ووگ بدروم (Vogue Bodrum) یکی از محبوبترین هتلهای خانوادگی بدروم با پارک آبی بزرگ، شهربازی Candyland و باشگاه کودکان که برای خانوادههای دارای کودک گزینهای بسیار پرطرفدار محسوب میشود. لابلانش آیلند (La Blanche Island) هتلی خانوادگی با ساحل اختصاصی، استخرهای کودک، سرسرههای آبی و برنامههای سرگرمی روزانه برای کودکان و نوجوانان. بدروم هالیدی ریزورت (Bodrum Holiday Resort) مناسب خانوادهها با چندین استخر، سرسره آبی، مینیکلاب کودکان و فضای سبز گسترده برای بازی و تفریح. تایتانیک بدروم (Titanic Luxury Collection Bodrum) دارای یکی از مجهزترین باشگاههای کودکان منطقه با برنامههای آموزشی، هنری، علمی، رباتیک، استخر کودک و سرگرمی برای گروههای سنی مختلف. دوجا بدروم (Duja Bodrum) هتلی مناسب سفرهای خانوادگی با مینیکلاب، استخر کودک، برنامههای تفریحی و امکانات متنوع برای کودکان در کنار خدمات آلاینکلوسیو. کفالوکا ریزورت (Kefaluka Resort) دارای مینیکلاب اختصاصی، پارک آبی کودکان، استخر مجهز، نمایشهای کودک و برنامههای تفریحی برای سنین مختلف. سلکتوم کالرز بدروم (Selectum Colours Bodrum) هتلی خانوادگی با فضای شاد، استخرهای کودک، سرسرههای آبی، فعالیتهای گروهی و امکانات مناسب برای اقامت خانوادهها با فرزندان.
ایجاد شده: 29/تیر/1405 آخرین ویرایش: 29/تیر/1405 اخبار خارجی
به گزارش هتل نیوز ؛ مدیرعامل هتل ناز ۲ در مصاحبه اختصاصی با هتل نیوز اعلام کرد؛ بازسازی و نوسازی هتل ناز ۲ بندرعباس از ۲۰ اسفندماه ۱۴۰۴ آغاز شد و تا پایان ۲۰ تیرماه ۱۴۰۵ ادامه یافت؛ پروژهای که همزمان با شرایط دشوار جنگی کشور و در یکی از مهمترین مناطق اقتصادی و راهبردی ایران به اجرا درآمد. تصمیم به بازسازی این مجموعه با هدف تلفیق تجربه چندین ساله فعالیت هتل با استانداردهای نوین هتلداری و ارتقای کیفیت خدمات و امکانات اقامتی اتخاذ شد. در جریان این پروژه، اتاقها و فضاهای اقامتی نوسازی، امکانات رفاهی ارتقا، تجهیزات و تأسیسات بهروزرسانی و بخشهای عمومی مجموعه بهسازی شدند. ادامه اجرای این پروژه در شرایط بحرانی، بهویژه در بندرعباس، تصمیمی دشوار اما مبتنی بر باور به آینده گردشگری و ضرورت تداوم سرمایهگذاری در صنعت هتلداری بود. بازسازی هتل ناز ۲ در این مقطع زمانی، نمادی از امید، اعتماد و مسئولیتپذیری بخش خصوصی در قبال آینده گردشگری کشور به شمار میرود. پیام این پروژه به فعالان صنعت هتلداری، حفظ استانداردها، ارتقای کیفیت خدمات و تداوم سرمایهگذاری حتی در سختترین شرایط است.
ایجاد شده: 27/تیر/1405 آخرین ویرایش: 27/تیر/1405 اخبار داخلی
به گزارش هورکا نیوز ؛ ویمبلدون، بهعنوان بزرگترین و معتبرترین رقابت تنیس جهان، تنها برای ورزشکاران و برگزارکنندگان این مسابقات درآمدزایی نمیکند؛ بلکه به فرصتی اقتصادی برای صنعت مهماننوازی و کسبوکارهای شهری نیز تبدیل شده است. همزمان با برگزاری مسابقات ویمبلدون، بسیاری از رستورانها، کافهها، هتلها و قنادیهای لندن با طراحی منوها و خدمات ویژه، از فضای ایجاد شده پیرامون این رویداد جهانی بهرهبرداری میکنند. دسرهای الهامگرفته از توپ و راکت تنیس، استفاده از توتفرنگی و خامه بهعنوان نماد سنتی ویمبلدون، نوشیدنیهای اختصاصی، منوهای محدود و طراحی دکوراسیون متناسب با حال و هوای مسابقات، بخشی از اقداماتی است که کسبوکارهای حوزه هتل، رستوران و کافه برای جذب مشتریان و خلق تجربهای متفاوت به کار میگیرند. در هتلهای لوکس نیز بستههای اختصاصی تجربه ویمبلدون، شامل دسرها و خدمات ویژهای که تنها در طول دو هفته برگزاری این رویداد است ارائه میشود.
