نتایج جستجو...
کودکان از حاشیه سفر بیرون می‌آیند؛ نگاه به تغییر نقش و حقوق کودکان در گردشگری جهان

کودکان از حاشیه سفر بیرون می‌آیند؛ نگاه به تغییر نقش و حقوق کودکان در گردشگری جهان

✍🏻 هیئت تحریریه پیام ما صنعت گردشگری برای جذب خانواده‌ها روی سلیقه کودکان حساب می‌کند. چالش از جایی آغاز می‌شود که کودکان بخواهند در طراحی تجربه سفر و تصمیم‌هایی که امنیتشان را تعیین می‌کند، سهم داشته باشند. گردشگری کودک در جهان به‌تدریج از مفهوم سفرهای خانوادگی و تفریحات ویژه خردسالان فراتر می‌رود. تجربه‌های تازه در موزه‌ها، برنامه‌های فرهنگی و پژوهش‌های گردشگری نشان می‌دهند که برخی مقصدها و نهادهای بین‌المللی در حال بازتعریف جایگاه کودکان در صنعت سفرند. کودکان در این رویکرد، علاوه بر همراهی با والدین، مخاطبان مستقل خدمات گردشگری به شمار می‌روند و حق دارند مشارکت کنند، بیاموزند و از محیطی امن برخوردار باشند. بااین‌حال، توجه به بازار سفرهای خانوادگی لزوماً به معنای به رسمیت شناختن حقوق کودکان نیست. ممکن است مقصدی برای جذب خانواده‌ها امکانات تفریحی متعددی فراهم کند، اما در طراحی موزه‌ها، مسیرهای بازدید و برنامه‌های فرهنگی همچنان نیازهای کودکان را نادیده بگیرد. گردشگری کودک برای عبور از نگاه تجاری و تفریحی، باید آموزش، امنیت و مشارکت کودکان را نیز در نظر بگیرد. موزه‌ها؛ مقصدی برای کاوشگران کوچک یکی از نمونه‌های تازه در این زمینه، برنامه‌ای است که با همکاری «وزارت خانواده امارات متحده عربی» و «نهاد امور اوایل کودکی ابوظبی» اجرا می‌شود. این برنامه با عنوان «ماجراجویی‌های موزه‌ای برای کاوشگران کوچک»، کودکان سه تا ۱۵ساله را به بازدید تعاملی از «موزه تاریخ طبیعی ابوظبی» و «موزه ملی زاید» دعوت می‌کند. در این طرح، کودکان با استفاده از دفترچه‌های فعالیت و انجام چالش‌های آموزشی، با طبیعت و میراث فرهنگی امارات آشنا می‌شوند. برگزارکنندگان جذب حدود دو هزار کودک را در مرحله نخست هدف‌گذاری کرده‌اند و در صورت موفقیت، قصد دارند برنامه را به رویدادی سالانه تبدیل کنند. اهمیت این تجربه در تغییر نقش کودک از بازدیدکننده‌ای منفعل به مشارکت‌کننده‌ای فعال است. کودک فرصت پیدا می‌کند کشف کند، پرسش بپرسد و با موضوعات فرهنگی و طبیعی تعامل داشته باشد. ایتالیا نیز از ۱۳ تا ۱۵ نوامبر ۲۰۲۶ برنامه «ماجراجویی میان صفحات؛ در موزه کتاب بخوانیم» را در حدود ۱۰۰ موزه و مرکز فرهنگی برگزار کرد. کتاب‌خوانی، کارگاه‌های خلاقانه، دیدار با نویسندگان و تصویرگران و بازدیدهای خانوادگی از جمله فعالیت‌های این رویداد بود. بخشی از برنامه‌ها نیز با ترجمه به زبان اشاره ایتالیایی همراه بود تا کودکان ناشنوا امکان مشارکت داشته باشند. این تجربه‌ها نشان می‌دهند که موزه‌ها می‌توانند در کنار نگهداری و نمایش آثار تاریخی، فضایی برای تعامل و یادگیری فراهم کنند. در این رویکرد، نیازهای کودکان هم در طراحی فعالیت‌های جانبی و هم در شیوه روایت آثار و دسترس‌پذیری موزه در نظر گرفته می‌شود. کودکان در انتخاب مقصد سفر نقش دارند اهمیت کودکان در گردشگری به برنامه‌های فرهنگی و آموزشی محدود نیست. آن‌ها در تصمیم‌گیری خانواده‌ها برای سفر نیز نقش مؤثری دارند. براساس گزارشی درباره روندهای سفر خانوادگی که «انجمن سفر آسیا و اقیانوسیه» در اکتبر ۲۰۲۶ با همکاری «تریپ‌ادوایزر» منتشر کرده است، ۸۰ درصد کودکان یک تا ۱۷ساله در انتخاب مقصد سفر خانواده تأثیر دارند. در ۴۲ درصد موارد، کودکان نقش اصلی را در این تصمیم ایفا می‌کنند و ۷۰ درصد آن‌ها در مرحله جست‌وجو و شکل‌گیری ایده سفر مشارکت دارند. همچنین ۸۳ درصد والدین دست‌کم یک بار به درخواست فرزندشان از بودجه درنظرگرفته‌شده برای سفر فراتر رفته‌اند. این آمارها نشان می‌دهند که کودکان در