نتایج جستجو...
چرا باید عضو تشکل های حرفه ای گردشگری شویم؟

چرا باید عضو تشکل های حرفه ای گردشگری شویم؟

✍🏻 احمد دیناری | مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خراسان شمالی در سال‌های فعالیت اجرایی، مدیریتی و میدانی ام در صنعت گردشگری، همواره یک توصیه را به فعالان و بهره‌برداران تأسیسات گردشگری داشته‌ام؛ توصیه‌ای که معتقدم می‌تواند در موفقیت حرفه‌ای آنان نقش مهمی ایفا کند: عضویت در تشکل حرفه‌ای مرتبط با کسب‌وکار خود. اگر هتلدار هستید، عضو جامعه حرفه ای هتلداران استان خود شوید. اگر دفتر یا شرکت خدمات مسافرتی و گردشگری دارید، به تشکل حرفه‌ای دفاتر خدمات مسافرتی استان بپیوندید. اگر بهره‌بردار اقامتگاه بوم‌گردی هستید، در تشکل حرفه‌ای بوم‌گردی عضویت داشته باشید و اگر راهنمای گردشگری هستید، عضویت در انجمن حرفه ای راهنمایان گردشگری استان را جدی بگیرید. برخی از فعالان گردشگری، حق عضویت اولیه یا حق عضویت سالانه را یک هزینه اضافی می‌دانند؛ در حالی که از نگاه من، این مبلغ در واقع نوعی سرمایه‌گذاری برای توسعه اعتبار، شبکه ارتباطی و آینده حرفه‌ای کسب‌وکار است. نخستین مزیت عضویت در تشکل‌های حرفه‌ای، افزایش اعتبار کسب‌وکار است. زمانی که نام و نشان یک تشکل معتبر در کنار برند شما قرار می‌گیرد، مشتریان، سرمایه‌گذاران، دستگاه‌های اجرایی و حتی همکاران صنفی، نگاه حرفه‌ای‌تری به مجموعه شما خواهند داشت. این عضویت را می‌توان در وب‌سایت، شبکه‌های اجتماعی، کارت ویزیت، بروشورها، کاتالوگ‌ها، غرفه‌های نمایشگاهی و سایر ابزارهای تبلیغاتی معرفی کرد و از آن به عنوان یکی از مؤلفه‌های اعتبار برند استفاده نمود. مزیت مهم دیگر، بهره‌مندی از فرصت‌های آموزشی و مشاوره ای است. بسیاری از تشکل‌های حرفه‌ای گردشگری به صورت مستمر دوره‌های آموزشی، کارگاه‌های تخصصی، نشست‌های انتقال تجربه و برنامه‌های توانمندسازی مدیران و کارکنان و جلسات مشاوره ای در زمینه های حقوقی، مالیاتی، بیمه و غیره برگزار می‌کنند و حضور در این برنامه‌ها موجب به‌روز شدن دانش حرفه‌ای و رفع برخی مشکلات جاری کسب و کار خواهد شد. شبکه‌سازی نیز یکی از ارزشمندترین دستاوردهای عضویت در این تشکل‌هاست. بسیاری از همکاری‌های اقتصادی، مشارکت‌های سرمایه‌گذاری، معرفی مشتریان، تبادل تجربه و حتی حل مسائل صنفی، در همین نشست‌ها و رویدادهای تخصصی شکل می‌گیرد. در دنیای امروز، بسیاری از فرصت‌های کسب‌وکار از دل ارتباطات حرفه‌ای به وجود می‌آید و تشکل‌های حرفه ای، یکی از بهترین بسترهای ایجاد این ارتباطات هستند. از سوی دیگر، باید به جایگاه قانونی این تشکل‌ها نیز توجه کرد. در سال‌های اخیر و بر اساس سیاست‌های دولت، مفاد برنامه‌های ششم و هفتم پیشرفت کشور و همچنین آیین‌نامه‌های مرتبط با تأسیسات گردشگری، بخشی از وظایف غیرحاکمیتی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی به تشکل‌های حرفه‌ای واگذار شده است. در بسیاری از استان‌ها، این تشکل‌ها در فرآیندهایی مانند بازدید و ارزیابی تأسیسات گردشگری، بررسی پرونده‌های صدور یا تمدید مجوز بهره‌برداری، پیشنهاد نرخ خدمات، ارائه نظرات کارشناسی، رسیدگی به شکایات و سایر امور صنفی نقش مؤثری ایفا می‌کنند. بنابراین، هر فعال گردشگری که از عضویت در تشکل حرفه‌ای خودداری می‌کند، ممکن است بخشی از خدمات، اطلاعات، حمایت‌ها و فرصت‌هایی را که از طریق همین تشکل‌ها ارائه می‌شود، از دست بدهد. حتی در برخی امور اداری نیز ارتباط با تشکل مربوطه به تسهیل و تسریع فرآیندها کمک می‌کند. البته واقع‌بینانه باید پذیرفت که مانند هر نهاد صنفی و حرفه ایه دیگری، عملکرد همه تشکل‌های حرفه‌ای یکسان نیست. گاهی ممکن است اختلاف‌نظرهای داخلی، نگاه‌های سلیقه‌ای، رقابت‌های شخصی یا برخی ضعف‌های مدیریتی موجب نارضایتی تعدادی از اعضا شود. حتی در برخی موارد، انتقادهایی نسبت به نحوه اداره تشکل‌ها یا بهره‌برداری شخصی توسط برخی از اعضای هیات مدیره جوامع حرفه ای از جایگاه صنفی مطرح می‌شود. اما با وجود این نقدها، تجربه نشان داده است که اصل عضویت در تشکل‌های حرفه‌ای همچنان بسیار سودمندتر از خارج ماندن از آن‌هاست. بنابراین راهکار اصلاح تشکل‌ها، کناره‌گیری از آن‌ها نیست؛ بلکه حضور فعال، مشارکت در تصمیم‌گیری‌ها، مطالبه‌گری مسئولانه و انتخاب اعضای هیات مدیره توانمند است و مسلما تشکل‌های حرفه‌ای زمانی قدرتمند خواهند بود که اعضای آن‌ها نیز فعال، مطالبه‌گر و مسئولیت‌پذیر باشند و هرچه مشارکت اعضا بیشتر باشد، به طور قطع قدرت چانه‌زنی صنف، کیفیت خدمات و میزان اثرگذاری آن در سیاست‌گذاری‌های صنعت گردشگری نیز افزایش خواهد یافت. و در یک جمع‌بندی کوتاه اینکه عضویت در تشکل‌های حرفه‌ای گردشگری، تنها پرداخت یک حق عضویت سالانه نیست؛ بلکه سرمایه‌گذاری روی اعتبار حرفه‌ای، توسعه ارتباطات، ارتقای دانش، بهره‌گیری از خدمات تخصصی و حضور مؤثر در آینده صنعت گردشگری کشور است. به همین دلیل، به همه فعالان این صنعت توصیه می‌کنم عضویت در تشکل حرفه ای مرتبط با کسب‌وکار خود را نه یک هزینه، بلکه بخشی از سرمایه‌گذاری بلندمدت برای موفقیت حرفه‌ای بدانند.

