نتایج جستجو...
کاربرد هوش مصنوعی و مدیریت داده‌محور برای تاب‌آوری و بازیابی صنعت هتلداری ایران در افق ۱۴۰۵

کاربرد هوش مصنوعی و مدیریت داده‌محور برای تاب‌آوری و بازیابی صنعت هتلداری ایران در افق ۱۴۰۵

✍🏻 حاج سید جوادی | پست دکترای هوش مصنوعی از مالزی صنعت هتلداری و گردشگری ایران در افق ۱۴۰۵ با پارادوکسی سخت مواجه است: تقابل ظرفیت‌های بی‌نظیر تاریخی و فرهنگی با بحران‌های ساختاری حاصل از ناامنی ژئوپلیتیکی، تحریم‌های دیجیتال-بانکی و تورم فرسایشی . در این پژوهش ،با هدف تبیین شکاف موجود میان ظرفیت‌های بالقوه و عملکرد بالفعل صنعت هتلداری ایران ،تلاش می شود  با اتخاذ رویکردی تحلیلی-تطبیقی، چالش‌های سه‌گانهٔ فوق را بررسی و سازوکار اثرگذاری آن‌ها بر کاهش ضریب اشغال و شکل‌گیری تلهٔ اهرم مالی در بنگاه‌های اقامتی را تبیین شود. در پاسخ به این چالش‌ها، گذار از مدیریت سنتی رایج به مدیریت هوشمند داده‌محور، ضرورتی راهبردی به‌شمار می‌آید. ازاین‌رو، پس از بررسی مبانی نظری و کاربردهای مهم هوش مصنوعی در هتلداری، نقشه‌راه جبرانی ۱۲ماهه و چهارفازی برای پیاده‌سازی هوش مصنوعی در هتل‌های ایران ارائه می‌شود. نتایج نشان می‌دهد استقرار نظام‌مند فناوری‌های داده‌محور، مشروط به اصلاح زیرساخت‌های پایه و بهبود دیپلماسی اقتصادی، می‌تواند به کاهش مطلوب هزینه‌های عملیاتی، بهینه‌سازی قیمت‌گذاری و ارتقای تاب‌آوری سازمانی در برابر شوک‌های تحمیلی محیطی بینجامد. واژگان کلیدی: صنعت مهمان نوازی، هوش مصنوعی، تورم فرسایشی، تحریم اقتصادی، مدیریت درآمد، تاب‌آوری ، نقشه‌راه دیجیتال.،داده محور، اهرم مالی ۱. تاب‌آوری در صنعت هتلداری: تعاریف، مفاهیم و چارچوب نظری ۱-۱. تعریف تاب‌آوری سازمانی در هتلداری تاب‌آوری سازمانی[1]  در صنعت هتلداری به معنای توانایی یک کسب‌وکار برای پیش‌بینی، مهار، سازگاری و بازتوانی سریع در برابر تکانه‌های محیطی، بحران‌های اقتصادی و دگرگونی‌های ناگهانی بازار است. هتل‌های تاب‌آور در شرایط بحرانی می‌توانند با تکیه بر ابزارهای نوین، ساختار هزینه‌های خود را سامان دهند و با ایجاد جریان‌های درآمدی هوشمند، از فروپاشی مالی جلوگیری کنند. ۱-۲. ابعاد تاب‌آوری در صنعت اقامتی ادبیات پژوهشی معاصر، تاب‌آوری در صنعت هتلداری را در چهار بُعد کلیدی تعریف می‌کند: تاب‌آوری پیش‌بینانه [2]: توانایی شناسایی زودهنگام شوک‌ها از طریق پایش داده‌ها و شاخص‌های هشداردهنده، مانند نوسانات نرخ ارز، رزروهای لغوشده و روندهای جست‌وجوی مقاصد. تاب‌آوری سازگارانه[3]: ظرفیت تعدیل سریع راهبردهای قیمت‌گذاری، بازاریابی و عملیاتی در واکنش به تغییرات ناگهانی تقاضا یا هزینه‌ها. تاب‌آوری جذبی [4]: توانایی تحمل شوک و کاهش آسیب از طریق ذخایر مالی، تنوع‌بخشی به کانال‌های درآمدی و انعطاف‌پذیری نیروی انسانی. تاب‌آوری بازتوانی‌گر [5]: قابلیت بازگشت سریع به وضعیتی پایدار پس از بحران و حتی ارتقای سطح عملکرد در مقایسه با دوران پیش از بحران. در صنعت هتلداری، تفاوت اصلی میان تاب‌آوری پیش‌بینانه و تاب‌آوری سازگارانه در زمان اقدام و ماهیت واکنش به بحران‌ها نهفته است، در واقع ، تاب‌آوری پیش‌بینانه ماهیتی آینده‌نگر و شناسایی‌محور دارد، درحالی‌که تاب‌آوری سازگارانه ماهیتی واکنشی و اصلاح‌محور برای بقا در شرایط متغیر دارد. برای دستیابی به این توانمندی‌ها، استفاده از الگوریتم‌های پیش‌بینی و مدیریت داده‌محور[6]  به‌عنوان هستهٔ اصلی تاب‌آوری سازمانی در زیست‌بوم‌های پیچیده ضرورت دارد . بدون داشبوردهای یکپارچه، الگوریتم‌های متعالی پیش‌بینی و دستیارهای هوشمند خودکارسازی تصمیم‌گیری، مدیریت هتل‌ها نمی‌توانند در برابر شوک‌های هم‌زمان و چندبعدی دارای عملکرد کارایی داشته باشند. ۲. ثروت حبس‌شده و پارادوکس گردشگری ایران صنعت گردشگری و هتلداری در دهه‌های اخیر به‌عنوان یکی از پیشران‌های اصلی توسعهٔ اقتصادی در جهان شناخته شده است. بااین‌حال، این صنعت به‌دلیل ماهیت خدماتی و وابستگی شدید به زنجیرهٔ تأمین جهانی، در برابر بحران‌های ژئوپلیتیکی و تحولات فناورانه به‌شدت آسیب‌پذیر است. در این میان، گذار پارادایمی به‌سوی هوشمندی کسب‌وکار، کلان‌داده‌ها [7] و هوش مصنوعی ، مرزهای رقابت‌پذیری را دراین صنعت جابه‌جا کرده است. اقتصاد ایران در افق ۱۴۰۵ نیاز حیاتی به تنوع‌بخشی به درآمد‌های ارزی و کاهش وابستگی به درآمدهای نفتی دارد. برخورداری از ظرفیت‌های غنی تاریخی و جغرافیایی، ۲۶ اثر ثبت‌شده در فهرست میراث جهانی یونسکو و جایگاه دهم جهان، ظرفیتی بالقوه برای تبدیل ایران به قطب گردشگری منطقه فراهم کرده است. بااین‌حال، شواهد میدانی و داده‌های عملکردی صنعت هتلداری کشور تصویری متناقض ارائه می‌کنند. تعطیلی  واحدهای اقامتی و کاهش ضریب اشغال، از وجود موانع ساختاری حکایت دارد که این ظرفیت‌ها را به «ثروتی حبس‌شده»[8] تقلیل داده است. ۳. مثلث بحران و «اثر قیچی» بر صنعت هتلداری کالبدشکافی وضعیت صنعت هتلداری در سال ۱۴۰۵ نشان‌دهندهٔ عملکرد یک مثلث بحران است که سه ضلع آن پس از همه‌گیری کرونا، صنعت مهمان نوازی را فراگرفته است . همه‌گیری کرونا (۱۳۹۸-۱۴۰۰) شوک بزرگی به صنعت وارد کرد؛ ضریب اشغال هتل‌ها عملاً به صفررسید و پیامدهای زیر به‌وجود آمد: خسارت ۴۰۰۰ میلیارد تومانی به هتل‌ها و دفاتر خدمات مسافرتی تا پایان سال ۱۳۹۸؛ تعدیل گستردهٔ نیروها و بیکاری ۱۳۰۰۰ راهنمای تور؛ بسته‌شدن کامل مرزها به‌روی گردشگران خارجی. ۳-۱. تورم و کاهش قدرت خرید در ادبیات اقتصاد گردشگری، تورم از دو مسیر هم‌زمان بر بنگاه‌های اقامتی فشار وارد می‌کند. از سمت تقاضا، تورم موجب کاهش درآمد واقعی و قدرت خرید خانوارها می‌شود؛ در نتیجه، سفر و اقامت که در دستهٔ کالاها و خدمات لوکس و غیرضروری با تقاضای کشش‌پذیر[9] طبقه‌بندی می‌شوند، به‌سرعت از سبد مصرفی خانوار حذف می‌شوند. از سمت عرضه نیز افزایش مداوم شاخص قیمت تولیدکننده [10]، هزینهٔ تأمین مواد اولیه، غذا و نوشیدنی[11] ، حامل‌های انرژی و دستمزدها را افزایش می‌دهد. تورم مزمن، با نرخ بیش از ۴۰ درصد در سال‌های متوالی، آثار زیر را بر صنعت هتلداری برجای گذاشته است: حذف سفر از سبد مصرفی خانوار؛ افزایش هزینه‌های نگهداری، شامل انرژی، مواد مصرفی، حقوق کارکنان و تعمیرات؛ کاهش تقاضای داخلی و گرایش گردشگران داخلی به اقامتگاه‌های ارزان‌تر؛ عدم تناسب نرخ‌ها، به‌گونه‌ای که هزینه‌ها بسیار سریع‌تر از توان هتل‌ها برای افزایش نرخ اتاق رشد می‌کنند؛ نوسان نرخ ارز که برنامه‌ریزی مالی را بسیار دشوار کرده است. ۳-۲. تحریم‌های بین‌المللی (۱۳۹۷-۱۴۰۵) خروج آمریکا از برجام در مهٔ ۲۰۱۸ و بازگشت تحریم‌های گسترده، نخستین و طولانی‌ترین شوک این دوره به صنعت هتلداری ایران بود. آثار مستقیم این رویداد عبارت بودند از: قطع دسترسی به سامانه‌های رزرو جهانی؛ بوکینگ‌دات‌کام[12] از نوامبر ۲۰۱۸ همکاری با هتل‌های ایرانی را متوقف کرد و کارت‌های اعتباری بین‌المللی ویزاو مسترکارت نیز عملاً قابل استفاده نبودند. توقف پروازهای مستقیم برخی شرکت‌های هواپیمایی اروپایی، از جمله بریتیش ایرویز ، ایر فرانس و کی‌ال‌ام به ایران؛ خروج سرمایه‌گذاران خارجی و لغو پروژه‌های توسعه خروج گروه آکور[13] (شامل