نتایج جستجو...
گردشگری سبز؛ از گفتمان تا عمل در مسیر پایداری

گردشگری سبز؛ از گفتمان تا عمل در مسیر پایداری

 " محمد جهانشاهی " دبیر کمیته ملی طبیعت‌گردی و کمیته گردشگری سبز در وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی است. بخش عمده‌ای از وقت او به توسعه گردشگری با مفاهیم پایداری اختصاص دارد و طبیعت‌گردی و گردشگری سبز در همین حیطه تعریف می‌شود. به گزارش هتل نیوز ؛ در میانه بحران‌های فزاینده آب، انرژی و پسماند، صنعت هتلداری ایران که خود از جمله مصرف‌کنندگان بزرگ و آلاینده‌های شهری محسوب می‌شود، نخستین گام‌ها را برای پیوستن به گفتمان «پایداری» برداشته است. «نشان هتل سبز» به عنوان ابتکاری از سوی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، با هدف واداشتن هتل‌ها به بهینه‌سازی مصرف آب و انرژی، مدیریت پسماند و تقویت تعامل با جامعه  محلی، برای اولین بار در کشور به صورت جامع تعریف و اجرا شده است. این گزارش، روایتی است از چرایی، چگونگی و پیامدهای این حرکت که می‌تواند آینده صنعت گردشگری را در مسیری پایدارتر ترسیم کند. تعریف گردشگری سبز و پایدار از نگاه وزارتخانه جهانشاهی در تعریف گردشگری پایدار می‌گوید: «گردشگری پایدار از دل یک گفتمان بیرون آمده که اگر بخواهیم نگاه گسترده‌ای داشته باشیم، آن گفتمان، "توسعه پایدار" است. یک دغدغه‌ای امروز به وجود آمده که پس از سال‌ها، دیدگاه مبتنی بر توسعه صرفاً اقتصادی، اثرات خود را در کشورهای مختلف نشان داد و رفته‌رفته به عنوان یک چالش جهانی، نقطه اشتراک بسیاری از رهبران جهان و بخش‌های علمی و پژوهشی دنیا شد. از دهه ۹۰ میلادی به بعد، تعریفی از توسعه به وجود آمد که بر اساس آن، اگر قرار است توسعه پیدا کنیم و شرایط زندگی بهتری داشته باشیم، باید به گونه‌ای رفتار کنیم که کیفیت زندگی‌مان در سطح بالاتری باشد، اما در عین حال به یاد داشته باشیم که نسل‌های بعد هم حق دارند از این منابع استفاده کنند. به همین دلیل در حوزه‌های مختلف، گفتمان توسعه پایدار تعریف شد تا بخش‌ها با این رویکرد حرکت کنند که گردشگری پایدار هم جزء همین تعاریف است.» به گفته وی، گردشگری پایدار نوعی از گردشگری است که در آن، نیازها و الزاماتی که قرار است در طول مسیر و در مقصد به گردشگر ارائه شود، هم در حد کیفیت مطلوبی باید باشد و هم همزمان، نگاه به آینده و حفظ منابع برای آیندگان وجود داشته باشد. این تفکر است که تعاریفی را برای گردشگری پایدار در دنیا شکل می‌دهد و ما در دنیا با واژه‌هایی مثل «ظرفیت برد» مواجه می‌شویم. ظرفیت برد مفهومی است که از دل گردشگری پایدار بیرون آمده و ظرفیت مقصد گردشگری را محاسبه می‌کند و میزان ورود گردشگر به یک سایت را تعریف می‌نماید تا هم گردشگر بهره کافی را ببرد و هم مقصد دچار تردد بیش از حد و عدم توجه به توان و ظرفیتش نشود. امروز به لطف گفتمان پایداری، ظرفیت برد در یک مکان گردشگری سنجیده می‌شود تا از حضور خارج از ظرفیت جلوگیری شود و جلوی آسیب‌های وارده احتمالی گرفته شود. او در خصوص گردشگری سبز نیز توضیح می‌دهد: «در مورد گردشگری سبز، باید گفت این مفهومی است که از حدود سال ۲۰۰۰ میلادی و زمانی که بحث تغییرات اقلیمی اهمیت زیادی در دنیا پیدا کرد، بیشتر مورد توجه جهانیان قرار گرفت. خروجی بسیاری از پژوهش‌ها و نشست‌های علمی در دنیا در این رابطه است. رویکرد جهانی سبز، توجه را به کاهش تولید گازهای گلخانه‌ای و کاهش تولید دی‌اکسید کربن و متان معطوف کرده است. حدود هشتاد درصد عامل گرمایش زمین از گاز کربن دی‌اکسید ناشی می‌شود و عامل تولید آن، سوخت‌های فسیلی است. می‌دانیم که در حال حاضر سوخت غالب در جهان، سوخت‌های فسیلی هستند. به همین دلیل بحث "گرین" یا سبز که کاهش تولید کربن است، در دنیا توجه ویژه‌ای را به خود جلب کرده است.» هتل‌ها؛ بازیگران پر مصرف و آلاینده وی با اشاره به تجربه سایر کشورها می‌افزاید: «در بسیاری از کشورها، خصوصاً در کشورهای حوزه خلیج فارس، این بحث با دقت زیادی دنبال می‌شود. به عنوان مثال در عربستان، امارات و قطر، به شکل ویژه‌ای فضاهای گردشگری را حفظ می‌کنند و در حفاظت از محیط زیست توجه ویژه‌ای دارند. تمام فرودگاه‌هایشان با پنل‌های خورشیدی کار می‌کند.» اما در این میان، هتل‌ها جایگاه ویژه‌ای دارند. جهانشاهی هشدار می‌دهد: «هتل‌ها رتبه دوم یا سوم را در آلایندگی شهری دارند. چرا که ماهیت آنها بر اساس مصرف‌گرایی است و آلوده‌کننده محیط زیست هستند و کشورها دارند به سمتی می‌روند که این میزان آلایندگی را مدیریت کنند. در بررسی‌ها آمده که بیش از ۷۰۰ مورد منبع مصرفی وارد هتل می‌شود. اگر این منابع با رویکرد مدیریت مصرف بهینه وارد هتل شده و مصرف شود، صرفه‌جویی بسیار زیادی ایجاد خواهد شد.» معیارهای انتخاب هتل‌های سبز این مقام مسئول با بیان اینکه هتل‌ها درصد بالایی از آلایندگی محیط زیست را ایجاد می‌کنند، به شرایط ایران اشاره می‌کند: «در کشور ما هم که اساس مصرف، بر پایه سوخت‌های فسیلی است، استفاده از انرژی تجدیدپذیر زیر دو درصد است. همچنین برنامه‌های جدی برای جایگزینی سایر اقلام مصرفی در جهت چرخه بازیافت وجود ندارد. بنابراین هتل‌های ما بسیار پرمصرف هستند.» او از برنامه‌های آموزشی و اطلاع‌رسانی در دو سال اخیر سخن می‌گوید و اینکه «بهبود شاخص‌های پایداری در زنجیره خدمات گردشگری» موضوعی است که سرلوحه فعالیت‌های آنها قرار گرفته است.  