به گزارش تور نیوز؛ نمایشگاه گردشگری عشایری و روستایی با هدف معرفی ظرفیتهای گردشگری روستایی و عشایری در تهران آغاز شده است. این نمایشگاه به شناسایی فرهنگ بومی و سبک زندگی جوامع محلی میپردازد. همچنین، جاذبههای کمتر شناختهشده ایران در این رویداد به نمایش گذاشته میشود. این نمایشگاه فرصتی منحصر به فرد برای آشنایی با جلوههای متنوع زندگی روستایی و عشایری فراهم میکند. بازدیدکنندگان میتوانند از میراث فرهنگی و ظرفیتهای گردشگری مناطق مختلف کشور بهرهمند شوند. زمان برگزاری این نمایشگاه از ۱۶ الی ۱۹ مهرماه ۱۴۰۵ است. محل برگزاری در محل دائمی نمایشگاههای بینالمللی تهران، واقع در خیابان سئول قرار دارد.
ایجاد شده: سه روز قبل آخرین ویرایش: سه روز قبل اخبار داخلی
✍🏻 به قلم؛ مهدی حسینی شاید وقت آن رسیده باشد که به جای تکرار پرسش همیشگی «مشکلات هتلداری ایران چیست؟»، پرسش بزرگتری را مطرح کنیم: آیا هتلداری ایران وارد عصر جدیدی شده است؟ پاسخ به این پرسش الزاماً به معنای آن نیست که همه هتلهای کشور مدرن شدهاند، فناوریهای روز دنیا در اختیار صنعت قرار گرفته یا مسائل قدیمی هتلداری یکباره حل شدهاند. اتفاقاً بسیاری از چالشهای گذشته همچنان وجود دارند. اما تحولات یک صنعت همیشه از زمانی آغاز نمیشود که همه نشانههای تغییر آشکار شده باشند. گاهی تغییر ابتدا در ترکیب آدمها، نوع نگاهها، سرمایهها، دانش و انتظارات شکل میگیرد و بعد، ساختار صنعت خود را با آن تطبیق میدهد. هتلداری ایران نیز به نظر میرسد در چنین نقطهای قرار گرفته است. صنعتی که در مقایسه با بسیاری از کشورهای صاحبنام گردشگری، عمر چندان طولانی ندارد، امروز با تغییر مهمی در نسل فعالان خود مواجه است. نسل تازهای وارد هتلداری شده که الزاماً همه مسیر حرفهای خود را از هتل و مدرسه هتلداری آغاز نکرده است. مدیران و متخصصانی از حوزههای مختلف، با تجربههایی در مدیریت، فناوری، بازاریابی، سرمایهگذاری و کسبوکارهای جدید، به این صنعت علاقهمند شده و وارد آن شدهاند. در کنار آنها، نسلی از نیروهای جوان نیز با دسترسی بیسابقه به دانش و تجربه جهانی، دیگر حاضر نیستند هتلداری را صرفاً با الگوهای چند دهه گذشته تعریف کنند. همزمان، بخشی از نسل قدیمی صنعت به دلایل طبیعی از چرخه مدیریت حرفهای فاصله میگیرد؛ برخی بازنشسته میشوند، برخی جای خود را به نسل جدید میدهند و برخی نیز در مواجهه با تغییرات سریع دانش و فناوری، دیگر نمیتوانند با سرعت گذشته خود را بهروز کنند. این اتفاق لزوماً به معنای نفی نسل گذشته نیست. اتفاقاً هتلداری امروز بخش بزرگی از تجربه و هویت خود را مدیون همان نسل است. اما هیچ صنعتی نمیتواند تنها با اتکا به تجربه گذشته، خود را برای آینده آماده کند. تجربه زمانی ارزشمندتر میشود که با یادگیری مستمر همراه باشد. در سوی دیگر، سرمایه نیز در حال تغییر چهره هتلداری ایران است. ورود سرمایههای بزرگتر به حوزه هتلسازی و توسعه پروژههای گردشگری، نگاه اقتصادی به هتل را تغییر داده است. هتل دیگر صرفاً یک مجموعه اقامتی نیست؛ یک دارایی، یک برند، یک کسبوکار پیچیده و یک زنجیره ارزش است که میتواند با فناوری، بازاریابی، داده و مدیریت حرفهای، ارزش بسیار متفاوتی ایجاد کند. این تغییرات در زمانی اتفاق میافتد که فناوری، مرزهای یادگیری را نیز از میان برداشته است. تا همین چند سال پیش، دستیابی به دانش روز هتلداری جهان برای بسیاری از فعالان صنعت دشوار بود. امروز یک مدیر جوان ایرانی میتواند در چند دقیقه به گزارشهای تخصصی، مطالعات موردی، تجربه برندهای بزرگ، دورههای آموزشی و آخرین تحولات فناوری دسترسی پیدا کند. هوش مصنوعی نیز این روند را شتابی چند برابر داده است. مسافر هم تغییر کرده است. او پیش از رزرو هتل، تصاویر، امتیازها، نظرات، قیمتها و تجربه دیگران را میبیند و در نهایت، هتل ایرانی را نه فقط با رقیب داخلی، بلکه با تجربهای که در سفر قبلی خود