سمپوزیوم اکو؛ فرصتی که نباید در غیبت متولیان ملی گردشگری از دست میرفت برگزاری دومین سمپوزیوم بینالمللی بازار گردشگری کشورهای عضو اکو در جزیره کیش، آن هم در شرایط دشوار و پرتنش منطقهای و در روزهایی که سایه بحران و نااطمینانی بر فضای اقتصادی و گردشگری کشور سنگینی میکند، بیش از آنکه یک رویداد تقویمی باشد، نشانهای از اراده برای زنده نگه داشتن جریان گردشگری و تعاملات بینالمللی ایران بود. کیش، بهعنوان یکی از مهمترین پهنههای متمرکز گردشگری کشور، در این روزها بار دیگر نشان داد که میتوان با اتکا به ظرفیت بخش خصوصی، حمایت سازمان منطقه آزاد و همراهی مجموعهای از نهادهای دولتی، علمی و تخصصی، حتی در شرایط دشوار نیز میزبان یک رویداد بینالمللی بود. برگزاری سمپوزیوم اکو، با محورهایی همچون گردشگری سلامت، گردشگری پایدار، بومگردی، هوش مصنوعی و توسعه بازارهای منطقهای، برگزاری ۲۴ پنل و کارگاه تخصصی، نشستهای تجاری و برنامههای فرهنگی، تنها بخشی از ظرفیت این رویداد بود. این اتفاق در کنار برنامههای متعدد هفته کیش، از جشنواره اقوام و رویدادهای فرهنگی و تفریحی تا افتتاح نخستین مدرسه بینالمللی هتلداری جزیره، نشان داد که مدیریت گردشگری کیش و فعالان بخش خصوصی برای حفظ پویایی این مقصد، صرفاً منتظر عادی شدن شرایط نماندهاند. باید از شجاعت و جسارت سازمان منطقه آزاد کیش در حمایت و میزبانی این رویداد قدردانی کرد. همچنین نقش دبیرخانه شورایعالی مناطق آزاد، وزارت امور خارجه، دستاندرکاران بخش خصوصی، اساتید دانشگاهی، متخصصان و همه مجموعههایی که در شکلگیری و اجرای این برنامه نقش داشتند، شایسته تقدیر است. اما در کنار این دستاوردها، یک پرسش جدی و البته قابل تأمل وجود دارد: وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، بهعنوان متولی اصلی سیاستگذاری و توسعه گردشگری کشور، در چنین بزنگاههایی کجای میدان است؟ اگر قرار باشد وزارتخانه در یکی از مهمترین رویدادهای بینالمللی گردشگری کشور، آن هم در منطقهای که اقتصاد و هویت آن با گردشگری گره خورده است، حضور مؤثر و حمایت همهجانبه نداشته باشد، پس دقیقاً در کدام موقعیت باید نقش ملی و راهبردی خود را ایفا کند؟ در شرایطی که دولت با محدودیت جدی منابع مالی مواجه است، اتفاقاً چنین رویدادهایی فرصتی ارزشمند برای ایفای نقش وزارتخانه بدون تحمیل هزینههای سنگین به دولت هستند. حمایت از یک رویداد الزاماً به معنای تأمین بودجه نیست. حضور وزیر، معاون گردشگری، مدیران کل تخصصی، استفاده از ظرفیت دیپلماسی گردشگری، دعوت از سرمایهگذاران، تسهیل ارتباطات بینالمللی، حمایت رسانهای و ایجاد پیوند میان برگزارکنندگان و نهادهای ملی، همگی ابزارهایی هستند که بیش از آنکه به اعتبار مالی نیاز داشته باشند، به اراده مدیریتی نیاز دارند. در سمپوزیوم اکو، فرصتهای کمنظیری برای تبادل تجربه، توسعه بازارهای گردشگری منطقه، جذب سرمایهگذاری خارجی، ایجاد مسیرهای جدید پروازی، توسعه گردشگری سلامت، آموزش نیروی انسانی و ارتباط دانشگاه با صنعت وجود داشت. اینها موضوعاتی نیستند که صرفاً در سطح یک جزیره یا یک منطقه آزاد باقی بمانند؛ اینها بخشی از مأموریت ملی وزارتخانه هستند. نکته قابل تأملتر اینکه پیش از برگزاری، خبر حضور وزیر در این رویداد نیز اعلام شده بود، اما در گزارشهای رسمی افتتاحیه، حضور مدیران ارشد سازمان منطقه آزاد و دبیرخانه مناطق آزاد منعکس شد و اثری از حضور وزیر و مدیران ارشد معاونت گردشگری در فهرست حاضران دیده نشد. این نخستین بار هم نیست که درباره میزان همراهی وزارتخانه با رویدادهای تخصصی گردشگری پرسشهایی مطرح میشود. تجربه نخستین کنگره علمی و تخصصی هتلداری ایران در سال ۱۴۰۳، با محوریت فراخوان مقالات و مشارکت جامعه علمی و حرفهای، نیز یادآور این ضرورت است که حمایت از رویدادهای علمی و تخصصی نباید صرفاً در سطح عنوان و مکاتبه باقی بماند؛ بلکه باید در حضور، پیگیری و پشتیبانی عملیاتی نمود پیدا کند. واقعیت این است که گردشگری کشور بیش از هر زمان دیگری به همافزایی، انسجام نهادی و عبور از تصمیمات جزیرهای نیاز دارد. معاونت گردشگری وزارتخانه نمیتواند تنها زمانی که خود برگزارکننده یک برنامه است در مرکز میدان قرار بگیرد و در رویدادهایی که با ابتکار بخش خصوصی، دانشگاهها یا مناطق آزاد شکل میگیرند، نقش تماشاگر داشته باشد. وزارتخانه متولی گردشگری باید در کنار همه ظرفیتهای گردشگری کشور باشد؛ نه فقط در رویدادهایی که خود متولی برگزاری آنهاست. کیش این بار مسئولیت خود را انجام داد. بخش خصوصی پای کار آمد. دانشگاهیان و متخصصان مشارکت کردند و مجموعهای از نهادهای داخلی و بینالمللی برای شکلگیری یک فرصت اقتصادی و علمی کنار هم قرار گرفتند. اکنون پرسش این است: آیا متولی ملی گردشگری نیز از این فرصت برای ایفای نقش خود استفاده کرده است؟ این یادداشت نه برای نادیده گرفتن زحمات انجامشده، بلکه برای یادآوری یک مطالبه حرفهای است: گردشگری ایران به وزارتخانهای نیاز دارد که در تمام میدانهای توسعه گردشگری حضور داشته باشد؛ نه وزارتخانهای که گاهی درست در مهمترین میدانها، جای خالیاش احساس شود.
