به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز ، سازمان تنظیم مقررات غذا و داروی اندونزی (BPOM) استفاده از یک واکسن "کووید-۱۹" تولیدی در کشور چین به نام واکسن Zifivax را مجاز اعلام کرد. این واکسن را یکی از واحدهای شرکت محصولات بیولوژیک "چونگ کینگ" چین تولید کرده است.این واکسن اکنون برای استفاده اضطراری در اندونزی به عنوان چهارمین کشور پرجمعیت جهان با ۲۷۵ میلیون جمعیت مجاز اعلام شده است. مسئولان سازمان غذا و داروی اندونزی گفته اند که تاثیرگذاری گزارش شده این واکسن در برابر ویروس کرونای دلتا بیش از ۷۷ درصد بوده است.استفاده از این واکسن چینی در حالی است که وضعیت همه گیری کرونا در اندونزی تغییری به سمت مثبت داشته و شمار موارد ابتلا به میزان چشمگیری کاهش یافته است.در همین حال اندونزی قصد دارد از هفته آینده اجازه فرود هواپیماهای خارجی در "بالی" را صادر کند.به گزارش نیویورک تایمز، اندونزی درصدد بازگشایی کشور به روی گردشگران خارجی است و در همین ارتباط از هفته آینده برای اولین بار در مدت ۱۸ ماه گذشته پروازهای خارجی وارد بالی اندونزی می شوند.هواپیماهای خارجی از کشورهایی شامل چین، ژاپن، نیوزیلند، کره جنوبی و امارات عربی متحده می توانند از روز ۱۴ اکتبر پروازها به بالی را از سر بگیرند. با این حال افراد ورودی مشمول هشت روز قرنطینه در هتل با خرج خودشان خواهند بود.بالی مهمترین مقصد گردشگری اندونزی است و بسته شدن آن به روی گردشگران خارجی موجب ضربه شدیدی به اقتصاد اندونزی شده است.
ایجاد شده: 20/مهر/1400 آخرین ویرایش: 20/مهر/1400 اخبار خارجی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز و به نقل از دنیای اقتصاد، وجود کاهش چشمگیر بازار گردشگری بینالمللی در هفت ماه نخست سال ۲۰۲۱، افزایش سفرها در دو ماه ژوئن و ژوئیه، قرار گرفتن صنعت گردشگری در مسیر بهبودی را نشان میدهد. ورود گردشگران بینالمللی در هفت ماه نخست سال 2021 حدود 40 درصد کمتر از سطح 7 ماهه سال 2020 ارزیابی شده و همچنین در مقایسه با سال 2019 یعنی سال پیش از همهگیری کرونا حدود 80 درصد کاهش یافته است. این کاهش نشاندهنده از دست دادن 677 میلیون توریست بینالمللی نسبت به هفت ماه مشابه سال 2019 یا 110 میلیون نفر در مقایسه با سال 2020 است. اما به رغم شروع ضعیف در اوایل سال، گردشگری بینالمللی در ماههای ژوئن و ژوئیه به ویژه در اروپا پیشرفت چشمگیری در مسیر بهبودی داشته است. گردشگری بینالمللی در ژوئن و ژوئیه 2021 به دلیل واکسیناسیون و بازگشایی مرزها بهبودی جزئی نشان میدهد. دو دلیل اصلی منجر به این پیشرفت کوچک در این دو ماه بوده است. نخست میتوان به بازگشایی بسیاری از مقاصد برای سفرهای بینالمللی به ویژه در قاره اروپا و آمریکا اشاره کرد و دیگر آنکه این کاهش محدودیتهای سفر ناشی از افزایش واکسیناسیون و پیشرفت تولید واکسن کووید-19 در جهان بوده است. در واقع افزایش تعداد افراد واکسینه شده منجر به کاهش محدودیتهای سفر، افزایش بازگشت اعتماد مصرفکنندگان و بازگشت تدریجی سفرهای ایمن در اروپا و دیگر نقاط جهان میشود. در مقابل، اکثر مقاصد در آسیا همچنان برای سفرهای غیرضروری بسته هستند. براساس دادههای ارائه شده، ماههای ژوئن و ژوئیه 2021 نسبت به ماههای مشابه 2020 شاهد افزایش متوسطی در ورود گردشگران بینالمللی بوده است. کشورهای جزایر کوچک در کارائیب، آفریقا، آسیا و اقیانوسیه به همراه چند مقصد کوچک اروپایی بهترین عملکرد را در ماههای ژوئن و ژوئیه به ثبت رساندهاند بهطوری که حتی به ورود گردشگران به سطوح پیش از همهگیری نزدیک شده و گاهی از آن فراتر رفتهاند. براساس این آمارها آلبانی توانست خود را به منفی 2 درصد برساند و جزایر کوچک دیگر همچون سنت مارتن با کاهش 4 درصدی، آروبا با منفی 9 درصد، جمهوری دومنیکن با منفی 13 درصد، آمنتیگوا و باربودا با منفی 14 درصد، کوراسائو با منفی 22 درصد، مونتهنگرو با منفی 33 درصد، مالدیو با منفی 36 درصد و سیشیل با منفی 39 درصد بهترین مقاصد طی این دو ماه در مقایسه با سال 2019 بوده است. این آمار نشان میدهد کشورهای کوچک جزیرهای به مقصد اول توریستهای خارجی تبدیل شده و تغییراتی را در وضعیت بازارهای اصلی جهان ایجاد کرده است. براساس آمار ارائه شده از سوی سازمان جهانی گردشگری، ماه ژوئیه با کاهش 67 درصدی بهتر از ژوئن با کاهش 77 درصدی عمل کرده و آن را به بهترین ماه از آوریل 2020 تاکنون تبدیل کرده است. تخمین زده میشود که 54 میلیون گردشگر در ماه ژوئیه از مرزها عبور کردهاند در حالی که این رقم در سال 2020 حدود 34 میلیون نفر بوده که البته در مقایسه با رقم 164 میلیون نفری در سال 2019 بسیار کمتر است. البته شرایط افت و خیز در مناطق مختلف متفاوت بود و آسیا و اقیانوسیه همچنان ضعیفترین نتایج را در ژانویه تا ژوئیه 2021 تجربه کرده و با کاهش 95 درصدی گردشگران ورودی در مقایسه با سال 2019 مواجه شده است. تنها سفرهای ضروری در بسیاری از مقاصد آسیایی ثبت شد، زیرا اکثر کشورها بسته بودند. پس از آن خاورمیانه با کاهش 82 درصدی دومین میزان افت بزرگ در جهان را ثبت کرده است و اروپا و آفریقا هر دو با 77 درصد کاهش و قاره آمریکا با افت 68 درصدی، کاهش کمتری را شاهد بودند. براساس گزارشهای منطقهای، اروپا و آمریکا کاهش کمتری در ورودی بینالمللی در دو ماه ژوئن و ژوئیه البته به دلیل پشتیبانی از تقاضای درونمنطقهای داشتهاند. چند مقصد بزرگ در این نتایج تاثیرگذار بودند و حتی برخی به سطح 80 درصدی از سال 2019 دست یافتند و در مسیر بازیابی کامل قرار گرفتند که میتوان به مکزیک (کاهش 19 درصدی)، کرواسی (کاهش 22 درصدی)، ترکیه (کاهش 33 درصدی)، یونان (کاهش 50 درصدی) و اسپانیا (کاهش 55 درصدی) اشاره کرد. در مناطق فرعی نیز کارائیب با رساندن خود به کاهش 52 درصدی در مقایسه با سال 2019 بهترین عملکرد را طی این دو ماه به ثبت رسانده است. سفرهای رو به رسد در ایالات متحده به مقاصد کارائیب، آمریکای مرکزی و همچنین مکزیک بسیار تاثیرگذار بوده است. کارائیب با رشد 11 درصدی و اروپای جنوبی و مدیترانهای با رشد یک درصدی تنها مناطق فرعی بودند که در ژانویه تا ژوئیه 2021 نسبت به مدت مشابه خود در سال 2020 مسیر رو به رشد را ثبت کردند. اکثر مناطق فرعی در ماه ژوئیه نسبت به ماه ژوئن نتایج بهتری را شاهد بودند زیرا اروپای جنوبی و مدیترانهای، آمریکای مرکزی و کارائیب در ژوئیه به کمتر از کاهش 50 درصدی رسیدند. با وجود این، اگرچه براساس گزارشهای ارائه شده میزان درآمدهای مقاصد گردشگری بینالمللی در هفت ماه اول سال 2021 بسیار ضعیف بوده است، اما چند کشور در ماههای ژوئن و ژوئیه پیشرفت متوسطی را ثبت کردند و برخی حتی از درآمد سال 2019 پیشی گرفتند. در بین مقاصد بزرگ، مکزیک توانست تقریبا همان میزان درآمد گردشگری را به دست آورد و درآمدها در ماه ژوئن همانند سال 2019 و در ماه ژوئیه افزایش 3 درصدی را به ثبت رسانده است. درباره سفرهای خروجی نیز این امر صدق میکند. در میان بازارهای بزرگتر فرانسه با رساندن خود به کاهش 35 درصدی در مقایسه با سال 2019 و آمریکا با رسیدن به کاهش 49 درصدی در ژوئیه شاهد جهش قابل توجهی بودند. پرتغال و اوکراین نیز با رسیدن کاهش به زیر 35 درصد در ماه ژوئیه بهبودی چشمگیری را تجربه کردند اگرچه درآمدهای گردشگری هنوز بسیار کمتر از سطح 2019 است. رومانی جزو کشورهایی بوده که در ماه ژوئیه درآمد خود را از گردشگران برونشهری به سطح 2019 رسانده است. در مقابل، سفرهای داخلی به بهبود گردشگری در چند مقصد بهویژه در بازارهای بزرگ داخلی منجر شده است. در چین و روسیه ظرفیت صندلی هواپیماها در سفرهای داخلی فراتر از سطح 2019 بوده است. اما با این حال، بازگشت سفرهای داخلی در بسیاری از بازارها، کاهش چشمگیر گردشگری بینالمللی را جبران نکرده است. باید این نکته را در نظر داشته باشیم که با وجود پیشرفت نسبی نسبت به سطوح پایین سال 2020، گردشگری بینالمللی بسیار کمتر از سطح 2019 باقی مانده است. همچنین ارزیابیهای سازمان جهانی گردشگری در ماه سپتامبر، نتایج متفاوتی را برای دوره مه تا آگوست 2021 نشان میدهد. وضعیت گردشگری بینالمللی برای ماههای باقی مانده از 2021 با دو سناریو همراه است. بر این اساس در سناریوی اول آغاز احیای بازار گردشگری و قرار گرفتن در مسیر بهبودی از ماه ژوئیه برآورد شده و احتمال کاهش گردشگری جهان در مقایسه با سال 2019 به 63 درصد در کل سال ارزیابی میشود. براساس این سناریو در ماه پایانی سال میزان کاهش به منفی 35 درصد میرسد. اما سناریوی دوم احیای بازار گردشگری را از ماه سپتامبر برآورد میکند که کاهش به مراتب بیشتری تا منفی 75 درصد در سال 2021 را لحاظ میکنند و در ماه پایانی سال میزان کاهش به منفی 55 درصد میرسد. با نگاهی به آینده، اکثر کارشناسان برآورد میکنند که در سال 2022 جهان بهدلیل افزایش ناگهانی تقاضا، بهویژه در سه ماه دوم و سوم سال، شاهد رشد چشمگیری باشد. حدود یکسوم کارشناسان نیز بازگشت احتمالی را برای سال 2023 برآورد کردند که اروپا احتمالا در سال 2023 به سطح پیش از کرونا بازگردد. البته همچنان بیش از نیمی از کارشناسان بازگشت بازار گردشگری به سطح 2019 را در سال 2024 یا بعدتر میدانند. کارشناسان بازگشت آسیا و اقیانوسیه به سطح پیش از کرونا را بعد از سال 2024 ارزیابی میکنند.