در استانبول، دبی، سنگاپور یا هر شهر دیگری داشته مقایسه میکند. بنابراین رقابت هتلها دیگر محدود به خیابان، شهر یا حتی کشور نیست؛ رقابت در ذهن و تجربه مسافر اتفاق میافتد. جهان نیز با سرعت زیادی در حال تغییر است. دبی در حال توسعه مدلهای دیجیتال و بیومتریک برای سادهتر کردن تجربه ورود و اقامت در هتلهاست. عربستان با سرمایهگذاری گسترده و ورود برندهای بینالمللی، در حال بازتعریف جایگاه خود در بازار جهانی گردشگری و هتلداری است. در بسیاری از بازارهای پیشرو نیز هوش مصنوعی، تحلیل داده، شخصیسازی تجربه میهمان و اتوماسیون فرآیندها از مرحله «ایدههای آینده» عبور کرده و به موضوعات واقعی مدیریت هتل تبدیل شدهاند. در چنین شرایطی، شاید مسئله اصلی هتلداری ایران دیگر فقط این نباشد که چه مشکلاتی داریم؟ ؛ بلکه باید پرسید «هتلداری ایران در عصر جدید قرار است چگونه باشد؟» به باور من، اینجا همان نقطهای است که مفهوم هتلداری نوین ایران معنا پیدا میکند. هتلداری نوین الزاماً به معنای هتلهای پر از تجهیزات و فناوریهای پیچیده نیست. هتلداری نوین پیش از آنکه یک تغییر تکنولوژیک باشد، یک تغییر در نگرش است؛ تغییر از مدیریت مبتنی بر عادت به مدیریت مبتنی بر یادگیری، از تصمیمگیری صرفاً تجربی به تصمیمگیری دادهمحور، از فروش اتاق به طراحی تجربه، از نگاه سنتی به نیروی انسانی به توسعه سرمایه انسانی و از مدیریت یک ساختمان به مدیریت یک برند و یک اکوسیستم تجربه. در این نگاه، مدیر هتل آینده فقط مدیر اتاق و لابی و رستوران نیست؛ او باید همزمان با فناوری، داده، برند، تجربه مشتری، منابع انسانی و اقتصاد کسبوکار آشنا باشد. نیروی جوان دیگر صرفاً مجری دستورهای مدیر ارشد نیست؛ میتواند صاحب ایده، متخصص و حتی یک برند حرفهای مستقل باشد. پرسنالبرندینگ نیز به تدریج به یکی از واقعیتهای صنعت تبدیل میشود و رقابت میان متخصصان برای دیدهشدن، اثرگذاری و ساختن اعتبار حرفهای، بخشی از آینده هتلداری خواهد بود. این تغییر البته به معنای کنار گذاشتن تجربه و سنت نیست. هتلداری بدون مهماننوازی، حتی با پیشرفتهترین فناوریها، چیزی کم دارد. مسئله این است که تجربه نسلهای گذشته باید با دانش نسل جدید ترکیب شود؛ نه اینکه این دو در برابر یکدیگر قرار بگیرند. کشورهایی که امروز در گردشگری و هتلداری پیشرو هستند نیز یکشبه به این نقطه نرسیدهاند. آنها در مقاطع مختلف، با تغییر در سیاستگذاری، سرمایهگذاری، آموزش، فناوری و مدلهای کسبوکار، شیوه نگاه خود به صنعت را تغییر دادهاند. آنچه امروز در برخی کشورهای منطقه میبینیم، حاصل همین تغییر نگاه است؛ نه صرفاً ساخت چند هتل جدید. بنابراین شاید زمان آن رسیده باشد که در ایران نیز از «مدیریت مشکلات هتلداری» عبور کنیم و درباره «آینده هتلداری» حرف بزنیم. ممکن است هنوز برای برخی، صحبت از عصر نوین هتلداری در ایران زود به نظر برسد. اما اگر تعداد و تنوع بازیگران صنعت، ورود سرمایههای جدید، تغییر نسل مدیران، افزایش دسترسی به دانش جهانی، ظهور فناوریهایی مانند هوش مصنوعی، تغییر رفتار مسافر و اهمیت روزافزون برند شخصی متخصصان را کنار یکدیگر قرار دهیم، دیگر نمیتوان این تغییرات را اتفاقاتی پراکنده و بیارتباط با یکدیگر دانست. به نظر میرسد هتلداری ایران در حال عبور از یک مرز تاریخی است؛ مرزی میان آنچه تاکنون بوده و آنچه میتواند باشد. هتلداری نوین ایران شاید هنوز یک ساختار تثبیتشده نباشد، اما میتواند نامی برای مسیری باشد که صنعت ناگزیر به پیمودن آن است. مسئله دیگر این نیست که آیا این تحول اتفاق خواهد افتاد یا نه. مسئله این است که چه کسانی آن را آغاز میکنند، چه کسانی آن را میسازند و چه کسانی در تاریخ این تحول، پیشرو خواهند بود. و شاید اکنون، بیش از هر زمان دیگری، زمان آن رسیده باشد که درباره هتلداری نوین ایران نه به عنوان یک رؤیا، بلکه به عنوان یک پروژه واقعی برای آینده صنعت سخن بگوییم.
