدم می‌توانند بخشی از اعتبار یک مجموعه و حتی صنعت باشند. در هتلداری نوین، پرسنال‌برندینگ دیگر یک موضوع فرعی نیست؛ بخشی از اقتصاد جدید اعتبار حرفه‌ای است. ۹.هتلداری نوین، مرز میان رشته‌ها را می‌شکند هتلداری آینده فقط به هتلداری نیاز ندارد. به فناوری، اقتصاد، بازاریابی، روان‌شناسی، طراحی تجربه، داده، هوش مصنوعی، تولید محتوا، مدیریت برند و ده‌ها دانش دیگر نیاز دارد. به همین دلیل، ورود افراد توانمند از سایر حوزه‌ها الزاماً تهدیدی برای هتلداری نیست؛ می‌تواند یکی از موتورهای تحول آن باشد. هتلداری نوین، صنعتی باز برای استعدادهای تازه است. ۱۰. ما نباید فقط مصرف‌کننده هتلداری جهان باشیم شاید مهم‌ترین اصل همین باشد. ایران نباید صرفاً تجربه کشورهای دیگر را ترجمه و کپی کند. ما باید از دانش جهانی بیاموزیم، تجربه کنیم، بومی‌سازی کنیم و در نهایت راه‌حل‌های خودمان را بسازیم. هتلداری ایران ظرفیت‌های منحصربه‌فردی دارد؛ از فرهنگ و مهمان‌نوازی گرفته تا تنوع اقلیمی، تاریخی و انسانی. مسئله این است که چگونه این ظرفیت‌ها را با دانش، فناوری و مدیریت معاصر ترکیب کنیم. هدف هتلداری نوین ایران نباید رسیدن به نسخه‌ای کپی‌شده از هتلداری دبی، استانبول، سنگاپور یا هر جای دیگر باشد. هدف، ساختن یک مدل ایرانیِ معاصر، حرفه‌ای و رقابت‌پذیر از هتلداری است. این ده اصل شاید در نگاه اول ساده به نظر برسند، اما کنار هم یک تغییر اساسی در زاویه نگاه ایجاد می‌کنند. هتلداری نوین، پروژه خرید چند نرم‌افزار، نصب چند ابزار هوشمند یا بازسازی چند هتل نیست. یک تغییر نگرش است؛ تغییری که از انسان آغاز می‌شود، با دانش ادامه پیدا می‌کند، با فناوری شتاب می‌گیرد و در نهایت باید به تجربه بهتر مهمان و کسب‌وکار رقابت‌پذیرتر منجر شود. شاید هنوز نتوان با اطمینان گفت که همه هتلداری ایران وارد این عصر شده‌اند. اما می‌توان با اطمینان بیشتری گفت که نشانه‌های این عصر در صنعت دیده می‌شوند. حالا دیگر مسئله فقط این نیست که چه کسی هتل بهتری می‌سازد. مسئله این است که چه کسی هتلداری بهتری خلق می‌کند. و شاید «هتلداری نوین ایران» دقیقاً از همین‌جا آغاز شود؛ نه از یک ساختمان، نه از یک فناوری و نه حتی از یک هتل، بلکه از تغییر نگاه ما به آینده این صنعت.

ایجاد شده: 30/شهریور/1405       آخرین ویرایش: 30/شهریور/1405     مقالات و یادداشت ها
جامعه هتلداران ایران آماده همکاری و حمایت از انجمن حمایت از گردشگری پایدار است

جامعه هتلداران ایران آماده همکاری و حمایت از انجمن حمایت از گردشگری پایدار است

به گزارش هتل نیوز؛ جامعه هتلداران ایران به‌عنوان یک نهاد مهم در صنعت گردشگری، به همکاری و حمایت از انجمن حمایت از گردشگری پایدار ابراز آمادگی کرد. رئیس این جامعه، جمشید حمزه‌زاده، بر لزوم توجه به گردشگری پایدار و توسعه آن تأکید دارد. او معتقد است که این نوع گردشگری نیازهای اساسی صنعت گردشگری کشور را برآورده می‌کند. حمزه‌زاده گفت که گردشگری پایدار می‌تواند با ایجاد اشتغال برای جوانان مناطق مختلف، به توسعه اقتصادی جوامع محلی کمک کند. او همچنین به اهمیت کاهش مصرف حامل‌های انرژی و استفاده از فناوری‌های روز در تأسیسات گردشگری اشاره کرد. در شرایط کنونی، افزایش هزینه‌های آب، برق و سوخت فشار بیشتری بر هتل‌ها وارد کرده است. رئیس جامعه هتلداران ایران افزود که استفاده از محصولات محلی و غذاهای ارگانیک در هتل‌ها، می‌تواند به حمایت از اقتصاد محلی کمک کند. او تأکید کرد که جامعه هتلداران و مجمع تشکل‌های گردشگری کشور در زمینه آموزش، استانداردسازی و ارتقای کیفیت خدمات، آماده همکاری و حمایت از انجمن‌های مرتبط با گردشگری پایدار هستند.

