⚠️ «گردشگری ایران در وضعیت اضطرار پنهان» وقت آن رسیده وزارت گردشگری “شرایط ویژه ملی” اعلام کند ✍🏻 بیانیه پیشنهادی شورای راهبردی و سیاستگذاران گروه رسانه ای ایتنا ▫️ صنعت گردشگری ایران این روزها نه در رکود عادی، نه در بحران فصلی، بلکه در شرایطی قرار دارد که میتوان آن را «اضطرار ساختاری» نامید؛ وضعیتی که اگرچه هنوز بهصورت رسمی ذیل عنوان فورسماژور اعلام نشده، اما در عمل بسیاری از شاخصهای آن محقق شده است. ▫️ کاهش محسوس ورود گردشگران خارجی، افت چشمگیر سفرهای داخلی، افزایش بیسابقه هزینههای خدمات سفر، تورم فزاینده، نااطمینانی ناشی از تحولات منطقهای و احتمال وقوع جنگ، و در نهایت توقف گردش مالی در زنجیره ارزش گردشگری، باعث شده بخش قابل توجهی از ۲۱ رسته مصادیق گردشگری کشور در معرض تعطیلی یا تعلیق فعالیت قرار گیرند. ▫️ بر اساس گفتوگوها و گزارشهای میدانی اخیر؛ ✅ درصد اشغال بسیاری از هتلهای شهری به زیر ۳۰٪ سقوط کرده است. ✅ بخش قابل توجهی از دفاتر خدمات مسافرتی با کاهش فروش بیش از ۶۰٪ مواجهاند. ✅ شماری از هتلها و اقامتگاهها بهدلیل نبود نقدینگی، تعدیل یا تسویه پرسنل انجام دادهاند. ✅ روابط مالی میان آژانسها و هتلها بهواسطه کنسلیها و بازپرداختها دچار تنش جدی شده است. ✅ پروژههای توسعهای و سرمایهگذاریهای جدید عملاً متوقف شدهاند. ▫️ با این حال، وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی همچنان در نقطهای میان اعلام فورسماژور و عدم اعلام آن قرار دارد. این تردید، هرچند ممکن است ناشی از خلأهای قانونی یا نگرانیهای حقوقی باشد، اما در عمل هزینه آن را فعالان بخش خصوصی میپردازند. ▪️ چرا فورسماژور راهحل کامل نیست؟ ▫️ در حقوق بینالملل و رویههای جهانی، فورسماژور معمولاً در شرایطی اعلام میشود که یک واقعه غیرقابل پیشبینی و غیرقابل کنترل اجرای تعهدات را ناممکن کند (مانند جنگ رسمی، زلزله گسترده یا همهگیری جهانی). ▫️ اما تجربه دوران کووید-۱۹ نشان داد که بسیاری از کشورها پیش از اعلام وضعیتهای حاد، چارچوبهایی تحت عنوان: ✅ Emergency Tourism Protocol ✅ Special Economic Relief Status ✅ Temporary Tourism Protection Framework را تدوین کردند تا بدون ورود به پیچیدگیهای حقوقی فورسماژور، امکان حمایت و تنظیمگری فوری فراهم شود. ▫️ در ایران نیز به نظر میرسد مشکل اصلی نه صرفاً نبود اراده، بلکه نبود یک سازوکار جامع و چندبعدی برای مدیریت چنین شرایطی است. ▪️ اعلام «شرایط ویژه ملی گردشگری» ▫️ شورای راهبردی و سیاستگذاران گروه رسانه ای ایتنا پیشنهاد میکند؛ وزارت گردشگری بهجای اعلام شرایط فورسماژور، با همکاری دولت و بخش خصوصی، چارچوبی با عنوان «شرایط ویژه ملی گردشگری» را بهصورت رسمی ابلاغ کند. ▫️ این وضعیت میتواند دارای یک پروتکل جامع با ابعاد زیر باشد ؛ 1️⃣ تعیین تکلیف روابط مالی در زنجیره گردشگری الف) رابطه آژانس و هتل ✅ تعلیق جرائم کنسلی در دوره بحران ✅ تدوین دستورالعمل بازپرداخت مرحلهای ✅ ایجاد سازوکار داوری سریع برای اختلافات ب) رابطه با پلتفرمهای رزرو آنلاین ✅ توقف موقت جریمههای SLA ✅ امکان بازپرداخت انعطافپذیر ج) بدهیهای بینشرکتی ✅ امکان تهاتر و تقسیط رسمی تحت نظارت وزارت 2️⃣ حمایتهای مالی و اعتباری هدفمند ✅ تعلیق یا تقسیط مالیات بر ارزش افزوده ✅ تعویق پرداخت حق بیمه کارفرمایی ✅ اعطای خط اعتباری سرمایه در گردش با نرخ ترجیحی ✅ استمهال اقساط تسهیلات بانکی فعالان گردشگری ✅ ایجاد صندوق تثبیت گردشگری برای شرایط اضطراری ▫️ در بسیاری از کشورها پس از بحرانهای امنیتی یا همهگیری، بستههای حمایتی ۳ تا ۵ درصد تولید ناخالص داخلی بخش گردشگری اختصاص داده شد. در ایران نیز بدون تزریق نقدینگی هدفمند، چرخه ورشکستگی زنجیرهای محتمل است. 3️⃣ صیانت از نیروی انسانی ✅ یارانه دستمزد موقت برای جلوگیری از تعدیل نیرو ✅ بیمه بیکاری تسهیلشده برای پرسنل تعدیلشده ✅ برنامههای آموزش مهارتهای مکمل برای دوران رکود ▫️ حفظ نیروی انسانی متخصص، مهمترین سرمایه نامشهود صنعت گردشگری است. 4️⃣ مدیریت تصویر بینالمللی و دیپلماسی گردشگری ✅ تدوین بسته ارتباطی برای سفارتخانهها و دفاتر خارجی ✅ تولید پیامهای اطمینانبخش هدفمند برای بازارهای منتخب ✅ تمرکز بر بازارهای همسایه و کمریسک در کوتاهمدت 5️⃣ برنامه تابآوری و بازگشت (Resilience & Recovery Plan) ✅ تنوعبخشی به محصولات گردشگری داخلی ✅ تقویت گردشگری سلامت، زیارتی و منطقهای ✅ توسعه فروش اعتباری و اقساطی سفر برای تحریک تقاضا ✅ بازنگری در مدلهای قیمتگذاری و مدیریت هزینه هتلها ▪️ چرا این تصمیم فوری است؟ ▫️ تعویق در تصمیمگیری، پیامدهایی جدی خواهد داشت؛ ✅ افزایش تعطیلی واحدها ✅ از دست رفتن سرمایه انسانی ✅ کاهش سرمایهگذاری بلندمدت ✅ بیاعتمادی فعالان بخش خصوصی نسبت به سیاستگذار ▫️ گردشگری صنعتی با ماهیت «اعتماد» است. هرچه نااطمینانی بیشتر شود، بازگشت به شرایط عادی زمانبرتر و پرهزینهتر خواهد بود. ▪️ جمعبندی ▫️ صنعت گردشگری ایران امروز در یک «وضعیت خاکستری خطرناک» قرار دارد؛ نه آنقدر بحرانی که فورسماژور رسمی اعلام شود، و نه آنقدر عادی که بتوان آن را با ابزارهای معمول اداره کرد. ▫️ از این رو شورای سردبیری این رسانه با بررسی همه جانبه موضوع و تجمیع مطالب ، پیشنهاد میکند ؛ ✅ وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی با مشارکت تشکلهای صنفی، چارچوب «شرایط ویژه ملی گردشگری» را تدوین و ابلاغ کند. ✅ این چارچوب باید جامع، چندبخشی، و دارای ضمانت اجرایی باشد. ✅ سیاستگذار باید میان تعلل حقوقی و اقدام عملی، گزینه دوم را انتخاب کند. ▫️ امروز، تصمیمگیری جسورانه نهتنها از فروپاشی بخشی از صنعت جلوگیری میکند، بلکه پیام روشنی از مسئولیتپذیری و همراهی با بخش خصوصی مخابره خواهد کرد. ▫️ گردشگری ایران هنوز قابل نجات است اما پنجره زمان در حال بسته شدن است.