ایجاد شده: 30/شهریور/1405 آخرین ویرایش: 30/شهریور/1405 مقالات و یادداشت ها
به گزارش تور نیوز؛ کاروانسرای روسها در سبزوار که به عنوان یکی از بناهای تاریخی شناخته میشود، به تازگی تخریب شده است. این تخریب پرسشهایی را درباره روند قانونی آن به وجود آورده است. گزارشها نشان میدهند که تخریب با ماشینآلات سنگین انجام شده است. در این میان، اطلاعات دقیقی درباره وضعیت ثبتی بنا یا مجوز تخریب از سوی مراجع مسئول منتشر نشده است. این کاروانسرا در مرکز شهر سبزوار و در خیابان اسدآبادی واقع شده بود. پیشتر نیز برخی قسمتهای آن دچار آسیب شده بودند. اکنون انتظار میرود که شهرداری سبزوار و اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی شهرستان درخصوص مجوز تخریب و مراحل قانونی این اقدام توضیحات لازم را ارائه دهند.
ایجاد شده: 19/شهریور/1405 آخرین ویرایش: 19/شهریور/1405 اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز؛ سخنگوی سازمان آتشنشانی مشهد از وقوع آتشسوزی در طبقات منفی یک هتلآپارتمان واقع در خیابان آخوند خراسانی خبر داد. این حادثه باعث شد که بیش از ۳۰۰ نفر در محل گرفتار شوند. نیروهای آتشنشانی بهسرعت به محل حادثه اعزام شدند. با تلاشهای آنان، عملیات امداد و نجات بهطور موفقیتآمیز انجام شد. افراد گرفتار با دقت و سرعت از محل حادثه خارج شدند.
ایجاد شده: 16/شهریور/1405 آخرین ویرایش: 16/شهریور/1405 اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز؛ 🔳 نام اکبر عبدی بر یکی از خیابانهای تهران ماندگار شد در جریان جلسه روز سهشنبه سوم شهریورماه شورای اسلامی شهر تهران، از خانواده زندهیاد اکبر عبدی، بازیگر پیشکسوت سینما و تلویزیون، تقدیر شد. همزمان با این مراسم، خیابان "پندار" به نام اکبر عبدی نامگذاری شد تا یاد و نام این هنرمند فقید در یکی از معابر پایتخت ماندگار شود. اکبر عبدی، بازیگر شناختهشده سینما و تلویزیون، روز جمعه دوم مردادماه پس از یک دوره بیماری و در ۶۶ سالگی درگذشت.
ایجاد شده: 3/شهریور/1405 آخرین ویرایش: 3/شهریور/1405 اخبار داخلی
به گزارش هورکا نیوز ؛ "مهدی چمران" رئیس شورای اسلامی شهر تهران، در حاشیه یکی از نشستهای شورای شهر، در پاسخ به پرسش خبرنگار ایتنا درباره پلمب کافهها و موضوع حجاب، اظهاراتی مطرح میکند که بازتاب گستردهای در فضای مجازی داشته است. وی در پاسخ به این پرسش که در زمان جنگ از خانمهایی که حجاب نداشتند در خیابان استقبال شد؛ چرا در کافهها از آنها استقبال نمیشود؟ گفت: «آن وقت دیگر کافهها خیلی، خیلی کافه میشوند.» این اظهارات در حالی مطرح شده است که طی هفتههای اخیر، موضوع پلمب برخی کافهها و واحدهای صنفی به دلیل آنچه رعایت نکردن ضوابط حجاب عنوان میشود، بار دیگر به یکی از محورهای بحث در فضای رسانهای و شبکههای اجتماعی تبدیل شده است.