جهانشاهی خاستگاه طرح «نشان هتل سبز» را اینگونه شرح می‌دهد: «جایزه "وجدان محیط زیست در کسب و کارها" که مدتی پیش سومین دوره آن برگزار شد، نگاهی مبتنی بر مسئولیت اجتماعی بود و سعی کردیم دید جدیدی هم به موضوع داشته باشیم و مبحث گردشگری را هم به آن اضافه کنیم. در سال گذشته حدود ۲۵ شخصیت حقیقی و حقوقی در صنعت گردشگری را معرفی کردیم. سعی کردیم دامنه وسیعی در طول زنجیره تأمین و خدمات گردشگری که به بحث توجه به مسائل محیط زیستی، بهینه‌سازی مصرف منابع و گردشگری سبز در کار خود توجه می‌کنند را شناسایی و تجلیل کنیم. این موضوع باعث شد تا به این فکر بیفتیم که برای گردشگری به صورت مجزا، یکسری شاخص تعریف کنیم و کسب و کارهای مرتبط را با آن شاخص‌ها بسنجیم. هدف‌گذاری ما روی هتل‌ها متمرکز شد؛ به همان دلیلی که ذکر شد: پرمصرف بودن، پرهزینه بودن و آلایندگی بالای آنها در محیط‌های شهری. همه این موارد باعث شد که تصمیم بگیریم امسال "نشان هتل سبز" را طراحی کنیم.» شاخص‌های این نشان در چهار حوزه تعریف شد: 1. بهینه‌سازی مصرف آب 2. بهینه‌سازی مصرف انرژی (که برای استفاده از انرژی تجدیدپذیر در آن امتیاز در نظر گرفته شد) 3. مدیریت پسماند (به عنوان چالش مهم کشور) 4. رفتارهای اجتماعی هتل‌ها نسبت به جوامع محلی به گفته جهانشاهی، همه این موارد، چالش‌هایی است که کشور با آنها درگیر است. او در توضیح هر یک می‌گوید: «در بحث آب، هر ۳۱ استان ما با بحران آب  مواجه است. در ۵۰ سال گذشته، سالی یک میلی‌متر کاهش بارندگی داشتیم و در برخی سال‌ها این میزان بیشتر هم بوده است. از سوی دیگر منابع آب‌های زیرزمینی را در برخی موارد بالای ۹۰ درصد مصرف کردیم تا به چالش‌های جدی نظیر فرونشست رسیدیم. اصفهان، فارس، تهران، خراسان رضوی و کرمان که بیشترین میزان فرونشست را دارند، جزو اولین استان‌های گردشگرپذیر کشور هم هستند. اثر این فرونشست‌ها در آثار تاریخی ما هم به وضوح دیده می‌شود. تعدادی از آثار جهانی کشور به صورت جدی درگیر فرونشست هستند. بنابر این، به راحتی می‌توان به اهمیت موضوع بهینه‌سازی مصرف آب در کشور، خصوصاً در هتل‌ها پی برد.» او در مورد شاخص انرژی نیز هشدار می‌دهد: «مورد بعدی مصرف انرژی است که ما با کمبود آن در مقابل نیاز مردم مواجه هستیم؛ تا حدی که به قطعی برق خانه‌ها رسیدیم. با آمدن فصل سرما هم با ناترازی در مصرف گاز مواجه خواهیم شد. این کمبودها دارد به مراحلی می‌رسد که زندگی مردم را به صورت جدی تحت تأثیر قرار داده است. خصوصاً در مورد کمبود آب، موج مهاجرت‌ها شروع شده و در برخی موارد تعارضات اجتماعی پدید آمده است.» در مورد شاخص سوم، یعنی مدیریت پسماند، جهانشاهی می‌افزاید: «این یکی دیگر از موارد مهم و مورد توجه است. تولید بالای زباله در کشور ما روزانه ۵۵ هزار تن است. خصوصاً استان‌های مازندران و گیلان که گردشگر بیشتری وارد آنها می‌شود، دهه‌هاست با مشکل جدی مدیریت پسماند مواجه هستند. در حال حاضر ۲۰۰ هکتار از جنگل‌های شمال کشور محل دپوی زباله است. از آنجا که بحث بازیافت زباله در کشور ما ضعیف است و تنها حدود ۱۵ درصد زباله تولیدی بازیافت می‌شود، این امر خود موجب آلودگی‌های محیطی بیشتر است. سرانه تولید زباله در کشور ما بیش از استاندارد جهانی است، همان‌طور که در مصرف انرژی بیشتر از مصرف سرانه دنیا مصرف می‌کنیم.» شاخص‌های اجتماعی و فرآیند ارزیابی او درباره شاخص اجتماعی نیز توضیح می‌دهد: «مسائل اجتماعی را نیز در خصوص بحث سبز، برای هتل‌ها مد نظر قرار دادیم. سطح تعامل هتل با جامعه اطراف را سنجیدیم؛ اینکه تعامل آن با جامعه بومی چگونه است و چگونگی مسئولیت اجتماعی آنها را ارزیابی کردیم.» جهانشاهی با مقایسه وضعیت جهانی می‌گوید: «در کشورهای دیگر از بسیاری از این موارد عبور کرده‌اند. آنها به بحث "صفر کردن تولید کربن" رسیده‌اند و در مصرف آب و انرژی به بهترین سطح مصرف بهینه دست یافته‌اند. ما سعی کردیم روشمان را به روشی که سازمان جهانی گردشگری در تعیین روستاها و شهرهای گردشگری سبز استفاده می‌کند، نزدیک کنیم. ما هم مثل الگوهای جهانی از شیوه خوداظهاری در گزارش توسط هتل‌ها استفاده کردیم. گزارش‌ها به صورت دیجیتال برای ما ارسال شد. با جامعه هتلداران ایران بحث شد و هیئت مدیره تصمیم به همکاری گرفت.» وی درباره نحوه ارزیابی می‌افزاید: «در گذشته حرکت‌هایی در این خصوص به صورت محدودتر شده بود، اما اینکه به این شکل گسترده و در خود ایران به صورت جامع این بحث تعریف و اجرا شود، اتفاق نیفتاده بود. ما شش داور داشتیم که برخی از آنها جزو ارزیاب‌های هتل‌ها هستند و به این دلیل به این امور اشراف کامل دارند. در نهایت تا روز آخر مهلت ارسال آثار، با ۵۵ هتل از ۱۲ استان و منطقه آزاد کیش مواجه شدیم که ۸۰ درصد آنها، هتل‌های ۴ و ۵ ستاره بودند. نزدیک به ۵۰ درصد این هتل‌ها جزو هتل‌های گروهی بودند. در دنیا هم همین‌طور است، اغلب این استانداردها در گروه‌های هتلی، طبق پروتکل‌های واحد رعایت می‌شود. تعدادی از هتل‌ها هم با اینکه قدیمی