به گزارش هورکا نیوز ؛ شرکت KFC بهجای روشهای معمول بازاریابی مانند معرفی یک محصول جدید، انتشار پوستر یا بیانیه خبری، برای رونمایی از منوی گیاهی خود رویکردی کاملاً متفاوت را انتخاب کرد. این برند یک رستوران در آستانه تعطیلی را انتخاب کرده و آن را بهطور کامل تخریب و بازطراحی کرد تا تجربهای کاملاً تازه و غیرمنتظره خلق کند؛ تجربهای که هیچ شباهتی به هویت همیشگی KFC نداشت. هدف این کمپین، نه صرفاً معرفی یک غذای جدید، بلکه ایجاد یک نقطه گفتوگو در بازار بود؛ جایی که KFC حتی حاضر شد نماد اصلی برند خود یعنی تمرکز بر مرغ سوخاری را کنار بگذارد تا نشان دهد منوی گیاهیاش شایسته توجه جدی است. به این ترتیب، این اقدام بیش از آنکه یک تغییر منو باشد، یک حرکت جسورانه در بازاریابی تجربهمحور و بازتعریف هویت برند محسوب میشود.
ایجاد شده: چهار روز قبل آخرین ویرایش: چهار روز قبل اخبار خارجی
به گزارش هتل نیوز ؛ "نیکولا کوپن" مدیر بخش غذا و نوشیدنی هتل The Lana Dubai در مصاحبه ای اختصاصی گفت : صنعت هتلداری لوکس در خاورمیانه دچار یک تحول بنیادین شده است؛ امروزه هویت و اصالت یک هتل بیش از آنکه بر معماری خیرهکننده استوار باشد، در قاب تجربههای منحصربهفرد روی میز غذا شکل میگیرد. وی افزود : هتل لانا دبی با اتخاذ رویکردی جسورانه، به جای راهاندازی تدریجی، ۱۰ مجموعه غذایی و نوشیدنی را بهطور همزمان افتتاح کرد؛ استراتژی حسابشدهای که هدف آن تعریف دقیق هویت برند، پیش از ورود نخستین مهمانان بود. او ادامه داد : هسته اصلی این مدل مدیریتی، خلق یک «اکوسیستم آشپزی» است؛ ساختاری زنده و یکپارچه که در آن آشپزخانه، سرویس، تأمینکنندگان، تیم اجرایی و مهمان، همگی حلقههای متصل یک زنجیره واحد هستند. " کوپن " در ادامه با بیان اینکه در این الگوی نوین، تمرکز بر منابع انسانی اولویت اول است؛ انجام بیش از ۱۵۰۰ مصاحبه شغلی پیش از افتتاح، با هدف جذب نیروهایی فراتر از مهارت فنی و دارای روحیه کارآفرینانه صورت گرفت تا استانداردهای خدمات از دل فرهنگ سازمانی بجوشد گفنت : تعریف لوکس بودن در عصر جدید از تجمل افراطی به سمت «اصالت، ارتباط و تجربه» تغییر مسیر داده است؛ پدیدهای که باعث شده هر یک از فضاهای غذایی هتل بدون سقوط در دام کلیشهها، شخصیت مستقل خود را حفظ کنند. وی فت : توجه به «انرژی فضا» و عنصر صمیمیت، مزیت رقابتی این ساختار است؛ در بازاری که غرق در ابعاد و شکوه ظاهری است، فضاهای کوچکتر اما پرانرژی و پویا، جذابیت و موفقیت تجاری بیشتری نسبت به سالنهای عظیم و بیروح خلق میکنند. او اشاره کرد : در بازار فوقرقابتی دبی، حفظ استعدادها صرفاً با ابزار مالی امکانپذیر نیست؛ حضور پابه پای مدیران، ترسیم مسیر شفاف پیشرفت شغلی و ایجاد حس ارزشمندی، ارکان اصلی ماندگاری نیروها بهشمار میروند. مدیر بخش غذا و نوشیدنی هتل The Lana Dubai در پایان گفت : پایداری یک تجربه متمایز در ذهن مهمان، فراتر از طعم غذا، به کیفیت احساسی وابسته است؛ چرا که مهمانان همواره به جایی بازمیگردند که در آن چیزی را عمیقاً احساس کرده باشند.
ایجاد شده: چهار روز قبل آخرین ویرایش: چهار روز قبل اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز، احمد ساعیان، مدیرعامل گروه هتلهای هما، با تأکید بر ضرورت بازتعریف این برند قدیمی، احیا و ارتقای برند همراه با افزایش کیفیت خدمات و توسعه در شهرهای هدف را اولویت اصلی خود اعلام کرد. ساعیان ۴۷ ساله و فارغالتحصیل کارشناسی ارشد هتلداری از سوئیس و انگلستان، معتقد است که با حمایت هلدینگ هگتا میتوان با بازسازی زیرساختهای سختافزاری و نرمافزاری سهم بیشتری از بازار گردشگری کشور کسب کرد. بازسازی همزمان ۱۳ پروژه در هتلهای هما مدیرعامل گروه هتلهای هما در تشریح وضعیت پروژههای بازسازی و نوسازی هتلهای هما در شهرهای مختلف، فهرستی از ۱۳ طرح در حال اجرا را به شرح زیر اعلام کرد: ۱. مقاومسازی هتل هما بندرعباس ۲. بازسازی اتاقهای فرسوده در هتل هما بندرعباس ۳. بازسازی ۲ باب اتاق به صورت نمونه در هتل هما خیام مشهد ۴. پروژه اتمام سالن کنفرانس و اجلاس هتل هما احمدآباد ۵. تکمیل مجموعه آبی هتل هما احمدآباد ۶. بازسازی و نوسازی اتاقهای فرسوده در هتل هما شیراز ۷. افزایش ظرفیت کافیشاپ در شیراز ۸. بازسازی آشپزخانه هتل هما تهران ۹. بازسازی رستوران گلستان (رستوران اصلی) هتل هما تهران و بازگشت آن به چرخه خدمات ۱۰. پروژه احیای نما هتل هما تهران ۱۱. پروژه تکمیل مدرسه هتلداری ۱۲. پروژه تعویض چیلر در هتل هما شیراز ۱۳. بهروزرسانی ناوگان حملونقل هتل هما تهران توسعه شعب جدید در شمال و جنوبغرب کشور ساعیان با اشاره به برنامه توسعه شعب جدید گفت: گروه هتلهای هما همیشه از پروژههای جدید استقبال کرده و در حال حاضر اضافه کردن یک هتل در شمال و یک هتل در جنوبغرب کشور را به صورت همزمان پیش میبرد. توسعه خدمات هتلداری در سواحل زیبای خلیجفارس نیز در راستای رونق گردشگری و با توجه به سبقه این گروه، یکی از اهداف توسعه است. هما؛ برندی قدیمی، معتبر و دوستداشتنی مدیرعامل گروه هتلهای هما در ارزیابی جایگاه این برند در صنعت هتلداری ایران گفت: «هما» در صنعت هتلداری ایران برندی قدیمی، معتبر و حتی میتوان گفت دوستداشتنی، محبوب و خاطرهانگیز است. از نظر کلیت خدمات هتلی، هتلهای هما کاملاً همتراز هتلهای زنجیرهای معتبر جهان هستند؛ بهویژه در حوزه ارائه خدمات، نحوه مهمانداری و تعامل با میهمان که در بسیاری موارد برابر یا حتی برتر ارزیابی میشود. با این حال، در بخش تجهیزات و زیرساختهای فیزیکی، فاصلهای اندک با استانداردهای روز جهانی مشاهده میشود. مدرسه هتلداری هما و دیجیتالیسازی خدمات ساعیان در پاسخ به پرسشی درباره ارتقای مهارت کارکنان گفت: برای این منظور مدرسه هتلداری هما تأسیس شده که به صورت مرتب اقدام به برگزاری دورههای آموزشی برای بهروز نگه داشتن کارکنان و مدیریت این گروه میکند. همچنین، اخیراً سیستم رزرو آنلاین هتل پس از سالها تلاش راهاندازی شده است و در حال توسعه راهکارهای هوشمند برای خلق تجربیات ماندگار برای مهمانان هستیم. حضور فعال در اسکان آسیبدیدگان جنگ مدیرعامل گروه هتلهای هما با اشاره به نقش این گروه در شرایط بحرانی گفت: گروه هتلهای هما به عنوان اولین پیشگام در صنعت هتلداری، داوطلبانه پیشنهاد میزبانی از آسیبدیدگان جنگ تحمیلی را مطرح و اجرایی نمود. در حال حاضر، بخش قابل توجهی از هتل هما تهران و همچنین بخشی از هتل هما بندرعباس به این گروه اختصاص یافته است و ضمن ارائه خدمات اقامتی، خدمات حمایتی در کنار خدمات پزشکی و پیراپزشکی به این عزیزان ارائه میگردد. ساعیان در پایان تأکید کرد: هتلهای هما متعلق به مردم است و همیشه در غمها، شادیها، بحرانها و سایر اتفاقات کنار مردم بوده است و درب این هتل بر روی مردم عزیز وطن همیشه باز است.
