نتایج جستجو...
دونرکباب برند گردشگری خوراک برلین

دونرکباب برند گردشگری خوراک برلین

به گزارش هورکا نیوز ؛ شهر برلین در سال‌های اخیر، علاوه بر جاذبه‌های تاریخی و فرهنگی، به یکی از مهم‌ترین مقاصد گردشگری خوراک در اروپا تبدیل شده و دونرکباب به نمادی از فرهنگ غذایی خیابانی این شهر بدل شده است. در حال حاضر بیش از هزار فروشگاه دونرکباب در نقاط مختلف برلین فعالیت می‌کنند؛ غذایی که ریشه آن به مهاجران ترک‌تبار دهه ۱۹۷۰ میلادی بازمی‌گردد و امروز به بخشی جدایی‌ناپذیر از هویت غذایی پایتخت آلمان تبدیل شده است. کارشناسان گردشگری خوراک معتقدند ترکیب نان تازه، گوشت طعم‌دار، سبزیجات و انواع سس‌ها، در کنار قیمت مناسب و دسترسی آسان، دونرکباب را به یکی از محبوب‌ترین غذاهای خیابانی برلین برای گردشگران و شهروندان تبدیل کرده است. فرهنگ شب‌زنده‌داری در برلین نیز نقش مهمی در محبوبیت این غذا ایفا کرده؛ به‌طوری‌که دونرکباب برای بسیاری از گردشگران، انتخاب اصلی وعده‌های آخر شب پس از گشت‌وگذار شهری محسوب می‌شود.

ایجاد شده: 2/خرداد/1405       آخرین ویرایش: 2/خرداد/1405     اخبار خارجی
برگزاری همایش صلح، معلولیت و گردشگری دسترس‌پذیر در موزه صلح تهران

برگزاری همایش صلح، معلولیت و گردشگری دسترس‌پذیر در موزه صلح تهران

به گزارش هتل نیوز ؛ همایش صلح، معلولیت و گردشگری دسترس‌پذیر در موزه‌هاظ همزمان با روز جهانی موزه و هفته میراث‌فرهنگی، با هدف بررسی ظرفیت‌های گردشگری برای توان‌یابان و توسعه دسترس‌پذیری در فضاهای فرهنگی و موزه‌ای برگزار می‌شود. این رویداد با حضور مسئولان، فعالان حوزه گردشگری، میراث‌فرهنگی و جامعه معلولان کشور، همراه با رونمایی از کتاب تخصصی حوزه پاراتور برگزار خواهد شد. بخش‌های اصلی این همایش شامل؛ سخنرانی مسئولان و کارشناسان نمایش کلیپ‌های تخصصی رونمایی از کتاب گردشگری دسترس‌پذیر  بررسی ظرفیت‌های گردشگری برای سالمندان و افراد دارای معلولیت توسعه موزه‌ها و فضاهای فرهنگی دسترس‌پذیر زمان برگزاری: یکشنبه ۳ خرداد ۱۴۰۵ | ساعت ۱۵ تا ۱۷ مکان برگزاری: تهران، موزه صلح تهران، سالن آمفی‌تئاتر، ضلع شمالی پارک شهر

ایجاد شده: 2/خرداد/1405       آخرین ویرایش: 2/خرداد/1405     اخبار داخلی
توسعه گردشگری بومی از مهم‌ترین دستاوردهای کشور به شمار می‌رود

توسعه گردشگری بومی از مهم‌ترین دستاوردهای کشور به شمار می‌رود

به گزارش هتل نیوز ؛ "یاور عبیری" رئیس جامعه اقامتگاه‌های بوم‌گردی کشور در همایش روز ملی بوم گردی گفت : بوم‌گردی‌ها مأمن و تکیه‌گاه فرهنگی مردم ایران هستند و توسعه گردشگری بومی از مهم‌ترین دستاوردهای کشور در سال‌های اخیر به شمار می‌رود. او افزود : امروز بیش از هر زمان دیگری نیاز به ترسیم افق روشن برای گردشگری بومی وجود دارد و بوم‌گردی‌ها باید به‌عنوان نماد هویت ایرانی و پیشران توسعه فرهنگی و اجتماعی تثبیت شوند. عبیری تاکید کرد : گنجاندن نام بوم‌گردی‌ها در تبصره ۱۵ به‌عنوان تأسیسات گردشگری، اقدامی مهم و راهبردی در مسیر تقویت جایگاه حقوقی و حرفه‌ای این حوزه محسوب می‌شود. رئیس جامعه اقامتگاه‌های بوم‌گردی کشور در پایان گفت : این اقدام با پیگیری‌های وزیر میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی محقق شده و گامی مؤثر در حمایت ساختاری از بوم‌گردی‌ها به شمار می‌رود.