ایجاد شده: 3/مهر/1405       آخرین ویرایش: 3/مهر/1405     مقالات و یادداشت ها
بازطراحی صنعت سفر با هوش مصنوعی؛ هم‌افزایی الگوریتم و هویت انسانی در افق ۲۰۲۶

بازطراحی صنعت سفر با هوش مصنوعی؛ هم‌افزایی الگوریتم و هویت انسانی در افق ۲۰۲۶

✍🏻حسن تقی‌زاده انصاری | کارآفرین گردشگری و نایب‌رئیس شبکه جهانی متخصصین گردشگری فارسی‌زبان (شگرف) 📌 به بهانه روز جهانی گردشگری ۲۰۲۶ شعار روز جهانی گردشگری در سال ۲۰۲۶ («دستورکار دیجیتال و هوش مصنوعی برای بازطراحی گردشگری») صنعت سفر را با یک پرسش بنیادی مواجه می‌کند: آیا هوش مصنوعی صرفاً ابزاری برای سرعت‌بخشی به خدمات است، یا پیش‌ران بازتعریف شیوه تصمیم‌گیری، مدیریت مقصد و خلق تجربه؟ مفهوم «بازطراحی» فراتر از دیجیتالی‌سازی ساده است؛ این واژه دعوت به بازاندیشی در شالوده‌های برنامه‌ریزی و حکمرانی گردشگری دارد. ۱. گذار از ابزار اجرایی به شریک تصمیم‌ساز فناوری‌های پیشین (مانند رزرو آنلاین و نقشه‌های دیجیتال) اجرای تصمیمات انسان را آسان می‌کردند. در مقابل، هوش مصنوعی در «شکل‌گیری و کیفیت تصمیم» مداخله می‌کند: برای گردشگر: برنامه‌ریزی کاملاً شخصی‌سازی‌شده بر اساس بودجه، زمان و علایق. برای فعالان صنعت: پیش‌بینی دقیق تقاضا و مدیریت بهینه منابع. برای مدیران مقصد: تحلیل کلان‌داده‌ها جهت مدیریت پیش‌دستانه جریان جمعیت و جلوگیری از بحرانِ بیش‌گردشگری (Overtourism). ۲. واقعیت‌های امروز بازار جهانی توسعه هوش مصنوعی از یک ایده ذهنی به نقشه راه عملیاتی تبدیل شده است: بخش دولتی: کشورهایی مانند سنگاپور (با زیرساخت‌های متکی بر همکاری با OpenAI)، اسپانیا (با تمرکز بر کنترل هوشمند جریان مسافر) و ژاپن (پیوند رباتیک با حکمرانی پایدار) الگوهای نوینی ارائه داده‌اند. بخش خصوصی: پلتفرم‌های بزرگی نظیر Booking و Expedia هوش مصنوعی را در فرایند برنامه‌ریزی یکپارچه کرده‌اند؛ هرچند رفتار بازار نشان می‌دهد مسافران در مرحله خرید نهایی همچنان به «اعتبار برندها» تکیه می‌کنند. همچنین برنامه‌هایی مانند کاهش ضایعات غذایی در زنجیره‌های هتلداری (مانند Iberostar)، کارکرد این فناوری را در ارتقای پایداری به اثبات رسانده است. ۳. چالش‌ها و الزامات حکمرانی مسئولانه فناوری بدون چارچوب اخلاقی می‌تواند آسیب‌زا باشد. ریسک‌هایی چون بازتولید داده‌های نادرست گذشته، تشدید تمرکز مسافر در مقاصد محبوب، نقض حریم خصوصی و افزایش «شکاف دیجیتال» میان کسب‌وکارهای بزرگ و کوچک، نیازمند مداخله هوشمندانه است. ذی‌نفعان، نقش و مسئولیت کلیدی دولت‌ها و سیاست‌گذاران: ایجاد اکوسیستم امن، شفافیت الگوریتمی، حفاظت از داده‌ها و توزیع عادلانه زیرساخت‌ها (به‌جای خرید صرف فناوری). کسب‌وکارهای خصوصی: سرمایه‌گذاری در آموزش، امنیت داده و توانمندسازی داخلی جهت جلوگیری از وابستگی کامل به پلتفرم‌های بیگانه. دانشگاه‌ها و مراکز علمی: ارزیابی پیامدهای اقتصادی،اجتماعی و ایفا کردن نقش حلقه اتصال میان علوم داده، اخلاق و صنعت گردشگری. آینده؛ بازتعریف نقش انسان، نه حذف آن گردشگری ماهیتی ذاتاً انسان‌محور دارد و بر پایه کشف، ارتباط و مهمان‌نوازی استوار است. الگوریتم‌ها می‌توانند بهینه‌ترین مسیر را پیشنهاد دهند، اما هرگز جایگزین تعاملات اصیل انسانی نخواهند شد. هدف نهایی هوش مصنوعی حذف انسان نیست، بلکه سپردن امور تکراری به ماشین برای آزادسازی ظرفیت خلاقیت و مهمان‌نوازی انسان است. آینده گردشگری را نه خودِ ماشین‌ها، بلکه تصمیمات انسانی ما درباره نحوه به‌کارگیری آن‌ها تعیین خواهد کرد.