بازار گردشگری خانوادگی نقش دارند و می‌توانند بر انتخاب مقصد، اقامتگاه و فعالیت‌های سفر تأثیر بگذارند. بااین‌حال، مشارکت کودکان نباید فقط از منظر بازاریابی و افزایش هزینه‌کرد خانواده‌ها بررسی شود. اگر صنعت گردشگری نقش آن‌ها را در انتخاب مقصد به رسمیت می‌شناسد، باید به علایق و دیدگاه‌هایشان نیز توجه کند. اهمیت اقتصادی کودکان در سفر خانوادگی باید با پذیرش حق اظهارنظر و مشارکت آنان همراه باشد. جایگاه کودکان در موزه‌های جهان با وجود افزایش برنامه‌های ویژه کودکان، پژوهش‌ها نشان می‌دهند که موزه‌های جهان هنوز در فراهم کردن تجربه‌ای متناسب با نیازهای این گروه سنی کاستی‌هایی دارند. پژوهشی در سال ۲۰۲۶ که ۱۰۰ موزه هنری پربازدید جهان را بررسی کرده است، نشان می‌دهد ۵۲ درصد این موزه‌ها تورهای ویژه خانواده‌ها یا کودکان دارند و ۵۸ درصد امکاناتی مانند نقشه‌های تعاملی و راهنمای ویژه کودکان ارائه می‌کنند. بااین‌حال، فقط هفت درصد آن‌ها برای کودکان یا خانواده‌ها توضیحاتی متناسب با این مخاطبان می‌نویسند و برای نمونه، از زبانی ساده و قابل‌فهم استفاده می‌کنند. این آمار نشان می‌دهد برگزاری تور خانوادگی یا چند کارگاه آموزشی برای کودک‌محور شدن موزه کافی نیست. کودک باید بتواند با آثار ارتباط برقرار کند، پرسش بپرسد و اطلاعات را متناسب با سن و تجربه خود دریافت کند. طراحی مسیر بازدید، شیوه ارائه اطلاعات، دسترس‌پذیری و فرصت مشارکت فعال در شکل‌گیری تجربه‌ای معنادار نقش دارند. پژوهش دیگری که در نوامبر ۲۰۲۶ در نشریه «سالنامه پژوهش‌های گردشگری» منتشر شده است، مسیر یادگیری کودکان ۱۱ تا ۱۳ساله را در تورهای فرهنگی ترکیه بررسی کرده است. نتایج این مطالعه دوساله نشان می‌دهد یادگیری کودکان از تجربه‌های حسی و ملموس آغاز می‌شود و به‌تدریج به درک مفاهیم انتزاعی می‌رسد. همچنین خاطرات عاطفی و تجربه‌های شخصی ممکن است بیش از جزئیات اطلاعاتی در ذهن آن‌ها باقی بمانند. عکس‌ها نیز به یادآوری و بازاندیشی درباره تجربه بازدید کمک می‌کنند. این یافته‌ها برای طراحی برنامه‌های گردشگری میراث فرهنگی اهمیت دارند. بازدید کودک از یک محوطه تاریخی یا موزه نباید به شنیدن اطلاعات فشرده و حفظ تاریخ‌ها محدود شود. تجربه دیداری، بازی، روایت و گفت‌وگو می‌توانند رابطه کودکان با میراث فرهنگی را عمیق‌تر کنند. اگر هدف انتقال میراث به نسل‌های آینده است، شیوه معرفی آن نیز باید با زبان و تجربه نسل جدید تناسب داشته باشد. امنیت کودکان؛ مسئولیتی فراتر از خانواده‌ها در کنار آموزش و سرگرمی، حفاظت از کودکان یکی از مسائل جدی صنعت گردشگری است. در اکتبر ۲۰۲۶، ائتلاف «آنلاک فیوچرز» راهنمایی عملی برای حفاظت از کودکان در بخش‌های سفر، تفریح و سرگرمی منتشر کرد. این راهنما با همکاری «دفتر نماینده ویژه دبیرکل سازمان ملل متحد در امور خشونت علیه کودکان»، «اکپت اینترنشنال» و «شورای جهانی سفر و گردشگری» تهیه شده است. بررسی بیش از ۵۰ سازمان در ۲۵ کشور، شکاف میان آگاهی و اقدام عملی را نشان می‌دهد. براساس این بررسی، ۷۰ درصد پاسخ‌دهندگان گفته‌اند صنعت آن‌ها از ضرورت حفاظت از کودکان آگاه است، اما فقط ۴۰ درصد سیاست‌ها و فرایندهای رسمی برای این کار دارند. همچنین ۴۸ درصد پاسخ‌دهندگان کمبود تخصص را مهم‌ترین مانع اجرای اقدامات حفاظتی دانسته‌اند. یکی از یافته‌های قابل‌تأمل این بررسی، مشارکت محدود کودکان در تدوین سیاست‌های حفاظتی است. فقط یک سازمان از هر ۱۰ سازمان هنگام طراحی این سیاست‌ها نظر خود کودکان را جویا شده است. این موضوع نشان می‌دهد حتی در برنامه‌هایی که با هدف حمایت از کودکان تدوین می‌شوند، صدای خود آن‌ها کمتر شنیده می‌شود. صنعت گردشگری باید حفاظت از کودکان را از مرحله طراحی خدمات تا اقامت، حمل‌ونقل و فعالیت‌های تفریحی در