ایجاد شده: 1/مرداد/1405 آخرین ویرایش: 1/مرداد/1405 اخبار داخلی
به گزارش هورکا نیوز ؛ گزارشهای منتشرشده از پلمب تعدادی کافه و کافهرستوران در محدوده خیابانهای سنایی و ایرانشهر تهران خبر میدهد. بر اساس این گزارشها، واحدهایی از جمله «سام کافه»، «جو کافه»، «دو بار»، «مان»، «نووک»، «تئوری» و چند مجموعه دیگر روز دوشنبه توسط نهادهای مسئول پلمب شدهاند. تاکنون هیچ نهاد رسمی جزئیات دقیقی درباره دلایل این اقدام اعلام نکرده است، اما پیگیریهای رسانهای نشان میدهد مواردی مانند رعایت ضوابط صنفی، موضوع حجاب و شئونات عمومی، نحوه ارائه خدمات غذایی و همچنین استفاده از پیادهرو برای استقرار میز و صندلی از جمله موارد مطرحشده در تذکرات اخیر به برخی واحدهای صنفی این محدوده بوده است. برخی منابع محلی نیز از افزایش بازرسیها و نظارتها بر کافهها و رستورانهای مرکز تهران در هفتههای اخیر خبر دادهاند. با این حال، تا زمان انتشار این خبر، هیچ اطلاعیه رسمی از سوی پلیس اماکن یا دستگاههای مسئول درباره جزئیات تخلفات منتسب به هر یک از این واحدها منتشر نشده است. فعالان صنف کافه و رستوران معتقدند شفافسازی دلایل پلمب واحدهای صنفی و اعلام ضوابط مشخص میتواند به کاهش ابهامات و جلوگیری از بروز مشکلات مشابه برای سایر کسبوکارهای حوزه پذیرایی و گردشگری شهری کمک کند.
ایجاد شده: 31/تیر/1405 آخرین ویرایش: 31/تیر/1405 اخبار داخلی
به گزارش تور نیوز ؛ رشت به عنوان نخستین شهر ایران، محل فعالیت اولین وسیله نقلیه عمومی خیابانی یا همان اتوبوس عمومی کشور بود؛ وسیلهای که نقطه آغاز شکلگیری حملونقل عمومی شهری در ایران به شمار میرود. این اتوبوس در ابتدا متعلق به یک تاجر بلژیکی بود که برای چند سال در شهر رشت به جابهجایی مسافران پرداخت، اما به دلیل سودآور نبودن فعالیت، آن را به حاج محمدآقا معینالتجار بوشهری، از بازرگانان شناختهشده آن دوران، واگذار کرد. معینالتجار نیز پس از سالهای مشروطه، این اتوبوس را به تهران منتقل کرد. در ادامه و از سال ۱۲۹۰ خورشیدی، اتوبوسهای مونتاژشده خارجی از جمله مدلهای فورد کروکی وارد ایران شدند و در تهران و دیگر شهرهای بزرگ آن زمان، از جمله رشت، مورد استفاده قرار گرفتند. سالها بعد و همزمان با آغاز مونتاژ خودروهای سواری در کشور، شرکت واحد اتوبوسرانی تهران در سال ۱۳۳۵ فعالیت خود را آغاز کرد و توسعه حملونقل عمومی در رشت نیز در سال ۱۳۴۵ وارد مرحله جدیدی شد.