ایجاد شده: 22/تیر/1405 آخرین ویرایش: 22/تیر/1405 اخبار خارجی
حضور گسترده اسکوترهای برقی در میدان نقش جهان اصفهان، بار دیگر بحث میان کارشناسان میراث فرهنگی و مدیران شهری را درباره حدود استفاده از این فضای ثبت جهانی داغ کرده است؛ موضوعی که میان ضرورت توسعه حملونقل پاک و الزام حفاظت از یکی از مهمترین عرصههای تاریخی کشور، چالشی جدی ایجاد کرده است. میدان نقش جهان، قلب تپنده اصفهان و یکی از شاخصترین میدانهای تاریخی جهان، بیش از چهار قرن است که نهتنها بهعنوان شاهکاری از معماری و شهرسازی عصر صفوی شناخته میشود، بلکه نمونهای کمنظیر از تلفیق زندگی شهری، تجارت، آیین، فرهنگ و هنر ایرانی به شمار میرود. میدانی که ثبت آن در فهرست میراث جهانی یونسکو صرفاً به دلیل شکوه معماری چهار بنای پیرامونی آن نبوده، بلکه سازمان یونسکو این مجموعه را به دلیل حفظ یک نظام شهری منحصربهفرد، تداوم حیات اجتماعی و ارزش برجسته جهانی آن به ثبت رسانده است. در دهههای اخیر، یکی از مهمترین رویکردهای مدیریت میراث فرهنگی در شهرهای تاریخی جهان، بازگرداندن عرصههای تاریخی به عابران پیاده بوده است. از فلورانس و دوبروونیک گرفته تا بروژ، سالزبورگ، کراکوف و بخشهای تاریخی پاریس، سیاست مشترک مدیران شهری، کاهش حضور وسایل نقلیه و افزایش امنیت و آرامش شهروندان و گردشگران بوده است. این رویکرد نهتنها با هدف حفاظت از کالبد تاریخی دنبال میشود، بلکه کیفیت تجربه حضور در میراث جهانی را نیز ارتقا میدهد؛ تجربهای که در آن آرامش، امنیت و امکان مکث و تماشای میراث، بخشی از ارزش اثر تاریخی محسوب میشود. در ایران نیز طی سالهای گذشته، میدان نقش جهان بهتدریج به سمت تقویت رویکرد پیادهمداری حرکت کرده است. حذف تردد موتورسیکلتها از عرصه میدان، یکی از مهمترین مطالبات فعالان میراث فرهنگی، کسبه بازار و شهروندان بود که پس از سالها پیگیری به نتیجه رسید و بسیاری آن را گامی در راستای حفاظت از مهمترین فضای تاریخی اصفهان ارزیابی کردند. با این حال، طی دو سال گذشته، حضور گسترده اسکوترهای برقی در میدان نقش جهان، بار دیگر بحثی جدی میان کارشناسان میراث فرهنگی، معماران، شهرسازان و مدیران شهری ایجاد کرده است؛ موضوعی که تنها به یک وسیله حملونقل محدود نمیشود، بلکه پرسشهای مهمتری را درباره فلسفه پیادهراه، نحوه مدیریت عرصههای ثبت جهانی، حقوق عابران پیاده، امنیت گردشگران و نسبت میان توسعه گردشگری و حفاظت از میراث جهانی مطرح میکند. اگرچه اسکوترهای برقی در بسیاری از شهرهای جهان بهعنوان یکی از شیوههای حملونقل پاک شناخته میشوند، اما تقریباً در همه این شهرها استفاده از آنها تابع ضوابط سختگیرانهای همچون تعیین مسیر اختصاصی، محدودیت سرعت، نظارت هوشمند، اولویت مطلق عابر پیاده و ممنوعیت ورود به بسیاری از عرصههای تاریخی است. از همین رو، کارشناسان معتقدند نمیتوان صرف وجود اسکوتر در برخی شهرهای اروپایی را دلیلی بر امکان استفاده آزادانه از آن در یک میدان ثبت جهانی دانست؛ زیرا هر فضای تاریخی، اقتضائات حفاظتی و مدیریتی خاص خود را دارد. میدان تاریخی، فضای چندمنظوره است؛ اما نه برای هر نوع فعالیت شعله وحدتپور، کنشگر میراث فرهنگی، عضو ایکوموس ایران و دانشآموخته دکترای مرمت بناها و بافتهای تاریخی، در گفتوگو با پیام ما با تأکید بر اینکه برداشتهای امروز از مفهوم چندمنظوره بودن میدان نقش جهان با واقعیت تاریخی آن فاصله دارد، اظهار کرد: میدان نقش جهان از ابتدای شکلگیری خود فضایی انعطافپذیر بوده، اما انعطافپذیری هرگز به معنای پذیرش