نتایج جستجو...
موزه‌های چین در صدر پربازدیدترین موزه‌های جهان در سال ۲۰۲۶

موزه‌های چین در صدر پربازدیدترین موزه‌های جهان در سال ۲۰۲۶

به گزارش تور نیوز ؛ جدیدترین آمار منتشرشده از سوی انجمن «Statista» نشان می‌دهد موزه‌های چین در سال ۲۰۲۶ بیشترین سهم را از فهرست پربازدیدترین موزه‌های جهان به خود اختصاص داده‌اند و رقابت جهانی در حوزه گردشگری فرهنگی را به‌طور محسوسی تحت تأثیر قرار داده‌اند. بر اساس این گزارش، موزه پالاس در پکن با ثبت ۱۷ میلیون بازدیدکننده، عنوان پربازدیدترین موزه جهان را کسب کرده و نسبت به سال گذشته رشد ۱۷.۲ درصدی را تجربه کرده است. پس از آن، موزه معبد ووهو چنگدو با ۱۴.۶ میلیون بازدیدکننده و موزه آرامگاه امپراتور چین شی‌هوانگ در شی‌آن با ۱۱.۶ میلیون نفر، در رتبه‌های دوم و سوم قرار گرفته‌اند. در میان موزه‌های اروپایی، موزه لوور پاریس با ۸.۷ میلیون بازدیدکننده همچنان جایگاه خود را به‌عنوان پربازدیدترین موزه اروپا حفظ کرده، هرچند آمار بازدید آن نسبت به سال قبل ۱.۴ درصد کاهش یافته است. همچنین موزه‌های واتیکان، موزه بریتانیا و موزه تاریخ طبیعی لندن نیز در میان ۱۰ موزه پربازدید جهان قرار دارند؛ موضوعی که نشان‌دهنده تداوم نقش کلیدی گردشگری فرهنگی در جذب سفرهای بین‌المللی است.

ایجاد شده: چهار روز قبل       آخرین ویرایش: چهار روز قبل     اخبار خارجی
 وقتی بزرگ‌ترین رویداد فوتبالی جهان در آزمون مهمان‌نوازی مردود می‌شود

وقتی بزرگ‌ترین رویداد فوتبالی جهان در آزمون مهمان‌نوازی مردود می‌شود

جام جهانی ۲۰۲۶ قرار بود جشن جهانی سفر، فرهنگ و مهمان‌نوازی باشد؛ رویدادی که میلیون‌ها هوادار از سراسر جهان را به شهرهای میزبان آمریکا، کانادا و مکزیک بکشاند و صنعت گردشگری را وارد یکی از طلایی‌ترین دوره‌های خود کند. اما حالا، تنها چند هفته مانده به آغاز مسابقات، نشانه‌ها از شکل‌گیری بحرانی جدی در تجربه سفر و میزبانی حکایت دارد. گزارش‌های منتشرشده از سوی رسانه‌های بین‌المللی و نهادهای گردشگری نشان می‌دهد بسیاری از هواداران، پیش از رسیدن به ورزشگاه، درگیر هزینه‌های نجومی اقامت، حمل‌ونقل و محدودیت‌های اداری شده‌اند؛ مسائلی که می‌تواند تصویر جهانی مقصدهای میزبان را تحت تأثیر قرار دهد. در صنعت گردشگری، موفقیت یک رویداد بزرگ فقط با تعداد بلیت‌های فروخته‌شده سنجیده نمی‌شود؛ کیفیت تجربه‌ای که مسافر از لحظه ورود تا خروج دریافت می‌کند، مهم‌ترین شاخص موفقیت است. اما آنچه امروز در برخی شهرهای میزبان دیده می‌شود، فاصله‌ای جدی میان وعده «میزبانی جهانی» و واقعیت خدمات گردشگری ایجاد کرده است. افزایش شدید قیمت پارکینگ، اقامت و حمل‌ونقل شهری، سفر هواداران را به تجربه‌ای پرهزینه و فرسایشی تبدیل کرده است. در برخی شهرها، هزینه جابه‌جایی بین مرکز شهر و ورزشگاه چندین برابر نرخ عادی شده و همین مسئله انتقاد گسترده فعالان گردشگری و رسانه‌ها را به همراه داشته است. در این میان، صنعت هتلداری نیز با تناقضی عجیب روبه‌رو شده است؛ درحالی‌که جام جهانی باید موتور محرک اشغال هتل‌ها باشد، بسیاری از هتلداران از کاهش رزروهای بین‌المللی خبر می‌دهند. نگرانی‌های مربوط به ویزا، سیاست‌های مهاجرتی متغیر و فضای سیاسی آمریکا باعث شده بخشی از هواداران خارجی اساساً قید سفر را بزنند. جام جهانی همیشه فرصتی برای نمایش قدرت برند گردشگری کشور میزبان بوده است؛ فرصتی برای آنکه یک مقصد، چهره‌ای مهمان‌نواز، در دسترس و خاطره‌ساز از خود به جهان نشان دهد. اما اگر هوادار فوتبال، بیش از هیجان مسابقه، درگیر هزینه‌های غیرمنطقی و پیچیدگی‌های سفر باشد، این رویداد می‌تواند به ضدتبلیغی برای مقصد میزبان تبدیل شود. شاید مهم‌ترین درس جام جهانی ۲۰۲۶ برای صنعت گردشگری جهان همین باشد: زیرساخت، ویزا، حمل‌ونقل و قیمت‌گذاری، بخشی جدایی‌ناپذیر از مهمان‌نوازی مدرن هستند. ورزشگاه‌های پرزرق‌وبرق، بدون تجربه سفر مطلوب، نمی‌توانند رضایت گردشگران را تضمین کنند.

