نکات کاربردی راجع به میزبانان
میزبان باید همواره لباس تمیز، مرتب و اتو کشیده به تن کند. الصاق Name Tag ( نام میزبان ) و بج سینه رستوران ( با نام هتل ) همواره بر روی لباس میزبان الزامی است. بهتر است میزبان از عطر استفاده نکند اما در صورت لزوم از عطرهای بسیار ملایم استفاده کند. حین انجام وظیفه از رفتارهای نامتعارف مانند کشیدن سیگار و جویدن آدامس خودداری کند. میزبان باید آرام و سریع عمل کند. میزبان باید حد بین دوستی و رابطه خودمانی را تشخیص دهد و متوجه باشد تا از حریم آن عبور ننماید. خوردن سبزیجاتی که بوی دهان را تغییر می‌دهد و برای مهمان خوشایند نیست مانند پیاز وسبزی برای کلیه پرسنل میزبانی ممنوع است. در صورت امکان بهتر است میزبان از اسپری خوشبو کننده دهان استفاده کند. میزبان باید هوشیار و گوش به زنگ باشد. میزبان باید روحیه با نشاط داشته و مودب باشد. میزبان باید نظافت شخصی خود را همواره جزو اصول قرار داده و رعایت کند. داشتن لبخند در هر شرایطی از ضروریات این شغل است. میزبان باید کفش‌های براق و واکس‌زده داشته باشد. وی باید حتی المقدور جوراب‌های همرنگ شلوار داشته باشد. بهتر است که میزبان همواره آمادگی تعویض لباس و جوراب‌ها را داشته باشد تا در مواقع اضطراری بتواند لباس فرم خود را عوض کند. میزبان مجاز به استفاده از وسایل آرایشی همچون دستبند، انگشتر، گوشواره و مواردی از این قبیل نیست. وی میتواند تنها از حلقه ازدواج خود در زمان پذیرایی استفاده نماید. یکی از مهمترین اصول میزبانی برای یک میزبان این است که باید همواره از پارچه‌های تمیز مخصوص با رنگ سفید یا کرم روی دست چپ خود استفاده نماید. از کاربردهای این دستمال این است که میزبان میتواند در زمان مناسب برای پاک کردن خرده‌های نان از میز در صورت نبود ابزار مناسب یا پاک کردن موضعی میز در صورت ریختن غذا از آن استفاده نماید. وسایل غذاخوری باید همیشه در یک بشقاب، سینی و یا دستمال حمل شوند و از انتقال آنها با دست خودداری شود. باید گوشه بشقاب‌ها طوری در دست گرفته شود تا اثر انگشت بر روی ظرف نماند. در روانشناسی مهمان لازم است بدانید که هر مهمان نیاز به ارائه خدمات متفاوتی دارد. در حالت کلی، نوع سرویس توسط مهمان مشخص می‌شود. اما گاهی لازم است که میزبان با توجه به سابقه و آگاهی خود، نیاز مهمان را شناسایی کرده و نوع سرویس مطلوب را پیشنهاد و ارائه دهد. در واقع با وجود این که کیفیت غذا و محیط رستوران از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است اما روش صحیح ارائه سرویس برای هر مهمان بسیار حساس بوده و باید رفتارها سنجیده و مناسب با موقعیت و عملکرد مهمان باشد.
در بخش پیشین ذکر شد که روش صحیح ارائه سرویس برای هر میهمان بسیار حساس بوده و باید رفتارها سنجیده و مناسب با موقعیت و عملکرد میهمان باشد. برای مثال مهمانی که می‌خواهد در محوطه مخصوص افراد سیگاری، سیگار خود را روشن کند برایش درصورت امکان فندک گرفته شود تا سیگارش را روشن کند و یا حداقل فندک در اختیارش گذاشته شود. باید جای سیگاری در اختیار میهمان قرار گیرد. نحوه گذاشتن و برداشتن جای سیگاری هم باید آموزش داده شود به این شکل که در صورت پر شدن جا سیگاری و برای