ایجاد شده: 30/اردیبهشت/1405       آخرین ویرایش: 30/اردیبهشت/1405     اخبار داخلی
وقتی بزرگ‌ترین رویداد فوتبالی جهان در آزمون مهمان‌نوازی مردود می‌شود

وقتی بزرگ‌ترین رویداد فوتبالی جهان در آزمون مهمان‌نوازی مردود می‌شود

جام جهانی ۲۰۲۶ قرار بود جشن جهانی سفر، فرهنگ و مهمان‌نوازی باشد؛ رویدادی که میلیون‌ها هوادار از سراسر جهان را به شهرهای میزبان آمریکا، کانادا و مکزیک بکشاند و صنعت گردشگری را وارد یکی از طلایی‌ترین دوره‌های خود کند. اما حالا، تنها چند هفته مانده به آغاز مسابقات، نشانه‌ها از شکل‌گیری بحرانی جدی در تجربه سفر و میزبانی حکایت دارد. گزارش‌های منتشرشده از سوی رسانه‌های بین‌المللی و نهادهای گردشگری نشان می‌دهد بسیاری از هواداران، پیش از رسیدن به ورزشگاه، درگیر هزینه‌های نجومی اقامت، حمل‌ونقل و محدودیت‌های اداری شده‌اند؛ مسائلی که می‌تواند تصویر جهانی مقصدهای میزبان را تحت تأثیر قرار دهد. در صنعت گردشگری، موفقیت یک رویداد بزرگ فقط با تعداد بلیت‌های فروخته‌شده سنجیده نمی‌شود؛ کیفیت تجربه‌ای که مسافر از لحظه ورود تا خروج دریافت می‌کند، مهم‌ترین شاخص موفقیت است. اما آنچه امروز در برخی شهرهای میزبان دیده می‌شود، فاصله‌ای جدی میان وعده «میزبانی جهانی» و واقعیت خدمات گردشگری ایجاد کرده است. افزایش شدید قیمت پارکینگ، اقامت و حمل‌ونقل شهری، سفر هواداران را به تجربه‌ای پرهزینه و فرسایشی تبدیل کرده است. در برخی شهرها، هزینه جابه‌جایی بین مرکز شهر و ورزشگاه چندین برابر نرخ عادی شده و همین مسئله انتقاد گسترده فعالان گردشگری و رسانه‌ها را به همراه داشته است. در این میان، صنعت هتلداری نیز با تناقضی عجیب روبه‌رو شده است؛ درحالی‌که جام جهانی باید موتور محرک اشغال هتل‌ها باشد، بسیاری از هتلداران از کاهش رزروهای بین‌المللی خبر می‌دهند. نگرانی‌های مربوط به ویزا، سیاست‌های مهاجرتی متغیر و فضای سیاسی آمریکا باعث شده بخشی از هواداران خارجی اساساً قید سفر را بزنند. جام جهانی همیشه فرصتی برای نمایش قدرت برند گردشگری کشور میزبان بوده است؛ فرصتی برای آنکه یک مقصد، چهره‌ای مهمان‌نواز، در دسترس و خاطره‌ساز از خود به جهان نشان دهد. اما اگر هوادار فوتبال، بیش از هیجان مسابقه، درگیر هزینه‌های غیرمنطقی و پیچیدگی‌های سفر باشد، این رویداد می‌تواند به ضدتبلیغی برای مقصد میزبان تبدیل شود. شاید مهم‌ترین درس جام جهانی ۲۰۲۶ برای صنعت گردشگری جهان همین باشد: زیرساخت، ویزا، حمل‌ونقل و قیمت‌گذاری، بخشی جدایی‌ناپذیر از مهمان‌نوازی مدرن هستند. ورزشگاه‌های پرزرق‌وبرق، بدون تجربه سفر مطلوب، نمی‌توانند رضایت گردشگران را تضمین کنند.

ایجاد شده: 30/اردیبهشت/1405       آخرین ویرایش: 30/اردیبهشت/1405     مقالات و یادداشت ها
تابستان امسال قطعی و جیره‌بندی آب نخواهیم داشت

تابستان امسال قطعی و جیره‌بندی آب نخواهیم داشت

به گزارش هتل نیوز ؛ " عیسی بزرگ زاده " سخنگوی صنعت آب گفت : شاخص متوسط کشوری بارش ۲۲۷ میلیمتر تا ۲۵ اردیبهشت بوده است و این عدد برای بلند مدت باید ۲۲۶ میلیمتر می بود؛ معنی آن این است که در شرایط نرمال بارش قرار داریم و مطلقا در شرایط ترسالی قرار نداریم. وی افزود : پربارشی مناطق غرب و جنوب کشور به چه کار تامین آب تهران، مشهد و کرج می آید؟ بنابراین در تفسیر شرایط اقلیمی نباید دچار اشتباه شویم.   " بزرگ زاده " ادامه داد : در تابستان به طرف قطعی آب و جیره‌بندی آب نخواهیم رفت، اما به طرف مدیریت مصرف خواهیم رفت. وی تاکید کرد : تهران و قم با ۳۲ درصد کمبود بارش در صدر قرار دارند. استان های مرکزی، یزد، قزوین، اصفهان، سمنان، البرز، گیلان، مازندران، سیستان و بلوچستان، چهارمحال و بختیاری و اردبیل با ۱۰ تا ۲۲ درصد کاهش پایین تر از میزان نرمال خود بارش دریافت کرده اند.

ایجاد شده: 29/اردیبهشت/1405       آخرین ویرایش: 29/اردیبهشت/1405     اخبار داخلی
چگونه شرایط جنگی مسیر توسعه گردشگری ایران را تغییر داد