ایجاد شده: 18/مهر/1400 آخرین ویرایش: 18/مهر/1400 اخبار خارجی
به گزارش هتل نیوز ، " فریبا عباسی " عضو هیات مدیره و مدیر روابط عمومی گروه هتلهای ایرانگردی و جهانگردی در نشست با کانونهای بازنشستگی آذربایجانشرقی گفت: باتوجه به تدوین طرح اقامتی جدیدی از سوی گروه ایرانگردی و جهانگردی، میتوان نوید برگزاری تورهای گردشکری مقرون بهصرفهای برای بازنشستگان کشوری بهویژه برای شهر تبریز را داد. وی در جریان سفر به آذربایجان شرقی و در دیدار با روسای کانونهای بازنشستگی این استان با اشاره به اینکه در دوسال گذشته به سبب شیوع ویروس کرونا اکثر فعالیتهای گردشگری کشور به حال تعلیق درآمد، گفت: با افزایش شمار افراد واکسینه شده و کاهش چشمگیر افراد مبتلا به ویروس کرونا در کشور، گروه هتلهای ایرانگردی و جهانگردی، فعالیت خود را در زمینه برگزاری تورهای گردشگری بازنشستگان کشوری افزایش داده و امید میرود بزودی تورهای اقتصادی برای بازنشستگان برگزار شود. عباسی همچنین از تبادل اطلاعات و معرفی خدمات هتلهای ایرانگردی در کانالهای مجازی بازنشستگان کشوری با همکاری روسای کانونهای بازنشستگی آذربایجان شرقی خبر داد. عباس پالیزبان مدیرحقوقی شرکت سرمایهگذاری ایرانگردی و جهانگردی نیز با بیان اینکه «بازنشستگان سرمایههای انسانی ارزشمندی برای کشور هستند» افزود: ما در گروه هتلهای ایرانگردی به عنوان یکی از شرکتهای زیرمجموعه صندوق بازنشستگی کشوری تمام تلاش خود را برای حفظ و حراست از دارائیهای بازنشستگان کشوری انجام میدهیم. در این نشست که با همت مدیر گروه غرب هتلهای ایرانگردی، مدیر هتل جهانگردی مرند و مدیر اقامتگاه جهانگردی تبریز برگزار شد، عضو هیات مدیره کانون بازنشستگی دانشگاه علوم پزشکی تبریز، رئیس کانون بازنشستگی مخابرات استان، رئیس کانون بازنشستگی آموزش و پرورش، رئیس کانون بازنشستگی استانداری، رئیس کانون بازنشستگی راهآهن، رئیس کانون بازنشستگی پست بانک تبریز، رئیس کانون بازنشستگی دانشگاه تبریز، اعضای کانون بازنشستگی دانشگاه علوم پزشکی تبریز بههمراه فعالان گردشگردى و آژانسهای مسافرتى استان نیز حضور داشتند.
ایجاد شده: 17/مهر/1400 آخرین ویرایش: 17/مهر/1400 اخبار داخلی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز، دانشمندان در بررسیهای جدید خود دریافتند روشنایی سیاره زمین به میزان چشمگیری کاهش پیدا کرده، اما چرا زمین در حال تاریک شدن است؟ گروهی از دانشمندان در بررسیهای جدید خود دریافتند روشنایی سیاره زمین به شکل غیر منتظرهای در حال کاهش است. این محققان تغییرات آب و هوایی را دلیل تاریک شدن زمین دانستند و تاکید کردند گرم شدن آب اقیانوسها در کاهش روشنایی زمین تاثیر قابل توجهای داشته است. محققان با بررسی اطلاعاتی را که از رصدخانه خورشیدی بیگبیر (Big Bear) در کالیفرنیای جنوبی به دست آوردند اعلام کردند سیاره زمین هماکنون نسبت به دو دهه قبل حدود نیموات نور کمتر در متر مربع را منعکس میکند که نسبت به سه سال اخیر بیشترین کاهش محسوب میشود. گفتنی است از چندین سال گذشته تا به امروز نور زمین یا همان نور منعکس شده زمین که سطح ماه را روش میکند همواره توسط ماهوارههای تحقیقاتی مورد اندازهگیری قرار گرفته است و اکنون گروهی از محققان به سرپرستی موسسه فناوری نیوجرسی با استفاده از این دادهها دریافتند میزان بازتاب زمین یا آلبدو که همان درصد بازتاب نور از سطح یک جسم محسوب میشود طی دو دهه اخیر به مقدار زیادی کاهش یافته است. از آنجایی که بیشترین کاهش روشنایی زمین (۰.۵ درصد) طی سه سال اخیرا اتفاق افتاده برای محققان بسیار غیر منتظره بوده است. گفتنی است زمین حدود ۳۰ درصد از نور خورشید که روی آن تابیده میشود را بازتاب میکند. فیلیپ گود، محقق این تحقیق در موسسه فناوری نیوجرسی عنوان کرد حدود ۱۷ سال است که میزان بازتاب زمین یا همان آلبدو بدون تغییر مانده و این میزان تغییر طی سه سال گذشته برایمان بسیار شگفتانگیز بوده است. نور خورشید که به زمین تابیده میشود تحت تاثیر روشنایی خورشید و بازتاب زمین قرار میگیرد. دانشمندان اعلام کردند با توجه به این که تغییرات اخیر در آلبدو زمین به تغییرات روشنایی خورشید مربوط نمیشود، باید دلیل این تغییرات را روی سطح زمین جستجو کرد. این محققان طی بخشی از طرح ابرهای ناسا و سیستم انرژی تابشی زمین (CERES) به اندازهگیری ماهوارهای پرداختند و دریافتند ابرهای درخشان و بازتابنده کم ارتفاع در شرق اقیانوس آرام به میزان زیادی کاهش پیدا کرده است. بررسیهای بیشتر نشان میدهد دلیل کاهش این ابرهای بازتابنده به افزایش دمای سطح اقیانوس در ارتباط با تغییرات آبوهوایی مربوط میشود. دانشمندان طی سالهای گذشته بر این باور بودند که با گرمتر شدن زمین شاهد افزایش ابرها و همچنین افزایش آلبدو خواهند بود که چنین موضوعی برای کاهش گرمای زمین و متعادلسازی آب و هوا بسیار موثر است، اما اکنون بررسیهای جدید برای این دانشمندان بسیار غیر منتظره و ناامیدکننده بوده است. به بیانی دیگر تاریک شدن زمین باعث خواهد شد تا انرژی خورشیدی اضافی در جو و اقیانوسهای زمین جذب شود که نتیجه آن افزایش گرمای زمین و تشدید تغییرات آب و هوایی خواهد بود.
ایجاد شده: 15/مهر/1400 آخرین ویرایش: 15/مهر/1400 اخبار خارجی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز و به نقل از ایکنا، گردشگری اسلامی یا حلال به عنوان یکی از حوزههای مرتبط با صنعت توریسم در طول دهه گذشته به تدریج در حال باز کردن جای خود بوده است. ظرفیت بالای این بخش از صنعت گردشگری به دلیل تمرکز بر جمعیت مسلمانان است و به نظر میرسد که در سالهای آینده رشد بیشتری را تجربه کند. به دلیل این پتانسیل بالا، کشورهای اسلامی و حتی غیراسلامی سرمایهگذاریهای گستردهای برای جذب گردشگران مسلمانی که به قوانین شریعت پایبند هستند، انجام دادهاند. این سرمایهگذاریها طیف وسیعی از تغییرات فیزیکی تا وضع قوانین در اماکن توریستی را در برمیگیرد. مسلمانان سریعترین رشد جمعیت را در بین ادیان جهان دارند. با این رشد، تقاضا برای محصولات و خدمات مطابق با اصول اسلامی افزایش مییابد. از طرف دیگر افزایش درآمد و جمعیت جوان مسلمانان به معنای افزایش تقاضا برای مسافرت و گردشگری در بین مسلمانان است. صنعت گردشگری با توجه به درآمدهای بالایی که میتواند نصیب کشورها کند، امروزه به یکی از منابع درآمد کشورهایی که دارای تاریخ غنی و اماکن تاریخی هستند، تبدیل شده است. با این همه کشورهای دیگر با سرمایهگذاری تلاش دارند گردشگرانی را که برای تفریح مسافرت میکنند، به سوی خود جذب کنند. در بین کشورهای اسلامی، مالزی و اندونزی تلاش کردهاند که خود را به عنوان مقاصد اصلی گردشگری حلال حداقل در منطقه جنوب شرق آسیا مطرح کنند. علاوه بر این دو کشور، کشورهایی مانند برونئی، ویتنام و تایلند هم سرمایهگذاری و آموزش را در حوزه گردشگری حلال در پیش گرفتهاند. اما موفقترین کشور اسلامی در حوزه گردشگری و گردشگری حلال نه در شرق آسیا بلکه در حاشیه خلیج فارس واقع شده است؛ امارات متحده عربی. صنعت گردشگری در امارات یکی از بخشهای مهم اقتصاد این کشور است. در سال ۲۰۱۸، صنعت گردشگری بیش از ۱۶۴,۷ میلیارد درهم (حدود ۴۴.۸ میلیارد دلار) تولید ناخالص داخلی کشور را به تنهایی به خود اختصاص داد. این باعث شده که صنعت گردشگری امارات متحده عربی در بین کشورهای حوزه خلیج فارس موفق ترین عملکرد را داشته باشد و رتبه برتر را بین کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس در جذب گردشگر به خود اختصاص دهد. در بین کشورهای جهان عرب، بیشترین نیروی شاغل در بخش گردشگری متعلق به امارات متحده عربی است و این صنعت بیش از ۶۰۴ هزار نفر در سال ۲۰۱۸ در این بخش شاغل کرده بود. انتظار میرود که با توجه به رشد صنعت گردشگری در این کشور، ۱۲,۴ درصد از تولید ناخالص داخلی کشور در سال ۲۰۲۷ از طریق صنعت گردشگری باشد و ۴۱۰،۰۰۰ نفر دیگر هم به شاغلان این صنعت اضافه شوند. سرمایهگذاری گسترده در امارات برای پیشتازی در گردشگری حلال جاذبههای گردشگری این کشور به طور کلی ساخته دست بشر است مانند برج خلیفه معروف در دبی که بلندترین برج جهان است. مجمع الجزایر جهان، نخل جمیرا در دبی و مسجد شیخ زاید در ابوظبی از دیگر اماکن گردشگرپذیر امارات متحده عربی به حساب میآیند. با این همه این کشور تنها شامل جاذبههای گردشگری ساخته دست بشر نیست و مناطقی مانند کوههای الحجر در فجیره و بیابانهای منحصر به فرد و زندگی بادیهنشینان آن باعث جذب گردشگران میشود. از ابتدای تأسیس این کشور در سال ۱۹۷۱ با استقلال از بریتانیا، حکام این کشور به دنبال رشد و توسعه و تبدیل آن به کشوری رو به رشد در بین کشورهای عربی بودند. در سال ۱۹۸۹ هیئت ارتقای تجارت و گردشگری دبی تأسیس شد تا این امیرنشین را به عنوان یک مقصد لوکس برای بازارهای پیشرفته و بخشهای تجاری تأثیرگذار معرفی کند. در ژانویه ۱۹۹۷، این هیئت با بخش گردشگری و بازاریابی بازرگانی (DTCM) جایگزین شد. این امر بعداً توسط سایر امیرنشینهای امارات دنبال شد تا صنعت گردشگری امارات کار خود را آغاز کند. از دهه ۲۰۰۰ و با توجه به سرمایهگذاری و طرحهای بلندپروازانه امارات متحده عربی رونق چشمگیری از گردشگری را تجربه کرده است. در این میان بخش گردشگری حلال هم در بین طرحهای بلندپروازانه در امارات متحده عربی جایگاه خاصی دارد. عمدهترین دلیل تبدیل شدن امارات به مقصد اول گردشگری حلال، موضوع غذا است. دسترسی به غذای حلال برای بسیاری از مسافران پایبند به شریعت اسلامی در بسیاری از کشورها به چالشی بزرگ برای این افراد تبدیل میشود. دسترسی راحت به رستورانها به دلیل اعمال قوانین شرعی در امارات باعث شده که مسافران به این کشور نگرانی از بابت دسترسی به غذای حلال نداشته باشند. از سوی دیگر تنوع جمعیتی و بینالمللی بودن مقاصد گردشگری در امارات، مانند دبی، تنوع غذایی ویژهای برای گردشگران ایجاد کرده است. در این میان برپایی نمایشگاههای مختلف و متنوع در حوزه غذا و نوشیدنی در امارات رونق زیادی دارد. سرمایهگذاری گسترده در امارات برای پیشتازی در گردشگری حلال از سوی دیگر با وجود اینکه هتلها در امیرنشینهایی مانند دبی، براساس استانداردهای جهانی رتبهبندی شدهاند، اما بسیاری از اقامتگاهها و مراکز در امارات دارای امکانات مناسب با شریعت اسلامی هستند. محدودیت در سرو و مصرف مشروبات الکلی در امارات و اختصاص واگنهای زنان در مترو از جمله اقداماتی است که برای توسعه گردشگری حلال در امارات صورت گرفته است. به نظر میرسد که با توجه به نوسانات بازار نفت به عنوان منبع اصلی درآمد کشورهای عربی حوزه خلیج فارس، این کشورها به دنبال سرمایهگذاری و ارائه جایگزینی برای درآمدهای نفتی خود هستند و گردشگری با توجه به بازار گسترده و متنوع آن میتواند جایگزین یا حداقل منبع درآمد خوبی برای درآمدهای نفتی این کشورها باشد. در این بین حوزه گردشگری اسلامی با توجه به جوان بودن خود و کمتر هزینهبر بودن برای این کشورها (به دلیل اسلامی بودن آنها) جایی برای جذب سرمایه و در نهایت به پیش بردن اقتصاد آنها است و به نظر میرسد که مدل امارات متحده عربی میتواند به عنوان الگویی برای حوزه گردشگری حلال برای سایر کشورهای اسلامی شود.
