به گزارش هتل نیوز ؛ "علی اصغر شالبافیان" رئیس مرکز سرمایهگذاری و امور اقتصادی وزارت میراثفرهنگی گفت : با هدف تسهیل سرمایهگذاری در صنعت گردشگری، مجموعهای از مشوقهای قانونی و تسهیلاتی برای کاهش موانع پیش روی سرمایهگذاران اجرایی شده است. وی افزود : بر اساس این بسته حمایتی، عوارض تغییر کاربری اراضی کشاورزی برای اجرای طرحهای گردشگری به طور کامل حذف شده است. شالبافیان تاکید کرد : همچنین روند کاهش عوارض ساختمانی تأسیسات گردشگری در شهرهای مختلف کشور آغاز شده و تاکنون ۹۱ شهر به این طرح پیوستهاند. او ادامه داد : بر اساس قانون برنامه هفتم توسعه، واردات تجهیزات تخصصی صنعت گردشگری از جمله تجهیزات هتلینگ، ناوگان حملونقل گردشگری، تجهیزات شهربازی، آکواریوم و تفریحات دریایی با تعرفه صفر گمرکی انجام خواهد شد. رئیس مرکز سرمایهگذاری و امور اقتصادی وزارت میراثفرهنگی با بیان اینکه برای ساماندهی ناوگان حملونقل گردشگری نیز پلاک اختصاصی گردشگری با همکاری پلیس راهور طراحی شده تا این خودروها صرفاً در حوزه گردشگری فعالیت کنند افزود : محدودیتهای سرمایهگذاری در حاشیه سدها با اصلاح مقررات، فرصتهای جدید سرمایهگذاری در پهنههای آبی کشور بهزودی معرفی خواهد شد.
ایجاد شده: 29/تیر/1405 آخرین ویرایش: 29/تیر/1405 اخبار داخلی
به گزارش تور نیوز ؛ بر اساس تصمیم جدید بانک مرکزی، ارز مسافرتی از فهرست دریافتکنندگان ارز دولتی حذف شده است و از این پس مسافران باید ارز مورد نیاز خود را از طریق بازار آزاد یا شبکه بانکی تأمین کنند. این تصمیم در شرایطی اتخاذ شده که فعالان صنعت گردشگری نسبت به افزایش هزینههای سفرهای خارجی و کاهش تقاضا برای سفر ابراز نگرانی میکنند. برخی کارشناسان نیز معتقدند حذف ارز مسافرتی میتواند همزمان با نوسانات بازار ارز، به افزایش قیمت خدمات سفر و تورهای خارجی منجر شود و فشار بیشتری بر صنعت گردشگری وارد کند.
ایجاد شده: 27/تیر/1405 آخرین ویرایش: 27/تیر/1405 اخبار داخلی
حضور گسترده اسکوترهای برقی در میدان نقش جهان اصفهان، بار دیگر بحث میان کارشناسان میراث فرهنگی و مدیران شهری را درباره حدود استفاده از این فضای ثبت جهانی داغ کرده است؛ موضوعی که میان ضرورت توسعه حملونقل پاک و الزام حفاظت از یکی از مهمترین عرصههای تاریخی کشور، چالشی جدی ایجاد کرده است. میدان نقش جهان، قلب تپنده اصفهان و یکی از شاخصترین میدانهای تاریخی جهان، بیش از چهار قرن است که نهتنها بهعنوان شاهکاری از معماری و شهرسازی عصر صفوی شناخته میشود، بلکه نمونهای کمنظیر از تلفیق زندگی شهری، تجارت، آیین، فرهنگ و هنر ایرانی به شمار میرود. میدانی که ثبت آن در فهرست میراث جهانی یونسکو صرفاً به دلیل شکوه معماری چهار بنای پیرامونی آن نبوده، بلکه سازمان یونسکو این مجموعه را به دلیل حفظ یک نظام شهری منحصربهفرد، تداوم حیات اجتماعی و ارزش برجسته جهانی آن به ثبت رسانده است. در دهههای اخیر، یکی از مهمترین رویکردهای مدیریت میراث فرهنگی در شهرهای تاریخی جهان، بازگرداندن عرصههای تاریخی به عابران پیاده بوده است. از فلورانس و دوبروونیک گرفته تا بروژ، سالزبورگ، کراکوف و بخشهای تاریخی پاریس، سیاست مشترک مدیران شهری، کاهش حضور وسایل نقلیه و افزایش امنیت و آرامش شهروندان و گردشگران بوده است. این رویکرد نهتنها با هدف حفاظت از کالبد تاریخی دنبال میشود، بلکه کیفیت تجربه حضور در میراث جهانی را نیز ارتقا میدهد؛ تجربهای که در آن آرامش، امنیت و امکان مکث و تماشای میراث، بخشی از ارزش اثر تاریخی محسوب میشود. در ایران نیز طی سالهای گذشته، میدان نقش جهان بهتدریج به سمت تقویت رویکرد پیادهمداری حرکت کرده است. حذف تردد موتورسیکلتها از عرصه میدان، یکی از مهمترین مطالبات فعالان میراث فرهنگی، کسبه بازار و شهروندان بود که پس از سالها پیگیری به نتیجه رسید و بسیاری آن را گامی در راستای حفاظت از مهمترین فضای تاریخی اصفهان ارزیابی کردند. با این حال، طی دو سال گذشته، حضور گسترده اسکوترهای برقی در میدان نقش جهان، بار دیگر بحثی جدی میان کارشناسان میراث فرهنگی، معماران، شهرسازان و مدیران شهری ایجاد کرده است؛ موضوعی که تنها به یک وسیله حملونقل محدود نمیشود، بلکه پرسشهای مهمتری را