هر نوع کاربری نیست. این میدان در دوره صفوی محل برگزاری بازی چوگان، آیینهای رسمی، رژههای نظامی، جشنهای حکومتی و مراسم عمومی بوده، اما هیچیک از این کاربریها به صورت همزمان یا بدون برنامه در میدان جریان نداشته است. وی افزود: هر یک از این فعالیتها زمان، نظم و ضابطه مشخصی داشتهاند و در هنگام برگزاری یک رویداد، سایر فعالیتها متوقف میشد. بنابراین استناد به گذشته تاریخی میدان برای توجیه هر نوع استفاده امروزی، برداشت دقیقی از تاریخ شهرسازی ایران نیست. این پژوهشگر حوزه مرمت بناهای تاریخی ادامه داد: حتی در دوره پهلوی که میدان بهعنوان یک پارک شهری مورد استفاده قرار گرفت نیز این تغییر کاربری به معنای بیضابطه شدن فضا نبود. هیچگاه قرار نبوده است که یک فضای عمومی تاریخی میزبان همه فعالیتهای ممکن باشد. همانگونه که نمیتوان انتظار داشت همه برنامههای ورزشی، تفریحی، آیینی و اجتماعی یک شهر در یک میدان تاریخی متمرکز شود، ورود هر وسیله یا فعالیت جدید نیز نیازمند ارزیابی کارشناسی است. وحدتپور با اشاره به حذف موتورسیکلتها از میدان نقش جهان گفت: حدود دو سال و نیم پیش، با مطالبه جدی مردم، فعالان میراث فرهنگی، کسبه بازار و همراهی دستگاههای مسئول، تردد موتورسیکلتها از میدان حذف شد و این اقدام، گام مهمی در تبدیل میدان به یک فضای پیادهمدار بود؛ فضایی که عابر پیاده بتواند بدون نگرانی، با آرامش و امنیت در آن حرکت کند. وی تصریح کرد: هنوز آثار مثبت این تصمیم به طور کامل نمایان نشده بود که اسکوترها وارد میدان شدند و اکنون همان دغدغههایی که پیشتر درباره موتورسیکلتها وجود داشت، با شکل دیگری دوباره در حال تکرار است؛ با این تفاوت که این بار بسیاری تصور میکنند چون اسکوتر وسیلهای برقی است، بنابراین حضور آن در یک میدان تاریخی نیز بدون اشکال خواهد بود؛ در حالی که موضوع اصلی صرفاً نوع موتور محرکه نیست، بلکه امنیت، شأن فضای تاریخی و کیفیت حضور عابران است. پیادهراه، بدون امنیت معنایی ندارد موضوع حضور اسکوترها در میدان نقش جهان تنها از منظر حفاظت میراث فرهنگی قابل بررسی نیست. این مسئله یکی از موضوعات مهم در ادبیات معاصر شهرسازی و طراحی فضاهای عمومی نیز به شمار میرود؛ جایی که میان توسعه شیوههای نوین حملونقل، حقوق عابران پیاده و حفظ کیفیت فضاهای عمومی باید تعادلی پایدار برقرار شود. در بسیاری از شهرهای اروپایی که امروز بهعنوان الگوی پیادهراهسازی شناخته میشوند، ورود اسکوترهای اشتراکی ابتدا با استقبال روبهرو شد، اما افزایش تصادفها، مزاحمت برای عابران، اشغال فضاهای عمومی و کاهش احساس امنیت، مدیران شهری را به سمت تدوین مقررات سختگیرانهتر سوق داد؛ مقرراتی که در برخی شهرها حتی به ممنوعیت کامل اسکوتر در بخشهای تاریخی انجامید و در برخی دیگر تنها استفاده در مسیرهای اختصاصی، با سرعت محدود و تحت نظارت را مجاز دانست. پیروز حناچی، معمار، استاد دانشگاه و از صاحبنظران شناختهشده حوزه شهرسازی، معتقد است اصل مسئله نه مخالفت یا موافقت با اسکوتر، بلکه نحوه مدیریت حضور آن در قلمرو عمومی است. وی در گفتوگو با ما اظهار کرد: دوچرخه و اسکوتر از جمله پدیدههایی هستند که طی دو دهه اخیر در بسیاری از شهرهای دنیا گسترش یافتهاند. البته درباره اسکوتر، به دلیل سرعت بالاتر و ویژگیهای خاص آن، مسائل ایمنی جدیتری مطرح شده است و امروز حتی در کشورهای اروپایی نیز یکی از مهمترین موضوعات مورد بحث، تدوین مقررات مشخص برای استفاده از این وسایل است. میدان نقش جهان، فضای عبور نیست؛ فضای مکث است حناچی با اشاره