نظر بگیرد. در کنار خانواده‌ها، هتل‌ها، آژانس‌های مسافرتی، موزه‌ها، برگزارکنندگان تور و نهادهای سیاست‌گذار نیز در ایجاد محیطی امن برای کودکان سهم دارند. کودکان جوامع میزبان؛ سوی دیگر گردشگری کودک نگاه به گردشگری کودک زمانی کامل می‌شود که علاوه بر کودکان گردشگر، وضعیت کودکان ساکن مقصدها نیز بررسی شود. توسعه گردشگری می‌تواند برای جوامع محلی فرصت‌های اقتصادی و آموزشی ایجاد کند، اما در نبود سازوکارهای حمایتی، کودکان این جوامع ممکن است در معرض کار و بهره‌کشی قرار بگیرند. یکی از نمونه‌های بحث‌برانگیز در این زمینه، گردشگری پرورشگاهی است. در این الگو، گردشگران برای بازدید یا فعالیت داوطلبانه به مراکز نگهداری کودکان می‌روند. منتقدان درباره پیامدهای این نوع گردشگری برای حریم خصوصی، امنیت و سلامت روانی کودکان هشدار می‌دهند. مقاله‌ای که در اکتبر ۲۰۲۶ در رسانه تخصصی گردشگری «NRIT» منتشر شده است، استدلال می‌کند که نیت خیرخواهانه گردشگران لزوماً به نتیجه‌ای مثبت نمی‌انجامد و بازدید از مراکز نگهداری ممکن است به تداوم بهره‌کشی بینجامد. این مقاله، حمایت از خانواده‌ها، تقویت آموزش و ایجاد فرصت‌های اقتصادی برای جوامع محلی را جایگزین مناسب‌تری برای بازدید از مراکز نگهداری کودکان معرفی می‌کند. تجربه بوتسوانا نمونه دیگری از پیوند گردشگری با وضعیت کودکان جوامع میزبان است. «یونیسف» در اوت ۲۰۲۶ از همکاری دولت این کشور با بخش گردشگری برای گسترش خدمات آموزش و مراقبت دوران کودکی در مناطق دورافتاده و وابسته به گردشگری خبر داد. هدف این همکاری، بهبود دسترسی کودکان این مناطق به خدمات آموزش اولیه و تقویت زیرساخت‌های مرتبط است. این برنامه‌ها نشان می‌دهند که منافع گردشگری می‌تواند فراتر از درآمد کسب‌وکارها تعریف شود و به بهبود کیفیت زندگی ساکنان مقصد نیز کمک کند. بنابراین، در ارزیابی موفقیت گردشگری، در کنار تعداد بازدیدکنندگان و میزان درآمد، تأثیر آن بر زندگی کودکان و دیگر گروه‌های محلی نیز اهمیت دارد. کودکان؛ غایبان پژوهش‌های گردشگری با وجود تجربه‌های تازه در برخی مقصدها، جایگاه کودکان در پژوهش‌های گردشگری همچنان محدود است. مطالعه‌ای که در فوریه ۲۰۲۶ در نشریه «پژوهش‌های بین‌المللی گردشگری» منتشر شده، ۶۷ مقاله تجربی در این حوزه را مرور کرده و به حضور کم‌رنگ کودکان به‌عنوان ذی‌نفعان فعال این صنعت اشاره کرده است. پژوهشگران تأکید دارند که کودکان، افزون بر نقششان به‌عنوان همراهان والدین یا مصرف‌کنندگان خدمات گردشگری، گروهی مستقل‌اند و باید تجربه‌ها و دیدگاه‌های آن‌ها را در مطالعات و سیاست‌گذاری‌ها در نظر گرفت. این مسئله در طراحی مقصدهای گردشگری نیز اهمیت دارد. شهر مناسب کودکان، در کنار شهربازی و امکانات تفریحی، به دسترسی ایمن، مسیرهای قابل‌استفاده، خدمات فرهنگی متناسب با سن، امکان حضور در فضاهای عمومی و توجه به نیازهای کودکان دارای معلولیت نیاز دارد. به همین ترتیب، یک محوطه تاریخی یا موزه کودک‌محور باید در کنار آسان‌تر کردن بازدید برای خانواده‌ها، امکان ارتباط واقعی کودکان با میراث را فراهم کند. تجربه‌های ابوظبی و ایتالیا، پژوهش‌های مربوط به موزه‌ها و یادگیری فرهنگی و راهنماهای جدید حفاظت از کودکان، همگی از تغییر نگاه به گردشگری کودک حکایت دارند. بااین‌حال، این تغییر زمانی به رویکردی پایدار تبدیل می‌شود که برنامه‌ها تجربه‌ای متناسب با سن کودکان فراهم کنند، امنیت و حقوق آنان را تضمین کنند و به کودکان در تصمیم‌گیری نقش بدهند. در چنین نگاهی، کودک یکی از ذی‌نفعان اصلی گردشگری است. جایگاه او فراتر از نقشی است که در جذب خانواده‌ها و افزایش درآمد مقصد دارد. کودک حق دارد بیاموزد، کشف کند، پرسش بپرسد، نظر بدهد و در محیطی امن با میراث فرهنگی و طبیعی ارتباط برقرار کند.