ایجاد شده: 30/اردیبهشت/1405       آخرین ویرایش: 30/اردیبهشت/1405     مقالات و یادداشت ها
گرانی چمدان سفر تابستانی آمریکایی‌ها را بست

گرانی چمدان سفر تابستانی آمریکایی‌ها را بست

به گزارش فلای نیوز ؛ نتایج نظرسنجی جدید مؤسسه مالی WalletHub نشان می‌دهد افزایش هزینه‌های سفر، برنامه تعطیلات تابستانی بسیاری از شهروندان آمریکایی را تحت تأثیر قرار داده است؛ به‌طوری‌که ۶۵ درصد پاسخ‌دهندگان اعلام کرده‌اند گرانی‌ها باعث تغییر یا محدود شدن سفرهای تابستانی آن‌ها شده است. بر اساس این گزارش، شهر Las Vegas بیشترین میزان لغو سفر را در میان مقاصد گردشگری آمریکا ثبت کرده و ۲۴ درصد مسافران گفته‌اند برنامه سفر خود به این شهر را لغو کرده‌اند. همچنین مقاصدی مانند New York City، Hawaii، Washington, D.C. و پارک‌های ملی آمریکا نیز از جمله مقاصدی هستند که تحت تأثیر افزایش هزینه‌ها با کاهش تقاضای سفر مواجه شده‌اند. کارشناسان صنعت گردشگری معتقدند افزایش قیمت بلیت هواپیما، اقامت و خدمات سفر، بسیاری از گردشگران را به سمت سفرهای کوتاه‌تر، ارزان‌تر یا حتی لغو کامل برنامه‌های تابستانی سوق داده است. در همین حال، به مسافران توصیه شده پیش از رزرو سفر، شرایط کنسلی و بیمه سفر را با دقت بررسی کنند تا در صورت تغییر برنامه‌ها، از خسارت‌های مالی احتمالی جلوگیری شود.

ایجاد شده: 29/اردیبهشت/1405       آخرین ویرایش: 29/اردیبهشت/1405     اخبار خارجی
واکاوی مدیریت پرونده‌های ثبت جهانی ایران؛ از بن‌بست‌شکنی در ماسوله تا تغییر استراتژی در پرونده مساجد

واکاوی مدیریت پرونده‌های ثبت جهانی ایران؛ از بن‌بست‌شکنی در ماسوله تا تغییر استراتژی در پرونده مساجد