تعویض آن ابتدا یک جا سیگاری خالی با دست راست روی جا سیگاری پُر قرار داده شود و از سر میز با دست چپ هر دو جا سیگاری برداشته شوند و مجدداً جا سیگاری خالی با دست راست روی میز قرار گیرد تا خاک سیگار روی میز نریزد. نیاز و خواسته میهمانی که عجله دارد، همواره در اولویت قرار میگیرد. میهمان‌های تنها معمولا از داشتن هم صحبت استقبال می‌کنند لذا میزبان میتواند زمان بیشتری را به این مهمانان اختصاص دهد. البته رعایت تمامی پروتکل‌های میزبانی و رسمی الزامی است. ممکن است میهمان از میزبان تقاضای نامتناسبی داشته باشد که میزبان نباید به این خواسته‌ها جواب مثبت بدهد. در این موارد، میزبان باید با رعایت کامل ادب و احترام و با یادآوری قوانین هتل از انجام این کار خودداری نماید. اگر میهمان قصد کشیدن سیگار دارد، میزبان باید با احترام کامل وی را به محوطه مخصوص سیگار کشیدن راهنمایی کند. میزبان باید توجه داشته باشد میهمان‌هایی که در حال مکالمه هستند و یا با دوستان خود مشغول صحبت هستند، نباید بی مورد صحبت‌هایشان را قطع کرد و در زمان مناسب باید به آنها مراجعه شود. رفتار مناسب با میهمانان: میهمان‌های دائمی دوست دارند بر سر میز همیشگی خود بنشینند. بعضی از میهمان‌های جدید نیاز به توضیحاتی در مورد منو دارند که باید آنها را کاملا راهنمایی نمود اما میزبان نباید در مورد سفارش غذا به میهمان به هیچ عنوان اصرار کند بلکه میزبان باید فقط پیشنهاد دهنده باشد. میهمان‌هایی که ممکن است تعدادی از اقوام یا دوستان خود را دعوت کنند و میز رزرو کنند که باید حتما نام آنها به همراه استند رزرو رستوران سر میزشان قرار گیرد ( برای مثال جناب آقای دکتر و یا سرکار خانم ) تا بدانند که برای ما مهم هستند و باید به آنها توجه خاص نمود تا مراسمشان به نحو احسن برگزار گردد. میهمان‌هایی که ناراحت و عصبانی هستند نباید به ایشان زیاد نزدیک شد و بهتر است کمی از آنها فاصله گرفته شود و نیازهایشان به موقع برآورده شود تا مبادا پرخاشگری کنند و آسایش کل میهمانان را بر هم بزنند. چیدمان میز برای سرو غذا قبل از شروع سرو غذا، هر میز غذاخوری باید با دقت آماده شده باشد. رومیزی، دستمال سفره، نمکدان و فلفل‌پاش و سایر وسایل باید کاملا آماده باشند. معمولا از گلدان و گل و شمعدان که در روز خاموش است و در شب‌ها روشن می‌باشد به شکل‌های مختلف روی میزها به عنوان جزء ثابت در بیشتر رستوران‌ها استفاده می‌شود. تمام این گلدان‌ها و سایر ظروف باید کاملا تمیز و پولیش شده باشند و مرتب شسته و تمیز شوند. گلدان‌ها باید هر روز با آب تمیز و سرد پر شوند و گل‌های تازه در آنها گذاشته شود و یا گلهایشان به خوبی در فضای مناسب و خنک تا قبل از زمان سرویس نگهداری شوند. برای ماندگاری بیشتر و تازگی گل‌ها می‌توانیم از مقدار بسیار کمی قند در داخل آب هر گلدان استفاده کنیم. ابتدا باید پارچه مخصوص کُرکی را روی میز قرار داده و گوشه‌های آن را با گیره یا بند به پایه میز ثابت کرد. سپس پارچه رومیزی را روی آن پهن کرد. لبه پارچه رومیزی باید همسطح صندلی باشد و یا حداقل ۳۰ سانتیمتر از لبه میز آویزان باشد. تای وسط رومیزی باید به سمت میهمان قرار گیرد و برای پوشاندن لکه‌های احتمالی رومیزی نیز میتوان از یک رومیزی دیگر روی آن استفاده کرد که سطح میز را بپوشاند. اصول صحیح میزبانی و میهمان نوازی در صورتی که هنگام سرو غذا نیازی به تعویض رومیزی باشد باید طوری عمل کرد که روی میز هیچگاه بدون رومیزی نزد میهمان قرار نگیرد. دستمال سفره باید بصورت باز شده یا تا شده در وسط وسایل غذاخوری ( کارد و چنگال ) و یا در کنار آنها در فاصله ۲.