ایجاد شده: 29/اردیبهشت/1405 آخرین ویرایش: 29/اردیبهشت/1405 اخبار داخلی
علی حسنلو، معاون گردشگری منطقه آزاد کیش در مصاحبه ای اختصاصی با فلای نیوز به تشریح جایگاه کیش ایر در توسعه گردشگری جزیره کیش و مناطق آزاد پرداخت. متن کامل این مصاحبه در زیر آمده است : ۱. جایگاه استراتژیک کیش در نقشه گردشگری و تراز اقتصادی جزیره کیش امروز با دارا بودن بیش از ۱۲ هزار کسبوکار فعال و ثبت آمار خیرهکننده بیش از ۳ میلیون نفر شب اقامت در سال، به نقطهای از بلوغ رسیده است که هرگونه تصمیمگیری برای زیرساختهای آن، ابعادی ملی پیدا میکند. واقعیت جغرافیایی و اقتصادی کیش ایجاب میکند که ما نگاهی متفاوت به مقوله حملونقل داشته باشیم. در این جزیره، فرودگاه و شرکت هواپیمایی اختصاصی، صرفاً ابزارهای جانبی نیستند، بلکه ستون فقرات و شریان اصلی حیات اقتصادی محسوب میشوند. تداوم و رشد آمار اقامت و فعالیت کسبوکارهای بزرگ و کوچک، مستقیماً به پایداری خطوط پروازی گره خورده است. بر همین اساس، صیانت از جایگاه «کیشایر» و بازتعریف نقش آن در بدنه مدیریتی منطقه، یک ضرورت برای حفظ این سرمایه عظیم ملی و استمرار خدماترسانی به زائران و گردشگران است. ۲. بازخوانی تجربه موفق مدیریت پروازی در جشنوارههای تابستانی یکی از درخشانترین الگوهای مدیریتی که ضرورت وجود یک ایرلاین اختصاصی تحت فرمانِ مقصد را اثبات میکند، تجربه جشنوارههای تابستانی کیش است. در سنواتی که کیشایر تمام توان و ناوگان خود را در مسیر جزیره متمرکز کرد، ما شاهد یک تحول بیسابقه بودیم. در حالی که ماههای شهریور و مهر در تقویم گردشگری ایران به عنوان فصل کمتقاضا یا «لو-سیزن» شناخته میشدند و ایرلاینهای دیگر تمایلی به برقراری پروازهای گسترده نداشتند، کیشایر با نگاه استراتژیک وارد میدان شد. نتیجه این اقدام، شکستن رکوردهای تاریخی ورود مسافر در این دو ماه بود. این تجربه نشان داد که وقتی ابزار پرواز در اختیار برنامهریزِ مقصد باشد، میتوان حتی در سختترین شرایط فصلی، جریان گردشگری را برقرار نگه داشت و از خروج ارز جلوگیری کرد. ۳. منطق اقتصادی «سرمایهگذاری در تقاضا» به جای نگاه سودمحورِ آنی تحلیل اقتصادی دقیق رفتار کیشایر در شروع کمپینها، درسهای بزرگی برای مدیریت کلان دارد. در ابتدای هر جشنواره بزرگ، ممکن است در ۵ یا ۶ روز نخست، ایرلاین به دلیل جاری نشدن کاملِ جریان مسافر، متحمل هزینهها یا ضررهای مقطعی شود. اما این یک «ضرر» نیست، بلکه یک «سرمایهگذاری هوشمندانه» است. پس از این دوره کوتاه گذار، تقاضا به قدری افزایش مییابد که تا سه ماه بعد، نه تنها پروازها به لودِ ۱۰۰ درصدی میرسند، بلکه تقاضا از ظرفیت موجود پیشی میگیرد. اگر ما ایرلاین اختصاصی نداشته باشیم، در چنین مواقعی با پدیدهای مواجه میشویم که در ایام نوروز در کل کشور دیده میشود؛ یعنی ایجاد تقاضای زیاد بدون وجود پرواز کافی که نتیجهای جز گرانی بلیت و نارضایتی مسافر ندارد. اما با وجود کیشایر، ما میتوانیم این تقاضا را مدیریت کرده و تعادل قیمتی را حفظ کنیم. ۴. ضرورت استقلال پروازی برای توراپراتورها و فعالان گردشگری فعالان اقتصادی و توراپراتورهای جزیره کیش به عنوان بازوان اجرایی صنعت گردشگری، نیازمند فضایی امن و پیشبینیپذیر برای طراحی پکیجهای سفر هستند. وقتی یک برنامه بزرگ گردشگری تدوین میشود، توراپراتور باید اطمینان داشته باشد که پرواز به عنوان اصلیترین رکن سفر، در اختیار اوست. وابستگی به تصمیمات ایرلاینهای دیگر که اولویتهایشان لزوماً با اولویتهای جزیره همسو نیست، باعث میشود مسافر در میانه راه دچار زحمت و بلاتکلیفی شود. وجود کیشایر این اطمینانخاطر را ایجاد میکند که برنامههای گردشگری معطلِ پرواز نمیمانند. این همان نقطهای است که ما از آن به عنوان «رفاه مسافر» و «تسهیلگری در سفر» یاد میکنیم؛ هدفی که تنها با یک مدیریت منسجم و اختصاصی محقق میشود. ۵. الگوبرداری از استانداردهای موفق جهانی (امارات، ترکیه، سنگاپور) نگاهی به کشورهای موفق در حوزه گردشگری نشان میدهد که آنها از دههها پیش، مدل «ایرلاین در خدمت مقصد» را پیادهسازی کردهاند. هواپیمایی امارات، ترکیش ایرلاینز و سنگاپور ایرلاینز، نمونههای برجستهای هستند که ثابت کردهاند توسعه یک منطقه جغرافیایی بدون وجود یک بالِ هوایی قدرتمند و هماهنگ با سیاستهای توسعهای آن منطقه، امکانپذیر نیست. این ایرلاینها نه تنها سودآور هستند، بلکه باعث رونق چندبرابری هتلها، بازارهای تجاری و خدمات رفاهی در کشورهای خود شدهاند. کیشایر برای ما، دقیقاً چنین نقشی را ایفا میکند. ما باید با الگوبرداری از این مدلهای موفق، جایگاه کیشایر را به عنوان یک توسعهدهنده ملی (Developer) تثبیت کنیم. ۶. تعیین تکلیف مدیریتی؛ گامی به سوی نوسازی ناوگان موضوع تعیین تکلیف نهایی وضعیت مالکیت و مدیریت کیشایر، کلیدِ اصلی شروع فرآیند نوسازی و بهسازی ناوگان است. در دورانی که شرکت در وضعیت واگذاری قرار داشت، به دلیل ملاحظات قانونی و اداری، امکان برخی سرمایهگذاریهای کلان برای نوسازی هواپیماها با چالش روبرو بود. اکنون که ضرورت بازگشت این شرکت به آغوش سازمان منطقه آزاد و یا تعیین تکلیف قطعی آن توسط نهادهای ذیربط مورد وفاق کارشناسان است، میتوان امیدوار بود که با یک مدیریت پایدار، ناوگان فرسوده بازسازی شده و هواپیماهای جدید به خطوط پروازی اضافه شوند. این اقدام نه تنها ایمنی و کیفیت پروازها را بالا میبرد، بلکه هزینههای نگهداری را کاهش داده و راندمان اقتصادی شرکت را افزایش میدهد. ۷. کیشایر؛ قطب پروازی و پیونددهنده مناطق آزاد جنوب یکی از ایدههای تحولآفرین، تبدیل کیشایر به محور سوددهی و خدماترسانی در کل مناطق آزاد کشور، به ویژه در پهنه جنوب است. جزیره قشم به عنوان مکمل گردشگری کیش، پتانسیلهای بینظیری دارد که میتواند در کنار کیش، یک قطب بزرگ گردشگری در خلیج فارس ایجاد کند. کیشایر میتواند با برقراری پروازهای منظم بین این دو جزیره و همچنین مسیرهای بینالمللی، نقش یک «هاب هوایی» را ایفا کند. این همافزایی باعث میشود که گردشگران خارجی با یک بلیت بتوانند از ظرفیتهای متنوع هر دو منطقه بهرهمند شوند. این نگاهِ شبکهای به مناطق آزاد، باعث ارتقای تراز تجاری و گردشگری کل استان هرمزگان و ایران خواهد شد. ۸. ظرفیتسازی برای سرمایهگذاری بخش خصوصی نکته قابل تامل این است که بخش خصوصیِ هوشمند و آگاه جزیره کیش، آمادگی خود را برای مشارکت در سهام و توسعه کیشایر اعلام کرده است. فعالان اقتصادی جزیره به خوبی درک کردهاند که رونق کسبوکارهایشان با بالهای کیشایر پیوند خورده است. این اشتیاق برای سرمایهگذاری، فرصت بینظیری را پیش روی حاکمیت قرار میدهد تا با مدلی از مشارکت عمومی-خصوصی ، کیشایر را به مدرنترین شرکت هواپیمایی منطقه تبدیل کند. وقتی ذینفعان اصلی در مدیریت و مالکیت شریک باشند، دلسوزی و دقت در بهرهوری به بالاترین سطح خود میرسد. ۹. حمایتهای قانونی و همراهی نمایندگان مجلس برای تحقق این چشمانداز روشن، همراهی و حمایت نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی، به ویژه نمایندگان دلسوز استان هرمزگان، نقشی کلیدی