به گزارش تور نیوز ؛ فرآیند ثبت جهانی آثار، مسیری فراتر از مستندنگاری‌های معمول است؛ این مسیری است که با دیپلماسی، چانه‌زنی‌های فنی و گاهی تغییرات استراتژیک در پاسخ به مطالبات محلی گره خورده است. علیرضا ایزدی در گفتگویی صریح، آخرین وضعیت پرونده‌های جنجالی نظیر ماسوله و مساجد ایرانی را تشریح کرد. او ضمن اشاره به حضور باستان‌شناسان خارجی برای پاسخ به ابهامات یونسکو، از رویکرد جدید ایران در ثبت «مکان-رویدادها» و میراث ناملموس مشترک پرده برداشت؛ رویکردی که می‌تواند ایران را به رتبه نخست پرونده‌های مشترک در جهان برساند. ماسوله و عبور از چالش «اثبات عصر آهن» با کمک تیم چینی پرونده ماسوله که یکی از قدیمی‌ترین مطالبات میراثی ایران است، در دور جدید بررسی‌ها با چالش حفظ سهمیه و سوالات فنی ارزیابان مواجه شد. به گفته علیرضا ایزدی، بخش عمده‌ای از ابهامات ایکوموس (شورای بین‌المللی بناها و محوطه‌ها) بر محوریت ادعای ایران مبنی بر وجود کوره‌های ذوب آهن متعلق به عصر آهن در این منطقه استوار بود. ایزدی در این باره توضیح می‌دهد که برای رفع این ایرادات، از توان تیم‌های بین‌المللی استفاده شده است: «یک تیم باستان‌شناسی چینی در منطقه مستقر شد و در جریان پیگردها، کاوش‌ها و گمانه‌زنی‌ها، به بخش‌های قابل توجهی از سوالات پاسخ داده شد.» به گفته وی، با وجود شرایط ملتهب منطقه‌ای و وقوع جنگ در زمان ارسال، پرونده با موفقیت فرستاده شد تا سهمیه ایران محفوظ بماند. هدف اصلی در ماسوله، اثبات این نکته بود که این شهر تنها یک سکونتگاه پلکانی نیست، بلکه یک مرکز معتبر صنعتی در پیش‌تاریخ بوده است. الموت و سیراف؛ مدیریت زمان ارزیابی و چالش اقلیمی بوشهر در بخش دیگری از این گفتگو، ایزدی به پرونده «قلعه الموت» و زنجیره‌ای از قلاع پیرامون آن اشاره کرد که امسال به طور جدی مطرح شده است. اما در مورد پرونده «سیراف»، موضوع زمان‌بندی ارزیابان یونسکو به یک چالش مدیریتی تبدیل شده بود. با توجه به شرایط آب و هوایی بوشهر، ایزدی از درخواستی برای تغییر زمان بازدید ارزیابان خبر داد: «ارزیاب یونسکو قصد داشت شهریورماه بیاید، اما ما به دلیل گرمای شدید بوشهر تقاضا کردیم که این بازدید به آذرماه موکول شود.» این تصمیم برای جلوگیری از تأثیر منفی شرایط نامساعد جوی بر روند داوری اتخاذ شده است. طبق برنامه‌ریزی، انتظار می‌رود ارزیاب در اواخر پاییز برای بررسی نهایی سیراف به ایران سفر کند. پرونده مساجد ایرانی؛ افزایش تعداد آثار تحت فشار مطالبات محلی یکی از نقاط عطف این گفتگو، تغییرات گسترده در پرونده «مساجد ایرانی» بود. در حالی که در ابتدا قرار بود ۳۲ مسجد در این پرونده گنجانده شود، اکنون این تعداد به ۵۷ مورد افزایش یافته است. ایزدی دلیل این تغییر را مطالبات مسئولان استانی و نمایندگان مجلس می‌داند که خواستار گنجانده شدن مساجد تاریخی مناطق خود در فهرست جهانی بودند. او با اشاره به دستور وزیر در این رابطه گفت: «گسترده‌تر شدن پرونده از لحاظ جغرافیایی باعث شد زمان بیشتری برای آماده‌سازی نیاز باشد، اما از طرفی باعث ایجاد تعامل و رقابت مثبتی بین مسئولان محلی برای حفظ آثار شده است.» ایزدی تأکید کرد که معماری مساجد ایران به دلیل ویژگی‌های «ایرانیت» و تمایز با دیگر کشورهای اسلامی، جایگاه خاصی در جهان دارد و این گستردگی پرونده، در نهایت به نفع جامعیت آثار خواهد بود. استراتژی «یک در میان»؛ خیز ایران برای صدرنشینی در میراث ناملموس در حوزه میراث ناملموس، ایران سیاست هوشمندانه‌ای را در پیش گرفته است. سهمیه ایران به صورت نوبتی؛ یک سال به پرونده‌های ملی و یک سال به پرونده‌های مشترک اختصاص می‌یابد. ایزدی اعلام کرد که در سال جاری میلادی، تمرکز بر پرونده‌های مشترک است. این پرونده‌ها شامل موارد زیر می‌شوند: ۱. تیرگان: مشترک با ارمنستان. ۲. نمد: مشترک با چند کشور منطقه. ۳. لالایی‌خوانی: مشترک با تاجیکستان و آذربایجان. طبق گفته‌های وی، اگر این سه پرونده در آذرماه به ثبت برسند، ایران با پیشی گرفتن از سایر کشورها در ثبت مواردی چون نوروز، افطار و تذهیب، به رتبه اول جهانی در پرونده‌های مشترک دست خواهد یافت. همچنین، پرونده «گلاب» نیز امسال فرستاده شده تا در سال آینده (۲۰۲۷) به عنوان سهمیه انفرادی ایران بررسی شود. ثبت «مکان-رویدادها»؛ از مدرسه مینا تا واقعه دشت مهیاربخش پایانی گفتگو به ثبت آثاری اختصاص داشت که تحت عنوان «مکان-رویداد» شناخته می‌شوند. ایزدی با اشاره به ثبت «مدرسه مینا» و منطقه «دشت مهیار» در جنوب اصفهان، به واقعه‌ای اشاره کرد که در آن عملیات نیروهای خارجی (که او از آن به عنوان ادعایی تحت نام خشم حماسی یاد کرد) با شکست مواجه شد. او با اشاره به جزئیات به جا مانده در منطقه، مانند تجهیزات رها شده و دستبندهای پلاستیکی، این مکان را نمادی از مقاومت دانست. ایزدی در پاسخ به این که چگونه تجمعات و این وقایع در دسته میراث ناملموس قرار می‌گیرند، گفت: «ما آداب و رسوم قابل انتقال به نسل‌ها را ثبت می‌کنیم. همان‌طور که رجزخوانی از صدر اسلام بخشی از فرهنگ بوده، امروز هم شیوه‌های مقاومت مردمی و تجمعات، شکلی از فرهنگ و سنت ماست.» او این تغییرات را با تحول نوروز در طول قرن‌ها مقایسه کرد و معتقد است اضافه شدن عناوین مذهبی و ملی به سنت‌ها، آن‌ها را به میراثی پویا تبدیل می‌کند. در همین راستا، ثبت سند «سنت و فرهنگ تجمعات و مقاومت مردمی» به عنوان یک الگو در دستور کار قرار دارد. اظهارات علیرضا ایزدی نشان می‌دهد که میراث فرهنگی ایران در حال گذار از ثبتِ صرفِ بناهای تاریخی به سمت ثبت زنجیره‌ای از آثار و فرهنگ‌های زنده است. چه در ماسوله که باستان‌شناسان چینی به کمک آمده‌اند و چه در پرونده مساجد که یک مطالبه ملی شکل گرفته، هدف نهایی حفظ سهمیه جهانی و نمایش پیوستگی فرهنگی ایران از عصر آهن تا دوران معاصر است. ✍🏻 مریم کاظمی زاده – خبرنگار ایتنا