برندهای ایبیس و نووتل؛ کاهش شدید شمار گردشگران خارجی، از ۸٫۸ میلیون نفر در سال ۲۰۱۹ به حدود ۱٫۵ میلیون نفر در سال ۲۰۲۱؛ مسدودشدن کانال‌های پرداخت ارزی. در چنین شرایطی، بنگاه‌ها ناچار به توسعهٔ شبکه‌های پرداخت جایگزین، اتکا به بازارهای منطقه‌ای کشورهای هم‌پیمان و استفاده از ارزهای دیجیتال یا توافق‌های پولی دوجانبه می‌شوند. ۳-۳. جنگ دوازده‌روزه (تابستان ۱۴۰۴) در تابستان ۱۴۰۴، جنگی دوازده‌روزه در فصل اوج سفرها رخ داد که پیامدهای زیر را به همراه داشت: لغو گستردهٔ رزرو هتل‌ها؛ سقوط ضریب اشغال به کمتر از ۲۰ درصد در مقاصد جنوبی؛ خسارت هزار میلیارد تومانی به پلتفرم‌های گردشگری؛ کاهش ۷۰درصدی بازار اقامتگاه‌ها. ۳-۴. جنگ ۴۰روزه (اسفند ۱۴۰۴ - فروردین ۱۴۰۵) شدیدترین ضربه به صنعت هتلداری ایران، جنگ ۴۰روزه‌ای بود که از ۹ اسفند ۱۴۰۴ آغاز شد و تا ۲۵ فروردین ۱۴۰۵ ادامه یافت. این رویداد موجب ریزش شدید تقاضا و لغو گستردهٔ رزروها شد. از ۱۰ اسفند ۱۴۰۴ نیز محدودیت‌های شدید و قطعی سراسری اینترنت اعمال شد که آثار مخربی بر صنعت هتلداری برجای گذاشت. پیامدهای اختلال اینترنت و محدودیت‌های ارتباطی عبارت بودند از: آسیب به بازاریابی دیجیتال: بسیاری از اقامتگاه‌هایی که از طریق اینستاگرام و پلتفرم‌های آنلاین معرفی می‌شدند، دسترسی خود به مشتریان را از دست دادند. اختلال در رزرو: سامانه‌های داخلی رزرو آنلاین با اختلال مواجه شدند. ناتوانی گردشگران خارجی در استفاده از خدمات دیجیتال: گردشگران خارجی قادر به استفاده از اپلیکیشن‌های مسیریابی، پیام‌رسان‌ها و خدمات آنلاین نبودند. خسارت به پلتفرم‌های بزرگ: علی‌بابا ، فلایتیو بواسطه  خسارت و استرداد وجه ،جاباما نیز بواسطه کاهش بازار اقامت مواجه شدند. ۳-۵. سه ضلع بحران و اثر قیچی مجموع این سه عامل پدیده‌ای را در هتلداری ایران ایجاد کرده است که می‌توان آن را «اثر قیچی»[14]  نامید. یک لبهٔ این قیچی، کاهش شدید درآمدها در نتیجهٔ ناامنی و انزواست و لبهٔ دیگر، افزایش سرسام‌آور هزینه‌ها در نتیجهٔ تورم. برخورد این دو لبه، حاشیه سود عملیاتی هتل‌ها را عملاً از میان برده است. تفاوت این وضعیت با رکود متعارف آن است که در رکود معمولی، کاهش تقاضا غالباً با افت هزینهٔ برخی نهاده‌ها همراه می‌شود و بنگاه فرصت انقباض دارد؛ اما در الگوی ایرانی سال ۱۴۰۵، هزینه‌ها برخلاف درآمدها افزایش می‌یابند و «حاشیهٔ ایمنی» بنگاه به‌طور هم‌زمان از دو جبهه تخریب می‌شود. در نتیجه، باز نگه‌داشتن هتل می‌تواند زیان‌بارتر از تعطیلی موقت آن باشد. ۴. تلهٔ اهرم مالی؛ هتل‌ها در آستانهٔ تاب آوری نکول هتلداری ذاتاً صنعتی سرمایه‌بر با سهم بالای هزینه‌های ثابت است. همین ویژگی موجب می‌شود اهرم عملیاتی و اهرم مالی در آن اثر بسیار زیادی داشته باشند. در شرایط سال ۱۴۰۵، اهرم مالی در صنعت هتلداری ایران به شمشیری دولبه تبدیل شده است که تیغهٔ آن بیش از پیش به‌سوی شرایط تاب اوری نکول متمایل است. ۴-۱. بررسی سه سازوکار وارونگی اهرم  مالی الف) اثر دوسویهٔ تورم بر ساختار بدهی: تورم بالا از یک سو ارزش واقعی بدهی‌های ریالی قدیمی را کاهش می‌دهد و ظاهراً به سود بدهکار است؛ اما از سوی دیگر، نرخ بهرهٔ اسمی تسهیلات جدید را به محدودهٔ ۲۳ تا ۳۰ درصد رسانده و هزینهٔ نوسازی و جایگزینی تجهیزات را چند برابر کرده است. برآیند خالص این وضعیت برای بیشتر واحدها منفی است؛ زیرا منفعتِ سبک‌شدن بدهی قدیمی، اثری یکباره و ایستا دارد، درحالی‌که زیان ناشی از گران‌شدن تأمین مالی جدید و هزینهٔ نگه‌داشت، مستمر و تکرارشونده است. ب) عدم تطابق ارزی [15]: درآمد هتل‌ها عمدتاً ریالی و تابع قدرت خرید داخلی است، درحالی‌که بخش مهمی از بدهی‌ها و تعهدات سرمایه‌ای مربوط به تجهیزات، آسانسورها، سامانه‌های تهویه، تجهیزات آشپزخانه و نرم‌افزارهای مدیریت املاک هتلی[16] ماهیتی ارزی دارند. کاهش ارزش ریال باعث شده است ارزش ریالی این بدهی‌ها چندین برابر شود. در نتیجه، اهرم مالی از ابزاری نسبتاً خنثی برای تأمین مالی، به عامل تشدیدکنندهٔ ریسک نکول [17] تبدیل شده است. ج) بحران نقدینگی و ناتوانی در پوشش بهره: با ضریب اشغال کمتر از ۴۰ درصد، سود عملیاتی [18] بسیاری از هتل‌ها حتی برای پوشش هزینهٔ بهرهٔ بدهی نیز کافی نیست. این بدان معناست که نسبت پوشش بهره[19]]به کمتر از ۱ سقوط کرده و واحد وارد وضعیت «بازپرداخت از محل اصل دارایی» شده است. پیامد نهایی، قرارگرفتن دارایی‌های اقامتی در معرض تملک بانک‌ها و انتقال مالکیت از بهره‌بردار تخصصی به نهادی مالی و غیرتخصصی است؛ رخدادی که می‌تواند کیفیت مدیریت صنعت را در دورهٔ بعد نیز کاهش دهد. ۵. اهمیت توجه به تمایز «نوآوری» از «فناوری لوکس» درمعماری اکوسیستم هوش مصنوعی : ذکر این نکته ضروری است که در مواجهه با این بحران، تزریق فناوری‌های بسیار پیشرفته به زیرساخت‌های قدیمی موجود ، می تواند اقدامی غیرمنطقی و حتی مخرب محسوب شود چرا که نه‌تنها سرعت را افزایش نمی‌دهد، بلکه می‌تواند موجب فروپاشی ساختار موجود شود. درحقیقت ،درجایگاه وضعیت فعلی، صنعت مهمان نوازی به نوآوری‌های کاربردی بیش از فناوری‌های با تکنولوژی های بالا و به تبع ان گران قیمت با درک شرایط تحریمی کشور نیاز دارد. پیش از هرگونه سرمایه‌گذاری سنگین در فناوری‌های پیچیده، باید زیرساخت‌های پایه، از جمله پایداری اینترنت، استانداردسازی و طراحی معماری ارزش زنجیره داده  و درگاه‌های پرداخت جایگزین،بعضا ایجاد ، اصلاح و تقویت شوند. ۶. مبانی نظری: کاربردهای هوش مصنوعی در صنعت هتلداری و گردشگری در شرایط اقتصادی کنونی ایران که با تورم مزمن، تحریم‌های بانکی و نوسانات شدید بازارمواجح است ، هوش مصنوعی می‌تواند نقشی تحول‌آفرین در بهینه‌سازی منابع، کاهش هزینه‌ها و ایجاد کانال‌های درآمدی جدید ایفا کند. ورود هوش مصنوعی به صنعت هتلداری، رویکردهای مدیریتی را از الگوهای انفعالی به مدل‌های پیش‌بینانه و کنش‌گرا تغییر خواهد داد.ازطریق  جستجوی ژرف می توان  درادبیات پژوهشی معاصر، کاربردهای این فناوری را در محورهای زیردر تطابق با شرایط فوق الذکر بیان کرد: ۶-۱. مدیریت بهینهٔ درآمد و قیمت‌گذاری پویا[20] در مدل‌های سنتی، قیمت‌گذاری اتاق‌ها بر اساس فصل‌های اوج و کم‌تقاضا و به‌صورت ایستا انجام می‌شد. یکی از مهم‌ترین مزیت‌های اقتصادی هوش مصنوعی، توانایی پردازش حجم عظیمی از داده‌های ساخت‌یافته و سایر (مانند اخبار، شبکه‌های اجتماعی و گزارش‌های مالی) و تحلیل لحظه‌ای هزاران متغیر مستقل (از جمله سابقهٔ رزرو، رویدادهای محلی، وضعیت آب‌وهوا، نرخ ارز و قیمت‌های لحظه‌ای رقبا) است. سامانه‌های هوشمند مدیریت درآمد [21] با بهره‌گیری از این متغیرها، الگوهای پنهان را استخراج و روندهای آینده را پیش‌بینی می‌کنند و نرخ بهینه را برای حداکثرسازی شاخص درآمد به‌ازای هر اتاق در دسترس [22] پیشنهاد می‌دهند. قیمت‌گذاری پویا نه‌تنها درآمد بنگاه را بهینه می‌کند، بلکه از طریق تخصیص کارآمدتر منابع می‌تواند رفاه مصرف‌کننده را نیز افزایش دهد. ۶-۲. مدیریت و پیش بینی هوشمند زنجیرهٔ تأمین[23] در اقتصادهای تحت تحریم که با محدودیت واردات و نوسان شدید هزینهٔ حمل‌ونقل مواجه‌اند، هوش مصنوعی می‌تواند