درباره فلسفه پیادهراه، نحوه مدیریت عرصههای ثبت جهانی، حقوق عابران پیاده، امنیت گردشگران و نسبت میان توسعه گردشگری و حفاظت از میراث جهانی مطرح میکند. اگرچه اسکوترهای برقی در بسیاری از شهرهای جهان بهعنوان یکی از شیوههای حملونقل پاک شناخته میشوند، اما تقریباً در همه این شهرها استفاده از آنها تابع ضوابط سختگیرانهای همچون تعیین مسیر اختصاصی، محدودیت سرعت، نظارت هوشمند، اولویت مطلق عابر پیاده و ممنوعیت ورود به بسیاری از عرصههای تاریخی است. از همین رو، کارشناسان معتقدند نمیتوان صرف وجود اسکوتر در برخی شهرهای اروپایی را دلیلی بر امکان استفاده آزادانه از آن در یک میدان ثبت جهانی دانست؛ زیرا هر فضای تاریخی، اقتضائات حفاظتی و مدیریتی خاص خود را دارد. میدان تاریخی، فضای چندمنظوره است؛ اما نه برای هر نوع فعالیت شعله وحدتپور، کنشگر میراث فرهنگی، عضو ایکوموس ایران و دانشآموخته دکترای مرمت بناها و بافتهای تاریخی، در گفتوگو با پیام ما با تأکید بر اینکه برداشتهای امروز از مفهوم چندمنظوره بودن میدان نقش جهان با واقعیت تاریخی آن فاصله دارد، اظهار کرد: میدان نقش جهان از ابتدای شکلگیری خود فضایی انعطافپذیر بوده، اما انعطافپذیری هرگز به معنای پذیرش هر نوع کاربری نیست. این میدان در دوره صفوی محل برگزاری بازی چوگان، آیینهای رسمی، رژههای نظامی، جشنهای حکومتی و مراسم عمومی بوده، اما هیچیک از این کاربریها به صورت همزمان یا بدون برنامه در میدان جریان نداشته است. وی افزود: هر یک از این فعالیتها زمان، نظم و ضابطه مشخصی داشتهاند و در هنگام برگزاری یک رویداد، سایر فعالیتها متوقف میشد. بنابراین استناد به گذشته تاریخی میدان برای توجیه هر نوع استفاده امروزی، برداشت دقیقی از تاریخ شهرسازی ایران نیست. این پژوهشگر حوزه مرمت بناهای تاریخی ادامه داد: حتی در دوره پهلوی که میدان بهعنوان یک پارک شهری مورد استفاده قرار گرفت نیز این تغییر کاربری به معنای بیضابطه شدن فضا نبود. هیچگاه قرار نبوده است که یک فضای عمومی تاریخی میزبان همه فعالیتهای ممکن باشد. همانگونه که نمیتوان انتظار داشت همه برنامههای ورزشی، تفریحی، آیینی و اجتماعی یک شهر در یک میدان تاریخی متمرکز شود، ورود هر وسیله یا فعالیت جدید نیز نیازمند ارزیابی کارشناسی است. وحدتپور با اشاره به حذف موتورسیکلتها از میدان نقش جهان گفت: حدود دو سال و نیم پیش، با مطالبه جدی مردم، فعالان میراث فرهنگی، کسبه بازار و همراهی دستگاههای مسئول، تردد موتورسیکلتها از میدان حذف شد و این اقدام، گام مهمی در تبدیل میدان به یک فضای پیادهمدار بود؛ فضایی که عابر پیاده بتواند بدون نگرانی، با آرامش و امنیت در آن حرکت کند. وی تصریح کرد: هنوز آثار مثبت این تصمیم به طور کامل نمایان نشده بود که اسکوترها وارد میدان شدند و اکنون همان دغدغههایی که پیشتر درباره موتورسیکلتها وجود داشت، با شکل دیگری دوباره در حال تکرار است؛ با این تفاوت که این بار بسیاری تصور میکنند چون اسکوتر وسیلهای برقی است، بنابراین حضور آن در یک میدان تاریخی نیز بدون اشکال خواهد بود؛ در حالی که موضوع اصلی صرفاً نوع موتور محرکه نیست، بلکه امنیت، شأن فضای تاریخی و کیفیت حضور عابران است. پیادهراه، بدون امنیت معنایی ندارد موضوع حضور اسکوترها در میدان نقش جهان تنها از منظر حفاظت میراث فرهنگی قابل بررسی نیست. این مسئله یکی از موضوعات مهم در ادبیات معاصر شهرسازی و طراحی فضاهای عمومی نیز به شمار میرود؛ جایی که میان توسعه شیوههای نوین حملونقل، حقوق عابران پیاده و حفظ کیفیت فضاهای عمومی باید تعادلی پایدار برقرار شود. در بسیاری از شهرهای اروپایی که امروز بهعنوان الگوی پیادهراهسازی شناخته میشوند، ورود اسکوترهای اشتراکی ابتدا با استقبال روبهرو شد، اما افزایش تصادفها، مزاحمت برای عابران، اشغال فضاهای عمومی و کاهش احساس امنیت، مدیران شهری را به سمت تدوین مقررات سختگیرانهتر سوق داد؛ مقرراتی که در برخی شهرها حتی به ممنوعیت کامل اسکوتر در بخشهای تاریخی انجامید و در برخی دیگر تنها استفاده در مسیرهای اختصاصی، با سرعت محدود و تحت نظارت را مجاز دانست. پیروز حناچی، معمار، استاد دانشگاه و از صاحبنظران شناختهشده حوزه شهرسازی، معتقد