ایجاد شده: 28/اردیبهشت/1405       آخرین ویرایش: 28/اردیبهشت/1405     اخبار داخلی
وقتی تعداد ویوها از تعداد ستاره‌های هتل مهم‌تر می‌شود

وقتی تعداد ویوها از تعداد ستاره‌های هتل مهم‌تر می‌شود

این روزها رقابت واقعی هتل‌ها با یکدیگر، با تصویری شکل می‌گیرد که پیش از ورود مسافر، روی صفحه تلفن همراه او ساخته می‌شود. مهمان سال ۲۰۲۶ با ذهنی خالی وارد هتل نمی‌شود؛ او پیش از رزرو، صدها عکس، ویدئو و نظر را دیده، مقایسه کرده و در ذهن خود استانداردی مشخص ساخته است. گزارش‌های تحلیلی Deloitte نشان می‌دهد یک مسافر پیش از آنکه دکمه نهایی رزرو هتل را بزند، بیش از ۴۰۰ بار با محتوای دیجیتال مانند عکس‌ها، سایت‌ها، استوری‌ها و نظرات کاربران مواجه می‌شود. این یعنی هتل‌هایی که تصور می‌کنند تجربه مهمان از لحظه ورود به پذیرش آغاز می‌شود، بخش بزرگی از مسیر جذب مشتری و اعتمادسازی را نادیده گرفته‌اند. امروزه زیبایی بصری، نورپردازی مناسب و فضاهای جذاب برای عکاسی دیگر یک ویژگی لوکس نیست، چرا که حدود ۴۰ درصد مسافران، هتل خود را صرفاً بر اساس جذابیت ظاهری و قابلیت اشتراک‌گذاری تصاویر  انتخاب می‌کنند. شبکه‌های اجتماعی دیگر فقط ابزار سرگرمی نیستند، بلکه به موتور محرک تصمیم‌گیری در سفر تبدیل شده‌اند؛ به طوری که ۷۵ درصد مسافران از این پلتفرم‌ها برای پیدا کردن ایده و انگیزه سفر استفاده می‌کنند. آمارها نشان می‌دهد ۶۱ درصد مهمانان پس از دیدن تصاویر یا ویدئوهای یک هتل در اینستاگرام اقدام به رزرو کرده‌اند و ۷۷ درصد کاربران تیک‌تاک نیز اعلام کرده‌اند که این پلتفرم بر آخرین تصمیم آن‌ها برای رزرو سفر تأثیر مستقیم داشته است. در این میان، نظر و تجربه مهمانان قبلی، بسیار اثرگذارتر از تبلیغات پرهزینه هتل‌هاست. حدود ۸۱ درصد مسافران پیش از رزرو، نظرات سایر مهمانان را با دقت بررسی می‌کنند و ۸۴ درصد مردم به عکس‌ها و ویدئوهای واقعی کاربران، به اندازه توصیه دوستان خود اعتماد دارند. در دنیای امروز، مهمانان توقع دارند پیام‌ها و پرسش‌هایشان در کوتاه‌ترین زمان ممکن پاسخ داده شود؛ تا جایی که استاندارد جدید پاسخ‌گویی در فضای آنلاین به کمتر از ۳۰ دقیقه رسیده و این سرعت، مستقیماً حس احترام و حرفه‌ای بودن برند را تقویت می‌کند. با این حال، دوره تصویرسازی اغراق‌آمیز و تبلیغات غیرواقعی رو به پایان است. حدود ۴۹ درصد مسافران معتقدند واقعیت برخی هتل‌ها با تصویری که در شبکه‌های اجتماعی نمایش داده می‌شود تفاوت دارد. برنده واقعی بازار امروز هتلداری، هتلی نیست که فقط لابی بزرگ‌تر یا تجهیزات لوکس‌تری داشته باشد؛ بلکه برندی است که بتواند کمترین فاصله را میان تصویر آنلاین و  تجربه واقعی مهمان ایجاد کند.

ایجاد شده: 28/اردیبهشت/1405       آخرین ویرایش: 28/اردیبهشت/1405     مقالات و یادداشت ها
چگونه شرایط جنگی مسیر توسعه گردشگری ایران را تغییر داد