ایجاد شده: 30/شهریور/1405       آخرین ویرایش: 30/شهریور/1405     مقالات و یادداشت ها
واکاوی سودآوری حاصل از کاربردهای دیجیتال باشگاه مشتریان مبتنی بر هوش مصنوعی برای صنعت هتل‌داری ایران

واکاوی سودآوری حاصل از کاربردهای دیجیتال باشگاه مشتریان مبتنی بر هوش مصنوعی برای صنعت هتل‌داری ایران

✍🏻 سید محمد رضا حاج سید جوادی | پژوهشگر ارشد و دکتری اقتصاد- مدل سازی هوشمند از دانشگاه دولتی یو پی ام مالزی تحول دیجیتال در صنعت گردشگری و هتل‌داری در سال‌های اخیر به مرحله‌ای رسیده است که در آن فناوری نه‌تنها یک ابزار پشتیبان، بلکه یکی از عناصر اصلی مدل کسب‌وکار به شمار می‌آید. در مدل سنتی، نگاه بسیاری از هتل‌ها به مشتری عمدتاً از زمان ورود تا خروج مهمان شکل می‌گرفت؛ اطلاعات مهمان در سامانهٔ رزرو یا پروندهٔ اقامتی ثبت می‌شد و بهره‌گیری از این اطلاعات نیز غالباً به عملیات جاری هتل محدود بود. در چنین ساختاری، داده به‌عنوان یک محصول جانبیِ عملیات در نظر گرفته می‌شد، نه به‌عنوان یک دارایی راهبردی. اما گسترش پلتفرم‌های دیجیتال رزرو، شبکه‌های اجتماعی، سامانه‌های مدیریت هتل، ابزارهای ارتباط مستقیم با مشتری و افزایش تعاملات آنلاین، ساختار بازار اقامت را دگرگون کرده است. مشتری امروز پیش از انتخاب هتل، به مجموعه‌ای گسترده از اطلاعات، قیمت‌ها، تصاویر، نظرها و تجربه‌های سایر مسافران دسترسی دارد و می‌تواند گزینه‌های مختلف را با یکدیگر مقایسه کند. در چنین شرایطی، هتل دیگر صرفاً با فروش یک اتاق سروکار ندارد، بلکه با رابطه‌ای پیچیده و مستمر در سراسر چرخهٔ سفر مواجه است. در اقتصاد دیجیتال، توانایی سازمان در شناخت مشتری، پیش‌بینی نیازهای او و خلق تجربهٔ شخصی‌سازی‌شده به یکی از مهم‌ترین عوامل موفقیت تبدیل شده است. از این منظر، باشگاه مشتریان می‌تواند نقشی فراتر از ارائهٔ امتیاز و تخفیف ایفا کند. باشگاه مشتریان هوشمند می‌تواند نقطهٔ اتصال میان دادهٔ مشتری، تجربهٔ مهمان و درآمد پایدار باشد؛ به این معنا که هوش مصنوعی با پردازش حجم عظیمی از داده‌های مشتریان، الگوهای پنهان رفتار آن‌ها را کشف می‌کند و به هتل‌ها امکان می‌دهد از بازاریابی انبوه به سمت بازاریابی شخصی‌سازی‌شده حرکت کنند. این تحول، باشگاه مشتریان را از یک مرکز هزینه به موتور سودآوری و رشد پایدار تبدیل می‌کند. ۱- مبانی مفهومی باشگاه مشتریان و وفاداری مشتری باشگاه مشتریان: راهبردی ساختاریافته در بازاریابی است که برای پاداش دادن به مشتریان در ازای خریدهای مکرر و تعاملات مستمر طراحی شده است؛ هدف اصلی آن، ایجاد و تقویت وفاداری مشتری است. این مفهوم در صنعت هتل‌داری از دههٔ ۱۹۸۰ میلادی با برنامه‌های سادهٔ امتیازدهی آغاز شد و به‌تدریج به اکوسیستم‌های پیچیدهٔ داده‌محور تبدیل شده است؛ موتور اصلی این تحول، هوش مصنوعی است. وفاداری مشتری: تعهد عمیق مشتری به خرید دوبارهٔ یک محصول یا خدمت در آینده، با وجود تأثیرات موقعیتی و تلاش‌های بازاریابی رقبا برای تغییر رفتار او. وفاداری دو بعد دارد: • وفاداری رفتاری: تکرار خرید به دلیل عادت، آسودگی یا نبودِ گزینهٔ بهتر؛ این نوع وفاداری شکننده است. • وفاداری نگرشی: پیوند عاطفی و روانی مشتری با برند؛ این نوع وفاداری پایدار و سودآور است و هدف اصلی یک باشگاه مشتریان هوشمند باید ایجاد همین نوع وفاداری باشد. ارزش طول عمر مشتری (CLV): معیاری کلیدی که کل سود خالص پیش‌بینی‌شدهٔ یک مشتری در سراسر دورهٔ ارتباط او با کسب‌وکار را نشان می‌دهد. هدف اصلی باشگاه مشتریان، بیشینه‌سازی CLV است. ۲- ارزیابی یک شکاف راهبردی: پارادایم هتل‌های سنتی در برابر هتل‌های داده‌محور صنعت هتل‌داری ایران با ظرفیت اقامتی بالایی (از هتل‌های زنجیره‌ای و بین‌المللی تا اقامتگاه‌های بومی) روبه‌روست؛ بازاری رقابتی، اما کم‌بهره از ابزارهای مدیریت ارتباط با مشتری. مدل‌های سنتی وفاداری که بر پایهٔ جمع‌آوری امتیاز و ارائهٔ تخفیف‌های خطی بنا شده بودند و تنها بر توزیع انفعالی تخفیف‌های عمومی استوار بودند، در عصر اقتصاد تجربه و تحول دیجیتال، کارایی خود را کاملاً از دست داده‌اند. امروزه وفاداری دیگر یک کارت عضویت ساده نیست، بلکه «اکوسیستم دیجیتال پویایی» است که بر پایهٔ داده‌های رفتاری، برای هر مشتری سامانه‌های ارزش‌آفرین می‌آفریند. الگوی غالب رزرو در ایران، استفاده از پلتفرم‌های آنلاین داخلی است و همین الگو داده‌های ارزشمند مشتری را نزد واسطه‌ها نگه می‌دارد. در جهان نیز هتل‌هایی که مستقیماً با مهمان در ارتباط نیستند، در واقع با واگذاری داده‌های دست‌اول، قدرت قیمت‌گذاری و نبض بازاریابی خود را به واسطه‌های آنلاین رها کرده‌اند. تداوم مدل‌های سنتی، هتل‌های ایرانی را به «تأمین‌کنندهٔ زیرساخت» برای پلتفرم‌های واسطه (OTA) تبدیل کرده است. در این ساختار، داده‌های ارزشمند مشتری و بخش بزرگی از حاشیهٔ سود (۱۵ تا ۲۵ درصد کمیسیون) به واسطه‌ها می‌رسد. این وضعیت، مالکیت تجربهٔ مشتری را از هتل سلب کرده است. هر یک درصد انتقال رزرو از پلتفرم‌های واسطه به کانال مستقیم، مستقیماً به حاشیهٔ سود خالص هتل افزوده می‌شود. راه‌حل این بحران، فعال‌سازی موتور هوش مصنوعی در قلب عملیات بازاریابی هتل است. درک دقیق این جایگاه کنونی، سنگ‌بنای ترسیم نقشهٔ راه تحول هوشمند خواهد بود. سطوح چهارگانهٔ بلوغ هوشمندسازی: بیشتر هتل‌های ایران در سطح‌های ۱ و ۲ متوقف مانده‌اند: ۱. سطح ۱ - وفاداری سنتی (مدیریت دستی و کارت‌های فیزیکی): ابتدایی‌ترین شکل مدیریت مشتری است که در آن هتل عملاً هیچ شناختی از «رفتار» مهمان ندارد و تنها «تکرار خرید» ساده را می‌بیند. در این سطح، همه‌چیز بر تجربهٔ شخصیِ مدیریت هتل تکیه دارد و با تغییر مدیر، تمام دانش و شناخت از مشتریان نیز از بین می‌رود. ۲. سطح ۲ - هتل نرم‌افزارمحور (اتوماسیون پایه): در این سطح، سامانه‌های مدیریت هتل (PMS) به کار گرفته می‌شوند و اطلاعات مهمان ثبت می‌شود؛ اما تصمیم‌گیری‌ها همچنان «مدیرمحور» (n) است، نه «داده‌محور». این سطح هنوز «هوشمند» نیست؛ گزارش‌ها ایستا هستند و تنها وضعیت گذشته را نشان می‌دهند، بدون آنکه بتوانند رفتار آیندهٔ مهمان را پیش‌بینی کنند. ۳. سطح ۳ - هتل داده‌محور (بخش‌بندی و هدف‌گیری): در این سطح، اتصال جزیره‌های اطلاعاتی PMS، CRM و موتور رزرو برقرار می‌شود. هتل توانایی بخش‌بندی رفتاری می‌یابد، متناسب با نوع مسافر (مسافران کاری در برابر مسافران تفریحی/خانوادگی) واکنش نشان می‌دهد و ارسال پیشنهادهای متفاوت بر اساس هر بخش را در قالب کمپین‌های هدفمند انجام می‌دهد. ۴. سطح ۴ - هتل هوشمند (بخش تک‌نفره و وفاداری عاطفی): این سطح، اوج تکامل و شرط «بقا در آینده» است. هوش مصنوعی (AI) با تحلیل حجم عظیم داده‌ها، مفهوم «بخش تک‌نفره» را محقق می‌کند. در این سطح، هتل نه‌تنها مهمان را می‌شناسد، بلکه نیاز او را پیش‌بینی می‌کند. پژوهش‌های صنعتی نشان می‌دهند برنامه‌های وفاداری در حال گذار از سامانه‌های پیچیدهٔ امتیازمحور به اکوسیستم‌های تجربه‌محور و شخصی‌سازی‌شده هستند و هوش مصنوعی در شخصی‌سازی پاداش‌ها و ارتباطات نقش محوری دارد. ۳- کارکردهای کلیدی هوش مصنوعی: گروه‌بندی، وفاداری و فعالیت در پلتفرم‌های آنلاین هوش مصنوعی با تحلیل داده‌های گردآوری‌شده از اعضای باشگاه، خروجی‌های هوشمند تولید می‌کند که در سه دستهٔ «گروه‌بندی»، «پیش‌بینی» و «تحلیل رفتار کانالی» سازمان‌دهی می‌شوند. هر خروجی در ادامه به یک تصمیم عملیاتی متصل شده است؛ بدون اتصال به تصمیم، خروجی چیزی جز یک گزارش نیست. ۳-۱- گروه‌بندی هوشمند مشتریان مدل‌های سنتی مانند RFM (تازگی، فراوانی، مبلغ) ایستا هستند و تنها وضعیت گذشته را نشان می‌دهند. الگوریتم‌های یادگیری ماشین (نظیر خوشه‌بندی و رتبه‌بندی) می‌توانند مشتریان را بر اساس الگوهای رفتاری پیچیده در گروه‌های پویاتری طبقه‌بندی کنند؛ در عمل، بخش‌های جمعیت‌شناختی (سن، درآمد) جای خود را به بخش‌های رفتاری می‌دهند. ۳-۲- پیش‌بینی وفاداری و ارزش طول عمر مدل‌های پیش‌بینی می‌توانند با دقتی بالا تخمین بزنند که کدام مشتریان تازه به اعضای وفادار تبدیل خواهند شد و ارزش آتی آن‌ها چقدر است. این توانایی به هتل امکان می‌دهد سرمایه‌گذاری بازاریابی را بر مشتریان با پتانسیل بالا متمرکز کند. دو خروجی کلیدی از این مدل به دست می‌آید: • امتیاز پتانسیل وفاداری: برای هر عضو تازه، به‌منظور تخصیص «خوش‌آمدگوییِ» متناسب (مثلاً هدیهٔ در سطح ارتقایافته برای اعضای با پتانسیل بالا). • امتیاز ریسک ریزش: با افق پیش‌بینی ۹۰ روزه، برای فعال‌سازی خودکار کمپین نگهداشت. ۳-۳- تحلیل رفتار در OTA و تبدیل به رزرو مستقیم هوش مصنوعی می‌تواند مشتریانی را که ابتدا هتل را در یک OTA دیده‌اند و سپس مستقیماً رزرو کرده‌اند شناسایی کند. برعکسِ این الگو نیز ارزشمند است: شناسایی کسانی که در OTA قیمت‌ها را مقایسه می‌کنند و هرگز در هتل شما اقامت نکرده‌اند، تا کمپین‌های جذب با پاداش عضویت برای آن‌ها طراحی شود. ۳-۴- موتور پیشنهاد شخصی‌سازی‌شده موتور پیشنهاد، خروجی‌های بخش‌بندی و پیش‌بینی را به اقدام تبدیل می‌کند: پیشنهاد خدمات جانبی متناسب با پروفایل هر مشتری در لحظهٔ مناسب؛ مثلاً پیشنهاد رزرو اسپا برای مشتریانی که پیش‌تر از آن استفاده کرده‌اند، یا پیشنهاد خدمات پس از اقامت به اعضایی که غیرفعال شده‌اند. در اتوماسیون بازاریابی ، پیامک‌ها و پیشنهادهای شخصی بر پایهٔ محرک‌های رفتاری به‌صورت خودکار ارسال می‌شوند؛ برای نمونه، ارسال پیشنهاد ویژه یک ماه پیش از سالگرد ازدواج یا تولد مشتری.