۵ سانتی‌متری از لبه میز قرار گیرد. اگر رستوران از بشقاب استفاده می‌کند، دستمال سفره باید داخل بشقاب گذاشته شود و یا در کنار آن قرار گیرد. چیدمان میز دستمال سفره باید داخل بشقاب قرار داده شود و یا در کنار آن قرار گیرد. برای حفظ و رعایت بهداشت بهتر است از دستمال‌هایی با رنگ روشن استفاده گردد. از مصرف طولانی مدت دستمال سفره جداً پرهیز شود. دستمال‌های سفره باید به صورت منظم و بنا به شلوغ یا خلوت بودن رستوران در فواصل مشخص به لاندری ارجاع شده و کاملا شسته و تمیز شوند. از گذاشتن نان روی دستمال‌های سفره و نپ کین‌های مصرفی ( Napkin ) باید پرهیز کرد. نان‌ها را باید در سبد مخصوص نان و روی نپ کین مخصوص نان قرار داد. مهمترین نکات حرفه‌ای برای یک میزبان در یک رستوران ظاهر میزبان و نحوه لباس پوشیدن لباس و ظاهر یک میزبان، علاوه بر تامین زیبایی و افزایش جذابیت بصری، در واقع نوعی احترام گذاشتن به میهمانان است. در چنین محیط‌هایی که خدمت و یا غذایی خاص قرار است به میهمان ارائه شود و کیفیت و تمیز بودن محیط برای میهمان اهمیت دارد، استفاده از لباس‌های فرم و ظاهری آراسته برای میزبان امری ضروری است. نحوه ی سرو و ارائه غذا یکی از موارد مهم در میزبانی از میهمانان این است که میزبان به این نکته توجه کامل داشته باشد که نحوه سرو غذا به اندازه طعم و نحوه طبخ غذا مهم است و میهمانان به هر دو این موضوعات توجه خواهند کرد. بنابراین میزبان و پرسنل بخش آشپزخانه و افرادی که مسئول ارائه غذا به مشتری هستند، باید به این موضوع توجه داشته و با به کار بردن خلاقیت در سرو و تزئین غذا باعث شوند که خدمات ارائه شده بیش از پیش مورد پسند میهمان واقع شود. ویژگی‌های یک سرویس خوب و قابل توجه در این بخش قصد داریم ۹ ویژگی یک سرویس خوب را معرفی کنیم. با دانستن این ۹ ویژگی میتوانید مطمئن باشید که خدمات شما به عنوان یک میزبان، بسیار خوب بوده و میتوانید یک خاطره خوب در ذهن مشتریان به جا بگذارید. در واقع این ۹ ویژگی در کنار یکدیگر یک کد خدماتی را تعریف می‌کنند که شامل مراقبت از میهمان است. ارائه خدمات در هر کسب و کار، مهمترین بخش آن به شمار میرود. هرچه مشتری بیشتر صمیمی شود و درگیر شود، ارائه یک سرویس عالی، عامل مهم و تاثیرگذاری برای موفقیت شما خواهد بود. خوردن غذا یک فعالیت بسیار شخصی است و همراه با فاکتورهای عاطفی و عقلانی زیادی می‌باشد. توجه زیاد به آسایش میهمان، ویژگی بارز بهترین مراکز غذاخوری محسوب می‌شود. یک سرویس خوب باعث می‌شود میهمان احساس راحتی کرده و از غذای خود لذت ببرد. میزبانان نه تنها باید غذا و نوشیدنی های میهمان را سرو کنند بلکه باید بتوانند در مقابل مواردی مانند صدای بلند موزیک و یا صدای جمع آوری ظروف که ممکن است لذت غذا خوردن میهمان را کاهش دهند، راهکار