با پیش‌بینی تقاضا، بهینه‌سازی مسیرهای لجستیکی و مدیریت هوشمند موجودی، هزینه‌های زنجیرهٔ تأمین را تا ۲۰ درصد کاهش دهد. سامانه‌های هوش مصنوعی قادرند با تحلیل داده‌های تاریخی فروش، الگوهای فصلی و حتی داده‌های آب‌وهوایی، تقاضای آینده را پیش‌بینی کنند و از انباشت بیش از حد کالا یا کمبود موجودی جلوگیری نمایند. شرکت‌هایی مانند آمازون و علی‌بابا از این فناوری برای کاهش زمان تحویل و هزینهٔ انبارداری بهره می‌برند. ۶-۳. شخصی‌سازی تجربهٔ مهمان[24] ایجاد تجربه‌ای متمایز، هستهٔ اصلی مزیت رقابتی در صنعت هتلداری است. هوش مصنوعی از طریق تحلیل کلان‌داده‌های حاصل از تعاملات پیشین مهمانان، فعالیت آن‌ها در شبکه‌های اجتماعی و ترجیحات ثبت‌شده، پروفایل‌های دقیقی از علایق و ترجیحات آنان ایجاد می‌کند. این پروفایل‌ها به سامانه‌های مدیریت هتل امکان می‌دهند پیش از ورود مهمان، دمای مطلوب اتاق، نوع بالش، ترجیحات غذایی در مینی‌بار و حتی محتوای سامانهٔ سرگرمی داخل اتاق را به‌صورت خودکار تنظیم کنند. ۶-۴. خودکارسازی خدمات مشتری و پردازش زبان طبیعی[25] استفاده از چت‌بات‌ها و دستیاران صوتی مبتنی بر پردازش زبان طبیعی، تحولی اساسی در کانال‌های ارتباطی هتل ایجاد کرده است. این سامانه‌ها می‌توانند در تمام ساعات شبانه‌روز و به زبان‌های مختلف به پرسش‌های متداول مهمانان پاسخ دهند، فرایند رزرو را مستقیماً تکمیل کنند و درخواست‌های خدماتی (مانند سفارش غذا در اتاق یا درخواست نظافت) را به بخش مربوط ارجاع دهند. این امر زمان کارکنان بخش پذیرش را آزاد می‌کند تا بر تعاملات انسانی پیچیده‌تر تمرکز کنند. ۶-۵. بهینه‌سازی عملیات و نگهداری پیش‌بینانه[26] ترکیب اینترنت اشیا[27] و هوش مصنوعی در بخش فنی و مهندسی هتل می‌تواند هزینه‌های جاری را به‌شدت کاهش دهد. حسگرهای هوشمند نصب‌شده روی تجهیزات حیاتی، مانند چیلرها، آسانسورها و سامانه‌های تهویهٔ مطبوع، داده‌های عملکردی را به‌طور مداوم به پلتفرم‌های مرکزی ارسال می‌کنند. الگوریتم‌های هوش مصنوعی با شناسایی الگوهای نامتعارف، خرابی تجهیزات را پیش از وقوع پیش‌بینی و هشدارهای تعمیراتی صادر می‌کنند. این رویکرد زمان توقف خدمات [28]و هزینهٔ تعمیرات اضطراری را به حداقل می‌رساند. ۶-۶. تشخیص تقلب و امنیت سایبری در نظام مالی با گسترش تراکنش‌های دیجیتال و پرداخت‌های الکترونیکی، حجم تهدیدهای سایبری و تقلب‌های مالی به‌شدت افزایش یافته است. الگوریتم‌های یادگیری عمیق[29]] می‌توانند با تحلیل رفتار کاربران و الگوهای تراکنش، فعالیت‌های مشکوک را در کسری از ثانیه شناسایی و مسدود کنند. در بانکداری و فین‌تک‌های ایرانی، استفاده از هوش مصنوعی برای تشخیص تقلب در تراکنش‌های کارت‌به‌کارت  به یک استاندارد امنیتی تبدیل شده است. این فناوری سالانه از میلیاردها تومان خسارت مالی جلوگیری می‌کند. در مجموع، هوش مصنوعی نه یک گزینهٔ لوکس، بلکه زیرساخت بقا برای بنگاه‌های اقتصادی در شرایط بحرانی است. سازمان‌هایی که امروز در مسیر داده‌محوری گام برمی‌دارند، فردا توان بیشتری برای مقاومت در برابر شوک‌های اقتصادی خواهند داشت و حتی می‌توانند از آن‌ها به‌عنوان فرصتی برای رشد بهره ببرند. ۷. نقشه‌راه ۱۲ماهه: آرایش جنگی با سلاح هوش مصنوعی در اقتصاد پرنوسان سال ۱۴۰۵، مدیریت سنتی دیگر پاسخ‌گو نیست و هتل‌ها به نوعی به «آرایش جنگی داده‌محور» نیاز دارند. در مواجهه با بحران‌های تشریح‌شده، رویکردهای مدیریت سنتی مبتنی بر شهود و قیمت‌گذاری‌های ایستا، کارایی لازم را ندارند. بنگاه‌های اقامتی برای عبور از این طوفان اقتصادی، به تغییر آرایش راهبردی و اتخاذ آرایش جنگی داده‌محور نیاز دارند. بااین‌حال، تزریق شتاب‌زده و بدون برنامهٔ فناوری‌های گران‌قیمت به زیرساخت‌های فرسوده، به اتلاف منابع خواهد انجامید. بر اساس تحلیل نیازهای بومی و امکان‌سنجی فناورانه، یک نقشه‌راه جبرانی ۱۲ماهه در سه فاز برای استقرار هوش مصنوعی در هتل‌های ایران پیشنهاد می‌شود: فاز اول (صفر تا ۳ ماه): توسعهٔ زیرساخت داده و پایش بازار بسیاری از هتل‌های داخلی از پراکندگی داده‌ها و سامانه‌های نرم‌افزاری جزیره‌ای رنج می‌برند. نخستین گام، تجمیع پایگاه‌های داده [30] است. در این فاز، ایجاد داشبوردهای یکپارچهٔ مدیریت اطلاعات و راه‌اندازی ربات‌های داده‌کاو[31]  برای رصد لحظه‌ای بازار در دستور کار قرار می‌گیرد. این سامانه‌ها به‌صورت ۲۴ساعته نوسانات نرخ ارز، نرخ تورم منطقه‌ای، راهبرد قیمت‌گذاری رقبا و روند جست‌وجوی مقاصد در پلتفرم‌های رزرو را گردآوری و برای تحلیل‌های بعدی پردازش می‌کنند. فاز دوم (۳ تا ۶ ماه): پیاده‌سازی قیمت‌گذاری پویا و مدیریت تقاضا مهم‌ترین اقدام برای مقابله با تورم، عبور از نرخ‌نامه‌های ثابت سالانه است. در این فاز، الگوریتم‌های هوشمند مستقر می‌شوند تا با بهره‌گیری از داده‌های تجمیع‌شده در فاز نخست، نرخ اتاق‌ها را بر اساس کشش تقاضا، نوسانات اقتصاد کلان و الگوهای رزرو، به‌صورت لحظه‌ای تعدیل کنند. هدف این مرحله جلوگیری از فروش اتاق با نرخ‌های غیرواقعی در شرایط تورمی و هم‌زمان تحریک تقاضای پنهان در روزهای کم‌مسافر است. پیاده‌سازی موفق این سامانه می‌تواند به بازیابی درآمدها تا سطح ۵۷ درصد در شرایط رکود تورمی کمک کند. فاز سوم (۶ تا ۱۲ ماه): ارتقای تجربهٔ مهمان و استقلال پرداخت پس از تثبیت ساختار مالی و عملیاتی، تمرکز به‌سمت توسعهٔ کانال‌های ارتباطی معطوف می‌شود. راه‌اندازی دستیاران مجازی و چت‌بات‌های چندزبانه مبتنی بر هوش مصنوعی مولد، برای پاسخ‌گویی ۲۴ساعته به متقاضیان داخلی و بین‌المللی ضروری است. همچنین، برای کاهش آثار تحریم‌های بانکی، پلتفرم‌های فروش هتل باید به درگاه‌های پرداخت جایگزین، از جمله شبکه‌های پرداخت منطقه‌ای و کیف‌‌پول‌های مبتنی بر رمزارز[32] متصل شوند تا مسیر ورود ارز به هتل تسهیل شود. ۸. سخن پایانی: هوش مصنوعی، تسهیلگر است نه جایگزین صنعت هتلداری ایران در مقطع تاریخی سال ۱۴۰۵ در نقطهٔ عطفی برای انتخاب میان «به هم ریختگی ساختاری» و «گذار پارادایمی» قرار دارد. هم‌افزایی شوک‌های ژئوپلیتیکی، تحریم‌های اقتصادی و تورم فرسایشی، مدل‌های سنتی مدیریت هتل را عملاً ناکارآمد کرده و تلهٔ اهرم مالی، خطر تملک دارایی‌ها از سوی شبکهٔ بانکی را تشدید کرده است. رویکرد انفعالی و انتظار برای بهبود شرایط کلان، راهبردی نسبتا پرخطر است. بنگاه‌های اقامتی برای حفظ تاب‌آوری خود ناگزیرند امادگی داده‌محور اتخاذ کنند و هوش مصنوعی را به‌صورت گام‌به‌گام و سریع به‌کار گیرند. در نهایت، باید به خاطر داشت که ادغام هوش مصنوعی در صنعت هتلداری به معنای حذف انسان نیست. مهمان‌نوازی اصیل ایرانی مزیتی است که هیچ رقیب منطقه‌ای و هیچ رباتی قادر به کپی‌برداری از آن نیست. هوش مصنوعی صرفاً ابزاری است که نیروی انسانی را از وظایف تکراری رها می‌کند تا تمام تمرکز خود را بر خلق ارزش و ارتقای تجربهٔ بی‌بدیل مهمان معطوف سازد. بقا در این ساختار پیچیده تنها برای سازمان‌هایی میسر است که جسارت عبور از مدل‌های سنتی و پیوستن به شبکه‌های هوشمند را داشته باشند. هتلداری در ایرانِ امروز دیگر صرفاً یک هنر نیست، بلکه «علم مدیریت بحران و بهینه‌سازی الگوریتمی منابع» است.