ایجاد شده: پنج روز قبل آخرین ویرایش: پنج روز قبل اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز ؛ روابط عمومی جامعه حرفهای هتلداران ایران با صدور اطلاعیهای، از بهرهبرداران و مدیران هتلها و مراکز اقامتی کشور خواست در خصوص اصلاح لایحه بودجه سال ۱۴۰۵ و بازگشت تعرفه خدماتی گاز برای تأسیسات گردشگری، پیگیری فوری انجام دهند. در این اطلاعیه آمده است طی سالهای گذشته در متن لایحه بودجه تصریح شده بود که «تعرفه گاز مصرفی تأسیسات گردشگری و هتلها در سقف الگوی مصرف، مشابه تعرفه خدماتی محاسبه شود» و بر همین اساس، هتلها مشمول پایینترین رده تعرفههای خدماتی قرار میگرفتند. با این حال، این عبارت در لایحه بودجه ۱۴۰۵ گنجانده نشده است؛ موضوعی که در صورت عدم اصلاح، منجر به محاسبه بهای گاز بر اساس تعرفه صنعتی خواهد شد. به گفته جامعه هتلداران، در چنین شرایطی هزینه گاز این تأسیسات از ابتدای سال آینده حدود هفت برابر افزایش مییابد که تبعات سنگینی برای صنعت گردشگری کشور به همراه خواهد داشت. در این اطلاعیه با اشاره به محدودیت زمانی بررسی بودجه در مجلس، از فعالان صنعت هتلداری خواسته شده است حداکثر ظرف دو روز آینده با نمایندگان حوزه انتخابیه خود و سایر نمایندگان مرتبط تماس گرفته و در صورت امکان، دیدار حضوری ترتیب دهند. جامعه حرفهای هتلداران تأکید کرده است در این رایزنیها مشخصاً درخواست شود عبارت زیر عیناً به لایحه بودجه ۱۴۰۵ افزوده شود: «تعرفه گاز مصرفی تأسیسات گردشگری و هتلها در سقف الگوی مصرف، مشابه تعرفه خدماتی محاسبه شود.» در بخش دیگری از این اطلاعیه آمده است که وزیر میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی نیز طی نامههایی به کمیسیونهای تخصصی و فراکسیون گردشگری مجلس، خواستار تجدیدنظر در این موضوع و درج مجدد این حکم در لایحه بودجه شده است. در پایان از مدیران و فعالان این حوزه خواسته شده است نتایج اقدامات و تماسهای خود را در اسرع وقت به هیأتمدیره جامعه حرفهای هتلداران ایران اعلام کنند تا پیگیریها بهصورت منسجم ادامه یابد.
ایجاد شده: پنج روز قبل آخرین ویرایش: پنج روز قبل اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز " مرتضی بذرافشان " رئیس انجمن مؤسسات آموزشی گردشگری کشور در گفتگو با مریم کاظمی زاده1 مطرح کرد گفت : مشکلات امروز مؤسسات صرفاً مربوط به یک ماه اخیر نیست؛ از سال ۱۳۹۸ و همزمان با بحران کرونا و اتفاقات پس از آن، مؤسسات دیگر به شرایط عادی بازنگشتهاند. تعداد فراگیران مؤسسات به حدود یکسوم قبل کاهش یافته و در این سالها هیچگاه شاهد بازگشت رونق به شرایط کاری خود نبودهایم. وی افزود : در صورت تداوم این وضعیت، تعداد زیادی از مؤسسات تعطیل خواهند شد و نیروهای باتجربه آموزش و تدریس از این چرخه خارج میشوند. او تاکید کرد : وقتی از آموزش راهنمایان گردشگری صحبت میکنیم، برخی میپرسند «کدام گردشگری؟ کدام تور؟» که این خود بیانگر شرایط آشفته این صنعت است. بذرافشان ادامه داد : در وزارت گردشگری به رسمیت شناخته میشویم، اما در خارج از وزارتخانه چنین جایگاهی نداریم؛ برای نمونه، اداره مالیات ما را به رسمیت نمیشناسد و ناچاریم جایگاه قانونی خود را برای آنها توضیح دهیم. رئیس انجمن مؤسسات آموزشی گردشگری کشور در پایان گفت : رونق آموزش گردشگری و ورود نیروهای جدید به این عرصه، مستلزم بهبود شرایط کلی صنعت و حمایت عملی از مؤسسات آموزشی است.
ایجاد شده: 23/بهمن/1404 آخرین ویرایش: 23/بهمن/1404 اخبار داخلی
با گسترش فناوری و ورود به عصر دیجیتال، نظام آموزشی در بسیاری از کشورها به سمت برگزاری کلاسها و امتحانات آنلاین رفته است. این تغییرات، در شرایطی که ایران با تهدیدات بینالمللی و فشارهای اقتصادی مواجه است، به عنوان یک راهکار ضروری برای ادامه تحصیل و حفظ سطح آموزشی بهکار گرفته شده است. با این حال، این روند با چالشهای جدی همراه است که یکی از بارزترین آنها مسئله تقلب و تضاد بین مدرک تحصیلی و مهارتهای واقعی دانشجویان است. در شرایطی که برگزاری امتحانات آنلاین به یکی از روشهای رایج تبدیل شده، احتمال تقلب به شدت افزایش یافته است. بسیاری از دانشجویانی که در طول ترم؛ حتی یک جلسه، به صورت حضوری در کلاسها شرکت نکردهاند، با استفاده از منابع غیرمجاز و یا کمک دیگران، نمرات بالایی کسب میکنند! این موضوع نه تنها به اعتبار مدرک تحصیلی لطمه میزند، بلکه نشاندهنده عدم وجود درک عمیق و مهارتهای لازم در دانشجویان است. در واقع، این مدرک به جای نشان دادن تلاش و دانش واقعی فرد، تنها یک عدد روی کاغذ است که در بسیاری از موارد به راحتی بهدست آمده است. این وضعیت به نوعی به بحران اعتماد در نظام آموزشی منجر شده است. کارفرمایان و جامعه به طور کلی ممکن است به مهارتها و توانمندیهای فارغالتحصیلان مشکوک شوند، چرا که مدرک تحصیلی دیگر به تنهایی نمیتواند نمایانگر تواناییهای واقعی فرد باشد. در شرایطی که ایران با محدودیتهای جدی اقتصادی و اجتماعی ناشی از تهدیدات بینالمللی مواجه است، این عدم اعتماد میتواند به نابرابریهای بیشتری در بازار کار و کاهش فرصتهای شغلی برای دانشجویان منجر شود. به علاوه، برگزاری امتحانات به صورت آنلاین و عدم نظارت کافی، به تقویت فرهنگ تقلب و کپیبرداری در میان دانشجویان منجر میشود. این فرهنگ بهویژه در جوامع آموزشی که تحت فشارهای بینالمللی قرار دارند، میتواند پیامدهای منفی به همراه داشته باشد و نسلهای آینده را با چالشهای جدی مواجه کند. وقتی دانشجویان یاد میگیرند که میتوانند بدون تلاش واقعی نمره کسب کنند، انگیزه آنها برای یادگیری و کسب مهارتهای واقعی کاهش مییابد. در شرایطی که ایران به دلیل