ایجاد شده: 9/مرداد/1400 آخرین ویرایش: 9/مرداد/1400 اخبار خارجی
به گزارش هتل نیوز، سازمان جهانی گردشگری در دهمین گزارش خود مبنی بر میزان محدودیتهای سفر، تغییرات مثبتی را در روند کاهشی محدودیتها نشان داده است که در آن گردشگران واکسینهشده با کمترین محدودیت در سفر به کشورهای دیگر مواجه هستند. همهگیری بیماری کووید-۱۹ اثرات بیسابقهای برای جوامع، اقتصادها و گردشگری بههمراه داشته است، به گونهای که از ۱۱ مارس ۲۰۲۰ دولتها بهمنظور جلوگیری از شیوع بیشتر و مهار کرونا اقدامات بهداشتی حداکثری را درنظر گرفتند که مهمترین آن محدودیتهای سفر بهویژه خارج از مرزها بوده است. محدودیتهای سفر همچنان به عنوان یکی از شیوههای اصلی مقصدها برای محدود کردن شیوع کرونا مورد استفاده قرار میگیرد اما نسبت به گذشته با تغییرات بسیاری همراه شده و از بسته بودن کامل 75 درصد مرزها در مه 2020 به 29 درصد در ژوئن 2021 رسیده است که شاید بتوان عمده دلیل این کاهشها را در توزیع واکسیناسیون در بسیاری از کشورهای جهان دانست که در ایجاد حس امنیت جمعی تاثیرگذار بوده است. با توجه به وضعیت همهگیری در سراسر جهان، دولتها در هر زمانی احتمال کاهش محدودیتهای سفر یا افزایش آن را دارند که میتواند از یک مقصد به مقصد دیگر باتوجه به اقدامات و ملزومات مختلف ملی از جمله سیاست خارجی، مهاجرت و گردشگری یک کشور متفاوت باشد. براساس تحقیقات صورت گرفته با توجه به ارائه اطلاعات قابل اعتماد، دسترسی آسان به روشهای سفر برای گردشگری بینالمللی در اکثر مقاصد با بهبود همراه بوده است. عامل مهمی که تاثیر قابلتوجهی در کاهش محدودیتهای سفر خواهد داشت، افزایش تعداد مسافران واکسینه شده است. سفر برای مسافران واکسینه شده در سراسر جهان با کمترین محدودیت همراه است. تنها در 17 درصد از کل مقاصد جهان، محدودیتهای سفر را برای واکسینهها اعمال کردهاند که از این میان در برخی کشورها تمامی محدودیتها برای مسافران واکسینه اعمال میشود و در برخی موارد، محدودیتها برداشته میشوند. در کنار محدودیتها در بسته شدن مرزها، اقداماتی اضافی در صورت باز شدن مرزها اعمال شده است که میتوان به اجازه ورود بدون محدودیت واکسینهشدهها در اکثر مقاصد، فرمهای خوداظهاری برای شناسایی مسافران به شکل کاغذی یا دیجیتالی، ارائه تست منفی کرونا در بدو ورود، درخواست تاییدیهها و مجوزهای سلامت قبل از رسیدن به مقصد، درخواست مدارک مربوط به پوشش بیمهای و ایجاد کریدورهای مسافرتی و خطوط سبز اشاره کرد. پس از یک دوره محدودیت حداکثری سفر در اوایل همهگیری، مقاصد شروع به کاهش محدودیتهای سفر و فراهم کردن امکان جابهجایی مردم و بازیابی مجدد فعالیتهای اقتصادی از جمله گردشگری کردند. بهطوری که در نوامبر 2020 به کمترین میزان محدودیتهای سفر تنها با 27 درصد از بسته بودن کامل مرزها در سراسر جهان رسید و ارائه تست منفی کرونا به مهمترین روش ایمنی و بهداشتی برای سفر تبدیل شد. اما پس از شیوع ویروسهای جهشیافته جدید روند کاهش محدودیتهای سفر نیز کند شد و با حفظ وضع موجود مواردی اضافی برای سفرها افزوده شد. پیشرفت مداوم واکسیناسیون منجر به رویکردی متفاوتتر در کشورها میشود که در آن مسافران واکسینه شده از امتیازات خاص سفر برخوردارند. این پیشرفت در کاهش محدودیتهای سفر ناشی از کرونا تاثیر خواهد گذاشت. همچنین برآورد میشود با توسعه راههای مختلف مسافرتی، تحرکات بینالمللی در مسیر بهبود قرار گیرد. اما با این حال، با توجه به غیرقابل پیشبینی بودن شرایط و عملکردهای مختلف در هر مقصد، چالشی جدی جهت بهبود کامل گردشگری وجود دارد. البته دولتها بهطور مداوم باتوجه به وضعیت همهگیری در کشور خود، مقاصد نزدیک، بازارهای اصلی و در سطح جهانی محدودیتهای سفر را تنظیم میکنند که باتوجه به پیشرفت چشمگیر واکسیناسیون و تلاشهای دیجیتالیسازی مربوط به این موضوع هدف عمده دولتها تسهیل در تحرکات بینالمللی است. با گذشت زمان، بسیاری از مقاصد محدودیتهای سفر بینالمللی را کاهش داده و شیوههای جدیدی از جمله ارائه آزمایش در بدو ورود را جایگزین کردند. با وجود این، درحالحاضر تنها سه کشور در جهان (آلبانی، کاستاریکا و جمهوری دومینیکن) تمامی محدودیتهای سفر را به طور کامل برداشتهاند. در آمارهای ارائه شده از سوی سازمان جهانی گردشگری از تاریخ یک ژوئن 2021، در مجموع 136 مقصد بهطور کامل یا جزئی مرزهای خود را برای گردشگران بینالمللی بستهاند که از این میان 62 مقصد (29 درصد از کل مقاصد جهان) بهطور کامل و 73 مقصد (34 درصد از کل مقاصد جهان) بهطور جزئی مرزهای خود را بستند. این درحالی است که در گزارش قبلی در تاریخ فوریه 2021 این رقم 142 مقصد بوده است. حدود 78 کشور جهان یعنی حدود 36 درصد از کل مقاصد، ارائه نتایج تست منفی کرونا هنگام ورود به مقصد را درنظر گرفتهاند که برخی با قرنطینه کردن مسافران همراه است. حدود 16 درصد از کل مقاصد سراسر جهان با 35 مقصد، علاوه بر سایر محدودیتهای ورود، قرنطینه اجباری را برای همه گردشگران خارجی بدون در نظر گرفتن مبدأ اعمال میکنند. علاوه بر این، حدود 92 مقصد جهان محدودیتهای خاصی از جمله بسته شدن مرزها، تعلیق پروازها و قرنطینه اجباری را برای مقاصد دارای موارد ویروسهای جهشیافته درنظر گرفتهاند. در اعمال محدودیتها یا کاهش آن، اختلاف قابلتوجهی در مناطق جهان دیده میشود. مثلا ارائه تست منفی کرونا در 66 درصد از مقاصد قاره آمریکا اعمال میشود درحالیکه این رقم برای آسیا و اقیانوسیه تنها 9 درصد است. در مقابل 70 درصد از 46 مقصد آسیا و اقیانوسیه مرزهای خود را همچنان بر روی گردشگران بینالمللی کاملا بستهاند. وضعیت همهگیری جهانی بهویژه ظهور و گسترش ویروسهای جهشیافته منجر به رویکرد محتاطانه دولتها در کاهش محدودیت سفرهای بینالمللی شده است. با این حال انتظار میرود با پیشرفت واکسن و دیجیتالیسازی، محدودیتهای سفر با کاهش فزایندهای روبهرو شود. درحالحاضر تعداد قابلتوجهی از مقاصد همچنان مرزهای خود را کاملا بستهاند که اکثر آنها در آسیا و اقیانوسیه قرار دارند که در دیگر قارهها کمتر به چشم میخورد. بخش قابلتوجهی از کشورهایی که مرزهای خود را بهطور کامل بستهاند در گروه کشورهای در حال توسعه، توسعهنیافته یا کشورهای کوچک جزیرهای قرار دارند. در بین این مقاصد 34 مقصد حداقل 57 هفته مرزهای خود را بستهاند که بیش از نیمی از آنها در آسیا و اقیانوسیه قرار دارند. مرزهای اقتصادهای پیشرفته با استانداردهای بالای بهداشتی و عملکرد محیطی با کاهش بیشتری در محدودیتها همراه بوده و اروپا در پایان سال 2020 بیشترین کاهش منطقهای در محدودیتها را تجربه کرده است. همچنین تجزیه و تحلیلهای علمی سازمان جهانی گردشگری نشان میدهد مقاصدی که از اول ژوئن اقدام به بستن کامل مرزهای خود کردهاند در گروه اقتصادهای در حال ظهور هستند که از استانداردهای بهداشتی و رتبه عملکرد محیطی پایینی برخوردارند همچنین کمترین وابستگی را به گردشگری در اقتصاد خود دارند. همچنین در این تجزیه و تحلیل نقش واکسیناسیون در یک مقصد و ارتباط بالقوه آن با محدودیتهای سفر بررسی شده است که براساس آن اکثر کشورهایی که مرزهای خود را بستهاند سهم کمتری در دریافت واکسن از کل جمعیت خود داشتهاند. از نظر منطقهای از بین 63 مقصدی که مرزهای خود را کاملا بستهاند، حدود 51 درصد با 32 مقصد در آسیا و اقیانوسیه قرار دارند و پس از آن 16 درصد با 10 مقصد در آفریقا و آمریکا، 11 درصد با 7 مقصد در اروپا و 6 درصد با 4 مقصد در خاورمیانه هستند. مرزهای 20 کشور کوچک جزیرهای یعنی حدود 32 درصد از کل مقاصد بسته شدهاند و این رقم در کشورهای توسعهنیافته 14 مقصد و در کشورهای درحال توسعه 5 مقصد بوده است که آسیا و اقیانوسیه بیشترین سهم را به خود اختصاص دادهاند. در این کشورها سهم افراد واکسینه شده از کل جمعیت کمتر از 20 درصد است. البته بیشتر از نیمی از این مقاصد پایین بودن میزان مبتلایان را نشان میدهند. ارزیابیها نشان میدهد، 70 درصد از مقاصد با مرزهای بسته (33 مقصد از 47 مقصد) وابستگی کم یا متوسطی به گردشگری دارند که سهم آن در تولید ناخالص داخلی کمتر از 10 درصد است. از لحاظ وضعیت اقتصادی، 89 درصد