است اصل مسئله نه مخالفت یا موافقت با اسکوتر، بلکه نحوه مدیریت حضور آن در قلمرو عمومی است. وی در گفتوگو با ما اظهار کرد: دوچرخه و اسکوتر از جمله پدیدههایی هستند که طی دو دهه اخیر در بسیاری از شهرهای دنیا گسترش یافتهاند. البته درباره اسکوتر، به دلیل سرعت بالاتر و ویژگیهای خاص آن، مسائل ایمنی جدیتری مطرح شده است و امروز حتی در کشورهای اروپایی نیز یکی از مهمترین موضوعات مورد بحث، تدوین مقررات مشخص برای استفاده از این وسایل است. میدان نقش جهان، فضای عبور نیست؛ فضای مکث است حناچی با اشاره به جایگاه ویژه میدان نقش جهان در نظام شهرسازی ایران اظهار کرد: باید به این نکته توجه داشت که کارکرد اصلی چنین میدانی، ایجاد امکان حضور، مکث، تماشا و تعامل اجتماعی است. مردم به میدان نقش جهان نمیآیند که صرفاً از نقطهای به نقطه دیگر بروند، بلکه میآیند تا از کیفیت فضا، معماری، چشمانداز تاریخی و محیط فرهنگی آن استفاده کنند. وی ادامه داد: طبیعی است که همه افراد توانایی پیادهروی طولانی ندارند و برخی ممکن است برای جابهجایی به وسیله کمکی نیاز داشته باشند، اما این موضوع نیز باید در قالب یک نظام مشخص مدیریت شود. همانگونه که درشکههای میدان نیز با مسیر مشخص، تعداد محدود و هویت تاریخی خود فعالیت میکنند، درباره سایر شیوههای جابهجایی نیز باید ضابطه وجود داشته باشد. این استاد دانشگاه افزود: اگر تقاضای واقعی برای استفاده از اسکوتر وجود دارد، پیش از هر اقدامی باید بررسی شود که آیا این تقاضا با مأموریت و ظرفیت میدان نقش جهان همخوانی دارد یا خیر. پس از آن نیز باید درباره مسیر حرکت، سرعت مجاز، شیوه نظارت و حقوق عابر پیاده تصمیمگیری شود. نمیتوان اجازه داد کل فضای میدان در اختیار یک وسیله قرار گیرد و بعد انتظار داشت تعارضی میان کاربران مختلف به وجود نیاید. وی با اشاره به تجربه برخی شهرهای اروپایی گفت: در شهرهایی مانند پاریس، توسعه مسیرهای دوچرخه و اسکوتر بر اساس مطالعات شهری، نظرسنجی از شهروندان و ارزیابی آثار آن انجام میشود. حتی در آنجا نیز با افزایش حوادث، مقررات سختگیرانهتری برای استفاده از اسکوتر وضع شده است. بنابراین اگر از تجربه جهانی سخن میگوییم، باید همه ابعاد آن را ببینیم، نه صرفاً حضور این وسیله در برخی خیابانها. میراث جهانی، پیش از هر چیز به آرامش نیاز دارد آنچه دو دیدگاه پیشین را به یکدیگر نزدیک میکند، تأکید بر مفهوم امنیت و کیفیت حضور انسان در عرصههای تاریخی است؛ مفهومی که در اسناد بینالمللی حفاظت از میراث فرهنگی نیز بارها بر آن تأکید شده است. مراکز تاریخی موفق جهان، پیش از آنکه به دنبال افزودن کاربریهای جدید باشند، تلاش میکنند آرامش، خوانایی و هویت تاریخی این فضاها را حفظ کنند. محمدحسین طالبیان، دبیر کمیته ملی حفاظت از بناها و محوطههای تاریخی ایران و معاون پیشین میراث فرهنگی کشور، نیز با همین رویکرد به موضوع نگاه میکند. او معتقد است مهمترین وظیفه مدیریت مراکز تاریخی، ایجاد محیطی امن، آرام و متناسب با شأن میراث فرهنگی برای خانوادهها، شهروندان و گردشگران است. طالبیان در گفتوگو با ما اظهار کرد: در همه کشورهای دنیا تلاش میشود مراکز تاریخی تا حد امکان به فضاهایی آرام، ایمن و مناسب برای حضور مردم تبدیل شوند. هر اندازه این فضاها آرامتر باشند، هم حرمت تاریخ بهتر حفظ میشود و هم کیفیت تجربه بازدیدکنندگان افزایش پیدا میکند. وی افزود: هر عاملی که این آرامش را بر هم بزند، باید با نگاه کارشناسی مورد بررسی قرار گیرد. مدیریت میراث فرهنگی صرفاً حفاظت از کالبد بناها نیست، بلکه حفاظت از کیفیت حضور انسان در این فضاها نیز بخشی از مأموریت آن محسوب میشود. حفاظت از میراث جهانی، آزمونی برای حکمرانی شهری آنچه از مجموع دیدگاهها برمیآید، مخالفت با فناوری یا حملونقل پاک نیست؛ بلکه تأکید بر این اصل است که هر فناوری و هر کاربری باید متناسب با هویت و ظرفیت مکان تاریخی تعریف شود. اکنون پرسش اصلی این است: آیا حضور گسترده اسکوترهای برقی در میدان نقش جهان با فلسفه پیادهراه، الزامات حفاظت از یک اثر ثبت جهانی و حق شهروندان برای تجربه آرام و ایمن سازگار است یا خیر؟ پاسخ به این پرسش، بیش از آنکه در تقابل دیدگاهها باشد، در تدوین ضوابط روشن، مطالعات شهری و گفتوگوی میان مدیران شهری، متخصصان میراث فرهنگی و جامعه مدنی نهفته است؛ مسیری که بسیاری از شهرهای تاریخی جهان پیشتر پیمودهاند. ✍🏻 کوروش دیباج؛ روزنامه نگار