بودند، بازسازی و مرمت شده بودند و تجهیزات جدید به کار بسته بودند.» ریشه‌های مصرف بالا در هتل‌های ایران جهانشاهی به تحلیل علل این مصرف بالا می‌پردازد: «به طور کلی ۳۰ درصد هتل‌های ما بالای ۵۰ سال عمر دارند. عددی در حدود ۲۷۰ هتل ساخته شده در ایران بالای ۵۰ سال عمر دارند. بیشتر هتل‌های ۵ ستاره ما هم قدیمی هستند، به جز چند هتلی که در سال‌های اخیر ساخته شده‌اند. اما باید به این نکته هم توجه کرد که هتل‌های جدیدتر که در ۳۰ تا ۴۰ سال اخیر ساخته شده‌اند، به روش‌ها و تکنیک‌های سبز توجه نکرده‌اند. چون در کشور ما انرژی ارزان و فراوان است و این باعث شده که ما به تکنولوژی‌های روز دنیا در جهت کنترل مصرف اهمیت ندهیم. به عنوان مثال، چرا باید سیستم‌های مصرف انرژی در اتاق‌ها و طبقاتی که فاقد میهمان هستند، کار کند؟ بر این اساس، هم هتل‌هایی که به سمت کهنسالی رفته‌اند و هم هتل‌هایی که جدیداً ساخته شده‌اند، با همان نگاه سنتی ساخته شده‌اند. وقتی بررسی می‌کنیم، می‌بینیم هتلی که تنها ۲۰ سال از ساختش گذشته، چقدر پرمصرف است و در مقایسه با نمونه مشابهش در دیگر کشورها، چه در سازه و چه در مدیریت مصرف، حدود ۵۰ درصد منابع را هدر می‌دهد.» انرژی‌های تجدیدپذیر؛ راهکاری برای تاب‌آوری وی با اشاره به پتانسیل بالای کشور در حوزه انرژی خورشیدی می‌گوید: «۹۰ درصد مساحت کشور، بیش از ۳۰۰ روز در سال آفتابی است. ما منبع انرژی تقریباً پایانی در خصوص انرژی خورشیدی داریم. در خصوص انرژی بادی هم در برخی استان‌ها این امکان فراهم است، البته هزینه نیروگاه‌های بادی در کشور ما بالاست. اما مناسب‌ترین منبع، همین انرژی خورشیدی است. شتابی که استفاده از انرژی خورشیدی در دنیا دارد، بسیار بالاست. شاهدیم که قیمت پنل‌ها کاهش می‌یابد و قدرت باتری آنها بیشتر می‌شود. چین در این خصوص سردمدار است و حدود ۴۰ درصد از انرژی خودش را از انرژی‌های تجدیدپذیر تولید می‌کند. این عدد در مورد ترکیه ۱۲ تا ۱۵ درصد است. در کشور ما سهم انرژی‌های تجدیدپذیر ۱.۵ تا ۲ درصد است که بسیار کم است، اما نسبت به گذشته رشد اندکی پدید آمده است.» جهانشاهی به یک نمونه موفق اشاره می‌کند: «استفاده از این پنل‌های خورشیدی این امکان را به وجود می‌آورد که برق تولیدی را بتوان به شبکه برق سراسری وارد کرد و به دولت فروخت. یک اقامتگاه در کاشان به درآمد پایدار رسیده است و در حال گسترش این نیروگاه خورشیدی در فضای خود است تا با قیمت پلکانی به دولت بفروشد. این موضوع می‌تواند نیاز خود مجموعه‌ها را پوشش دهد و در عین حال درآمدزایی هم برایشان ایجاد کند، خصوصاً در فصول قطعی برق که در کشور وجود دارد.» او در پایان این بخش می‌افزاید: «برای تولید برق سبز گردشگری، با همکاری سازمان انرژی تجدیدپذیر در حال توافق هستیم تا نشست‌های مشترک بگذاریم و بتوانیم اقدامات جدی‌تر و گسترده‌تری انجام دهیم.» سیاست‌های تشویقی و چشم‌انداز آینده جهانشاهی در پایان درباره ضرورت تحول و سیاست‌های تشویقی می‌گوید: «ما با یک بازه ۱۰ تا ۱۵ ساله تأخیر وارد این مباحث شده‌ایم. میلیاردها تومان در مورد تأسیسات گردشگری هزینه شده است. اگر این گفتمان وجود داشت، می‌توانستیم بگوییم این سرمایه‌گذاری‌ها در جهت گفتمان سبز صورت گرفته است. کاری را که شروع کرده‌ایم سال‌ها بعد نتیجه خود را نشان خواهد داد و بسیار با اهمیت است. ما فرصت‌های زیادی را از دست داده‌ایم و باید هوشیار باشیم تا فرصت‌های بیشتری را از دست ندهیم.» وی با بیان اینکه در بسیاری از کشورها، دیدگاه سبز تبدیل به قانون شده است، توضیح می‌دهد: «در آن کشورها هزینه استفاده از آب، انرژی و تولید پسماند آنقدر زیاد است که آنها ناگزیر به مدیریت این مباحث هستند. چیزی که در این حوزه به آنها کمک می‌کند، دانش است. حتی در مواردی از هوش مصنوعی برای استخراج الگوریتم‌ها برای چگونگی مصرف انرژی استفاده می‌کنند. در این کشورها هم مقررات، این الزام را ایجاد می‌کند و هم سیاست‌های تشویقی وجود دارد.» جهانشاهی از طراحی سیاست‌های تشویقی در ایران خبر می‌دهد: «ما یکسری سیاست‌های تشویقی را طراحی کردیم که امیدواریم بتوانیم آنها را اعمال کنیم. یکی اینکه تأسیسات گردشگری بتوانند با قراردادن پنل‌های خورشیدی تبدیل به نیروگاه‌های برق شوند و حتی بتوانند بیش از نیاز خود برق تولید کنند و با فروش آن به دولت و شبکه برق مرکزی، در هزینه‌های خود صرفه‌جویی کنند. دیگر اینکه تأسیسات در حال ساخت یا مرمت که این الگوها را مد نظر گرفته باشند، بتوانند از تسهیلات بیشتری استفاده کنند یا در اولویت اعطای تسهیلات باشند. همه اینها باعث می‌شود تا سهم رفتارهای سبز را در خدمات گردشگری بیشتر ببینیم.» او در پایان با بیان اینکه این حرکت بازخوردهای خوبی داشته، خاطرنشان می‌کند: «ما شاهد این هستیم که در کارگروه‌های تخصصی هتلداری در این باره بحث می‌شود و برخی از هتل‌هایی که موفق به اخذ نشان نشده‌اند در تلاش هستند که این استانداردها را اعمال کنند. این گفتمان باید به گفتمان غالب در هتل‌های کشور بدل شود. حرکتی است که می‌تواند به حرکت به سمت گردشگری پایدار و توسعه پایدار سرعت ببخشد و هتل‌ها را به برندی مشخص در زمینه تکنولوژی سبز تبدیل کند.» ✍🏻 مریم کاظمی زاده