از مقاصدی که مرزهای خود را بستهاند به اقتصادهای نوظهور تعلق دارند و سهم اقتصادهای پیشرفته تنها 11 درصد است. سازمان جهانی گردشگری در این گزارش خود به عملکرد 10 بازار برتر جهان نیز پرداخته است که براساس آن، از اول ژوئن سه بازار اصلی یعنی چین، کانادا و روسیه مرزهای خود را بهطور کامل بستهاند درحالیکه دیگر مقاصد برتر با محدودیت کمتری همراه بوده است. 6 کشور از این 10 بازار اصلی جهان شامل آمریکا، آلمان، انگلستان، فرانسه، ایتالیا و هلند به شکل متفاوتی شهروندان خود را به سفر به مقاصد کمخطر توصیه میکنند. این کشورها اطلاعات مقاصد را براساس سه رده خطر بالا، متوسط و کمخطر برای شهروندان خود طبقهبندی کردند. درحالیکه چهار مقصد دیگر یعنی کانادا، چین، هنگکنگ و روسیه به شهروندان خود توصیه میکنند از هرگونه سفر به خارج از کشور خودداری کنند. برخی کشورها اقداماتی اضافه همچون ارائه تست منفی کرونا و قرنطینه را نیز اعمال میکنند. چهار کشور آمریکا، چین، هنگکنگ و کانادا از تمام گردشگران ورودی میخواهند نتیجه تست کرونا را ارائه دهند یا قرنطینه اجباری داشته باشند. گردشگران بینالمللی از این چهار مقصد که در سال 2018 حدود 338 میلیون گردشگر ورودی (25 درصد از کل گردشگران ورودی جهان) را به خود اختصاص داده از اول ژوئن الزامات قرنطینه اجباری بدون درنظر گرفتن مبدأ را اعمال کردهاند. روسیه اما از مه 2021 قانون قرنطینه اجباری را لغو کرد و بهجای آن ارائه تست PCR را الزامی کرده و پنج روز پس از ورود تست مجدد انجام میدهد. آمریکا قرنطینه اجباری برای واکسینهها را برداشته اما دیگر مقاصد هنوز تصمیم مشخصی در این زمینه اتخاذ نکردهاند. در انگلستان، آلمان، فرانسه، ایتالیا و هلند، قرنطینه اجباری تنها درصورت ورود از کشورهای پرخطر نیاز است و برای سایر مقاصد کمخطر ارائه آزمایش منفی کافی است که در صورت واکسیناسیون کامل در برخی موارد ارائه تست هم نیاز نیست.منبع : دنیای اقتصاد
ایجاد شده: 27/تیر/1400 آخرین ویرایش: 27/تیر/1400 اخبار خارجی
به گزارش هتل نیوز ، " حسن سیادتان " عضو هیات مدیره جامعه حرفه ای هتلداران کشور گفت : این روزها انتخاب وزیر گردشگری دغدغه همه صنوف و بخشهای این صنعت است؛ چراکه با توجه به وضعیتی که این صنعت در بیش از دو سال گذشته داشته، بسیار اهمیت دارد که چه کسی سکان وزارتخانه را در دست بگیرد. به نظر لازم است که برگردیم و مروری داشته باشیم به سابقه مدیریت صنعت گردشگری در دولتهای قبل و بعد از انقلاب. در سال ۱۳۱۴ اداره داخله وزارت کشور به نام اداره سیاحان خارجی برای تبلیغات تاسیس شد؛ کار این اداره چاپ نشریات بود و کتابچههای راهنمای گردشگری ایران. بعدها در سال ۱۳۴۲ هیئت وزیران تاسیس سازمان جلب سیاحان را تصویب کرد درسال ۱۳۵۳ با الحاق آن به وزارت اطلاعات و جهانگردی هر آنچه به نفع صنعت گردشگری ایران بود تدوین و به آن وزارتخانه ملحق شد. در سال ۱۳۵۸ یعنی یک سال بعد از انقلاب این وزارتخانه به وزارت ملی و در سال ۱۳۵۹ به ارشاد اسلامی تبدیل شد. حال پرسش مهم این است که جایگاه گردشگری در این میان کجا بود؟ واقعیت این است که جایگاه گردشگری شامل دو وجه سیاحتی و زیارتی شد؛ یعنی دو معاونت، یکی سیاحتی و دیگری زیارتی تعریف شد و چند سالی به این صورت ادامه پیدا کرد. در سال ۱۳۶۴ به موجب قانون مصوب مجلس و تاییدیه شورای نگهبان، سازمان میراث فرهنگی تاسیس شد که سازمانی بود وابسته به وزارت ارشاد اسلامی (فرهنگ و آموزش عالی). در سال ۱۳۸۲ با تصویب مجلس شورای اسلامی وقت، سازمان میراث فرهنگی و گردشگری شکل گرفت؛ یعنی از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی جدا شد و با تمام اختیارات زیر نظر رئیس جمهور قرار گرفت. در سال ۱۳۸۵ هم صنایع دستی به این سازمان اضافه شد و با این ادغام، نام سازمان به سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری تغییر کرد. در سال ۱۳۹۸ پس از پیگیریها و زحمتهای فراوانی که بخش خصوصی گردشگری متحمل شد، بعد از چهار دهه از پیروزی انقلاب اسلامی، گردشگری باردیگر به یک وزارتخانه تبدیل شد. صنعت گردشگری یک صنعت نامرئی است؛ در تمام کشورهایی که زیرساختهای گردشگری را مهیا کردهاند و زمینهساز توسعه این صنعت شدهاند، میبینیم که رشد اقتصادی چشمگیر شده. طوری که امروزه میتوان گفت این صنعت به راحتی میتواند با صنعت نفت مقابله کند. گردشگری صنعتی سرشار از ظرفیتهای اشتغالزایی و ارزآوری است؛ به شرطی که زیرساختهای مورد نیاز آن فراهم شود. این زیرساختها مختلف هستند و از فرودگاهها و جادهها و مسیرهای ریلی تا واحدهای اقامتی و هر آن چیزی را که متضمن معنای زیرساخت گردشگری باشد، شامل میشود. کسی که میخواهد وزیر گردشگری شود به عقیده من خودش باید درد کشیده باشد؛ یعنی درد و رنجهای این صنعت را بیواسطه لمس کرده باشد؛ به جرأت میتوانم بگویم از سال ۱۳۵۸ تا سال ۱۳۹۸ طی ۴۰ سال، اشخاصی که بر مسند نهادهای متولی گردشگری نشستند، کسانی بودند که از صنعت گردشگری و ظرفیتهای آن چیزی نمیدانستند. عمدتاً کسانی بودند که از نهادها و سازمانهای دیگر برای مدیریت این سازمان ماموریت داشتند؛ چنین مدیرانی تا بیایند الفبا و بدیهیات کار را یاد بگیرند و مطالعات اولیه را انجام دهند، زمانی قابلتوجه سپری میشود و معمولاً بعد از آن هم عوض میشوند؛ این، یکی از بزرگترین لطماتی بود که به این صنعت و سرمایه گذاران آن وارد میشد. مشکل البته در قوانین مرتبط با صنعت گردشگری ریشه داشت و این موضوع مهمی بود. به هر حال پس از پیگیریهای بخش خصوصی و علیرغم مخالفتهای دولت بالاخره سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری تبدیل به وزارتخانه شد. آقای مونسان به عنوان اولین وزیر گردشگری کشور از آنجایی که چند سالی در این حوزه کار کرده بودند، برنامههایی داشتند و تا حدی انجام دادند؛ حالا در آستانه معرفی کابینه دولت سیزدهم به مجلس هستیم و به وزیری نیاز داریم که سالها در این صنعت زحمت کشیده باشد و مشکلات و دردهای این صنعت را بشناسد. کسی که بتواند گردشگری را در ایران به صنعتی باشکوه تبدیل کند و زمینه ورود گردشگران را -آنطور که در برنامه توسعه پیشبینی شده است- فراهم آورد. واقعیت این است که ما از کشورهای همسایه خود در زمینه گردشگری عقب مانده ایم؛ آنها با سرعتی قابل ملاحظه پیش رفتند و حالا به نقطهای رسیدهاند که گردشگری منبع بزرگ درآمدی آنهاست. بگذریم از اینکه کرونا برای صنعت گردشگری در تمام دنیا مشکل و مانع ایجاد کرده است اما صرف نظر از این موضوع کشورهای همسایه ما خصوصاً ترکیه رشد و پیشرفت چشمگیری در زمینه صنعت گردشگری داشته. چیزی که با توجه به پتانسیلها و ظرفیتهای گردشگری ایران، ابدا در کشور ما دور از دسترس نیست. حالا مجمع تشکلهای گردشگری به پیشنهاد رئیس محترم دولت سیزدهم، گزینههایی را به عنوان افراد شایسته برای تصدی وزارت گردشگری معرفی کرده است. به نظر من در این میان آقای دکتر جمشید حمزهزاده که انسان پرتلاش و کاربلدی هستند، میتوانند صنعت گردشگری کشور را در کابینه دولت سیزدهم نمایندگی کنند؛ ایشان با توجه به سوابق علمی و مدیریتی برای اداره وزارت گردشگری شایستگی لازم را دارند. من به عنوان کسی که هم خودم و هم پدر و جدم کارمان گردشگری بوده معتقدم کسی باید وزیر گردشگری شود که درک و فهم و اعتقاد به ضرورت توسعه صنعت گردشگری داشته باشد. چنین مختصاتی را به وضوح در شخصیت آقای دکتر حمزهزاده میبینیم؛ امیدوارم ایشان وزیر گردشگری شوند تا بتوانیم پتانسیلهای این صنعت را به بهترین نحو مورد استفاده قرار دهیم. یکی از بزرگترین مشکلات گذشته وزارتخانه و پیش از آن سازمان میراث فرهنگی این بود که اتاق فکری برای بخش خصوصی صنعت گردشگری نداشتند. بنابراین در تصمیمگیریهایشان نظر بخش خصوصی منعکس نبود. امیدوارم با وزیر شدن آقای دکتر حمزهزاده اتاق فکر بخش خصوصی در وزارت گردشگری تعبیه و منشاء خدمات موثر شود. بخش خصوصی یکی از محورهای سرمایهگذاری این صنعت است باید حضور پررنگتری در راهبردهای صنعت و ترسیم چشمانداز آینده آن داشته باشد. چشماندازی که میتواند درخشان و با موفقیتهای بسیار مهم و موثری همراه باشد.