ایجاد شده: 22/تیر/1405 آخرین ویرایش: 22/تیر/1405 مقالات و یادداشت ها
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز؛ در هفته گذشته، صنعت گردشگری و سفر در منطقه آسیا-اقیانوسیه و برخی دیگر از کشورها شاهد مجموعهای از تحولات مهم در حوزه تسهیل صدور ویزا، سیاستهای جذب گردشگر و عملکرد بخش گردشگری بود. بر این اساس، عربستان سعودی ویزای جدیدی را برای شهروندان بریتانیا معرفی کرده که امکان اقامت تا ۱۸۰ روز را فراهم میکند. همچنین امارات متحده عربی دامنه اجرای طرح ویزای فرودگاهی خود را به شش کشور دیگر گسترش داده است. در ژاپن نیز از اول ژوئیه، هزینه صدور ویزا برای اتباع خارجی تا پنج برابر افزایش یافته است، هرچند مسافران فیلیپینی از این افزایش هزینه معاف هستند. هند همزمان هزینه صدور ویزاهای گردشگری و درمانی برای شهروندان فیجی را حذف کرده و پس از نزدیک به دو سال، صدور ویزای گردشگری برای شهروندان بنگلادش را از سر گرفته است. هتلهای کانادا بالاترین رشد نرخ اقامت را از سال ۲۰۲۴ تاکنون به ثبت رساندهاند. تایوان نیز اعلام کرده است به گردشگرانی که مجدداً به این مقصد سفر کنند، مشوقی معادل ۲۵۰ دلار آمریکا پرداخت خواهد کرد. کرهجنوبی نیز از عبور شمار گردشگران خارجی ورودی از مرز ۱۰ میلیون نفر خبر داده است. استرالیا نیز از ثبت رکورد جدید در میزان هزینهکرد گردشگران خبر داده است؛ موضوعی که از تداوم روند رو به رشد صنعت گردشگری در این منطقه حکایت دارد.
ایجاد شده: 13/تیر/1405 آخرین ویرایش: 13/تیر/1405 اخبار خارجی
تصمیم اخیر برای تغییر عنوان «هنرستان یا دبیرستان هتلداری» به «هتلداری و گردشگری» در نگاه نخست شاید صرفاً یک تغییر نام به نظر برسد، اما در واقع بازتاب یک نگرش نادرست و غیرتخصصی نسبت به ماهیت صنعت هتلداری و نیازهای واقعی بازار کار است؛ نگرشی که متأسفانه طی سالهای گذشته به تدریج جایگاه هتلداری را در نظام سیاستگذاری گردشگری کشور تضعیف کرده است. در تمامی نظامهای پیشرفته آموزشی جهان، هتلداری (Hospitality) و گردشگری (Tourism) اگرچه دارای ارتباطات متقابل هستند، اما دو حوزه مستقل با دانش، مهارتها، استانداردها، مشاغل و مسیرهای آموزشی متفاوت محسوب میشوند. معتبرترین مؤسسات آموزشی جهان از جمله مدرسه عالی هتلداری لوزان سوئیس (EHL) نیز میان مدیریت هتلداری و مدیریت گردشگری تفکیک علمی و حرفهای قائل هستند و برای هر یک برنامههای تخصصی جداگانه طراحی میکنند. مسئله اصلی اینجاست که هتلداری یک فعالیت صرفاً گردشگری نیست؛ بلکه یک صنعت عملیاتی، خدماتی و سرمایهبر است که نیازمند آموزشهای تخصصی در حوزههای پذیرش، خانهداری، غذا و نوشیدنی، آشپزی، رزرواسیون، درآمدزایی، فروش، نگهداری تأسیسات، مدیریت عملیات، خدمات مهمان و استانداردهای بینالمللی اقامت است. در مقابل، گردشگری عمدتاً بر برنامهریزی سفر، بازاریابی مقصد، راهنمایی گردشگران، حملونقل، سیاستگذاری و توسعه مقاصد متمرکز است. به همین دلیل در بسیاری از کشورهای پیشرو، دانشآموزان و دانشجویان از همان ابتدای مسیر آموزشی میان رشتههای Hotel Management، Hospitality Management و Tourism Management تفکیک میشوند. علت این تفکیک روشن است: نیازهای شغلی این دو حوزه یکسان نیست. امروز صنعت جهانی سفر و گردشگری حدود ۳۵۷ میلیون شغل در جهان ایجاد کرده و نزدیک به ۱۰ درصد تولید ناخالص داخلی جهان را به خود اختصاص داده است. (World Travel & Tourism Council) اما در دل همین اکوسیستم عظیم، بخش اقامت و هتلداری یکی از بزرگترین و مهمترین مصرفکنندگان نیروی انسانی آموزشدیده محسوب میشود؛ تا جایی که شورای جهانی سفر و گردشگری (WTTC) هشدار داده است که صنعت مهماننوازی و گردشگری جهان تا سال ۲۰۳۵ با کمبود دهها میلیون نیروی کار مواجه خواهد شد و تنها در بخشهای مرتبط با مهماننوازی، شکاف نیروی انسانی به میلیونها نفر خواهد رسید. در چنین شرایطی، کشورهای توسعهیافته نهتنها آموزش تخصصی هتلداری را تضعیف نکردهاند، بلکه سرمایهگذاری