چگونه شرایط جنگی مسیر توسعه گردشگری ایران را تغییر داد

گردشگری از جمله صنایعی است که بیش از بسیاری از بخش‌های اقتصادی، به امنیت، ثبات و اعتماد عمومی وابسته است. هرگاه کشوری وارد شرایط جنگی یا فضای پرتنش امنیتی می‌شود، نخستین اثر آن بر ذهنیت مردم، سرمایه‌گذاران و گردشگران دیده می‌شود. در چنین فضایی، سفر دیگر یک فعالیت عادی، برنامه‌پذیر و آرامش‌بخش تلقی نمی‌شود، بلکه به تصمیمی پرریسک و وابسته به شرایط روز تبدیل می‌گردد. ایران نیز در مقاطع مختلف تاریخی، تجربه چنین وضعیتی را داشته و صنعت گردشگری آن از این تحولات عمیقاً تأثیر پذیرفته است. شرایط جنگی پیش از آنکه مستقیماً زیرساخت‌های گردشگری را هدف قرار دهد، بر «تصویر مقصد» اثر می‌گذارد. در صنعت گردشگری، تصویر ذهنی یک کشور گاهی از واقعیت میدانی نیز مهم‌تر است. حتی اگر همه شهرهای یک کشور درگیر نباشند، باز هم انتشار اخبار جنگ، ناامنی یا تنش نظامی می‌تواند کل کشور را در نگاه گردشگر خارجی به عنوان مقصدی پرخطر معرفی کند. این مسئله برای ایران نیز به‌ویژه در مقاطع بحرانی سبب شده است که بسیاری از گردشگران بالقوه، برنامه سفر خود را لغو یا به تعویق بیندازند. یکی از مهم‌ترین پیامدهای جنگ بر گردشگری ایران، کاهش محسوس گردشگران ورودی است. گردشگر خارجی معمولاً در انتخاب مقصد، بیش از هر چیز به امنیت، دسترسی، ثبات سیاسی و امکان پیش‌بینی شرایط توجه می‌کند. وقتی کشوری در فضای جنگی قرار می‌گیرد، شرکت‌های گردشگری بین‌المللی، رسانه‌ها، بیمه‌گران و حتی خطوط حمل‌ونقل نیز با احتیاط بیشتری رفتار می‌کنند. در نتیجه نه‌تنها ورود گردشگر کمتر می‌شود، بلکه شبکه‌های پشتیبان سفر نیز تضعیف می‌شوند و این امر ضربه‌ای چندلایه به توسعه گردشگری وارد می‌کند. در سطح داخلی نیز جنگ موجب تغییر جدی در الگوی سفر می‌شود. در شرایطی که جامعه با اضطراب، نااطمینانی و فشار اقتصادی روبه‌رو است، سفرهای تفریحی اولویت خود را از دست می‌دهند. خانواده‌ها بودجه‌های غیرضروری را کاهش می‌دهند و تمایل به سفرهای طولانی، پرهزینه یا غیرضروری کم می‌شود. این موضوع باعث می‌شود توسعه گردشگری داخلی نیز از مسیر طبیعی خود خارج شود و بسیاری از مقاصد گردشگری با افت تقاضا، کاهش اقامت و رکود خدمات مواجه شوند. از سوی دیگر، شرایط جنگی بر سرمایه‌گذاری در صنعت گردشگری نیز اثر منفی می‌گذارد. توسعه گردشگری نیازمند افق روشن، ثبات نسبی، امنیت سرمایه و پیش‌بینی‌پذیری بازار است. اما جنگ این مؤلفه‌ها را تضعیف می‌کند. وقتی سرمایه‌گذار آینده روشنی برای بازگشت سرمایه نبیند، پروژه‌های هتلی، اقامتی، تفریحی و حمل‌ونقلی متوقف یا کند می‌شوند. در چنین وضعیتی، گردشگری از یک حوزه توسعه‌محور به بخشی پرریسک تبدیل می‌شود که در اولویت دوم یا سوم سرمایه‌گذاران قرار می‌گیرد. هتلداری نیز به عنوان یکی از ارکان اصلی گردشگری، در دوران جنگ دچار تغییر کارکرد می‌شود. هتل‌ها که در شرایط عادی باید میزبان گردشگران داخلی و خارجی باشند، در فضای جنگی ممکن است با کاهش شدید مسافر تفریحی روبه‌رو شوند. برخی از آنها ناچار می‌شوند خدمات خود را به گروه‌های دیگری مانند کارکنان سازمانی، نیروهای امدادی، خبرنگاران، یا مسافران ضروری ارائه دهند. به این ترتیب، صنعت هتلداری از مسیر معمول توسعه خود فاصله می‌گیرد و بیشتر به سمت بقا و تطبیق با شرایط اضطراری حرکت می‌کند. جنگ همچنین توسعه متوازن جغرافیایی گردشگری را مختل می‌کند. در شرایط عادی، برنامه‌ریزی گردشگری بر توزیع سفر، معرفی مقاصد جدید و توسعه منطقه‌ای استوار است. اما در فضای جنگی، برخی مناطق به‌کلی از چرخه سفر خارج می‌شوند و تمرکز بر شهرها و مناطق امن‌تر افزایش می‌یابد. این تمرکز ناهمگون، از یک سو فشار مضاعفی بر برخی مقاصد وارد می‌کند و از سوی دیگر، فرصت رشد را از مناطقی می‌گیرد که می‌توانستند در شرایط عادی نقش مهمی در اقتصاد گردشگری کشور ایفا کنند. در کنار این آسیب‌ها، جنگ گاه سبب می‌شود مفهوم «تاب‌آوری» در صنعت گردشگری جدی‌تر گرفته شود. بحران‌های شدید، بازیگران این صنعت را وادار می‌کنند که به مدیریت ریسک، برنامه‌ریزی بحران، تنوع‌بخشی به بازار هدف و انعطاف در خدمات بیشتر توجه کنند. برای ایران نیز تجربه شرایط جنگی و نااطمینانی‌های ناشی از آن می‌تواند به درسی مهم برای بازتعریف مدل توسعه گردشگری تبدیل شود؛ مدلی که فقط بر شرایط ایده‌آل متکی نباشد، بلکه توان مقاومت در برابر شوک‌ها را نیز داشته باشد. نکته مهم این است که جنگ صرفاً گردشگری را متوقف نمی‌کند، بلکه مسیر توسعه آن را تغییر می‌دهد. یعنی به جای آنکه صنعت گردشگری بر پایه رشد تدریجی، جذب گردشگر خارجی، گسترش برند مقصد و توسعه زیرساخت‌ها پیش رود، بیشتر درگیر حفظ وضع موجود، مدیریت بحران و جبران خسارت می‌شود. این تغییر مسیر، باعث عقب‌ماندن از رقابت منطقه‌ای و جهانی نیز می‌گردد، زیرا سایر کشورها در حال توسعه محصولات، خدمات و تصویر برند خود هستند، در حالی که کشور درگیر بحران بیشتر انرژی خود را صرف حفظ پایداری می‌کند. در نهایت، می‌توان گفت شرایط جنگی در ایران، صنعت گردشگری را نه فقط از نظر اقتصادی، بلکه از منظر راهبردی نیز تحت تأثیر قرار داده است. جنگ باعث کاهش تقاضا، تضعیف تصویر مقصد، توقف سرمایه‌گذاری، تغییر الگوی سفر و اختلال در توسعه زیرساخت‌ها می‌شود. با این حال، همین تجربه می‌تواند مبنایی برای بازنگری در سیاست‌های گردشگری باشد. اگر توسعه گردشگری ایران قرار است در آینده مسیر پایدارتری طی کند، باید از تجربه جنگ و بحران بیاموزد که امنیت، اعتماد، تاب‌آوری و مدیریت هوشمندانه، پایه‌های اصلی رشد این صنعت هستند. ✍️ فاطمه دکامینی - مدرس دانشگاه، مولف و پژوهشگر