چگونه شرایط جنگی مسیر توسعه گردشگری ایران را تغییر داد

گردشگری از جمله صنایعی است که بیش از بسیاری از بخش‌های اقتصادی، به امنیت، ثبات و اعتماد عمومی وابسته است. هرگاه کشوری وارد شرایط جنگی یا فضای پرتنش امنیتی می‌شود، نخستین اثر آن بر ذهنیت مردم، سرمایه‌گذاران و گردشگران دیده می‌شود. در چنین فضایی، سفر دیگر یک فعالیت عادی، برنامه‌پذیر و آرامش‌بخش تلقی نمی‌شود، بلکه به تصمیمی پرریسک و وابسته به شرایط روز تبدیل می‌گردد. ایران نیز در مقاطع مختلف تاریخی، تجربه چنین وضعیتی را داشته و صنعت گردشگری آن از این تحولات عمیقاً تأثیر پذیرفته است. شرایط جنگی پیش از آنکه مستقیماً زیرساخت‌های گردشگری را هدف قرار دهد، بر «تصویر مقصد» اثر می‌گذارد. در صنعت گردشگری، تصویر ذهنی یک کشور گاهی از واقعیت میدانی نیز مهم‌تر است. حتی اگر همه شهرهای یک کشور درگیر نباشند، باز هم انتشار اخبار جنگ، ناامنی یا تنش نظامی می‌تواند کل کشور را در نگاه گردشگر خارجی به عنوان مقصدی پرخطر معرفی کند. این مسئله برای ایران نیز به‌ویژه در مقاطع بحرانی سبب شده است که بسیاری از گردشگران بالقوه، برنامه سفر خود را لغو یا به تعویق بیندازند. یکی از مهم‌ترین پیامدهای جنگ بر گردشگری ایران، کاهش محسوس گردشگران ورودی است. گردشگر خارجی معمولاً در انتخاب مقصد، بیش از هر چیز به امنیت، دسترسی، ثبات سیاسی و امکان پیش‌بینی شرایط توجه می‌کند. وقتی کشوری در فضای جنگی قرار می‌گیرد، شرکت‌های گردشگری بین‌المللی، رسانه‌ها، بیمه‌گران و حتی خطوط حمل‌ونقل نیز با احتیاط بیشتری رفتار می‌کنند. در نتیجه نه‌تنها ورود گردشگر کمتر می‌شود، بلکه شبکه‌های پشتیبان سفر نیز تضعیف می‌شوند و این امر ضربه‌ای چندلایه به توسعه گردشگری وارد می‌کند. در سطح داخلی نیز جنگ موجب تغییر جدی در الگوی سفر می‌شود. در شرایطی که جامعه با اضطراب، نااطمینانی و فشار اقتصادی روبه‌رو است، سفرهای تفریحی اولویت خود را از دست می‌دهند. خانواده‌ها بودجه‌های غیرضروری را کاهش می‌دهند و تمایل به سفرهای طولانی، پرهزینه یا غیرضروری کم می‌شود. این موضوع باعث می‌شود توسعه گردشگری داخلی نیز از مسیر طبیعی خود خارج شود و بسیاری از مقاصد گردشگری با افت تقاضا، کاهش اقامت و رکود خدمات مواجه شوند. از سوی دیگر، شرایط جنگی بر سرمایه‌گذاری در صنعت گردشگری نیز اثر منفی می‌گذارد. توسعه گردشگری نیازمند افق روشن، ثبات نسبی، امنیت سرمایه و پیش‌بینی‌پذیری بازار است. اما جنگ این مؤلفه‌ها را تضعیف می‌کند. وقتی سرمایه‌گذار آینده روشنی برای بازگشت سرمایه نبیند، پروژه‌های هتلی، اقامتی، تفریحی و حمل‌ونقلی متوقف یا کند می‌شوند. در چنین وضعیتی، گردشگری از یک حوزه توسعه‌محور به بخشی پرریسک تبدیل می‌شود که در اولویت دوم یا سوم سرمایه‌گذاران قرار می‌گیرد. هتلداری نیز به عنوان یکی از ارکان اصلی گردشگری، در دوران جنگ دچار تغییر کارکرد می‌شود. هتل‌ها که در شرایط عادی باید میزبان گردشگران داخلی و خارجی باشند، در فضای جنگی ممکن است با کاهش شدید مسافر تفریحی روبه‌رو شوند. برخی از آنها ناچار می‌شوند خدمات خود را به گروه‌های دیگری مانند کارکنان سازمانی، نیروهای امدادی، خبرنگاران، یا مسافران ضروری ارائه دهند. به این ترتیب، صنعت هتلداری از مسیر معمول توسعه خود فاصله می‌گیرد و بیشتر به سمت بقا و تطبیق با شرایط اضطراری حرکت می‌کند. جنگ همچنین توسعه متوازن جغرافیایی گردشگری را مختل می‌کند. در شرایط عادی، برنامه‌ریزی گردشگری بر توزیع سفر، معرفی مقاصد جدید و توسعه منطقه‌ای استوار است. اما در فضای جنگی، برخی مناطق به‌کلی از چرخه سفر خارج می‌شوند و تمرکز بر شهرها و مناطق امن‌تر افزایش می‌یابد. این تمرکز ناهمگون، از یک سو فشار مضاعفی بر برخی مقاصد وارد می‌کند و از سوی دیگر، فرصت رشد را از مناطقی می‌گیرد که می‌توانستند در شرایط عادی نقش مهمی در اقتصاد گردشگری کشور ایفا کنند. در کنار این آسیب‌ها، جنگ گاه سبب می‌شود مفهوم «تاب‌آوری» در صنعت گردشگری جدی‌تر گرفته شود. بحران‌های شدید، بازیگران این صنعت را وادار می‌کنند که به مدیریت ریسک، برنامه‌ریزی بحران، تنوع‌بخشی به بازار هدف و انعطاف در خدمات بیشتر توجه کنند. برای ایران نیز تجربه شرایط جنگی و نااطمینانی‌های ناشی از آن می‌تواند به درسی مهم برای بازتعریف مدل توسعه گردشگری تبدیل شود؛ مدلی که فقط بر شرایط ایده‌آل متکی نباشد، بلکه توان مقاومت در برابر شوک‌ها را نیز داشته باشد. نکته مهم این است که جنگ صرفاً گردشگری را متوقف نمی‌کند، بلکه مسیر توسعه آن را تغییر می‌دهد. یعنی به جای آنکه صنعت گردشگری بر پایه رشد تدریجی، جذب گردشگر خارجی، گسترش برند مقصد و توسعه زیرساخت‌ها پیش رود، بیشتر درگیر حفظ وضع موجود، مدیریت بحران و جبران خسارت می‌شود. این تغییر مسیر، باعث عقب‌ماندن از رقابت منطقه‌ای و جهانی نیز می‌گردد، زیرا سایر کشورها در حال توسعه محصولات، خدمات و تصویر برند خود هستند، در حالی که کشور درگیر بحران بیشتر انرژی خود را صرف حفظ پایداری می‌کند. در نهایت، می‌توان گفت شرایط جنگی در ایران، صنعت گردشگری را نه فقط از نظر اقتصادی، بلکه از منظر راهبردی نیز تحت تأثیر قرار داده است. جنگ باعث کاهش تقاضا، تضعیف تصویر مقصد، توقف سرمایه‌گذاری، تغییر الگوی سفر و اختلال در توسعه زیرساخت‌ها می‌شود. با این حال، همین تجربه می‌تواند مبنایی برای بازنگری در سیاست‌های گردشگری باشد. اگر توسعه گردشگری ایران قرار است در آینده مسیر پایدارتری طی کند، باید از تجربه جنگ و بحران بیاموزد که امنیت، اعتماد، تاب‌آوری و مدیریت هوشمندانه، پایه‌های اصلی رشد این صنعت هستند. ✍️ فاطمه دکامینی - مدرس دانشگاه، مولف و پژوهشگر