دارد. تبیین ضرورتهای حیاتی کیشایر در جلسات تخصصی و ایجاد بسترهای قانونی برای تسهیل بازگشت شرکت به سازمان یا مشارکت بخش خصوصی، مطالبهای است که از سوی جامعه بزرگ ۱۲ هزار نفری کسبوکارهای کیش مطرح میشود. ما اطمینان داریم که با نگاه ملی نمایندگان، کیشایر میتواند به عنوان الگویی موفق از مدیریت زیرساختی در مناطق آزاد به فعالیت خود ادامه دهد و بستر رقابت بینالمللی ایران در حوزه گردشگری را فراهم آورد. ۱۰. نتیجهگیری و چشمانداز توسعه هوایی در نهایت، باید بر این نکته تأکید کرد که کیش برای ماندن در سطح اول گردشگری منطقه، راهی جز داشتن یک مدیریتِ هوشمند، یکپارچه و مستقل در حوزه هوانوردی ندارد. کیشایر، تنها یک شرکت هواپیمایی نیست؛ بلکه نماد قدرت اجرایی و برنامهریزی جزیره برای جذب مسافر و رونقبخشی به اقتصاد ملی است. با تعیین تکلیف قطعی و بازگشت این شرکت به چرخه عملیاتی سازمان منطقه آزاد، میتوانیم با اطمینان به سمت افقهای جدید حرکت کنیم، مسیرهای پروازی بینالمللی را بازگشایی کنیم و بار دیگر شاهد رکوردهای درخشان ورود گردشگر باشیم. آینده کیش، روشن است و کیشایر، بالِ پرواز به سوی این آینده درخشان خواهد بود. ✍🏻 مریم کاظمی زاده - خبرنگار
ایجاد شده: 25/اردیبهشت/1405 آخرین ویرایش: 25/اردیبهشت/1405 اخبار داخلی
گردشگری از جمله صنایعی است که بیش از بسیاری از بخشهای اقتصادی، به امنیت، ثبات و اعتماد عمومی وابسته است. هرگاه کشوری وارد شرایط جنگی یا فضای پرتنش امنیتی میشود، نخستین اثر آن بر ذهنیت مردم، سرمایهگذاران و گردشگران دیده میشود. در چنین فضایی، سفر دیگر یک فعالیت عادی، برنامهپذیر و آرامشبخش تلقی نمیشود، بلکه به تصمیمی پرریسک و وابسته به شرایط روز تبدیل میگردد. ایران نیز در مقاطع مختلف تاریخی، تجربه چنین وضعیتی را داشته و صنعت گردشگری آن از این تحولات عمیقاً تأثیر پذیرفته است. شرایط جنگی پیش از آنکه مستقیماً زیرساختهای گردشگری را هدف قرار دهد، بر «تصویر مقصد» اثر میگذارد. در صنعت گردشگری، تصویر ذهنی یک کشور گاهی از واقعیت میدانی نیز مهمتر است. حتی اگر همه شهرهای یک کشور درگیر نباشند، باز هم انتشار اخبار جنگ، ناامنی یا تنش نظامی میتواند کل کشور را در نگاه گردشگر خارجی به عنوان مقصدی پرخطر معرفی کند. این مسئله برای ایران نیز بهویژه در مقاطع بحرانی سبب شده است که بسیاری از گردشگران بالقوه، برنامه سفر خود را لغو یا به تعویق بیندازند. یکی از مهمترین پیامدهای جنگ بر گردشگری ایران، کاهش محسوس گردشگران ورودی است. گردشگر خارجی معمولاً در انتخاب مقصد، بیش از هر چیز به امنیت، دسترسی، ثبات سیاسی و امکان پیشبینی شرایط توجه میکند. وقتی کشوری در فضای جنگی قرار میگیرد، شرکتهای گردشگری بینالمللی، رسانهها، بیمهگران و حتی خطوط حملونقل نیز با احتیاط بیشتری رفتار میکنند. در نتیجه نهتنها ورود گردشگر کمتر میشود، بلکه شبکههای پشتیبان سفر نیز تضعیف میشوند و این امر ضربهای چندلایه به توسعه گردشگری وارد میکند. در سطح داخلی نیز جنگ موجب تغییر جدی در الگوی سفر میشود. در شرایطی که جامعه با اضطراب، نااطمینانی و فشار اقتصادی روبهرو است، سفرهای تفریحی اولویت خود را از دست میدهند. خانوادهها بودجههای غیرضروری را کاهش میدهند و تمایل به سفرهای طولانی، پرهزینه یا غیرضروری کم میشود. این موضوع باعث میشود توسعه گردشگری داخلی نیز از مسیر طبیعی خود خارج شود و بسیاری از مقاصد گردشگری با افت تقاضا، کاهش اقامت و رکود خدمات مواجه شوند. از سوی دیگر، شرایط جنگی بر سرمایهگذاری در صنعت گردشگری نیز اثر منفی میگذارد. توسعه گردشگری نیازمند افق روشن، ثبات نسبی، امنیت سرمایه و پیشبینیپذیری بازار است. اما جنگ این مؤلفهها را تضعیف میکند. وقتی سرمایهگذار آینده روشنی برای بازگشت سرمایه نبیند، پروژههای هتلی، اقامتی، تفریحی و حملونقلی متوقف یا کند میشوند. در چنین وضعیتی، گردشگری از یک حوزه توسعهمحور به بخشی پرریسک تبدیل میشود که در اولویت دوم یا سوم سرمایهگذاران قرار میگیرد. هتلداری نیز به عنوان یکی از ارکان اصلی گردشگری، در دوران جنگ دچار تغییر کارکرد میشود. هتلها که در شرایط عادی باید میزبان گردشگران داخلی و خارجی باشند، در فضای جنگی ممکن است با کاهش شدید مسافر تفریحی روبهرو شوند. برخی از آنها ناچار میشوند خدمات خود را به گروههای دیگری مانند کارکنان سازمانی، نیروهای امدادی، خبرنگاران، یا مسافران ضروری ارائه دهند. به این ترتیب، صنعت هتلداری از مسیر معمول توسعه خود فاصله میگیرد و بیشتر به سمت بقا و تطبیق با شرایط اضطراری حرکت میکند. جنگ همچنین توسعه متوازن جغرافیایی گردشگری را مختل میکند. در شرایط عادی، برنامهریزی گردشگری بر توزیع سفر، معرفی مقاصد جدید و توسعه منطقهای استوار است. اما در فضای جنگی، برخی مناطق بهکلی از چرخه سفر خارج میشوند و تمرکز بر شهرها و مناطق امنتر افزایش مییابد. این تمرکز ناهمگون، از یک سو فشار مضاعفی بر برخی مقاصد وارد میکند و از سوی دیگر، فرصت رشد را از مناطقی میگیرد که میتوانستند در شرایط عادی نقش مهمی در اقتصاد گردشگری کشور ایفا کنند. در کنار این آسیبها، جنگ گاه سبب میشود مفهوم «تابآوری» در صنعت گردشگری جدیتر گرفته شود. بحرانهای شدید، بازیگران این صنعت را وادار میکنند که به مدیریت ریسک، برنامهریزی بحران، تنوعبخشی به بازار هدف و انعطاف در خدمات بیشتر توجه کنند. برای ایران نیز تجربه شرایط جنگی و نااطمینانیهای ناشی از آن میتواند به درسی مهم برای بازتعریف مدل توسعه گردشگری تبدیل شود؛ مدلی که فقط بر شرایط ایدهآل متکی نباشد، بلکه توان مقاومت در برابر شوکها را نیز داشته باشد. نکته مهم این است که جنگ صرفاً گردشگری را متوقف نمیکند، بلکه مسیر توسعه آن را تغییر میدهد. یعنی به جای آنکه صنعت گردشگری بر پایه رشد تدریجی، جذب گردشگر خارجی، گسترش برند مقصد و توسعه زیرساختها پیش رود، بیشتر درگیر حفظ وضع موجود، مدیریت بحران و جبران خسارت میشود. این تغییر مسیر، باعث عقبماندن از رقابت منطقهای و جهانی نیز میگردد، زیرا سایر کشورها در حال توسعه محصولات، خدمات و تصویر برند خود هستند، در حالی که کشور درگیر بحران بیشتر انرژی خود را صرف حفظ پایداری میکند. در نهایت، میتوان گفت شرایط جنگی در ایران، صنعت گردشگری را نه فقط از نظر اقتصادی، بلکه از منظر راهبردی نیز تحت تأثیر قرار داده است. جنگ باعث کاهش تقاضا، تضعیف تصویر مقصد، توقف سرمایهگذاری، تغییر الگوی سفر و اختلال در توسعه زیرساختها میشود. با این حال، همین تجربه میتواند مبنایی برای بازنگری در سیاستهای گردشگری باشد. اگر توسعه گردشگری ایران قرار است در آینده مسیر پایدارتری طی کند، باید از تجربه جنگ و بحران بیاموزد که امنیت، اعتماد، تابآوری و مدیریت هوشمندانه، پایههای اصلی رشد این صنعت هستند. ✍️ فاطمه دکامینی - مدرس دانشگاه، مولف و پژوهشگر
ایجاد شده: 27/فروردین/1405 آخرین ویرایش: 27/فروردین/1405 مقالات و یادداشت ها