ایجاد شده: 27/فروردین/1405       آخرین ویرایش: 27/فروردین/1405     مقالات و یادداشت ها
چگونه یک حادثه سیاسی برند هیلتون را زیر ذره‌بین برد؟

چگونه یک حادثه سیاسی برند هیلتون را زیر ذره‌بین برد؟

تیراندازی در هتل Washington Hilton، هنگام ضیافت شام با حضور دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا، نشان داد هتل‌های شاخص در پایتخت‌ها همواره در تقاطع مهمان‌نوازی و سیاست قرار دارند. این موقعیت، ضمن فرصت‌سازی، ریسک‌های امنیتی جدی ایجاد می‌کند. حضور چهره‌های سیاسی سطح بالا، هتل را موقتاً به محیطی با حساسیت امنیتی بالا تبدیل کرده و هماهنگی با نهادهایی مانند سرویس مخفی آمریکا را اجتناب‌ناپذیر می‌سازد. از منظر صنعت هتل‌داری، این حادثه سه پیامد دارد: ۱. مهمانان و برگزارکنندگان رویدادها، به‌ویژه در بخش MICE، نسبت به ریسک حساس‌اند و چنین اتفاقی می‌تواند به جابه‌جایی تقاضا به سمت هتل‌ها یا مقاصد کم‌ریسک‌تر منجر شود. ۲. میزبانی رویدادهای سیاسی سطح بالا، هتل را ناگزیر به رعایت استانداردهای امنیتی فراتر از حالت عادی می‌کند، این الزامات، اگرچه برای کاهش ریسک ضروری‌اند، اما می‌توانند تجربه مهمانان عادی را نیز تحت تأثیر قرار دهند. ۳. بر خلاف حوادث معمول رویدادهای مرتبط با چهره های سیاسی بیشتر در حافظه رسانه‌ای باقی می‌مانند. در نتیجه، نام برند هتل ممکن است برای مدتی طولانی‌تر با یادآوری این حادثه تداعی شود حتی اگر مدیریت بحران به‌خوبی انجام شده باشد. در انتها باید به این نکته توجه داشت، میزبانی رویدادهای سیاسی سطح بالا یک تصمیم صرفاً تجاری نیست، بلکه انتخابی استراتژیک با پیامدهای امنیتی است. این انتخاب نیازمند زیرساخت پیشرفته، پروتکل‌های امنیتی و توانایی مدیریت روایت رسانه‌ای به‌طور حرفه‌ای است.

ایجاد شده: 27/فروردین/1405       آخرین ویرایش: 27/فروردین/1405     مقالات و یادداشت ها
چگونه تأثیر ملموس بازاریابی جایگزین هیاهوی رسانه‌ای می‌شود؟