ایجاد شده: 22/تیر/1405 آخرین ویرایش: 22/تیر/1405 اخبار داخلی
حضور گسترده اسکوترهای برقی در میدان نقش جهان اصفهان، بار دیگر بحث میان کارشناسان میراث فرهنگی و مدیران شهری را درباره حدود استفاده از این فضای ثبت جهانی داغ کرده است؛ موضوعی که میان ضرورت توسعه حملونقل پاک و الزام حفاظت از یکی از مهمترین عرصههای تاریخی کشور، چالشی جدی ایجاد کرده است. میدان نقش جهان، قلب تپنده اصفهان و یکی از شاخصترین میدانهای تاریخی جهان، بیش از چهار قرن است که نهتنها بهعنوان شاهکاری از معماری و شهرسازی عصر صفوی شناخته میشود، بلکه نمونهای کمنظیر از تلفیق زندگی شهری، تجارت، آیین، فرهنگ و هنر ایرانی به شمار میرود. میدانی که ثبت آن در فهرست میراث جهانی یونسکو صرفاً به دلیل شکوه معماری چهار بنای پیرامونی آن نبوده، بلکه سازمان یونسکو این مجموعه را به دلیل حفظ یک نظام شهری منحصربهفرد، تداوم حیات اجتماعی و ارزش برجسته جهانی آن به ثبت رسانده است. در دهههای اخیر، یکی از مهمترین رویکردهای مدیریت میراث فرهنگی در شهرهای تاریخی جهان، بازگرداندن عرصههای تاریخی به عابران پیاده بوده است. از فلورانس و دوبروونیک گرفته تا بروژ، سالزبورگ، کراکوف و بخشهای تاریخی پاریس، سیاست مشترک مدیران شهری، کاهش حضور وسایل نقلیه و افزایش امنیت و آرامش شهروندان و گردشگران بوده است. این رویکرد نهتنها با هدف حفاظت از کالبد تاریخی دنبال میشود، بلکه کیفیت تجربه حضور در میراث جهانی را نیز ارتقا میدهد؛ تجربهای که در آن آرامش، امنیت و امکان مکث و تماشای میراث، بخشی از ارزش اثر تاریخی محسوب میشود. در ایران نیز طی سالهای گذشته، میدان نقش جهان بهتدریج به سمت تقویت رویکرد پیادهمداری حرکت کرده است. حذف تردد موتورسیکلتها از عرصه میدان، یکی از مهمترین مطالبات فعالان میراث فرهنگی، کسبه بازار و شهروندان بود که پس از سالها پیگیری به نتیجه رسید و بسیاری آن را گامی در راستای حفاظت از مهمترین فضای تاریخی اصفهان ارزیابی کردند. با این حال، طی دو سال گذشته، حضور گسترده اسکوترهای برقی در میدان نقش جهان، بار دیگر بحثی جدی میان کارشناسان میراث فرهنگی، معماران، شهرسازان و مدیران شهری ایجاد کرده است؛ موضوعی که تنها به یک وسیله حملونقل محدود نمیشود، بلکه پرسشهای مهمتری را درباره فلسفه پیادهراه، نحوه مدیریت عرصههای ثبت جهانی، حقوق عابران پیاده، امنیت گردشگران و نسبت میان توسعه گردشگری و حفاظت از میراث جهانی مطرح میکند. اگرچه اسکوترهای برقی در بسیاری از شهرهای جهان بهعنوان یکی از شیوههای حملونقل پاک شناخته میشوند، اما تقریباً در همه این شهرها استفاده از آنها تابع ضوابط سختگیرانهای همچون تعیین مسیر اختصاصی، محدودیت سرعت، نظارت هوشمند، اولویت مطلق عابر پیاده و ممنوعیت ورود به بسیاری از عرصههای تاریخی است. از همین رو، کارشناسان معتقدند نمیتوان صرف وجود اسکوتر در برخی شهرهای اروپایی را دلیلی بر امکان استفاده آزادانه از آن در یک میدان ثبت جهانی دانست؛ زیرا هر فضای تاریخی، اقتضائات حفاظتی و مدیریتی خاص خود را دارد. میدان تاریخی، فضای چندمنظوره است؛ اما نه برای هر نوع فعالیت شعله وحدتپور، کنشگر میراث فرهنگی، عضو ایکوموس ایران و دانشآموخته دکترای مرمت بناها و بافتهای تاریخی، در گفتوگو با پیام ما با تأکید بر اینکه برداشتهای امروز از مفهوم چندمنظوره بودن میدان نقش جهان با واقعیت تاریخی آن فاصله دارد، اظهار کرد: میدان نقش جهان از ابتدای شکلگیری خود فضایی انعطافپذیر بوده، اما انعطافپذیری هرگز به معنای پذیرش هر نوع کاربری نیست. این میدان در دوره صفوی محل برگزاری بازی چوگان، آیینهای