ایجاد شده: 29/شهریور/1405       آخرین ویرایش: 29/شهریور/1405     اخبار داخلی
کدام کشورها در تربیت نیروی انسانی هتلداری موفق‌ترند؟

کدام کشورها در تربیت نیروی انسانی هتلداری موفق‌ترند؟

✍🏻 فاطمه دکامینی | خبرنگار و دبیر حوزه اطلاعات، آمار و پژوهش های تخصصی گردشگری و هتلداری ایتنا 📌 نگاهی به مدل‌های آموزشی پیشرو در جهان صنعت هتلداری در جهان دیگر صرفاً به نیروی کاری برای انجام وظایف خدماتی نیاز ندارد؛ بلکه به کارکنانی نیازمند است که هم‌زمان با مهارت‌های تخصصی، توانایی استفاده از فناوری، ارتباط مؤثر با مشتری، مدیریت بحران، کار بین‌فرهنگی و درک الزامات توسعه پایدار را نیز داشته باشند. به همین دلیل، کشورهای پیشرو در گردشگری طی سال‌های اخیر، آموزش نیروی انسانی هتلداری را از سطح دوره‌های کوتاه‌مدت فراتر برده و آن را به بخشی از سیاست ملی توسعه گردشگری تبدیل کرده‌اند. با این حال، نمی‌توان یک کشور را به‌طور مطلق موفق‌ترین کشور جهان در تربیت نیروی انسانی هتلداری دانست. موفقیت کشورها معمولاً به شاخص‌هایی مانند کیفیت آموزش، ارتباط دانشگاه و صنعت، میزان اشتغال فارغ‌التحصیلان، اعتبار گواهینامه‌ها، امکان پیشرفت شغلی و توانایی نظام آموزشی در پاسخ به نیازهای جدید بازار بستگی دارد. سوئیس؛ پیوند آموزش حرفه‌ای با استانداردهای جهانی سوئیس یکی از شناخته‌شده‌ترین الگوها در آموزش مدیریت هتلداری و گردشگری است. مدرسه‌های تخصصی این کشور، از جمله مؤسسات معتبر آموزش هتلداری، آموزش نظری را با تجربه عملی در هتل‌ها، رستوران‌ها و مجموعه‌های گردشگری ترکیب می‌کنند. ویژگی مهم مدل سوئیس، توجه هم‌زمان به مهارت‌های عملی و مدیریتی است. دانشجویان علاوه بر آموزش عملیات هتل، در زمینه‌هایی مانند مدیریت درآمد، بازاریابی گردشگری، تجربه مشتری، مدیریت منابع انسانی و رهبری سازمانی نیز آموزش می‌بینند. ارتباط گسترده این مراکز با برندهای بین‌المللی هتلداری نیز به دانشجویان امکان می‌دهد از دوران تحصیل وارد محیط واقعی کسب‌وکار شوند. مدل سوئیس نشان می‌دهد که آموزش هتلداری زمانی اثربخش است که میان کلاس درس، محیط واقعی کار و استانداردهای بین‌المللی ارتباطی دائمی وجود داشته باشد. آلمان و اتریش؛ آموزش دوگانه و یادگیری در محیط کار آلمان و اتریش از نمونه‌های برجسته آموزش دوگانه یا Dual Education هستند. در این مدل، فرد بخشی از زمان خود را در مراکز آموزشی و بخش دیگر را در محل کار سپری می‌کند. دانش‌آموز یا کارآموز از یک سو آموزش‌های نظری و استانداردهای حرفه‌ای را فرا می‌گیرد و از سوی دیگر، در هتل یا مجموعه گردشگری تجربه عملی کسب می‌کند. این ساختار چند مزیت مهم دارد: • کاهش فاصله میان آموزش و نیاز بازار کار؛ • افزایش تجربه عملی کارآموزان؛ • امکان شناسایی استعدادها از سوی کارفرمایان؛ • کاهش ریسک استخدام نیروی فاقد تجربه؛ • ایجاد مسیر روشن از کارآموزی تا اشتغال و مدیریت. در این مدل، آموزش صرفاً به دریافت مدرک منتهی نمی‌شود، بلکه مستقیماً با مسیر شغلی فرد پیوند دارد. همین مسئله یکی از دلایل پایین بودن شکاف میان مهارت‌های موردنیاز هتل‌ها و توانایی فارغ‌التحصیلان در این کشورهاست. سنگاپور؛ برنامه‌ریزی ملی برای مهارت‌های آینده سنگاپور توسعه نیروی انسانی گردشگری را در چارچوب سیاست‌های کلان اقتصادی و مهارتی خود دنبال می‌کند. نهادهای آموزشی و گردشگری این کشور، دوره‌های آموزشی را براساس تغییرات بازار، نیاز هتل‌ها و تحولات فناوری به‌روزرسانی می‌کنند. در برنامه‌های آموزشی سنگاپور، موضوعاتی مانند هتلداری هوشمند، تحلیل داده، خدمات دیجیتال، تجربه مشتری، امنیت سایبری، گردشگری پایدار و مدیریت بحران جایگاه ویژه‌ای دارند. همچنین برای کارکنان شاغل، دوره‌های کوتاه‌مدت و قابل‌انعطاف طراحی شده است تا افراد بدون ترک شغل بتوانند مهارت‌های تازه کسب کنند. یکی از نقاط قوت این مدل، تأکید بر یادگیری مادام‌العمر است. در این رویکرد، آموزش با پایان تحصیلات رسمی تمام نمی‌شود؛ بلکه کارکنان در مراحل مختلف شغلی، متناسب با فناوری‌ها و نیازهای جدید، آموزش می‌بینند. استرالیا؛ استانداردسازی مهارت‌های حرفه‌ای استرالیا در حوزه آموزش‌های فنی و حرفه‌ای گردشگری و هتلداری، نظامی نسبتاً منسجم ایجاد کرده است. دوره‌های آموزشی این کشور معمولاً بر استانداردهای مشخص شغلی، ارزیابی مهارت و تجربه عملی استوارند. در این مدل، برای مشاغل مختلف هتلداری از پذیرش و خانه‌داری گرفته تا مدیریت غذا و نوشیدنی، مهارت‌ها و شایستگی‌های مشخص تعریف می‌شود. فرد می‌تواند از سطح مقدماتی آغاز کند و با گذراندن دوره‌ها و کسب تجربه، به سطوح بالاتر تخصصی و مدیریتی برسد. مزیت این رویکرد آن است که مسیر شغلی در صنعت هتلداری برای کارکنان روشن‌تر می‌شود. نیروی انسانی می‌داند برای ارتقای شغلی به چه مهارت‌ها و گواهینامه‌هایی نیاز دارد و کارفرما نیز معیار مشخص‌تری برای جذب و ارزیابی کارکنان در اختیار دارد. ایالات متحده؛ نقش پررنگ صنعت و گواهینامه‌های تخصصی در ایالات متحده، بخش مهمی از آموزش نیروی انسانی هتلداری از طریق دانشگاه‌ها، کالج‌های محلی، مدارس تخصصی و انجمن‌های حرفه‌ای انجام می‌شود. صنعت هتلداری در این کشور نیز نقش گسترده‌ای در طراحی دوره‌ها و گواهینامه‌های حرفه‌ای دارد. از ویژگی‌های این مدل می‌توان به تنوع مسیرهای آموزشی اشاره کرد. افراد می‌توانند از دوره‌های کوتاه‌مدت مهارتی آغاز کنند، وارد کالج شوند یا در رشته‌های مدیریت هتلداری و گردشگری تحصیل کنند. در کنار آن، گواهینامه‌های تخصصی در حوزه‌هایی مانند مدیریت اقامت، مدیریت غذا و نوشیدنی، مدیریت درآمد و منابع انسانی به ارتقای شغلی کارکنان کمک می‌کند.