ایجاد شده: 27/فروردین/1405       آخرین ویرایش: 27/فروردین/1405     مقالات و یادداشت ها
سفری به تاریخ تحول فناوری در صنعت هتلداری

سفری به تاریخ تحول فناوری در صنعت هتلداری

✍🏻 یادداشت اختصاصی نگاهی به تاریخ تحول فناوری در صنعت هتلداری نشان می‌دهد هتل‌ها برای بیش از یک قرن، نه‌تنها محل اقامت، بلکه نمایشگاهی جهانی در نوآوری بوده‌اند؛ جایی که مردم برای نخستین‌بار فناوری‌هایی را تجربه می‌کردند که بعدها وارد خانه‌ها و زندگی روزمره شد. اینفوگرافیک منتشرشده، مسیر تحول هتل‌ها از دهه ۱۸۲۰ تا امروز را به‌خوبی ترسیم می‌کند؛ از نخستین هتل‌های مجهز به لوله‌کشی و آسانسور گرفته تا ورود برق، تهویه مطبوع، تلویزیون داخل اتاق، اینترنت پرسرعت، کنترل هوشمند اتاق و هوش مصنوعی. در قرن نوزدهم، اقامت در هتل تجربه‌ای فراتر از سفر بود. بسیاری از مردم نخستین‌بار روشنایی الکتریکی، تلفن داخل اتاق، حمام خصوصی یا آسانسور را در هتل‌ها تجربه کردند. هتل‌ها در آن دوران نماد آینده، تجمل و پیشرفت فناوری محسوب می‌شدند. اما با ظهور اینترنت، گوشی‌های هوشمند و شتاب فناوری‌های مصرفی، این برتری تاریخی به‌تدریج کاهش یافت. امروز در بسیاری از موارد، فناوری در خانه‌ها سریع‌تر و هوشمندتر از هتل‌ها توسعه پیدا می‌کند و تجربه اقامت گاهی پیچیده‌تر و حتی ناکارآمدتر از زندگی روزمره شده است. نکته قابل‌تأمل اینجاست که صنعتی که زمانی الهام‌بخش آینده بود، اکنون در برخی بخش‌ها در حال جبران عقب‌ماندگی دیجیتال است؛ موضوعی که در تجربه کاربری، طراحی تجهیزات اتاق، سیستم‌های کنترلی و یکپارچگی خدمات به‌وضوح دیده می‌شود. با این حال، کارشناسان معتقدند هتلداری هنوز ظرفیت بازگشت به جایگاه تاریخی خود را دارد؛ به‌شرط آنکه فناوری دیگر صرفاً یک مسئله IT تلقی نشود، بلکه بخشی از طراحی تجربه مهمان باشد. نسل جدید هتل‌ها به‌سمت مفاهیمی مانند شخصی‌سازی مبتنی بر هوش مصنوعی، اتاق‌های هوشمند، خدمات بدون تماس، کلیدهای دیجیتال و تلفیق فناوری با طراحی داخلی حرکت می‌کند؛ مسیری که می‌تواند بار دیگر هتل‌ها را به محل نخستین مواجهه مردم با آینده تبدیل کند. شاید آینده هتلداری نه در افزودن فناوری بیشتر، بلکه در طراحی تجربه‌ای طبیعی، ساده و انسانی از فناوری تعریف شود؛ همان چیزی که روزی هتل‌ها را به نماد نوآوری جهان تبدیل کرده بود.