رسمی، رژههای نظامی، جشنهای حکومتی و مراسم عمومی بوده، اما هیچیک از این کاربریها به صورت همزمان یا بدون برنامه در میدان جریان نداشته است. وی افزود: هر یک از این فعالیتها زمان، نظم و ضابطه مشخصی داشتهاند و در هنگام برگزاری یک رویداد، سایر فعالیتها متوقف میشد. بنابراین استناد به گذشته تاریخی میدان برای توجیه هر نوع استفاده امروزی، برداشت دقیقی از تاریخ شهرسازی ایران نیست. این پژوهشگر حوزه مرمت بناهای تاریخی ادامه داد: حتی در دوره پهلوی که میدان بهعنوان یک پارک شهری مورد استفاده قرار گرفت نیز این تغییر کاربری به معنای بیضابطه شدن فضا نبود. هیچگاه قرار نبوده است که یک فضای عمومی تاریخی میزبان همه فعالیتهای ممکن باشد. همانگونه که نمیتوان انتظار داشت همه برنامههای ورزشی، تفریحی، آیینی و اجتماعی یک شهر در یک میدان تاریخی متمرکز شود، ورود هر وسیله یا فعالیت جدید نیز نیازمند ارزیابی کارشناسی است. وحدتپور با اشاره به حذف موتورسیکلتها از میدان نقش جهان گفت: حدود دو سال و نیم پیش، با مطالبه جدی مردم، فعالان میراث فرهنگی، کسبه بازار و همراهی دستگاههای مسئول، تردد موتورسیکلتها از میدان حذف شد و این اقدام، گام مهمی در تبدیل میدان به یک فضای پیادهمدار بود؛ فضایی که عابر پیاده بتواند بدون نگرانی، با آرامش و امنیت در آن حرکت کند. وی تصریح کرد: هنوز آثار مثبت این تصمیم به طور کامل نمایان نشده بود که اسکوترها وارد میدان شدند و اکنون همان دغدغههایی که پیشتر درباره موتورسیکلتها وجود داشت، با شکل دیگری دوباره در حال تکرار است؛ با این تفاوت که این بار بسیاری تصور میکنند چون اسکوتر وسیلهای برقی است، بنابراین حضور آن در یک میدان تاریخی نیز بدون اشکال خواهد بود؛ در حالی که موضوع اصلی صرفاً نوع موتور محرکه نیست، بلکه امنیت، شأن فضای تاریخی و کیفیت حضور عابران است. پیادهراه، بدون امنیت معنایی ندارد موضوع حضور اسکوترها در میدان نقش جهان تنها از منظر حفاظت میراث فرهنگی قابل بررسی نیست. این مسئله یکی از موضوعات مهم در ادبیات معاصر شهرسازی و طراحی فضاهای عمومی نیز به شمار میرود؛ جایی که میان توسعه شیوههای نوین حملونقل، حقوق عابران پیاده و حفظ کیفیت فضاهای عمومی باید تعادلی پایدار برقرار شود. در بسیاری از شهرهای اروپایی که امروز بهعنوان الگوی پیادهراهسازی شناخته میشوند، ورود اسکوترهای اشتراکی ابتدا با استقبال روبهرو شد، اما افزایش تصادفها، مزاحمت برای عابران، اشغال فضاهای عمومی و کاهش احساس امنیت، مدیران شهری را به سمت تدوین مقررات سختگیرانهتر سوق داد؛ مقرراتی که در برخی شهرها حتی به ممنوعیت کامل اسکوتر در بخشهای تاریخی انجامید و در برخی دیگر تنها استفاده در مسیرهای اختصاصی، با سرعت محدود و تحت نظارت را مجاز دانست. پیروز حناچی، معمار، استاد دانشگاه و از صاحبنظران شناختهشده حوزه شهرسازی، معتقد است اصل مسئله نه مخالفت یا موافقت با اسکوتر، بلکه نحوه مدیریت حضور آن در قلمرو عمومی است. وی در گفتوگو با ما اظهار کرد: دوچرخه و اسکوتر از جمله پدیدههایی هستند که طی دو دهه اخیر در بسیاری از شهرهای دنیا گسترش یافتهاند. البته درباره اسکوتر، به دلیل سرعت بالاتر و ویژگیهای خاص آن، مسائل ایمنی جدیتری مطرح شده است و امروز حتی در کشورهای اروپایی نیز یکی از مهمترین موضوعات مورد بحث، تدوین مقررات مشخص برای استفاده از این وسایل است. میدان نقش جهان، فضای عبور نیست؛ فضای مکث است حناچی با اشاره به جایگاه ویژه میدان نقش جهان در نظام شهرسازی ایران اظهار کرد: باید به این نکته توجه داشت که کارکرد اصلی چنین میدانی، ایجاد امکان