ایجاد شده: 30/شهریور/1405       آخرین ویرایش: 30/شهریور/1405     مقالات و یادداشت ها
هتلداری نوین ایران  ؛ قسمت دوم
از اعلام یک عصر تا ترسیم یک مسیر

هتلداری نوین ایران  ؛ قسمت دوم از اعلام یک عصر تا ترسیم یک مسیر

✍🏻 به قلم | مهدی حسینی ده اصل برای هتلداری نوین ایران اگر در یادداشت نخست پذیرفتیم که هتلداری ایران در آستانه یا در میانه یک تغییر نسلی و پارادایمی قرار گرفته است، اکنون سؤال مهم‌تری پیش روی ماست: هتلداری نوین ایران دقیقاً بر چه اصولی باید بنا شود؟ «نوین» قرار نیست صرفاً صفتی برای هتل‌های مجهزتر، لابی‌های لوکس‌تر یا استفاده بیشتر از فناوری باشد. هتلداری نوین پیش از آنکه درباره ساختمان و تجهیزات باشد، درباره نگاه، انسان، مدیریت، تجربه، دانش و آینده است. اگر قرار باشد این مفهوم از یک عبارت به یک جریان فکری تبدیل شود، باید بتوان برای آن اصولی روشن تعریف کرد؛ اصولی که هم از تحولات جهانی الهام بگیرند و هم با واقعیت و ظرفیت‌های ایران سازگار باشند. به باور من، می‌توان نقطه آغاز این مسیر را در ده اصل خلاصه کرد: ۱. مهمان، اتاق نیست؛ تجربه است هتل‌داری سال‌ها بر فروش اتاق، تخت و خدمات اقامتی متمرکز بوده است. اما مسافر امروز مجموعه‌ای از تجربه‌ها را خریداری می‌کند؛ از لحظه جست‌وجو و رزرو تا ورود، اقامت، ارتباط با کارکنان، استفاده از خدمات و حتی خاطره‌ای که پس از خروج با خود می‌برد. در هتلداری نوین، محصول اصلی هتل تجربه مهمان است و اتاق فقط یکی از اجزای آن. ۲. مدیر آینده، مدیر تغییر است مدیری که فقط بتواند وضع موجود را حفظ کند، برای صنعت آینده کافی نیست. جهان با سرعتی حرکت می‌کند که مدیریت هتل به توانایی یادگیری، سازگاری، تصمیم‌گیری و ایجاد تغییر نیاز دارد. مدیر آینده کسی نیست که همه پاسخ‌ها را بداند؛ کسی است که سریع‌تر از دیگران سؤال درست را پیدا می‌کند. ۳. تجربه ارزشمند است؛ اما تجربه بدون یادگیری کافی نیست نسل‌های گذشته هتلداری، سرمایه بزرگی از تجربه برای این صنعت به جا گذاشته‌اند. اما تجربه زمانی تبدیل به مزیت می‌شود که با دانش روز همراه باشد. هتلداری نوین نه جنگ نسل‌هاست و نه حذف گذشته؛ پیوند تجربه نسل گذشته با دانش و جسارت نسل جدید است. صنعتی که یاد نمی‌گیرد، حتی اگر سال‌ها تجربه داشته باشد، در نهایت تجربه گذشته را تکرار خواهد کرد. ۴. فناوری باید در خدمت مهمان‌نوازی باشد هتل هوشمند الزاماً هتلی نیست که بیشترین تجهیزات دیجیتال را داشته باشد. فناوری زمانی ارزشمند است که اصطکاک را از مسیر مهمان حذف کند، تصمیم‌گیری را دقیق‌تر کند، کارکنان را توانمند سازد و تجربه اقامت را بهتر کند. از رزرو و پرداخت گرفته تا مدیریت انرژی، ارتباط با مشتری و خدمات پس از اقامت، فناوری باید خدمت‌رسان مهمان‌نوازی باشد؛ نه نمایشگاهی از تکنولوژی. ۵. هوش مصنوعی، همکار جدید هتلداری است هوش مصنوعی دیگر موضوعی متعلق به آینده نیست. وارد کسب‌وکار شده و دیر یا زود به یکی از اجزای جدی مدیریت هتل تبدیل خواهد شد. اما سؤال درست این نیست که «آیا هوش مصنوعی جای کارکنان هتل را می‌گیرد؟» سؤال مهم‌تر این است: کدام هتل‌ها زودتر یاد می‌گیرند کارکنان خود را با هوش مصنوعی توانمند کنند؟ از تحلیل تقاضا و قیمت‌گذاری تا بازاریابی، پاسخ‌گویی، شخصی‌سازی و تحلیل رفتار مهمان، AI می‌تواند تعریف بسیاری از مشاغل هتلداری را تغییر دهد. ۶. داده، سرمایه پنهان هتل است هر رزرو، هر اقامت، هر درخواست، هر شکایت و هر بازگشت مهمان، اطلاعاتی تولید می‌کند که می‌تواند برای تصمیم‌گیری ارزشمند باشد. هتلداری نوین باید از مدیریت صرفاً مبتنی بر شهود و تجربه، به سمت مدیریت مبتنی بر داده حرکت کند. هتلی که داده تولید می‌کند اما از آن یاد نمی‌گیرد، بخشی از سرمایه خود را بلااستفاده گذاشته است. ۷. نسل جوان، آینده صنعت نیست؛ بخشی از امروز آن است یکی از بزرگ‌ترین تغییرات هتلداری ایران، تغییر ترکیب نیروی انسانی آن است. نسل جدید با جهان دیگری بزرگ شده است؛ جهانی که در آن اطلاعات در دسترس است، مرزهای آموزشی کمرنگ شده‌اند و یک نیروی جوان می‌تواند در مدت کوتاهی با استانداردها و تجربه‌های جهانی آشنا شود. هتلداری نوین باید به این نسل فرصت اثرگذاری بدهد، نه فقط فرصت استخدام. جوانی که ایده، دانش و توانایی دارد، نباید صرفاً به دلیل کمبود سابقه، از تصمیم‌سازی کنار گذاشته شود. ۸. برند هتل از پشت درهای هتل فراتر رفته است در گذشته برند هتل بیشتر با ساختمان، نام، لوگو و تبلیغات آن شناخته می‌شد. امروز بخش بزرگی از برند در فضای دیجیتال ساخته می‌شود؛ در جست‌وجوها، شبکه‌های اجتماعی، نظرات مهمانان و تجربه‌هایی که دیگران درباره هتل روایت می‌کنند. اما یک تحول دیگر نیز در حال وقوع است: آدم‌های صنعت هم تبدیل به برند می‌شوند. مدیر، آشپز، متخصص فروش، مدیر بازاریابی و حتی کارکنان خط مقدم می‌توانند بخشی از اعتبار یک مجموعه و حتی صنعت باشند. در هتلداری نوین، پرسنال‌برندینگ دیگر یک موضوع فرعی نیست؛ بخشی از اقتصاد جدید اعتبار حرفه‌ای است. ۹.هتلداری نوین، مرز میان رشته‌ها را می‌شکند هتلداری آینده فقط به هتلداری نیاز ندارد. به فناوری، اقتصاد، بازاریابی، روان‌شناسی، طراحی تجربه، داده، هوش مصنوعی، تولید محتوا، مدیریت برند و ده‌ها دانش دیگر نیاز دارد. به همین دلیل، ورود افراد توانمند از سایر حوزه‌ها الزاماً تهدیدی برای هتلداری نیست؛ می‌تواند یکی از موتورهای تحول آن باشد. هتلداری نوین، صنعتی باز برای استعدادهای تازه است. ۱۰. ما نباید فقط مصرف‌کننده هتلداری جهان باشیم شاید مهم‌ترین اصل همین باشد. ایران نباید صرفاً تجربه کشورهای دیگر را ترجمه و کپی کند. ما باید از دانش جهانی بیاموزیم، تجربه کنیم، بومی‌سازی کنیم و در نهایت راه‌حل‌های خودمان را بسازیم. هتلداری ایران ظرفیت‌های منحصربه‌فردی دارد؛ از فرهنگ و مهمان‌نوازی گرفته تا تنوع اقلیمی، تاریخی و انسانی. مسئله این است که چگونه این ظرفیت‌ها را با دانش، فناوری و مدیریت معاصر ترکیب کنیم. هدف هتلداری نوین ایران نباید رسیدن به نسخه‌ای کپی‌شده از هتلداری دبی، استانبول، سنگاپور یا هر جای دیگر باشد. هدف، ساختن یک مدل ایرانیِ معاصر، حرفه‌ای و رقابت‌پذیر از هتلداری است. این ده اصل شاید در نگاه اول ساده به نظر برسند، اما کنار هم یک تغییر اساسی در زاویه نگاه ایجاد می‌کنند. هتلداری نوین، پروژه خرید چند نرم‌افزار، نصب چند ابزار هوشمند یا بازسازی چند هتل نیست. یک تغییر نگرش است؛ تغییری که از انسان آغاز می‌شود، با دانش ادامه پیدا می‌کند، با فناوری شتاب می‌گیرد و در نهایت باید به تجربه بهتر مهمان و کسب‌وکار رقابت‌پذیرتر منجر شود. شاید هنوز نتوان با اطمینان گفت که همه هتلداری ایران وارد این عصر شده‌اند. اما می‌توان با اطمینان بیشتری گفت که نشانه‌های این عصر در صنعت دیده می‌شوند. حالا دیگر مسئله فقط این نیست که چه کسی هتل بهتری می‌سازد. مسئله این است که چه کسی هتلداری بهتری خلق می‌کند. و شاید «هتلداری نوین ایران» دقیقاً از همین‌جا آغاز شود؛ نه از یک ساختمان، نه از یک فناوری و نه حتی از یک هتل، بلکه از تغییر نگاه ما به آینده این صنعت.