ایجاد شده: 27/فروردین/1405       آخرین ویرایش: 27/فروردین/1405     مقالات و یادداشت ها
بوم‌گردی‌ها در آستانه تعطیلی‌اند / هیچ بسته حمایتی مؤثری اجرا نشده است

بوم‌گردی‌ها در آستانه تعطیلی‌اند / هیچ بسته حمایتی مؤثری اجرا نشده است

به گزارش هتل نیوز ؛ " یاور عبیری " رئیس جامعه حرفه‌ای اقامتگاه‌های بوم‌گردی کشور گفت : واقعیت این است که گردشگری و بوم‌گردی‌ها در شرایط بسیار بدی قرار دارند و درصد اشغال اقامتگاه‌ها به‌شدت پایین است.  در شرایط عادی، استان‌های جنوبی در این مقطع زمانی باید با حجم بالای مسافر مواجه باشند، اما بررسی‌های میدانی از استان‌هایی مانند بوشهر و خوزستان نشان می‌دهد که آن‌ها هم وضعیت مناسبی ندارند. وی افزود : وقتی استان‌های جنوبی در پیک سفر دچار رکود هستند، وضعیت سایر استان‌ها به‌مراتب بدتر است.  مردم درگیر تأمین معیشت روزمره هستند و طبیعی است که سفر دیگر در اولویت آن‌ها نباشد.  عبیری ادامه داد : تعطیلی بوم‌گردی‌ها به‌معنای از بین رفتن سرمایه‌های فرهنگی و اجتماعی است، نه صرفاً یک کسب‌وکار.  هیچ بسته تشویقی مشخص و مؤثری برای بوم‌گردی‌ها اجرا نشده است. تنها موضوع مطرح‌شده، تسهیلات بانکی بود که آن هم با شرایط بسیار سخت، عملاً در دسترس فعالان این حوزه قرار نگرفت. او تاکید کرد : در حالی که برای بخش‌هایی مانند اتاق بازرگانی بسته‌های حمایتی در نظر گرفته می‌شود، صنعت گردشگری که اشتغال‌زایی گسترده‌ای داشته، از این حمایت‌ها بی‌بهره مانده است. رئیس جامعه حرفه‌ای اقامتگاه‌های بوم‌گردی کشور  گفت :  این صنعت به بسته‌های حمایتی مالیاتی، بیمه‌ای و تسهیلاتی فوری نیاز دارد؛ حمایتی که متأسفانه تاکنون محقق نشده است. ✍🏻 مریم کاظمی زاده - خبرنگار

ایجاد شده: 19/بهمن/1404       آخرین ویرایش: 19/بهمن/1404     اخبار داخلی
پاسپورت سنگاپور قدرتمند ترین پاسپورت جهان در سال ۲۰۲۶

پاسپورت سنگاپور قدرتمند ترین پاسپورت جهان در سال ۲۰۲۶

به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز ؛ تازه‌ترین رده بندی قدرت پاسپورت های جهان در سال ۲۰۲۶ توسط گروه هنلی و شرکا مننتشر شد. طبق این رده‌بندی، سنگاپور در سال ۲۰۲۶ همچون سال های گذشته صدرنشین باقی ماند و با امکان دسترسی بدون ویزا یا با ویزا در بدو ورود به ۱۹۲ مقصد در سراسر جهان، عنوان قوی‌ترین پاسپورت جهان را برای سومین سال متوالی حفظ کرد. این موفقیت نشان‌دهنده ثبات دیپلماسی خارجی سنگاپور و اعتماد بین‌المللی به کنترل مرز‌ها و همکاری‌های چندجانبه در عرصه گردشگری و تجارت است. رتبه دوم قوی ترین پاسپورت های جهان در سال ۲۰۲۶ به ژاپن و کره‌جنوبی رسید که هر دو به دارندگان پاسپورت خود اجازه می‌دهند به ۱۸۸ کشور بدون نیاز به ویزا سفر کنند.  پنج کشور اروپایی شامل دانمارک، لوکزامبورگ، اسپانیا، سوئد و سوئیس در رتبه سوم دارنده قوی ترین پاسپورت های جهان در سال ۲۰۲۶ میلادی قرار گرفته اند. دارندگان گذرنامه هر یک از این ۵ کشور امکان سفر به ۱۸۶ کشور جهان بدون نیاز به ویزا یا با ویزای هنگام ورود دارند.  قدرت پاسپورت ایران در بین ۱۹۹ گذرنامه جهان با ۴ پله صعود نسبت به سال گذشته میلادی از رتبه ۹۶ به رتبه ۹۲ رسید. شاخص صعود گذرنامه ایران در سالجاری میلادی به دلیل امکان سفر با گذرنامه ایرانی به ۴۰ کشور جهان بدون نیاز به ویزا، لغو روادید یکجانبه از سوی ایران و همچنین امکان صدور روادید فرودگاهی در ایران برای گردشگران جهان و همچنین امکان رزرو آنلاین خدمات گردشگری از دیگر نقاط جهان برای سفر به ایران است.