ارائه کرده و لذت میهمان را تضمین کنند. به یاد داشته باشید که یک میزبان هم باید پاسخگوی نیازهای میهمان باشد و هم نیازهای ناگفته وی را پیش‌بینی کند. در حقیقت، توجه به جزئیات این ۹ ویژگی، دقیقاً همان چیزی است که سرویس را برجسته و قابل توجه می‌سازد. در بازار رقابتی امروز، کیفیت خدمات به اندازه خود غذا و گاهی حتی بیشتر از آن مهم است. ظروف سرویس رستوران بهتر است ظروف رستوران ساده و بدون نقش و نگار باشند. روی کلیه ظروف سرویس باید لگو و آرم هتل یا رستوران حک شود. ظروف باید طوری جلوی میهمان گذاشته شود که آرم حک شده بر روی ظرف، جلوی دید او قرار گیرد. ظروف بن ماری این ظروف اختراع خانم "بن ماری" است. این ظروف از جنس نقره بوده و حتی در چلوکبابی‌های قدیم و پذیرایی‌های مجلسی ایران هم استفاده می‌شد. از ویژگی‌های این ظروف این است که میتوان غذا را در آن گرم یا سرد حفظ نمود. آیا یک سرویس خوب و قابل توجه فقط در ظاهر خوب است یا اولین برداشت میهمان مهم است؟ شما فقط یک شانس دارید که در برداشت اولیه، خوب به نظر برسید. در کسب و کار رستوران و هتل، داوری‌ها و قضاوت‌های میهمان که میتواند کل تجربه خوردن غذا را تغییر دهد در عرض چند دقیقه پس از ورود میهمان به رستوران انجام می‌شود. یک میزبان خوب هرگز این فرصت را از دست نمی‌دهد. هنگامی که یک رستوران با استفاده از گیاهان، دکوراسیون، مبلمان، تجهیزات و کارمندان، ظاهری تمیز و شیک از خود نشان می‌دهد، میتواند مطمئن باشد که هرگونه نگرانی میهمان در مورد وضعیت بهداشتی بخشهای غیرقابل رویت مانند آشپزخانه را از بین برده است. حتی یک لکه روغن روی فرش، یک خرده نان روی صندلی یا لکه‌ای روی دیوار میتواند میهمان را از لذت مورد انتظارش در غذا خوردن در این رستوران باز دارد. ته سیگارهای خاموش در محل عبور میهمانان و یا پنجره‌های کثیف یک پیام منفی بسیار قدرتمند را برای مشتریان ارسال می‌کند. ویژگی‌های یک سرویس خوب و قابل توجه یک سرویس خوب و قابل توجه، دوستانه، مودبانه و گرم است. یک استقبال گرم و دوستانه به میهمانان اطمینان می‌دهد که می‌توانند از وعده‌های غذایی خود لذت ببرند. به همین صورت، یک بدرقه گرم باعث می‌شود که میهمانان به بازگشت تشویق شده و در مورد آن احساس خوبی داشته باشند. میزبان خوب نه تنها به نیاز میهمان در غذاهای سرو شده بلکه به کل تجربه خوردن غذا در رستوران، حساس است و به نکات آن توجه می‌کند. تعداد کمی از میهمانان برای گفتگو با کارکنان رستوران به آنجا می‌آیند، اغلب دوست دارند با دوستان خود که همراه با آنها هستند، صحبت کنند. میهمانان همیشگی ممکن است با میزبانان رابطه غیر رسمی برقرار کنند. برخی ممکن است حتی رستوران را به عنوان دومین اتاق غذاخوری منزل خود تصور کنند. رفتارهای خوب موجب تعدیل در تعاملات اجتماعی نامشخص می‌شود و به طور ناخودآگاه به افراد القا می‌کند که هیچ چیزی برای ترسیدن وجود ندارد. رفتار مؤدبانه موجب ایجاد فضای راحت و احساس آرامش می‌شود، بنابراین میهمانان می‌دانند که چه چیزی را باید انتظار داشته باشند. یک سرویس قابل توجه، با آگاهی و دانش همراه است. میهمانان معمولاً اطلاعاتی راجع به منو یا نوشیدنی می‌پرسند. میزبانانی که از منو