ایجاد شده: دو روز قبل       آخرین ویرایش: دیروز     مقالات و یادداشت ها
گردشگری جهان در مسیر تازه؛ ایران چگونه می‌تواند از فرصت‌های پیش‌رو بهره ببرد؟

گردشگری جهان در مسیر تازه؛ ایران چگونه می‌تواند از فرصت‌های پیش‌رو بهره ببرد؟

✍🏻 بهناز کوکبی | خبرنگار مرکز خراسان و دبیر سرویس گردشگری سلامت ایتنا؛ در شرایطی که صنعت گردشگری جهان با وجود رشد اقتصادی قابل‌توجه، تحت تأثیر تنش‌های منطقه‌ای و افزایش هزینه‌های سفر با کاهش شتاب رشد مواجه شده است، این پرسش مطرح می‌شود که ایران چگونه می‌تواند از ظرفیت‌های گردشگری خود برای افزایش سهم در بازار بین‌المللی بهره ببرد؟ گزارش‌های تازه سازمان گردشگری ملل متحد نشان می‌دهد که رقابت در بازار جهانی سفر وارد مرحله‌ای حساس شده است؛ مرحله‌ای که در آن برخورداری از جاذبه‌های گردشگری به‌تنهایی کافی نیست و عواملی مانند امنیت، کیفیت خدمات، دسترسی هوایی و اعتماد گردشگران اهمیت بیشتری پیدا کرده‌اند. گردشگری؛ صنعتی با سهم قابل‌توجه در اقتصاد جهان بر اساس گزارش سازمان گردشگری ملل متحد (UN Tourism)، تعداد گردشگران بین‌المللی در سال ۲۰۲۵ با رشد چهاردرصدی نسبت به سال قبل، به حدود یک میلیارد و ۵۲۰ میلیون نفر رسید. همچنین طبق گزارش شورای جهانی سفر و گردشگری (WTTC)، سهم مستقیم و غیرمستقیم صنعت سفر و گردشگری از اقتصاد جهانی در سال ۲۰۲۵ به ۱۱٫۶ تریلیون دلار، معادل ۹٫۸ درصد اقتصاد جهان، رسید. این صنعت در همان سال از حدود ۳۶۶ میلیون فرصت شغلی حمایت کرده است. این ارقام نشان می‌دهد که گردشگری، علاوه بر نقش فرهنگی و اجتماعی، یکی از بخش‌های اثرگذار بر رشد اقتصادی، اشتغال و توسعه زیرساخت‌های کشورهاست. کاهش شتاب رشد گردشگری در سال ۲۰۲۶ بر اساس گزارش سپتامبر ۲۰۲۶ سازمان گردشگری ملل متحد، در شش‌ماهه نخست سال جاری میلادی حدود ۶۹۰ میلیون گردشگر سفر بین‌المللی داشته‌اند؛ رقمی که تنها ۰٫۴ درصد بیشتر از مدت مشابه سال گذشته است. این سازمان همچنین پیش‌بینی رشد گردشگری بین‌المللی در سال ۲۰۲۶ را از سه تا چهار درصد به یک تا دو درصد کاهش داده است. تنش‌های ژئوپلیتیکی، افزایش هزینه‌های حمل‌ونقل و فشارهای تورمی از عوامل مؤثر بر این روند معرفی شده‌اند. در چنین شرایطی، کشورهایی می‌توانند جایگاه رقابتی خود را تقویت کنند که علاوه بر معرفی جاذبه‌های گردشگری، برای کاهش موانع سفر و افزایش اطمینان گردشگران برنامه‌ریزی کنند. ایران؛ ظرفیت فراوان، رقابت دشوار ایران با برخورداری از میراث تاریخی و فرهنگی، تنوع اقلیمی، جاذبه‌های طبیعی، ظرفیت‌های گردشگری مذهبی و خدمات تخصصی پزشکی، قابلیت حضور در بخش‌های مختلف بازار گردشگری بین‌المللی را دارد. بااین‌حال، وجود این ظرفیت‌ها لزوماً به معنای دستیابی به سهم مطلوب از بازار جهانی نیست. توسعه ارتباطات هوایی، تسهیل فرایندهای سفر، ارتقای کیفیت خدمات اقامتی، بازاریابی هدفمند و بهبود تجربه گردشگران، از جمله موضوعاتی است که باید در برنامه‌ریزی گردشگری کشور مورد توجه قرار گیرد. از سوی دیگر، انتشار منظم آمارهای قابل اتکا درباره ورود گردشگران خارجی، بازارهای مبدأ، میزان هزینه‌کرد و رضایت مسافران می‌تواند زمینه تصمیم‌گیری دقیق‌تر فعالان اقتصادی و سیاست‌گذاران را فراهم کند. مشهد؛ فرصتی برای توسعه گردشگری چندمنظوره در میان مقاصد گردشگری ایران، مشهد به دلیل جایگاه زیارتی، ظرفیت‌های اقامتی و برخورداری از خدمات تخصصی پزشکی، قابلیت توسعه گردشگری چندمنظوره را دارد. پیوند میان گردشگری زیارتی، سلامت، فرهنگی و خدمات اقامتی می‌تواند فرصت‌های تازه‌ای برای فعالان این صنعت ایجاد کند. به‌ویژه در حوزه گردشگری سلامت، تجربه موفق گردشگر تنها به کیفیت خدمات درمانی محدود نمی‌شود؛ بلکه شفافیت هزینه‌ها، هماهنگی خدمات، دسترسی به مترجم، اقامت مناسب و پیگیری پس از درمان نیز در رضایت و اعتماد بیماران بین‌المللی نقش دارد. بر همین اساس، همکاری هدفمند میان مراکز درمانی دارای مجوز، هتل‌ها، آژانس‌های مسافرتی و نهادهای مسئول می‌تواند به شکل‌گیری زنجیره خدماتی منسجم‌تر کمک کند. البته بهره‌برداری از این فرصت نیازمند شناخت دقیق بازارهای هدف، رعایت استانداردهای حرفه‌ای و ارزیابی مستمر کیفیت خدمات است. نقش رسانه‌ها در آینده گردشگری در فضای رقابتی امروز، رسانه‌های تخصصی می‌توانند فراتر از اطلاع‌رسانی روزانه، در شناسایی فرصت‌ها، بررسی مشکلات و انتقال تجربه‌های موفق بین‌المللی نقش‌آفرینی کنند. انتشار تحلیل‌های مبتنی بر داده، گفت‌وگو با کارشناسان و بررسی عملکرد بخش‌های مختلف صنعت گردشگری می‌تواند به افزایش شفافیت و ارتقای کیفیت تصمیم‌گیری کمک کند. رسانه حرفه‌ای باید در کنار معرفی ظرفیت‌های کشور، چالش‌ها و کاستی‌ها را نیز با رویکردی مستقل، منصفانه و مستند بررسی کند. آینده گردشگری ایران؛ ضرورت حرکت از ظرفیت به برنامه تحولات بازار جهانی گردشگری نشان می‌دهد که موفقیت در این صنعت بیش از گذشته به کیفیت مدیریت، اعتماد گردشگران و هماهنگی میان بخش‌های مختلف وابسته است. برای ایران، استفاده مؤثر از ظرفیت‌های گردشگری نیازمند برنامه‌ریزی مبتنی بر داده، تقویت همکاری میان بخش خصوصی و نهادهای مسئول، توسعه زیرساخت‌ها و شناخت دقیق نیازهای گردشگران خارجی است. در این میان، استان خراسان رضوی و شهر مشهد می‌توانند یکی از محورهای توسعه خدمات یکپارچه گردشگری زیارتی، سلامت و اقامت باشند؛ مشروط بر آنکه ظرفیت‌های موجود در قالب برنامه‌ای منسجم و قابل ارزیابی به کار گرفته شوند. آینده گردشگری ایران تنها به داشته‌های تاریخی، فرهنگی و طبیعی وابسته نیست؛ بلکه به توانایی کشور در تبدیل این ظرفیت‌ها به خدمات رقابتی، قابل اعتماد و پایدار بستگی دارد. ✍🏻 بهناز کوکبی | خبرنگار مرکز خراسان و دبیر سرویس گردشگری سلامت ایتنا منابع: ۱. سازمان گردشگری ملل متحد (UN Tourism)، گزارش‌های ژانویه و سپتامبر ۲۰۲۶ درباره گردشگری بین‌المللی. ۲. شورای جهانی سفر و گردشگری (WTTC)، گزارش پژوهشی اثرات اقتصادی سفر و گردشگری، آوریل ۲۰۲۶.