به جایگاه ویژه میدان نقش جهان در نظام شهرسازی ایران اظهار کرد: باید به این نکته توجه داشت که کارکرد اصلی چنین میدانی، ایجاد امکان حضور، مکث، تماشا و تعامل اجتماعی است. مردم به میدان نقش جهان نمیآیند که صرفاً از نقطهای به نقطه دیگر بروند، بلکه میآیند تا از کیفیت فضا، معماری، چشمانداز تاریخی و محیط فرهنگی آن استفاده کنند. وی ادامه داد: طبیعی است که همه افراد توانایی پیادهروی طولانی ندارند و برخی ممکن است برای جابهجایی به وسیله کمکی نیاز داشته باشند، اما این موضوع نیز باید در قالب یک نظام مشخص مدیریت شود. همانگونه که درشکههای میدان نیز با مسیر مشخص، تعداد محدود و هویت تاریخی خود فعالیت میکنند، درباره سایر شیوههای جابهجایی نیز باید ضابطه وجود داشته باشد. این استاد دانشگاه افزود: اگر تقاضای واقعی برای استفاده از اسکوتر وجود دارد، پیش از هر اقدامی باید بررسی شود که آیا این تقاضا با مأموریت و ظرفیت میدان نقش جهان همخوانی دارد یا خیر. پس از آن نیز باید درباره مسیر حرکت، سرعت مجاز، شیوه نظارت و حقوق عابر پیاده تصمیمگیری شود. نمیتوان اجازه داد کل فضای میدان در اختیار یک وسیله قرار گیرد و بعد انتظار داشت تعارضی میان کاربران مختلف به وجود نیاید. وی با اشاره به تجربه برخی شهرهای اروپایی گفت: در شهرهایی مانند پاریس، توسعه مسیرهای دوچرخه و اسکوتر بر اساس مطالعات شهری، نظرسنجی از شهروندان و ارزیابی آثار آن انجام میشود. حتی در آنجا نیز با افزایش حوادث، مقررات سختگیرانهتری برای استفاده از اسکوتر وضع شده است. بنابراین اگر از تجربه جهانی سخن میگوییم، باید همه ابعاد آن را ببینیم، نه صرفاً حضور این وسیله در برخی خیابانها. میراث جهانی، پیش از هر چیز به آرامش نیاز دارد آنچه دو دیدگاه پیشین را به یکدیگر نزدیک میکند، تأکید بر مفهوم امنیت و کیفیت حضور انسان در عرصههای تاریخی است؛ مفهومی که در اسناد بینالمللی حفاظت از میراث فرهنگی نیز بارها بر آن تأکید شده است. مراکز تاریخی موفق جهان، پیش از آنکه به دنبال افزودن کاربریهای جدید باشند، تلاش میکنند آرامش، خوانایی و هویت تاریخی این فضاها را حفظ کنند. محمدحسین طالبیان، دبیر کمیته ملی حفاظت از بناها و محوطههای تاریخی ایران و معاون پیشین میراث فرهنگی کشور، نیز با همین رویکرد به موضوع نگاه میکند. او معتقد است مهمترین وظیفه مدیریت مراکز تاریخی، ایجاد محیطی امن، آرام و متناسب با شأن میراث فرهنگی برای خانوادهها، شهروندان و گردشگران است. طالبیان در گفتوگو با ما اظهار کرد: در همه کشورهای دنیا تلاش میشود مراکز تاریخی تا حد امکان به فضاهایی آرام، ایمن و مناسب برای حضور مردم تبدیل شوند. هر اندازه این فضاها آرامتر باشند، هم حرمت تاریخ بهتر حفظ میشود و هم کیفیت تجربه بازدیدکنندگان افزایش پیدا میکند. وی افزود: هر عاملی که این آرامش را بر هم بزند، باید با نگاه کارشناسی مورد بررسی قرار گیرد. مدیریت میراث فرهنگی صرفاً حفاظت از کالبد بناها نیست، بلکه حفاظت از کیفیت حضور انسان در این فضاها نیز بخشی از مأموریت آن محسوب میشود. حفاظت از میراث جهانی، آزمونی برای حکمرانی شهری آنچه از مجموع دیدگاهها برمیآید، مخالفت با فناوری یا حملونقل پاک نیست؛ بلکه تأکید بر این اصل است که هر فناوری و هر کاربری باید متناسب با هویت و ظرفیت مکان تاریخی تعریف شود. اکنون پرسش اصلی این است: آیا حضور گسترده اسکوترهای برقی در میدان نقش جهان با فلسفه پیادهراه، الزامات حفاظت از یک اثر ثبت جهانی و حق شهروندان برای تجربه آرام و ایمن سازگار است یا خیر؟ پاسخ به این پرسش، بیش از آنکه در تقابل دیدگاهها باشد، در تدوین ضوابط روشن، مطالعات شهری و گفتوگوی میان مدیران شهری، متخصصان میراث فرهنگی و جامعه مدنی نهفته است؛ مسیری که بسیاری از شهرهای تاریخی جهان پیشتر پیمودهاند. ✍🏻 کوروش دیباج؛ روزنامه نگار