آگاهی دارند، می‌توانند به میهمان کمک کنند تا منوی غذا و نوشیدنی خود را سفارش دهند. میزبان باید غذا و نوشیدنی‌های مخصوص همان روز را که در منو نیامده، بداند تا بتواند به میهمان در تصمیمش کمک کند. میهمانان غذایی را که وجود ندارد، سفارش نمی‌دهند لذا باید اسامی غذاهایی که در منو وجود ندارند را به میهمان اطلاع داد. یک میزبان عالی نه تنها میداند که چطور باید به سوالات میهمان پاسخ دهد بلکه باید حدس بزند که میهمان واقعاً به دنبال چه چیزی است.برای مثال میهمان ممکن است بپرسد که مواد تشکیل دهنده تارت پنیری اسفناج چیست. پاسخ میزبان میتواند اینچنین باشد که در این تارت، پنیر و اسفناج وجود دارد که البته این پاسخ از لحاظ فنی درست است. اما در صنعت هتلداری چنین پاسخی پذیرفته نیست چرا که احتمالا میهمان قصد داشته از جزئیات بیشتری مانند وجود سیر و پیاز در تارت بداند. میزبان باید از جزئیات کامل تارت آگاه بوده و آنها را به تفصیل شرح دهد. به خصوص اگر در ترکیبات آن سیر، پیاز یا گردو استفاده شده است چرا که این ترکیبات گاهی آلرژی‌زا هستند و یا گاهی مورد علاقه میهمان نمی‌باشند. یک سرویس قابل توجه، کارآمد و موثر است. به دلایل مشخص، کارایی برای میزبان‌ها و مدیران آنها مهم است. اولین نکته در کارآمدی یک سرویس آن است که میتوان با تلاش کمتر کار موثر بیشتری انجام داد و درآمد بیشتری کسب کرد. وقتی میهمانان می‌بینند که میزبان به سرعت، به شکل موثر، حرفه‌ای و به راحتی کار می‌کند، در محیط احساس آرامش می‌کنند. بی‌نظمی و عجله بی‌مورد، مسری است و احساس آرامش را از بین می‌برد. تکنیک ناکارآمد، زمان را هدر می‌دهد. روشهای اشتباه میتواند منجر به اختلال در فرایند سرو غذا شود و فضای اعتماد را از بین ببرد. توجه به mise en place ( قرار گرفتن همه چیز در جای خود )، حرکات هوشمندانه و تا حد ممکن کوتاه و نگرش همکاری میان همکاران، باعث سهولت در انجام کار یک میزبان می‌شود. یک سرویس قابل توجه، به موقع انجام میگیرد. میزبانان خبره نیازهای مهمانان را پیش بینی می کنند. این بدان معنی است که دقیقا قبل از اینکه مهمانان متوجه شوند به آنها احتیاج دارند، خدمات مناسب مورد نیاز مهمان را ارائه می دهند. سفارشات باید در یک زمان معقول پس از نشستن مهمانان گرفته شود. مهمان باید برای مرور منو و انتخاب غذا یا نوشیدنی فرصت کافی داشته باشد. ظروف باید قبل از اینکه مهمان به آن نیاز پیدا کند یا در خواست کند، بر روی میز وی قرار گیرد. برای مهمان هیچ چیز ناخوشایندتر از نگاه کردن به دسر و نداشتن چنگال یا قاشق برای خوردن آن نیست. مهمانان نباید مدت طولانی بین بخشهای سرو غذا معطل بمانند. زمان دقیق سرو هر بخش تضمین می کند که مهمانان غذای خود را در حالی که تازه و در دمای ایده آل است، دریافت کنند. مهمانان نباید برای دریافت آب یا نوشیدنی، نان یا کره، درخواست کنند. یک میزبان خبره دقیقا زمان پر کردن لیوان مهمان و یا شارژ مجدد برخی از اقلام روی میز را میداند. قهوه نباید در حالی که جلوی میهمان بر روی میز وی قرار میگیرد، سرد شود و میهمان در انتظار شکر و خامه بماند. خامه و شکر باید قبل از قهوه یا چای بر روی میز سرو شده باشد. صورت حساب باید به آرامی، بی