گستردهای برای تربیت نیروی انسانی ماهر در این حوزه انجام دادهاند؛ زیرا به خوبی میدانند که کیفیت خدمات اقامتی مستقیماً بر رضایت گردشگران، درآمد ارزی، نرخ بازگشت مسافر و اعتبار برند ملی تأثیر میگذارد. نکته مهمتر آن است که صنعت هتلداری بزرگترین دریافتکننده سرمایهگذاری در زنجیره گردشگری است. گزارشهای بینالمللی سرمایهگذاری هتل نشان میدهد که حجم سرمایهگذاری در بخش اقامت و هتلها طی سالهای اخیر رشد قابل توجهی داشته و همچنان یکی از جذابترین حوزههای سرمایهگذاری در صنعت سفر محسوب میشود. بنابراین این پرسش جدی مطرح میشود که چرا بخشی که بیشترین حجم سرمایهگذاری، اشتغال مستقیم، داراییهای فیزیکی و نیاز به نیروی انسانی تخصصی را در اختیار دارد، باید در نظام آموزشی کشور به تدریج هویت مستقل خود را از دست بدهد؟ واقعیت این است که تجربه سالهای اخیر نشان میدهد هتلداری در بسیاری از تصمیمات اجرایی و حتی نمادین، به تدریج در سایه عنوان کلی «گردشگری» قرار گرفته است. حذف تدریجی واژه «هتلداری» از برخی رویدادها، نمایشگاهها و ساختارهای سیاستگذاری نمونهای از همین روند است. این در حالی است که در ادبیات جهانی، Hospitality نه زیرمجموعهای کماهمیت از Tourism، بلکه یکی از ارکان اصلی و مستقل آن محسوب میشود. نگرانی فعالان صنعت هتلداری از تغییر عنوان مدارس تخصصی هتلداری نیز دقیقاً از همین منظر قابل درک است. تجربه نشان داده است که هرگاه دو رشته تخصصی با نیازهای آموزشی متفاوت در یک ساختار آموزشی ادغام میشوند، به مرور سهم آموزشهای مهارتی، کارگاهی و عملی کاهش یافته و جای خود را به دروس عمومیتر و مشترک میدهد. نتیجه چنین رویکردی، کاهش عمق مهارتآموزی و تربیت فارغالتحصیلانی است که نه در هتلداری تخصص کافی دارند و نه در گردشگری. اگر هدف کشور توسعه گردشگری، ارتقای کیفیت خدمات، افزایش سرمایهگذاری و رقابتپذیری بینالمللی است، مسیر آن از تضعیف آموزش تخصصی هتلداری نمیگذرد. برعکس، امروز باید شاهد توسعه هنرستانهای تخصصی هتلداری، تجهیز کارگاههای آموزشی، ارتقای استانداردهای مهارتی و تقویت پیوند میان مدارس و هتلها باشیم. تغییر عنوان «هتلداری» به «هتلداری و گردشگری» شاید در ظاهر اقدامی کوچک باشد، اما در عمل میتواند نشانهای از یک خطای بزرگتر باشد؛ خطایی که میان یک صنعت عملیاتی و سرمایهبر با یک حوزه سیاستگذاری و خدمات سفر تمایز قائل نیست. صنعت هتلداری ایران بیش از هر زمان دیگری به نیروی انسانی ماهر نیاز دارد. تصمیمگیران باید به جای کمرنگ کردن هویت آموزشی این صنعت، برای تقویت آن برنامهریزی کنند. آینده هتلهای کشور با سرمایهگذاری در ساختمانها ساخته نمیشود؛ با سرمایهگذاری در آموزش نیروی انسانی ساخته میشود. ✍️ مهدی حسینی
ایجاد شده: 8/تیر/1405 آخرین ویرایش: 8/تیر/1405 مقالات و یادداشت ها
به گزارش هتل نیوز ؛ تازهترین دادههای مؤسسه پژوهشی «اسکیفت» نشان میدهد شتاب رشد صنعت گردشگری جهان در سال ۲۰۲۶ برای نخستین بار وارد محدوده منفی شده و نشانههایی از کند شدن روند بهبود بازار سفرهای بینالمللی مشاهده میشود. بر اساس شاخص سلامت سفر اسکیفت، این شاخص در ماه آوریل به ۹۹ واحد رسید؛ رقمی که بیانگر کاهش جزئی اما معنادار شتاب رشد گردشگری در مقیاس جهانی است. کارشناسان، افزایش هزینههای سفر، تنشهای ژئوپلیتیکی، رشد قیمت بلیت هواپیما و کاهش تقاضا برای سفرهای طولانیمدت را از مهمترین عوامل این تغییر روند عنوان میکنند. در نتیجه، بسیاری از گردشگران به جای حذف سفر از برنامه خود، به سمت مقاصد نزدیکتر و مقرونبهصرفهتر حرکت کردهاند. بررسیها نشان میدهد بازار گردشگری جهان با وجود حفظ تقاضا، وارد مرحلهای محتاطانهتر شده است؛ بهطوری که مسافران بیش از گذشته به قیمت، ارزش خدمات و هزینه نهایی سفر توجه میکنند. در این میان، برخی مقاصد آسیایی بهویژه ژاپن عملکرد بهتری نسبت به سایر مناطق داشتهاند، در حالی که بخشی از بازارهای اروپایی و مسیرهای طولانیمدت با افت تقاضا مواجه شدهاند. فعالان صنعت گردشگری معتقدند در صورت تداوم فشارهای اقتصادی و نااطمینانیهای سیاسی، رقابت میان مقاصد گردشگری برای جذب مسافران از طریق قیمتگذاری جذابتر و ارائه ارزش بیشتر به گردشگران شدت خواهد گرفت.