مدل آمریکایی بیش از هر چیز بر انعطاف‌پذیری، تخصص‌گرایی و امکان جابه‌جایی میان مسیرهای مختلف آموزشی و شغلی تأکید دارد. فرانسه؛ ترکیب آموزش کلاسیک و تجربه عملی فرانسه نیز به‌دلیل جایگاه خود در گردشگری جهانی، نظام گسترده‌ای برای آموزش هتلداری و آشپزی ایجاد کرده است. در این کشور، آموزش‌های حرفه‌ای از مدارس تخصصی تا دانشگاه‌ها و دوره‌های کارآموزی را دربرمی‌گیرد. مدل فرانسوی علاوه بر مهارت‌های عملی، بر فرهنگ خدمت‌رسانی، استانداردهای کیفی، gastronomic tourism یا گردشگری خوراک، مدیریت تجربه مشتری و شناخت فرهنگ‌های مختلف تمرکز دارد. این ویژگی به‌ویژه برای هتل‌های لوکس و مقاصدی که بر کیفیت و هویت فرهنگی خدمات تأکید دارند، اهمیت زیادی دارد. امارات متحده عربی؛ آموزش برای بازار بین‌المللی و چندفرهنگی امارات متحده عربی، به‌ویژه شهرهایی مانند دبی و ابوظبی، طی دو دهه گذشته سرمایه‌گذاری قابل‌توجهی در توسعه صنعت هتلداری انجام داده است. رشد سریع هتل‌های بین‌المللی و ورود گردشگران از کشورهای مختلف، نیاز به نیروی انسانی چندزبانه و چندفرهنگی را افزایش داده است. در این کشور، آموزش کارکنان بر مهارت‌هایی مانند خدمات لوکس، ارتباط بین‌فرهنگی، مدیریت رویدادها، فروش و بازاریابی بین‌المللی و استفاده از فناوری‌های هتلداری متمرکز است. با توجه به اتکای بازار کار امارات به نیروی انسانی مهاجر، آموزش سازگاری فرهنگی، استانداردهای یکسان خدمت‌رسانی و کار در محیط‌های چندملیتی اهمیت ویژه‌ای دارد. وجه مشترک کشورهای موفق چیست؟ بررسی تجربه این کشورها نشان می‌دهد که موفقیت در تربیت نیروی انسانی هتلداری بیش از آنکه به تعداد مدارس یا دانشگاه‌ها وابسته باشد، به کیفیت ارتباط میان آموزش و صنعت بستگی دارد. مهم‌ترین ویژگی‌های مشترک این نظام‌ها عبارت‌اند از: 1. آموزش عملی و کارآموزی واقعی: دانشجو یا کارآموز از همان دوران آموزش با محیط واقعی هتل آشنا می‌شود. 2. مشارکت مستقیم کارفرمایان: هتل‌ها در طراحی سرفصل‌ها، ارزیابی مهارت‌ها و جذب نیرو نقش دارند. 3. مسیر شغلی مرحله‌بندی‌شده: کارکنان می‌توانند از مشاغل مقدماتی به سمت سرپرستی و مدیریت حرکت کنند. 4. به‌روزرسانی مستمر سرفصل‌ها: فناوری، هوش مصنوعی، تحلیل داده، پایداری و امنیت دیجیتال به آموزش‌ها افزوده شده‌اند. 5. توجه به مهارت‌های نرم: ارتباط مؤثر، حل مسئله، همدلی، کار تیمی و مدیریت تعارض، در کنار مهارت‌های فنی آموزش داده می‌شوند. 6. اعتبار قابل‌انتقال مدارک: گواهینامه‌ها و مدارک آموزشی باید برای کارفرمایان مختلف و حتی کشورهای دیگر قابل شناسایی باشند. 7. آموزش کارکنان شاغل: یادگیری فقط به نیروهای تازه‌وارد محدود نمی‌شود و کارکنان باسابقه نیز در دوره‌های بازآموزی شرکت می‌کنند. درس‌هایی برای ایران ایران از ظرفیت‌های مهم گردشگری، تنوع فرهنگی و جاذبه‌های تاریخی برخوردار است، اما توسعه این ظرفیت‌ها بدون نیروی انسانی ماهر امکان‌پذیر نیست. یکی از چالش‌های اصلی، فاصله میان آموزش رسمی و نیاز واقعی هتل‌هاست. در بسیاری از موارد، فارغ‌التحصیلان دانش نظری دارند، اما برای کار در محیط عملی، ارتباط با مشتری، استفاده از نرم‌افزارهای تخصصی یا مدیریت موقعیت‌های بحرانی آماده نیستند. برای کاهش این فاصله، می‌توان چند اقدام را در دستور کار قرار داد: • طراحی نظام آموزش دوگانه با مشارکت هتل‌ها؛ • تدوین استاندارد ملی مهارت برای مشاغل مختلف هتلداری؛ • ایجاد بانک اطلاعاتی از نیازهای مهارتی صنعت؛ • تقویت دوره‌های کارآموزی و الزام هتل‌ها به مشارکت در آموزش؛ • آموزش زبان‌های خارجی و مهارت‌های ارتباطی؛ • افزودن مباحث فناوری، هوش مصنوعی و تحلیل داده به برنامه‌های درسی؛ • ایجاد مسیر روشن ارتقای شغلی برای کارکنان؛ • حمایت از آموزش‌های کوتاه‌مدت و بازآموزی کارکنان شاغل؛ • استفاده از تجربه مدارس و برندهای معتبر بین‌المللی.

ایجاد شده: 14/شهریور/1405       آخرین ویرایش: 14/شهریور/1405     مقالات و یادداشت ها
رازهای ناگفته از نظم فناوری و مدیریت ترافیک در ارتفاع بالای ۲۹ هزار پایی

رازهای ناگفته از نظم فناوری و مدیریت ترافیک در ارتفاع بالای ۲۹ هزار پایی

✍🏻 خلبان محمد علی حدادی | خبرنگار ویژه ایتنا و سر دبیر بخش هوانوردی فلای نیوز 📌 نگاهی به شبکه نامرئی ایمنی در آسمان پروازها چگونه از یکدیگر دور از TCAS تا ترانسپوندر و سامانه هوشمند قوانین جداسازی RVSM می مانند؟ اگر از پشت پنجره هواپیما به بیرون نگاه کنید آسمان را فضایی بی انتها خلوت و آرام میبینید. اما این آرامش ظاهری حاصل یکی از پیچیده ترین دقیق ترین و پیشرفته ترین شبکه های مدیریتی در دنیای فناوری مدرن است. در هر ثانیه هزاران هواپیمای مسافربری با سرعتهایی نزدیک به ۹۰۰ کیلومتر در ساعت در لایه های مختلف جو در حال حرکت هستند بی آنکه کوچکترین تداخلی با یکدیگر پیدا کنند. چرا این حجم عظیم از تردد هوایی به حادثه ختم نمی شود؟ پاسخ در زنجیره ای پیوسته از قوانین هوانوردی مراقبت پرواز هوشیار و مغزهای الکترونیکی درون کابین خلبان نهفته است که با نظمی ریاضی گونه ایمنی آسمان را تضمین میکنند. بخش اول آسمان بزرگراه‌هایی که دیده نمیشوند بسیاری از مردم گمان میکنند خلبان پس از برخاستن از باند کنترل هواپیما را مستقیم به سمت مقصد می چرخاند و در خطی مستقیم پرواز میکند اما حقیقت این است که آسمان درست مانند زمین دارای بزرگراه ها تقاطع ها مسیرهای یک طرفه و دالانهای هوایی مشخصی است که به آنها راه های هوایی یا AIRWAYS اصل بنیادین برای جلوگیری از برخورد هواپیماها مفهومی به نام جداسازی (Separation) است. برج های مراقبت و مراکز کنترل ترافیک هوایی (ATC) موظف اند همواره یک حریم امن مشخص در اطراف هر هواپیما حفظ کنند. این حریم امن هم به صورت افقی فاصله طولی و عرضی و هم به صورت عمودی اختلاف ارتفاع تعریف میشود تا زمانی که این فواصل طبق استانداردهای بین المللی حفظ شوند امکان برخورد فیزیکی به صفر میرسد. بخش دوم مفهوم RVSM : بهره وری بیشتر بدون کاهش