ایجاد شده: 22/آبان/1405 آخرین ویرایش: امروز مقالات و یادداشت ها
به گزارش هتل نیوز؛ دبیرکل دومین سمپوزیوم بازار گردشگری کشورهای عضو اکو اعلام کرد که برگزاری رویدادها در کیش اهمیت ویژهای دارد. او بیان کرد که این رویدادها نقش مهمی در چرخه اقتصادی جزیره ایفا میکنند. بنابراین، حفظ ظرفیت میزبانی نیازمند همکاری فعالان مختلف است. عباس غلامی تأکید کرد که با وجود چالشهای اقتصادی، کیش دارای امنیت و ظرفیت لازم برای میزبانی رویدادها است. او به اهمیت این پیام برای برگزارکنندگان و فعالان صنعت اشاره کرد. همدلی و مشارکت بخشهای مختلف میتواند به استمرار برگزاری رویدادها کمک کند و کیش را به عنوان مقصدی بینالمللی تثبیت کند.
ایجاد شده: 18/آبان/1405 آخرین ویرایش: 18/آبان/1405 اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز؛ سیدرضا صالحیامیری، وزیر میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی، در نشستی با مدیران بانک شهر، به اولویتهای وزارتخانه اشاره کرد. او تکمیل هتلهای نیمهتمام با بیش از ۷۰ درصد پیشرفت فیزیکی را مهم دانست. صالحیامیری پیشنهاد تشکیل یک هلدینگ ملی گردشگری را مطرح کرد. این هلدینگ باید با مشارکت بخش خصوصی، ایرلاینها، هتلها و آژانسهای مسافرتی را به هم پیوند دهد. وزیر میراث فرهنگی تأکید کرد که تهران به حداقل ۱۰۰ هتل پنجستاره نیاز دارد. این تعداد هتل برای میزبانی از گردشگران خارجی و برگزاری رویدادهای بینالمللی الزامی است. به گفته وزیر، طرح «سفرکارت» در حال عملیاتیشدن است و با همکاری بانک شهر اجرا میشود. سالانه حدود سهونیم میلیون گردشگر عراقی به ایران سفر میکنند. صالحیامیری همچنین به ورود بیش از ۱۲.۵ میلیون گردشگر خارجی در دو سال گذشته اشاره کرد. او جذب سالانه ۱۰ تا ۱۵ میلیون گردشگر را در شرایط غیرجنگی ممکن دانست.
ایجاد شده: 3/آبان/1405 آخرین ویرایش: 3/آبان/1405 اخبار داخلی
✍🏻 فاطمه دکامینی | خبرنگار و دبیر سرویس حوزه اطلاعات، آمار و پژوهش های تخصصی گردشگری و هتلداری ایتنا صنعت هتلداری همواره با تغییر رفتار مسافران، پیشرفت فناوری و تحول در سبک زندگی انسانها روبهرو بوده است. زمانی وبسایتها و سیستمهای رزرو آنلاین، چهره بازار اقامت را تغییر دادند و پس از آن، شبکههای اجتماعی و پلتفرمهای دیجیتال به بخش جداییناپذیر ارتباط هتلها با مهمانان تبدیل شدند. اکنون متاورس و واقعیت مجازی، افق تازهای را پیش روی صنعت هتلداری گشودهاند؛ افقی که در آن تجربه مهمان میتواند پیش از سفر آغاز شود و حتی پس از پایان اقامت نیز ادامه پیدا کند. واقعیت مجازی با ایجاد محیطی سهبعدی و تعاملی، این امکان را فراهم میکند که کاربر بدون حضور فیزیکی، فضای یک هتل، اتاقها، رستوران، سالن همایش، استخر یا سایر امکانات مجموعه را مشاهده و تجربه کند. این فناوری میتواند تصمیمگیری مسافر را آسانتر کند؛ زیرا تصاویر ثابت و توضیحات متنی همیشه نمیتوانند تصویری دقیق از کیفیت و حالوهوای یک هتل ارائه دهند. اما تور مجازی به مهمان اجازه میدهد پیش از رزرو، در فضا حرکت کند و انتخاب آگاهانهتری داشته باشد. برای بسیاری از مسافران، بهویژه گردشگران بینالمللی، خانوادهها و برگزارکنندگان رویدادها، شناخت دقیق فضای هتل اهمیت زیادی دارد. یک شرکت میتواند سالن همایش را بهصورت مجازی بررسی کند، یک خانواده میتواند چیدمان اتاق و امکانات مناسب کودکان را ببیند و یک مسافر میتواند فاصله اتاق تا رستوران یا چشمانداز پنجره را پیش از سفر ارزیابی کند. این شفافیت، احتمال نارضایتی و فاصله میان وعده تبلیغاتی و تجربه واقعی را کاهش میدهد. متاورس تنها به نمایش مجازی اتاقها محدود نمیشود. هتلها میتوانند در فضاهای دیجیتال، شعبه یا محیطی مجازی ایجاد کنند که کاربران در آن با برند، خدمات و هویت مجموعه آشنا شوند. در چنین محیطی، مهمان میتواند با یک راهنمای مجازی گفتوگو کند، درباره مقصد اطلاعات بگیرد، خدمات مختلف را بشناسد، اتاق خود را انتخاب کند یا حتی پیش از ورود، برنامه اقامت خود را طراحی کند. این تجربه اگر با خلاقیت و شناخت درست نیازهای مخاطب همراه باشد، میتواند ارتباط میان برند و مهمان را عمیقتر کند. یکی از مهمترین فرصتهای متاورس برای صنعت هتلداری، بازاریابی تجربهمحور است. تبلیغات سنتی معمولاً درباره ویژگیهای یک هتل صحبت