ایجاد شده: 7/تیر/1405 آخرین ویرایش: 7/تیر/1405 اخبار خارجی
به گزارش هتل نیوز ؛ " عبدالناصر همتی " رئیس کل بانک مرکزی گفت : در چارچوب تفاهمنامه ایران و آمریکا، ۱۲ میلیارد دلار از منابع مسدودی ایران در مرحله نخست آزادسازی خواهد شد و همزمان صادرات نفت، فرآوردههای نفتی و محصولات پتروشیمی در دوره ۶۰ روزه مذاکرات از معافیت تحریمی برخوردار میشود. او ادامه داد : آنچه در حال حاضر برای ما ضرورت دارد، امکان استفاده از این منابع است و با توجه به موافقتنامهای که در سال ۱۴۰۲ بین ایران و آمریکا امضا شد، منابع آزادشده برای واردات کالاهای اساسی و دارو هزینه شود. همتی با بیان اینکه : با تخصیص این منابع به کالاهای اساسی، منابع ارزی دیگری که قبلاً برای این منظور در نظر گرفته بودیم، آزاد شده و میتوانیم آنها را برای سایر نیازها یا ذخیرهسازی اختصاص دهیم گفت : چنین الزامی در دو یادداشتی که در جریان مذاکرات به امضا رسیده، وجود ندارد و بحث خرید اجباری از آمریکا مطرح نیست؛ در عین حال، ما هیچ مانعی برای خرید از آمریکا نمیبینیم؛ به شرط آنکه نرخ و کیفیت کالاهای اساسی مناسب باشد. وی در ادامه با بیان اینکه: مالکیت این منابع در اختیار بانک مرکزی است و پیشتر، بانک مرکزی این منابع را از دولت خریداری کرده و معادل ریالی آن را به دولت پرداخت کرده است؛ بنابراین این منابع جزو ذخایر بانک مرکزی محسوب میشوند افزود : زمانی که بانک مرکزی از این ذخایر برای خرید کالای اساسی هزینه کند، آن کالا را در داخل با نرخ معاملاتی به ریال میفروشد و از این طریق، بخشی از نقدینگی موجود در جامعه را جمعآوری کرده و شتاب رشد نقدینگی را کاهش میدهد. همتی افزود : در طول ۶۰ روزه دوره مذاکرات، امکان تحویل محمولههای نفت و پتروشیمی در هر بندری، حمل با هر نوع کشتی و واریز وجوه به هر حسابی که شرکت نفت ایران اعلام کند، وجود دارد و امکان تسویه با دلار نیز وجود دارد؛ هرچند استفاده از دلار به اختیار جمهوری اسلامی ایران است. رئیس کل بانک مرکزی در پایان گفت : مزیت این توافق، حذف هزینههای نقلوانتقالات مالی و پیچیدگیهای ناشی از تحریمهاست؛ البته مسیرهای قبلی برای خنثیسازی تحریمها کماکان به قوت خود باقی هستند.
ایجاد شده: 3/تیر/1405 آخرین ویرایش: 3/تیر/1405 اخبار داخلی
یادداشت اختصاصی تابستان روزگاری فصل کشف بود؛ فصل دویدن در کوچهها، لمس طبیعت، سفرهای خانوادگی، تجربه ناشناختهها و آموختن از دل زندگی. اما به نظر میرسد امروز تابستان برای بخش قابل توجهی از خانوادهها، بهویژه در طبقات مرفه و الیت جامعه، به میدان مسابقهای پرهزینه برای خرید آموزش تبدیل شده است؛ مسابقهای که گاهی بیش از آنکه دغدغه یادگیری داشته باشد، رنگ و بوی چشموهمچشمی و نمایش جایگاه اجتماعی به خود گرفته است. در سالهای اخیر، با افزایش تعطیلیهای مکرر مدارس به دلایل مختلف از آلودگی هوا و شرایط جوی گرفته تا بحرانها و رخدادهای پیشبینینشده، بسیاری از خانوادهها نسبت به کیفیت و استمرار آموزش رسمی دچار نگرانی شدهاند. توسعه آموزشهای آنلاین نیز اگرچه در ظاهر راهکاری برای جبران این خلأ بود، اما در عمل بار سنگینی را بر دوش والدین گذاشت؛ والدینی که ناچار شدند هم نقش پدر و مادر را ایفا کنند و هم نقش معلم، ناظر و مدیر آموزشی فرزندان خود را. در چنین شرایطی، بازار جدیدی شکل گرفته است؛ بازاری که بر نگرانی خانوادهها سوار شده و هر روز با نامی تازه ظاهر میشود. کلاسهای مهارت زندگی، هوش، خلاقیت، رباتیک، هوش مصنوعی، زبانهای متعدد، ریاضیات پیشرفته، برنامهنویسی، کارآفرینی کودک، کوچینگ نوجوانان و دهها عنوان جذاب دیگر که گاه بدون پشتوانه علمی مشخص و بدون نظام ارزیابی شفاف، با شهریههای سنگین به خانوادهها عرضه میشوند. آنچه نگرانکننده است، صرفاً هزینههای مالی این آموزشها نیست؛ بلکه تبدیل شدن آموزش به کالایی برای نمایش و رقابت اجتماعی است. در بسیاری از دورهمیها، گفتوگو درباره مقصد سفر خانوادگی جای خود را به مقایسه تعداد کلاسها، مربیان خصوصی و شهریههای پرداختی داده است. گویی هرچه برنامه کودک فشردهتر و گرانتر باشد، والدین موفقتر تلقی میشوند. اما پرسش اساسی اینجاست: آیا کودکان واقعاً به این حجم از آموزش نیاز دارند؟ بسیاری از پژوهشهای حوزه رشد کودک نشان میدهند که یادگیری صرفاً در کلاس درس اتفاق نمیافتد. طبیعت، سفر، بازی، تعاملات اجتماعی، مشاهده محیط و تجربه مستقیم جهان پیرامون از مهمترین ابزارهای یادگیری در دوران کودکی هستند. کودکی که در جنگل قدم میزند، با فرهنگهای مختلف آشنا میشود، در یک روستای بومی زندگی را از نزدیک میبیند، ستارهها را رصد میکند یا مسیر یک رودخانه را دنبال میکند، در حال آموختن مهارتهایی است که هیچ کلاس آنلاینی قادر به انتقال کامل آن نیست. گردشگری آموزشی و سفرهای تجربهمحور در بسیاری از کشورهای توسعهیافته به بخشی از نظام تربیتی تبدیل شدهاند. آنها دریافتهاند که جهان واقعی بزرگترین کلاس درس کودکان است. اما ما در حالی کودکان را از طبیعت، سفر و تجربه محروم میکنیم که ساعتهای بیشتری را در کلاسهایی میگذرانند که گاه خروجی و اثربخشی آنها نیز بهدرستی سنجیده نمیشود. از سوی دیگر، رشد قارچگونه برخی مراکز آموزشی غیررسمی و دورههای فاقد استانداردهای مشخص، زنگ خطری جدی است. بازاری که در آن ترس والدین از عقب ماندن فرزندشان به فرصتی اقتصادی تبدیل شده و رقابتی فشرده برای فروش آموزش شکل گرفته است. در چنین فضایی، بیش از آنکه کودک محور تصمیمگیری باشد، اضطراب والدین به موتور محرک بازار تبدیل میشود. نگرانی زمانی جدیتر میشود که بخش قابل توجهی از این بازار آموزشی در فضایی خاکستری و خارج از نظام نظارتی مؤثر فعالیت میکند. امروز والدین با انبوهی از دورهها، کارگاهها، کلاسها و بستههای آموزشی مواجهاند که بسیاری از آنها فاقد استانداردهای مشخص ارزیابی، نظام اعتبارسنجی شفاف و سازوکار سنجش کیفیت هستند. در موارد متعددی نیز مشخص نیست مدرسان و عرضهکنندگان این خدمات بر اساس چه معیارهای تخصصی و حرفهای انتخاب یا تأیید صلاحیت شدهاند. از سوی دیگر، گسترش فعالیتهای آموزشی با عناوین متنوع و بعضاً بدون مجوزهای لازم یا خارج از چارچوبهای متعارف آموزشی، به بازاری چند هزار میلیاردی تبدیل شده که نظارت مؤثر و هماهنگ بر آن چندان مشهود نیست. در چنین شرایطی، خانوادهها ناچارند تنها بر تبلیغات، توصیههای شفاهی یا فضای مجازی تکیه کنند؛ فضایی که در آن تشخیص آموزش واقعی از بازاریابی حرفهای روزبهروز دشوارتر میشود. نتیجه این وضعیت، شکلگیری نوعی اضطراب آموزشی در جامعه است؛ اضطرابی که به جای آنکه کودکان را به سمت یادگیری عمیق و تجربههای واقعی سوق دهد، آنان را در چرخهای از کلاسها، دورهها و برنامههای فشرده گرفتار میکند؛ چرخهای که گاه بیش از آنکه به رشد کودک کمک کند، به ددزایی فروشندگان آموزش منجر میشود. شاید به همین دلیل است که در بسیاری از کشورها، گرایش به آموزشهای خانگی یا هوماسکولینگ رو به افزایش است. نه به معنای حذف مدرسه، بلکه به معنای بازتعریف یادگیری و بازگرداندن نقش خانواده در فرآیند آموزش. خانوادههایی که ترجیح میدهند بخشی از آموزش فرزندانشان از دل تجربه، سفر، مطالعه آزاد، فعالیتهای میدانی و کشف جهان واقعی شکل بگیرد. تابستان قرار نیست نسخه فشردهای از سال تحصیلی باشد. تابستان فرصتی است برای زندگی کردن، نه صرفاً درس خواندن. فرصتی برای ساختن خاطره، کشف استعدادها، تقویت خلاقیت و آموختن از جهان واقعی. شاید وقت آن رسیده باشد که از خود بپرسیم: آیا کودکان ما واقعاً در حال یادگیری هستند یا فقط در مسابقهای شرکت کردهاند که بزرگترها برای نمایش موفقیت خود طراحی کردهاند؟ اگر پاسخ سؤال دوم باشد، باید منتظر نسلی باشیم که رزومهای پُر از کلاس و مدرک دارد، اما فرصت تجربه کردن زندگی را از دست داده است.