تهدیدات بینالمللی و مشکلات اقتصادی به دنبال جذب سرمایهگذاری و بهبود وضعیت اقتصادی است، این چالشها میتواند به اعتبار نظام آموزشی لطمه بزند و در نهایت به کاهش کیفیت نیروی کار منجر شود. به عنوان کشوری که نیاز به نیروی کار ماهر و متخصص دارد، این وضعیت بسیار نگرانکننده است. برای مقابله با این چالشها، دانشگاهها و مراکز آموزشی باید اقدامات جدیتری اتخاذ کنند. طراحی امتحاناتی که نیاز به تفکر انتقادی و تحلیل عمیق داشته باشند، میتواند به کاهش احتمال تقلب کمک کند. همچنین، ایجاد سیستمهای نظارتی مؤثر و استفاده از فناوریهایی که امکان شناسایی تقلب را فراهم میآورند، میتواند به بهبود وضعیت کمک کند. در نهایت، مسئله تقلب و تضاد بین مدرک و مهارت در نظام آموزشی مجازی یک چالش اساسی است که نیازمند توجه جدی و تلاشهای مشترک از سوی دانشگاهها، اساتید و دانشجویان است. تنها در صورتی که این چالشها به طور مؤثر مورد بررسی و حل قرار گیرند، میتوان به اعتبار و کیفیت نظام آموزشی امید داشت و مدرک تحصیلی را به عنوان نشانهای از دانش و مهارت واقعی در نظر گرفت. ✍️ فاطمه دکامینی - مدرس دانشگاه، مولف و پژوهشگر
ایجاد شده: 19/بهمن/1404 آخرین ویرایش: 19/بهمن/1404 موسسات آموزش عالی
به گزارش هتل نیوز ؛ " یاور عبیری " رئیس جامعه حرفهای اقامتگاههای بومگردی کشور گفت : واقعیت این است که گردشگری و بومگردیها در شرایط بسیار بدی قرار دارند و درصد اشغال اقامتگاهها بهشدت پایین است. در شرایط عادی، استانهای جنوبی در این مقطع زمانی باید با حجم بالای مسافر مواجه باشند، اما بررسیهای میدانی از استانهایی مانند بوشهر و خوزستان نشان میدهد که آنها هم وضعیت مناسبی ندارند. وی افزود : وقتی استانهای جنوبی در پیک سفر دچار رکود هستند، وضعیت سایر استانها بهمراتب بدتر است. مردم درگیر تأمین معیشت روزمره هستند و طبیعی است که سفر دیگر در اولویت آنها نباشد. عبیری ادامه داد : تعطیلی بومگردیها بهمعنای از بین رفتن سرمایههای فرهنگی و اجتماعی است، نه صرفاً یک کسبوکار. هیچ بسته تشویقی مشخص و مؤثری برای بومگردیها اجرا نشده است. تنها موضوع مطرحشده، تسهیلات بانکی بود که آن هم با شرایط بسیار سخت، عملاً در دسترس فعالان این حوزه قرار نگرفت. او تاکید کرد : در حالی که برای بخشهایی مانند اتاق بازرگانی بستههای حمایتی در نظر گرفته میشود، صنعت گردشگری که اشتغالزایی گستردهای داشته، از این حمایتها بیبهره مانده است. رئیس جامعه حرفهای اقامتگاههای بومگردی کشور گفت : این صنعت به بستههای حمایتی مالیاتی، بیمهای و تسهیلاتی فوری نیاز دارد؛ حمایتی که متأسفانه تاکنون محقق نشده است. ✍🏻 مریم کاظمی زاده - خبرنگار
ایجاد شده: 19/بهمن/1404 آخرین ویرایش: 19/بهمن/1404 اخبار داخلی
در میانه تبلیغات رنگین آژانسها برای فروش بستههای سفر به خانوادهها، جریان دیگری از گردشگری در حال شکلگیری است که ادعا میکند نه فروشنده مقصد، که خالق تجربه است . اینجا پای صحبت مدیر مجموعهای نشستهایم که میگوید مأموریتش، فراتر بردن کودکان از دیوارهای کلاس درس و کهنهکتابهای درسی است؛ سفری که در آن هیچ چیز مستقیماً آموزش داده نمیشود، اما همه چیز آموخته میشود . از سمی نبودن رتیل تا شکستن کلیشههای جنسیتی در حین آماده کردن ناهار در دل جنگل . این گزارش، روایتی از دنیای گردشگری کودک است؛ عرصهای که فعالانش باور دارند در حال پرورش نسلی نویناند، اما از جایی در حاشیه و با چالشهای بسیار فریاد میپرسند کجای برنامههای کلان گردشگری هستیم؟ یادگیری در سایه تجربه علی چراغی،موسس و مدیر عامل مجموعه مانوژا، که برگزاری تورهای طبیعتگردی و تجربهگرا برای کودکان و نوجوانان را تخصص خود میداند، در همان ابتدا فلسفهکارش را با صراحت مشخص میکند: ما در مانوژا، به صورت مستقیم هیچ چیزی را به بچهها آموزش نمیدهیم . بچهها به قدر کافی در خانه و مدرسه، در حال شنیدن محفوظات هستند . این جمله، کلیدی است برای فهم آنچه در ادامه میآید . رویکرد او، آموزش غیرمستقیم و از طریق طرح معما و کشف است . مفاهیمی مانند حفظ محیط زیست یا نریختن زباله، نه به عنوان یک امر اخلاقی دستوری، که به عنوان بخشی جداییناپذیر از یک ماجراجویی شیرین به کودکان ارائه میشود . او توضیح میدهد: در کمپهای گردشگری کودک و نوجوان، تجربیاتی به دست میآورند که با هیچ چیزی قابل مقایسه نیست . هدفمندی؛ پشت صحنه هر سفر اما این سفرهای به ظاهر خودجوش،برنامهریزی دقیقی در پشت صحنه دارند . چراغی میگوید: ما قبل از سفر، با مربیان و حتی والدین جلساتی برگزار میکنیم که قرار است در این سفر چه مفاهیمی آموزش داده شود . این مفاهیم بر اساس مقصد مشخص میشود . اینجاست که سفر از یک گردش ساده فراتر میرود و به یک ابزار آموزشی هدفمند تبدیل میشود . خروجی این سفرها، تغییر نگرش کودکان به دنیای اطرافشان است: بعد از سفرهای ما بچهها این درک را دارند که عنکبوتها و رتیلها سمی نیستند، یا نباید به قارچها در طبیعت دست زد چون ممکن است سمی باشند . در برنامهها، بچهها با ردپاها و بقایای به جا مانده از حیوانات آشنا میشوند و از طریق مشاهده عینی، با چرخه زندگی جانوران پیوند میخورند . لذت؛ دروازه یادگیری با این همه،چراغی بر یک اصل پای میفشارد: من معتقدم هر سفری که قرار است برای بچهها برگزار کنیم، باید چیزی به بچهها بیاموزد، وگرنه بچهها میتوانند با خانوادهشان سفر بروند . اما معتقدم قبل از هر چیزی باید در اردو یا سفر، به بچهها خوش بگذرد . این همان نقطه طلایی ارتباط است . وقتی حس خوشایند یک تجربه در کودک ایجاد شود، دیوارهای دفاعی فرو میریزد و ذهن مشتاقانه برای دریافت دانش جدید گشوده میشود . وقتی حس خوشایند تجربه برای