ایمنی با افزایش چشمگیر تعداد پروازها در جهان طی دهه های اخیر آسمان در ارتفاعات بالا با ترافیک فزاینده ای روبه رو شد. در گذشته حداقل فاصله عمودی میان دو هواپیما در ارتفاعات بالا ۲۰۰۰ فوت حدود ۶۰۰ متر تعیین شده بود اما پیشرفت شگرف در طراحی حسگرهای ارتفاع سنج سیستم های ناوبری ماهواره ای و کامپیوترهای داده های هوایی امکان بازنگری در این قانون را فراهم ساخت. به Reduced Vertical Separation Minimum مخفف RVSM* در اینجا مفهومی به نام معنای «کاهش حداقل جدایی عمودی متولد شد. طبق این استاندارد بین المللی در صورتی که هواپیما و تجهیزات ناوبری آن تاییدیه های دقیق فنی را دریافت کرده باشند حداقل فاصله عمودی بین پروازها در ارتفاعات بین ۳۹ هزار تا ۴۱ هزار پایی به ۱۰۰۰ فوت (حدود ۳۰۰ متر کاهش مییابد. این نوآوری فنی اجازه داد تعداد لایه های پروازی در آسمان دو برابر شود نتیجه آن کاهش مصرف سوخت، امکان انتخاب مسیرهای بهینه تر از سوی شرکتهای هواپیمایی و افزایش ظرفیت آسمان بود در حالی که سطح ایمنی پروازها حتی نسبت به گذشته ارتقا پیدا کرد. بخش سوم ترانسپوندر شناسنامه دیجیتال و چشم رادار کنترل کنندگان ترافیک هوایی روی زمین چگونه متوجه میشوند هر نقطه متحرک روی نمایشگرهایشان متعلق به کدام پرواز است؟ پاسخ این پرسش در دستگاهی به نام ترانسپوندر (Transponder) قرار دارد. ترانسپوندر یک فرستنده و گیرنده رادیویی در هواپیماست که زبان مشترک میان هواپیما سامانه های نظارتی زمینی و سایر پروازها محسوب میشود. پیش از آغاز پرواز یک که چهار رقمی منحصر به فرد از Squawk Code) کد شناسایی اختصاصی سوى واحد مراقبت پرواز به هواپیما اختصاص می یابد خلبان این کد را در پنل ترانسپوندر وارد میکند. انتقال پیوسته داده ها ترانسپوندر در حالتهای پیشرفته تر Mode C و Mode S ، علاوه بر کد شناسایی اطلاعات حیاتی دیگری نظیر ارتفاع دقیق فشاری سرعت و شناسه هواپیما را به ایستگاه های راداری مخابره میکند. به کمک این دستگاه کنترلر در مرکز کنترل ترافیک هوایی دقیقا میداند هر هواپیما چه هویتی دارد با چه سرعتی حرکت میکند و در چه ارتفاعی قرار دارد اما اگر همه چیز به ارتباطات زمینی متکی باشد. در صورت بروز اختلال در دید رادار یا اشتباه انسانی چه اتفاقی خواهد افتاد؟ بخش چهارم سامانه TCAS : لایه نهایی دفاع هوشمند صنعت هوانوردی هیچگاه ایمنی جان مسافران را تنها به یک عامل واحد متکی نمی کند. حتی با وجود مهارت بالای خلبانان و دقت کنترل کنندگان زمینی لازم است لایه ای خودکار و مستقل درون خود هواپیما تعبیه شود. این لایه دفاعی نهایی سامانه TCAS نام دارد. سامانه هشدار ترافیک( Traffic Alert and Collision Avoidance System مخفف TCAS سامانه و جلوگیری از برخورد است. این سامانه که تحت استاندارد بین المللی ACAS شناخته می شود. کامپیوتر مستقلی در هواپیماست که ترانسپوندر هواپیماهای اطراف را به طور مداوم اسکن میکند و موقعیت نسبی فاصله و نرخ نزدیک شدن آنها را در کسری از ثانیه مورد محاسبه قرار میدهد. عملکرد حفاظتی این سامانه در دو سطح پلکانی تعریف شده است. سطح اول هشدار ترافیک(Traffic Advisory -TA) اگر سامانه ها محاسبه کنند که هواپیمای دیگری در حال نزدیک شدن به محدوده حریم امن است معمولا حدود ۲۰ تا ۲۸ ثانیه پیش از رسیدن به نقطه تقاطع فرضی هشدار TA فعال میشود. در این مرحله نمایشگر داخل کابین موقعیت ترافیک را به رنگ زرد نشان میدهد و صدایی رسا در کابین پخش می شود . Traffic Traffic» این هشدار صرفا جهت ارتقای هوشیاری خدمه پرواز است و نیازی به ماتور ناگهانی ندارد. سطح دوم راهنمای اقدام مستقیم (Resolution Advisory (RA)) چنانچه هواپیماها همچنان به هم نزدیک شوند و فاصله زمانی تا برخورد احتمالی به حدود ۱۵ تا ۲۵ ثانیه برسد وضعیت اضطراری اعلام شده و هشدار RA فعال میگردد در این لحظه، سامانه تنها هشدار نمی دهد بلکه فرمانی شفاف برای مانور عمودی صادر میکند. صعود کنید (Climb, Climb) کاهش ارتفاع دهید (Descend, Descend) بخش پنجم هماهنگی خودکار مکالمه دو مغز متفکر اوج شگفتی مهندسی هوانوردی در نسخه TCAS II به نمایش در می آید اگر دو هواپیمای در حال پرواز هم زمان در شرایط تعارض قرار گیرند سیستمهای TCAS هر دو هواپیما از طریق ترانسپوندرهای پیشرفته Mode S) در کسری از ثانیه با یکدیگر ارتباط برقرار میکنند. این دو کامپیوتر هوشمند به صورت هماهنگ تصمیم میگیرند سامانه هواپیمای اول به خلبان خود دستور صعود میدهد و سامانه هواپیمای دوم بلافاصله به خلبان مقابل دستور کاهش ارتفاع صادر میکند. بدین ترتیب هرگز امکانی برای صدور دستور متناقض یا هم جهت وجود نخواهد داشت. یک اصل حقوقی و عملیاتی تثبیت شده در تمام خطوط هوایی جهان وجود دارد در صورت صدور فرمان RA از سوی TCAS، پیروی از این سامانه بر تمام دستورات دیگر حتی دستورات کنترلر برج مراقبت اولویت قطعی دارد زیرا TCAS وضعیت دقیق آنی و هندسی برخورد را در چند ثانیه آخر می بیند. جمع بندی سمفونی دقت، علم و آرامش ایمنی پرواز یک تصادف خوشایند یا یک معجزه اتفاقی نیست؛ بلکه حاصل همکاری منظم و بی وقفه انسانها دستورالعملهای موشکافانه و پیشرفته ترین سامانه های هدایت هوابرد است. در هر لحظه از یک سفر هوایی در حالی که مسافران در کابین با آرامش به استراحت می پردازند یا مناظر ابرها را تماشا میکنند شبکه ای نامرئی از امواج الکترونیکی محاسبات کامپیوتری و مراقبت های انسانی در سکوت در حال فعالیت است. قوانین جداسازی و RVSM مسیرها را دسته بندی میکنند. ترانسپوندر هویت پرواز را نمایان میسازد و سامانه هوشمند TCAS به عنوان نگهبانی هوشیار در واپسین ثانیه ها از حریم جان انسانها محافظت میکند.این شبکه یکپارچه و چندلایه است که آسمان را با وجود هزاران پرواز هم زمان به امن ترین مسیر رفت و آمد در تاریخ تمدن بشر تبدیل کرده است.