چگونه تأثیر ملموس بازاریابی جایگزین هیاهوی رسانه‌ای می‌شود؟

بازاریابی مؤثر تنها به معنای جلب توجه رسانه‌ها و مشتریان نیست؛ ارزش واقعی یک کمپین زمانی مشخص می‌شود که به نتایج عینی و ملموس در بدنه کسب‌وکار منجر شود. بازاریابی قدرتمند باید به عنوان بازوی محرک فروش عمل کند. زمانی که خلاقیت در تبلیغات با ارائه ارزش واقعی به مشتری همراه شود، عملکرد کلی شرکت ارتقا یافته و پایداری برند تضمین می‌گردد. در دوران فشارهای تورمی، بازاریابی نباید صرفاً بر جنبه‌های ظاهری تمرکز کند، بلکه باید با هدف‌گذاری دقیق و ارائه گزینه‌های مقرون‌به‌صرفه، به نیازهای واقعی مخاطب پاسخ دهد. این رویکرد تنها راه حفظ تقاضا در بازارهای رقابتی است. تداوم رشد در گرو درک این واقعیت است که مشتری امروز بیش از هر زمان دیگری به دنبال تعادل میان کیفیت و قیمت است. کمپین‌های هدفمند باید این اطمینان را ایجاد کنند که برند در کنار مشتری ایستاده است. موفقیت پایدار، حاصل تکرار پیام‌های تکراری نیست، بلکه نتیجه انطباق سریع استراتژی‌های فروش با واقعیت‌های اقتصادی روز و تمرکز بر بهره‌وری عملیاتی است. ✍🏻 "کریس کمپچینسکی" مدیرعامل مک‌دونالد

ایجاد شده: 27/فروردین/1405       آخرین ویرایش: 27/فروردین/1405     مقالات و یادداشت ها
 آغاز ثبت‌نام جایزه پایداری زاید ۲۰۲۷ با بودجه ۷.۲ میلیون دلاری

آغاز ثبت‌نام جایزه پایداری زاید ۲۰۲۷ با بودجه ۷.۲ میلیون دلاری

به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز ؛ جایزه جهانی پایداری زاید (Zayed Sustainability Prize)، یکی از معتبرترین جوایز بین‌المللی در حوزه نوآوری‌های انسانی و توسعه پایدار، ثبت‌نام دوره ۲۰۲۷ خود را آغاز کرد. مهلت ارسال طرح‌ها تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶ اعلام شده است. این جایزه با بودجه‌ای معادل ۷.۲ میلیون دلار از شرکت‌های کوچک و متوسط، سازمان‌های غیرانتفاعی و مدارس دعوت می‌کند راهکارهای نوآورانه خود را در حوزه‌های سلامت، غذا، انرژی، آب، اقدام اقلیمی و مدارس بین‌المللی ارائه دهند. جایزه پایداری زاید طی ۱۸ سال گذشته توانسته است زندگی بیش از ۲۰۰ میلیون نفر را در سراسر جهان بهبود بخشد و با الهام از ارزش‌های انسانی شیخ زاید، از راه‌حل‌هایی حمایت می‌کند که تأثیر واقعی، ملموس و قابل اندازه‌گیری دارند. برگزیدگان هر بخش، کمک‌هزینه‌های قابل توجهی دریافت می‌کنند و تمامی فینالیست‌ها نیز مشمول حمایت مالی خواهند شد. ✍️ مسعود مروت نژاد - سردبیر

ایجاد شده: 19/بهمن/1404       آخرین ویرایش: 27/اسفند/1404     اخبار خارجی
 صنعت گردشگری ایران در سایه تحریم ها و تهدیدات بین‌المللی