بچهها ایجاد شود، آنوقت میشود یادگیری را آغاز کرد . شکستن دیوارهای نامرئی یکی از جذابترین بخشهای فعالیت مانوژا،به چالش کشیدن کلیشههای فرهنگی در حضور خود کودکان و والدین است . چراغی نمونهای عینی تعریف میکند: در یکسری از اردوها که بچهها با والدین آمده بودند، تمرینی ترتیب دادیم: مرغ خام، فویل، زغال و لوله بخاری را در اختیارشان قرار دادیم تا خانوادهها برای خود ناهار آماده کنند، با این شرط که آتش را مادرها آماده کنند و مرغ را پدرها . نتیجه اما قابل تأمل بود: نکته عجیب و جالب این بود که پدرها اجازه آمادهسازی آتش توسط مادرها را نمیدادند و خودشان هم غذا را آماده نکردند . انگار داشتند در برابر تغییر یک ذهنیت مقابله میکردند و بچهها شاهد این موضوع بودند . این صحنه، نمایشی از مقاومت در برابر تغییر نقشهای سنتی بود؛ مقاومتی که کودکان به وضوح آن را میدیدند و درس میگرفتند . چراغی تأکید میکند: این چالشها را در مقابل خانوادههای سنتی بیشتر حس میکنیم . از هتل پنج ستاره تا چادر زیر ستارگان این چالشها تنها به نقشهای جنسیتی محدود نیست،بلکه سبک زندگی را نیز در بر میگیرد . ما در سفرهایمان خانوادههایی را داریم که در کمتر از هتل پنج ستاره اقامت نمیکنند، اما ما آنها را برای کمپ کردن به جنگل میبریم و بچهها با همراهی خانواده چادر برپا میکنند . این تجربه، خود یک درس بزرگ است؛ درسی درباره سادگی، قناعت و لذتهای بیپیرایه زندگی که در دل طبیعت نهفته است . حتی بازدید از بناهای تاریخی مانند کاروانسراها نیز با همین رویکرد انجام میشود: بعد از چند بازدید، دیگر بچهها ویژگی معماری کاروانسراها را تشخیص میدهند . ما با آنها درباره تاریخچه و ارتباط کاروانسراها توضیح میدهیم و بچهها اینها را میآموزند . آموزش غیرمستقیم بیشترین بازدهی را دارد . انتخاب همسفر؛ چالشی در مدیریت انتظارات این سطح از حساسیت در برنامهریزی،طبیعتاً به گزینش دقیق شرکتکنندگان نیز منجر میشود . چراغی میگوید: ما ترجیح میدهیم سفرها را برای خانوادههایی برگزار کنیم که کار گردشگری کودک را درک میکنند . در غیر این صورت در حین اجرای برنامه با خانوادهها دچار چالش میشویم . انتخاب تسهیلگر یا مربی کودک نیز با وسواس فراوان انجام میگیرد: این کار جزئیات مهمی دارد، بنابراین باید از افراد متخصص و علاقهمند بهره ببریم . آنها نه راهنمای تور، که تسهیلگر تجربههای کودکانهاند . گردشگری کودک؛ غریبه آشنا در نقشه توسعه در نهایت،چراغی بزرگترین چالش این مسیر را ساختاری و کلان میداند: بزرگترین چالش ما این است که هیچ توجهی به گردشگری کودک و نوجوان نمیشود . ما داریم یک نسل را آموزش میدهیم . اما کجای برنامههای کلان گردشگری هستیم؟ این پرسش، پرسش اصلی همه فعالان این عرصه است . سرمایهگذاری بر آینده؛ فوایدی فراتر از سفر اهمیت این کار زمانی آشکار میشود که به فواید آن در مقیاس کلان نگاه کنیم .توجه جدی به گردشگری کودک، در حقیقت سرمایهگذاری هوشمندانه بر روی بنیادیترین رکن توسعه پایدار، یعنی نسل آینده است . این نوع از گردشگری، فرصتی است برای پرورش شهروندانی با درک عمیقتر از محیط زیست، تاریخ و فرهنگ بومی . کودکانی که از همان سالهای نخست زندگی، لمس کردن پوست درختان، شنیدن صدای جریان رودخانه و درک نظم حاکم بر یک بنای تاریخی را تجربه میکنند، در بزرگسالی نه به عنوان ناظرانی بیتفاوت، که به عنوان حامیان و مدافعان آگاه و دلسوز طبیعت و میراث فرهنگی خود عمل خواهند کرد . این سفرها، دانشی را در وجود آنان تزریق میکند که ماندگار و تبدیل به بخشی از هویت آنان میشود . از سوی دیگر، گردشگری کودک به عنوان ابزاری قدرتمند برای تقویت مهارتهای فردی و اجتماعی عمل میکند . خارج شدن از حباب امن و آشناى روزمره، کودکان را در موقعیتهای جدیدی قرار میدهد که مستلزم سازگاری، حل مسئله، کار گروهی و تعامل با همسالان در فضایی غیررقابتی است . این تجربیات، نه تنها اعتمادبهنفس آنان را افزایش میدهد، بلکه هوش هیجانی و توانایی مواجهه با موقعیتهای غیرمنتظره را در آنان تقویت میکند . در مقیاسی کلان، این فرآیند به پرورش نسلی با نشاطتر، خلاقتر، اجتماعیتر و تابآورتر منجر میشود که میتواند موتور محرکه توسعه همهجانبه کشور باشد . آینده در هاله ای از امید با این همه،چراغی خوشبین است و نشانههایی از تحول میبیند: حس میکنم کمکم در وزارتخانه دارد اتفاقات خوبی میافتد . با اینکه جشنواره گردشگری کودک با بینظمی و تغییر تاریخ متعدد برگزار شد، اما همین که به چنین مفهومی پرداخته شد، قابل تأمل و مایه امیدواری است . این امیدواری، امیدی است برای پررنگ شدن نقش کودکان در نقشههای توسعه گردشگری؛ کودکانی که امروز با شناخت ردپای حیوانات و معماری کاروانسراها، شاید فردا بتوانند نقشه بهتری برای میهن خود ترسیم کنند. ✍🏻 مریم کاظمی زاده
ایجاد شده: 29/آذر/1404 آخرین ویرایش: 29/آذر/1404 اخبار داخلی