میکنند، اما فناوریهای غوطهورکننده اجازه میدهند مخاطب بخشی از تجربه را پیشاپیش احساس کند. برای مثال، یک هتل ساحلی میتواند فضای طلوع خورشید، صدای امواج و امکانات تفریحی خود را در قالب تجربهای مجازی به نمایش بگذارد. هتلهای تاریخی نیز میتوانند با بازسازی دیجیتال بنا، داستان معماری و فرهنگ مقصد را برای مخاطبان روایت کنند. واقعیت مجازی همچنین در آموزش کارکنان کاربرد فراوانی دارد. کارکنان هتل میتوانند در محیطی شبیهسازیشده، موقعیتهای مختلف را تمرین کنند؛ از نحوه پذیرش مهمان و پاسخگویی به شکایت گرفته تا مدیریت شرایط اضطراری، تخلیه ساختمان و مواجهه با موقعیتهای پیشبینینشده. این آموزشها بدون ایجاد فشار بر عملیات واقعی هتل انجام میشوند و به کارکنان اجازه میدهند پیش از مواجهه با یک موقعیت واقعی، واکنش مناسب را تمرین کنند. در بخش طراحی و مدیریت نیز این فناوری میتواند به تصمیمگیری بهتر کمک کند. مدیران و سرمایهگذاران میتوانند پیش از ساخت یا بازطراحی یک مجموعه، فضای پیشنهادی را بهصورت مجازی بررسی کنند. چیدمان اتاقها، مسیر حرکت مهمان، نورپردازی، دسترسیها و حتی حس کلی فضا را میتوان پیش از اجرای نهایی ارزیابی کرد. این امر احتمال خطا و هزینههای اصلاحی را کاهش میدهد و امکان مشارکت بیشتر ذینفعان در فرایند طراحی را فراهم میسازد. از سوی دیگر، متاورس میتواند نقش هتلها را از محل اقامت به مرکز تجربه و تعامل تبدیل کند. در آینده، یک هتل ممکن است علاوه بر ارائه اتاق و خدمات رفاهی، میزبان رویدادهای مجازی، نمایشگاههای دیجیتال، نشستهای بینالمللی و برنامههای فرهنگی باشد. افرادی که امکان سفر ندارند، میتوانند از طریق آواتار یا ابزارهای واقعیت مجازی در این رویدادها شرکت کنند. به این ترتیب، هتل میتواند مخاطبانی فراتر از مهمانان حاضر در ساختمان خود جذب کند. این فناوری در حوزه گردشگری مقصد نیز فرصتهای ارزشمندی ایجاد میکند. هتلها میتوانند پیش از ورود مسافر، جاذبههای اطراف، مسیرهای گردشگری، موزهها، بازارهای محلی و تجربههای فرهنگی را به شکل مجازی معرفی کنند. چنین رویکردی هم به فروش خدمات جانبی کمک میکند و هم ارتباط هتل را با اقتصاد و هویت مقصد افزایش میدهد. هتل در این حالت تنها محل خواب و اقامت نیست، بلکه به دروازهای برای کشف فرهنگ، تاریخ و سبک زندگی مقصد تبدیل میشود. با وجود این فرصتها، نباید متاورس و واقعیت مجازی را جایگزین کامل مهماننوازی واقعی دانست. اساس صنعت هتلداری همچنان بر ارتباط انسانی، آرامش، امنیت، پاکیزگی و کیفیت خدمات استوار است. هیچ تجربه مجازی نمیتواند بهطور کامل جایگزین اقامت در یک اتاق واقعی، گفتوگو با کارکنان، چشیدن غذای محلی یا تماشای یک منظره از نزدیک شود. فناوری باید در خدمت تجربه انسانی قرار گیرد، نه اینکه آن را حذف کند. هزینه راهاندازی، نیاز به زیرساخت فنی، دسترسی محدود برخی مخاطبان به تجهیزات واقعیت مجازی، پیچیدگی تولید محتوای سهبعدی و مسائل مربوط به حریم خصوصی، از جمله چالشهای این مسیر هستند. همچنین، اگر محتوای مجازی با تجربه واقعی هتل همخوان نباشد، میتواند موجب افزایش انتظار و در نهایت نارضایتی مهمان شود. بنابراین، استفاده از این فناوری نیازمند صداقت، برنامهریزی و هماهنگی میان وعدههای دیجیتال و کیفیت واقعی خدمات است. برای هتلهای ایران نیز این حوزه میتواند فرصت قابلتوجهی ایجاد کند. معرفی مجازی هتلهای تاریخی، تجربه دیجیتال بناهای فرهنگی، نمایش جاذبههای طبیعی، جذب گردشگران خارجی و برگزاری رویدادهای بینالمللی، تنها بخشی از ظرفیتهای پیشروست. با این حال، موفقیت در این مسیر به تولید محتوای باکیفیت، توجه به زبانها و فرهنگهای مختلف، آموزش نیروی انسانی و ایجاد همکاری میان هتلها، شرکتهای فناوری و نهادهای گردشگری نیاز دارد. آینده صنعت هتلداری احتمالاً ترکیبی از حضور فیزیکی و تجربه دیجیتال خواهد بود. مهمان ممکن است سفر خود را با یک بازدید مجازی آغاز کند، اتاقش را در فضای سهبعدی انتخاب کند، از طریق یک دستیار هوشمند برنامه اقامتش را تنظیم کند و پس از بازگشت نیز در رویدادهای مجازی هتل شرکت داشته باشد. در این میان، هتلهایی موفقتر خواهند بود که فناوری را نه بهعنوان یک نمایش تجملی، بلکه بهعنوان ابزاری برای شناخت بهتر مهمان، شخصیسازی خدمات و خلق ارزش به کار گیرند.