ایجاد شده: 22/تیر/1405 آخرین ویرایش: 22/تیر/1405 مقالات و یادداشت ها
به گزارش فلای نیوز ؛ در راستای ارتقای کیفیت خدمات، تکریم حقوق مسافران و بهبود فرآیندهای فرودگاهی، هواپیمایی کیش از راهاندازی کانترهای اختصاصی پذیرش (Priority Check-in) در فرودگاه بینالمللی کیش خبر داد. این طرح با هدف ارائه خدمات سریعتر، آسانتر و متمایز به مسافران و در چارچوب رویکرد مشتریمدارانه هواپیمایی کیش با شعار "ما به شما اهمیت میدهیم" اجرایی شده است. بر اساس این طرح، خدمات پذیرش اختصاصی برای دو گروه از مسافران شامل مسافران کلاس تجاری و دارندگان کارت کیشوندی فراهم شده است تا ضمن کاهش زمان انتظار، فرآیند پذیرش با سهولت و کیفیت بیشتری انجام شود. کانتر اختصاصی پذیرش با اختصاص فضای مشخص در کانتر شماره ۱۵ فرودگاه بینالمللی کیش، امکان ارائه خدمات متمرکز و بهینه را برای مسافران این دو گروه فراهم کرده و گامی در مسیر استانداردسازی خدمات فرودگاهی و افزایش رضایتمندی مسافران به شمار میرود.
ایجاد شده: 22/تیر/1405 آخرین ویرایش: 22/تیر/1405 اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز ؛ "محمد خالد" مدیر فرانتآفیس هتلهای ماریوت بونووی در دبی در مصاحبه ای اختصاصی گفت : بسیاری از مهمانان هنگام ورود به یک اتاق تمیز، انتظار دارند همهچیز بینقص باشد، اما هرگز نمیبینند که همین اتاق تنها ۲۵ دقیقه قبل چه شرایطی داشته است. باقیمانده غذا روی زمین، زبالههای پراکنده، حولههای خیس رهاشده، لکههای لوازم آرایشی روی حولهها و مبلمان، تختهای کاملاً بههمریخته و وسایل شخصی جا مانده، تنها بخشی از صحنهای است که کارکنان خانهداری با آن روبهرو میشوند. با وجود این شرایط، نیروهای خانهداری باید در کوتاهترین زمان ممکن، اتاق را به فضایی کاملاً تمیز، مرتب و آماده پذیرایی از مهمان بعدی تبدیل کنند. خانهداری یکی از سختترین مشاغل صنعت هتلداری است؛ ساعتهای کاری طولانی، جابهجایی وسایل سنگین، فشار مداوم، آمادهسازی پیاپی اتاقها و کار بدون وقفه، بخشی از واقعیت روزانه این حرفه است. با این حال، اگر تنها یک تار مو یا کوچکترین نقصی در اتاق باقی بماند، نخستین فردی که مورد سرزنش قرار میگیرد، خدمتکار اتاق است. اندکی احترام و مهربانی میتواند تفاوت بزرگی ایجاد کند؛ انداختن زبالهها در سطل، جمع کردن وسایل شخصی پیش از خروج، مرتب کردن تخت در صورت امکان، برهم نزدن کامل نظم اتاق، سلام کردن، تشکر یا حتی گذاشتن یک یادداشت کوتاه، رفتارهایی ساده اما ارزشمند هستند. شاید این اقدامات از نگاه مهمانان کوچک به نظر برسد، اما برای یک نیروی خانهداری که ساعتها کار فیزیکی انجام داده، همین رفتارهای ساده ارزش و تأثیر فراوانی دارد. کارکنان خانهداری انسان هستند؛ نه افرادی نامرئی و نه خدمتکارانی که بتوان با نگاهی از بالا با آنها رفتار کرد. آنها هر روز با تلاش فراوان، آسایش و آرامش مهمانان را فراهم میکنند. اتاقهای تمیز هتل با جادو آماده نمیشوند؛ بلکه حاصل تلاش بیوقفه افرادی هستند که در پشت صحنه، با وجود خستگی جسمی، همهچیز را بهموقع برای مهمانان آماده میکنند. احترام و قدردانی هیچ هزینهای ندارد، اما میتواند روز کاری یک نیروی خانهداری را دلگرمکنندهتر و ارزشمندتر کند.