" محمد جهانشاهی " دبیر کمیته ملی طبیعتگردی و کمیته گردشگری سبز در وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی است. بخش عمدهای از وقت او به توسعه گردشگری با مفاهیم پایداری اختصاص دارد و طبیعتگردی و گردشگری سبز در همین حیطه تعریف میشود. به گزارش هتل نیوز ؛ در میانه بحرانهای فزاینده آب، انرژی و پسماند، صنعت هتلداری ایران که خود از جمله مصرفکنندگان بزرگ و آلایندههای شهری محسوب میشود، نخستین گامها را برای پیوستن به گفتمان «پایداری» برداشته است. «نشان هتل سبز» به عنوان ابتکاری از سوی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، با هدف واداشتن هتلها به بهینهسازی مصرف آب و انرژی، مدیریت پسماند و تقویت تعامل با جامعه محلی، برای اولین بار در کشور به صورت جامع تعریف و اجرا شده است. این گزارش، روایتی است از چرایی، چگونگی و پیامدهای این حرکت که میتواند آینده صنعت گردشگری را در مسیری پایدارتر ترسیم کند. تعریف گردشگری سبز و پایدار از نگاه وزارتخانه جهانشاهی در تعریف گردشگری پایدار میگوید: «گردشگری پایدار از دل یک گفتمان بیرون آمده که اگر بخواهیم نگاه گستردهای داشته باشیم، آن گفتمان، "توسعه پایدار" است. یک دغدغهای امروز به وجود آمده که پس از سالها، دیدگاه مبتنی بر توسعه صرفاً اقتصادی، اثرات خود را در کشورهای مختلف نشان داد و رفتهرفته به عنوان یک چالش جهانی، نقطه اشتراک بسیاری از رهبران جهان و بخشهای علمی و پژوهشی دنیا شد. از دهه ۹۰ میلادی به بعد، تعریفی از توسعه به وجود آمد که بر اساس آن، اگر قرار است توسعه پیدا کنیم و شرایط زندگی بهتری داشته باشیم، باید به گونهای رفتار کنیم که کیفیت زندگیمان در سطح بالاتری باشد، اما در عین حال به یاد داشته باشیم که نسلهای بعد هم حق دارند از این منابع استفاده کنند. به همین دلیل در حوزههای مختلف، گفتمان توسعه پایدار تعریف شد تا بخشها با این رویکرد حرکت کنند که گردشگری پایدار هم جزء همین تعاریف است.» به گفته وی، گردشگری پایدار نوعی از گردشگری است که در آن، نیازها و الزاماتی که قرار است در طول مسیر و در مقصد به گردشگر ارائه شود، هم در حد کیفیت مطلوبی باید باشد و هم همزمان، نگاه به آینده و حفظ منابع برای آیندگان وجود داشته باشد. این تفکر است که تعاریفی را برای گردشگری پایدار در دنیا شکل میدهد و ما در دنیا با واژههایی مثل «ظرفیت برد» مواجه میشویم. ظرفیت برد مفهومی است که از دل گردشگری پایدار بیرون آمده و ظرفیت مقصد گردشگری را محاسبه میکند و میزان ورود گردشگر به یک سایت را تعریف مینماید تا هم گردشگر بهره کافی را ببرد و هم مقصد دچار تردد بیش از حد و عدم توجه به توان و ظرفیتش نشود. امروز به لطف گفتمان پایداری، ظرفیت برد در یک مکان گردشگری سنجیده میشود تا از حضور خارج از ظرفیت جلوگیری شود و جلوی آسیبهای وارده احتمالی گرفته شود. او در خصوص گردشگری سبز نیز توضیح میدهد: «در مورد گردشگری سبز، باید گفت این مفهومی است که از حدود سال ۲۰۰۰ میلادی و زمانی که بحث تغییرات اقلیمی اهمیت زیادی در دنیا پیدا کرد، بیشتر مورد توجه جهانیان قرار گرفت. خروجی بسیاری از پژوهشها و نشستهای علمی در دنیا در این رابطه است. رویکرد جهانی سبز، توجه را به کاهش تولید گازهای گلخانهای و کاهش تولید دیاکسید کربن و متان معطوف کرده است. حدود هشتاد درصد عامل گرمایش زمین از گاز کربن دیاکسید ناشی میشود و عامل تولید آن، سوختهای فسیلی است. میدانیم که در حال حاضر سوخت غالب در جهان، سوختهای فسیلی هستند. به همین دلیل بحث "گرین" یا سبز که کاهش تولید کربن است، در دنیا توجه ویژهای را به خود جلب کرده است.» هتلها؛ بازیگران پر مصرف و آلاینده وی با اشاره به تجربه سایر کشورها میافزاید: «در بسیاری از کشورها، خصوصاً در کشورهای حوزه خلیج فارس، این بحث با دقت زیادی دنبال میشود. به عنوان مثال در عربستان، امارات و قطر، به شکل ویژهای فضاهای گردشگری را حفظ میکنند و در حفاظت از محیط زیست توجه ویژهای دارند. تمام فرودگاههایشان با پنلهای خورشیدی کار میکند.» اما در این میان، هتلها جایگاه ویژهای دارند. جهانشاهی هشدار میدهد: «هتلها رتبه دوم یا سوم را در آلایندگی شهری دارند. چرا که ماهیت آنها بر اساس مصرفگرایی است و آلودهکننده محیط زیست هستند و کشورها دارند به سمتی میروند که این میزان آلایندگی را مدیریت کنند. در بررسیها آمده که بیش از ۷۰۰ مورد منبع مصرفی وارد هتل میشود. اگر این منابع با رویکرد مدیریت مصرف بهینه وارد هتل شده و مصرف شود، صرفهجویی بسیار زیادی ایجاد خواهد شد.» معیارهای انتخاب هتلهای سبز این مقام مسئول با بیان اینکه هتلها درصد بالایی از آلایندگی محیط زیست را ایجاد میکنند، به شرایط ایران اشاره میکند: «در کشور ما هم که اساس مصرف، بر پایه سوختهای فسیلی است، استفاده از انرژی تجدیدپذیر زیر دو درصد است. همچنین برنامههای جدی برای جایگزینی سایر اقلام مصرفی در جهت چرخه بازیافت وجود ندارد. بنابراین هتلهای ما بسیار پرمصرف هستند.» او از برنامههای آموزشی و اطلاعرسانی در دو سال اخیر سخن میگوید و اینکه «بهبود شاخصهای پایداری در زنجیره خدمات گردشگری» موضوعی است که سرلوحه فعالیتهای آنها قرار گرفته است. جهانشاهی خاستگاه طرح «نشان هتل سبز» را اینگونه شرح میدهد: «جایزه "وجدان محیط زیست در کسب و کارها" که مدتی پیش سومین دوره آن برگزار شد، نگاهی مبتنی بر مسئولیت اجتماعی بود و سعی کردیم دید جدیدی هم به موضوع داشته باشیم و مبحث گردشگری را هم به آن اضافه کنیم. در سال گذشته حدود ۲۵ شخصیت حقیقی و حقوقی در صنعت گردشگری را معرفی کردیم. سعی کردیم دامنه وسیعی در طول زنجیره تأمین و خدمات گردشگری که به بحث توجه به مسائل محیط زیستی، بهینهسازی مصرف منابع و گردشگری سبز در کار خود توجه میکنند را شناسایی و تجلیل کنیم. این موضوع باعث شد تا به این فکر بیفتیم که برای گردشگری به صورت مجزا، یکسری شاخص تعریف کنیم و کسب و کارهای مرتبط را با آن شاخصها بسنجیم. هدفگذاری ما روی هتلها متمرکز شد؛ به همان دلیلی که ذکر شد: پرمصرف بودن، پرهزینه بودن و آلایندگی بالای آنها در محیطهای شهری. همه این موارد باعث شد که تصمیم بگیریم امسال "نشان هتل سبز" را طراحی کنیم.» شاخصهای این نشان در چهار حوزه تعریف شد: 1. بهینهسازی مصرف آب 2. بهینهسازی مصرف انرژی (که برای استفاده از انرژی تجدیدپذیر در آن امتیاز در نظر گرفته شد) 3. مدیریت پسماند (به عنوان چالش مهم کشور) 4. رفتارهای اجتماعی