صنعت گردشگری ایران در سایه تحریم ها و تهدیدات بین‌المللی

صنعت گردشگری یکی از مهم‌ترین بخش‌های اقتصادی ایران است که به دلایل مختلف از جمله منابع طبیعی غنی، تاریخ و فرهنگ باستانی، و مهمان‌نوازی مردم، توانسته است جذابیت‌های فراوانی برای گردشگران داخلی و خارجی ایجاد کند. اما این صنعت در سال‌های اخیر به شدت تحت تأثیر تهدیدات بین‌المللی، به ویژه سیاست‌های خصمانه دولت‌های خارجی و تحریم‌ها قرار گرفته است. تهدیدات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی، باعث شده‌اند که گردشگران خارجی از سفر به ایران منصرف شوند و این موضوع به کاهش درآمدهای حاصل از صنعت گردشگری انجامیده است.  در این شرایط، تأثیرات منفی بر هتل‌ها، آژانس‌های مسافرتی و سایر مشاغل مرتبط با گردشگری به وضوح قابل مشاهده است. بسیاری از هتل‌ها با کاهش شدید اشغال مواجه شده‌اند، و این امر به بیکاری و کاهش درآمدها منجر شده است. همچنین، نگرانی‌های امنیتی و عدم اطمینان در مورد آینده، مانع از جذب گردشگران خارجی می‌شود. در ادامه به چند نکته در مورد وضعیت کنونی و چشم‌انداز آینده این صنعت پرداخته می‌شود: تداوم وضعیت فعلی در شرایط کنونی، اگر تغییرات جدی در سیاست‌های داخلی و خارجی ایران و همچنین در نحوه برخورد جامعه بین‌المللی با این کشور به وجود نیاید، صنعت گردشگری احتمالاً همچنان با چالش‌ها و ضرر و زیان‌های جدی مواجه خواهد بود. ادامه تحریم‌ها و عدم ثبات سیاسی می‌تواند به کاهش تمایل سرمایه‌گذاران برای سرمایه‌گذاری در این صنعت منجر شود. نیاز به اصلاحات برای بهبود وضعیت صنعت گردشگری، نیاز به اصلاحات اساسی در سیاست‌ها و استراتژی‌ها وجود دارد. این اصلاحات شامل بهبود زیرساخت‌ها، ایجاد تسهیلات برای گردشگران، تقویت دیپلماسی فرهنگی و بهبود تصویر عمومی ایران در رسانه‌های بین‌المللی است. بدون این اصلاحات، وضعیت صنعت گردشگری بهبود نخواهد یافت. فرصت‌های موجود با وجود چالش‌های فعلی، فرصت‌هایی نیز برای بهبود وضعیت صنعت گردشگری وجود دارد. تغییر در روابط بین‌المللی، بهبود تصویر ایران و افزایش تقاضا برای سفر به مقاصد جدید می‌تواند به جذب گردشگران کمک کند. برای مثال، اگر دولت بتواند روابط خود را با کشورهای همسایه و دیگر کشورها تقویت کند، می‌تواند به افزایش گردشگران و درآمدهای حاصل از این صنعت کمک کند.  ضرورت همکاری بین‌المللی تحقق این اهداف نیازمند همکاری و تعامل بین‌المللی است. در صورتی که ایران بتواند به یک شریک قابل اعتماد در زمینه گردشگری و فرهنگ تبدیل شود، می‌تواند به تدریج از تحریم‌ها و تهدیدات بین‌المللی فاصله بگیرد و به جذب گردشگران کمک کند. اینکه تا کی صنعت گردشگری ایران متحمل ضرر و زیان‌ها خواهد بود، به عوامل متعددی بستگی دارد، از جمله تغییرات در سیاست‌های داخلی و خارجی، اقدامات مؤثر در جهت بهبود زیرساخت‌ها و تصویر ایران در سطح جهانی. بدون یک رویکرد جامع و هماهنگ، این صنعت همچنان در معرض خطر خواهد بود. اگرچه وضعیت کنونی ناامیدکننده به نظر می‌رسد، اما با تدابیر مناسب و همکاری‌های بین‌المللی، می‌توان به بهبود وضعیت صنعت گردشگری امیدوار بود. در واقع، حل چالش‌های بین‌المللی مرتبط با صنعت گردشگری ایران نیازمند یک رویکرد جامع و چندجانبه است که شامل دیپلماسی، همکاری‌های بین‌المللی، بهبود زیرساخت‌ها و توسعه استراتژی‌های بازاریابی می‌شود. در ادامه، چندین راهکار برای حل این چالش‌ها ارائه می‌شود: دیپلماسی فعال و مؤثر تقویت روابط دیپلماتیک: برقراری و تقویت روابط دیپلماتیک با کشورهای مختلف می‌تواند به کاهش تنش‌ها و ایجاد زمینه‌های همکاری بین‌المللی کمک کند. این روابط باید به‌ویژه با کشورهای همسایه و کشورهایی که فرهنگ و تاریخ مشترکی دارند، گسترش یابد. ایجاد انجمن‌های فرهنگی: برگزاری نشست‌ها و همایش‌های فرهنگی و هنری در کشورهای مختلف می‌تواند به ترویج فرهنگ و تاریخ ایران کمک کند و تصویر مثبت‌تری از کشور ارائه دهد. توسعه زیرساخت‌های گردشگری سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها: بهبود زیرساخت‌های گردشگری، مانند هتل‌ها، حمل و نقل و امکانات تفریحی، می‌تواند به جذب گردشگران کمک کند. این سرمایه‌گذاری‌ها باید به‌گونه‌ای انجام شود که کیفیت خدمات بهبود یابد. ایجاد تسهیلات گردشگری: فراهم کردن تسهیلات ویژه برای گردشگران، مانند تخفیف‌های ویژه یا خدمات رایگان، می‌تواند به جذب مسافران کمک کند. استفاده از فناوری‌های نوین برنامه‌های دیجیتال: استفاده از فناوری‌های نوین برای بهبود تجربه گردشگران می‌تواند تأثیرگذار باشد. ایجاد وب‌سایت‌ها و اپلیکیشن‌های کاربرپسند برای ارائه اطلاعات دقیق درباره جاذبه‌ها و امکان رزرو خدمات، به گردشگران کمک می‌کند. بازاریابی دیجیتال: بهره‌گیری از رسانه‌های اجتماعی و پلتفرم‌های آنلاین برای تبلیغ جاذبه‌های گردشگری و ارائه تجربیات مثبت از مسافران قبلی می‌تواند به جذب گردشگران جدید کمک کند. همکاری‌های بین‌المللی ایجاد توافق‌های فرهنگی: توسعه همکاری با کشورهای دیگر و ایجاد توافق‌های فرهنگی و گردشگری می‌تواند به تبادل تجربیات و جذب گردشگران کمک کند. مشارکت در سازمان‌های بین‌المللی: عضویت و مشارکت در سازمان‌های بین‌المللی مانند یونسکو و سازمان جهانی گردشگری می‌تواند به تقویت موقعیت ایران در عرصه جهانی کمک کند. ✍️ فاطمه دکامینی - مدرس دانشگاه، مولف و پژوهشگر

ایجاد شده: 19/بهمن/1404       آخرین ویرایش: 19/بهمن/1404     مقالات و یادداشت ها
جایگاه تبلیغات 1 جایگاه تبلیغات 1


کمی منتظر بمانید...