ایجاد شده: 22/آبان/1405       آخرین ویرایش: دیروز     مقالات و یادداشت ها
برگزاری نخستین سمینار تخصصی گردشگری بوم‌گردی ایران و کره جنوبی با محوریت گردشگری پایدار

برگزاری نخستین سمینار تخصصی گردشگری بوم‌گردی ایران و کره جنوبی با محوریت گردشگری پایدار

به گزارش هتل نیوز؛ نخستین سمینار تخصصی گردشگری بوم‌گردی ایران و کره جنوبی با هدف توسعه همکاری‌های دوجانبه برگزار می‌شود. این رویداد به تبادل تجربیات تخصصی و تقویت تعاملات فرهنگی میان دو کشور می‌پردازد. سمینار با محوریت «ایجاد پل‌های ارتباطی از طریق گردشگری پایدار و تبادل فرهنگی» برگزار می‌شود. این نشست در چارچوب برنامه‌های هفته فرهنگی کره جنوبی، زمینه گفت‌وگوی تخصصی بین فعالان و مدیران حوزه بوم‌گردی دو کشور را فراهم خواهد کرد. حفاظت از میراث فرهنگی و طبیعی، صیانت از فرهنگ‌ها و سنت‌های بومی از دیگر موضوعات مورد توجه در این سمینار است. همچنین، توانمندسازی جوامع محلی و تقویت اقتصاد جامعه‌محور در این رویداد بررسی می‌شود. این نشست با حضور روسای انجمن‌های حرفه‌ای اقامتگاه‌های بوم‌گردی استان‌ها برگزار خواهد شد. زمان برگزاری این سمینار در روز جمعه ۱۵ آبان ۱۴۰۵ و محل برگزاری آن هتل گراند میراث خواهد بود.

ایجاد شده: 13/آبان/1405       آخرین ویرایش: 13/آبان/1405     اخبار داخلی
متاورس و واقعیت مجازی؛ فرصت‌های تازه برای صنعت هتلداری