هتلها نسبت به جوامع محلی به گفته جهانشاهی، همه این موارد، چالشهایی است که کشور با آنها درگیر است. او در توضیح هر یک میگوید: «در بحث آب، هر ۳۱ استان ما با بحران آب مواجه است. در ۵۰ سال گذشته، سالی یک میلیمتر کاهش بارندگی داشتیم و در برخی سالها این میزان بیشتر هم بوده است. از سوی دیگر منابع آبهای زیرزمینی را در برخی موارد بالای ۹۰ درصد مصرف کردیم تا به چالشهای جدی نظیر فرونشست رسیدیم. اصفهان، فارس، تهران، خراسان رضوی و کرمان که بیشترین میزان فرونشست را دارند، جزو اولین استانهای گردشگرپذیر کشور هم هستند. اثر این فرونشستها در آثار تاریخی ما هم به وضوح دیده میشود. تعدادی از آثار جهانی کشور به صورت جدی درگیر فرونشست هستند. بنابر این، به راحتی میتوان به اهمیت موضوع بهینهسازی مصرف آب در کشور، خصوصاً در هتلها پی برد.» او در مورد شاخص انرژی نیز هشدار میدهد: «مورد بعدی مصرف انرژی است که ما با کمبود آن در مقابل نیاز مردم مواجه هستیم؛ تا حدی که به قطعی برق خانهها رسیدیم. با آمدن فصل سرما هم با ناترازی در مصرف گاز مواجه خواهیم شد. این کمبودها دارد به مراحلی میرسد که زندگی مردم را به صورت جدی تحت تأثیر قرار داده است. خصوصاً در مورد کمبود آب، موج مهاجرتها شروع شده و در برخی موارد تعارضات اجتماعی پدید آمده است.» در مورد شاخص سوم، یعنی مدیریت پسماند، جهانشاهی میافزاید: «این یکی دیگر از موارد مهم و مورد توجه است. تولید بالای زباله در کشور ما روزانه ۵۵ هزار تن است. خصوصاً استانهای مازندران و گیلان که گردشگر بیشتری وارد آنها میشود، دهههاست با مشکل جدی مدیریت پسماند مواجه هستند. در حال حاضر ۲۰۰ هکتار از جنگلهای شمال کشور محل دپوی زباله است. از آنجا که بحث بازیافت زباله در کشور ما ضعیف است و تنها حدود ۱۵ درصد زباله تولیدی بازیافت میشود، این امر خود موجب آلودگیهای محیطی بیشتر است. سرانه تولید زباله در کشور ما بیش از استاندارد جهانی است، همانطور که در مصرف انرژی بیشتر از مصرف سرانه دنیا مصرف میکنیم.» شاخصهای اجتماعی و فرآیند ارزیابی او درباره شاخص اجتماعی نیز توضیح میدهد: «مسائل اجتماعی را نیز در خصوص بحث سبز، برای هتلها مد نظر قرار دادیم. سطح تعامل هتل با جامعه اطراف را سنجیدیم؛ اینکه تعامل آن با جامعه بومی چگونه است و چگونگی مسئولیت اجتماعی آنها را ارزیابی کردیم.» جهانشاهی با مقایسه وضعیت جهانی میگوید: «در کشورهای دیگر از بسیاری از این موارد عبور کردهاند. آنها به بحث "صفر کردن تولید کربن" رسیدهاند و در مصرف آب و انرژی به بهترین سطح مصرف بهینه دست یافتهاند. ما سعی کردیم روشمان را به روشی که سازمان جهانی گردشگری در تعیین روستاها و شهرهای گردشگری سبز استفاده میکند، نزدیک کنیم. ما هم مثل الگوهای جهانی از شیوه خوداظهاری در گزارش توسط هتلها استفاده کردیم. گزارشها به صورت دیجیتال برای ما ارسال شد. با جامعه هتلداران ایران بحث شد و هیئت مدیره تصمیم به همکاری گرفت.» وی درباره نحوه ارزیابی میافزاید: «در گذشته حرکتهایی در این خصوص به صورت محدودتر شده بود، اما اینکه به این شکل گسترده و در خود ایران به صورت جامع این بحث تعریف و اجرا شود، اتفاق نیفتاده بود. ما شش داور داشتیم که برخی از آنها جزو ارزیابهای هتلها هستند و به این دلیل به این امور اشراف کامل دارند. در نهایت تا روز آخر مهلت ارسال آثار، با ۵۵ هتل از ۱۲ استان و منطقه آزاد کیش مواجه شدیم که ۸۰ درصد آنها، هتلهای ۴ و ۵ ستاره بودند. نزدیک به ۵۰ درصد این هتلها جزو هتلهای گروهی بودند. در دنیا هم همینطور است، اغلب این استانداردها در گروههای هتلی، طبق پروتکلهای واحد رعایت میشود. تعدادی از هتلها هم با اینکه قدیمی بودند، بازسازی و مرمت شده بودند و تجهیزات جدید به کار بسته بودند.» ریشههای مصرف بالا در هتلهای ایران جهانشاهی به تحلیل علل این مصرف بالا میپردازد: «به طور کلی ۳۰ درصد هتلهای ما بالای ۵۰ سال عمر دارند. عددی در حدود ۲۷۰ هتل ساخته شده در ایران بالای ۵۰ سال عمر دارند. بیشتر هتلهای ۵ ستاره ما هم قدیمی هستند، به جز چند هتلی که در سالهای اخیر ساخته شدهاند. اما باید به این نکته هم توجه کرد که هتلهای جدیدتر که در ۳۰ تا ۴۰ سال اخیر ساخته شدهاند، به روشها و تکنیکهای سبز توجه نکردهاند. چون در کشور ما انرژی ارزان و فراوان است و این باعث شده که ما به تکنولوژیهای روز دنیا در جهت کنترل مصرف اهمیت ندهیم. به عنوان مثال، چرا باید سیستمهای مصرف انرژی در اتاقها و طبقاتی که فاقد میهمان هستند، کار کند؟ بر این اساس، هم هتلهایی که به سمت کهنسالی رفتهاند و هم هتلهایی که جدیداً ساخته شدهاند، با همان نگاه سنتی ساخته شدهاند. وقتی بررسی میکنیم، میبینیم هتلی که تنها ۲۰ سال از ساختش گذشته، چقدر پرمصرف است و در مقایسه با نمونه مشابهش در دیگر کشورها، چه در سازه و چه در مدیریت مصرف، حدود ۵۰ درصد منابع را هدر میدهد.» انرژیهای تجدیدپذیر؛ راهکاری برای تابآوری وی با اشاره به پتانسیل بالای کشور در حوزه انرژی خورشیدی میگوید: «۹۰ درصد مساحت کشور، بیش از ۳۰۰ روز در سال آفتابی است. ما منبع انرژی تقریباً پایانی در خصوص انرژی خورشیدی داریم. در خصوص انرژی بادی هم در برخی استانها این امکان فراهم است، البته هزینه نیروگاههای بادی در کشور ما بالاست. اما مناسبترین منبع، همین انرژی خورشیدی است. شتابی که استفاده از انرژی خورشیدی در دنیا دارد، بسیار بالاست. شاهدیم که قیمت پنلها کاهش مییابد و قدرت باتری آنها بیشتر میشود. چین در این خصوص سردمدار است و حدود ۴۰ درصد از انرژی خودش را از انرژیهای تجدیدپذیر تولید میکند. این عدد در مورد ترکیه ۱۲ تا ۱۵ درصد است. در کشور ما سهم انرژیهای تجدیدپذیر ۱.