ایجاد شده: 26/مهر/1405 آخرین ویرایش: 26/مهر/1405 مقالات و یادداشت ها
✍🏻 عباس مهدوی | خبرنگار یک الگوی رفتاری تکراری و پرهزینه سالهاست بر سیاستگذاری گردشگری کشور سایه انداخته است؛ در روزهای ثبات، اعتبارات و توان دیپلماسی کشور صرف بازارها و مقاصدی میشود که سنخیت چندانی با واقعیتهای ژئوپلیتیک و فرهنگی ما ندارند؛ اما به محض بروز نخستین تلاطمهای سیاسی، تحریمها یا هشدارهای مسافرتی و خالی شدن هتلها، مدیران سراسیمه به یاد کشورهای همسایه و حوزههای تمدنی مشترک میافتند. این نگاه فصلی، مقطعی و انفعالی، گردشگری ایران را در یک چرخه آزمون و خطای دائمی گرفتار کرده است. سالهاست سرمایههای مادی و معنوی متعددی صرف بازارهایی مانند اروپای غربی، چین یا روسیه میشود. برای آنها هفتههای فرهنگی برگزار میکنیم، در نمایشگاهها به شیوههای سنتی غرفه میزنیم و لغو روادید یکطرفه را در دستور کار قرار میدهیم؛ اما دادههای واقعی چه میگویند؟ از صدها میلیون گردشگر خروجی چین یا جریان مسافران روس، سهم ایران حتی به کسری از یک درصد هم نمیرسد. گردشگر روس ترجیح میدهد مقصد تفریحی تثبیتشدهای مانند ترکیه را برگزیند و با کوچکترین تنش منطقهای، گردشگران غربی و حتی چینی با توصیههای اکید وزارتخانههای خارجهشان سفر به ایران را لغو میکنند. رفتن به سراغ طرحهای کمبازدهای مانند تعریف خطوط پروازی و تورهای مشترک با مقاصد دوردستی چون ونزوئلا نیز نشان داد که گاهی تفننهای تبلیغاتی جایگزین عقلانیت بازاریابی ژئوپلیتیک میشود. پرسش بنیادین این است: چرا همسایگان ما که از اشتراکات تاریخی، مذهبی، پیوندهای زمینی، مرزهای ارزان و علاقه متقابل برخوردارند، تنها «گزینه دوم» یا «سپر روزهای سخت» به شمار میروند!؟ کشوری که دارای مؤلفههای هویتی و فرهنگی متمایز است، باید ستون فقرات اقتصاد گردشگری خود را بر پایه حوزهای بنا کند که پایداری رفتوآمد در آن به حداقل نوسانات حساس باشد: یعنی جغرافیای فرهنگی و حوزه تمدنی ایران. گنجینههای مغفول در مدار پیرامونی نکته مهمی که در نگرش مدیران حوزه گردشگری ایران باید به شکل برجستهای مورد توجه قرار بگیرد این است که همسایگان ما فقط یک بازار اضطراری نیستند، بلکه فرصتهای بالقوۀ اقتصادیاند: ۱- عراق و کشورهای حوزه خلیج فارس: گردشگر عراقی یا عمانی فقط برای زیارت نمیآید؛ حوزه گردشگری سلامت، خرید و گردشگری طبیعی در شمال کشور ظرفیت مناسبی برای طراحی تورهای ترکیبی (مشهد-شمال-شیراز) دارد. با این حال، هنوز نتوانستهایم یک زنجیره ارزش خدماترسانی شایسته و حرفهای برای این جمعیت میلیونی ایجاد کنیم. ۲- ارمنستان، قفقاز و آسیای میانه: ارمنستان با وجود مرز زمینی و نزدیکی فرهنگی و تاریخی (بهویژه وجود میراث کلیساهای ثبت جهانی در شمالغرب ایران) به شدت نیازمند معرفی چهره واقعی ایران است. تاجیکستان و ازبکستان به عنوان پارههای تمدنی زبان فارسی و هویت مشترک، و ترکمنستان با اشتراکات قومی و مفاخری نظیر «مخدومقلی فراغی»، ظرفیتهای بکری هستند که زیرساخت دیپلماسی فرهنگی ما کمتر روی آنها سرمایهگذاری واقعی و پایدار کرده است. ۳- ترکیه، پاکستان و افغانستان: در ترکیه بهجای تمرکز صرف بر مسافران خروجی ایران، میتوان با تکیه بر سرمایههای نمادین مشترک اقدام کرد؛ اقدام ارزندهای که اخیراً در پیوند خوی و قونیه (محور شمس و مولانا) کلید خورد، نشان داد چقدر تشنه گردشگری ادبی و هویتی هستیم. در پاکستان نیز جامعه میلیونی شیعیان و علاقهمندان به فرهنگ ایرانی فراتر از ظرفیتهای موجود میتوانند رونقبخش باشند. حتی تغییرات پولی منطقه و رشد ارزش پول ملی برخی از همین همسایگان، سفر به ایران را برای طبقه متوسط آنها بسیار جذاب و اقتصادی کرده است؛ ظرفیتی که متأسفانه با پیشداوریهای کهنه و نگاههای سنتی مهاجرتی نادیده گرفته میشود. بازتعریف روایتها؛ سرمایههای اجتماعی و تاریخی فراملی علاوه بر همسایگان، ما از قدرت روایتگری تاریخی حتی در تعامل با جهان غافل بودهایم. رویکرد ما در رویدادهای بینالمللی عمدتاً به توزیع بروشور و روشهای نخنما محدود شده و دست روی نقاط عطف تاریخی نگذاشتهایم. میزبانی از پناهندگان لهستانی در جنگ جهانی دوم: در روزهایی که قاره اروپا در آتش جنگ و کشتار میسوخت و ایران خود با قحطی و اشغال متفقین روبهرو بود، مردم این سرزمین بیش از ۱۰۰ هزار پناهجوی لهستانی را از بندر انزلی تا تهران و اصفهان و اهواز پناه دادند و زندگی دوباره بخشیدند. آرامستانها و ردپای تاریخی این رویداد، بزرگترین سند مهماننوازی و اخلاق زیستی ایرانیان است؛ روایتی بینالمللی که میتواند به محوری برای گردشگری پیوند و یادبود تبدیل شود. راه آهن ایران؛ «پل پیروزی» : اگر شریان راهآهن شمال-جنوب ایران و فداکاری لجستیکی این ملت نبود، سرنوشت استالینگراد و جغرافیای جنگ در مواجهه با ماشین جنگی نازیها به گونهای دیگر رقم میخورد. آیا تاکنون از این مسیر تاریخی برای جلب توجه گردشگران روس و علاقهمندان به تاریخ جنگ بهره بردهایم؟ دیپلماسی چهرهها و چهرههای ادبی–فرهنگی: تجربیات موفق نویسندگان و شخصیتهای فرهنگی مانند شهزاده ایگوال در معرفی ایران به جامعه نخبگانی و مردم ترکیه نشان میدهد که دیپلماسی فرهنگی و استفاده از چهرههای اصیل ایرانی در خارج از کشور، دهها برابر مؤثرتر از هیئتهای رسمی و همایشهای اداری بازدهی دارد. بازگشت به سیاست حسن همجواری در گردشگری اگر میخواهیم تابآوری صنعت گردشگری کشور ارتقا یابد، دستگاههای متولی -شامل وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، وزارت امور خارجه، سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی- باید از موازیکاری دست بردارند و راهبرد نگاه به حوزه تمدنی را از یک تاکتیک اضطراری به یک استراتژی دائمی تبدیل کنند. همسایگان ما متوجه این رفتار گزینشی و فصلی میشوند؛ رفتاری که پیام میدهد: «تنها زمانی که راهها بسته است، سراغ شما میآییم». برای ساختن اقتصادی پایدار، باید همسایگی فرهنگی، راههای زمینی، تسهیلات مرزی، اشتراکات غذایی، آیینی و مفاخر مشترک، اولویت نخست و بیچونوچرای سبد گردشگری ورودی ایران باشد؛ چه در روزهای آرامش و چه در روزهای بحران.
ایجاد شده: 25/مهر/1405 آخرین ویرایش: 25/مهر/1405 مقالات و یادداشت ها
به گزارش سرویس خارجی تور نیوز؛ ملبورن استرالیا بهعنوان میزبان کنفرانس بینالمللی Women Deliver 2026، توانایی خود در جذب مخاطبان بینالمللی را به نمایش گذاشت. این کنفرانس از تاریخ ۲۷ تا ۳۰ آوریل ۲۰۲۶ برگزار خواهد شد و بیش از ۶۱۰۰ شرکتکننده از ۱۸۹ کشور در آن شرکت خواهند کرد. گزارش دفتر همایشهای ملبورن نشان میدهد که برگزاری این رویداد حدود ۴۲ میلیون دلار استرالیا به اقتصاد ایالت ویکتوریا کمک خواهد کرد. این رویداد همچنین زمینه جذب بیش از ۱۹۰ میلیون دلار تعهد مالی جدید برای حمایت از برابری جنسیتی را فراهم میکند. موفقیت ملبورن در میزبانی این کنفرانس به همکاری موثر دولت ایالتی، مدیریت شهری، نهادهای گردشگری و سازمانهای بینالمللی وابسته است. هماهنگی در زمینه صدور ویزا و فراهم کردن امکانات دسترسپذیر نیز به تسهیل حضور مهمانان بینالمللی کمک کرده است. تجربه ملبورن نشان میدهد که میزبانی کنفرانسهای بینالمللی میتواند به ابزاری برای جذب گردشگر و رونق اقتصاد محلی تبدیل شود. چنین رویدادهایی علاوه بر ایجاد درآمد مستقیم، فرصت معرفی ظرفیتهای مقصد و افزایش اعتبار شهر میزبان را نیز فراهم میآورند.
ایجاد شده: 24/مهر/1405 آخرین ویرایش: 24/مهر/1405 اخبار خارجی
به گزارش هتل نیوز؛ بهزاد مریدی، مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی فارس، اعلام کرد که در حال حاضر حدود ۶۰ درصد ظرفیت هتلهای این استان تکمیل شده است. او همچنین افزود که همزمان با برگزاری شیراز اکسپو ۲۰۲۶ و روز حافظ، انتظار میرود ضریب اشغال هتلها به بیش از ۹۰ درصد برسد. مدیرکل میراث فرهنگی ادامه داد که برگزاری رویدادهای بینالمللی میتواند نقش مهمی در معرفی ظرفیتهای تاریخی و فرهنگی فارس ایفا کند. این رویدادها همچنین به افزایش سرمایهگذاری در بخش گردشگری کمک خواهند کرد. مریدی بیان کرد که برای تسهیل تردد گردشگران در زمان برگزاری اکسپو، برنامهریزیهایی در حال انجام است. این برنامهها شامل مدیریت هوشمند ترافیک و بهرهگیری از فناوریهای نوین و هوش مصنوعی میشود.