متاورس و واقعیت مجازی؛ فرصت‌های تازه برای صنعت هتلداری

✍🏻 فاطمه دکامینی | خبرنگار و دبیر سرویس حوزه اطلاعات، آمار و پژوهش های تخصصی گردشگری و هتلداری ایتنا صنعت هتلداری همواره با تغییر رفتار مسافران، پیشرفت فناوری و تحول در سبک زندگی انسان‌ها روبه‌رو بوده است. زمانی وب‌سایت‌ها و سیستم‌های رزرو آنلاین، چهره بازار اقامت را تغییر دادند و پس از آن، شبکه‌های اجتماعی و پلتفرم‌های دیجیتال به بخش جدایی‌ناپذیر ارتباط هتل‌ها با مهمانان تبدیل شدند. اکنون متاورس و واقعیت مجازی، افق تازه‌ای را پیش روی صنعت هتلداری گشوده‌اند؛ افقی که در آن تجربه مهمان می‌تواند پیش از سفر آغاز شود و حتی پس از پایان اقامت نیز ادامه پیدا کند. واقعیت مجازی با ایجاد محیطی سه‌بعدی و تعاملی، این امکان را فراهم می‌کند که کاربر بدون حضور فیزیکی، فضای یک هتل، اتاق‌ها، رستوران، سالن همایش، استخر یا سایر امکانات مجموعه را مشاهده و تجربه کند. این فناوری می‌تواند تصمیم‌گیری مسافر را آسان‌تر کند؛ زیرا تصاویر ثابت و توضیحات متنی همیشه نمی‌توانند تصویری دقیق از کیفیت و حال‌وهوای یک هتل ارائه دهند. اما تور مجازی به مهمان اجازه می‌دهد پیش از رزرو، در فضا حرکت کند و انتخاب آگاهانه‌تری داشته باشد. برای بسیاری از مسافران، به‌ویژه گردشگران بین‌المللی، خانواده‌ها و برگزارکنندگان رویدادها، شناخت دقیق فضای هتل اهمیت زیادی دارد. یک شرکت می‌تواند سالن همایش را به‌صورت مجازی بررسی کند، یک خانواده می‌تواند چیدمان اتاق و امکانات مناسب کودکان را ببیند و یک مسافر می‌تواند فاصله اتاق تا رستوران یا چشم‌انداز پنجره را پیش از سفر ارزیابی کند. این شفافیت، احتمال نارضایتی و فاصله میان وعده تبلیغاتی و تجربه واقعی را کاهش می‌دهد. متاورس تنها به نمایش مجازی اتاق‌ها محدود نمی‌شود. هتل‌ها می‌توانند در فضاهای دیجیتال، شعبه یا محیطی مجازی ایجاد کنند که کاربران در آن با برند، خدمات و هویت مجموعه آشنا شوند. در چنین محیطی، مهمان می‌تواند با یک راهنمای مجازی گفت‌وگو کند، درباره مقصد اطلاعات بگیرد، خدمات مختلف را بشناسد، اتاق خود را انتخاب کند یا حتی پیش از ورود، برنامه اقامت خود را طراحی کند. این تجربه اگر با خلاقیت و شناخت درست نیازهای مخاطب همراه باشد، می‌تواند ارتباط میان برند و مهمان را عمیق‌تر کند. یکی از مهم‌ترین فرصت‌های متاورس برای صنعت هتلداری، بازاریابی تجربه‌محور است. تبلیغات سنتی معمولاً درباره ویژگی‌های یک هتل صحبت می‌کنند، اما فناوری‌های غوطه‌ورکننده اجازه می‌دهند مخاطب بخشی از تجربه را پیشاپیش احساس کند. برای مثال، یک هتل ساحلی می‌تواند فضای طلوع خورشید، صدای امواج و امکانات تفریحی خود را در قالب تجربه‌ای مجازی به نمایش بگذارد. هتل‌های تاریخی نیز می‌توانند با بازسازی دیجیتال بنا، داستان معماری و فرهنگ مقصد را برای مخاطبان روایت کنند. واقعیت مجازی همچنین در آموزش کارکنان کاربرد فراوانی دارد. کارکنان هتل می‌توانند در محیطی شبیه‌سازی‌شده، موقعیت‌های مختلف را تمرین کنند؛ از نحوه پذیرش مهمان و پاسخ‌گویی به شکایت گرفته تا مدیریت شرایط اضطراری، تخلیه ساختمان و مواجهه با موقعیت‌های پیش‌بینی‌نشده. این آموزش‌ها بدون ایجاد فشار بر عملیات واقعی هتل انجام می‌شوند و به کارکنان اجازه می‌دهند پیش از مواجهه با یک موقعیت واقعی، واکنش مناسب را تمرین کنند. در بخش طراحی و مدیریت نیز این فناوری می‌تواند به تصمیم‌گیری بهتر کمک کند. مدیران و سرمایه‌گذاران می‌توانند پیش از ساخت یا بازطراحی یک مجموعه، فضای پیشنهادی را به‌صورت مجازی بررسی کنند. چیدمان اتاق‌ها، مسیر حرکت مهمان، نورپردازی، دسترسی‌ها و حتی حس کلی فضا را می‌توان پیش از اجرای نهایی ارزیابی کرد. این امر احتمال خطا و هزینه‌های اصلاحی را کاهش می‌دهد و امکان مشارکت بیشتر ذی‌نفعان در فرایند طراحی را فراهم می‌سازد. از سوی دیگر، متاورس می‌تواند نقش هتل‌ها را از محل اقامت به مرکز تجربه و تعامل تبدیل کند. در آینده، یک هتل ممکن است علاوه بر ارائه اتاق و خدمات رفاهی، میزبان رویدادهای مجازی، نمایشگاه‌های دیجیتال، نشست‌های بین‌المللی و برنامه‌های فرهنگی باشد. افرادی که امکان سفر ندارند، می‌توانند از طریق آواتار یا ابزارهای واقعیت مجازی در این رویدادها شرکت کنند. به این ترتیب، هتل می‌تواند مخاطبانی فراتر از مهمانان حاضر در ساختمان خود جذب کند. این فناوری در حوزه گردشگری مقصد نیز فرصت‌های ارزشمندی ایجاد می‌کند. هتل‌ها می‌توانند پیش از ورود مسافر، جاذبه‌های اطراف، مسیرهای گردشگری، موزه‌ها، بازارهای محلی و تجربه‌های فرهنگی را به شکل مجازی معرفی کنند. چنین رویکردی هم به فروش خدمات جانبی کمک می‌کند و هم ارتباط هتل را با اقتصاد و هویت مقصد افزایش می‌دهد. هتل در این حالت تنها محل خواب و اقامت نیست، بلکه به دروازه‌ای برای کشف فرهنگ، تاریخ و سبک زندگی مقصد تبدیل می‌شود. با وجود این فرصت‌ها، نباید متاورس و واقعیت مجازی را جایگزین کامل مهمان‌نوازی واقعی دانست. اساس صنعت هتلداری همچنان بر ارتباط انسانی، آرامش، امنیت، پاکیزگی و کیفیت خدمات استوار است. هیچ تجربه مجازی نمی‌تواند به‌طور کامل جایگزین اقامت در یک اتاق واقعی، گفت‌وگو با کارکنان، چشیدن غذای محلی یا تماشای یک منظره از نزدیک شود. فناوری باید در خدمت تجربه انسانی قرار گیرد، نه اینکه آن را حذف کند. هزینه راه‌اندازی، نیاز به زیرساخت فنی، دسترسی محدود برخی مخاطبان به تجهیزات واقعیت مجازی، پیچیدگی تولید محتوای سه‌بعدی و مسائل مربوط به حریم خصوصی، از جمله چالش‌های این مسیر هستند. همچنین، اگر محتوای مجازی با تجربه واقعی هتل همخوان نباشد، می‌تواند موجب افزایش انتظار و در نهایت نارضایتی مهمان شود. بنابراین، استفاده از این فناوری نیازمند صداقت، برنامه‌ریزی و هماهنگی میان وعده‌های دیجیتال و کیفیت واقعی خدمات است. برای هتل‌های ایران نیز این حوزه می‌تواند فرصت قابل‌توجهی ایجاد کند. معرفی مجازی هتل‌های تاریخی، تجربه دیجیتال بناهای فرهنگی، نمایش جاذبه‌های طبیعی، جذب گردشگران خارجی و برگزاری رویدادهای بین‌المللی، تنها بخشی از ظرفیت‌های پیش‌روست. با این حال، موفقیت در این مسیر به تولید محتوای باکیفیت، توجه به زبان‌ها و فرهنگ‌های مختلف، آموزش نیروی انسانی و ایجاد همکاری میان هتل‌ها، شرکت‌های فناوری و نهادهای گردشگری نیاز دارد. آینده صنعت هتلداری احتمالاً ترکیبی از حضور فیزیکی و تجربه دیجیتال خواهد بود. مهمان ممکن است سفر خود را با یک بازدید مجازی آغاز کند، اتاقش را در فضای سه‌بعدی انتخاب کند، از طریق یک دستیار هوشمند برنامه اقامتش را تنظیم کند و پس از بازگشت نیز در رویدادهای مجازی هتل شرکت داشته باشد. در این میان، هتل‌هایی موفق‌تر خواهند بود که فناوری را نه به‌عنوان یک نمایش تجملی، بلکه به‌عنوان ابزاری برای شناخت بهتر مهمان، شخصی‌سازی خدمات و خلق ارزش به کار گیرند.