✍🏻 یادداشت اختصاصی نگاهی به تاریخ تحول فناوری در صنعت هتلداری نشان میدهد هتلها برای بیش از یک قرن، نهتنها محل اقامت، بلکه نمایشگاهی جهانی در نوآوری بودهاند؛ جایی که مردم برای نخستینبار فناوریهایی را تجربه میکردند که بعدها وارد خانهها و زندگی روزمره شد. اینفوگرافیک منتشرشده، مسیر تحول هتلها از دهه ۱۸۲۰ تا امروز را بهخوبی ترسیم میکند؛ از نخستین هتلهای مجهز به لولهکشی و آسانسور گرفته تا ورود برق، تهویه مطبوع، تلویزیون داخل اتاق، اینترنت پرسرعت، کنترل هوشمند اتاق و هوش مصنوعی. در قرن نوزدهم، اقامت در هتل تجربهای فراتر از سفر بود. بسیاری از مردم نخستینبار روشنایی الکتریکی، تلفن داخل اتاق، حمام خصوصی یا آسانسور را در هتلها تجربه کردند. هتلها در آن دوران نماد آینده، تجمل و پیشرفت فناوری محسوب میشدند. اما با ظهور اینترنت، گوشیهای هوشمند و شتاب فناوریهای مصرفی، این برتری تاریخی بهتدریج کاهش یافت. امروز در بسیاری از موارد، فناوری در خانهها سریعتر و هوشمندتر از هتلها توسعه پیدا میکند و تجربه اقامت گاهی پیچیدهتر و حتی ناکارآمدتر از زندگی روزمره شده است. نکته قابلتأمل اینجاست که صنعتی که زمانی الهامبخش آینده بود، اکنون در برخی بخشها در حال جبران عقبماندگی دیجیتال است؛ موضوعی که در تجربه کاربری، طراحی تجهیزات اتاق، سیستمهای کنترلی و یکپارچگی خدمات بهوضوح دیده میشود. با این حال، کارشناسان معتقدند هتلداری هنوز ظرفیت بازگشت به جایگاه تاریخی خود را دارد؛ بهشرط آنکه فناوری دیگر صرفاً یک مسئله IT تلقی نشود، بلکه بخشی از طراحی تجربه مهمان باشد. نسل جدید هتلها بهسمت مفاهیمی مانند شخصیسازی مبتنی بر هوش مصنوعی، اتاقهای هوشمند، خدمات بدون تماس، کلیدهای دیجیتال و تلفیق فناوری با طراحی داخلی حرکت میکند؛ مسیری که میتواند بار دیگر هتلها را به محل نخستین مواجهه مردم با آینده تبدیل کند. شاید آینده هتلداری نه در افزودن فناوری بیشتر، بلکه در طراحی تجربهای طبیعی، ساده و انسانی از فناوری تعریف شود؛ همان چیزی که روزی هتلها را به نماد نوآوری جهان تبدیل کرده بود.
ایجاد شده: 27/فروردین/1405 آخرین ویرایش: 27/فروردین/1405 مقالات و یادداشت ها
به گزارش هتل نیوز ؛ " سید امیر ناصر طباطبایی " رئیس جامعه حرفه ای هتلداران استان یزد گفت : امروز به نقطهای رسیدهایم که اگر اقدامات اساسی و فوری انجام نشود، باید شاهد آسیبهای جبرانناپذیرتری باشیم؛ مراقب باشیم نوشدارو قبل از مرگ سهراب برسد. او گفت : یکی از ریشهایترین مشکلات گردشگری کشور، نبود فرماندهی و مدیریت یکپارچه است. پیشنهاد ما ایجاد یک ساختار مدیریت واحد کشوری گردشگری به مرکزیت وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی و با مشارکت و هماهنگی دستگاههای مرتبط دولتی و نهادهای نظارتی است. وی افزود : صدا و سیمای ظرفیت مناسبی دارد که بجای حرکتهای ضد ملی بهتر است برای فرهنگسازی توسعه گردشگری داخلی بکار گرفته شود. پیشنهاد میکنیم معرفی روزانه جاذبههای گردشگری، اقامتی و فرهنگی کشور در همه شبکههای ملی و استانی بهعنوان یک مأموریت ثابت تعریف شود. طباطبایی ادامه داد : در شرایط فعلی اقتصادی، بخش بزرگی از جامعه توان برنامهریزی برای سفر را از دست داده است. اجرای طرحی ملی با عنوان «سفر آسان کارکنان دولت» با همکاری جامعه هتلداران کشور، میتواند هم به معیشت کارکنان دولت کمک کند و هم باعث فعال شدن ظرفیتهای خالی هتلها و تأسیسات اقامتی شود. رئیس جامعه حرفه ای هتلداران استان یزد ضمن بیان اینکه گردشگری دیگر یک موضوع لوکس یا حاشیهای نیست؛ گردشگری یک ابزار نجاتبخش برای اقتصاد، اشتغال، امید اجتماعی و تصویر بینالمللی کشور است افزود : امروز زمان تصمیمهای شجاعانه، هماهنگ و فوری است؛ فردا ممکن است دیر باشد. ✍️ مسعود مروت نژاد - سردبیر
ایجاد شده: 19/بهمن/1404 آخرین ویرایش: 27/اسفند/1404 اخبار داخلی
در میانه تبلیغات رنگین آژانسها برای فروش بستههای سفر به خانوادهها، جریان دیگری از گردشگری در حال شکلگیری است که ادعا میکند نه فروشنده مقصد، که خالق تجربه است . اینجا پای صحبت مدیر مجموعهای نشستهایم که میگوید مأموریتش، فراتر بردن کودکان از دیوارهای کلاس درس و کهنهکتابهای درسی است؛ سفری که در آن هیچ چیز مستقیماً آموزش داده نمیشود، اما همه چیز آموخته میشود . از سمی نبودن رتیل تا شکستن کلیشههای جنسیتی در حین آماده کردن ناهار در دل جنگل . این گزارش، روایتی از دنیای گردشگری کودک است؛ عرصهای که فعالانش باور دارند در حال پرورش نسلی نویناند، اما از جایی در حاشیه و با چالشهای بسیار فریاد میپرسند کجای برنامههای کلان گردشگری هستیم؟ یادگیری در سایه تجربه علی چراغی،موسس و مدیر عامل مجموعه مانوژا، که برگزاری تورهای طبیعتگردی و تجربهگرا برای کودکان و نوجوانان را تخصص خود میداند، در همان ابتدا فلسفهکارش را با صراحت مشخص میکند: ما در مانوژا، به صورت مستقیم هیچ چیزی را به بچهها آموزش نمیدهیم . بچهها به قدر کافی در خانه و مدرسه، در حال شنیدن محفوظات هستند . این جمله، کلیدی است برای فهم آنچه در ادامه میآید . رویکرد او، آموزش غیرمستقیم و از طریق طرح معما و کشف است . مفاهیمی مانند حفظ محیط زیست یا نریختن زباله، نه به عنوان یک امر اخلاقی دستوری، که به عنوان بخشی جداییناپذیر از یک ماجراجویی شیرین به کودکان ارائه میشود . او توضیح میدهد: در کمپهای گردشگری کودک و نوجوان، تجربیاتی به دست میآورند که با هیچ چیزی قابل مقایسه نیست . هدفمندی؛ پشت صحنه هر سفر اما این سفرهای به ظاهر خودجوش،برنامهریزی دقیقی در پشت صحنه دارند . چراغی میگوید: ما قبل از سفر، با مربیان و حتی والدین جلساتی برگزار میکنیم که قرار است در این سفر چه مفاهیمی آموزش داده شود . این مفاهیم بر اساس مقصد مشخص میشود . اینجاست که سفر از یک گردش ساده فراتر میرود و به یک ابزار آموزشی هدفمند تبدیل میشود . خروجی این سفرها، تغییر نگرش کودکان به دنیای اطرافشان است: بعد از سفرهای ما بچهها این درک را دارند که عنکبوتها و رتیلها سمی نیستند، یا نباید به قارچها در طبیعت دست زد چون ممکن است سمی باشند . در برنامهها، بچهها با ردپاها و بقایای به جا مانده از حیوانات آشنا میشوند و از طریق مشاهده عینی، با چرخه زندگی جانوران پیوند میخورند . لذت؛ دروازه یادگیری با این همه،چراغی بر یک اصل پای میفشارد: من معتقدم هر سفری که قرار است برای بچهها برگزار کنیم، باید چیزی به بچهها بیاموزد، وگرنه بچهها میتوانند با خانوادهشان سفر بروند . اما معتقدم قبل از هر چیزی باید در اردو یا سفر، به بچهها خوش بگذرد . این همان نقطه طلایی ارتباط است . وقتی حس خوشایند یک تجربه در کودک ایجاد شود، دیوارهای دفاعی فرو میریزد و ذهن مشتاقانه برای دریافت دانش جدید گشوده میشود . وقتی حس خوشایند تجربه برای بچهها ایجاد شود، آنوقت میشود یادگیری را آغاز کرد . شکستن دیوارهای نامرئی یکی از جذابترین بخشهای فعالیت مانوژا،به چالش کشیدن کلیشههای فرهنگی در حضور خود کودکان و والدین است . چراغی نمونهای عینی تعریف میکند: در یکسری از اردوها که بچهها با والدین آمده بودند، تمرینی ترتیب دادیم: مرغ خام، فویل، زغال و لوله بخاری را در اختیارشان قرار دادیم تا خانوادهها برای خود ناهار آماده