ایجاد شده: 19/آبان/1404       آخرین ویرایش: 19/آبان/1404     اخبار داخلی
 ۱۰۰۰ تخت جدید به ظرفیت اقامتی هتل‌های شهر اصفهان افزوده می‌شود

۱۰۰۰ تخت جدید به ظرفیت اقامتی هتل‌های شهر اصفهان افزوده می‌شود

به گزارش ایتنا ؛ " عباس حاج‌رسولی‌ها " رئیس کمیسیون اقتصادی، سرمایه‌گذاری و گردشگری شورای اسلامی شهر اصفهان گفت : وجود آثار تاریخی از یک سو و فراهم‌نبودن زیرساخت‌های مناسب از سوی دیگر تناقض قابل توجه ایجاد کرده است و یکی از مهم‌ترین اولویت‌ها در این مسیر، افزایش ظرفیت اقامتی و ساخت هتل‌های جدید است. وی افزود : در این حوزه تلاش‌هایی در حال انجام و برنامه‌ریزی‌هایی برای جذب سرمایه‌گذار صورت گرفته است؛ در همین راستا امیدواریم در سال جاری ۱۰۰۰ تخت به ظرفیت اقامتی شهر افزوده شود. او گفت : یکی از چالش‌های مهم ما در حال حاضر، ضعف زیرساخت‌های حمل‌ونقل به‌ویژه در بخش هوایی است و ناوگان هوایی کشور و به‌تبع آن اصفهان، طی سال‌های اخیر با عقب‌گرد روبه‌رو شده است؛ در حالی که اصفهان در گذشته حدود ۳۰ سال پیش، از وضعیت مناسبی در این زمینه برخوردار بود. رئیس کمیسیون اقتصادی، سرمایه‌گذاری و گردشگری شورای اسلامی شهر اصفهان تاکید کرد : هم‌اکنون شاهد افت قابل توجه کیفیت در این بخش هستیم و باید از طریق جذب سرمایه‌گذاران جدید، این حوزه را تقویت کنیم.