ایجاد شده: 19/بهمن/1404       آخرین ویرایش: 19/بهمن/1404     اخبار خارجی
فقدان مرجع مرتبط با آمار و اطلاعات در صنعت گردشگری ایران

فقدان مرجع مرتبط با آمار و اطلاعات در صنعت گردشگری ایران

در سال‌های اخیر، صنعت گردشگری به عنوان یکی از محورهای توسعه اقتصادی در بسیاری از کشورها شناخته شده است. اما متأسفانه در ایران، با وجود پتانسیل‌های فراوان و جاذبه‌های گردشگری بی‌نظیر، هنوز هم با چالش‌های جدی در این حوزه مواجه هستیم. یکی از این چالش‌ها، فقدان آمار و اطلاعات دقیق و قابل اعتماد در زمینه گردشگری، مؤسسات آموزشی مرتبط و تعداد هتل‌ها و مراکز اقامتی است. تا به امروز، هیچ نهاد و مرجع مشخصی در کشور وجود نداشته که به صورت جامع و سیستماتیک به جمع‌آوری، تحلیل و انتشار داده‌های مربوط به گردشگری و هتلداری بپردازد. این امر نه تنها بر تصمیم‌گیری‌های کلان اقتصادی تأثیر منفی گذاشته، بلکه سرمایه‌گذاران و کارآفرینان فعال در این حوزه را نیز با سردرگمی و عدم اطمینان مواجه کرده است. به عنوان یک فعال در حوزه گردشگری و هتلداری، بر این باورم که ایجاد یک نهاد مرجع برای گردآوری و تحلیل اطلاعات در این حوزه، امری ضروری است. این نهاد می‌تواند به عنوان یک پل ارتباطی میان دولت، سرمایه‌گذاران و دانشگاه‌ها عمل کرده و با ارائه آمار و اطلاعات دقیق، زمینه‌ساز تصمیم‌گیری‌های استراتژیک و توسعه پایدار در صنعت گردشگری کشور باشد. چالش‌های موجود: عدم وجود آمار دقیق: در حال حاضر، اطلاعات موجود درباره تعداد هتل‌ها، ظرفیت‌های اقامتی و آمار گردشگران به صورت پراکنده و غیرقابل اعتماد است. این امر موجب می‌شود که تصمیم‌گیری‌های کلان در سطح دولتی و خصوصی با دشواری مواجه شود.  کمبود مؤسسات آموزشی متخصص: عدم وجود آمار و اطلاعات دقیق درباره نیاز بازار، منجر به کمبود مؤسسات آموزشی و دوره‌های تخصصی در زمینه گردشگری و هتلداری شده است. این موضوع باعث افت کیفیت خدمات و عدم توانایی در جذب گردشگران بیشتر می‌شود. عدم شناخت از بازار: سرمایه‌گذاران و کارآفرینان به دلیل عدم دسترسی به اطلاعات معتبر، در انتخاب و طراحی پروژه‌های خود با چالش‌هایی روبرو هستند که می‌تواند به هدر رفت منابع و سرمایه‌های آنها منجر شود. مزایای ایجاد نهاد مرجع: جمع‌آوری و تحلیل داده‌ها: ایجاد یک نهاد مرجع می‌تواند به جمع‌آوری و تحلیل داده‌های دقیق و معتبر در زمینه گردشگری و هتلداری بپردازد. این اطلاعات می‌تواند شامل آمار مربوط به تعداد هتل‌ها، نرخ اشغال، تعداد گردشگران داخلی و خارجی، و نیازهای بازار باشد.  کمک به تصمیم‌گیری‌های استراتژیک: با وجود داده‌های دقیق و قابل اعتماد، تصمیم‌گیری‌های کلان اقتصادی و سرمایه‌گذاری‌ها به مراتب آسان‌تر و مؤثرتر خواهد شد. نهاد مرجع می‌تواند به دولت و بخش خصوصی در تدوین سیاست‌های مناسب کمک کند. توسعه مؤسسات آموزشی: با درک بهتر از نیازهای صنعت، می‌توان مؤسسات آموزشی مرتبط با گردشگری و هتلداری را بهبود بخشید و دوره‌های آموزشی متناسب با نیاز بازار ارائه داد. این امر به بهبود کیفیت خدمات در صنعت گردشگری منجر می‌شود.  جذب سرمایه‌گذاری: با ارائه اطلاعات دقیق و معتبر، نهاد مرجع می‌تواند به جذب سرمایه‌گذاران و کارآفرینان در صنعت گردشگری کمک کند. این موضوع می‌تواند منجر به افزایش اشتغال و رشد اقتصادی در کشور شود.  ایجاد شبکه‌های همکاری: نهاد مرجع می‌تواند به عنوان یک پل ارتباطی میان دولت، دانشگاه‌ها و بخش خصوصی عمل کرده و با ایجاد شبکه‌های همکاری، به تبادل اطلاعات و تجربیات در این حوزه کمک کند.  از این رو، پیشنهاد می‌کنم که با همکاری نهادهای دولتی و خصوصی، اقدام به تأسیس یک مرکز تحقیقاتی و آماری در حوزه گردشگری و هتلداری کنیم. این مرکز می‌تواند به جمع‌آوری داده‌های مربوط به تعداد هتل‌ها، مراکز آموزشی، میزان ورود گردشگران و سایر عوامل مؤثر بر صنعت گردشگری بپردازد و با تحلیل‌های علمی و کاربردی، راهکارهای مناسبی برای توسعه این صنعت ارائه دهد. بی‌تردید، با ایجاد چنین نهادی، می‌توانیم به یکی از چالش‌های بزرگ صنعت گردشگری در ایران غلبه کنیم و زمینه را برای رشد و شکوفایی این صنعت فراهم آوریم.  ✍️ فاطمه دکامینی - مدرس دانشگاه، مولف و پژوهشگر

ایجاد شده: 29/آذر/1404       آخرین ویرایش: 29/آذر/1404     مقالات و یادداشت ها
کودک، طبیعت و نقشه‌های گمشده؛ سفرهای آموزشی در بستر بی‌مهری برنامه‌ریزی کلان