ایجاد شده: امروز       آخرین ویرایش: امروز     مقالات و یادداشت ها
همایش تحول دیجیتال و هوش مصنوعی در گردشگری در خرم آباد برگزار می‌شود.

همایش تحول دیجیتال و هوش مصنوعی در گردشگری در خرم آباد برگزار می‌شود.

به گزارش هتل نیوز؛ همایش ملی تحول دیجیتال و هوش مصنوعی در گردشگری در خرم‌آباد برگزار می‌شود. این رویداد با حضور فعالان صنعت، در ششم مهرماه و در روز جهانی گردشگری خواهد بود. به گزارش ایتنا/هتل نیوز؛ همایش ملی «تحول دیجیتال و هوش مصنوعی در گردشگری» در ششم مهرماه در خرم‌آباد برگزار می‌شود. این همایش با همکاری وزارت میراث‌فرهنگی و به مناسبت روز جهانی گردشگری برگزار خواهد شد. این رویداد شامل حضور فعالان بخش خصوصی، اتاق‌های بازرگانی، پلتفرم‌های فناوری و استارتاپ‌ها است. همچنین، مهمانان خارجی نیز در این همایش شرکت خواهند کرد. دبیرخانه هوش مصنوعی صنعت گردشگری در لرستان راه‌اندازی می‌شود. خرم‌آباد به‌عنوان دبیرخانه این حرکت ملی انتخاب شده است. هدف این رویداد پیوند فناوری با کسب‌وکارهای گردشگری است. فعالان این صنعت باید برای استفاده از هوش مصنوعی آماده شوند. آینده صنعت گردشگری بدون هوش مصنوعی قابل تصور نیست. استفاده از این فناوری، ضرورتی اجتناب‌ناپذیر برای آینده این صنعت به شمار می‌آید.

ایجاد شده: چهار روز قبل       آخرین ویرایش: چهار روز قبل     اخبار داخلی
مهم‌ترین اشتباه مسافران در سفرهای بین‌المللی

مهم‌ترین اشتباه مسافران در سفرهای بین‌المللی

به گزارش فلای نیوز؛ تحقیقات جدید نشان می‌دهد که مهم‌ترین اشتباه مسافران در سفرهای بین‌المللی، بستن چمدان با بار اضافه و برنامه‌ریزی ناکافی است. به گزارش ایتنا/فلای نیوز؛ بستن چمدان با بار اضافه، رایج‌ترین اشتباه مسافران باتجربه در سفرهای بین‌المللی است. این مشکل منجر به افزایش استرس بین مسافران می‌شود. طبق نظرسنجی اخیر "احساس و ایمنی مسافران"، ۳۸ درصد از مسافران باتجربه، بار اضافه را بزرگ‌ترین اشتباه خود در سفر عنوان کرده‌اند. این رقم در سال ۲۰۲۵ به ۳۲ درصد و در سال‌های ۲۰۲۴ و ۲۰۲۳ به ۳۵ درصد کاهش یافته است. نکته دیگری که در این نظرسنجی مشخص شد، زمان ناکافی برای جابه‌جایی میان پروازهای ادامه مسیر است. حدود ۱۹ درصد از شرکت‌کنندگان این مسئله را از مهم‌ترین عوامل دردسرساز در سفرهای بین‌المللی دانسته‌اند. همچنین، ۱۰ درصد از مسافران به دلیل برنامه‌ریزی بیش از حد فشرده و نداشتن زمان کافی برای استراحت، ابراز پشیمانی کرده‌اند. در این میان، دانلود نکردن نقشه‌های آفلاین یا نسخه دیجیتال مدارک رزرو نیز به عنوان یکی از اشتباهات رایج گزارش شده است. همچنین، ۸ درصد از شرکت‌کنندگان اعلام کردند که به دلیل تبدیل ارز در کیوسک‌های فرودگاهی و بدون برنامه‌ریزی قبلی، با هزینه‌های بالای تبدیل ارز مواجه شده‌اند.

ایجاد شده: پنج روز قبل       آخرین ویرایش: پنج روز قبل     اخبار داخلی
هتلداری در عصر هوش مصنوعی؛ وقتی فناوری به بخشی از تجربه مهمان تبدیل می‌شود

هتلداری در عصر هوش مصنوعی؛ وقتی فناوری به بخشی از تجربه مهمان تبدیل می‌شود

✍🏻 امیر محمد بابائی فرد | خبرنگار ویژه حوزه فناوری های نوین و دیجیتال، فناوری اطلاعات و انفورماتیک حوزه گردشگری و هتلداری ایتنا فناوری دیگر صرفاً یک ابزار پشتیبان در صنعت هتلداری نیست؛ بلکه به یکی از عناصر اصلی رقابت، بهره‌وری و تجربه مهمان تبدیل شده است. از هوش مصنوعی و تحلیل داده گرفته تا اینترنت اشیا، سیستم‌های ابری، اتوماسیون و خدمات بدون تماس، فناوری در حال بازتعریف شیوه اداره هتل‌ها و ارتباط آنها با مهمانان است. گزارش‌های بین‌المللی نشان می‌دهند مسیر آینده هتلداری به سمت هتل‌هایی هوشمندتر، داده‌محورتر، شخصی‌سازی‌شده‌تر و در عین حال انسانی‌تر حرکت می‌کند. گزارش State of Hospitality Tech in 2025 نیز بر همین روند تأکید دارد و هوش مصنوعی، معماری منعطف سیستم‌ها و افزایش سواد دیجیتال کارکنان را از اولویت‌های مهم صنعت می‌داند. هوش مصنوعی؛ از یک فناوری جذاب تا یک ابزار عملیاتی امروزه AI می‌تواند در بخش‌های مختلف هتل مورد استفاده قرار گیرد؛ از پیش‌بینی تقاضا و قیمت‌گذاری پویا گرفته تا پاسخ‌گویی هوشمند به درخواست‌های مهمان، پیشنهاد خدمات و اتاق، تحلیل نظرات مشتریان و پیش‌بینی نیازهای عملیاتی. برای مثال، سیستم‌های مبتنی بر AI می‌توانند بر اساس سابقه اقامت، نوع سفر و رفتار مشتری، پیشنهادهای شخصی‌سازی‌شده‌ای برای ارتقای اتاق، خدمات جانبی یا رستوران ارائه کنند. این رویکرد علاوه بر افزایش رضایت مهمان، می‌تواند به رشد درآمدهای جانبی هتل نیز کمک کند. اینترنت اشیا؛ هتل هوشمند یعنی چه؟ هوشمندسازی هتل فقط به نصب یک تلویزیون هوشمند یا کلید دیجیتال محدود نمی‌شود. اتصال تجهیزات اتاق، سیستم‌های تهویه، روشنایی، سنسورها، مدیریت انرژی و تجهیزات عملیاتی به یک شبکه یکپارچه، امکان کنترل مصرف انرژی، تشخیص خرابی، نگهداری پیش‌بینانه و شخصی‌سازی فضای اتاق را فراهم می‌کند. در چنین مدلی، هتل می‌تواند حتی پیش از ورود مهمان، برخی تنظیمات اتاق را بر اساس ترجیحات او آماده کند. فناوری ابری؛ زیرساخت تحول دیجیتال هتل یکی از تغییرات مهم در معماری IT هتل‌ها، حرکت از نرم‌افزارهای سنتی و جزیره‌ای به سمت Cloud و سیستم‌های یکپارچه است. اتصال PMS، رزرو، CRM، مدیریت درآمد، POS، خانه‌داری و سایر سامانه‌ها باعث می‌شود اطلاعات در اختیار واحدهای مختلف قرار گیرد و مدیران بتوانند تصمیم‌های سریع‌تر و دقیق‌تری اتخاذ کنند. مطالعه Oracle و Skift که با مشارکت بیش از ۶۰۰ مدیر هتل و بیش از ۵۰۰۰ مصرف‌کننده انجام شده، بر اهمیت فناوری ابری، امنیت داده و جریان یکپارچه اطلاعات برای استفاده مؤثر از AI و تحلیل داده تأکید کرده است. اما یک نکته مهم: فناوری نباید «مهمان‌نوازی» را حذف کند شاید مهم‌ترین نکته در مسیر دیجیتالی‌شدن هتل‌ها این باشد که هدف نهایی، حذف انسان نیست؛ بلکه آزاد کردن نیروی انسانی از کارهای تکراری برای تمرکز بیشتر بر مهمان است. چک‌این دیجیتال، چت‌بات، اتوماسیون خانه‌داری یا سیستم‌های هوشمند زمانی ارزشمند هستند که اصطکاک سفر مهمان را کاهش دهند و کارکنان هتل فرصت بیشتری برای ارائه خدمات واقعی و انسانی داشته باشند. گزارش Oracle و Skift نیز بر همین موضوع تأکید می‌کند: آینده هتلداری صرفاً «خودکار شدن» نیست؛ بلکه استفاده از فناوری برای ارائه خدمات شخصی‌تر و انسانی‌تر است. برای هتل‌های ایران از کجا باید شروع کرد؟ تحول دیجیتال الزاماً به معنای یک سرمایه‌گذاری سنگین و یکباره نیست. یک مسیر منطقی می‌تواند شامل این مراحل باشد: ۱. یکپارچه‌سازی اطلاعات و سیستم‌ها ۲. حرکت به سمت زیرساخت‌های ابری و امن ۳. دیجیتالی‌کردن فرآیندهای تکراری ۴. استفاده هدفمند از AI در فروش، بازاریابی و خدمات مهمان ۵. جمع‌آوری و تحلیل داده‌های مشتریان با رعایت حریم خصوصی ۶. آموزش کارکنان و افزایش سواد دیجیتال ۷. سنجش بازگشت سرمایه هر پروژه فناوری در واقع، سؤال اصلی مدیر هتل نباید این باشد که «چه فناوری جدیدی بخریم؟»؛ بلکه باید پرسید: «کدام مسئله کسب‌وکار ما را می‌توان با فناوری بهتر، سریع‌تر و کم‌هزینه‌تر حل کرد؟» آینده هتلداری؛ ترکیب فناوری و انسان رقابت آینده میان هتل‌ها صرفاً بر سر تعداد امکانات یا حتی قیمت نخواهد بود؛ بلکه بر سر کیفیت تجربه‌ای است که با کمک داده، فناوری و نیروی انسانی ایجاد می‌شود. هتلی که اطلاعات مشتری را به‌درستی مدیریت کند، عملیات خود را هوشمند کند، از AI برای تصمیم‌گیری استفاده کند و در عین حال ارتباط انسانی با مهمان را حفظ کند، یک گام مهم به سوی مدل Smart & Data-Driven Hotel برداشته است. فناوری قرار نیست جای مهمان‌نوازی را بگیرد؛ قرار است مهمان‌نوازی را هوشمندتر، سریع‌تر و شخصی‌تر کند.