حضور، مکث، تماشا و تعامل اجتماعی است. مردم به میدان نقش جهان نمیآیند که صرفاً از نقطهای به نقطه دیگر بروند، بلکه میآیند تا از کیفیت فضا، معماری، چشمانداز تاریخی و محیط فرهنگی آن استفاده کنند. وی ادامه داد: طبیعی است که همه افراد توانایی پیادهروی طولانی ندارند و برخی ممکن است برای جابهجایی به وسیله کمکی نیاز داشته باشند، اما این موضوع نیز باید در قالب یک نظام مشخص مدیریت شود. همانگونه که درشکههای میدان نیز با مسیر مشخص، تعداد محدود و هویت تاریخی خود فعالیت میکنند، درباره سایر شیوههای جابهجایی نیز باید ضابطه وجود داشته باشد. این استاد دانشگاه افزود: اگر تقاضای واقعی برای استفاده از اسکوتر وجود دارد، پیش از هر اقدامی باید بررسی شود که آیا این تقاضا با مأموریت و ظرفیت میدان نقش جهان همخوانی دارد یا خیر. پس از آن نیز باید درباره مسیر حرکت، سرعت مجاز، شیوه نظارت و حقوق عابر پیاده تصمیمگیری شود. نمیتوان اجازه داد کل فضای میدان در اختیار یک وسیله قرار گیرد و بعد انتظار داشت تعارضی میان کاربران مختلف به وجود نیاید. وی با اشاره به تجربه برخی شهرهای اروپایی گفت: در شهرهایی مانند پاریس، توسعه مسیرهای دوچرخه و اسکوتر بر اساس مطالعات شهری، نظرسنجی از شهروندان و ارزیابی آثار آن انجام میشود. حتی در آنجا نیز با افزایش حوادث، مقررات سختگیرانهتری برای استفاده از اسکوتر وضع شده است. بنابراین اگر از تجربه جهانی سخن میگوییم، باید همه ابعاد آن را ببینیم، نه صرفاً حضور این وسیله در برخی خیابانها. میراث جهانی، پیش از هر چیز به آرامش نیاز دارد آنچه دو دیدگاه پیشین را به یکدیگر نزدیک میکند، تأکید بر مفهوم امنیت و کیفیت حضور انسان در عرصههای تاریخی است؛ مفهومی که در اسناد بینالمللی حفاظت از میراث فرهنگی نیز بارها بر آن تأکید شده است. مراکز تاریخی موفق جهان، پیش از آنکه به دنبال افزودن کاربریهای جدید باشند، تلاش میکنند آرامش، خوانایی و هویت تاریخی این فضاها را حفظ کنند. محمدحسین طالبیان، دبیر کمیته ملی حفاظت از بناها و محوطههای تاریخی ایران و معاون پیشین میراث فرهنگی کشور، نیز با همین رویکرد به موضوع نگاه میکند. او معتقد است مهمترین وظیفه مدیریت مراکز تاریخی، ایجاد محیطی امن، آرام و متناسب با شأن میراث فرهنگی برای خانوادهها، شهروندان و گردشگران است. طالبیان در گفتوگو با ما اظهار کرد: در همه کشورهای دنیا تلاش میشود مراکز تاریخی تا حد امکان به فضاهایی آرام، ایمن و مناسب برای حضور مردم تبدیل شوند. هر اندازه این فضاها آرامتر باشند، هم حرمت تاریخ بهتر حفظ میشود و هم کیفیت تجربه بازدیدکنندگان افزایش پیدا میکند. وی افزود: هر عاملی که این آرامش را بر هم بزند، باید با نگاه کارشناسی مورد بررسی قرار گیرد. مدیریت میراث فرهنگی صرفاً حفاظت از کالبد بناها نیست، بلکه حفاظت از کیفیت حضور انسان در این فضاها نیز بخشی از مأموریت آن محسوب میشود. حفاظت از میراث جهانی، آزمونی برای حکمرانی شهری آنچه از مجموع دیدگاهها برمیآید، مخالفت با فناوری یا حملونقل پاک نیست؛ بلکه تأکید بر این اصل است که هر فناوری و هر کاربری باید متناسب با هویت و ظرفیت مکان تاریخی تعریف شود. اکنون پرسش اصلی این است: آیا حضور گسترده اسکوترهای برقی در میدان نقش جهان با فلسفه پیادهراه، الزامات حفاظت از یک اثر ثبت جهانی و حق شهروندان برای تجربه آرام و ایمن سازگار است یا خیر؟ پاسخ به این پرسش، بیش از آنکه در تقابل دیدگاهها باشد، در تدوین ضوابط روشن، مطالعات شهری و گفتوگوی میان مدیران شهری، متخصصان میراث فرهنگی و جامعه مدنی نهفته است؛ مسیری که بسیاری از شهرهای تاریخی جهان پیشتر پیمودهاند. ✍🏻 کوروش دیباج؛ روزنامه نگار