ایجاد شده: 19/مهر/1405 آخرین ویرایش: 19/مهر/1405 اخبار داخلی
✍🏻به قلم ؛ مهدی حسینی گاهی تاریخ، آدمهایی را به ما میدهد که اگر قدرشان را بدانیم، فقط یک نام در کتابها باقی نمیمانند؛ میتوانند یک شهر را زنده کنند، یک مقصد گردشگری بسازند و حتی اقتصاد یک منطقه را تغییر دهند. شمس تبریزی از همین آدمهاست. مردی که آمد، مولانا را دگرگون کرد؛ آنقدر که رابطه این دو، دیگر در قالب ساده «استاد و شاگرد» نمیگنجید. شمس، آینهای شد که مولانا در آن خودِ دیگری را دید؛ دیداری که حاصلش نه فقط دگرگونی یک انسان، بلکه یکی از ماندگارترین میراثهای عرفانی و ادبی جهان شد. مولانا پس از شمس، دیگر همان مولانای پیش از او نبود و جهان نیز از این دیدار، مولانایی را شناخت که قرنها بعد هنوز میلیونها انسان را به سوی خود میکشد. امروز اما اتفاق مهمی برای شمس افتاده است. پس از نزدیک دو دهه انتظار، بارگاه شمس تبریزی در خوی با حضور سیدرضا صالحیامیری، وزیر میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی، افتتاح شد؛ پروژهای که بر اساس گزارشهای منتشرشده با اعتباری حدود ۲۵۰ میلیارد تومان به مرحله بهرهبرداری رسیده است. این مجموعه در حدود ۷ هزار مترمربع ساخته شده و علاوه بر فضای زیارتی، کتابخانه و امکانات پژوهشی نیز دارد. خبر، در وهله اول یک خبر فرهنگی است؛ خبری خوش برای مردم خوی و برای دوستداران شمس. اما اگر بخواهیم کمی فراتر نگاه کنیم، این خبر یک سؤال بزرگ اقتصادی و گردشگری نیز با خود دارد: ما چند سال از ظرفیت گردشگری شمس تبریزی غافل بودهایم؟ برای یافتن پاسخ، کافی است به چند صد کیلومتر آنسوتر و به قونیه نگاه کنیم. ترکیه سالهاست که از میراث مولانا، فقط نگهداری نمیکند؛ برای آن مقصد گردشگری ساخته است. موزه و آرامگاه مولانا در قونیه در سال ۲۰۲۵ میلادی ۳ میلیون و ۶۲ هزار و ۸۰۰ بازدیدکننده داشته است. مدیر موزه گفته است که با احتساب برخی گروهها و ورودیهای غیرثبتشده در گیتهای اصلی، تعداد واقعی بازدیدکنندگان حتی میتواند به حدود ۳.۵ میلیون نفر برسد. حدود ۳۰۷ هزار نفر از بازدیدکنندگان ثبتشده نیز گردشگر خارجی بودهاند. این فقط یک عدد نیست. سه میلیون نفر یعنی سه میلیون سفر، سه میلیون تصمیم برای انتخاب یک مقصد، میلیونها شب اقامت، رستوران، حملونقل، خرید، صنایعدستی، تور، راهنمای گردشگری و دهها فعالیت اقتصادی دیگر. مهمتر اینکه قونیه فقط به روزهای معمول سال اکتفا نکرده است. در مراسم «شب عروس» و برنامههای مرتبط با سالروز درگذشت مولانا، تنها در یک دوره ۱۰ روزه در سال ۲۰۲۵، موزه مولانا ۱۷۸ هزار بازدیدکننده داشته؛ یعنی به طور متوسط نزدیک به ۱۸ هزار نفر در روز. ترکیه دقیقاً همینجا یک درس مهم به ما میدهد: میراث فرهنگی زمانی به سرمایه گردشگری تبدیل میشود که برای آن روایت، رویداد، مقصد، زیرساخت و اقتصاد طراحی شود. حالا به شمس برگردیم. اگر مولانا در قونیه سالانه بیش از سه میلیون بازدیدکننده ایجاد میکند، چرا شمس نتواند بخشی از این جریان را به خوی بیاورد؟ البته مقایسه شمس با مولانا به معنای انتظار داشتن همان تعداد بازدیدکننده از روز نخست نیست. مولانا قرنهاست که در قونیه صاحب یک اکوسیستم گردشگری است؛ اما شمس تازه امروز صاحب یک بارگاه مناسب شده است. با این حال، میتوان یک محاسبه ساده انجام داد. اگر بارگاه شمس در یک افق چندساله بتواند فقط ۱۰ درصد از مقیاس بازدید فعلی موزه مولانا را جذب کند، یعنی حدود ۳۰۶ هزار بازدیدکننده در سال. اگر این عدد به ۲۰ درصد برسد، به بیش از ۶۱۲ هزار نفر میرسیم. و اگر روزی بتوانیم شمس را به یک مقصد بینالمللی تبدیل کنیم و به یک میلیون بازدیدکننده سالانه برسیم، دیگر با یک «بارگاه» صرفاً فرهنگی مواجه نیستیم؛ با یک موتور گردشگری منطقهای مواجهیم. اما درآمد چقدر خواهد بود؟ اینجا باید مراقب باشیم که میان «درآمد مستقیم بارگاه» و «اثر اقتصادی گردشگر بر مقصد» تفاوت قائل شویم. هنوز هیچ آمار واقعی برای درآمد سالانه بارگاه شمس وجود ندارد و بنابراین هر عددی درباره درآمد آینده باید سناریویی باشد. با این حال، یک شاخص قابل اتکا داریم: در سال ۲۰۲۵، درآمد گردشگری ترکیه به ۶۵.۲۳ میلیارد دلار رسید و تعداد بازدیدکنندگانی که از کشور خارج شدند ۶۳.۹ میلیون نفر بود؛ یعنی بهطور متوسط حدود هزار دلار به ازای هر بازدیدکننده در مقیاس کل اقتصاد گردشگری ترکیه. طبیعتاً نمیتوان گفت هر بازدیدکننده شمس هزار دلار در خوی خرج خواهد کرد؛ چنین ادعایی غیرواقعی است. اما همین شاخص نشان میدهد گردشگری فقط بلیت ورودی یک بنا نیست. حتی اگر برای یک سناریوی بسیار محافظهکارانه، فقط ۲۰۰ دلار هزینه گردشگری محلی به ازای هر گردشگر در نظر بگیریم، ۳۰۶ هزار بازدیدکننده میتواند معادل حدود ۶۱ میلیون دلار گردش مالی مستقیم و غیرمستقیم در مقصد ایجاد کند. با ۶۱۲ هزار بازدیدکننده، این رقم به حدود ۱۲۲ میلیون دلار میرسد و با یک میلیون بازدیدکننده، به حدود ۲۰۰ میلیون دلار خواهد رسید. تأکید میکنم: اینها پیشبینی درآمد بارگاه نیستند؛ سناریوهای اقتصادی برای نشان دادن اندازه ظرفیت