کودک، طبیعت و نقشه‌های گمشده؛ سفرهای آموزشی در بستر بی‌مهری برنامه‌ریزی کلان

 در میانه تبلیغات رنگین آژانس‌ها برای فروش بسته‌های سفر به خانواده‌ها، جریان دیگری از گردشگری در حال شکل‌گیری است که ادعا می‌کند نه فروشنده مقصد، که خالق تجربه است . اینجا پای صحبت مدیر مجموعه‌ای نشسته‌ایم که می‌گوید مأموریتش، فراتر بردن کودکان از دیوارهای کلاس درس و کهنه‌کتاب‌های درسی است؛ سفری که در آن هیچ چیز مستقیماً آموزش داده نمی‌شود، اما همه چیز آموخته می‌شود . از سمی نبودن رتیل تا شکستن کلیشه‌های جنسیتی در حین آماده کردن ناهار در دل جنگل . این گزارش، روایتی از دنیای  گردشگری کودک است؛ عرصه‌ای که فعالانش باور دارند در حال پرورش نسلی نوین‌اند، اما از جایی در حاشیه و با چالش‌های بسیار فریاد میپرسند کجای برنامه‌های کلان گردشگری هستیم؟ یادگیری در سایه تجربه علی چراغی،موسس و مدیر عامل مجموعه مانوژا، که برگزاری تورهای طبیعت‌گردی و تجربه‌گرا برای کودکان و نوجوانان را تخصص خود می‌داند، در همان ابتدا فلسفه‌کارش را با صراحت مشخص می‌کند: ما در مانوژا، به صورت مستقیم هیچ چیزی را به بچه‌ها آموزش نمی‌دهیم . بچه‌ها به قدر کافی در خانه و مدرسه، در حال شنیدن محفوظات هستند . این جمله، کلیدی است برای فهم آنچه در ادامه می‌آید . رویکرد او، آموزش غیرمستقیم و از طریق  طرح معما و کشف  است . مفاهیمی مانند حفظ محیط زیست یا نریختن زباله، نه به عنوان یک امر اخلاقی دستوری، که به عنوان بخشی جدایی‌ناپذیر از یک ماجراجویی شیرین به کودکان ارائه می‌شود . او توضیح می‌دهد:  در کمپ‌های گردشگری کودک و نوجوان، تجربیاتی به دست می‌آورند که با هیچ چیزی قابل مقایسه نیست . هدفمندی؛ پشت صحنه هر سفر اما این سفرهای به ظاهر خودجوش،برنامه‌ریزی دقیقی در پشت صحنه دارند . چراغی می‌گوید:  ما قبل از سفر، با مربیان و حتی والدین جلساتی برگزار می‌کنیم که قرار است در این سفر چه مفاهیمی آموزش داده شود . این مفاهیم بر اساس مقصد مشخص می‌شود .  اینجاست که سفر از یک گردش ساده فراتر می‌رود و به یک ابزار آموزشی هدفمند تبدیل می‌شود . خروجی این سفرها، تغییر نگرش کودکان به دنیای اطرافشان است:  بعد از سفرهای ما بچه‌ها این درک را دارند که عنکبوت‌ها و رتیل‌ها سمی نیستند، یا نباید به قارچ‌ها در طبیعت دست زد چون ممکن است سمی باشند .  در برنامه‌ها، بچه‌ها با ردپاها و بقایای به جا مانده از حیوانات آشنا می‌شوند و از طریق مشاهده عینی، با چرخه زندگی جانوران پیوند می‌خورند . لذت؛ دروازه یادگیری با این همه،چراغی بر یک اصل پای می‌فشارد:  من معتقدم هر سفری که قرار است برای بچه‌ها برگزار کنیم، باید چیزی به بچه‌ها بیاموزد، وگرنه بچه‌ها می‌توانند با خانواده‌شان سفر بروند . اما معتقدم قبل از هر چیزی باید در اردو یا سفر، به بچه‌ها خوش بگذرد .   این همان نقطه طلایی ارتباط است . وقتی حس خوشایند یک تجربه در کودک ایجاد شود، دیوارهای دفاعی فرو می‌ریزد و ذهن مشتاقانه برای دریافت دانش جدید گشوده می‌شود .  وقتی حس خوشایند تجربه برای بچه‌ها ایجاد شود، آنوقت می‌شود یادگیری را آغاز کرد . شکستن دیوارهای نامرئی یکی از جذاب‌ترین بخش‌های فعالیت مانوژا،به چالش کشیدن کلیشه‌های فرهنگی در حضور خود کودکان و والدین است . چراغی نمونه‌ای عینی تعریف می‌کند:  در یکسری از اردوها که بچه‌ها با والدین آمده بودند، تمرینی ترتیب دادیم: مرغ خام، فویل، زغال و لوله بخاری را در اختیارشان قرار دادیم تا خانواده‌ها برای خود ناهار آماده کنند، با این شرط که آتش را مادرها آماده کنند و مرغ را پدرها .  نتیجه اما قابل تأمل بود:  نکته عجیب و جالب این بود که پدرها اجازه آماده‌سازی آتش توسط مادرها را نمی‌دادند و خودشان هم غذا را آماده نکردند . انگار داشتند در برابر تغییر یک ذهنیت مقابله می‌کردند و بچه‌ها شاهد این موضوع بودند .  این صحنه، نمایشی از مقاومت در برابر تغییر نقش‌های سنتی بود؛ مقاومتی که کودکان به وضوح آن را می‌دیدند و درس می‌گرفتند . چراغی تأکید می‌کند:  این چالش‌ها را در مقابل خانواده‌های سنتی بیشتر حس می‌کنیم . از هتل پنج ستاره تا چادر زیر ستارگان این چالش‌ها تنها به نقش‌های جنسیتی محدود نیست،بلکه سبک زندگی را نیز در بر می‌گیرد .  