ایجاد شده: 26/مرداد/1405       آخرین ویرایش: 28/مرداد/1405     مقالات و یادداشت ها
خبرنگاری؛ حرفه‌ای فراتر از انتشار خبر

خبرنگاری؛ حرفه‌ای فراتر از انتشار خبر

✍🏻به قلم | مهدی حسینی روز خبرنگار، فرصتی است برای بازاندیشی در مفهوم خبرنگاری در عصر رسانه‌های دیجیتال؛ عصری که انتشار اطلاعات برای همه ممکن شده، اما تولید اطلاعات معتبر همچنان نیازمند دانش، روش و مسئولیت حرفه‌ای است. در ادبیات علمی روزنامه‌نگاری، خبرنگار صرفاً منتشرکننده اطلاعات نیست؛ بلکه حلقه‌ای میان داده، منبع و افکار عمومی است. جمع‌آوری اطلاعات، ارزیابی اعتبار منابع، راستی‌آزمایی، تفکیک خبر از تحلیل و ارائه روایت دقیق و منصفانه، بخشی از این فرآیند حرفه‌ای است. اهمیت این موضوع را می‌توان در آمارهای جهانی نیز دید. بر اساس Digital News Report 2025 مؤسسه رویترز، اعتماد عمومی به اخبار در ۴۸ بازار بررسی‌شده تنها حدود ۴۰ درصد است و ۵۸ درصد مخاطبان درباره تشخیص اخبار واقعی از اطلاعات نادرست در فضای آنلاین نگرانی دارند. در همین مطالعه، منابع خبری مورد اعتماد و منابع رسمی، از مهم‌ترین مراجع مردم برای راستی‌آزمایی اطلاعات معرفی شده‌اند. از این منظر، داشتن وب‌سایت، کانال یا صفحه اجتماعی به‌تنهایی معیار خبرنگار بودن نیست؛ همان‌گونه که تعداد مخاطب نیز لزوماً شاخص اعتبار رسانه محسوب نمی‌شود. آنچه اعتبار ایجاد می‌کند، روش تولید محتوا، شفافیت منابع، دقت، استقلال، سابقه حرفه‌ای و امکان ارزیابی و اصلاح خطاهاست. این موضوع در خبرنگاری تخصصی گردشگری اهمیت بیشتری دارد. گردشگری صنعتی داده‌محور است و تحلیل آن نیازمند شناخت شاخص‌هایی مانند ورود گردشگران بین‌المللی، مدت اقامت، درآمد گردشگری، ظرفیت اقامتی، سرمایه‌گذاری و سهم بازار است. بنابراین، رسانه تخصصی گردشگری باید میان «خبر»، «داده»، «تحلیل» و «تبلیغات» مرزبندی روشنی ایجاد کند و آمارهای داخلی را در صورت امکان با منابع معتبر بین‌المللی تطبیق دهد. در سوی دیگر، توسعه رسانه حرفه‌ای نیازمند دسترسی به اطلاعات، شفافیت آماری و ارتباط مستمر میان سیاست‌گذاران و جامعه رسانه‌ای است. تعامل مؤثر میان نهادهای متولی گردشگری و رسانه‌های تخصصی، نه صرفاً یک ضرورت ارتباطی، بلکه بخشی از حکمرانی مبتنی بر داده و پاسخ‌گویی عمومی است. در چنین چارچوبی، روز خبرنگار بیش از آنکه روز «خبر منتشر کردن» باشد، یادآور یک مسئولیت حرفه‌ای است: خبرنگاری یعنی جست‌وجوی حقیقت، سنجش اعتبار اطلاعات و تبدیل داده به دانشی قابل اعتماد برای جامعه. روز خبرنگار بر همه روزنامه‌نگاران و خبرنگاران حرفه‌ای مبارک.

ایجاد شده: 18/مرداد/1405       آخرین ویرایش: 18/مرداد/1405     مقالات و یادداشت ها
آیا هتل‌های ایران برای پذیرش مهمانان نسل Z آماده‌اند؟

آیا هتل‌های ایران برای پذیرش مهمانان نسل Z آماده‌اند؟

✍️ دلارام آریایی پناه| خبرنگار و دبیر بخش خبرها و رویدادهای علمی، آموزشی و تخصصی هتلداری و گردشگری ایتنا نسل Z دیگر «مهمان آینده» صنعت هتلداری نیست؛ این نسل همین امروز نیز در حال تغییر قواعد بازی است.  نسلی که متولد اواخر دهه ۹۰ میلادی و سال‌های ابتدایی هزاره جدید است، برخلاف نسل‌های پیشین، هتل را صرفاً مکانی برای خواب و استراحت نمی‌داند. برای این نسل، هتل بخشی از تجربه سفر است؛ تجربه‌ای که باید متفاوت، قابل اشتراک‌گذاری و به‌یادماندنی باشد. در بسیاری از کشورهای جهان، برندهای بزرگ هتلداری به این تغییر پاسخ داده‌اند. لابی‌های سنتی جای خود را به فضاهای اجتماعی داده‌اند، رستوران‌ها به پاتوق شهروندان تبدیل شده‌اند و طراحی داخلی هتل‌ها به اندازه تعداد ستاره‌هایشان اهمیت پیدا کرده است. اما سؤال اینجاست؛ هتل‌های ایران تا چه اندازه برای این تغییر آماده‌اند؟ واقعیت این است که بخش عمده‌ای از هتل‌های کشور هنوز بر همان الگوی سنتی رقابت می‌کنند؛ اتاق بزرگ‌تر، صبحانه متنوع‌تر و تخفیف بیشتر. در حالی که مهمان نسل Z، قبل از رزرو اتاق، صفحه اینستاگرام هتل را بررسی می‌کند، نظرات کاربران را می‌خواند و به این فکر می‌کند که آیا این هتل ارزش ثبت شدن در خاطرات و شبکه‌های اجتماعی‌اش را دارد یا خیر. این نسل به دنبال «داستان» است، نه فقط «اقامت». دوست دارد در هتلی اقامت کند که هویت داشته باشد؛ از معماری و طراحی گرفته تا موسیقی، غذا، هنر و حتی نحوه برخورد کارکنان. برای او اینترنت پرسرعت، خدمات دیجیتال، امکان ورود بدون مراجعه به پذیرش، فضاهای کار اشتراکی و کافه‌ای پویا، دیگر یک مزیت نیست؛ بلکه یک انتظار بدیهی است. در ایران، بسیاری از هتل‌ها هنوز سرمایه‌گذاری خود را بر توسعه فیزیکی متمرکز کرده‌اند، در حالی که سرمایه‌گذاری اصلی باید بر طراحی تجربه مهمان باشد. تجربه‌ای که از لحظه جست‌وجوی آنلاین آغاز می‌شود و تا مدت‌ها پس از پایان سفر ادامه پیدا می‌کند. مهمانی که با رضایت هتل را ترک می‌کند، امروز تنها یک مشتری نیست؛ او یک رسانه است که تجربه خود را برای صدها یا هزاران نفر روایت می‌کند. از سوی دیگر، نسل Z به اصالت نیز اهمیت می‌دهد. او ترجیح می‌دهد در هتلی اقامت کند که فرهنگ و هویت مقصد را بازتاب دهد، نه ساختمانی که در هر شهر دیگری نیز می‌توان نمونه مشابه آن را پیدا کرد. این موضوع برای ایران، با تنوع فرهنگی، معماری بومی و میراث غنی، یک فرصت بزرگ محسوب می‌شود؛ فرصتی که هنوز به‌طور کامل از آن استفاده نشده است. شاید مهم‌ترین چالش هتل‌های ایران، تغییر نگاه مدیران باشد. رقابت آینده، بر سر تعداد اتاق‌ها یا لوکس‌ترین لابی نخواهد بود؛ بلکه بر سر خلق تجربه‌هایی است که مهمان را به بازگشت و توصیه هتل به دیگران ترغیب کند. نسل Z دیر یا زود، سهم عمده بازار گردشگری را در اختیار خواهد گرفت و اکنون مسئله، رخ دادن یا ندادن این تحول نیست؛ مسئله این است که هتل‌های ایران چه زمانی خود را برای همراهی با این نسل بازطراحی خواهند کرد؟