ایجاد شده: 9/شهریور/1405       آخرین ویرایش: 15/شهریور/1405     مقالات و یادداشت ها
بررسی و امکان سنجی هوشمند سازی هتلها از طریق دیجیتال سازی و استفاده از هوش مصنوعی

بررسی و امکان سنجی هوشمند سازی هتلها از طریق دیجیتال سازی و استفاده از هوش مصنوعی

✍️ مهدا تدبیری - خبرنگار حوزه بین الملل گردشگری و هتلداری ایتنا هتلها سازمانهایی خدمات محور هستند بدین معنی که بر پایه ی خلق تجربه های شخصی سازی شده توسط نیروهای انسانی خود برای میهمانانشان استوار هستند این مهم عمدتا به عنوان رسالت اصلی هتلهای 5 و 4 ستاره تلقی میشود. با این وجود دیجیتال سازی در صورتیکه هوشمندانه صورت نگیرد میتواند مانند یک چاقوی دو لبه باشد ولی چنانچه به درستی و با دقت صورت پذیرد میتواند به Agility بیشتر، درامد زایی بیشتر و سودزایی بالاتر هتلها و افزایش رضایتمندی میهمان منجر شود. فضاهایی در هتلها که میتوانند قابلیت دیجیتال سازی داشته باشند: دیجیتال سازی در واحدهای عملیاتی اقامتی (واحد) • خانه داری (بخش) • لاندری (قسمت) • مینی بار • اماکن عمومی • پذیرش (چک این- چک اوت) • کانسیرژ • بل بوی • ولت • اوپراتور غذا و نوشابه • رستوران ها • کافی شاپها • تالارها • آشپزخانه ها • امور مرتبط با کنترل هزینه های غذا و نوشابه دیجیتال سازی در واحدهای ستادی: o در واحد فروش • توزیع آنلاین • فروش انلاین • افزایش آگاهی سازی • مدیریت درامد • نرخ گذاری پویا • CRM • رضایتمندی میهمان o واحد تاسیسات o آی تی o واحد مالی o واحد اداری o امور دفتری o انتظامات o تدارکات o انبار o مدیریت کل در نهایت اصلی ترین نقطه برای آغاز دیجیتال سازی صحیح در هتلها تهیه و برنامه نویسی یک سیستم صحیح PMS است یک نرم افزار کامل و صحیح هتلداری امکان لازم را برای یجیتال سازی صحیح هتلها فراهم می آورد بدیهی است فقدان نرم افزار مناسب هتلداری باعث کاهش کارآمدی و اثربخشی هتلها می گردد، این موضوع به کثرت در هتلهای ایران دیده میشود. دیجیتال سازی در واحدهای عملیاتی اقامتی انتظارات میهمانان در صنعت میزبانی همواره در حال تکامل است و هم اکنون شخصی سازی یا سفارش سازی خدمات در بالاترین سطح از محبوبیت است تحقیقات از 1700 میهمان در بین هتلهای مختلف، نشان داد که: 61% از آنان حاضرند برای دریافت سرویسهای شخصی سازی شده پول بیشتری دهند اما فقط 23% از آنها اعلام کردند که در طول اقامتشان در هتلها خدمات شخصی سازی شده گرفته اند طبق تحقیقات مدرسه هتلداری لوزان : 78% از گردشگران به دنبال اقامت در فضاهایی هستند که سرویسها و تجربیات خاص ارائه میدهند قریب به 50% آنها اعلام کردند که حاضر هستند در راستای تحقق این خواسته اطلاعات شخصی خود را به اشتراک بگذارند این تقاضا به ویژه در میان نسل Z بیشتر دیده میشود در صنعت میزبانی، نادیده گرفتن اینگونه شخصی سازی ها به منزله ی از دست دادن یک فرصت بارز برای دیده شدن و ارائه ی یک اقامت خوش برای میهمانانی است که امروز فعالانه به دنبال آن هستند چک این چک این سریع از طریق شناسایی میهمان با دوربین های تشخیص چهره نورپردازی در اتاق دما و رطوبت اتاق آهنگهای مورد علاقه نوشیدنی مورد علاقه رایحه ی مورد علاقه شما امکان ایجاد ارتباط دیجیتالی با میهمان از طریق تلویزیون در صورت نیاز به ارسال پیام وجود دستیارهای صوتی در اتاق همه از طریق تلفیق AI با IoT خدمات کانسیرژ دستیاران مجازی مجهز به AI و چت بات ها قابلیت پردازش و رسیدگی به یک مجموعه ی گسترده از درخواستها را در زمان بسیار کوتاه دارند قابلیت خدمات رسانی 24 ساعته ی این ابزار به میهمان این امکان را می دهد که هر زمان و هر لحظه، آنچه را که نیاز دارند به دست بیاورند این ابزار قابلیت ارائه ی خدمات و پیشنهادات سفارشی سازی شده را دارند و میزان تلفنهای درخواستی به پذیرش را به حداقل می رسانند کنترل مینی بار با تجهیز یخچال ها بهIoT میتوان به راحتی مصرف مینی بار میهمان را کنترل و گزارش کرد و از حالت دستی و نا کارآمد فعلی خارج کرد از طریق دیجیتال سازی میتوان مصارف را بصورت اتوماتیک در صورتحساب میهمان شارژ نماید از این طریق کاست مینی بار نیز به درستی محاسبه می گردد با این روش شارژ مینی بار برای میهمانان به درستی صورت می گیرد خانه داری AI میتواند در بهینه سازی کردن برنامه ی زمانبندی خانه داری از طریق تحلیل داده های مربوط به درصد اشغال مداخله نماید با تهیه ی ی گزارش دیلی فورکست و اتصال آن به سیستم PMS میتواند به تخصیص صحیح و به موقع اتاقها کمک بسزایی نماید اتاقها میتوانند بر اساس زمان چک این/چک اوت، درخواست میهمان و تناوب فروش آنها در نوبت نظافت قرار گیرند با ارسال درخواست تعمیر خرابی اتاقها بصورت دیجیتال به هندی من ها و تایید دیجیتال اصلاح خرابی به خانه داری میتوان روند و تاریخچه ی تعمیرات را در اتاقها ثبت و ضبط نمود با دیجیتال سازی سیستم خانه داری، امکان شارژ بهینه ی مینی بار برای تیم فراهم خواهد شد لاندری بهینه سازی برنامه زمانبندی شستشو از طریق دریافت داده های مربوط به درصد اشغال اتاقها، سالنها و رستورانها از طریق بررسی گزارشات BOB و SDLY که از طریق سیستم PMS تهیه شده باشند رومیزی ها و دستمال سفره های میهمان میتوانند بر اساس درصد اشغال رستورانها در نوبت شستشو قرار گیرند با اتصال ماشینهای آب شویی