ایجاد شده: 10/تیر/1405 آخرین ویرایش: 10/تیر/1405 اخبار داخلی
زنجیره هتلداری ماریوت اینترنشنال با افتتاح هتل JW Marriott Ranthambore Resort & Spa در هند، تعداد هتلها و اقامتگاههای خود را در سراسر جهان به ۱۰ هزار واحد رساند؛ دستاوردی که در آستانه صدمین سال تأسیس این شرکت رقم خورده است. این هتل که در نزدیکی پارک ملی رانتامبور در ایالت راجستان قرار دارد، دارای ۱۲۷ واحد اقامتی شامل ویلاهای اختصاصی است و شمار هتلهای برند JW Marriott را نیز به بیش از ۱۳۰ هتل در جهان افزایش داده است. ماریوت در حال حاضر ۱۹۲ هتل در خاورمیانه و بیش از ۲۶۰ هتل در منطقه خاورمیانه و آفریقا تحت مدیریت دارد که با احتساب ترکیه، این تعداد به بیش از ۴۰۰ هتل میرسد. رئیس و مدیرعامل ماریوت، با اشاره به این موفقیت گفت: این شرکت در طول ۹۹ سال، از یک غرفه کوچک فروش نوشیدنی با تنها ۹ صندلی، به بزرگترین مجموعه هتلداری جهان با حضور در ۱۴۶ کشور و قلمرو تبدیل شده است.
ایجاد شده: 6/تیر/1405 آخرین ویرایش: 6/تیر/1405 اخبار خارجی
به گزارش هتل نیوز ؛ طرفداران دنیای جادوگری هری پاتر بهزودی میتوانند تجربهای متفاوت از اقامت را در آلمان تجربه کنند. مجموعه تفریحی لگولند آلمان اعلام کرده است که نخستین هتل اختصاصی جهان با تم کامل هری پاتر را در قالب پروژهای مشترک با شرکتهای برادران وارنر و مرلین اینترتینمنتس احداث خواهد کرد. این هتل در مجموعه لگولند واقع در شهر گونتسبورگ ایالت بایرن ساخته میشود و همزمان با افتتاح نخستین بخش «لگو هری پاتر» جهان، پذیرای گردشگران خواهد بود. طراحی اتاقها با الهام از چهار گروه اصلی مدرسه هاگوارتز شامل گریفیندور، اسلترین، ریونکلاو و هافلپاف انجام خواهد شد. همچنین فضاهای عمومی هتل با استفاده از هزاران سازه لگویی و عناصر برگرفته از دنیای جادوگری طراحی میشوند تا حس حضور در قلعه هاگوارتز را برای مهمانان تداعی کنند. این پروژه بخشی از سرمایهگذاری جدید صنعت گردشگری اروپا بر روی «گردشگری تجربهمحور» و جاذبههای مبتنی بر برندهای محبوب جهانی محسوب میشود؛ حوزهای که در سالهای اخیر نقش مهمی در جذب خانوادهها و گردشگران بینالمللی ایفا کرده است. افتتاح این هتل برای سال ۲۰۲۶ برنامهریزی شده است.
ایجاد شده: 6/تیر/1405 آخرین ویرایش: 6/تیر/1405 اخبار خارجی
به گزارش هتل نیوز ؛ شرکت فناوری Pudu Robotics از برنامه خود برای راهاندازی نخستین هتل کاملاً رباتیک جهان تا سال ۲۰۲۷ خبر داد؛ پروژهای که میتواند چشمانداز صنعت هتلداری و گردشگری هوشمند را دگرگون کند. هتل جدید در یک جزیره مصنوعی ساخته خواهد شد و تمامی خدمات آن، از پذیرش مهمانان و حمل چمدانها گرفته تا نظافت اتاقها، سرو غذا و مدیریت عملیات روزانه، بدون حضور نیروی انسانی و با استفاده از رباتها انجام میشود. این مجموعه اقامتی شامل ۴۴ اتاق لوکس، رستوران، باشگاه و فضاهای تفریحی خواهد بود و فعالیت آن بر پایه مدل هوش مصنوعی اختصاصی PuduFM 1.0 مدیریت میشود. هدف از اجرای این پروژه، ارائه تجربهای کاملاً هوشمند و خودکار برای مسافران و کاهش وابستگی به نیروی انسانی در صنعت هتلداری عنوان شده است.
ایجاد شده: 6/تیر/1405 آخرین ویرایش: 6/تیر/1405 اخبار خارجی
به گزارش هتل نیوز ؛ هتل پنجستاره پویا کیش با ۹۵ درصد پیشرفت فیزیکی، در آیندهای نزدیک به بهرهبرداری خواهد رسید. این پروژه اقامتی در ۱۵ طبقه طراحی و اجرا شده و با برخورداری از امکانات رفاهی مدرن از جمله رستوران، کافیشاپ، استخر، سونا، جکوزی و پارکینگ اختصاصی، آماده میزبانی از گردشگران جزیره کیش است. بر اساس اعلام مجریان پروژه، معماری شاخص و نمای سفیدرنگ این هتل، جلوهای متفاوت در بافت گردشگری جزیره ایجاد کرده و میتواند به یکی از نمادهای جدید اقامتی کیش تبدیل شود. هتل پویا کیش در زمره پروژههای شاخص هتلداری این جزیره، بهعنوان یکی از مجموعههای پنجستاره در حال تکمیل معرفی شده است. تصویر آرشیوی است
ایجاد شده: 6/تیر/1405 آخرین ویرایش: 6/تیر/1405 اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز ؛ هتل پنجستاره مرکوری کیش، یکی از جدیدترین پروژههای لوکس اقامتی جزیره، بهزودی افتتاح خواهد شد. این هتل در ۱۴ طبقه و با ۱۴۰ واحد اقامتی مدرن در قلب نوار سیاحتی کیش احداث شده و با چشماندازی به خلیج فارس، خدمات متنوعی را به گردشگران ارائه میدهد. یکی از ویژگیهای منحصربهفرد هتل مرکوری، طراحی برخی اتاقها با امکان حمام آفتاب اختصاصی و استفاده از ماسههای طبیعی دریا در فضای داخلی واحدهاست که تجربهای متفاوت از اقامت را برای مهمانان فراهم میکند. این مجموعه همچنین با برخورداری از ۸ سوئیت رویال، باغ استوایی، رستورانها و کافیشاپهای متنوع، استخر روباز، مرکز اسپا، روفگاردن و سالنهای همایش و مراسم، در شمار لوکسترین هتلهای در حال افتتاح جزیره کیش قرار میگیرد.
ایجاد شده: 27/خرداد/1405 آخرین ویرایش: 27/خرداد/1405 اخبار داخلی
یادداشت اختصاصی تابستان روزگاری فصل کشف بود؛ فصل دویدن در کوچهها، لمس طبیعت، سفرهای خانوادگی، تجربه ناشناختهها و آموختن از دل زندگی. اما به نظر میرسد امروز تابستان برای بخش قابل توجهی از خانوادهها، بهویژه در طبقات مرفه و الیت جامعه، به میدان مسابقهای پرهزینه برای خرید آموزش تبدیل شده است؛ مسابقهای که گاهی بیش از آنکه دغدغه یادگیری داشته باشد، رنگ و بوی چشموهمچشمی و نمایش جایگاه اجتماعی به خود گرفته است. در سالهای اخیر، با افزایش تعطیلیهای مکرر مدارس به دلایل مختلف از آلودگی هوا و شرایط جوی گرفته تا بحرانها و رخدادهای پیشبینینشده، بسیاری از خانوادهها نسبت به کیفیت و استمرار آموزش رسمی دچار نگرانی شدهاند. توسعه آموزشهای آنلاین نیز اگرچه در ظاهر راهکاری برای جبران این خلأ بود، اما در عمل بار سنگینی را بر دوش والدین گذاشت؛ والدینی که ناچار شدند هم نقش پدر و مادر را ایفا کنند و هم نقش معلم، ناظر و مدیر آموزشی فرزندان خود را. در چنین شرایطی، بازار جدیدی شکل گرفته است؛ بازاری که بر نگرانی خانوادهها سوار شده و هر روز با نامی تازه ظاهر میشود. کلاسهای مهارت زندگی، هوش، خلاقیت، رباتیک، هوش مصنوعی، زبانهای متعدد، ریاضیات پیشرفته، برنامهنویسی، کارآفرینی کودک، کوچینگ نوجوانان و دهها عنوان جذاب دیگر که گاه بدون پشتوانه علمی مشخص و بدون نظام ارزیابی شفاف، با شهریههای سنگین به خانوادهها عرضه میشوند. آنچه نگرانکننده است، صرفاً هزینههای مالی این آموزشها نیست؛ بلکه تبدیل شدن آموزش به کالایی برای نمایش و رقابت اجتماعی است. در بسیاری از دورهمیها، گفتوگو درباره مقصد سفر خانوادگی جای خود را به مقایسه تعداد کلاسها، مربیان خصوصی و شهریههای پرداختی داده است. گویی هرچه برنامه کودک فشردهتر و گرانتر باشد، والدین موفقتر تلقی میشوند. اما پرسش اساسی اینجاست: آیا کودکان واقعاً به این حجم از آموزش نیاز دارند؟ بسیاری از پژوهشهای حوزه رشد کودک نشان میدهند که یادگیری صرفاً در کلاس درس اتفاق نمیافتد. طبیعت، سفر، بازی، تعاملات اجتماعی، مشاهده محیط و تجربه مستقیم جهان پیرامون از مهمترین ابزارهای یادگیری در دوران کودکی هستند. کودکی که در جنگل قدم میزند، با فرهنگهای مختلف آشنا میشود، در یک روستای بومی زندگی را از نزدیک میبیند، ستارهها را رصد میکند یا مسیر یک رودخانه را دنبال میکند، در حال آموختن مهارتهایی است که هیچ کلاس آنلاینی قادر به انتقال کامل آن نیست. گردشگری آموزشی و سفرهای تجربهمحور در بسیاری از کشورهای توسعهیافته به بخشی از نظام تربیتی تبدیل شدهاند. آنها دریافتهاند که جهان واقعی بزرگترین کلاس درس کودکان است. اما ما در حالی کودکان را از طبیعت، سفر و تجربه محروم میکنیم که ساعتهای بیشتری را در کلاسهایی میگذرانند که گاه خروجی و اثربخشی آنها نیز بهدرستی سنجیده نمیشود. از سوی دیگر، رشد قارچگونه برخی مراکز آموزشی غیررسمی و دورههای فاقد استانداردهای مشخص، زنگ خطری جدی است. بازاری که در آن ترس والدین از عقب ماندن فرزندشان به فرصتی اقتصادی تبدیل شده و رقابتی فشرده برای فروش آموزش شکل گرفته است. در چنین فضایی، بیش از آنکه کودک محور تصمیمگیری باشد، اضطراب والدین به موتور محرک بازار تبدیل میشود. نگرانی زمانی جدیتر میشود که بخش قابل توجهی از این بازار آموزشی در فضایی خاکستری و خارج از نظام نظارتی مؤثر فعالیت میکند. امروز والدین با انبوهی از دورهها، کارگاهها، کلاسها و بستههای آموزشی مواجهاند که بسیاری از آنها فاقد استانداردهای مشخص ارزیابی، نظام اعتبارسنجی شفاف و سازوکار سنجش کیفیت هستند. در موارد متعددی نیز مشخص نیست مدرسان و عرضهکنندگان این خدمات بر اساس چه معیارهای تخصصی و حرفهای انتخاب یا تأیید صلاحیت شدهاند. از سوی دیگر، گسترش فعالیتهای آموزشی با عناوین متنوع و بعضاً بدون مجوزهای لازم یا خارج از چارچوبهای متعارف آموزشی، به بازاری چند هزار میلیاردی تبدیل شده که نظارت مؤثر و هماهنگ بر آن چندان مشهود نیست. در چنین شرایطی، خانوادهها ناچارند تنها بر تبلیغات، توصیههای شفاهی یا فضای مجازی تکیه کنند؛ فضایی که در آن تشخیص آموزش واقعی از بازاریابی حرفهای روزبهروز دشوارتر میشود. نتیجه این وضعیت، شکلگیری نوعی اضطراب آموزشی در جامعه است؛ اضطرابی که به جای آنکه کودکان را به سمت یادگیری عمیق و تجربههای واقعی سوق دهد، آنان را در چرخهای از کلاسها، دورهها و برنامههای فشرده گرفتار میکند؛ چرخهای که گاه بیش از آنکه به رشد کودک کمک کند، به ددزایی فروشندگان آموزش منجر میشود. شاید به همین دلیل است که در بسیاری از کشورها، گرایش به آموزشهای خانگی یا هوماسکولینگ رو به افزایش است. نه به معنای حذف مدرسه، بلکه به معنای بازتعریف یادگیری و بازگرداندن نقش خانواده در فرآیند آموزش. خانوادههایی که ترجیح میدهند بخشی از آموزش فرزندانشان از دل تجربه، سفر، مطالعه آزاد، فعالیتهای میدانی و کشف جهان واقعی شکل بگیرد. تابستان قرار نیست نسخه فشردهای از سال تحصیلی باشد. تابستان فرصتی است برای زندگی کردن، نه صرفاً درس خواندن. فرصتی برای ساختن خاطره، کشف استعدادها، تقویت خلاقیت و آموختن از جهان واقعی. شاید وقت آن رسیده باشد که از خود بپرسیم: آیا کودکان ما واقعاً در حال یادگیری هستند یا فقط در مسابقهای شرکت کردهاند که بزرگترها برای نمایش موفقیت خود طراحی کردهاند؟ اگر پاسخ سؤال دوم باشد، باید منتظر نسلی باشیم که رزومهای پُر از کلاس و مدرک دارد، اما فرصت تجربه کردن زندگی را از دست داده است.
ایجاد شده: 26/خرداد/1405 آخرین ویرایش: 26/خرداد/1405 مقالات و یادداشت ها