هستند. میزان واقعی هزینهکرد گردشگران شمس باید پس از ایجاد مقصد، بر اساس مدت اقامت، سهم گردشگران خارجی، نوع سفر و الگوی هزینهکرد آنها اندازهگیری شود. اما حتی همین محاسبه ساده، یک واقعیت را آشکار میکند: سرمایه اصلی بارگاه شمس، ساختمان آن نیست؛ گردشگری است که میتواند به دنبال آن شکل بگیرد. اینجاست که تفاوت ما با ترکیه اهمیت پیدا میکند. ترکیه از مولانا فقط یک آرامگاه نساخته است. پیرامون مولانا، یک روایت جهانی ساخته؛ از موزه و سماع گرفته تا جشنواره، رویدادهای بینالمللی، هتل، رستوران، صنایعدستی، تورهای تخصصی و برند شهری «قونیه». در سال ۲۰۲۵ نیز شهرداری و نهادهای محلی قونیه برای دوره شب عروس، مجموعهای از جاذبههای شهری را فعال کردند که تنها در یکی از بخشهای گردشگری شهر طی این دوره حدود ۱۲۰ هزار بازدید ثبت شد. ما اما امروز تازه بارگاه شمس را افتتاح کردهایم. شاید بتوان گفت این اتفاق، با همه تأخیرش، یک فرصت تاریخی است؛ فرصتی برای اینکه خوی را نه فقط به عنوان محل دفن شمس، بلکه به عنوان شهر شمس در نقشه گردشگری جهان تعریف کنیم. این البته نیازمند یک تصمیم بزرگتر است. نباید تصور کنیم با ساخت یک بنا، گردشگر خودبهخود خواهد آمد. گردشگر را باید دعوت کرد؛ باید برای او داستان ساخت، مسیر طراحی کرد، تجربه ایجاد کرد و دلیل سفر به وجود آورد. خوی میتواند با محوریت شمس، یک بسته کامل گردشگری فرهنگی و عرفانی طراحی کند؛ از موزه و مرکز مطالعات شمس و مولانا تا جشنواره سالانه، هفته شمس، رویدادهای بینالمللی عرفان، موسیقی و ادبیات، تورهای مشترک ایران و ترکیه، مسیر گردشگری شمس ـ مولانا و برنامههای ویژه برای گردشگران خارجی. حتی میتوان یک ایده بزرگتر را مطرح کرد: «مسیر شمس و مولانا» چرا باید شمس و مولانا را در دو سوی مرزهای امروز از هم جدا کنیم؟ یکی در خوی آرمیده و دیگری در قونیه به یک برند جهانی تبدیل شده است. این دو، در تاریخ از هم جدا نبودند. چرا در گردشگری جدا باشند؟ اتفاقاً میتوان یک مسیر فرهنگی بینالمللی طراحی کرد که خوی، تبریز، قونیه و دیگر نقاط مرتبط با زندگی و سیر این دو چهره بزرگ را در یک شبکه گردشگری قرار دهد. این مسیر میتواند نهتنها برای گردشگران ایرانی و ترک، بلکه برای بازارهای فرهنگی اروپا، شرق آسیا، آسیای مرکزی و گردشگران علاقهمند به ادبیات و عرفان جذاب باشد. و شاید این همان نقطهای باشد که باید از خودمان بپرسیم: اگر ترکیه توانسته از مولانای ما یک برند جهانی گردشگری بسازد، چرا ما نتوانیم از شمس خودمان یک مقصد جهانی بسازیم؟ من چند سال پیش که به خوی رفتم و وضعیت مزار شمس را دیدم، واقعاً ناراحت شدم. برای من که سالها با حوزه گردشگری و میراث فرهنگی سروکار داشتهام، دیدن وضعیت آن مکان برای شخصیتی با چنین جایگاه جهانی، باورکردنی نبود. امروز اما باید خوشحال باشیم. نه فقط به خاطر اینکه بالاخره ساختمانی ساخته شده است؛ بلکه به این دلیل که شاید بعد از سالها، فرصتی برای بازگرداندن شمس به جایگاه شایستهاش فراهم شده است. اما این پایان راه نیست. افتتاح بارگاه شمس، آغاز یک پروژه بزرگتر است؛ پروژهای به نام «گردشگری شمس». اگر فردا فقط چند اتوبوس گردشگر ایرانی به خوی بیایند، عکس بگیرند، فاتحهای بخوانند و برگردند، ما هنوز بخش کوچکی از ظرفیت شمس را دیدهایم. اما اگر خوی بتواند سالانه صدها هزار گردشگر داخلی و خارجی جذب کند، اگر اقامت گردشگران افزایش پیدا کند، اگر هتلها، رستورانها، راهنمایان، صنایعدستی، فروشگاهها و کسبوکارهای محلی از آن منتفع شوند، اگر دانشجویان و پژوهشگران جهان برای شناخت شمس به خوی بیایند و اگر نام خوی در کنار نام شمس در ذهن گردشگران جهان ثبت شود، آن وقت میتوان گفت این پروژه واقعاً به ثمر نشسته است. ترکیه به ما نشان داده است که یک شخصیت فرهنگی میتواند اقتصاد یک شهر را تحت تأثیر قرار دهد. ما امروز بارگاه شمس را افتتاح کردهایم. حالا نوبت آن است که گردشگری شمس را افتتاح کنیم. شاید شمس، پس از قرنها، دوباره آمده باشد تا چیزی را به ما بیاموزد: گاهی بزرگترین گنجها، همانهایی هستند که سالها کنار دستمان بودهاند و ما ارزششان را ندیدهایم. و امروز، شاید مهمترین سؤال این نباشد که چرا این بارگاه دیر ساخته شد؛ بلکه این باشد که: از امروز با شمس چه خواهیم کرد؟ آیا او را در یک بنای تازه محصور میکنیم؟ یا از او، برای خوی، آذربایجان و ایران، یک مقصد جهانی میسازیم؟
ایجاد شده: 17/مهر/1405 آخرین ویرایش: 17/مهر/1405 مقالات و یادداشت ها
به گزارش تور نیوز؛ فدراسیون گردشگری ایران بهزودی زیر نظر اتاق بازرگانی ایران راهاندازی میشود. این فدراسیون با هدف حمایت از تشکلهای خصوصی و توسعه بازار گردشگری تأسیس میگردد. گفتنی است، فدراسیون به حمایت مالی و معنوی از تشکلهای گردشگری میپردازد. همچنین، این نهاد به تسهیل حضور فعالان صنعت گردشگری در نمایشگاهها و رویدادهای بینالمللی کمک خواهد کرد. فدراسیون گردشگری در سیاستگذاریهای کلان و صدور مجوزها هیچ نقشی نخواهد داشت. این نهاد بهدنبال حفظ استقلال تشکلهای گردشگری و پیگیری خواستههای بخش خصوصی است.