و خشک شویی به IoT میتوان به راحتی میزان شستشوی روزانه ی مرتبط با اتاقها و واحد غذا و نوشابه را جدا سازی و کنترل کرد. با این روش میتوان فاکتورهای Laundry Kg POR و Laundry cost per Kg که از شاخص های بسیار مهم برای واحد اقامتی هستند را کنترل کرد سیستم پی ام اس رستوران ها میتواند با تشخیص نام میهمان یا شماره ی تماس میهمان، وی را شناسایی و دفعات استفاده ایشان از خدمات رستوران را به میزبان نشان دهد با این روش میتوان تخفیفات و پیشنهادات بهتری را برای میهمانهای خاص و تکراری در نظر گرفت این روش به شناسایی میهمان و عادات غذایی وی نیز کمک مینماید تشخیص محدودیتهای غذایی و رژیمی خاص میهمان که در اینصورت میتوان برای سفارشی سازی گزینه های منو به میهمان کمک کرد در صورت تکراری بودن میهمان : طعم مورد علاقه شان غذاهای مطلوب میز مورد علاقه نورپردازی مورد نظر موزیک مورد علاقه برای میهمان مهیا است نقش دیجیتال سازی در گزارشات تحلیلی غذا و نوشابه ارزیابی لحظه ای حاشیه ی سود غذاهای تولید شده از طریق اتصال همزمان با سیستم خرید و پایانه ی فروش غذا و ارائه ی پیشنهاد برای فروش غذاهای سودزا تر به تیم فروش از طریق اتصال به سیستم پایانه ی فروش، در انتهای هر شیفت میتوان گزارش فروش غذاها و میزان محبوبیت هر یک را در هر وعده ی غذایی مشخص و قیمت گذاری آنها را بازبینی نمود همچنین میتوان غذاهای غیر محبوب و با حاشیه ی سود کم را از منو حدف و از لیست آماده سازی خارج کرد داشتن گزارش لحظه ای غذاهایی که از پیش مزه دار شده اند و امکان نگهداشت بیشتر آنها در آشپزخانه وجود ندارد میتواند به کاهش دور ریز در آشپزخانه ها کمک شایانی نماید بررسی لحظه ای عملکرد فروش و سنجش میزان محبوبیت غذاهای منو ارائه ی توصیه هایی درباره ی تغییرقیمت، حذف، تغییر رسپی غذاها به تیم مدیریت غذا و نوشابه ارسال اخطار لازم به مدیریت و کاربران در صورت تغییر در ساختار قیمتهای خرید مواد اولیه علی الخصوص در جوامع فوق متورم با استفاده از اتصال سیستم های انبار، انبارکها و اشپزخانه ها به سیستم PMS میتوان گزارش کاست لحظه ای را در هر یک از اوتلتها بدست آورد که این خود میتواند انقلابی در هتلهای ایران رقم بزند با تهیه ی گزارش هوش تجاری در غذا و نوشابه، میتوان به میزان مشارکت فروش هریک از وعده های غذایی در شکل گیری کل فروش غذا و نوشابه در هریک از اوت لت ها رسید که میتواند کلیدی برای تصمیم گیری در باره ی ساعات کاری رستورانها باشد بررسی عملکرد فروش در روزهای هفته از طریق اتصال به ترمینال های فروش و پیش بینی میزان فروش روزانه در هر روز هفته از طریق تحلیل داده های تاریخی بررسی عملکرد فروش در هر وعده ی غذایی و ارائه ی پیش بینی در راستای کاهش دور ریز و آماده سازی های غیر ضروری ارائه ی پیش بینی برای آماده سازی غذاهایی که بیشتر فروش میروند از طریق تحلیل فروش تاریخی و پیشگیری از دور ریز تجهیز یخچالهای هتلها به IoT میتواند کمک بسیار بزرگی به دور ریز مواد اولیه و استفاده ی مناسب آنها در بهترین تاریخ مصرف باشد تهیه ی منو با استفاده از داده های پایانه های فروش رستورانهای هتل، AI میتواند منوهایی را طراحی نماید که کمترین دور ریز و بیشترین انطباق را با نیاز و ترجیحات میهمان دارند این کاربرد ملموس نشان می دهد که AI چگونه می تواند اقدامات مربوط به sustainability را با شخصی سازی تجربه برای میهمان همزمان بهبود دهد در انبار با استفاده از یک نرم افزار ERP مناسب که همزمان با نرم افزار PMS لینک درستی داشته باشد و با کمک AI میتوان سطح موجودی کالا در انبار را در لحظه مدیریت کرد و با بررسی نقطه سفارش صحیح برای هر یک از کالاها از طریق بررسی عملکرد تاریخی و پیش بینی آینده و نیز طبق پیش بینی درصد اشغال سفارش گذاری های مجدد را انجام داد این اقدام موجب کاهش دور ریز موجودی انبار میشود و افزایش ثبات در ارائه ی سرویس به میهمان میشود دیجیتال سازی فرایندهای انبار کمک میکند تا انبار گردانی های ماهیانه که برای کنترل هزینه های غذا و نوشیدنی صورت میگیرد با کمترین خطا و بالاترین دقت صورت پذیرد تا کاست هتلها به دقیقترین شکل ممکن محاسبه گردد در تدارکات داشتن گزارشات دیجیتالی و تحلیلهای مبتنی بر داده به تدارکات امکانهای زیر را میدهد: • شناخت روند قیمت گذاری، تقاضا و یافتن تامین کنندگان معتبر • ایجاد رقابت فیمابین تامین کنندگان از طریق افزایش تعداد آنها • عدم ایجاد بازار انحصاری برای یک تعداد تامین کننده ی خاص • افزایش چابکی سازمانی در راستای خریدهای فوری • شناخت رفتار واحدها در بازه ها و فصول مختلف • شناخت نیاز و تقاضای واحدها در فصول مختلف و امکان ایجاد تحلیل داده های تاریخی و پیش بینی حال • خرید بر پایه ی نیاز های ارسالی و کمبود های اعلام شده از انبار • کاهش اقدامات مبتنی بر حدس و گمان و افزایش اقدامات مبتنی بر داده گزارشات مهم یک سیستم PMS مناسب میتواند گزارشات فروش متنوعی را برای مدیریت و تیم بازاریابی تهیه نماید، این گزارشات عبارتند از: گزارش BOB (Business On the Book) : این گزارش میتواند با ایجاد استفاده از اطلاعات رزروهای انجام شده در سیستم که مرتبط با آینده است، ضمن مشخص کردن بوکینگ ویندوی صحیح برای هتل، تصویر صحیحی از درصد اشغال روزها و ماههای پیش رو را به مدیریت