کنند، با این شرط که آتش را مادرها آماده کنند و مرغ را پدرها . نتیجه اما قابل تأمل بود: نکته عجیب و جالب این بود که پدرها اجازه آمادهسازی آتش توسط مادرها را نمیدادند و خودشان هم غذا را آماده نکردند . انگار داشتند در برابر تغییر یک ذهنیت مقابله میکردند و بچهها شاهد این موضوع بودند . این صحنه، نمایشی از مقاومت در برابر تغییر نقشهای سنتی بود؛ مقاومتی که کودکان به وضوح آن را میدیدند و درس میگرفتند . چراغی تأکید میکند: این چالشها را در مقابل خانوادههای سنتی بیشتر حس میکنیم . از هتل پنج ستاره تا چادر زیر ستارگان این چالشها تنها به نقشهای جنسیتی محدود نیست،بلکه سبک زندگی را نیز در بر میگیرد . ما در سفرهایمان خانوادههایی را داریم که در کمتر از هتل پنج ستاره اقامت نمیکنند، اما ما آنها را برای کمپ کردن به جنگل میبریم و بچهها با همراهی خانواده چادر برپا میکنند . این تجربه، خود یک درس بزرگ است؛ درسی درباره سادگی، قناعت و لذتهای بیپیرایه زندگی که در دل طبیعت نهفته است . حتی بازدید از بناهای تاریخی مانند کاروانسراها نیز با همین رویکرد انجام میشود: بعد از چند بازدید، دیگر بچهها ویژگی معماری کاروانسراها را تشخیص میدهند . ما با آنها درباره تاریخچه و ارتباط کاروانسراها توضیح میدهیم و بچهها اینها را میآموزند . آموزش غیرمستقیم بیشترین بازدهی را دارد . انتخاب همسفر؛ چالشی در مدیریت انتظارات این سطح از حساسیت در برنامهریزی،طبیعتاً به گزینش دقیق شرکتکنندگان نیز منجر میشود . چراغی میگوید: ما ترجیح میدهیم سفرها را برای خانوادههایی برگزار کنیم که کار گردشگری کودک را درک میکنند . در غیر این صورت در حین اجرای برنامه با خانوادهها دچار چالش میشویم . انتخاب تسهیلگر یا مربی کودک نیز با وسواس فراوان انجام میگیرد: این کار جزئیات مهمی دارد، بنابراین باید از افراد متخصص و علاقهمند بهره ببریم . آنها نه راهنمای تور، که تسهیلگر تجربههای کودکانهاند . گردشگری کودک؛ غریبه آشنا در نقشه توسعه در نهایت،چراغی بزرگترین چالش این مسیر را ساختاری و کلان میداند: بزرگترین چالش ما این است که هیچ توجهی به گردشگری کودک و نوجوان نمیشود . ما داریم یک نسل را آموزش میدهیم . اما کجای برنامههای کلان گردشگری هستیم؟ این پرسش، پرسش اصلی همه فعالان این عرصه است . سرمایهگذاری بر آینده؛ فوایدی فراتر از سفر اهمیت این کار زمانی آشکار میشود که به فواید آن در مقیاس کلان نگاه کنیم .توجه جدی به گردشگری کودک، در حقیقت سرمایهگذاری هوشمندانه بر روی بنیادیترین رکن توسعه پایدار، یعنی نسل آینده است . این نوع از گردشگری، فرصتی است برای پرورش شهروندانی با درک عمیقتر از محیط زیست، تاریخ و فرهنگ بومی . کودکانی که از همان سالهای نخست زندگی، لمس کردن پوست درختان، شنیدن صدای جریان رودخانه و درک نظم حاکم بر یک بنای تاریخی را تجربه میکنند، در بزرگسالی نه به عنوان ناظرانی بیتفاوت، که به عنوان حامیان و مدافعان آگاه و دلسوز طبیعت و میراث فرهنگی خود عمل خواهند کرد . این سفرها، دانشی را در وجود آنان تزریق میکند که ماندگار و تبدیل به بخشی از هویت آنان میشود . از سوی دیگر، گردشگری کودک به عنوان ابزاری قدرتمند برای تقویت مهارتهای فردی و اجتماعی عمل میکند . خارج شدن از حباب امن و آشناى روزمره، کودکان را در موقعیتهای جدیدی قرار میدهد که مستلزم سازگاری، حل مسئله، کار گروهی و تعامل با همسالان در فضایی غیررقابتی است . این تجربیات، نه تنها اعتمادبهنفس آنان را افزایش میدهد، بلکه هوش هیجانی و توانایی مواجهه با موقعیتهای غیرمنتظره را در آنان تقویت میکند . در مقیاسی کلان، این فرآیند به پرورش نسلی با نشاطتر، خلاقتر، اجتماعیتر و تابآورتر منجر میشود که میتواند موتور محرکه توسعه همهجانبه کشور باشد . آینده در هاله ای از امید با این همه،چراغی خوشبین است و نشانههایی از تحول میبیند: حس میکنم کمکم در وزارتخانه دارد اتفاقات خوبی میافتد . با اینکه جشنواره گردشگری کودک با بینظمی و تغییر تاریخ متعدد برگزار شد، اما همین که به چنین مفهومی پرداخته شد، قابل تأمل و مایه امیدواری است . این امیدواری، امیدی است برای پررنگ شدن نقش کودکان در نقشههای توسعه گردشگری؛ کودکانی که امروز با شناخت ردپای حیوانات و معماری کاروانسراها، شاید فردا بتوانند نقشه بهتری برای میهن خود ترسیم کنند. ✍🏻 مریم کاظمی زاده
ایجاد شده: 29/آذر/1404 آخرین ویرایش: 29/آذر/1404 اخبار داخلی
" محمد جهانشاهی " دبیر کمیته ملی طبیعتگردی و کمیته گردشگری سبز در وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی است. بخش عمدهای از وقت او به توسعه گردشگری با مفاهیم پایداری اختصاص دارد و طبیعتگردی و گردشگری سبز در همین حیطه تعریف میشود. به گزارش هتل نیوز ؛ در میانه بحرانهای فزاینده آب، انرژی و پسماند، صنعت هتلداری ایران که خود از جمله مصرفکنندگان بزرگ و آلایندههای شهری محسوب میشود، نخستین گامها را برای پیوستن به گفتمان «پایداری» برداشته است. «نشان هتل سبز» به عنوان ابتکاری از سوی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، با هدف واداشتن هتلها به بهینهسازی مصرف آب و انرژی، مدیریت پسماند و تقویت تعامل با جامعه محلی، برای اولین بار در کشور به صورت جامع تعریف و اجرا شده است. این گزارش، روایتی است از چرایی، چگونگی و پیامدهای این حرکت که میتواند آینده صنعت گردشگری را در مسیری پایدارتر ترسیم کند. تعریف گردشگری سبز و پایدار از نگاه وزارتخانه جهانشاهی در تعریف گردشگری پایدار میگوید: «گردشگری پایدار از دل یک گفتمان بیرون آمده که اگر بخواهیم نگاه گستردهای داشته باشیم، آن گفتمان، "توسعه پایدار" است. یک دغدغهای امروز به وجود آمده که پس از سالها، دیدگاه مبتنی بر توسعه صرفاً اقتصادی، اثرات خود را در کشورهای مختلف نشان داد و رفتهرفته به عنوان یک چالش جهانی، نقطه اشتراک بسیاری از رهبران جهان و بخشهای علمی و پژوهشی دنیا شد. از دهه ۹۰ میلادی به بعد، تعریفی از توسعه به وجود آمد که بر اساس آن، اگر قرار است توسعه پیدا کنیم و شرایط زندگی بهتری داشته باشیم، باید به گونهای رفتار کنیم که کیفیت زندگیمان در سطح بالاتری باشد، اما در عین حال به یاد داشته باشیم که نسلهای بعد هم حق دارند از این منابع استفاده کنند. به همین دلیل در حوزههای مختلف، گفتمان توسعه پایدار تعریف شد تا بخشها با این رویکرد حرکت کنند که گردشگری پایدار هم جزء همین تعاریف است.» به گفته وی، گردشگری پایدار نوعی از گردشگری است که در آن، نیازها و الزاماتی که قرار است در طول مسیر و در مقصد به گردشگر ارائه شود، هم در حد کیفیت مطلوبی باید باشد و هم همزمان، نگاه به آینده و حفظ منابع برای آیندگان وجود داشته باشد. این تفکر است که تعاریفی را برای گردشگری پایدار در دنیا شکل میدهد و ما در دنیا با واژههایی مثل «ظرفیت برد» مواجه میشویم. ظرفیت برد مفهومی است که از دل گردشگری پایدار بیرون آمده و ظرفیت مقصد گردشگری را محاسبه میکند و میزان ورود گردشگر به یک سایت را تعریف مینماید تا هم گردشگر بهره کافی را ببرد و هم مقصد دچار تردد بیش از