ایجاد شده: 22/تیر/1400 آخرین ویرایش: 22/تیر/1400 اخبار داخلی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز، واکسیناسیون سراسری در اروپا، رونقی اساسی به بازار گردشگری اروپا بخشیده و نزدیک به ۶۰ درصد مردم سفرهای تابستانی را پس از یکسال رکود تجربه خواهند کرد. در این میان فرانسه و ایتالیا پیشتاز سفرهای تابستانی خواهند بود. براساس نظرسنجی شرکت تحقیقات جهانی بازار ایپسوس (Ipsos) که مقر آن در پاریس است، انتظار میرود اکثریت مردم اروپا یعنی ۵۷درصد در این تابستان سفر کنند. این نظرسنجی که از بین ۱۴ هزار نفر در ۱۴ کشور و سه قاره از ۵ تا ۲۰ مه ۲۰۲۱ انجام شده، روند سفرهای جهانی را ارزیابی کرده و سال ۲۰۲۱ را با توجه به تاثیر همهگیری کرونا در چندین زمینه از جمله نگرش به سفر بررسی کرده است. اتحادیه اروپا طی دو دهه اخیر از شرکت ایپسوس حمایت مالی کرده بر این اساس آن را مهمترین نهاد نظرسنجی بهشمار میآورد. اگرچه تاثیرات همهگیری کرونا در دومین تابستان نیز قابل مشاهده است اما خوشبینی بسیاری به بازگشت سفرهای تابستانی وجود دارد. حتی چند کشور اروپایی انتظار دارند سفرهای تابستانی نسبت به تعداد سفرهای ۲۰۱۹ افزایش یابد. فرانسه و ایتالیا با ۶۷ درصد انتظار دارند تعطیلات تابستانی عادی خود را بگذرانند. البته نزدیک به ۷۰ درصد مردم اروپا معتقدند سفرها طی سه سال آینده به حالت عادی برمیگردد. محدودیتهای ناشی از همهگیری کرونا طی سال گذشته بر عادات شهروندان اروپایی تاثیر گذاشته است. براساس نظرسنجی در تعطیلات امسال حدود ۵۸ درصد از افراد بهویژه در ایتالیا، لهستان، فرانسه و اتریش دیدن و به آغوش گرفتن خانودههایشان را هدف سفر خود قرار دادهاند و حدود ۴۰ درصد به فعالیتهای ساده مانند غذا خوردن در رستورانها میپردازند. بهطور کلی، ۵۷ درصد از مردم اروپا انتظار مسافرت در تعطیلات تابستان را دارند که البته در مقایسه با سال ۲۰۱۹ کاهش ۶ درصدی را نشان میدهد. اما با توجه به این کاهش، انتظار سفر در اروپاییها به نسبت آمریکاییها با ۵۰ درصد، چینیها با ۵۳ درصد و تایلندیها با ۴۴ درصد بیشتر است. باوجود میل سفر در مردم اروپا، برخی از کشورها کاهش دورقمی در برنامههای سفر تابستانی دارند. آلمان ۲۱ امتیاز منفی، انگلستان ۱۴ امتیاز منفی و بلژیک ۱۲ امتیاز منفی را ثبت کرده است. در مقابل سایر کشورهای اروپایی شاهد افزایش میل سفر از جمله ایتالیا با ۶ امتیاز و لهستان ۵ امتیاز هستند. براساس آمارها، بودجه سفر اروپاییها در مقایسه با همتایان آمریکایی خود با آسیب بیشتری مواجه شده است. بهطور کلی بودجههای سفر اروپا در مقایسه با سال ۲۰۱۹ بیش از ۲۰ درصد کاهش یافته است اما بودجه سفر آمریکا تنها ۲ درصد کاهش یافته است. بیشترین افت در اسپانیا با کاهش ۳۰ درصدی بوده و پس از آن فرانسه با افت ۲۶درصدی، آلمان با کاهش ۲۵ درصدی و اتریش با سقوط ۲۱ درصدی همراه بوده است. پرتغال تنها کشوری در نظرسنجی است که بودجههای سفر آن در مقایسه با سال ۲۰۱۹ ثابت مانده است. همچنین انگلیسیها، بلژیکیها و آمریکاییها خوشبینی بیشتری به سفرها نسبت به دیگر کشورها دارند، زیرا بیشتر مردم این کشورها بازگشت سفرها به حالت عادی را در سال ۲۰۲۲ یا ۲۰۲۳ میدانند. در این نظرسنجی سفر به سواحل در راس سایر مناطق گردشگری قرار گرفت و حدود ۵۸ درصد از افراد شرکتکننده در این نظرسنجی سفر به سواحل را برگزیدند و سهم سفر به روستا ۲۶ درصد و کوهستان ۲۴ درصد بوده است. اما با وجود این دو منطقه اخیر در مقایسه با سال ۲۰۱۹ توانستند چهار امتیاز کسب کنند و فاصله خود را کاهش دهند. همچنین اروپاییها ترجیح میدهند تعطیلات خود را در داخل کشور بگذرانند. افرادی هم که به خارج از کشور سفر میکنند کشورهای اسپانیا، فرانسه و ایتالیا را بهعنوان مقصد سفر خود انتخاب کردهاند. در واقع با توجه به تاریخ انتخاب مقاصد، سه کشور اول سفر همچنان مورد انتخاب اروپاییان خواهد بود. همچنین برخی از کشورهایی که بهطور سنتی علاقهمند به سفرهای خارجی بودهاند، اینک تمایل به گذران تعطیلات تابستانی در مرزهای خود دارند که در مقایسه با سال ۲۰۱۹ افزایش چشمگیری داشته است. بلژیکیها با ۳۲ درصد رشد توانستند ۱۷ امتیاز کسب کنند. گردشگران سوئیسی با افزایش ۱۵ امتیازی و پاسخدهندگان انگلیسی با صعود ۱۶ امتیازی همراه بودند. اگرچه نظرسنجیها تمایل افراد به سفر را نشان میدهد اما رزرو بستههای سفر چندان با استقبال مواجه نشده و تنها ۳۵ درصد پاسخدهندگان اروپایی سفرهای تابستانی خود را رزرو کردهاند. این درحالی است که این رقم برای آمریکاییها ۴۷ درصد، چینیها ۳۷درصد و پاسخدهندگان تایلندی ۵۰ درصد بوده است. ایتالیاییها جزو معدود کسانی هستند که سفر تعطیلات تابستانی خود را با ۲۳ درصد رزرو کردهاند درحالیکه ساکنان انگلیس با ۵۶ درصد در اروپا پیشتاز هستند. یکی از نکات مهم دیگری که در این نظرسنجی به آن پرداخته شده است تمرکز بیشتر افراد بر بیمه سفر بهدلیل همهگیری است. بیش از ۴۵ درصد اروپاییها اعلام کردند در نتیجه بحران کرونا پوشش بیمه سفر خود را افزایش میدهند. همچنین واکسن نیز بسیار مورد توجه قرار گرفته و حدود ۸۱ درصد از مردم اروپا اعلام کردند برای بازگشت سفرها آماده واکسیناسیون هستند. شاید بتوان یکی دیگر از تغییر عادات و ذائقه افراد برای سفرها را توجه بیشتر به محیطزیست دانست. اکثر پاسخدهندگان در این نظرسنجی بهدنبال وارد کردن توجه و تاثیرات زیستمحیطی، اجتماعی و اقتصادی سفر به عادتهای خود هستند تا با تغییر رفتارهای خود احترام بیشتری به محیط اطراف خود بگذارند. حدود ۸۹ درصد از مردم اروپا استفاده از بطری مسافرتی را جایگزین پلاستیک یکبار مصرف کردهاند. در گذشته این رقم ۵۷ درصد بوده و اکنون جهشی ۳۲ درصدی داشته است. همچنین ۸۸ درصد حاضرند با تغییر رفتارهای خود از اتلاف منابع محلی جلوگیری کنند. این تعداد از مسافران حاضرند با خوردن غذا و خرید در مقاصد متعلق به مردم بومی و اقامت در اماکن محلی به اقتصاد جوامع محلی کمک کنند. منبع : دنیای اقتصاد
ایجاد شده: 7/تیر/1400 آخرین ویرایش: 7/تیر/1400 اخبار خارجی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز و به نقل از گاردین، بسیاری از افراد استدلال میکنند که گذرنامههای کووید ـ تأییدیههایی که نشان میدهد آیا کسی واکسن زده یا نتیجه تست کرونایش منفی بوده یا به کووید ایمنی دارد ـ راهگشا نیست. ما در آخرین گزارشی که در انجمن سلطنتی لندن منتشر کردهایم، نتیجه گرفتهایم که این گذرنامهها در بعضی موارد میتوانند راهحل معقولی باشند اما فقط اگر با معیارهای مشخصی منطبق باشند. اصل مطلب این است که این گذرنامهها چطور و کجا به کار روند. در مورد سفرهای بینالمللی، که زیرساختهای تست کووید و سیستم «کارت زرد» در حال حاضر به راه افتاده است، گذرنامه کووید اقدامی منطقی به نظر میرسد. دولت بریتانیا نیز گذرنامه کووید را دستکم برای گردهماییهای بزرگ مثل مسابقات ورزشی در دستور کار قرار داده است. اوایل ماه آوریل امسال، وقتی تیم ورزشی «تگزاس رنجرز» در استادیوم بیسبالی که تمام بلیتهایش فروخته شده بود بازی میکرد، ما نگاهی انداختیم به اینکه وقتی درهای استادیومها بدون محدودیت باز میشود چه اتفاقی میافتد: هیچ فاصلهگیری اجتماعیای انجام نشده بود و تعداد کمی از افراد ماسک زده بودند ـ همه این اتفاقات هم در زمانی رخ میداد که ابتلاها اوج گرفته بود و فقط گروه کمی از جمعیت کشور دوز دوم واکسن را دریافت کرده بودند. گذرنامه کووید وقتی میتواند در رویدادهای بزرگ به کار بیاید که در کنار سایر اقدامات همچون تهویه هوا و فاصلهگیری اجتماعی و تست ابتلا و سیستم رهگیری مبتلایان انجام شود. اما در این صورت هم باید معیارهای مشخص ایمنی و ابتلا در مورد آن لحاظ شود. برای اینکه نشان بدهیم آیا کسی به کووید مبتلاست