ایجاد شده: 26/مهر/1405       آخرین ویرایش: 26/مهر/1405     مقالات و یادداشت ها
معرفی مجله Business Traveller – سپتامبر ۲۰۲۶

معرفی مجله Business Traveller – سپتامبر ۲۰۲۶

به گزارش هتل نیوز؛ مجله Business Traveller در شماره جدید خود، به بررسی صنعت رستوران‌داری پرداخته است. این شماره به تجربه‌های گوردون رمزی، سرآشپز مشهور بریتانیایی، می‌پردازد. او ۱۰۰ رستوران را در نقاط مختلف جهان افتتاح کرده است. مجله به عوامل موفقیت بین‌المللی او نیز توجه کرده است. در این شماره، گفت‌وگو با گوردون رمزی درباره راز موفقیت جهانی او در صنعت رستوران‌داری ارائه شده است. این گفت‌وگو شامل جزئیات تجربه افتتاح رستوران‌های او در سراسر جهان می‌باشد. همچنین، برنامه‌های اوبر برای ورود تاکسی‌های خودران به بازار اروپا و تأثیر این فناوری بر حمل‌ونقل نیز بررسی شده است. این شماره همچنین برندهایی را معرفی می‌کند که فعالیت خود را از لندن آغاز کرده‌اند و در بازار نیویورک به موفقیت رسیده‌اند. علاوه بر این، مجله وسایلی را که مسافران می‌توانند از اتاق هتل با خود ببرند، و اقلامی که جزو اموال هتل محسوب می‌شوند، مورد بررسی قرار داده است. جهت مطالعه و دریافت نسخه دیجیتال مجله، می‌توانید به وب‌سایت مراجعه کنید.

ایجاد شده: 19/مهر/1405       آخرین ویرایش: 19/مهر/1405     اخبار داخلی
هتلداری نوین ایران ؛ قسمت سوم
برای نسلی که می‌خواهد آینده هتلداری را بسازد

هتلداری نوین ایران ؛ قسمت سوم برای نسلی که می‌خواهد آینده هتلداری را بسازد

✍🏻 به قلم ؛ مهدی حسینی 📌 مانیفست هتلداری نوین ایران هر عصری، هتلداری متناسب با خودش را می‌سازد. هتلی که چند دهه پیش موفق بود، الزاماً برای مهمان امروز موفق نیست و مدیری که در گذشته بهترین شیوه اداره یک هتل را می‌دانست، الزاماً پاسخ همه پرسش‌های امروز را ندارد. تعریف ما از مهمان، خدمت، کارکنان، رقابت و حتی خود «هتل» در حال تغییر است. هتلداری ایران نیز از این تغییر مستثنی نیست. تغییر نسل مدیران و کارکنان، ورود سرمایه‌های تازه، دسترسی گسترده به دانش جهانی، ظهور فناوری‌های جدید، تغییر رفتار مسافر و ورود هوش مصنوعی، نشانه‌های تغییراتی هستند که نمی‌توان آنها را نادیده گرفت. این دوره شاید هنوز به بلوغ نرسیده باشد، اما نشانه‌های آن در صنعت دیده می‌شود. هتلداری نوین ایران، نفی گذشته نیست؛ عبور آگاهانه از گذشته برای ساختن آینده است. نسل‌های پیشین، تجربه، دانش و فرهنگ مهمان‌نوازی را بنا کرده‌اند و این میراث باید حفظ شود؛ اما گذشته نباید سقف آینده باشد. در هتلداری نوین، سابقه به‌تنهایی معیار شایستگی نیست. دانش، توانایی یادگیری، خلاقیت، نتیجه و آمادگی برای تغییر نیز اهمیت دارند. نسل جدید باید فرصت داشته باشد که ایده بدهد، تصمیم بگیرد، تجربه کند و در ساختن آینده صنعت سهم داشته باشد. مدیر هتل آینده نیز صرفاً مدیر عملیات نیست. او باید بتواند انسان، فناوری، داده، برند، تجربه مهمان و اقتصاد کسب‌وکار را در کنار یکدیگر ببیند. در چنین نگاهی، یادگیری دیگر یک فعالیت جانبی نیست؛ بخشی از حرفه هتلداری است. فناوری نیز قرار نیست جای مهمان‌نوازی را بگیرد؛ باید آن را قدرتمندتر کند. هوش مصنوعی، داده و اتوماسیون می‌توانند بسیاری از کارهای تکراری را کاهش دهند و به مدیران و کارکنان فرصت دهند تا بر چیزی تمرکز کنند که هنوز مهم‌ترین سرمایه هتل است: انسان و تجربه او. هتل هوشمند، الزاماً هتلی نیست که فناوری بیشتری داشته باشد؛ هتلی است که هوشمندانه‌تر تصمیم می‌گیرد. در این میان، سرمایه انسانی باید از حاشیه به متن هتلداری بازگردد. کارکنان صرفاً نیروی اجرایی نیستند؛ سازندگان تجربه‌اند. متخصصان نیز باید بتوانند هویت حرفه‌ای و برند شخصی خود را بسازند. در اقتصاد جدید اعتبار، فقط در عنوان شغلی و سابقه خلاصه نمی‌شود؛ دانش، محتوا، تجربه و اثرگذاری نیز سرمایه حرفه‌ای هستند. هتلداری نوین همچنین قرار نیست نسخه‌ای کپی‌شده از هتلداری کشورهای دیگر باشد. باید از جهان آموخت، اما مزیت خود را ساخت. ایران از فرهنگ، تاریخ، معماری، تنوع اقلیمی و سنت مهمان‌نوازی برخوردار است؛ چالش اصلی، ترکیب این سرمایه‌ها با دانش، فناوری و استانداردهای معاصر است. هدف، شبیه شدن به دیگران نیست؛ ساختن یک هتلداری ایرانیِ معاصر، حرفه‌ای و رقابت‌پذیر است. آینده این صنعت نیز در یک جزیره ساخته نمی‌شود. دانشگاه، فناوری، سرمایه، رسانه و صنعت باید بیش از گذشته به یکدیگر متصل شوند. دانشگاه باید به صنعت نزدیک‌تر شود، صنعت باید از دانش روز استفاده کند، سرمایه باید نوآوری را جدی بگیرد و رسانه باید گفت‌وگوی آینده‌نگرانه درباره هتلداری را شکل دهد. از این منظر، «هتلداری نوین ایران» صرفاً یک عنوان نیست؛ یک طرز فکر است. طرز فکری که می‌پذیرد نمی‌توان با ابزارهای دیروز، برای مهمان فردا تجربه ساخت؛ تغییر را تهدید نمی‌بیند و به جای پرسیدن «چرا نمی‌شود؟»، می‌پرسد «چگونه می‌توان؟» شاید هنوز برای برخی، صحبت از یک عصر تازه در هتلداری ایران زود یا بلندپروازانه باشد. اما تغییرات بزرگ معمولاً پیش از آنکه به واقعیتی فراگیر تبدیل شوند، ابتدا در نگاه و رفتار گروهی از پیشروان شکل می‌گیرند. اکنون پرسش اصلی دیگر فقط این نیست که هتلداری ایران چه مشکلاتی دارد. پرسش این است: هتلداری ایران در دهه‌های آینده چه باید باشد؟ هتلداری نوین ایران پاسخی برای همین پرسش است؛ دعوتی برای ساختن مدیران تازه، مهارت‌های تازه، مدل‌های کسب‌وکار تازه، تجربه‌های تازه و در نهایت، نگاهی تازه به این صنعت. این مسیر متعلق به یک فرد یا یک مجموعه نیست. متعلق به هرکسی است که به یادگیری، نوآوری، حرفه‌ای‌گری، توسعه انسان و آینده هتلداری ایران باور دارد. هتلداری نوین ایران قرار نیست منتظر آینده بماند؛ می‌خواهد در ساختن آن نقش داشته باشد. و شاید سال‌ها بعد، نسل آینده هتلداری ایران درباره امروز بگوید: ما فقط شاهد تغییر هتلداری ایران نبودیم؛ در ساختن آن نقش داشتیم.