حد و عدم توجه به توان و ظرفیتش نشود. امروز به لطف گفتمان پایداری، ظرفیت برد در یک مکان گردشگری سنجیده میشود تا از حضور خارج از ظرفیت جلوگیری شود و جلوی آسیبهای وارده احتمالی گرفته شود. او در خصوص گردشگری سبز نیز توضیح میدهد: «در مورد گردشگری سبز، باید گفت این مفهومی است که از حدود سال ۲۰۰۰ میلادی و زمانی که بحث تغییرات اقلیمی اهمیت زیادی در دنیا پیدا کرد، بیشتر مورد توجه جهانیان قرار گرفت. خروجی بسیاری از پژوهشها و نشستهای علمی در دنیا در این رابطه است. رویکرد جهانی سبز، توجه را به کاهش تولید گازهای گلخانهای و کاهش تولید دیاکسید کربن و متان معطوف کرده است. حدود هشتاد درصد عامل گرمایش زمین از گاز کربن دیاکسید ناشی میشود و عامل تولید آن، سوختهای فسیلی است. میدانیم که در حال حاضر سوخت غالب در جهان، سوختهای فسیلی هستند. به همین دلیل بحث "گرین" یا سبز که کاهش تولید کربن است، در دنیا توجه ویژهای را به خود جلب کرده است.» هتلها؛ بازیگران پر مصرف و آلاینده وی با اشاره به تجربه سایر کشورها میافزاید: «در بسیاری از کشورها، خصوصاً در کشورهای حوزه خلیج فارس، این بحث با دقت زیادی دنبال میشود. به عنوان مثال در عربستان، امارات و قطر، به شکل ویژهای فضاهای گردشگری را حفظ میکنند و در حفاظت از محیط زیست توجه ویژهای دارند. تمام فرودگاههایشان با پنلهای خورشیدی کار میکند.» اما در این میان، هتلها جایگاه ویژهای دارند. جهانشاهی هشدار میدهد: «هتلها رتبه دوم یا سوم را در آلایندگی شهری دارند. چرا که ماهیت آنها بر اساس مصرفگرایی است و آلودهکننده محیط زیست هستند و کشورها دارند به سمتی میروند که این میزان آلایندگی را مدیریت کنند. در بررسیها آمده که بیش از ۷۰۰ مورد منبع مصرفی وارد هتل میشود. اگر این منابع با رویکرد مدیریت مصرف بهینه وارد هتل شده و مصرف شود، صرفهجویی بسیار زیادی ایجاد خواهد شد.» معیارهای انتخاب هتلهای سبز این مقام مسئول با بیان اینکه هتلها درصد بالایی از آلایندگی محیط زیست را ایجاد میکنند، به شرایط ایران اشاره میکند: «در کشور ما هم که اساس مصرف، بر پایه سوختهای فسیلی است، استفاده از انرژی تجدیدپذیر زیر دو درصد است. همچنین برنامههای جدی برای جایگزینی سایر اقلام مصرفی در جهت چرخه بازیافت وجود ندارد. بنابراین هتلهای ما بسیار پرمصرف هستند.» او از برنامههای آموزشی و اطلاعرسانی در دو سال اخیر سخن میگوید و اینکه «بهبود شاخصهای پایداری در زنجیره خدمات گردشگری» موضوعی است که سرلوحه فعالیتهای آنها قرار گرفته است. جهانشاهی خاستگاه طرح «نشان هتل سبز» را اینگونه شرح میدهد: «جایزه "وجدان محیط زیست در کسب و کارها" که مدتی پیش سومین دوره آن برگزار شد، نگاهی مبتنی بر مسئولیت اجتماعی بود و سعی کردیم دید جدیدی هم به موضوع داشته باشیم و مبحث گردشگری را هم به آن اضافه کنیم. در سال گذشته حدود ۲۵ شخصیت حقیقی و حقوقی در صنعت گردشگری را معرفی کردیم. سعی کردیم دامنه وسیعی در طول زنجیره تأمین و خدمات گردشگری که به بحث توجه به مسائل محیط زیستی، بهینهسازی مصرف منابع و گردشگری سبز در کار خود توجه میکنند را شناسایی و تجلیل کنیم. این موضوع باعث شد تا به این فکر بیفتیم که برای گردشگری به صورت مجزا، یکسری شاخص تعریف کنیم و کسب و کارهای مرتبط را با آن شاخصها بسنجیم. هدفگذاری ما روی هتلها متمرکز شد؛ به همان دلیلی که ذکر شد: پرمصرف بودن، پرهزینه بودن و آلایندگی بالای آنها در محیطهای شهری. همه این موارد باعث شد که تصمیم بگیریم امسال "نشان هتل سبز" را طراحی کنیم.» شاخصهای این نشان در چهار حوزه تعریف شد: 1. بهینهسازی مصرف آب 2. بهینهسازی مصرف انرژی (که برای استفاده از انرژی تجدیدپذیر در آن امتیاز در نظر گرفته شد) 3. مدیریت پسماند (به عنوان چالش مهم کشور) 4. رفتارهای اجتماعی هتلها نسبت به جوامع محلی به گفته جهانشاهی، همه این موارد، چالشهایی است که کشور با آنها درگیر است. او در توضیح هر یک میگوید: «در بحث آب، هر ۳۱ استان ما با بحران آب مواجه است. در ۵۰ سال گذشته، سالی یک میلیمتر کاهش بارندگی داشتیم و در برخی سالها این میزان بیشتر هم بوده است. از سوی دیگر منابع آبهای زیرزمینی را در برخی موارد بالای ۹۰ درصد مصرف کردیم تا به چالشهای جدی نظیر فرونشست رسیدیم. اصفهان، فارس، تهران، خراسان رضوی و کرمان که بیشترین میزان فرونشست را دارند، جزو اولین استانهای گردشگرپذیر کشور هم هستند. اثر این فرونشستها در آثار تاریخی ما هم به وضوح دیده میشود. تعدادی از آثار جهانی کشور به صورت جدی درگیر فرونشست هستند. بنابر این، به راحتی میتوان به اهمیت موضوع بهینهسازی مصرف آب در کشور، خصوصاً در هتلها پی برد.» او در مورد شاخص انرژی نیز هشدار میدهد: «مورد بعدی مصرف انرژی است که ما با کمبود آن در مقابل نیاز مردم مواجه هستیم؛ تا حدی که به قطعی برق خانهها رسیدیم. با آمدن فصل سرما هم با ناترازی در مصرف گاز مواجه خواهیم شد. این کمبودها دارد به مراحلی میرسد که زندگی مردم را به صورت جدی تحت تأثیر قرار داده است. خصوصاً در مورد کمبود آب، موج مهاجرتها شروع شده و در برخی موارد تعارضات اجتماعی پدید آمده است.» در مورد شاخص سوم، یعنی مدیریت پسماند، جهانشاهی میافزاید: «این یکی دیگر از موارد مهم و مورد توجه است. تولید بالای زباله در کشور ما روزانه ۵۵ هزار تن است. خصوصاً استانهای مازندران و گیلان که گردشگر بیشتری وارد آنها میشود، دهههاست با مشکل جدی مدیریت پسماند مواجه هستند. در حال حاضر ۲۰۰ هکتار از جنگلهای شمال کشور محل دپوی زباله است. از آنجا که بحث بازیافت زباله در کشور ما ضعیف است و تنها حدود ۱۵ درصد زباله تولیدی بازیافت میشود، این امر خود موجب آلودگیهای محیطی بیشتر است. سرانه تولید زباله در کشور ما بیش از استاندارد جهانی است، همانطور که در مصرف انرژی بیشتر از مصرف سرانه دنیا مصرف میکنیم.» شاخصهای اجتماعی و فرآیند ارزیابی او درباره شاخص اجتماعی نیز توضیح میدهد: «مسائل اجتماعی را نیز در خصوص بحث سبز، برای هتلها مد نظر قرار دادیم. سطح تعامل هتل با جامعه اطراف را سنجیدیم؛ اینکه تعامل آن با جامعه بومی چگونه است و چگونگی مسئولیت اجتماعی آنها را ارزیابی کردیم.» جهانشاهی با مقایسه وضعیت جهانی میگوید: «در کشورهای دیگر از بسیاری از این موارد عبور کردهاند. آنها به بحث "صفر کردن تولید کربن" رسیدهاند و در مصرف آب و انرژی به بهترین سطح مصرف بهینه دست یافتهاند. ما سعی کردیم روشمان را به روشی که سازمان جهانی گردشگری در تعیین روستاها و شهرهای گردشگری سبز استفاده میکند، نزدیک کنیم. ما هم مثل الگوهای جهانی از شیوه خوداظهاری در گزارش توسط هتلها استفاده کردیم. گزارشها به صورت دیجیتال برای ما ارسال شد. با جامعه هتلداران ایران بحث شد و هیئت مدیره تصمیم به همکاری گرفت.» وی درباره نحوه ارزیابی میافزاید: «در گذشته حرکتهایی در این خصوص به صورت محدودتر شده بود، اما اینکه به این شکل گسترده و در خود ایران به صورت جامع این بحث تعریف و اجرا شود، اتفاق نیفتاده بود. ما شش داور داشتیم که برخی از آنها جزو ارزیابهای هتلها هستند و به این