ایجاد شده: 30/شهریور/1405       آخرین ویرایش: 30/شهریور/1405     مقالات و یادداشت ها
بیمارستان‌های تأمین اجتماعی وارد بازار گردشگری سلامت می‌شوند

بیمارستان‌های تأمین اجتماعی وارد بازار گردشگری سلامت می‌شوند

به گزارش هتل نیوز؛ تفاهم‌نامه همکاری بین هگتا و معاونت درمان سازمان تأمین اجتماعی امضا شد. هدف این تفاهم‌نامه شناسایی و فعال‌سازی ظرفیت بیمارستان‌ها در حوزه گردشگری سلامت است. همچنین، ایجاد زنجیره منسجم خدمات به بیماران بین‌المللی در نظر گرفته شده است. بر اساس این همکاری، ظرفیت‌های تخصصی مراکز درمانی سازمان شناسایی و برای بازارهای هدف معرفی می‌شود. هگتا در زمینه‌های بازاریابی، گردشگری، اقامت و حمل‌ونقل همکاری خواهد کرد تا زنجیره خدمات گردشگران سلامت تکمیل شود. در این نشست، بر اجرای طرح به‌صورت پایلوت در چند مرکز درمانی تأکید شد. همچنین، تمرکز بر خدمات شاخص هر بیمارستان و شناسایی بازارهای هدف منطقه‌ای، از جمله عراق و پاکستان، مورد بحث قرار گرفت. علیرضا تابش، مدیرعامل هگتا، شکل‌گیری زنجیره کامل خدمات از بازاریابی و سفر تا اقامت و درمان را از الزامات توسعه گردشگری سلامت عنوان کرد. محمدعلی همتی، معاون درمان سازمان تأمین اجتماعی، بر استفاده از ظرفیت زنجیره بیمارستان‌های سازمان و ساماندهی خدمات تخصصی تأکید کرد.