ایجاد شده: 28/شهریور/1405 آخرین ویرایش: 28/شهریور/1405 اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز؛ معاون گردشگری ادارهکل میراثفرهنگی، گردشگری استان اصفهان اعلام کرد که این استان در پاییز امسال میزبان پنج رویداد بینالمللی گردشگری خواهد بود. هدف از برگزاری این رویدادها، توسعه بازارهای جهانی و تقویت گردشگری سلامت است. وی افزود که برنامهریزی برای برگزاری این رویدادها نیازمند هماهنگی میان دستگاههای اجرایی مرتبط است. باید تقسیمکارهای انجامشده به اقدامات عملیاتی تبدیل شود. معرفی ظرفیتهای کمترشناختهشده اصفهان در عرصه بینالمللی از مهمترین محورهای این رویدادها به شمار میرود. این اقدامات میتوانند زمینه تقویت تعاملات جهانی را فراهم کنند. علاوه بر این، توسعه گردشگری سلامت و فراهمکردن زمینههای لازم برای سرمایهگذاری در صنعت گردشگری نیز از دیگر محورهای مورد توجه در برنامههای پیشروی استان اصفهان است.
ایجاد شده: 14/شهریور/1405 آخرین ویرایش: 14/شهریور/1405 اخبار داخلی
به گزارش تور نیوز؛ خراسانرضوی با کسب 100 درصد انطباق در ارزیابی بازاریابی گردشگری خارجی، به عنوان بهترین استان کشور در این زمینه معرفی شد. به گزارش ایتنا/تور نیوز؛ مدیرکل میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی خراسانرضوی اعلام کرد که این استان در صدر بازاریابی گردشگری خارجی کشور قرار دارد. این موفقیت به دلیل نتایج ارزیابی عملکرد سال ۱۴۰۴ دفتر بازاریابی و توسعه گردشگری خارجی معاونت گردشگری وزارت میراثفرهنگی به دست آمده است. بر اساس این ارزیابی، خراسانرضوی با کسب ۱۰۰ درصد انطباق در شاخصهای بازاریابی، موفق به کسب جایگاه نخست کشور شده است. این ارزیابی شامل ۳۱ استان بوده و هدف آن سنجش عملکرد استانها در حوزه بازاریابی و توسعه گردشگری خارجی است. شاخصهایی مانند بازاریابی، تبلیغات و برنامههای توسعه گردشگری خارجی در این ارزیابی مدنظر قرار گرفته است. خراسانرضوی در بخش بازاریابی، در کنار استان اردبیل، امتیاز کامل ۵۰ از ۵۰ را کسب کرده و به جمع استانهای برتر کشور پیوسته است. ارائه گزارش عملکرد هسته تورهای ورودی و مشارکت در رویدادهای بینالمللی از جمله عواملی است که در موفقیت این استان تاثیرگذار بودهاند.
ایجاد شده: 1/شهریور/1405 آخرین ویرایش: 1/شهریور/1405 اخبار داخلی
به گزارش هورکا نیوز؛ معاون گردشگری گیلان از کسب مقام نخست و مدال طلای مسابقات بینالمللی آشپزی «ناواسارد» ارمنستان توسط مرضیه رهبر خبر داد و این موفقیت را نشانه توانمندیهای استان دانست. به گزارش ایتنا/هورکا نیوز؛ معاون گردشگری ادارهکل میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی گیلان اعلام کرد که مرضیه رهبر، نماینده گیلان، در مسابقات بینالمللی آشپزی «ناواسارد» ارمنستان موفق به کسب مقام نخست شده است. او با مهارتهای خود در این رقابت، مدال طلای این رویداد را به دست آورد. معاون گردشگری این ادارهکل، این موفقیت را نشاندهنده توانمندی متخصصان استان دانست. او همچنین بر ظرفیتهای بینظیر گیلان در حوزه گردشگری غذا تأکید کرد. به گفته وی، حضور موفق نمایندگان گیلان در رویدادهای بینالمللی میتواند در معرفی فرهنگ و آداب غذایی این استان تأثیرگذار باشد. وی افزود که تقویت جایگاه گردشگری غذا در سطح منطقهای و بینالمللی نیز از اهداف مهم این موفقیت است.
ایجاد شده: 25/مرداد/1405 آخرین ویرایش: 25/مرداد/1405 اخبار داخلی