ایجاد شده: 22/تیر/1405 آخرین ویرایش: 22/تیر/1405 مقالات و یادداشت ها
به گزارش فلای نیوز ؛ ایلنا نوشت ؛ تبعات جنگ و خسارات وارده به ناوگان هوایی و فرودگاههای کشور، اکنون دامنگیر نیروی کار متخصص این حوزه شده است. بر اساس گزارشهای دریافتی از منابع کارگری خطوط هواپیمایی دست به تعدیل گسترده نیروهای خود زدهاند؛ تا جایی که حدود ۴۰۰ نفر از مجموع ۱۵۰۰ مهماندار هواپیما در شرکتهای مختلف خطوط هوایی مستقر در تهران، شغل خود را از دست داده و خانهنشین شدهاند. بخش عمدهای از این ۴۰۰ مهماندار تعدیلشده را نیروهای جوان، تحصیلکرده و مسلط به زبانهای خارجی تشکیل میدهند که دورههای تخصصی و هزینهبر ایمنی و پرواز را سپری کردهاند. بر اساس اظهارات فعالان کارگری، تعداد قابلتوجهی از این مهمانداران تحصیلکرده و باسابقه، اکنون در پلتفرمهای تاکسی اینترنتی مانند «اسنپ» مشغول به کار هستند تا بتوانند هزینههای معیشتی خود را تأمین کنند. این تغییر وضعیت از یک شغل تخصصی، حساس و پرریسک به مشاغل بیثبات و روزمزد، علاوه بر تحمیل آسیبهای روحی و معیشتی به کارگران، نشاندهنده هدررفت شدید سرمایههای انسانیِ آموزشدیده در کشور است.
ایجاد شده: 21/خرداد/1405 آخرین ویرایش: 21/خرداد/1405 اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز ؛ برند مطرح و جهانی لویی ویتون در ادامه توسعه فعالیتهای خود در حوزه سبک زندگی و مهماننوازی، نخستین هتل لوکس اختصاصی خود را در شهر پاریس راهاندازی میکند؛ هتلی که پیشبینی میشود در ماه مارس ۲۰۲۶ افتتاح شود. این پروژه در ساختمانی تاریخی به سبک معماری هاوسمان و در خیابان مشهور شانزهلیزه پاریس اجرا شده است؛ بنایی ۶ هزار متر مربعی که پیشتر بهعنوان دفتر مرکزی یک بانک مورد استفاده قرار میگرفت و اکنون بهطور کامل بازطراحی و بازسازی شده است. نمای ساختمان در دوران بازسازی با سازهای عظیم و الهامگرفته از مونوگرام مشهور لویی ویتون پوشانده شده؛ اقدامی که هویت بصری این برند فرانسوی را بهخوبی به نمایش میگذارد. طبق اعلام منابع مرتبط با پروژه، این هتل فوقلوکس شامل سوئیتهای اختصاصی، رستورانهای سطح بالا، مجموعه اسپا و تجربههای سفارشی مبتنی بر سبک زندگی و هنر اصیل فرانسوی خواهد بود. ورود لویی ویتون به صنعت هتلداری، بخشی از روند گسترش برندهای لوکس جهان به حوزه گردشگری و مهماننوازی به شمار میرود؛ مسیری که در سالهای اخیر با استقبال گسترده بازار سفرهای لاکچری همراه بوده است.
ایجاد شده: 2/خرداد/1405 آخرین ویرایش: 2/خرداد/1405 اخبار خارجی
به گزارش هورکا نیوز ؛ شهر برلین در سالهای اخیر، علاوه بر جاذبههای تاریخی و فرهنگی، به یکی از مهمترین مقاصد گردشگری خوراک در اروپا تبدیل شده و دونرکباب به نمادی از فرهنگ غذایی خیابانی این شهر بدل شده است. در حال حاضر بیش از هزار فروشگاه دونرکباب در نقاط مختلف برلین فعالیت میکنند؛ غذایی که ریشه آن به مهاجران ترکتبار دهه ۱۹۷۰ میلادی بازمیگردد و امروز به بخشی جداییناپذیر از هویت غذایی پایتخت آلمان تبدیل شده است. کارشناسان گردشگری خوراک معتقدند ترکیب نان تازه، گوشت طعمدار، سبزیجات و انواع سسها، در کنار قیمت مناسب و دسترسی آسان، دونرکباب را به یکی از محبوبترین غذاهای خیابانی برلین برای گردشگران و شهروندان تبدیل کرده است. فرهنگ شبزندهداری در برلین نیز نقش مهمی در محبوبیت این غذا ایفا کرده؛ بهطوریکه دونرکباب برای بسیاری از گردشگران، انتخاب اصلی وعدههای آخر شب پس از گشتوگذار شهری محسوب میشود.
ایجاد شده: 2/خرداد/1405 آخرین ویرایش: 2/خرداد/1405 اخبار خارجی