۵ تا ۲ درصد است که بسیار کم است، اما نسبت به گذشته رشد اندکی پدید آمده است.» جهانشاهی به یک نمونه موفق اشاره میکند: «استفاده از این پنلهای خورشیدی این امکان را به وجود میآورد که برق تولیدی را بتوان به شبکه برق سراسری وارد کرد و به دولت فروخت. یک اقامتگاه در کاشان به درآمد پایدار رسیده است و در حال گسترش این نیروگاه خورشیدی در فضای خود است تا با قیمت پلکانی به دولت بفروشد. این موضوع میتواند نیاز خود مجموعهها را پوشش دهد و در عین حال درآمدزایی هم برایشان ایجاد کند، خصوصاً در فصول قطعی برق که در کشور وجود دارد.» او در پایان این بخش میافزاید: «برای تولید برق سبز گردشگری، با همکاری سازمان انرژی تجدیدپذیر در حال توافق هستیم تا نشستهای مشترک بگذاریم و بتوانیم اقدامات جدیتر و گستردهتری انجام دهیم.» سیاستهای تشویقی و چشمانداز آینده جهانشاهی در پایان درباره ضرورت تحول و سیاستهای تشویقی میگوید: «ما با یک بازه ۱۰ تا ۱۵ ساله تأخیر وارد این مباحث شدهایم. میلیاردها تومان در مورد تأسیسات گردشگری هزینه شده است. اگر این گفتمان وجود داشت، میتوانستیم بگوییم این سرمایهگذاریها در جهت گفتمان سبز صورت گرفته است. کاری را که شروع کردهایم سالها بعد نتیجه خود را نشان خواهد داد و بسیار با اهمیت است. ما فرصتهای زیادی را از دست دادهایم و باید هوشیار باشیم تا فرصتهای بیشتری را از دست ندهیم.» وی با بیان اینکه در بسیاری از کشورها، دیدگاه سبز تبدیل به قانون شده است، توضیح میدهد: «در آن کشورها هزینه استفاده از آب، انرژی و تولید پسماند آنقدر زیاد است که آنها ناگزیر به مدیریت این مباحث هستند. چیزی که در این حوزه به آنها کمک میکند، دانش است. حتی در مواردی از هوش مصنوعی برای استخراج الگوریتمها برای چگونگی مصرف انرژی استفاده میکنند. در این کشورها هم مقررات، این الزام را ایجاد میکند و هم سیاستهای تشویقی وجود دارد.» جهانشاهی از طراحی سیاستهای تشویقی در ایران خبر میدهد: «ما یکسری سیاستهای تشویقی را طراحی کردیم که امیدواریم بتوانیم آنها را اعمال کنیم. یکی اینکه تأسیسات گردشگری بتوانند با قراردادن پنلهای خورشیدی تبدیل به نیروگاههای برق شوند و حتی بتوانند بیش از نیاز خود برق تولید کنند و با فروش آن به دولت و شبکه برق مرکزی، در هزینههای خود صرفهجویی کنند. دیگر اینکه تأسیسات در حال ساخت یا مرمت که این الگوها را مد نظر گرفته باشند، بتوانند از تسهیلات بیشتری استفاده کنند یا در اولویت اعطای تسهیلات باشند. همه اینها باعث میشود تا سهم رفتارهای سبز را در خدمات گردشگری بیشتر ببینیم.» او در پایان با بیان اینکه این حرکت بازخوردهای خوبی داشته، خاطرنشان میکند: «ما شاهد این هستیم که در کارگروههای تخصصی هتلداری در این باره بحث میشود و برخی از هتلهایی که موفق به اخذ نشان نشدهاند در تلاش هستند که این استانداردها را اعمال کنند. این گفتمان باید به گفتمان غالب در هتلهای کشور بدل شود. حرکتی است که میتواند به حرکت به سمت گردشگری پایدار و توسعه پایدار سرعت ببخشد و هتلها را به برندی مشخص در زمینه تکنولوژی سبز تبدیل کند.» ✍🏻 مریم کاظمی زاده
ایجاد شده: 19/آبان/1404 آخرین ویرایش: 19/آبان/1404 اخبار داخلی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز ؛ شورای جهانی سفر و گردشگری در حاشیه برگزاری نمایشگاه بینالمللی گردشگری لندن میزبان بیش از ۱۵۰ عضو و رهبر صنعت گردشگری جهان در ضیافت سالانه خود بود. "گلوریا گوِوارا" مدیرعامل موقت این شورا نتایج جدید گزارش "تأثیرات اقتصادی بر گردشگری" (EIR) و دو گزارش راهبردی با عناوین "آینده اشتغال در گردشگری" و 'مرزهای عملکرد بهتر در گردشگری" را برای بررسی چالشها و نیازهای آینده این صنعت ارائه کرد. همچنین "مانفردی لوفِور" رئیس شورای جهانی سفر و گردشگری، بر تعهد شورا به حمایت از اعضا و توسعه پایدار صنعت گردشگری جهانی تأکید کرد. این نشست با همکاری گروه هتلهای رادیسون و هتل میفِر لندن برگزار شد و فرصتی برای تبادل دیدگاه و تقویت همکاریهای بینالمللی در صنعت گردشگری فراهم آورد. ✍🏻 سمیرا سیاح
ایجاد شده: 19/آبان/1404 آخرین ویرایش: 19/آبان/1404 اخبار خارجی
به گزارش تور نیوز و به نقل از وبسایت رسمی سفارت آلمان در تهران Y سفارت آلمان در تهران با انتشار اطلاعیهای تازه از آغاز روند بررسی ویزاهای پیوست خانواده (Family Reunion Visa) برای متقاضیان ایرانی خبر داد. بر اساس این اطلاعیه، از ۲۰ آبان ۱۴۰۴ (۱۱ نوامبر ۲۰۲۵)، برای متقاضیان دارای تابعیت ایرانی که پیشتر در لیست انتظار سفارت ثبتنام کردهاند، زمان مصاحبه بر اساس ظرفیتهای موجود تعیین خواهد شد. بررسی درخواستهای ویزا برای افرادی که پیش از ۱۳ ژوئن ۲۰۲۵ اطلاعات بیومتریک و مدارک خود را تحویل دادهاند نیز همچنان ادامه دارد. در حال حاضر، ثبتنام جدید یا تعیین وقت ملاقات تازه امکانپذیر نیست و صرفاً پروندههای ثبتشده پیشین بررسی میشوند. همچنین، تعیین وقت برای متقاضیان دارای تابعیت افغانستان فعلاً میسر نیست. این اطلاعیه شامل تمام انواع ویزاهای پیوست خانواده، اعم از همزمان و غیرهمزمان میشود. ✍️ سمیرا سیاح
ایجاد شده: 7/آبان/1404 آخرین ویرایش: 7/آبان/1404 اخبار داخلی
به گزارش ایتنا ؛ مهدی چمران، رئیس شورای اسلامی شهر تهران، در پاسخ به پرسش خبرنگاران درباره وضعیت ساخت هتل ولنجک اظهار داشت: «از صاحب و سازنده هتل باید پرسید. فقط میتوانم بگویم که وقتی کسی میخواهد سرمایهگذاری کند، به جای اینکه کمکش کنند، همه اذیتش میکنند.» وی با اشاره به اینکه در نشستی گفته شده تا ۱۰ طبقه مجاز است، افزود: «درست یا غلط، هنوز اعلام رسمی در این زمینه نشده است.»