ایجاد شده: 18/مرداد/1405       آخرین ویرایش: 18/مرداد/1405     مقالات و یادداشت ها
وقتی موسیقی، مقصد سفر می‌شود؛ ظرفیت‌های گردشگری موسیقی در جهان و ایران

وقتی موسیقی، مقصد سفر می‌شود؛ ظرفیت‌های گردشگری موسیقی در جهان و ایران

✍🏻 نازلی بخشایش | خبرنگار و دبیر حوزه گردشگری فرهنگی و هنری موسیقی محور گردشگری در جهان امروز دیگر صرفاً جابه‌جایی برای دیدن آثار تاریخی، طبیعت یا گذران اوقات فراغت نیست. گردشگر معاصر بیش از گذشته به دنبال تجربه است؛ تجربه‌ای که بتواند میان هویت فردی، علایق فرهنگی و مقصد سفر پیوند برقرار کند. در این میان، موسیقی به‌عنوان یکی از فراگیرترین زبان‌های فرهنگی بشر، به عاملی مؤثر در انتخاب مقصد، شکل‌گیری سفر و حتی بازتعریف هویت شهرها و کشورها تبدیل شده است. از سفر برای حضور در یک کنسرت یا جشنواره گرفته تا بازدید از زادگاه آهنگسازان، موزه‌های موسیقی، سالن‌های تاریخی، شهرهای موسیقایی و مکان‌هایی که با خاطره یک هنرمند یا یک اثر پیوند خورده‌اند، همگی در قلمرو «گردشگری موسیقی‌محور» قرار می‌گیرند. گردشگری موسیقی یا Music Tourism به سفرهایی اطلاق می‌شود که موسیقی در آن‌ها انگیزه اصلی یا یکی از انگیزه‌های مهم سفر است. این نوع گردشگری طیف گسترده‌ای را دربرمی‌گیرد: سفر برای شرکت در کنسرت‌ها و جشنواره‌ها، بازدید از اپراها و تالارهای موسیقی، گردشگری مرتبط با میراث موسیقایی، سفر به زادگاه یا آرامگاه هنرمندان، بازدید از موزه‌ها و آرشیوهای موسیقی، حضور در رویدادهای موسیقی بومی و محلی و حتی سفر برای آموزش، اجرا یا تجربه موسیقی در یک مقصد مشخص. سازمان جهانی گردشگری ملل متحد، موسیقی و هنرهای اجرایی را از عناصر مهم گردشگری فرهنگی می‌داند؛ حوزه‌ای که می‌تواند به حفاظت از میراث، تقویت اقتصاد محلی و ایجاد تجربه‌ای متمایز برای گردشگران کمک کند. از این منظر، موسیقی فقط یک محصول فرهنگی نیست، بلکه می‌تواند به «دلیل سفر» و در نتیجه به یک دارایی اقتصادی و توسعه‌ای تبدیل شود. از آیین‌های موسیقایی تا صنعت گردشگری تجربه‌محور: پیوند موسیقی و سفر پدیده‌ای تازه نیست. در دوره‌های تاریخی، آیین‌های مذهبی، موسیقی‌های درباری، اجراهای مردمی و مناسبت‌های فصلی، گروه‌هایی از مردم را از مناطق مختلف به یک مکان جذب می‌کردند. در اروپا، سفر برای تماشای اپرا و اجراهای موسیقی کلاسیک، به‌ویژه از قرن هجدهم و نوزدهم، به بخشی از فرهنگ سفر طبقات مرفه تبدیل شد. شهرهایی مانند وین، سالزبورگ، ونیز و میلان به‌تدریج هویت خود را با موسیقی و هنرهای نمایشی پیوند دادند. با گسترش صنعت ضبط، رادیو، سینما و سپس رسانه‌های دیجیتال، موسیقی از مرزهای جغرافیایی عبور کرد و رابطه مخاطب با مکان‌های موسیقایی شکل تازه‌ای یافت.  طرفداران گروه‌های موسیقی و هنرمندان مشهور، برای دیدن محل تولد، خانه، استودیو یا مکان‌های مرتبط با آثار آنان سفر کردند. نمونه مشهور آن، گردشگری مرتبط با گروه «بیتلز» در شهر لیورپول است؛ پدیده‌ای که نشان می‌دهد میراث یک گروه موسیقی چگونه می‌تواند به بخشی پایدار از اقتصاد و برند شهری تبدیل شود. در دهه‌های اخیر، رشد جشنواره‌های بزرگ، توسعه صنعت موسیقی زنده، افزایش سفرهای کوتاه‌مدت و گسترش شبکه‌های اجتماعی، گردشگری موسیقی را وارد مرحله‌ای تازه کرده است. امروز یک کنسرت بزرگ می‌تواند هزاران یا حتی میلیون‌ها نفر را به شهر یا کشوری دیگر بکشاند و زنجیره‌ای از هزینه‌ها را در حمل‌ونقل، اقامت، رستوران‌ها، خرید، خدمات شهری و صنایع خلاق فعال کند. سهم موسیقی در اقتصاد گردشگری؛ چرا آمارها یکسان نیستند؟ یکی از دشواری‌های تحلیل گردشگری موسیقی، نبود یک نظام آماری جهانی و یکپارچه برای اندازه‌گیری آن است. برخلاف گردشگری ساحلی، طبیعت‌گردی یا گردشگری تجاری، هنوز شاخص واحدی وجود ندارد که بتوان بر اساس آن سهم دقیق موسیقی را از کل گردشگران جهان تعیین کرد. دلیل این مسئله روشن است: بسیاری از گردشگران با بیش از یک انگیزه سفر می‌کنند. ممکن است فردی برای دیدن یک شهر تاریخی سفر کند، اما در همان سفر در یک کنسرت نیز حضور داشته باشد؛ یا برای شرکت در یک جشنواره به مقصدی برود و هم‌زمان از جاذبه‌های فرهنگی و طبیعی آن منطقه بازدید کند. بنابراین، مرز میان «گردشگر موسیقی» و «گردشگری که موسیقی یکی از تجربه‌های اوست» همیشه کاملاً مشخص نیست. با این حال، داده‌های ملی و منطقه‌ای نشان می‌دهد که این حوزه در بسیاری از کشورها به یکی از محرک‌های مهم گردشگری فرهنگی و اقتصاد رویداد تبدیل شده است. یکی از معتبرترین نمونه‌ها، گزارش‌های سالانه نهاد UK Music در بریتانیاست. بر اساس گزارش «Hometown Glory»، در سال ۲۰۲۴ حدود ۲۳.۵ میلیون گردشگر موسیقی در کنسرت‌ها و جشنواره‌های بریتانیا حضور داشتند؛ رقمی که نسبت به ۱۹.۲ میلیون نفر در سال ۲۰۲۳، حدود ۲۳ درصد افزایش داشت. از این تعداد، حدود ۲۱.۹ میلیون نفر گردشگر داخلی و حدود ۱.۶ میلیون نفر گردشگر بین‌المللی بودند. هزینه‌کرد این گردشگران در حوزه‌هایی مانند بلیت، اقامت، حمل‌ونقل، خوراک، خرید و خدمات مرتبط، حدود ۱۰ میلیارد پوند برآورد شده است. این رقم نسبت به حدود ۸ میلیارد پوند در سال ۲۰۲۳، رشدی نزدیک به ۲۵ تا ۲۶ درصد را نشان می‌دهد. این آمار به‌خوبی نشان می‌دهد که موسیقی تنها درآمد حاصل از فروش بلیت نیست. هر رویداد موسیقایی می‌تواند مجموعه‌ای از کسب‌وکارهای محلی را فعال کند و اثر آن از سالن اجرا یا محل برگزاری جشنواره فراتر برود. آیا بریتانیا رتبه نخست گردشگری موسیقی جهان را دارد؟ پاسخ دقیق این است که رتبه‌بندی رسمی و واحدی برای تعیین «کشور نخست گردشگری موسیقی جهان» وجود ندارد؛ زیرا کشورها از روش‌های متفاوتی برای سنجش این بازار استفاده می‌کنند و شاخص‌های قابل مقایسه جهانی هنوز به‌صورت استاندارد تدوین نشده‌اند. با این حال، اگر معیار را حجم گردشگران موسیقی، تنوع رویدادها، قدرت صنعت موسیقی زنده، میزان اثر اقتصادی، سابقه تاریخی و کیفیت داده‌های منتشرشده قرار دهیم، بریتانیا یکی از پیشروترین و مستندترین نمونه‌های جهان و احتمالاً برجسته‌ترین الگوی قابل سنجش در گردشگری موسیقی زنده است. بریتانیا مجموعه‌ای کم‌نظیر از ظرفیت‌ها را در اختیار دارد: شهرهای موسیقایی مانند لندن، لیورپول، منچستر و گلاسگو؛ جشنواره‌های بین‌المللی؛ سالن‌های تاریخی؛ موسیقی پاپ و راک با نفوذ جهانی؛ میراث هنرمندان مشهور؛ و شبکه گسترده‌ای از سالن‌ها و فضاهای اجرای موسیقی. این کشور توانسته موسیقی را نه فقط به‌عنوان یک محصول هنری، بلکه به‌عنوان بخشی از سیاست توسعه شهری، اقتصاد خلاق و برند ملی خود تعریف کند. در کنار بریتانیا، ایالات متحده نیز یکی از بزرگ‌ترین قطب‌های گردشگری موسیقی جهان است. شهرهایی مانند نشویل، ممفیس، نیواورلئان، آستین و نیویورک، هرکدام با ژانرها و روایت‌های موسیقایی خاص خود شناخته می‌شوند. نشویل با موسیقی کانتری، ممفیس با بلوز و راک‌اندرول و نیواورلئان با جَز، نمونه‌هایی از شهرهایی هستند که هویت موسیقایی را به بخشی از تجربه گردشگری تبدیل کرده‌اند. در اروپا، اتریش نیز جایگاه ویژه‌ای دارد. وین با میراث موسیقی کلاسیک و نام‌هایی چون موتسارت، بتهوون، شوبرت، برامس و اشتراوس، یکی از مهم‌ترین مقاصد گردشگری موسیقی کلاسیک جهان است. سالزبورگ نیز با پیوند تاریخی خود با موتسارت، از موسیقی برای تقویت هویت شهری و جذب گردشگران استفاده می‌کند. جشنواره سالزبورگ، کنسرت‌های تاریخی و فضاهای فرهنگی این شهر، نمونه‌ای موفق از پیوند میراث هنری و اقتصاد گردشگری هستند. آلمان نیز با شهرهایی مانند برلین، لایپزیگ و بایرویت، در حوزه موسیقی کلاسیک، اپرا و جشنواره‌های تخصصی جایگاه مهمی دارد. در آسیا، کره جنوبی با تکیه بر موج فرهنگی کره‌ای و گسترش جهانی K-pop، شکل تازه‌ای از گردشگری موسیقی را ایجاد کرده است؛ گردشگری‌ای که با رسانه‌های دیجیتال، صنعت سرگرمی، مد، فناوری و برند ملی پیوند خورده است. موسیقی چگونه به توسعه گردشگری کمک می‌کند؟ نخستین اثر موسیقی، افزایش جذابیت مقصد است. بسیاری از شهرها دارای جاذبه‌های تاریخی یا طبیعی مشابه‌اند، اما موسیقی می‌تواند به آن‌ها هویتی متمایز ببخشد. شهری که با یک سبک موسیقی، یک جشنواره یا یک هنرمند شناخته می‌شود، در ذهن گردشگر تصویری مشخص‌تر و ماندگارتر پیدا می‌کند. دومین اثر، افزایش مدت اقامت و میزان هزینه‌کرد گردشگر است. رویدادهای چندروزه، جشنواره‌ها و برنامه‌های موسیقایی معمولاً گردشگر را برای مدت بیشتری در مقصد نگه می‌دارند. این مسئله به افزایش تقاضا برای هتل، حمل‌ونقل، رستوران، خرید و خدمات محلی منجر می‌شود. سومین اثر، توزیع جغرافیایی گردشگری است. برخلاف بسیاری از جاذبه‌های مشهور که گردشگران را در چند شهر بزرگ متمرکز می‌کنند، جشنواره‌ها و رویدادهای موسیقایی می‌توانند گردشگر را به شهرهای کوچک، مناطق روستایی و مقاصد کمتر شناخته‌شده هدایت کنند. موسیقی محلی در این میان ظرفیت ویژه‌ای دارد، زیرا می‌تواند تجربه‌ای اصیل و وابسته به مکان ایجاد کند؛ تجربه‌ای که به‌سادگی قابل انتقال یا تکرار در مقصدی دیگر نیست. چهارمین اثر، تقویت اقتصاد محلی و اشتغال است. یک رویداد موسیقایی علاوه بر هنرمندان، به فعالیت گروه‌های گسترده‌ای از مشاغل وابسته است: برگزارکنندگان، صدابرداران، نورپردازان، طراحان صحنه، کارکنان هتل، رانندگان، فروشندگان، تولیدکنندگان صنایع‌دستی و فعالان حوزه خوراک و خدمات. بنابراین، اثر اقتصادی موسیقی در یک مقصد، چندلایه و زنجیره‌ای است. پنجمین اثر، تقویت دیپلماسی فرهنگی و قدرت نرم است. موسیقی می‌تواند تصویری انسانی، خلاق و ماندگار از یک کشور ایجاد کند. گاه یک هنرمند یا یک جریان موسیقایی بیش از بسیاری از کمپین‌های تبلیغاتی، نام یک شهر یا کشور را در جهان مطرح می‌کند. از «رویداد» تا «میراث»؛ دو مسیر اصلی گردشگری موسیقی گردشگری موسیقی را می‌توان به دو حوزه اصلی تقسیم کرد. نخست، گردشگری رویدادمحور است؛ مانند سفر برای حضور در کنسرت، جشنواره، اپرا یا یک اجرای ویژه. این نوع گردشگری معمولاً زمان‌مند است و به تقویم رویدادها وابسته است. دوم، گردشگری میراث موسیقایی است؛ مانند بازدید از خانه و زادگاه هنرمندان، موزه‌های موسیقی، سالن‌های تاریخی، آرشیوها و مکان‌هایی که در تاریخ موسیقی نقش داشته‌اند. مزیت این نوع گردشگری، پایداری بیشتر آن است. یک کنسرت ممکن است تنها یک شب برگزار شود، اما یک موزه، خانه تاریخی یا مسیر گردشگری موسیقی می‌تواند در تمام طول سال پذیرای گردشگران باشد. شهرهای موفق معمولاً این دو مسیر را با یکدیگر ترکیب می‌کنند؛ یعنی هم رویدادهای زنده و جذاب برگزار می‌کنند و هم میراث موسیقایی خود را به محصولی دائمی برای گردشگری تبدیل می‌سازند. فرصت ایران؛ موسیقی به‌عنوان نقشه‌ای فرهنگی ایران از نظر تنوع موسیقایی، یکی از غنی‌ترین کشورهای منطقه است. موسیقی دستگاهی، موسیقی نواحی، موسیقی آیینی، موسیقی مقامی، سازهای بومی، آوازهای محلی و تنوع فرهنگی اقوام، مجموعه‌ای گسترده از ظرفیت‌ها را برای توسعه گردشگری موسیقی فراهم کرده است. از موسیقی خراسان و کردستان تا موسیقی جنوب، آذربایجان، لرستان، بلوچستان، گیلان و مازندران، هر منطقه می‌تواند روایت موسیقایی خاص خود را به بخشی از تجربه سفر تبدیل کند. این ظرفیت تنها به اجرای موسیقی محدود نیست؛ بلکه می‌تواند با آموزش ساز، بازدید از کارگاه‌های سازسازی، آشنایی با آیین‌ها، تجربه خوراک محلی، صنایع‌دستی و طبیعت منطقه پیوند بخورد. برای مثال، یک گردشگر می‌تواند در قالب یک بسته سفر فرهنگی، در کارگاه ساخت سازهای سنتی حضور یابد، با شیوه‌های نوازندگی محلی آشنا شود، در یک اجرای زنده شرکت کند و هم‌زمان جاذبه‌های تاریخی و طبیعی منطقه را تجربه کند. چنین الگویی، گردشگری را از بازدید صرف به تجربه‌ای عمیق و مشارکتی تبدیل می‌کند. با این حال، بهره‌برداری از این ظرفیت نیازمند برنامه‌ریزی حرفه‌ای است. نبود تقویم بین‌المللی رویدادهای موسیقی، ضعف در معرفی چندزبانه، کمبود داده‌های آماری، محدود بودن زیرساخت‌های اجرای استاندارد و نبود بسته‌های گردشگری تخصصی، از جمله موانع توسعه این حوزه هستند. ایران برای ورود جدی‌تر به گردشگری موسیقی، به چند اقدام اساسی نیاز دارد: ایجاد بانک اطلاعاتی از رویدادها و میراث موسیقایی، طراحی مسیرهای گردشگری موسیقی، حمایت از جشنواره‌های محلی، ثبت و مستندسازی میراث موسیقی نواحی، توسعه آموزش‌های تخصصی برای راهنمایان گردشگری و ایجاد همکاری میان وزارتخانه‌ها، نهادهای فرهنگی، دانشگاه‌ها، هنرمندان و بخش خصوصی. جمع‌بندی: گردشگری موسیقی در جهان امروز یک حوزه حاشیه‌ای یا صرفاً سرگرم‌کننده نیست؛ بلکه بخشی از اقتصاد تجربه، صنایع خلاق و توسعه فرهنگی به شمار می‌رود. موسیقی می‌تواند گردشگر جذب کند، مدت اقامت را افزایش دهد، اقتصاد محلی را فعال سازد، هویت شهرها را تقویت کند و تصویری ماندگار از یک کشور در ذهن مخاطبان جهانی بسازد. اگرچه هنوز آمار جهانی یکپارچه‌ای درباره سهم دقیق گردشگری موسیقی از کل گردشگری وجود ندارد، داده‌های کشورهایی مانند بریتانیا نشان می‌دهد که این حوزه می‌تواند میلیاردها پوند اثر اقتصادی و ده‌ها میلیون سفر مرتبط ایجاد کند. بریتانیا، با توجه به حجم گردشگران موسیقی، تنوع رویدادها و نظام نسبتاً دقیق گزارش‌دهی، یکی از مهم‌ترین الگوهای جهانی در این زمینه است؛ اما کشورهایی مانند آمریکا، اتریش، آلمان و کره جنوبی نیز هر یک مدل متفاوت و موفقی از پیوند موسیقی و گردشگری ارائه کرده‌اند. برای ایران، موسیقی می‌تواند فراتر از یک هنر، به پلی میان فرهنگ، گردشگری، اقتصاد محلی و گفت‌وگوی بین‌المللی تبدیل شود. تنوع موسیقایی ایران، اگر به‌درستی مستندسازی، معرفی و به محصول گردشگری تبدیل شود، ظرفیت آن را دارد که بخشی از نقشه فرهنگی سفر در منطقه و جهان را به خود اختصاص دهد. شاید زمان آن رسیده باشد که موسیقی را نه فقط آنچه می‌شنویم، بلکه آنچه به خاطرش سفر می‌کنیم، بازتعریف کنیم.