چهار راه وجود دارد: تأییدیه واکسیناسیون یا نتیجه تست PCR، تست تشخیص سریع LFT یا تست آنتیبادی است. ما در گزارشمان نتیجه گرفتیم که فقط تأییدیه واکسیناسیون یا نتیجه تست PCR میتواند معیار مناسبی برای صدور گذرنامه کووید باشد. دلیلش این است که تستهای آنتیبادی معیار معتبری برای ابتلا نیست و تست LFT برای تشخیص ابتلا در افرادی که مبتلا هستند اما میزان کمی از ویروس در بدنشان هست مؤثر نیست. این تست دوم بهخصوص زمانی میتواند نامعتبر باشد که توسط یک متخصص گرفته نشده باشد. دولت بهدرستی خطقرمزهایی را برای خود در نظر گرفته است. تأییدیه واکسن هیچوقت برای خدمات اساسی مثل سوپرمارکتها و حملونقل لازم نیست. ولی ورود به درگاههای غیرضروری ازجمله رستورانها و کافهها جایی است که این معیار را باید در نظر گرفت. نخستوزیر بریتانیا اخیراً گفته است که دیوارهای بین مردم در کسبوکارهای برچیده خواهد شد بدون اینکه بگوید کجا گذرنامههای سلامتی لازم خواهد بود. اما صاحبان کسبوکارها ممکن است احساس کنند حکومت در عوض اینکه دیوارها را بردارد، دارد خودش را بهجای دیوارها مینشاند. هیئت وزیران ممکن است بخشی از مسئولیت اجرای گذرنامه کووید را بر عهده برخی از کسبوکارها بیندازند ولی این کار در مسایل حقوقی و اخلاقی گیر خواهد کرد. برای نمونه، کمیسیون فرصتهای برابر اشتغال در آمریکا اخیراً به کسبوکارها اطلاع داده است که اگر کارمند یا کارگری نتواند بهعلت معلولیت یا عقاید مذهبی واکسن بزند و کسبوکار قادر نباشد اقدام بیشتری برای او بکند، از نظر قانونی مجاز است که آنها را از مجموعه نیروهای کار خود کنار بگذارد. اینها فقط چند مورد از مواردی است که گذرنامههای کووید با آن روبهرو خواهند شد. ضروری است اطمینان حاصل شود از اینکه گذرنامه کووید نابرابری را ایجاد نمیکند یا آن را وخیمتر نمیسازد، بهویژه در بین کسانی که شاید برای تستدادن یا واکسیناسیون تعلل میکنند. این گذرنامهها سؤالاتی را نیز از فناوریای که به کار میبرند و ابعاد دادهای که جمع میکنند به وجود میآورند. آیا این گذرنامهها در امتداد ابزارهای مختلف و اپلیکیشن وزارت بهداشت کار میکنند؟ چطور میشود از جعل گذرنامه کووید جلوگیری کرد؟ و این گذرنامهها چطور میتوانند تضمین کنند که دادههای افراد امن میماند؟ دولت نیز باید روشن سازد که آیا مایل است این گذرنامهها طلیعه تولد نظام بهداشت دیجیتال باشد یا اینکه مثل آنچه در کشورهایی مثل دانمارک اعمال شده، تأییدیههای کووید فقط گذرنامههایی است که بهزودی اطلاعات آن پاک خواهد شد. همه اینها سؤالاتی است که بهروشنی باید به آنها پاسخ داده شود. تأییدیههای کووید میتواند به اطمینان جوامع از سلامتی مردم بیفزاید اما فقط وقتی که آنها معیارهای لازم را رعایت کرده باشند. دو نوع گذرنامه واکسیناسیون ویروس کرونا در بریتانیا اولین کمپین ایمنسازی دستهجمعی در جهان برای محافظت در برابر کووید ـ 19 با استفاده از واکسنهایی است که در پاسخ به دنیاگیری کووید-۱۹ در بریتانیا ساخته شدهاست. واکسیناسیون از ۸ دسامبر ۲۰۲۰ آغاز شد. این دو واکسن که در حال حاضر استفاده میشود با مشارکت فایزر و بیوانتک (واکسن فایزر ـ بیوانتک) و دانشگاه آکسفورد و آسترازنکا (واکسن آکسفورد ـ آسترازنکا) ساخته شده است. سومین مورد تأیید شده اما هنوز اجرایی نشده توسط مدرنا (واکسن مدرنا) ساخته شد. تا تاریخ ۷ فوریه ۲۰۲۱، پنج واکسن دیگر کووید ـ 19 بهسفارش این برنامه در مراحل مختلف توسعه وجود دارد. در این برنامه براساس سن، مرحله یک از عرضه آسیبپذیرترین افراد است. دریافت دوزهای دوم به تأخیر انداخته شد تا افراد بیشتری بتوانند اولین دوز خود را دریافت کنند. هدف برای دادن هر دوز به ۱۵ میلیون نفر در چهار گروه اولویت اول تا اواسط فوریه ۲۰۲۱ اعلام شد و در ۱۴ فوریه این امر محقق شد. تا ۱۵ آوریل به پنج گروه بعدی واکسن داده شد، به این معنی که در آن زمان ۳۲ میلیون دوز تجویز شد. محل واکسیناسیون شامل اقدامات پزشک عمومی، خانههای مراقبت و داروخانهها و همچنین بیمارستانها است. باید گفت که دولت در بحث درباره اینکه در این همهمه کووید چه چیزی خوب است یا نه، گذرنامه سلامتی یا گذرنامه واکسن را هم در مقام یک راهکار ارایه کرده و بحث درباره آن بالا گرفته است. طبیعی است که مثل هر بحث دیگری، بخشی از مردم با آن موافقاند و برخی مخالفاند. تأییدیههایی که به مردم اجازه میدهد وارد مکانهای شلوغی شوند که احتمال ابتلای آنها به کووید زیاد است، میتواند به دو صورت صادر شود: گذرنامه کووید که نشان میدهد نتیجه تست اخیر کرونای فرد چه بوده و گذرنامه واکسن که نشان میدهد فرد واکسن زده است. بیاییم روی گدرنامه واکسن متمرکز شویم. اول یک تمایز اساسی را در نظر بگیریم: یک دنیا تفاوت هست بین نیاز به واکسنی که برای فعالیتهایی که بهنظر اساسی نمیآیند زده میشود و نیاز به واکسنی که برای انجام فعالیتهای روزمره لازم و اساسی است. در مورد اول، واکسیناسیون یک امر انتخابی است اما در مورد دوم، واکسن زدن یک اقدام بهشدت واجب است. وقتی افراد میبینند که واکسن یک امر ضروری برای انجام فعالیتهیا اجتماعی روزمره است (رفتن به کافه، یا حتی رفتن به سر کار) دو پیامد برایشان پیش میآید: آنهایی که واکسن نمیزنند، عملاً از جامعه حذف میشوند. آنها این حذف اجباری از جامعه را به این چشم میبینند که دارند کنترل میشوند و مجبورشان میکنند که واکسن بزنند. واکسیناسیون میتواند کاری قلمداد شود که توسط مردم و برای مردم انجام میشود. در عوض، واکسن میتواند چیزی باشد که از یک نهاد خارجی بر مردم تحمیل میشود ـ و بنابراین مقامات سیاسی و همچنین بهداشتی با انجام آن و در چشم مردم در نقش یک «دیگری» ظاهر شوند. تمام این مسایل میتواند در مردم خشم ایجاد کند و مردم را به این نقطه برساند که با نرفتن زیر بار واکسن دوباره استقلال و خودمختاریشان را به دست آورند. این خودش به اندازه کافی بد است ولی وقتی که مثل یک شکاف بین افرادی که واکسن زدهاند و آنهایی که واکسن نزدهاند رفتار کند، سنگ مشکلات در چاهی میافتد که بیرونآوردن آن کار بسیار دشواری خواهد بود. این شکاف هم تصادفی نیست: بهروشنی نمودار شکاف اجتماعی موجود است. در بریتانیا، کسانی که رابطه بدتری با مقامات دارند، نرخ واکسیناسیون کمتری هم دارند. افزایش فقر رابطه محکمی با کاهش واکسیناسیون دارد. اقلیتهای قومی، بهخصوص سیاهپوستان، نگرانیهای بیشتری بابت واکسنهای کووید دارند. آنها تجربه تاریخی دردناکی که داشتهاند، باید متقاعد شوند که واکسن بهنفع آنها و برای رفاه و سلامتی آنها عرضه شده است، نه برای کنترل آنها. گذرنامههای سلامتی میتواند اهمیت واکسن را تحتالشعاع قرار دهد و نگرانیهایی را به وجود بیاورد که اقلیتهای قومی براساس تجربه تاریخی خود در زدن آن تأمل و تعلل کنند. آنها همچنین روایت افراد هوادار جنبشهای ضد واکسن را پیش میبرند، جنبشهایی که هوادارانشان میگویند در واکسیناسیون بیش از آنکه سلامتی مطرح باشد، بحث کنترل افراد اهمیت دارد. زدن واکسن توسط اکثریت جامعه یک امر مهم و حیاتی است و برای اینکه بیماری کنترل شود باید بخش اعظمی از مردم آن را زده باشند اما چنین روایتهایی از واکسن که تعداد چشمگیری از افراد را بدبین میکند و از سیاستهای رسمی دور میکند، باعث میشود خیلی از آنها در مقابل واکسن زدن مقاومت یا تعلل کنند و در نتیجه فوریت درمان بیماری با واکسن تحت تأثیر قرار بگیرد. بیعدالتی در واکسیناسیون بهاضافه گذرنامه واکسن به نژادپرستی واکسن تعبیر میشود. به همین علت است که ما باید فوراً کیتهای این گذرنامههای واکسن را کنار بگذاریم و در عوض، تجربیات سلامت عمومی که سالهاست به آن رسیدهایم: سلامت وابسته است به همکاری پایدار جامعه. گذرنامههای واکسن هم سلامت فیزیکی و هم سلامت جامعه ما را به خطر میاندازد.