سر و صدا و بدون هیچ حرکت اضافه، تحویل داده شود. صورت حساب باید زمان اتمام غذای میهمان و هنگامی ارائه شود که میهمان نشانه‌ای از آمادگی برای پرداخت بروز داد. هرگز نباید به میهمانان احساس عجله را منتقل کرد. با این حال، زمانی که میهمانان عجله دارند باید هر آنچه میتوانید برای سرعت بخشیدن به فرایند سرو غذا انجام دهید تا میهمانان بتوانند از وعده غذایی خود در زمانی که در اختیار دارند، لذت ببرند. یک سرویس قابل توجه، انعطاف پذیر است. سرویس عبارت است از رعایت مجموعه‌ای از اصول. اما با این وجود بعضی اوقات قوانین باید کمی خم شوند. مثلا ممکن است میهمان، یک پیش غذا و یک سالاد به جای پیش غذا و غذای اصلی درخواست کند یا غذاها را خارج از ترتیب منو سفارش دهد مانند زمانی که بخواهد بعد از وعده غذایی، یک سالاد سفارش دهد. برخی از میهمانان ترجیح می‌دهند خودشان نوشیدنی را برای خود بریزند. پذیرش برخی از این موارد ساده است. تنها باید اندکی از قوانین صرف نظر کرد. اگر دو میهمان به گرمی در حال مکالمه هستند، عقل سلیم ایجاب می‌کند که یکی باید از سمت راست و دیگری از سمت چپ پذیرایی شود. قضاوت صحیح و تصمیم‌گیری عاقلانه بهترین راهنمایی راجع به زمان و مکان انعطاف‌پذیری در برابر اصول و قواعد را مشخص می‌کند. یک سرویس قابل توجه، سازگار است. افراد به دلایل مختلف برای اولین بار به یک رستوران می‌روند. اما بازگشت مجدد آنها به همان رستوران، تنها یک دلیل دارد: آنها رستوران، غذای آن و سرویس آن را دوست دارند. استفاده درست از این اصول میهمان‌نوازی و خدمات که در این مباحث مطرح شده است، میتواند فرد را مجبور کند که حداقل یک بار به همان رستوران بازگردد. اما اگر بازگشت مکرر میهمان خود را می‌طلبید، باید غذا و خدمات خود را به شکل مداوم بهبود بخشید تا موجب بازگشت مکرر میهمان شوید. خدمات ناهمگن هرگز بازدیدهای مکرر را تشویق نمی‌کند. یک بخش از سرویس که بد باشد، حتی در صورت عدم خطای میزبان، فرد را از تجربه مجدد آن رستوران یا هتل بازمی‌دارد. تبلیغات دهان به دهان بقیه کارها را به طور اتوماتیک برای شما انجام می‌دهد. رمز موفقیت دراز مدت، خدمات قابل توجهی است که به هر کدام از میهمانان در هر روز، هفته، ماه و یا سال ارائه می‌شود. یک سرویس قابل توجه، ارتباط موثر ایجاد می‌کند. هنر ایجاد ارتباطات به معنای انتقال دقیق میزان مناسب اطلاعات در زمان مناسب است. هنگامی که یک میزبان، غذا، نوشیدنی و یا خدمت ویژه‌ای که در منو وجود ندارد را شرح می‌دهد یا در مورد غذاهای اضافی و نوشیدنی‌ها، پیشنهاداتی ارائه می‌دهد که ممکن است تجربه غذا خوردن را بهبود ببخشد، در واقع میتوان گفت که غذا به درستی سرو شده و بهترین خدمت ارائه شده است. میزبان ممکن است یک غذای فرعی را پیشنهاد کند که همراه با استیک سرو شود. این غذای فرعی میتواند یک گل رز شکفته باشد که در کنار استیک است. این گل رزشکفته، یک پیاز کاملاً سرخ شده است که هنگام پختن مانند گل سرخ باز می‌شود. ( نمونه ای از ارائه اقلامی که در منو نیستند ) میزبانان برجسته، آنچه را که میهمان می‌خواهد، تشخیص داده و اطلاعات مورد نیاز در آن حوزه را به شیوه بسیار روشن و واضح ارائه می‌دهند. باید توجه