دلیل به این امور اشراف کامل دارند. در نهایت تا روز آخر مهلت ارسال آثار، با ۵۵ هتل از ۱۲ استان و منطقه آزاد کیش مواجه شدیم که ۸۰ درصد آنها، هتلهای ۴ و ۵ ستاره بودند. نزدیک به ۵۰ درصد این هتلها جزو هتلهای گروهی بودند. در دنیا هم همینطور است، اغلب این استانداردها در گروههای هتلی، طبق پروتکلهای واحد رعایت میشود. تعدادی از هتلها هم با اینکه قدیمی بودند، بازسازی و مرمت شده بودند و تجهیزات جدید به کار بسته بودند.» ریشههای مصرف بالا در هتلهای ایران جهانشاهی به تحلیل علل این مصرف بالا میپردازد: «به طور کلی ۳۰ درصد هتلهای ما بالای ۵۰ سال عمر دارند. عددی در حدود ۲۷۰ هتل ساخته شده در ایران بالای ۵۰ سال عمر دارند. بیشتر هتلهای ۵ ستاره ما هم قدیمی هستند، به جز چند هتلی که در سالهای اخیر ساخته شدهاند. اما باید به این نکته هم توجه کرد که هتلهای جدیدتر که در ۳۰ تا ۴۰ سال اخیر ساخته شدهاند، به روشها و تکنیکهای سبز توجه نکردهاند. چون در کشور ما انرژی ارزان و فراوان است و این باعث شده که ما به تکنولوژیهای روز دنیا در جهت کنترل مصرف اهمیت ندهیم. به عنوان مثال، چرا باید سیستمهای مصرف انرژی در اتاقها و طبقاتی که فاقد میهمان هستند، کار کند؟ بر این اساس، هم هتلهایی که به سمت کهنسالی رفتهاند و هم هتلهایی که جدیداً ساخته شدهاند، با همان نگاه سنتی ساخته شدهاند. وقتی بررسی میکنیم، میبینیم هتلی که تنها ۲۰ سال از ساختش گذشته، چقدر پرمصرف است و در مقایسه با نمونه مشابهش در دیگر کشورها، چه در سازه و چه در مدیریت مصرف، حدود ۵۰ درصد منابع را هدر میدهد.» انرژیهای تجدیدپذیر؛ راهکاری برای تابآوری وی با اشاره به پتانسیل بالای کشور در حوزه انرژی خورشیدی میگوید: «۹۰ درصد مساحت کشور، بیش از ۳۰۰ روز در سال آفتابی است. ما منبع انرژی تقریباً پایانی در خصوص انرژی خورشیدی داریم. در خصوص انرژی بادی هم در برخی استانها این امکان فراهم است، البته هزینه نیروگاههای بادی در کشور ما بالاست. اما مناسبترین منبع، همین انرژی خورشیدی است. شتابی که استفاده از انرژی خورشیدی در دنیا دارد، بسیار بالاست. شاهدیم که قیمت پنلها کاهش مییابد و قدرت باتری آنها بیشتر میشود. چین در این خصوص سردمدار است و حدود ۴۰ درصد از انرژی خودش را از انرژیهای تجدیدپذیر تولید میکند. این عدد در مورد ترکیه ۱۲ تا ۱۵ درصد است. در کشور ما سهم انرژیهای تجدیدپذیر ۱.۵ تا ۲ درصد است که بسیار کم است، اما نسبت به گذشته رشد اندکی پدید آمده است.» جهانشاهی به یک نمونه موفق اشاره میکند: «استفاده از این پنلهای خورشیدی این امکان را به وجود میآورد که برق تولیدی را بتوان به شبکه برق سراسری وارد کرد و به دولت فروخت. یک اقامتگاه در کاشان به درآمد پایدار رسیده است و در حال گسترش این نیروگاه خورشیدی در فضای خود است تا با قیمت پلکانی به دولت بفروشد. این موضوع میتواند نیاز خود مجموعهها را پوشش دهد و در عین حال درآمدزایی هم برایشان ایجاد کند، خصوصاً در فصول قطعی برق که در کشور وجود دارد.» او در پایان این بخش میافزاید: «برای تولید برق سبز گردشگری، با همکاری سازمان انرژی تجدیدپذیر در حال توافق هستیم تا نشستهای مشترک بگذاریم و بتوانیم اقدامات جدیتر و گستردهتری انجام دهیم.» سیاستهای تشویقی و چشمانداز آینده جهانشاهی در پایان درباره ضرورت تحول و سیاستهای تشویقی میگوید: «ما با یک بازه ۱۰ تا ۱۵ ساله تأخیر وارد این مباحث شدهایم. میلیاردها تومان در مورد تأسیسات گردشگری هزینه شده است. اگر این گفتمان وجود داشت، میتوانستیم بگوییم این سرمایهگذاریها در جهت گفتمان سبز صورت گرفته است. کاری را که شروع کردهایم سالها بعد نتیجه خود را نشان خواهد داد و بسیار با اهمیت است. ما فرصتهای زیادی را از دست دادهایم و باید هوشیار باشیم تا فرصتهای بیشتری را از دست ندهیم.» وی با بیان اینکه در بسیاری از کشورها، دیدگاه سبز تبدیل به قانون شده است، توضیح میدهد: «در آن کشورها هزینه استفاده از آب، انرژی و تولید پسماند آنقدر زیاد است که آنها ناگزیر به مدیریت این مباحث هستند. چیزی که در این حوزه به آنها کمک میکند، دانش است. حتی در مواردی از هوش مصنوعی برای استخراج الگوریتمها برای چگونگی مصرف انرژی استفاده میکنند. در این کشورها هم مقررات، این الزام را ایجاد میکند و هم سیاستهای تشویقی وجود دارد.» جهانشاهی از طراحی سیاستهای تشویقی در ایران خبر میدهد: «ما یکسری سیاستهای تشویقی را طراحی کردیم که امیدواریم بتوانیم آنها را اعمال کنیم. یکی اینکه تأسیسات گردشگری بتوانند با قراردادن پنلهای خورشیدی تبدیل به نیروگاههای برق شوند و حتی بتوانند بیش از نیاز خود برق تولید کنند و با فروش آن به دولت و شبکه برق مرکزی، در هزینههای خود صرفهجویی کنند. دیگر اینکه تأسیسات در حال ساخت یا مرمت که این الگوها را مد نظر گرفته باشند، بتوانند از تسهیلات بیشتری استفاده کنند یا در اولویت اعطای تسهیلات باشند. همه اینها باعث میشود تا سهم رفتارهای سبز را در خدمات گردشگری بیشتر ببینیم.» او در پایان با بیان اینکه این حرکت بازخوردهای خوبی داشته، خاطرنشان میکند: «ما شاهد این هستیم که در کارگروههای تخصصی هتلداری در این باره بحث میشود و برخی از هتلهایی که موفق به اخذ نشان نشدهاند در تلاش هستند که این استانداردها را اعمال کنند. این گفتمان باید به گفتمان غالب در هتلهای کشور بدل شود. حرکتی است که میتواند به حرکت به سمت گردشگری پایدار و توسعه پایدار سرعت ببخشد و هتلها را به برندی مشخص در زمینه تکنولوژی سبز تبدیل کند.» ✍🏻 مریم کاظمی زاده
ایجاد شده: 19/آبان/1404 آخرین ویرایش: 19/آبان/1404 اخبار داخلی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز ؛ در بیستوششمین مجمع عمومی سازمان جهانی گردشگری محور اصلی گفتگوها و رویدادهای جانبی بر نقش تحولآفرین نوآوری و هوش مصنوعی در آینده گردشگری جهانی متمرکز بود. در این چارچوب، رقابت نهایی چالش جهانی هوش مصنوعی با عنوان UN Tourism Tech Adventure برگزار شد و استارتآپهای برگزیده از سراسر جهان، تازهترین دستاوردهای فناورانه خود را برای بهبود تجربه سفر و ارتقای پایداری در گردشگری ارائه کردند. این برنامه که نخستینبار در نوامبر ۲۰۲۴ طی نمایشگاه جهانی گردشگری لندن (WTM London) آغاز شد، با استقبال چشمگیر جامعه نوآوری بینالمللی روبهرو شد و بیش از ۴۴۰ طرح از ۸۴ کشور را دریافت کرد. هدف اصلی این ابتکار، ایجاد پیوند میان فناوریهای نوین و صنعت گردشگری از طریق شناسایی و حمایت از کسبوکارهایی است که از ظرفیت هوش مصنوعی برای بهبود مدیریت مقاصد، افزایش رقابتپذیری و استفاده اخلاقی از فناوری بهره میبرند. در مرحله پایانی، داورانی از میان شرکای بینالمللی و نهادهای تخصصی گردشگری به ارزیابی طرحهای منتخب پرداختند. برنده نهایی قرار است در مراسم رسمی اهدای جوایز مجمع عمومی در تاریخ ۱۰ نوامبر معرفی شود؛ مراسمی که نماد تأکید جامعه جهانی گردشگری بر نقش استراتژیک نوآوری دیجیتال در بازتعریف تجربه سفر و پایداری مقصدها خواهد بود. ✍🏻 سمیرا سیاح
ایجاد شده: 19/آبان/1404 آخرین ویرایش: 19/آبان/1404 اخبار خارجی