ایجاد شده: 20/اردیبهشت/1404       آخرین ویرایش: 20/اردیبهشت/1404     اخبار داخلی
برگزاری کارگاه های بافت گردی و شوشتر شناسی در شوشتر

برگزاری کارگاه های بافت گردی و شوشتر شناسی در شوشتر

به گزارش ایتنا ؛ به همت جمعی از دوستداران میراث فرهنگی و  فعالان گردشگری شوشتر کارگاه های بافت گردی و شوشتر شناسی به منظور شناخت بهتر آثار و بناهای تاریخی برگزار می شود. با پیشرفت و گسترش شهرهای دارای قدمت تاریخی، متاسفانه بافت های قدیمی این شهرها که به نحوی شناسنامه تاریخی و  فرهنگی شهر محسوب می شوند به مرور زمان مورد بی توجهی قرار می گیرند و روز به روز میزان تخریب آنها در حال افزایش است. طرح  کارگاه های شوشتر شناسی  به‌منظور دانش‌افزایی و ارتقاء آگاهی عموم مردم  از میراث گذشتگان و پیشینه تاریخ و تمدن شوشتر اجرا می‌شود. آشنایی عموم مردم  به خصوص کودکان و نوجوانان با جاذبه‌های تاریخی و گردشگری و بافت سنتی  باعث  تقویت حس مسئولیت‌پذیری جامعه در حفظ و نگهداری میراث فرهنگی شده و از ظهور پدیده وندالیسم و تخریب آثار تاریخی پیشگیری می‌کند. یکی از موثرترین راه ها برای جلوگیری از تخریب این آثار، برگزاری تورهای بافت گردی و معرفی و شناساندن این میراث ارزشمند  به  است. در این کارگاه ها کارشناسان میراث فرهنگی  و فعالان گردشگری شوشتر  توضیحاتی در مورد بناها و آثار تاریخی به زبان ساده ارائه و بحث و گفتگو می شود. بسیاری از بناهاي تاريخي هستند كه به دليل عدم توجه مردم و بازديد،صاحبان آنها بناها را به حال خودشون رها كردن و در حال تخريب و مخروبه شدن هستند. در این کارگاه ها  علاوه بر توضیحات به نقش ارزشمند بناهاو بافت گردی برای رونق گردشگری و نیز حضور سرمایه گزاران در بخش میراث فرهنگی و گردشگری بحث و گفتگو می شودو اهالی و پیشکسوتان به روایت خاطره و تجربه زیسته خود در بافت تاریخی می‌پردازند.

ایجاد شده: 10/اردیبهشت/1404       آخرین ویرایش: 10/اردیبهشت/1404     اخبار داخلی
افزایش ۲۸ درصدی بازدید از آثار تاریخی در نوروز ۱۴۰۴

افزایش ۲۸ درصدی بازدید از آثار تاریخی در نوروز ۱۴۰۴

به گزارش ایتنا و به نقل از روابط عمومی وزارت گردشگری ؛ آمار تجمیعی بازدیدها از ۲۹ اسفند ۱۴۰۳ تا ۱۳ فروردین ۱۴۰۴ نشان می‌دهد که در این مدت، ۴ میلیون و ۶۱۶ هزار و ۸۵۹ گردشگر از اماکن فرهنگی، تاریخی و موزه‌های کشور بازدید کرده‌اند.  این رقم در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته، که ۳ میلیون و ۶۰۰ هزار و ۷۳۳ بازدید ثبت شده بود، رشد بیش از ۲۸ درصدی را نشان می‌دهد. در میان اماکن پربازدید این بازه زمانی، تخت‌جمشید با ۴۷۰ هزار و ۷۶۷ بازدید، حافظیه با ۴۶۴ هزار و ۵۹۴ نفر و سعدیه با ۳۰۵ هزار و ۴۰۵ نفر بیشترین گردشگر را به خود جذب کردند.  همچنین پاسارگاد با ۲۰۵ هزار و ۹۵۰ بازدید، ارگ کریمخان با ۱۷۲ هزار و ۲۳۹ نفر و باغ فین کاشان با ۱۵۷ هزار و ۹۲۷ بازدید، در رده‌های بعدی پربازدیدترین اماکن تاریخی و فرهنگی کشور قرار دارند.

ایجاد شده: 15/فروردین/1404       آخرین ویرایش: 15/فروردین/1404     اخبار داخلی
عبور بی‌پروای حراج تهران از خط قرمزها!

عبور بی‌پروای حراج تهران از خط قرمزها!