ایجاد شده: 29/خرداد/1400 آخرین ویرایش: 29/خرداد/1400 اخبار خارجی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز، سازمان جهانی گردشگری در آخرین گزارش خود از وضعیت بازار گردشگری در سه ماه نخست ۲۰۲۱ از کاهش تعداد گردشگران حتی بیشتر از سال ۲۰۲۰ خبر داد که البته با تکیه بر واکسیناسیون عمومی امید بر بهبودی آرام این بازار را همچنان انتظار دارد. ورود گردشگران بینالمللی در دوره سه ماه ژانویه تا مارس ۲۰۲۱ در مقایسه با سال ۲۰۲۰ حدود ۸۳ درصد کاهش یافته است که این امر ناشی از بالا بودن محدودیتهای سفر و پایین بودن اعتماد و اطمینان مسافران به سفر بهدلیل شیوع گسترده کرونا بوده است. این روند کاهشی بهدنبال افت بیسابقه ۷۳ درصدی در سال ۲۰۲۰، بدترین سال ثبت شده برای گردشگری بینالمللی است. این کاهش شدید نشاندهنده از دست دادن حدود ۱۸۰ میلیون گردشگر خارجی در مقایسه با مدت مشابه در سال ۲۰۲۰ است و این رقم در مقایسه با سال ۲۰۱۹ کاهش ۲۶۵ میلیون نفری را نشان میدهد. حجم سفرهای بینالمللی همچنان ۸۸ درصد کمتر از سه ماه اول سال ۲۰۱۹ یعنی مقطع پیش از همهگیری است. همچنین درآمد گردشگری بینالمللی در سال 2020 حدود 930 میلیارد دلار کاهش پیدا کرده که با توجه به کاهش سفرهای جهانی، 64 درصد کاهش درآمدی را تجربه کرده است. گردشگران بینالمللی در سال گذشته حدود 536 میلیارد دلار در مقاصد هزینه کردهاند که این مبلغ یکسوم هزینههای سال 2019 با رقم 1466 میلیارد دلار بوده است. براساس این آمارها، آسیا و اقیانوسیه با کاهش 94 درصدی در سه ماه نخست 2021، همچنان نسبت به سایر مناطق بیشترین میزان رکود را تجربه کرده است. این روند کاهشی برای اروپا با افت 83 درصدی، آفریقا کاهش 81 درصدی، خاورمیانه افت 78 درصدی و قاره آمریکا کاهش 71 درصدی برآورد شده است. اگرچه دادههای ماه مارس آمار کمتر از 65 درصد کاهش در مقایسه با مارس 2020 را نشان میدهد اما در مقایسه با سال 2019 کاهش قابلتوجه 88 درصدی را تجربه کرده است. بسیاری از کشورها محدودیتهای سختگیرانه سفر از اواخر سال 2020 را بهدلیل بدتر شدن اوضاع بیماری همهگیر با افزایش موارد انواع جدید مجددا اعمال کردند. این محدودیتها شامل آزمایش اجباری، قرنطینه، ممنوعیت مقررات رفت و آمد، ممنوعیتهای محلی و در برخی موارد بسته شدن کامل مرزها است. در اوایل فوریه 2021 حدود 32 درصد از مقصدهای جهان بهطور کامل برای گردشگران بینالمللی بسته بودند و 34 درصد دیگر محدودیتهای جزئی برقرار کردند. علاوه بر این میزان واکسیناسیون در کشورها و مناطق کندتر از حد انتظار و کاملا نامتوازن بوده است. باتوجه به این شرایط در تمام مناطق جهان در سه ماه نخست سال شاهد کاهش چشمگیر در گردشگران ورودی بودهایم. در چند منطقه جهان شاهد کاهش 90 تا 100 درصدی بودهایم که در آسیا و اقیانوسیه بیشتر به چشم میخورد. اروپای مرکزی و شرقی، اروپای جنوبی و مدیترانهای، آمریکای مرکزی، آفریقای شمالی و صحرای جنوبی کاهش زیر 80 درصدی داشتهاند. مقاصد حوزه کارائیب با افت 61 درصدی کمترین میزان کاهش را در بین سایر مناطق در سه ماه اول 2021 تجربه کرده است. زیرا چندین مقصد این منطقه جزیرهای عملکرد بهتری در ماه مارس داشته است. اما چند کشور در ژانویه تا مارس 2021 حتی میزان کاهش را به کمتر از 50 درصد رساندهاند که میتوان به مکزیک، جمهوری دومینیکن، پورتوریکو، ماکائو، مالدیو، آلبانی و بلغارستان اشاره کرد. با اینحال طبق بررسیهای کارشناسان سازمان جهانی گردشگری ایجاد اعتماد به بازار گردشگری طی ماههای مه تا آگوست 2021 در حال افزایش است. سرعت واکسیناسیون در برخی از بازارهای اصلی و همچنین سیاستهای ایمنسازی گردشگری بهویژه گواهینامه سبز دیجیتال اتحادیه اروپا، امیدها را برای بازگشت برخی از بازارها افزایش داده است. با وجود این بهدلیل افزایش انواع جدید ویروس کرونا و شیوع مداوم بیماری همهگیر محدودیتهای سفر همچنان وجود دارد. در واقع بازگشت بازار گردشگری به ادامه روند واکسیناسیون، شروع مجدد ایمن و مسوولانه گردشگری با واکنش هماهنگ بین کشورها در مورد محدودیت سفر، پروتکلهای ایمنی استاندارد و ارتباطات موثر بستگی دارد. با توجه به نامشخص بودن وضعیت 2021 حدود 60 درصد از متخصصان زمان بازیابی گردشگری بینالمللی را در سال 2022 میدانند این درحالی است که در نظرسنجی اولیه در ژانویه 50 درصد احتمال بازگشت در سال 2022 را میدادند همچنین حدود 40 درصد از آنان بازگشت گردشگری را در نیمه دوم سال 2021 برآورد میکنند که این رقم در ژانویه 50 درصد بوده است. متخصصان بازگشت به سطح پیش از کرونا را نیز مورد ارزیابی قرار دادهاند و حدود 49 درصد از آنها بازگشت به سال 2019 را در سال 2024 یا بعد از آن برآورد میکنند و تنها 37 درصد بازگشت به سطح پیش از همهگیری را در سال 2023 میدانند. این درحالی است که در نظرسنجی ژانویه حدود 47 درصد از کارشناسان معتقد به بازگشت گردشگری در سال 2023 بودند. سازمان جهانی گردشگری در اوایل سال 2021 در پیشبینیهای خود دو سناریو را مطرح کرده بود که احتمال بازگشت را از ماه ژوئیه یا سپتامبر برآورد کرده که میزان کاهش را به 55 درصد یا 67 درصد میرساند. اما با توجه به نتایج ضعیف در سه ماه اول 2021، سناریوها نیز به سمت ارقام پایین تجدیدنظر کرد. در سناریوی اول جهش را همچنان از ماه ژوئیه میدانند که ورودیهای بینالمللی با افزایش 40 درصدی در سال 2021 نسبت به 2020 همراه خواهد بود، اگرچه همچنان 63 درصد کمتر از سطح پیش از کرونا در سال 2019 است. سناریوی دوم که جهش را در ماه سپتامبر درنظر میگیرد با 10 درصد افزایش ورود در مقایسه با سال 2020، کاهش 75 درصدی نسبت به سال 2019 خواهد داشت. درحالیکه تقاضا برای گردشگری بینالمللی بهشدت کاهش یافته و همچنان تحت فشار است، گردشگری داخلی در چندین بازار بزرگ همچون چین و روسیه رشد قابلتوجهی داشته بهطوریکه سفرهای هوایی به سطح پیش از کرونا در سال 2019 رسیده است و همچنان به رشد خود ادامه میدهد. مسافران چینی در تعطیلات یک هفتهای جشنواره عید چینیها که در 17 فوریه به پایان رسید، 256 میلیون سفر داخلی داشتهاند که طبق اعلام وزارت گردشگری چین، نسبت به مدت مشابه در سال 2019 افزایش 75 درصدی داشته است. منبع ؛ دنیای اقتصاد
ایجاد شده: 26/خرداد/1400 آخرین ویرایش: 26/خرداد/1400 اخبار خارجی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز، سیانان به مناسبت انتشار کتابی درباره هتلهای ایران به زبان انگلیسی توسط یک گردشگر سوئیسی، به جنبههای متفاوت و کمتر شنیدهشده از ایران پرداخته است. برخی از مردم برای تاریخ به ایران سفر میکنند؛ ۲۴ مکان میراث جهانی یونسکو برای شروع خوب است. دیگران به دنبال فرهنگ و زندگی مردم هستند؛ غذای عالی و مهماننوازی افسانهای که مسافران عادی از آن لذت میبرند، اما برای «توماس وگمن» سفر به ایران کمی متفاوت بوده است. سیانان آمریکا در این گزارش نگاهی داشته به تجربه سفرِ ایرانِ «توماس وگمن»، گردشگری که کتابی درباره هتلهای ایران نوشته است. از نظر او، چشمگیرترین نکته در مورد ایران، هتلهای آن است. البته نه هتلهای بزرگ هفتستاره، بلکه هتل بوتیکهای کوچکی که توسط خانوادهها اداره میشوند، در حالی که کاملاً مدرن و پیشرفته هستند. او میگوید: در ایران یک مشخصه عالی درباره هتل بوتیکها وجود دارد که طراحی معاصر را با میراث ایرانی ترکیب کردهاند و این در حال افزایش است. وگمن متخصص بیمه در سوئیس است که اولین سفرش را به ایران در سال ۲۰۱۹ انجام داد و آنچنان تحت تأثیر این هتلها قرار گرفت که با وجود اینکه تجربه انتشار کتابی را نداشت، تصمیم گرفت کتابی بنویسد. او میگوید: هنگام پرواز از تهران به زوریخ به این فکر کردم آیا کتابی در مورد هتلهای ایران وجود دارد و فهمیدم حتی یک کتاب هم وجود نداد. این درحالی بود که هنگام سفر از ایران و بهویژه هتلهای آن بسیار متعجب و شگفتزده شدم. وگمن پس از سفر به ایران، کتابی درباره ۱۶ هتل، عمدتا هتل بوتیک در شهرهایی از تهران و شیراز تا روستایی در جزیره قشم در جنوب ایران، با عنوان «Persian Nights» نوشته است. سیانان در این گزارش مدعی شده که این نخستین کتاب انگلیسیزبان است که به هتلهای ایران اختصاص یافته است و میگوید به کسانی که این کشور را نمیشناسند نگاه اجمالی از رونق طراحی، فراتر از اماکن تاریخی میدهد. وگمن، نویسنده کتاب «شبهای پارسی» میگوید: به هر کشوری که سفر میکنید متوجه میشوید که واقعیتهایی متفاوت از آنچه میدانید و شنیدهاید، وجود دارد و اگر آن کشور کمی بستهتر باشد و افراد کمتری به آنجا سفر کنند تا عکسها و تجربیات خود را به اشتراک بگذارند، واقعیتها متفاوتتر هم خواهد بود. بنابراین احتمالاً تصور غلط بیشتری درباره ایران نسبت به سایر کشورها وجود دارد. کتاب او - که در آن با یک تیم ایرانی کار کرده است ـ ۱۶ هتل ایرانی را به تصویر میکشد، اگرچه بیشتر آنها ساختمانهای نوسازیشده میراثی هستند، اما با فروشگاه، گالری و حتی رستورانهای گیاهخواری پیوند خوردهاند. او در این کتاب اشاره میکند که بسیاری از بخشها توسط زنان اداره میشوند. در کتاب شبهای پارسی به جزئیات یک هتل بوتیک در شهر اصفهان پرداخته شده که ساختمان آن به اواخر دوره قاجار و قرن نوزدهم تعلق دارد، ساختمانی که طراحی مدرنی دارد و عاری از پلاستیک است و از صابونهای دستساز ارگانیک، غذای گیاهی و حتی دمپاییهای حصیری ساخت هنرمندان جنوب ایران استفاده کرده است. وگمن میگوید: چنین میراث محکمی از گذشته ایران وجود دارد؛ چرا آنها باید بناهای جدید بسازند؟ این (تبدیل ساختمانهای تاریخی به هتل بوتیک) راهی برای نگهداری آنها است. این گردشگر سوئیسی در کتابش فقط به هتل بوتیکها نپرداخته، سراغ مهمانپذیرهای کوچک (بومگردیها) که به مراتب قیمت پایینتری نسبت به هتل بوتیکها دارند هم رفته است. تجربه اقامت در یکی از آنها را که در شهر اصفهان، نزدیک مسجد جامع ـ میراث ثبتشده در یونسکو ـ واقع شده شرح داده است؛ خانهای که توسط یک زوج اداره میشود و گویی قرار است مدتی با آنها زندگی کنید. این زوج جوان حتی کارگاه چاپ پارچهای را اداره میکنند و برای مهمانان دوچرخه دارند. هر چند به اعتقاد نویسنده کتاب «شبهای پارسی» هتلها تنها دلیل سفر به ایران نیستند، اما او معتثد است ایران باید در فهرست بازدید همه گردشگران باشد. او میگوید: ایران یکی از معدود کشورهایی بود که مدتها بود واقعاً به آن علاقه داشتم؛ ایران، ژاپن و پرو. من کشورهایی را دوست دارم که دارای فرهنگ بسیار قوی و باستانی هستند و از لحاظ تاریخی دارای اهمیت هستند. من با چند ایرانی در اروپا ملاقات کردم و آنها همیشه رفتار بسیار دوستانهای داشتهاند. او اولین سفرش را پس از جدا شدن از همسرش انجام داد. میخواست تنها باشد، به جای سفر با یک گروه، راهنما ـ رانندهای را استخدام کرد که هزینه آن در حدود ۱۱۰ دلار در روز بود. وگمن درباره چگونگی پیدا کردن هتلهای محل اقامتش می گوید: رزرو هتلها آسان بود؛ زیرا همه آنها یکدیگر را میشناسند. بسیاری از آنها توصیهشده بودند (که همیشه بهترین هستند)، به علاوه من در اینستاگرام و اینترنت تحقیق کردم و کتابهای راهنمای ایران را خواندم. فقط هتلها نبودند که وگمن را متعجب کردند، به عنوان کسی که درباره تاریخ ایران تحقیق کرده، جنبه مدرن آن نیز غافلگیرکننده بود. او میگوید: من انتظار کشوری سنتیتر را داشتم، اما در این هتلها، کافهها و گالریهایی شبیه اروپا یا آمریکا بود که متعجب شدم. انتظار نداشتم که یک دستگاه قهوهساز Marzocco ایتالیایی یا یک دستگاه برشتهکننده قهوه Probat آلمانی ببینم. به نظر میرسد خلاقیت قوی وجود دارد. متوجه شدم واقعیتهای زیادی وجود دارد و من میخواستم آنچه را که تجربه کردم و لذت بردم نشان دهم. سیانان در گزارشش تاکید دارد وگمن تلاش میکند به این نکته اشاره کند کتابی که نوشته درباره هتلها است، نه سیاست. او میگوید: مطمئنا واقعیتهای بسیار متفاوتی درباره ایران وجود دارد، این کشور عربستان سعودی نیست، کره شمالی هم نیست، اما ایالات متحده و انگلیس هم نیست. وگمن به عنوان یک جهانگرد میگوید: در سفر به ایران بسیار آزاد بودم. احساس میکردم میتوانم هر زمان که بخواهم به همه جا بروم. من با استفاده از Google Maps دیروقت به اقامتگاه میرفتم و همیشه احساس امنیت میکردم. او از معماری مساجد و غذاهای ایرانی لذت میبرد و میگوید: آنها خورشتهای فوقالعاده میپزند و غذاهای گیاهی زیادی دارند، از نظر غذا فرهنگی بسیار غنی دارند. وگمن تحت تاثیر رفتار مردم ایران هم قرار گرفته است و میگوید: من یک سال در برزیل زندگی کردم، بنابراین به فرهنگهای دوستانه و باز عادت کردهام، فکر میکنم ایرانیها دوستانه رفتار میکنند. کتاب «شبهای پارسی» (Persian Nights) پیش از همهگیری ویروس کرونا نوشته شده است، وگمن تصمیم دارد با پایان همهگیری و روشن شدن اوضاع به ایران برگردد و یک رونمایی از کتابش داشته باشد. منبع : ایسنا
ایجاد شده: 22/خرداد/1400 آخرین ویرایش: 22/خرداد/1400 اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز، پس از اینکه در پاییز سال گذشته بزرگان گردشگری بهدلیل رکود سنگین فعالیتهای خود ناشی از بحران کرونا استعفا دادند، موج دوم آن در بهار امسال نیز آغاز شده و برخی از هتلها بهمنظور فرار از رکود اقدام به حراج مراکز خود کردهاند. برنامه فروش دو مرکز گردشگری در گیلان که به شکل مزایده برگزار شده، هشداری برای متولیان گردشگری درباره سقوط کامل بازار گردشگری کشور است که در صورت عدم اقدامات مناسب و ارائه ندادن تسهیلات مالی به فعالان گردشگری صنعت گردشگری ایران متحمل شکست سنگینی خواهد شد. با وجود گذشت بیش از یکسال از همهگیری کرونا در ایران و بازگشت بسیاری از مشاغل به سمت بهبود اقتصادی، بخش گردشگری همچنان روند نزولی خود را پشتسر میگذارد. با توجه به اینکه هتلها بیشترین میزان سرمایهگذاری را در بخش گردشگری دارند و در مقایسه با دیگر بخشها هزینههای جاری بالاتری دارند، در بحران کرونا با بیشترین میزان آسیب و خسارت مواجه شدهاند. در پاییز سال گذشته بهدلیل نبود مسافر داخلی و خارجی در استانهای پرسفر، هتلها با بیشترین میزان خسارت و آسیب مواجه شدند. برخی از آنها بهدلیل بدهیها و هزینههای جاری بسیار سنگین نگهداری هتل اقدام به فروش آن کردند. انتظار میرفت پس از رکود سنگین بخش گردشگری بهویژه صنعت هتلداری و تلاش بازار گردشگری جهان در جهت بازیابی این صنعت شرایط برای فعالان گردشگری در ایران نیز بهبود یابد. نهتنها صنعت هتلداری در مسیر بهبود قرار نگرفته بلکه بسیاری از مراکز گردشگری نیز بهدلیل اعمال محدودیتهای گسترده سفر، از دست دادن مشتریان و بدهیهای گسترده به بانکها اقدام به فروش مراکز خود کردهاند. فروش دو مرکز گردشگری در گیلان، با توجه به موقعیت مکانی و ارزش واقعی ملک به نظر میرسد ارزان قیمتگذاری شده است. مرکز گردشگری با ابعاد بیش از هزار مترمربع با قیمت حدود سه میلیارد تومان به فروش گذاشته شده و یک هتل حدود ۹۰۰ مترمربع در یک منطقه بسیار گردشگرپذیر زیر یک میلیارد تومان نرخگذاری شده است. این نشاندهنده آسیب جدی و طولانیمدت بر فعالان گردشگری است که آیندهای برای ادامه فعالیتهای خود در این بخش متصور نیستند.، از اینرو اقدام به واگذاری فعالیت خود کردهاند. این درحالی است که سال گذشته هتلها تقریبا به اندازه ارزش واقعی به فروش گذاشته شده بودند. اگرچه در تعطیلات نوروز ۱۴۰۰ سفرها بار دیگر برقرار شد اما سهم هتلها و مراکز اقامتی رسمی تنها سه درصد از حجم کل مسافران بوده و بیش از ۷۰ درصد ظرفیت هتلها همچنان خالی مانده و تنها ۱۵۰ هزار خانوار از اقامتگاههای رسمی همچون هتل استفاده کردهاند. در واقع بازگشت سفرها تاثیری بر روند بهبودی این مراکز نداشته است که میتوان براساس دو عامل بررسی کرد. نخست به دلیل هزینهها و گران بودن اقامتگاهها نسبت به سطح اقتصادی و درآمدی خانوارها و دیگر اینکه افراد اقامتگاههای عمومی را از نظر پروتکلهای بهداشتی امن نمیدانند. این امر ناشی از بیاعتمادی گردشگران به استفاده از مراکز عمومی و تغییر سبک سفرها به سمت بومگردی و کمپ زدن است که با توجه به نگرانیهای ناشی از ابتلا به کرونا کاملا طبیعی است و در تمام جهان این نگرانیها و اقامت در مراکز شخصی وجود دارد. اما تفاوت عمده، در تلاش دولتها در حفاظت از مشاغل و نحوه مدیریت بحران است. بسیاری از کشورها پس از بحران کرونا، اقدامات سریع و مهم در جهت حمایت از فعالان گردشگری را ضروری و لازم دانسته و از سقوط این بازار جلوگیری کردند. بسیاری از کشورها از جمله چین، سنگاپور، ژاپن، استرالیا، نیوزیلند، پرتغال، انگلیس، کانادا، ایسلند، فرانسه و... با در پیش گرفتن سه سیاست حمایتی شامل حمایت مالی از کارگران، حمایت مالی از شرکتها و فعالان گردشگری و ایجاد نقدینگی در راستای نجات بازار گردشگری خود گام برداشتند و حداقل در بهبود بازار گردشگری داخلی خود موفق بودهاند. محدودیتهای گردشگران بینالمللی که همچنان در بسیاری از کشورهای جهان برقرار است منجر به حذف توریسم بینالمللی و درآمدهای حاصل از آن در کوتاهمدت شده است. اما بازیابی و بهبود گردشگری داخلی در حال حاضر بهترین فرصت را برای فعالان گردشگری در جهت جبران خسارتهای سنگین و بازگشت مجدد به ادامه فعالیتهای آنان بهوجود آورده است. از این رو بسیاری از کشورهای گردشگرپذیر که اقتصادشان وابسته به درآمدهای صنعت گردشگری است، با مدیریت صحیح و ارائه برنامههای راهبردی و اعطای تسهیلات لازم به فعالان توریسم علاوه بر بازیابی گردشگری داخلی، گامی مهم و جدی در جهت بهبودی آن برداشتهاند. آمارها نشان میدهد که برخی از کشورها موفقیت چشمگیری در بهبود توریسم داخلی خود داشتهاند، بهطوریکه تا سال ۲۰۲۲ به شرایط پیش از کرونا (۲۰۱۹) بازخواهند گشت. این در حالی است که در ایران علاوه بر حذف توریستهای خارجی، بهدلیل اعمال محدودیتهای سفر داخلی طی بازه زمانی طولانی، بخش گردشگری حتی بازار داخلی خود را از دست داده و روند افولی و شکست فعالیتهای این بخش همچنان ادامه دارد. بنابراین، علاوه بر هتلها دیگر مراکز گردشگری نیز در وضعیت متلاشی شدن قرار دارند که این امر میتواند آینده بازار گردشگری ایران را با بحرانی جدی مواجه کند و حتی به مرحله فروپاشی برساند، از این رو نخستین راه نجات بازار گردشگری از رکود کامل، حمایت همه جانبه دولت از این صنعت است که با الگوگیری مناسب از سایر کشورها و عمل به توصیههای سازمانهای بینالمللی مرتبط امکانپذیر خواهد شد. باتوجه به اینکه بسیاری از مشاغل از ادامه مسیر فعالیت خود بازماندند و تعدادی در معرض تعطیلی قرار دارند و همچنین بسیاری از کارکنان این بازار شغل خود را از دست دادهاند تنها با مدیریت صحیح و ارائه برنامههای راهبردی و اعطای تسهیلات لازم به فعالان توریسم میتوان از سقوط کامل بازار گردشگری ایران جلوگیری کرد. فروش مراکز گردشگری هشداری جدی به سیاستگذاران کشوری است که درصورت عدمحمایتها و اقدامات لازم بدترین سناریوهای ممکن برای بازار گردشگری اتفاق خواهد افتاد و در صورت ادامه این روند بیش از دو سوم فعالان این بخش، امکان فعالیت در این بخش را نخواهند داشت و در حال حاضر پل داخلی گردشگران خارجی در آستانه تخریب قرار گرفته و لیدرها و فعالان گردشگری بهدلیل ادامه آسیبها از فعالیت در بازار گردشگری فرار میکنند و روند به حراج گذاشتن مراکز گردشگری نه تنها متوقف نخواهد شد بلکه افزایش خواهد یافت. همچنین اشتغال بسیاری دیگر در معرض خطر قرار گرفته و اقتصاد بخش گردشگری با رکود گستردهتری همراه میشود. منبع : دنیای اقتصاد
ایجاد شده: 17/خرداد/1400 آخرین ویرایش: 17/خرداد/1400 اخبار داخلی