ایجاد شده: 16/اردیبهشت/1404 آخرین ویرایش: 16/اردیبهشت/1404 اخبار داخلی
صنعت هتلداری، این دنیای پر زرق و برق و پر تکاپو، همواره به عنوان ویترینی از تجمل و خدمات رسانی شناخته میشود. اما در پشت این ظاهر فریبنده، حقیقتی نهفته است که اغلب از دیدهها پنهان میماند: سلامت و رفاه نیروی انسانی. این گوهری پنهان، کلید طلایی موفقیت و پایداری هر هتل است. سالها پیش، زمانی که من به عنوان عضوی کوچک در یکی از هتلهای شهر مشغول به کار بودم، تجربهای ارزشمند کسب کردم که دیدگاهم را نسبت به این صنعت دگرگون ساخت. در آنجا، مدیران دلسوزی حضور داشتند که نه تنها به سودآوری و جذب مشتری اهمیت میدادند، بلکه سلامت و رفاه کارکنان را در اولویت بالاتری قرار داده بودند. به خاطر دارم، مدیر خانهداری هتل، بانویی با تجربه و کاردان بود. او به خوبی میدانست که کارکنان بخش خانهداری، به طور مداوم با مواد شوینده اسیدی و شیمیایی در تماس هستند. به همین دلیل، او با پیگیریهای مستمر، ترتیبی داده بود تا تمامی کارکنان این بخش، روزانه سهمیه شیر دریافت کنند. این اقدام، نه تنها از لحاظ جسمی به سلامت کارکنان کمک میکرد، بلکه نشان از اهمیت و ارزشی بود که مدیریت برای آنها قائل بود. همچنین، مدیر غذا و نوشیدنی هتل، فردی خلاق و نوآور بود. او به این نکته توجه داشت که پرسنل بخش پذیرایی، به دلیل سرو غذا و نوشیدنی در ساعات طولانی، در معرض خطر چاقی و اضافه وزن قرار دارند. به همین دلیل، او هر روز صبح، قبل از شروع کار، برنامههای ورزشی مفرح و متنوعی را برای کارکنان تدارک میدید. این برنامهها، نه تنها به حفظ تناسب اندام آنها کمک میکرد، بلکه باعث افزایش انرژی و شادابی آنها در طول روز میشد. او معتقد بود که کارکنان شاداب و خوش اندام، میتوانند خدمات بهتری به میهمانان ارائه دهند و از ایجاد نارضایتی ناشی از بوی بد عرق جلوگیری کنند. من نیز به عنوان یک کارمند در بخش فرانت آفیس، از توجه و حمایت مدیران هتل بهرهمند بودم. به دلیل ایستادن طولانی مدت در این بخش، خطر ابتلا به واریس برای من وجود داشت. مدیر هتل با درک این موضوع، به من اجازه میداد تا در ساعات خلوت، در بکآفیس بنشینم و استراحت کنم. این اقدام ساده، نه تنها از بروز مشکلات جسمی برای من جلوگیری میکرد، بلکه باعث افزایش انگیزه و تعهد من به کارم میشد. سلامت کارکنان هتلها، به ویژه در بخشهایی که نیاز به ایستادن طولانیمدت دارند، از اهمیت ویژهای برخوردار است. استفاده از کفشهای استاندارد و طبی برای کارکنان، بهطور مستقیم بر سلامت اسکلتی-عضلانی آنها تأثیر میگذارد. کفشهای نامناسب میتوانند منجر به کمردرد، درد پا و سایر آسیبهای جسمانی شوند که این مشکلات میتوانند به کاهش بهرهوری و افزایش غیبت از کار منجر شوند. لذا، سرمایهگذاری در تهیه کفشهای طبی استاندارد و ارائه آموزشهای لازم در خصوص نحوه صحیح ایستادن و حرکت کردن، به حفظ سلامت کارکنان کمک میکند. اما سلامت جسمانی، تنها بخشی از سلامت کلی نیروی انسانی است. سلامت روان، موضوعی به مراتب مهمتر و پیچیدهتر است که متاسفانه در بسیاری از هتلها نادیده گرفته میشود. استرس شغلی، فشارهای روانی ناشی از تعامل با مشتریان ناراضی، شیفتهای طولانی و نامنظم، و عدم تعادل بین کار و زندگی، میتواند به سلامت روان کارکنان آسیب جدی وارد کند. در هتل محل کار من، مدیران به این موضوع نیز توجه ویژهای داشتند. آنها به طور منظم، مشاوران و روانشناسان مجرب را به هتل دعوت میکردند تا برای کارکنان، دورههای آموزشی و مشاورهای برگزار کنند. در این دورهها، کارکنان با روشهای مدیریت استرس، حل مسئله و برقراری ارتباط موثر آشنا میشدند. همچنین، مدیران همواره در دسترس بودند تا به مشکلات و نگرانیهای کارکنان گوش دهند و آنها را راهنمایی کنند. این تجربهها به من آموخت که سرمایهگذاری در سلامت نیروی انسانی، نه تنها یک وظیفه اخلاقی، بلکه یک استراتژی هوشمندانه برای موفقیت پایدار است. هتلی که به سلامت کارکنان خود اهمیت میدهد، در واقع برای آینده خود سرمایهگذاری میکند. کارکنان سالم، شاداب و با انگیزه، خدمات بهتری به میهمانان ارائه میدهند، رضایت مشتریان را افزایش میدهند، و در نهایت، سودآوری هتل را تضمین میکنند. متاسفانه، در بسیاری از هتلها، این موضوع نادیده گرفته میشود. مدیران، تنها به دنبال افزایش سود و کاهش هزینهها هستند و از اهمیت سلامت نیروی انسانی غافل میشوند. آنها فراموش میکنند که کارکنان، ارزشمندترین دارایی هر هتل هستند. من معتقدم که زمان آن رسیده است تا این نگرش تغییر کند. مدیران هتلها باید بپذیرند که سلامت نیروی انسانی، نه یک هزینه اضافی، بلکه یک سرمایهگذاری ارزشمند است. آنها باید با ایجاد محیطی سالم و ایمن، ارائه آموزشهای لازم و حمایت از کارکنان خود، به سلامت جسمی و روانی آنها اهمیت دهند. سلامتی نیروی انسانی به عنوان یک اصل بنیادین در صنعت هتلداری باید مورد توجه قرار گیرد. با نگاهی دقیق به تجربیات و ابتکارات مثبتی که در هتلها پیادهسازی میشوند، میتوان به وضوح مشاهده کرد که مدیریت کلیدی و مؤثر به خوبی میتواند سلامت کارکنان را تضمین کند و در عین حال کیفیت خدمات را بهبود بخشد. وقتی کارکنان احساس کنند که به آنها اهمیت داده میشود و در محیطی ایمن و حمایتی کار میکنند، توانایی بیشتری برای ارائه خدمات عالی دارند. بیایید با هم، گوهری پنهان در صنعت هتلداری را کشف کنیم و با سرمایهگذاری در سلامت کارکنان، آیندهای روشنتر و موفقتر را برای هتلهای خود رقم بزنیم. ✍️ فرزاد زارع - فعال گردشگری
ایجاد شده: 10/اردیبهشت/1404 آخرین ویرایش: 10/اردیبهشت/1404 مقالات و یادداشت ها
به گزارش ایتنا و به نقل از انتخاب ؛ " قاسم روانبخش " نماینده قم در مجلس گفت : وقتی از حجاب کوتاه آمدیم و قانون عفاف و حجاب را کنار گذاشتیم، گام بعدی رقص مختلط در کوچه و خیابان است؛ گام بعدی چه بسا حرکت به سمت جشن فرهنگ و هنر شیراز که در طاغوت برگزار میشد است. وی افزود : یک روز در قم، یک روز در سالن وزارت کشور و حالا هم در خیابانها و کوچههای بوشهر؛ وزیران ارشاد و گردشگری بدانند اگر این روند ادامه یابد، ما نمایندگان تصمیم دیگری اتخاذ خواهیم کرد. او گفت : سرگرم کردن مردم به امور واهی و برگزاری جشن «کوچه» و رقص مختلط زن و مرد در کوچههای بوشهر، توهین به فرهنگ دینی مردم ایران است.
ایجاد شده: 9/اردیبهشت/1404 آخرین ویرایش: 9/اردیبهشت/1404 اخبار داخلی