داشت که میزبان نباید اطلاعات را آشکارا و مغرورانه به میهمان ارائه دهد زیرا ممکن است موجب احساس حقارت و نادانی در میهمان شده و وی را ناراحت و آزرده خاطر سازد. ارائه سیاستمدارانه اطلاعات، همواره شما را به هدف خودتان می‌رساند. یک سرویس قابل توجه، اعتماد ایجاد می‌کند. باید بین میزبان و میهمان، اعتماد ایجاد شود. میهمان معمولاً دوست دارد مطمئن شود که توصیفات منوی غذا صحیح بوده و کدهای بهداشتی کاملا رعایت می‌شوند. به عنوان مثال، وقتی میهمانان قهوه بدون کافئین سفارش می‌دهند و این قهوه برای میهمان سرو می‌شود، در حقیقت میهمان باید تنها به حرف میزبان در این موضوع اعتماد کند. اگر یک میهمان متوجه شود که دستگاه قهوه فقط دو کاراف دارد و هر دو دسته قهوه‌ای هستند و هر دو نشان‌دهنده قهوه معمولی هستند نه قهوه سبز ( که معمولاً حاوی کافئین نیست )، شک و تردیدهایی شکل میگیرد که میتواند رابطه اعتماد ایجاد شده در بقیه وعده‌های غذایی را نیز از بین ببرد. یا موقعیتی را تصور کنید که میهمان حساس به سیر از شما بپرسد که آیا غذایش حاوی سیر است و در پاسخ جواب منفی دریافت کند. وی آن غذا را سفارش داده و میل کند و نیمه شب با تپش قلب از خواب بیدار شود. چنین میهمانی هرگز به رستوران شما باز نمی‌گردد. پیوند اعتماد بین میهمان و میزبان برای بازگشت میهمان، مهم است. یک سرویس قابل توجه، فراتر از انتظار عمل می‌کند. میهمانانی که وفادار هستند و مکرر به هتل یا رستوران برمی‌گردند، هر بار که مراجعه می‌کنند، انتظار سطح خدمات اولیه یکسانی را دارند اما میزبانان برجسته دائماً در جستجوی راه‌هایی برای بهبود تجربه میهمان هستند. بهترین خدمات، بهبود مداوم کیفیت خدمات است. ارتباطات و خدمات کوچک مانند یادآوری نام کوچک میهمان یا دادن یک اسباب بازی به کودک بدون شک به خاطر سپرده می‌شوند. وقتی مسائلی مانند مشکلات رزرو یا اتاق برای میهمان پیش بیاید، عذرخواهی انجام می‌شود اما مدیر میتواند یک فنجان قهوه یا یک لیوان نوشیدنی پیشنهاد دهد که به صورت مضاعف مورد استقبال قرار میگیرد. این پیشنهادات همان خدمات فراتر از انتظار میهمان است. تاریخچه مختصری از سرویس میز غذا ۹ اصل اساسی هتلداری و ارائه خدمت که تاکنون برای شما ذکر شد، ممکن است ساده به نظر برسد اما این قوانین همیشه حرفه‌ای و بدین صورت نبوده‌اند. سرویس میز به شکل کنونی در واقع یک حرفه جدید است اما سابقه‌ای طولانی و متفاوتی داشته و با توجه به این سابقه طولانی و اتفاقات متنوع، شکل گرفته است. سرویس میز با توجه به تغییر در ساختار اجتماعی، معماری و نوع غذایی که سرو می‌شد، تکامل یافت. با مقایسه غذاها و شیوه‌های غذاخوردن اجداد ما به ویژه در زمان ضیافت و آداب و رسوم خودمان، عادات غذا خوردن امروزی در رستوران‌های رسمی، خانوادگی یا غیر رسمی، میتوان به سادگی این قوانین و خدمات را درک کرد. بدین صورت است که حتی برخی از اصطلاحات عجیب و غریب استفاده شده در آشپزخانه‌ها و رستوران‌های امروز که در‌گذشته ریشه دارند به سادگی قابل درک و تحلیلی می‌شوند. جهان باستان: یونان اولین توصیفات نوشته شده از صحنه‌های غذاخوری غربی در عهد عتیق و در اُدیسه هومر و ایلیاد یافت می‌شود. در خواندن این