ایجاد شده: 18/مرداد/1405       آخرین ویرایش: 18/مرداد/1405     مقالات و یادداشت ها
معیارهای جدید موفقیت پلتفرم‌ها در ۲۰۲۵

معیارهای جدید موفقیت پلتفرم‌ها در ۲۰۲۵

به گزارش هتل نیوز ؛ در حالی که فیسبوک، اینستاگرام و واتساپ همچنان از نظر تعداد کاربران در صدر فهرست شبکه‌های اجتماعی جهان قرار دارند، بررسی‌ها نشان می‌دهد موفقیت پلتفرم‌های دیجیتال در سال ۲۰۲۵ با میزان تأثیرگذاری بر رفتار و الگوی مصرف کاربران سنجیده می‌شود. بر این اساس، یوتیوب با وجود آن‌که از نظر تعداد کاربران پایین‌تر از برخی رقبا قرار دارد، بیشترین سهم از زمان مصرف محتوای کاربران را به خود اختصاص داده است. همچنین تلگرام با جامعه کاربری کوچک‌تر، به دلیل سرعت بالای انتشار محتوا و نفوذ اطلاعاتی، جایگاه ویژه‌ای در اکوسیستم رسانه‌ای دارد. از سوی دیگر، تیک‌تاک با وجود رتبه پایین‌تر از نظر تعداد کاربران، همچنان مهم‌ترین پلتفرم ترندساز در سطح جهانی محسوب می‌شود و نقش پررنگی در شکل‌دهی به جریان‌های فرهنگی و محتوایی ایفا می‌کند. در همین حال، وی‌چت نیز فراتر از یک شبکه اجتماعی عمل کرده و به یک زیرساخت جامع برای خدمات و زندگی دیجیتال کاربران خود تبدیل شده است.

ایجاد شده: 3/مرداد/1405       آخرین ویرایش: 3/مرداد/1405     اخبار خارجی
برگزاری بیست‌ویکمین سمپوزیوم و نمایشگاه برنامه شناسایی مسافران ایکائو

برگزاری بیست‌ویکمین سمپوزیوم و نمایشگاه برنامه شناسایی مسافران ایکائو

به گزارش هتل نیوز ؛ بیست‌ویکمین سمپوزیوم و نمایشگاه برنامه شناسایی مسافران سازمان بین‌المللی هوانوردی غیرنظامی (ICAO TRIP)، با تمرکز بر آینده هویت دیجیتال سفر و توسعه راهکارهای نوین شناسایی مسافران برگزار خواهد شد. این رویداد بین‌المللی با شعار «عملیاتی کردن اعتماد؛ به سوی هویت مسافرت قابل اعتماد برای همه»، میزبان مدیران ارشد کشورهای عضو ایکائوخواهد بود. شرکت‌کنندگان در این سمپوزیوم به بررسی آخرین تحولات، چالش‌ها و راهکارهای توسعه یک اکوسیستم سفر یکپارچه، ایمن و هوشمند با تمرکز بر مدیریت هویت مسافران خواهند پرداخت. آینده فناوری‌های شناسایی، افزایش امنیت مرزی، استانداردسازی اسناد سفر و ایجاد تجربه‌ای روان‌تر برای مسافران از جمله محورهای اصلی این رویداد خواهد بود. زمان برگزاری: ۲۲ الی ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۶ مکان برگزاری: مونترال کانادا ـ مقر سازمان بین‌المللی هوانوردی غیرنظامی (ایکائو)

ایجاد شده: 29/تیر/1405       آخرین ویرایش: 29/تیر/1405     اخبار خارجی
گزارش OECD 2026؛ تاب‌آوری گردشگری جهان در برابر چالش‌های جدید

گزارش OECD 2026؛ تاب‌آوری گردشگری جهان در برابر چالش‌های جدید

به گزارش هتل نیوز ؛ گزارش روندها و سیاست‌های گردشگری ۲۰۲۶ نشان می‌دهد صنعت گردشگری جهان با وجود تنش‌های ژئوپلیتیکی، تغییرات اقلیمی و تغییر الگوی سفر گردشگران، همچنان روندی رو به رشد و تاب‌آور دارد. بر اساس این گزارش، دولت‌ها و فعالان صنعت گردشگری باید بر توسعه گردشگری پایدار، بهره‌گیری از فناوری‌های دیجیتال و هوش مصنوعی، حمایت از کسب‌وکارهای گردشگری و افزایش تاب‌آوری مقاصد در برابر بحران‌ها تمرکز کنند. این گزارش همچنین اعلام می‌کند تعداد گردشگران ورودی به کشورهای عضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی در سال ۲۰۲۴ از ۸۱۹ میلیون نفر فراتر رفته و رشد این بازار همچنان ادامه دارد. علاقمندان جهت مطالعه متن کامل این به لینک زیر مراجعه نمایید👇 OECD Tourism Trends and Policies 2026

ایجاد شده: 22/تیر/1405       آخرین ویرایش: 22/تیر/1405     اخبار خارجی
بازدید مدیرکل توسعه گردشگری داخلی از هلدینگ گردشگری اقامت۲۴

بازدید مدیرکل توسعه گردشگری داخلی از هلدینگ گردشگری اقامت۲۴

به گزارش فلای نیوز ؛ "سید مصطفی فاطمی" مدیرکل توسعه گردشگری داخلی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی، با حضور در هلدینگ گردشگری اقامت۲۴ از بخش‌های مختلف این مجموعه بازدید کرد. در این بازدید رئیس هیئت‌مدیره و مدیرعامل هلدینگ گردشگری اقامت۲۴، ضمن استقبال از مدیرکل گردشگری داخلی، گزارشی از روند فعالیت‌ها، دستاوردها، ظرفیت‌های فناورانه و برنامه‌های آینده این مجموعه در حوزه گردشگری و خدمات آنلاین سفر ارائه کردند. سید مصطفی فاطمی نیز در جریان این بازدید، با حضور در واحدهای مختلف اقامت۲۴، از نزدیک با فرآیندهای اجرایی، خدمات نوین، زیرساخت‌های دیجیتال و شیوه ارائه خدمات این مجموعه آشنا شد و بر نقش شرکت‌های دانش‌بنیان و پلتفرم‌های هوشمند در توسعه صنعت گردشگری کشور تأکید کرد. طرفین درباره راهکارهای گسترش همکاری‌های مشترک، ارتقای کیفیت خدمات گردشگری، توسعه گردشگری داخلی و بهره‌گیری از فناوری‌های نوین در صنعت سفر و اقامت به گفت‌وگو پرداختند.

ایجاد شده: 14/تیر/1405       آخرین ویرایش: 14/تیر/1405     اخبار داخلی
چین اینترنت 10G را به طور رسمی راه‌اندازی کرد

چین اینترنت 10G را به طور رسمی راه‌اندازی کرد

به گزارش هتل نیوز ؛ چین به‌طور رسمی از نسل جدید اینترنت فوق‌سریع با عنوان 10G رونمایی و بهره‌برداری از آن را آغاز کرد؛ فناوری‌ای که با ایجاد جهشی چشمگیر در سرعت و پهنای باند، فصل تازه‌ای در توسعه زیرساخت‌های دیجیتال این کشور رقم می‌زند. بر اساس اعلام منابع رسمی، اینترنت 10G امکان دانلود یک فیلم کامل را تنها در چند ثانیه فراهم می‌کند و می‌تواند تحولی اساسی در خدمات ابری، هوش مصنوعی، بازی‌های آنلاین، واقعیت مجازی و سایر کاربردهای نیازمند ارتباطات پرسرعت ایجاد کند. با راه‌اندازی این فناوری، چین گام مهمی در مسیر توسعه زیرساخت‌های نسل آینده ارتباطات برداشته و جایگاه خود را به‌عنوان یکی از پیشگامان فناوری‌های نوین دیجیتال بیش از پیش تقویت کرده است.

ایجاد شده: 8/تیر/1405       آخرین ویرایش: 8/تیر/1405     اخبار خارجی
جایگاه تبلیغات 1 جایگاه تبلیغات 1
یک فروند ایرباس A320 دیگر به ناوگان ایران‌ایرتور اضافه شد
هتلی پول نمی‌خواهند؛ گردشگران باید بیل به دست شوند!
بازگشت ایران‌ایر به مالزی پس از یک دهه
ایرباس آتا باز هم در استانبول ماند؛ نقص فنی، پرواز را متوقف کرد
کسب درآمد ۱۱ میلیون دلاری قزاقستان از یک کنسرت
بازدید معاون گردشگری اصفهان از روند آماده‌سازی هتل ویرا
آغاز کمپین گیمیفیکیشن شیشلیگ اسنپ‌فود
وقت‌های ویزای آمریکا در سراسر جهان لغو شد
"حجت نیکی‌ملکی" رئیس هیئت‌مدیره دیجی‌کالا شد
زمین‌گیری موقت ایرباس ایران‌ایر در مشهد
وان و آلانیا مقاصد خارجی فرودگاه بین المللی تبریز
دلار توافقی از انحصار بازار خارج شد؛ فروش مستقیم به مردم آغاز شد


کمی منتظر بمانید...