ایجاد شده: 24/شهریور/1405       آخرین ویرایش: 24/شهریور/1405     اخبار داخلی
رکورد اعزام گردشگران شرکت تأمین؛ ۱۱ هزار و ۵۰۰ سفر داخلی در یک سال

رکورد اعزام گردشگران شرکت تأمین؛ ۱۱ هزار و ۵۰۰ سفر داخلی در یک سال

به گزارش تور نیوز؛ شرکت بین‌المللی خدمات مسافرتی و جهانگردی تأمین در سال گذشته، ۱۱ هزار و ۵۰۰ نفر را به سفرهای داخلی اعزام کرد. این اعزام‌ها از شهریور ۱۴۰۴ تا شهریور ۱۴۰۵ انجام شد. بر اساس گزارش‌ها، ۶۲۰۰ نفر از بازنشستگان سازمان تأمین اجتماعی در قالب "طرح ملی کرامت رضوی" به مشهد مقدس سفر کردند. همچنین، ۵۳۰۰ نفر دیگر نیز از مقاصد گردشگری مختلف کشور بازدید کردند. این سفرها با استفاده از ظرفیت‌های حمل‌ونقل ریلی، جاده‌ای و هوایی به مقصد شهرها و مناطق مختلفی انجام شد. مقاصد شامل رشت، انزلی، تبریز، اردبیل و کیش بود. این میزان اعزام گردشگر به همراه تنوع مقاصد، گامی در راستای توسعه گردشگری داخلی محسوب می‌شود. این اقدام همچنین به ترویج سفرهای گروهی و فراهم‌سازی امکان سفر اقتصادی و باکیفیت برای بازنشستگان و خانواده تأمین اجتماعی کمک کرده است. این موفقیت با بهره‌گیری از ظرفیت‌های مجموعه هگتا و تلاش کارکنان شرکت تأمین به دست آمده است.

ایجاد شده: 15/شهریور/1405       آخرین ویرایش: 15/شهریور/1405     اخبار داخلی
تصویب استمهال شش‌ماهه حق بیمه کسب‌وکارهای گردشگری و صنایع‌دستی

تصویب استمهال شش‌ماهه حق بیمه کسب‌وکارهای گردشگری و صنایع‌دستی

به گزارش هتل نیوز؛ علی‌اصغر شالبافیان، رئیس مرکز سرمایه‌گذاری و امور اقتصادی وزارت میراث‌فرهنگی، از تصویب استمهال شش‌ماهه حق بیمه کارفرمایی تمامی کسب‌وکارهای گردشگری و صنایع‌دستی خبر داد. این تصمیم به منظور حمایت از کسب‌وکارهای آسیب‌دیده اتخاذ شده است. هدف از این اقدام، حفظ اشتغال و تداوم فعالیت بنگاه‌های این حوزه است. این مصوبه در چارچوب هیئت امنای حساب پیشرفت و عدالت با حمایت دولت به تصویب رسید. بر اساس این مصوبه، وزارت امور اقتصادی و دارایی موظف به سپرده‌گذاری ۶۰ هزار میلیارد ریال از منابع حساب پیشرفت و عدالت در بانک‌های عامل شده است. این منابع برای تسهیلات حفظ اشتغال و یارانه سود تسهیلات کسب‌وکارهای آسیب‌دیده تخصیص می‌یابد. همچنین، وزارت میراث‌فرهنگی با همکاری سازمان تأمین اجتماعی، موظف به شناسایی کسب‌وکارهای مشمول و برنامه‌ریزی برای پرداخت شش‌ماهه حق بیمه کارفرمایی از محل یارانه سود شده است.

ایجاد شده: 15/شهریور/1405       آخرین ویرایش: 15/شهریور/1405     اخبار داخلی
بیانیه ۵۸ تشکل میراثی به هیأت امنایی شدن حافظیه و سعدیه

بیانیه ۵۸ تشکل میراثی به هیأت امنایی شدن حافظیه و سعدیه

به گزارش تور نیوز؛ ۵۸ تشکل و مؤسسه فرهنگی و میراثی در کشور نسبت به مدیریت مجموعه‌های حافظیه و سعدیه ابراز نگرانی کردند. آن‌ها در بیانیه‌ای از وزیر میراث فرهنگی خواستند تا در این تصمیم تجدیدنظر کند. این بیانیه تأکید می‌کند که مدیریت مجموعه‌های تاریخی باید با رویکردی تخصصی و حفاظتی انجام شود. تغییرات مدیریتی و سیاسی نباید تأثیری بر تصمیم‌های کارشناسی در حوزه حفاظت و مرمت بگذارد. امضاکنندگان هشدار دادند که حافظیه و سعدیه به دلیل اهمیت فرهنگی و اجتماعی خود نباید به محل آزمون و خطا تبدیل شوند. آن‌ها پیشنهاد کردند که هر الگوی جدید مدیریت ابتدا در مجموعه‌های با حساسیت فرهنگی کمتر آزمایش شود. تشکل‌های امضاکننده از وزیر میراث فرهنگی خواسته‌اند تا به واگذاری مدیریت این دو مجموعه به هیأت امنای غیرتخصصی و نامرتبط با حوزه میراث فرهنگی تجدیدنظر کند.

ایجاد شده: 13/شهریور/1405       آخرین ویرایش: 13/شهریور/1405     اخبار داخلی
جایگاه تبلیغات 1 جایگاه تبلیغات 1


کمی منتظر بمانید...