به گزارش سرویس خارجی ایتنا ؛ هتل فور سیزنز فیلادلفیا در مرکز کامکست از افتتاح طبقه جدید خود با عنوان «اسکای گاردن» در دسامبر ۲۰۲۵ خبر داد. این پروژه تحولآفرین که توسط شرکت طراحی برجسته 1508 London طراحی شده، تجربهای کاملاً بازآفرینیشده را به مهمانان ارائه میدهد و جایگاه این هتل بهعنوان نمادی از لوکسگرایی در شهر را تقویت میکند. طبقه اسکای گاردن با احترام به چشمانداز اولیه هتل و عناصر معماری نمادین نورمن فاستر، با جزئیات طراحی سفارشی، فضایی صمیمی و به سبک سکونتگاههای شخصی را برای مهمانان خلق میکند. این طبقه که در سطح ۴۵ هتل قرار دارد، شامل ترکیبی از اقامتگاهها است: چهار اتاق استاندارد، دو سوئیت یکخوابه، یک سوئیت دوخوابه و یک پنتهاوس دوخوابه. در طراحی داخلی از عناصر هنری محلی و پالت رنگی ظریف استفاده شده که چشمانداز گسترده شهر را تکمیل میکنند؛ همچنین، الگوهای هندسی نرم، دیوارهای چوبی طبیعی و آثار هنری الهامگرفته از میراث فرهنگی، حالوهوای طراحی را به لابی و فضاهای عمومی نیز گسترش دادهاند. در تمام بخشها، شرکت 1508 London از متریالهایی هوشمندانه مانند دیوارهای شیشهای و سقفهای آینهای استفاده کرده تا ارتباطی روان بین فضای داخلی و چشمانداز شهری ایجاد شود. یکی از ویژگیهای برجسته سوئیت دوخوابه اسکای تراس و پنتهاوس اسکای تراس، دسترسی اختصاصی به فضاهای بیرونی خصوصی است. این اقامتگاهها با در نظر گرفتن اقامتهای بلندمدت طراحی شدهاند و امکاناتی مشابه خانه، مانند آشپزخانه وسیع، انباری خدماتی، ماشین لباسشویی و خشککن داخل سوئیت، و فضای نشیمن بزرگ برای استراحت یا سرگرمی ارائه میدهند. پنتهاوس اسکای تراس با ارائه سالن ورزشی خصوصی، تجربه اقامت را به اوج خود میرساند و حریم کامل شخصی و رفاه را برای مهمانان فراهم میکند. مهمانان طبقه اسکای گاردن به مجموعهای از تجارب منحصربهفرد و امکانات ویژه دسترسی خواهند داشت، از جمله خدمات داخل سوئیت، دسترسی به رویدادهای ورزشی، هنری و سرگرمی محلی، و همکاری با برندهای پیشرو در حوزه مد، سلامت و طراحی. این امکانات، مهمانان را در دنیایی از امتیازات خاص غرق میکند که با زیبایی و انحصار سوئیتها هماهنگ هستند. علاوه بر این، خدمات شخصیسازیشده، از جمله دسترسی به اتاق خدمات اسپا در این طبقه و مجموعهای از امکانات اختصاصی دیگر نیز در نظر گرفته شده تا اقامت مهمانان به تجربهای بینظیر تبدیل شود. هتل فور سیزنز فیلادلفیا که از زمان افتتاح خود در سال ۲۰۱۹ بهعنوان یکی از برجستهترین هتلهای زنجیره فور سیزنز شناخته میشود، همواره با خدمات بینقص، طراحی نوآورانه و تجربههای آشپزی استثنایی مورد ستایش نشریات معتبر و مسافران خاصپسند در سراسر جهان بوده است. افتتاح طبقه اسکای گاردن نشاندهنده تعهد مستمر هتل به بازتعریف لوکسگرایی شهری و افزودن فصل جدیدی از شکوه و رفاه به این مقصد نمادین است. رزرو برای طبقه اسکای گاردن از اواخر تابستان آغاز خواهد شد. برای کسب اطلاعات بیشتر درباره پنتهاوس و سوئیتهای ویژه جدید، به وبسایت fourseasons.com/Philadelphia مراجعه کنید.
ایجاد شده: 21/اردیبهشت/1404 آخرین ویرایش: 21/اردیبهشت/1404 اخبار خارجی
به گزارش سرویس خارجی ایتنا ؛ شورای جهانی سفر و گردشگری (WTTC) امروز تازهترین گزارش پژوهشی اثرات اقتصادی (EIR) خود را منتشر کرد که نشان میدهد چین به عنوان یکی از پویاترین بازارهای سفر و گردشگری جهان، در حال پیشروی چشمگیر است و روندی قوی برای بازگشت و رشد بلندمدت در پیش گرفته است. در سال ۲۰۲۵، پیشبینی میشود بخش سفر و گردشگری چین با رسیدن به رکورد ۱۳.۷ تریلیون یوان، بیشترین سهم خود را در اقتصاد ملی به ثبت برساند؛ این رقم ۱۰.۳٪ بیشتر از دوران پیش از همهگیری است. همچنین بیش از ۸۳ میلیون شغل را پشتیبانی خواهد کرد و تنها در سال جاری ۱.۳ میلیون شغل جدید ایجاد میشود. هرچند هنوز تعداد شغلها تقریباً ۱ میلیون کمتر از سطح پیش از همهگیری است، اما این فاصله بهسرعت در حال جبران است. هزینه گردشگران بینالمللی پیشبینی میشود نزدیک به ۳۳ میلیارد یوان افزایش یابد که ۱۳٪ بالاتر از سال ۲۰۱۹ خواهد بود. همچنین هزینه سفرهای داخلی نیز با افزایشی بیش از ۱.۱ تریلیون یوان به ۷ تریلیون یوان خواهد رسید که موقعیت چین را بهعنوان یک قدرت جهانی گردشگری تثبیت میکند. نگاهی به سال ۲۰۲۴ در سال گذشته، این بخش تقریباً ۱۲ تریلیون یوان به اقتصاد چین افزود که نسبت به سال قبل ۲۳٪ افزایش داشت و بیش از ۸۲ میلیون شغل ایجاد کرد – یعنی نزدیک به از هر ۹ شغل، یکی مربوط به گردشگری بود. پس از یکی از طولانیترین بستهبودن مرزها در جهان، هزینه گردشگران بینالمللی در چین در سال ۲۰۲۴ به رکورد ۱ تریلیون یوان رسید – افزایشی ۶۶ درصدی نسبت به سال گذشته و تقریباً ۱۰٪ بیشتر از سال ۲۰۱۹. گردشگری داخلی همچنان غالب بود و بیش از ۸۵٪ کل هزینههای گردشگری را تشکیل داد، که به ۵.۹ تریلیون یوان رسید. با توجه به تقاضای گسترده در جمعیت ۱.۴ میلیاردی، بازار داخلی چین نقش اصلی را در بازیابی گردشگری جهانی ایفا میکند، حتی در شرایط اقتصادی جهانی نامطمئن. اما قدرت چین فقط در گردشگری داخلی نیست. تمرکز هدفمند بر احیای بازار بینالمللی، سرمایهگذاری در زیرساختها، تسهیل روادید و برندسازی جهانی، عامل اصلی این بازیابی گسترده بوده و پایهگذار رشدی پایدار و فراگیر در آینده شده است. همه چیز در مسیر درست است مشاغل در حال بازگشت هستند، هزینه گردشگران بینالمللی به رکورد رسیده، و چشمانداز سال ۲۰۲۵ بسیار مثبت است. هرچند سال ۲۰۲۴ بدون چالش نبود و بازگشت گردشگری ناهماهنگ بود، اما هزینههای بینالمللی از سطح پیش از همهگیری فراتر رفت. اقدامات اخیر مانند بازپرداخت مالیاتی در زمان خرید برای گردشگران خارجی و گسترش معافیت ویزا برای ورود بینالمللی، نشاندهنده استراتژی هوشمندانه و برونگرای چین است. اینها نمونههایی از نگاه بلندمدت هستند که بر رقابتپذیری، تجربه گردشگر، و بازآفرینی جایگاه جهانی چین در صنعت گردشگری متمرکز است. چشمانداز ۲۰۳۵: یک قدرت جهانی در گردشگری تا سال ۲۰۳۵، WTTC پیشبینی میکند که بخش گردشگری چین بیش از ۲۷ تریلیون یوان به اقتصاد اضافه کند که ۱۴٪ از کل تولید ناخالص داخلی را تشکیل میدهد و با نرخ دو برابر رشد کلی اقتصاد (۷٪) توسعه یابد. در این افق زمانی، بیش از ۱۰۰ میلیون شغل در این بخش فعال خواهد بود و نزدیک به ۲۰ میلیون شغل جدید در دهه آینده ایجاد میشود. هزینه گردشگران داخلی پیشبینی میشود به حدود ۱۴ تریلیون یوان برسد و هزینه گردشگران بینالمللی نیز به ۱.۵ تریلیون یوان افزایش یابد که نشاندهنده افزایش ارتباطات جهانی و جذابیت فزاینده چین است. سرمایهگذاری مداوم چین در زیرساختها، تحول دیجیتال و توسعه مقاصد گردشگری، این کشور را در موقعیتی قرار داده است که به رهبر جهانی در گردشگری نوین و پایدار تبدیل شود. با بازسازی گردشگری جهانی، دادهها نشان میدهند که این صنعت فقط در حال احیاست – بلکه در حال بازتعریف آینده گردشگری جهانی است.
ایجاد شده: 20/اردیبهشت/1404 آخرین ویرایش: 20/اردیبهشت/1404 اخبار خارجی