و تیم بازاریابی بدهد تا از طریق آن بتوانند پیش بینی و قیمت گذاری صحیحی را منطبق بر درصد اشغال پیش رو انجام دهند گزارش دیلی فورکست: میتواند پیش بینی و تعداد رزروهای روزهای ماه جاری را به شما نشان دهد گزارش Market Segment: که در آن دسته بندی و بخشهای بازارهای هدف هتلها نشان داده میشود و سهم هریک از این بخشها در فروش هتل را مشخص مینماید نشان دهنده ی میزان توزیع بازار از منظر فروش به آژانسها و شرکای تجاری مختلف است که در آن شاخص  SDIنیز سنجیده میشود سنجش شاخص های HH در راستای شناخت میزان توزیع بازار و تصمیم گیری صحیح گزارش Nationality: نشان دهنده ی میزان توزیع بازار از منظر فروش به کشورها و ملیت های مختلف است که در آن شاخص  MDIنیز سنجیده میشود سنجش شاخص های HH در راستای شناخت میزان توزیع بازار و تصمیم گیری صحیح صورت میگیرد گزارش Top Producers: این گزارش برترین فروشنده ها را از میان هریک از سگمنت های بازار مشخص مینماید و بیانگر این است که کدامیک از تامین کنندگان شما در هر یک از بخشهای بازار برای هتل شما فروش بیشتری انجام میدهد گزارش مدیریتی تهیه شده در سیستم PMS: این گزارش کلیه ی اطلاعات مرتبط با درصد اشغال، میانگین تعداد میهمانان مقیم در اتاق، تعداد ورودی روز جاری، تعداد خروجی؛ میانگین طول اقامت میهمان، تعداد اتاقهای اشغال رایگان، تعداد نوشو، تعداد اتاقهای خارج از سرویس، تعداد تحتهای اشغال، میانگین نرخ روزانه ی اتاقٍ و سهم درامدی هر یک از واحدها را برای مدیریت و تیم فروش تامین مینماید، همچنین سازه و ساختار این گزارش به گونه ای است که روز،ماه و سال جاری را با روز، ماه و سال گذشته همزمان نشان می دهد. گزارش درامد: میزان درامد حاصل از هر یک از واحدهای فروش و لاینهای درامدی را در روز، ماه و سال جاری نشان میدهد و همزمان سازه ی روز، ماه و سال گذشته را نیز برای مقایسه در اختیار مدیران فروش و کل قرار می دهد فروش آنلاین o از طریق وبسایت هتل ایجاد BAR(Best Available Rate) در وبسایت هتل در راستای فروش بیشتر از این طریق، بدلیل ارزان بودن هزینه های حاصل از فروش وبسایت o از طریق پلتفرم های فروش انلاین ایجاد بستر مناسب در پلتفرمهای فروش انلاین و تخصیص مناسب موجودی اتاق به پیشروان بازار برای فروش آنلاین بیشتر بدلیل دسترسی گسترده تر این پلتفزم ها به بازار مصرف کنندگان در بازاریابی و فروش استفاده از AI  در زمان انجام رزرو میتواند سرویس رزرو بهتری را از طریق تحلیل داده های مربوط به مشتریان ارائه دهد و به میهمان خدمات خاصی را مطابق نظرات وی در لحظه پیشنهاد دهد فرایند های دستی معمولا منتج به خطاهای کوچک مانند رزرو دوبل و یا اشکال در ارتباط میشود دیجیتال سازی و استفاده از AI این خطاها را با استفاده از اتوماسیون وظایف استاندارد، کاهش میدهد و صحت رزرو را افزایش می دهد هرچه دخالت انسانی کمتر و فرایند رزرو دیجیتالی تر باشد، رزرو با دقت بیشتری صورت میگیرد که هزینه ی کمتری چه از منظر نیروی انسانی و چه از منظر هزینه های خطاهای احتمالی رقم خواهد زد استقاده از AI در سیستم مدیریت محتوا (CMS) و مدیریت وبسایت نقش مهمی میتواند ایفا نماید ایجاد فضای مناسب برای رزرو از طریق وبسایت هتل و عرضه ی بهترین نرخ ممکن در بازار تلفیق AI با پلتفرمهای سیستم مدیریت محتوا میتواند انقلابی در ساخت و مدیریت وبسایت هتلها باشد با استفاده از قابلیتهای AI، تیم مارکتینگ میتواند ایجاد صفحات جدید را اتوماسیون نماید، و به پایگاه داده ی ایمیل ها برای شخصی سازی محتوا وصل شود و بصورت پویا محتوای وبسایت را با ارججیتهای میهمان منطبق نماید بازاریابی تیم بازاریابی با استفاده از بنرهای دیجیتال و تبلیغات دیجیتالی میتوانند جامعه ی هدف بزرگتری را مخاطب تبلیغات خود قرار دهند، کاری که در تبلیغات محیطی امکان پذیر نخواهد بود فرایند تبلیغات دیجیتالی امکان ردیابی و تحلیل نتیجه ی حاصل از آن تبلیغات را برای تیم مدیریتی نیز فراهم می اورد تبلیغات دیجیتال میتواند به Brand awareness کمک بیشتری نماید استفاده از فضای مجازی و شبکه های اجتماعی نیز باعث ایجاد Brand awareness بیشتری میشود استفاده از نرم افزار های مجهز به AIجهت سنجش رضایتمندی آنلاین میهمان و تحلیل معنایی نظرات ارسالی و ریت دهی به آنها و در نهایت تحلیل نظرات میهمان و تحلیل رضایتمندی میهمان از هتل خود و هتلهای رقیب امکان تحلیل آنالیز معنایی و تحلیل لغات استفاده شده توسط میهمان به 45 زبان زنده ی دنیا امکان ایجاد پرسشنامه ی دیجیتال و ارسال آن به میهمان در بدو خروج بصورت اتوماتیک تحلیل لحظه ای نظرات میهمان و ریت دهی به نظرات و شکایات میهمان بدون اتلاف وقت امکان ایجاد ارتباط با میهمان از طریق این پلتفرم ها امکان بررسی عملکرد رقبا در واحدهای غیر عملیاتی به کمک AI و اینترنت اشیا، هتلها میتوانند از حالت مدیریت واکنشی به حالت مدیریت پیشگیرانه تغییر موضع دهند بجای منتظر ماندن برای خراب شدن تجهیزات و اقدامات واکنشی، میتوان سنسورهایی در دستگاهها تعبیه کرد که دستگاهها بتوانند قبل از وقوع مشکل آن را اخطار دهند و در اینصورت از خرابی هواساز ها و سیستم اچ وک تا نشتی آب همگی قابل ردیابی شوند از طریق استفاده از سیستم BMS (building Management System) میتوان در اتاق هتلها دستیاران صوتی ای