ایجاد شده: 8/مهر/1405       آخرین ویرایش: 8/مهر/1405     مقالات و یادداشت ها
آینده گردشگری در پیوند فناوری با فرهنگ و طبیعت شکل می‌گیرد

آینده گردشگری در پیوند فناوری با فرهنگ و طبیعت شکل می‌گیرد

✍🏻 الهام کزازی | عضو شورای راهبردی و سیاست گذاران ایتنا هفته گردشگری، فرصتی است برای پاسداشت صنعتی که فراتر از سفر و جابه‌جایی انسان‌ها، زمینه‌ساز گفت‌وگو میان فرهنگ‌ها، شناخت ملت‌ها از یکدیگر، رونق جوامع محلی و خلق تجربه‌های ماندگار است. گردشگری امروز در آستانه تحولی بزرگ قرار دارد. فناوری‌های دیجیتال و به‌ویژه هوش مصنوعی، شیوه انتخاب مقصد، برنامه‌ریزی سفر، ارائه خدمات و مدیریت مقاصد گردشگری را با سرعتی چشمگیر دگرگون می‌کنند. موضوع روز جهانی گردشگری ۲۰۲۶ نیز با عنوان «دستورکار دیجیتال و هوش مصنوعی برای بازطراحی گردشگری» بر همین تحول بنیادین تمرکز دارد. در این میان، آنچه اهمیت دارد این است که فناوری در خدمت انسان و توسعه پایدار قرار گیرد؛ نه این که انسان و جوامع محلی در حاشیه تحول دیجیتال قرار گیرند. هوش مصنوعی می‌تواند به کسب‌وکارهای کوچک کمک کند، کیفیت خدمات را ارتقا دهد، مهارت‌های جدید ایجاد کند و فرصت‌های تازه‌ای برای مقاصد گردشگری پدید آورد؛ اما بهره‌مندی از این فرصت‌ها نیازمند دسترسی عادلانه به فناوری، توسعه مهارت‌های دیجیتال و مشارکت فعال نیروی انسانی و جوامع محلی است. امروز بیش از هر زمان دیگری باید به این باور پایبند باشیم که آینده گردشگری، آینده‌ای هوشمند، فراگیر، پایدار و در عین حال انسانی است. گردشگری زمانی می‌تواند به رسالت واقعی خود دست یابد که فناوری، فرهنگ را تقویت کند؛ هوش مصنوعی، خلاقیت انسان را گسترش دهد؛ نوآوری به توانمندسازی جوامع محلی بینجامد و توسعه گردشگری، حافظ طبیعت و میراث فرهنگی باشد. در هفته گردشگری، از همه فعالان، مدیران، متخصصان، دانشگاهیان، کارآفرینان، راهنمایان گردشگری، جوامع محلی و تمامی کسانی که در زنجیره ارزش گردشگری تلاش می‌کنند، به سهم خود قدردانی می‌کنم و بر ضرورت همدلی، نوآوری، دانش‌افزایی و همکاری برای ساختن آینده‌ای روشن‌تر برای گردشگری تأکید دارم. باشد که گردشگری ایران نیز با تکیه بر ظرفیت‌های بی‌نظیر فرهنگی، تاریخی، طبیعی و انسانی خود و با بهره‌گیری هوشمندانه از فناوری‌های نوین، در مسیر توسعه‌ای پایدار، رقابت‌پذیر، فراگیر و جامعه‌محور گام بردارد. امید که هر سفر، فرصتی برای شناخت بیشتر، هر مقصد، بستری برای توسعه، و هر گردشگر، سفیری برای دوستی، احترام و گفت‌وگوی میان ملت‌ها باشد. هفته گردشگری و روز جهانی گردشگری ۲۰۲۶ را به تمامی خانواده بزرگ گردشگری ایران تبریک می‌گویم.

ایجاد شده: 6/مهر/1405       آخرین ویرایش: 6/مهر/1405     مقالات و یادداشت ها
جایگاه تبلیغات 1 جایگاه تبلیغات 1


کمی منتظر بمانید...