به گزارش ایتنا مریم اطیابی در یادداشتی نوشت ؛ در حراج تهران ۲۶ بهمن ۱۴۰۳  در حالی آثار دوره صفوی و قاجار  به فروش رسید که نه تنها اصالت برخی آثار محل بحث عده‌ای از کارشناسان است بلکه وزارت میراث فرهنگی ساعت ۴ و ۴۵ دقیقه بعد از ظهر یعنی ۱ ساعت و ۱۵ دقیقه پیش از برگزاری حراج در «میراث آریا»(رسانه رسمی این وزارتخانه) اعلام کرد:  پیش از برگزاری این حراج، به‌طور رسمی به برگزارکنندگان تذکر داده شد که فروش آثار فرهنگی‌تاریخی بدون مجوز قانونی امکان‌پذیر نیست. اداره‌کل موزه‌ها ضمن محکومیت قاطع این اقدام غیرقانونی، از مراجع ذی‌ربط درخواست می‌کند تا با اقدامات فوری و قاطع، از فروش و خروج این آثار تاریخی جلوگیری کند. همچنین از برگزارکنندگان این حراج انتظار می‌رود تا بدون تأخیر، نسبت به ابطال معاملات انجام‌شده در خصوص این آثار اقدام کنند. اما این حراج بدون کوچکترین تغییری در روال خود برگزار شد و چکش حراج آثار تاریخی هم زده شد.  حال چند پرسش در این بین وجود دارد ؛ 1️⃣آیا وزارت میراث فرهنگی رسما به دادگستری شکایت کرده است؟مگر مجوز حراج تهران را  وزارت ارشاد صادر نمی‌کند چرا وزیر میراث فرهنگی از وزیر فرهنگ و ارشاد نخواسته جلوی حراج بخش آثار بالای ۱۰۰ سال را بگیرد؟  2️⃣ مگر اداره کل تجسمی وزارت ارشاد فقط برای آثار معاصر مجوز صادر نمی‌کند؟ چگونه مجوز برگزاری حراج بخش تاریخی صادر شده است؟ آیا اساسا مجوزی از سوی ارشاد یا میراث فرهنگی صادر شده یا نه؟ میراث فرهنگی مدعی است مجوز حراج آثار بالای ۱۰۰ سال را صادر نکرده است؟ ارشاد هم‌که قانونا نمی‌تواند برای آثار تاریخی مجوز صادر کند. این بخش از حراج با کدام مجوز برگزار شده است؟!!؟! آیا این مصداق تخلف و اقدام غیر قانونی نیست؟!  3️⃣مگر حراج تهران یک نهاد خصوصی نیست؟ مگر برای اجرای حراج در دو بخش تاریخی و معاصر نباید هم از میراث(بخش تاریخی) هم از ارشاد( بخش معاصر) مجوز بگیرد؟ مگر میراث چه قبل‌تر چه به صورت رسانه‌ای اعلام نکرده این حراج باطل است پس چرا مجریان بی‌محابا چکش حراج بخش آثار تاریخی را زدند؟  4️⃣مگر حراج بازرس ندارد؟ مگر میراث فرهنگی اخطار نداده است؟ مگر رسانه به دستگاه‌های نظارتی اطلاع نداده است؟ چرا هیچ کس هیچ اقدامی در این زمینه نکرده است؟ یا اگر اقدامی کرده منتج به عدم برگزاری حراج آثار بخش تاریخی نشده است؟  5️⃣هنوز جای برگزاری حراج آثار نقاشی هنرهای معاصر درد می‌کند.آثاری که گاهی چنان با شک و شبهه به آنان نگاه می‌شد یا چنان قیمت‌های فضایی داشت که کم نبودند هنرمندان و کارشناسانی که پای مسائل دیگری را وسط می‌دانستند؟ چه کسانی آثار بخش تاریخی این حراج را اصالت سنجی کرده‌اند؟ مرجع اصالت‌سنجی آثار تاریخی به غیر از میراث فرهنگی کیست؟ آیا کارشناسان بخش اموال فرهنگی- تاریخی پژوهشگاه میراث فرهنگی بر این اصالت صحه گذاشته‌اند یا کارشناسان بخش اداره کل موزه‌ها؟!!! صحت این اصالت‌سنجی کجاست؟!  6️⃣فرض محال که برخی از این آثار فاقد اصالت باشند و فرض محال که خریدار آنها با واسطه و بی‌واسطه ارگان‌های دولتی همچون بانک‌ها باشند و این آثار را به عنوان پشتوانه پول مملکت بخرند! آنوقت تکلیف چیست؟ تکلیف پول بیت‌المالی که از جیب تک تک افراد این سرزمین رفته چیست؟ تکلیف وجاهت قانونی‌ بخشی به هزاران و میلیون‌ها اثر غیر اصیلی که در مجموعه‌های شخصی و بازار زیرزمینی عتیقه وجود دارند چیست؟ کافی است آنها هم خود را به چنین بازار بی‌در و پیکری که اولی بر هر قانون و دستگاه نظارتی است برسانند و چکشی بر اثری بزنند و به آن اصالت میلیاردی ببخشند!!!!   7️⃣اگر دیشب یا همین حالا یکی از خریداران این آثار تاریخی با اثرش راهی یکی از کشورها شود و آن را به حراجی دیگری عرضه کند، تکلیف چیست؟ مشخصات این اثر در کدام دفاتر اموال تاریخی - فرهنگی میراث فرهنگی ثبت شده است؟ کاتالوگ آن به کدام پلیس مرزی، گمرکات، مبادی خروجی و ورودی هوایی ، زمینی، دریایی و پلیس اینترپل یا ردبوک اعلام شده است؟  8️⃣بخش حقوقی وزارت میراث فرهنگی و وزارت ارشاد، اداره کل موزه‌ها، معاونت میراث فرهنگی، اداره کل تجسمی، سازمان بازرسی، قوه قضاییه و دستگاه‌های نظارتی مکلف به پیگیری این موضوع،  شفاف سازی و اعلام عمومی اقدامات خود هستند!