ایجاد کرد تا کلیه ی امور مرتبط با دمای اتاق و دمش هوای تازه به اتاق را برای میهمان مدیریت نماید حفاظت فیزیکی کلیه ی تکنولوژی های AI همچنین برای بهبود امنیت میهمان نیز مورد استفاده قرار می گیرند. ابزار شناسایی چهره و امنیت هوشمند میتواند هر گونه رفتار مشکوک و دسترسی های غیر مجاز را بلافاصله به پرسنل انتظامات اطلاع دهد در شرایط اضطراری، AI میتواند تخلیه ی هتل را با نظارت بر حرکت جمعیت در حال تخلیه و استفاده از تنظیم نور و تنظیم تابلوهای راهنما بصورت پویا میهمانان را برای خروج هدایت نماید امنیت شبکه فراتر از امنیت فیزیکی، AI میتواند تلاشهای امنیت سایبری در هتلها را نیز بیشتر کند و به هتلها کمک کند تا بتوانند هر گونه تخطی را ردیابی کنند و از نشت داده جلوگیری کنند تا از پخش اطلاعات حساس میهمان پیشگیری شود منابع انسانی آینده ی مشاغل هتلداری با AI در یک همکاری هارمونیک بین تکنولوژی و تخصص انسانی خلاصه می شود هتلداران بایستی پذیرای تغییرات در وظایف روزمره شان باشند و بصورت خود انگیخته نیروی کار خود را با تغییرات محیط اطراف خود هم تراز نمایند با انجام این کار، پرسنل میتوانند در نقش هایی که نیاز به خلاقیت، همدلی و قابلیت ایجاد ارتباطات ناب با میهمان دارد ایفای نقش نمایند AI و دیجیتال سازی میتواند در بررسی عملکرد منابع انسانی و اجرایی سازی سیستم های کارت امتیاز دهی متوازن برای پرسنل کمک شایانی باشد و کلیه ی شاخص های عملکردی مرتبط با بهره وری را بصورت لحظه ای محاسبه نماید استفاده از روشهای سنجش برنامه مدیریت استراتژیک و تعریف شاخص های عملکردی مهم و سنجش آنها در طول زمان میتواند در بهبود عملکرد هتل و در نتیجه درامد زایی نقش بسزایی را ایفا نماید در مالی دیجیتال سازی در مالی با کمک نرم افزار PMS و تامین اطلاعات و ثبت اولیه ی صحیح در سیستم کمک میکند تا پایه های مالی در هتلها بهبود یابد داشتن داشبوردهای تحلیل مالی منطبق بر یوسالی میتواند به مدیریت دید وسیعتری را نسبت به عملکرد کسب و کار بدهد دیجیتال سازی و AI میتواند تحلیل عملکرد جاری و لحظه ای و انطباق آن با عملکرد ماسبق و بودجه ی آتی را در لحظه انجام دهد و مدیران را از نقصان های احتمالی آگاه نماید از AI میتوان در بودجه بندی و پیش بینی عملکرد اتی کمک شایانی گرفت با دیجیتال سازی گزارشات مالی و داشتن سیستم های پشتیبان تصمیم گیری در هتلها به راحتی میتوان وضعیت آنها را بهبود داد زیرا وسعت اطلاعات درهتلها بقدری زیاد است که با عملیات دستی و یا حدسی نمیتوان نتیجه گیری لازم را برای آنها داشت با در دست داشتن اطلاعات غنی و طولانی مدت، قدرت تصمیم گیری و بودجه بندی برای مدیران مالی و کل افزایش می یابد در زیر به نمونه هایی از داشبوردهای مالی و تحلیلی سیستم های پشتیبان تصمیم گیری اشاره می گردد که در آن امکان مقایسه ی سال و ماه جاری با سال گذشته وجود دارد مدیریت عملیاتی اتوماسیون برنامه زمانبندی پرسنل AI میتواند برنامه زمانبندی پرسنل را طبق اطلاعات لحظه ای، روند های تاریخی و حتی شرایط آب و هوایی این موضوع کمک میکند که از داشتن نیروهای اضافه در دوران خلوتی و از داشتن نیروی کم در دوران شلوغی پیشگیری شود و کارآمدی عملیاتی و رضایتمندی پرسنلی را افزایش می دهد این اقدام به مدیران این اجازه را می دهد که ترجیحات پرسنل را بشناسند و محدودیتها را منطبق بر نیازهای کسب و کار تغییر دهد تنظیم یک برنامه زمانبندی هوشمندانه باعث کاهش ریزش پرسنلی، بهبود ثبات سرویس و کنترل هزینه های پرسنلی میشود میتواند کیفیت سرویس را علیرغم تغییر پرسنل در سطح ثابت و استاندارد و موثقی نگه دارد امکان مقایسه ی لحظه ای نرخ اجرایی سازی استراتژی و بودجه ی سالیانه، ماهیانه، هغتگی یا روزانه اعلام میزان انحراف از بودجه و سالهای قبل در لحظه پیش بینی لحظه ای برای آینده مطابق با داده های حال و گذشته قیمت گذاری پویا طبق تقاضاو رفتار رزرو کننده نگرانی مدیران برای جایگزینی AI حذف و جابه جایی شغلی و نگرانی های نیروی کار محدودیتهای شخصی سازی مبتنی بر AI: عموما درتفسیر احساسات ظریف و یا ارائه ی عمیق احساسات انسانی که معرف سرویسهای خاص هستند نقص دارد حفظ وامنیت داده و ریسک های امنیتی چالش ها و هزینه های هنگفت اجرایی سازی

ایجاد شده: 8/شهریور/1405       آخرین ویرایش: 8/شهریور/1405     مقالات و یادداشت ها
جایگاه تبلیغات 1 جایگاه تبلیغات 1
سرمایه‌گذاران هتل‌های ماریوت و هیلتون در آمریکا درخواست ورشکستگی دادند
برگزاری نمایشگاه گردشگری عشایری و روستایی در تهران
هتل پارسیان کوثر اصفهان میزبان هنرمندان جشنواره فیلم کودک و نوجوان شد
بارگاه شمس تبریزی؛ روایت ماندگار عشق و عرفان ایرانی
صعود ۱۱ پله‌ای ترکیه در شاخص جهانی گردشگری
پس‌لرزه‌های یک مراسم با حضور علی دایی؛ دستور پلمب تالار در قم صادر شد
بارگاه شمس تبریزی با حضور وزیر میراث‌فرهنگی افتتاح شد
ابلاغ بخشنامه نرخ‌گذاری تاسیسات گردشگری از سوی معاونت گردشگری کشور
امکان اصلاح نرخ تأسیسات گردشگری در شرایط جهش تورمی فراهم شد
ثبت نرخنامه در سامانه جانا شرط اعتبار نرخ تأسیسات گردشگری است
چالش‌های صنعت هتلداری خراسان رضوی با حضور قائم‌مقام وزیر بررسی شد
محدودیت‌های تازه کافه‌گردی در تهران؛ قلیان و موسیقی زنده ممنوع


کمی منتظر بمانید...