گزارش‌ها، بدیهی است که وضعیت افرادی که غذا می‌خورند، مورد بحث قرار گرفته است. حتی تا دوران معاصر نیز نویسندگان در بیشتر موارد درباره زندگی عادی و روزمره چیزی نمی‌نوشتند. آنها برای ثروتمندان و قدرتمندان و در مورد مجالس ضیافت و مناسبت‌های ویژه‌ای می‌نوشتند که افراد حاضر در آنها دارای موقعیت اجتماعی خوبی بودند. تا سال ۴۰۰ قبل از میلاد، ضیافت یونان با ساختاری ثابت برای غذاهای سرو شده و روش تهیه آنها، استاندارد قابل قبول محسوب و ثبت شد. ضیافت‌ها معمولاً در خانه‌های خصوصی برگزار می‌شد زیرا یونانیان مکان‌های عمومی بسیار کمی جهت خوردن غذا داشتند. اتاق‌های ناهارخوری کوچک بودند و برای نشستن میهمانان، نیمکت‌هایی قرار داده می‌شد. این اتاق‌ها دارای تعدادی کاناپه نیز بودند. این میهمانی‌ها معمولاً در یک اتاق با پنج کاناپه برگزار می‌شد که میز کوچکی در جلوی هر کاناپه قرار داشت. روی هر میز سبدی حاوی منتخب نان‌های تهیه شده از گندم یا جو قرار داده می‌شد. میزبانان ظروف بزرگ را از آشپزخانه می‌آوردند و میهمانان قسمت‌های مورد علاقه خود را انتخاب کرده و اضافات و باقی‌مانده غذا را روی میز می‌ریختند. جهان باستان: روم رومیان فرهنگ‌های بسیاری را از یونانیان باستان اقتباس کردند که یکی از آنها هنرهای آشپزی بوده است. البته آنها عقاید یونانیان در مورد وعده‌های غذایی را صرفاً به عنوان نقطه شروع در نظر گرفتند. آنها از دستورالعملهای پیچیده‌تر، سروهای دقیق‌تر، انواع بیشتری از ادویه‌ها و مواد بیشتری برای پخت غذا استفاده کردند. خانواده‌های رومی اغلب با هم غذا می‌خوردند. قوانین سختگیرانه‌ای بر اساس موقعیت هر یک از افراد بر سر میز غذا حاکم بود. سرپرست خانوار همیشه معتبرترین نقطه میز را در اختیار داشت. برای میهمانان نیز با توجه به وضعیت اجتماعی‌شان، جایی از میز در نظر گرفته می‌شد. جالب است که برای دعوت افراد به اتاق غذاخوری، حتی رتبه اجتماعی افراد رعایت می‌شد! یعنی این موضوع بسیار مهم بوده است که چه کسی توسط چه کسی دعوت شده است، چه کسی دعوت را پذیرفته است و چه کسی درخواست دعوت کرده است. در مورد قدرت در روم باستان چیزهای زیادی گفته شده است که تمامی آنها کمابیش بر روی میز غذا نیز رعایت می‌شده است. وعده غذایی به سه قسمت تقسیم می شد. قسمت اول غذا می‌توانست شامل میوه، مرغ، غذاهای دریایی، نمک و غذاهایی از تکه‌های کوچک گوشت باشد. این غذاهای سبک با غذاهای دلپذیرتر همراه بوده است. از جمله این غذاهای همراه با غذای اصلی میتوان به مواردی همچون غذاهای دریایی تازه و گوشت‌های بو داده مانند گوشت بره یا گوشت تازه بز اشاره کرد. بعد از این بخش از غذا، تمام موارد روی میز با تمام استخوان‌ها و بقایای دیگر غذاها جمع‌آوری شده و میز جدیدی چیده می‌شد. میزبانان با حوله و لگن‌های آب گرم معطر همراه با روغن‌های گرانبها در اطراف میزها حاضر بودند تا میهمانان دست خود را تمیز کنند. سپس دسرها سرو می‌شدند. دسِرها شامل میوه‌های خشک و تازه، انواع پنیر، آجیل و شیرینی‌های کوچک بود. همراه با دِسِر، نوشیدنی مخلوط شده با آب در یک ظرف سفالی بزرگ با دهانه گشاد سرو می‌شد.
ایجاد شده: 30/فروردین/1399 آخرین ویرایش: 17/دی/1399 میزبانی
انگلیسی