ایجاد شده: 27/بهمن/1403       آخرین ویرایش: 27/بهمن/1403     اخبار داخلی
گردشگری، پلی برای ترمیم روابط ایران و آمریکا

گردشگری، پلی برای ترمیم روابط ایران و آمریکا

روابط میان ایران و آمریکا در طول دهه‌های اخیر همواره با پیچیدگی‌ها و تنش‌های فراوانی همراه بوده است. اما اکنون، با تغییرات اخیر در فضای سیاسی هر دو کشور و شکل‌گیری شرایطی جدید، فرصتی فراهم آمده که می‌تواند به‌عنوان نقطه عطفی در بهبود روابط دیپلماتیک دو کشور محسوب شود. در این میان، گردشگری می‌تواند به‌عنوان یکی از مؤثرترین ابزارها برای کاهش تنش‌ها و تقویت دیپلماسی فرهنگی عمل کند. گردشگری، به‌ویژه در قالب ارتباطات مردم‌با‌مردم، این پتانسیل را دارد که به افزایش اعتماد و درک متقابل بین دو ملت کمک کند. زمانی که افراد از فرهنگ‌ها و پیشینه‌های مختلف با یکدیگر روبه‌رو می‌شوند، فرصتی برای از بین بردن سوءتفاهم‌ها و شکل‌گیری درک عمیق‌تر از یکدیگر پدید می‌آید. این نوع تعاملات می‌تواند تصورات منفی و کلیشه‌های شکل‌گرفته در رسانه‌ها و افکار عمومی را تضعیف کرده و زمینه‌ساز ارتباطات مثبت و صلح‌آمیز باشد. در حقیقت، گردشگری می‌تواند نقش یک کانال غیررسمی دیپلماسی را ایفا کند و بدون نیاز به پیچیدگی‌های رایج در روابط دیپلماتیک، پیوندهای انسانی و اجتماعی بین دو ملت را مستحکم‌تر سازد.  زمانی که مردم از کشورهای مختلف با یکدیگر تعامل می‌کنند، به‌طور طبیعی درک بهتری از تفاوت‌ها و شباهت‌های فرهنگی خود پیدا می‌کنند. این موضوع می‌تواند به کاهش تنش‌ها و رفع بی‌اعتمادی‌ها بین دو ملت کمک کند. برای ایران و آمریکا، که در طول سالیان متمادی زیر فشارهای سیاسی و تبلیغات رسانه‌ای بوده‌اند، گردشگری می‌تواند دریچه‌ای نو به سوی برقراری ارتباطات دوستانه بگشاید. سفر شهروندان آمریکایی به ایران می‌تواند فرصتی باشد تا از نزدیک با واقعیت‌های فرهنگی، اجتماعی و تاریخی ایران آشنا شوند و بر اساس تجربه‌های شخصی خود، تصویر دقیق‌تری از این کشور بسازند، نه صرفاً از دریچه اخبار و رسانه‌ها. استفاده از گردشگری به‌عنوان یک کلیدواژه در روابط خارجی، می‌تواند زمینه‌ساز بازگشایی راه‌های فرهنگی و اجتماعی بین دو کشور باشد. این روابط، از طریق تعاملات انسان‌محور، می‌تواند به توسعه و گسترش روابط صلح‌آمیز میان دو ملت کمک کند. از منظر اقتصادی، گردشگری به‌ویژه برای کشورهایی که دارای جاذبه‌های تاریخی، فرهنگی و طبیعی متنوعی هستند، می‌تواند به‌عنوان یک موتور محرک اقتصادی عمل کند. ایران با بهره‌مندی از میراث فرهنگی غنی، مناظر طبیعی خیره‌کننده و آثار تاریخی بی‌نظیر، ظرفیت جذب گردشگران خارجی، به‌ویژه از آمریکا، را داراست. این صنعت می‌تواند به‌عنوان یکی از راهکارهای مؤثر برای ارزآوری و بهبود وضعیت اقتصادی کشور در شرایط تحریم‌ها و محدودیت‌های اقتصادی عمل کند. گردشگری نه‌تنها می‌تواند سرمایه‌گذاری خارجی را جذب کند، بلکه به تقویت اشتغال داخلی و ارتقاء سطح رفاه اجتماعی نیز کمک خواهد کرد. در صورتی که موانع سیاسی کاهش یابد و شرایط سفر تسهیل شود، گردشگری می‌تواند به‌عنوان یک صنعت پایدار و سودآور برای ایران مطرح شود؛ به‌ویژه در شرایطی که کشور به‌دنبال راهکارهایی برای جبران مشکلات اقتصادی ناشی از تحریم‌ها و بهبود معیشت مردم است.  افزون بر این، توسعه صنعت گردشگری می‌تواند نقشی کلیدی در حل معضلات داخلی ایفا کند. مسائلی همچون افزایش بیکاری، رشد فزاینده تورم، و نابرابری در توزیع ثروت، می‌تواند با توجه ویژه به گردشگری در سیاست‌های داخلی، به‌طور موثری مدیریت و مهار شود. این امر نه‌تنها به رونق اقتصادی کمک می‌کند، بلکه به بهبود رفاه اجتماعی و ارتقاء کیفیت زندگی مردم نیز می‌انجامد. ✍️ مهران امیرحسینی - فعال گردشگری 

ایجاد شده: 13/بهمن/1403       آخرین ویرایش: 13/بهمن/1403     مقالات و یادداشت ها
متاورس و گردشگری مجازی؛ فرصتی نوین یا تهدیدی جدی؟