ایجاد شده: 26/خرداد/1405 آخرین ویرایش: 26/خرداد/1405 مقالات و یادداشت ها
به گزارش هورکا نیوز ؛ درتورم خوراکیها سفره خانوار را کوچک کرده و حالا به منوی رستورانها و پلتفرمهای سفارش غذا هم رسیده است. گزینههایی مانند مینیپرس، نصفپرس و غذای اقتصادی جایگزین پرسهای کامل شدهاند. بر اساس گزارش مرکز آمار، تورم سالانه خوراکیها در فروردین ۱۴۰۵ به ۷۳.۵ درصد رسیده است و مردم به جای حذف خرید، کوچکتر میخرند و پیش از سفارش، سقف هزینه را تعیین میکنند. بسیاری از رستورانها نیز به جای افزایش قیمت، حجم غذا را کاهش دادهاند. این کوچکسازی مصرف نشانه بازتنظیم سفره ایرانی در شرایطی است که قدرت خرید به شدت کاهش یافته است.
ایجاد شده: 22/خرداد/1405 آخرین ویرایش: 22/خرداد/1405 اخبار داخلی
به گزارش تور نیوز ؛ شرکت کارمانیا، بهرهبردار جدید غار علیصدر، در اطلاعیهای که بعد حذف شد، نرخ بلیت بازدید از غار علیصدر را برای گردشگران داخلی ۶۰۰ هزار تومان و برای گردشگران خارجی یک میلیون و ۲۰۰ هزار تومان اعلام کرد. این در حالی است که ادارهکل میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی استان همدان پیشتر در پاسخ به برخی گزارشهای رسانهای، نرخ فعلی بلیت غار علیصدر را ۲۸۰ هزار تومان اعلام کرده و برخی برآوردها درباره درآمدهای این مجموعه را غیرمستند دانسته بود. انتشار نرخهای جدید، پرسشهایی را درباره مبنای این افزایش چشمگیر ایجاد کرده است؛ از جمله اینکه آیا مجوزی برای افزایش بیش از ۱۰۰ درصدی بهای بلیت صادر شده یا اطلاعیه منتشرشده بر اساس سازوکار دیگری تنظیم شده است. در همین راستا، فعالان رسانهای و گردشگری خواستار شفافسازی درباره نرخ واقعی بلیت، جزئیات قرارداد بهرهبرداری و ابعاد واگذاری این مجموعه گردشگری شدهاند. به اعتقاد آنان، پاسخگویی شفاف میتواند ابهامات موجود پیرامون مهمترین ظرفیت گردشگری همدان را برطرف کند./ هگمتانه آنلاین
ایجاد شده: 17/خرداد/1405 آخرین ویرایش: 17/خرداد/1405 اخبار داخلی
به گزارش تور نیوز ؛ نماینده زابل در مجلس گفت : از خرداد ماه امسال، سهمیه سوخت با نرخ پنج هزار تومانی به کارت تمام خودروهای شخصی استان واریز خواهد شد. کارتهای آزاد سوخت در تمام جایگاههای سیستان و بلوچستان جمعآوری میشود و سهمیه کل استان با مساعدت ویژه و مقداری افزایش، به کارت تمام خودروهای شخصی واریز خواهد شد. وی با بیان اینکه این سهمیه جدید با نرخ پنج هزار تومان (نرخ سوم) محاسبه میشود افزود : مقرر شده در هر شهرستان یک یا ۲ جایگاه سوخت برای استفاده مسافران و مهمانان سایر استانها حفظ شود.
ایجاد شده: 2/خرداد/1405 آخرین ویرایش: 2/خرداد/1405 اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز؛ طبق اطلاعات روزنامه سان، بازیکنان انگلیس قرار است وسایل خواب شخصی خود را به هتل تیم در کانزاس سیتی ببرند. دلیل این تصمیم، شکایتهای مختلفی است که در سالهای اخیر درباره هتل محل اقامت سهشیرها مطرح شده؛ از جمله تشکهای سفت، بالشهای نامناسب و حتی عایق صوتی ضعیف اتاقها. یکی از مهمانان این هتل در سال ۲۰۲۴ نوشته بود که صدای اتاق کناری را بهوضوح میشنیده و هتل عملاً عایق صوتی مناسبی ندارد. فدراسیون فوتبال انگلیس حالا مجموعهای ویژه برای خواب بازیکنان آماده کرده که شامل تشکهای سفارشی، بالشهایی متناسب با بدن هر بازیکن، بالشهای ژلهای تنظیمکننده دما، ماسکهای خواب ارگونومیک و گوشگیرهای مخصوص برای حذف صداهای اضافی است. این اولین بار نیست که انگلیس پیش از تورنمنتهای بزرگ سراغ چنین ایدههایی میرود. در جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه، آنها برای بهتر خوابیدن بازیکنان، پردههای ضدنور در هتل نصب کرده بودند و در یورو ۲۰۲۴ هم از تجهیزات مخصوص خواب استفاده کردند؛ تورنمنتی که انگلیس تا فینال پیش رفت اما مقابل اسپانیا شکست خورد.
ایجاد شده: 30/اردیبهشت/1405 آخرین ویرایش: 30/اردیبهشت/1405 اخبار خارجی