متاورس و گردشگری مجازی؛ فرصتی نوین یا تهدیدی جدی؟

با پیشرفت تکنولوژی واقعیت مجازی (VR) و واقعیت افزوده (AR)، مفهوم متاورس به عنوان یک فضای مجازی سه بعدی و تعاملی به سرعت در حال گسترش است. این فضا، که به عنوان نسل بعدی اینترنت شناخته می‌شود، امکان تعاملات اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی گسترده‌ای را فراهم می‌کند. یکی از حوزه‌هایی که متاورس به شدت بر آن تأثیرگذار است، صنعت گردشگری است. گردشگری مجازی، به عنوان یکی از کاربردهای متاورس، فرصت‌های جدیدی را برای صنعت گردشگری ایجاد کرده است اما در عین حال، چالش‌ها و تهدیداتی نیز برای آن به همراه دارد. متاورس: متاورس، یک فضای مجازی سه بعدی، تعاملی و مداوم است که کاربران می‌توانند در آن با یکدیگر ارتباط برقرار کنند، فعالیت‌های مختلفی انجام دهند و حتی دارایی‌های مجازی خرید و فروش کنند. این فضا، از طریق دستگاه‌های مختلفی مانند رایانه، تلفن همراه و هدست‌های واقعیت مجازی قابل دسترسی است. متاورس، به عنوان یک پلتفرم، امکان ایجاد تجربیات واقع‌گرایانه و شخصی‌سازی شده را برای کاربران فراهم می‌کند. گردشگری مجازی: گردشگری مجازی، به استفاده از فناوری‌های واقعیت مجازی و واقعیت افزوده برای ایجاد تجربیات گردشگری مجازی گفته می‌شود. در گردشگری مجازی، کاربران می‌توانند به صورت مجازی از مکان‌های مختلف بازدید کنند، جاذبه‌های گردشگری را مشاهده کنند و حتی با سایر گردشگران تعامل کنند. این فناوری، امکان دسترسی به مکان‌هایی را فراهم می‌کند که به دلایل مختلف مانند فاصله زیاد، هزینه بالا یا محدودیت‌های زمانی، امکان بازدید فیزیکی از آن‌ها وجود ندارد. فرصت‌های متاورس در گردشگری مجازی: ۱.دسترسی نامحدود: متاورس به کاربران اجازه می‌دهد تا به هر نقطه از جهان سفر کنند، بدون محدودیت‌های زمانی، مکانی و مالی. این امر به ویژه برای افرادی که به دلایل مختلف قادر به سفر فیزیکی نیستند، بسیار مفید است. ۲.تجربیات غنی‌تر: با استفاده از فناوری‌های VR و AR، می‌توان تجربیات گردشگری را بسیار غنی‌تر و تعاملی‌تر کرد. کاربران می‌توانند با آثار تاریخی تعامل کنند، در رویدادهای فرهنگی شرکت کنند و حتی با سایر گردشگران مجازی ارتباط برقرار کنند. ۳.کاهش هزینه‌ها: گردشگری مجازی می‌تواند هزینه‌های سفر را به طور قابل توجهی کاهش دهد. کاربران می‌توانند قبل از سفر فیزیکی، به صورت مجازی از مقصد خود دیدن کنند و تصمیم‌گیری بهتری داشته باشند. ۴.پایداری محیط زیست: گردشگری مجازی می‌تواند به کاهش اثرات مخرب گردشگری بر محیط زیست کمک کند. با کاهش سفرهای فیزیکی، می‌توان از آلودگی هوا و مصرف سوخت‌های فسیلی کاست. ۵.نوآوری در صنعت گردشگری: متاورس می‌تواند به عنوان یک پلتفرم جدید برای ارائه خدمات گردشگری مورد استفاده قرار گیرد. شرکت‌های گردشگری می‌توانند با استفاده از این فناوری، محصولات و خدمات جدیدی را به بازار عرضه کنند. تهدیدهای متاورس در گردشگری مجازی: ۱.جایگزینی تجربه واقعی: یکی از بزرگترین نگرانی‌ها در مورد متاورس، احتمال جایگزینی تجربیات واقعی با تجربیات مجازی است. این امر می‌تواند به کاهش تعاملات اجتماعی و تجربه‌های حسی در دنیای واقعی منجر شود. ۲.وابستگی به فناوری: متاورس به شدت به فناوری وابسته است. هرگونه اختلال در زیرساخت‌های فناوری می‌تواند به وقفه در خدمات گردشگری مجازی منجر شود. ۳.مسائل امنیتی: حریم خصوصی و امنیت اطلاعات از مهم‌ترین چالش‌های متاورس هستند. هک شدن حساب‌های کاربری و سرقت اطلاعات شخصی از جمله تهدیدات جدی در این حوزه محسوب می‌شوند. ۴.عدم وجود مقررات: نبود قوانین و مقررات مشخص در حوزه متاورس می‌تواند به ایجاد مشکلات حقوقی و اخلاقی منجر شود. ۵.برابری دسترسی: دسترسی به متاورس نیازمند تجهیزات و زیرساخت‌های خاصی است که ممکن است برای همه افراد فراهم نباشد. این امر می‌تواند به ایجاد شکاف دیجیتالی در حوزه گردشگری منجر شود. متاورس و گردشگری مجازی، فرصت‌های بی‌نظیری را برای صنعت گردشگری فراهم می‌کند. با این حال، این فناوری نیز با چالش‌های جدی روبرو است. برای بهره‌برداری بهینه از این فناوری، نیاز به تدوین قوانین و مقررات مناسب، سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های فناوری و ایجاد آگاهی عمومی در مورد مزایا و خطرات آن است. در نهایت، متاورس می‌تواند به عنوان یک ابزار مکمل برای گردشگری فیزیکی مورد استفاده قرار گیرد و تجربیات سفر را برای همه افراد غنی‌تر کند. ✍️ فرزاد زارع - فعال گردشگری

ایجاد شده: 6/بهمن/1403       آخرین ویرایش: 6/بهمن/1403     مقالات و یادداشت ها
جایگاه تبلیغات 1 جایگاه تبلیغات 1


کمی منتظر بمانید...