ما در سفرهایمان خانواده‌هایی را داریم که در کمتر از هتل پنج ستاره اقامت نمی‌کنند، اما ما آن‌ها را برای کمپ کردن به جنگل می‌بریم و بچه‌ها با همراهی خانواده چادر برپا می‌کنند .  این تجربه، خود یک درس بزرگ است؛ درسی درباره سادگی، قناعت و لذت‌های بی‌پیرایه زندگی که در دل طبیعت نهفته است . حتی بازدید از بناهای تاریخی مانند کاروانسراها نیز با همین رویکرد انجام می‌شود:  بعد از چند بازدید، دیگر بچه‌ها ویژگی معماری کاروانسراها را تشخیص می‌دهند . ما با آن‌ها درباره تاریخچه و ارتباط کاروانسراها توضیح می‌دهیم و بچه‌ها این‌ها را می‌آموزند . آموزش غیرمستقیم بیشترین بازدهی را دارد . انتخاب همسفر؛ چالشی در مدیریت انتظارات این سطح از حساسیت در برنامه‌ریزی،طبیعتاً به گزینش دقیق شرکت‌کنندگان نیز منجر می‌شود . چراغی می‌گوید:  ما ترجیح می‌دهیم سفرها را برای خانواده‌هایی برگزار کنیم که کار گردشگری کودک را درک می‌کنند . در غیر این صورت در حین اجرای برنامه با خانواده‌ها دچار چالش می‌شویم .  انتخاب  تسهیل‌گر  یا مربی کودک نیز با وسواس فراوان انجام می‌گیرد:  این کار جزئیات مهمی دارد، بنابراین باید از افراد متخصص و علاقه‌مند بهره ببریم .  آن‌ها نه راهنمای تور، که تسهیل‌گر تجربه‌های کودکانه‌اند . گردشگری کودک؛ غریبه آشنا در نقشه توسعه در نهایت،چراغی بزرگ‌ترین چالش این مسیر را ساختاری و کلان می‌داند:  بزرگترین چالش ما این است که هیچ توجهی به گردشگری کودک و نوجوان نمی‌شود . ما داریم یک نسل را آموزش می‌دهیم . اما کجای برنامه‌های کلان گردشگری هستیم؟  این پرسش، پرسش اصلی همه فعالان این عرصه است . سرمایه‌گذاری بر آینده؛ فوایدی فراتر از سفر اهمیت این کار زمانی آشکار می‌شود که به فواید آن در مقیاس کلان نگاه کنیم .توجه جدی به گردشگری کودک، در حقیقت سرمایه‌گذاری هوشمندانه بر روی بنیادی‌ترین رکن توسعه پایدار، یعنی  نسل آینده  است . این نوع از گردشگری، فرصتی است برای پرورش شهروندانی با درک عمیق‌تر از محیط زیست، تاریخ و فرهنگ بومی . کودکانی که از همان سال‌های نخست زندگی، لمس کردن پوست درختان، شنیدن صدای جریان رودخانه و درک نظم حاکم بر یک بنای تاریخی را تجربه می‌کنند، در بزرگسالی نه به عنوان ناظرانی بی‌تفاوت، که به عنوان حامیان و مدافعان آگاه و دلسوز طبیعت و میراث فرهنگی خود عمل خواهند کرد . این سفرها، دانشی را در وجود آنان تزریق می‌کند که ماندگار و تبدیل به بخشی از هویت آنان می‌شود . از سوی دیگر، گردشگری کودک به عنوان ابزاری قدرتمند برای تقویت مهارت‌های فردی و اجتماعی عمل می‌کند . خارج شدن از حباب امن و آشناى روزمره، کودکان را در موقعیت‌های جدیدی قرار می‌دهد که مستلزم سازگاری، حل مسئله، کار گروهی و تعامل با همسالان در فضایی غیررقابتی است . این تجربیات، نه تنها اعتمادبه‌نفس آنان را افزایش می‌دهد، بلکه هوش هیجانی و توانایی مواجهه با موقعیت‌های غیرمنتظره را در آنان تقویت می‌کند . در مقیاسی کلان، این فرآیند به پرورش نسلی با نشاط‌تر، خلاق‌تر، اجتماعی‌تر و تاب‌آورتر منجر می‌شود که می‌تواند موتور محرکه توسعه همه‌جانبه کشور باشد . آینده در هاله ای از امید با این همه،چراغی خوش‌بین است و نشانه‌هایی از تحول می‌بیند:  حس می‌کنم کم‌کم در وزارتخانه دارد اتفاقات خوبی می‌افتد . با اینکه جشنواره گردشگری کودک با بی‌نظمی و تغییر تاریخ متعدد برگزار شد، اما همین که به چنین مفهومی پرداخته شد، قابل تأمل و مایه امیدواری است .  این امیدواری، امیدی است برای پررنگ شدن نقش کودکان در نقشه‌های توسعه گردشگری؛ کودکانی که امروز با شناخت ردپای حیوانات و معماری کاروانسراها، شاید فردا بتوانند نقشه بهتری برای میهن خود ترسیم کنند. ✍🏻 مریم کاظمی زاده

ایجاد شده: 29/آذر/1404       آخرین ویرایش: 29/آذر/1404     اخبار داخلی
گردشگری سبز؛ از گفتمان تا عمل در مسیر پایداری

گردشگری سبز؛ از گفتمان تا عمل در مسیر پایداری

 " محمد جهانشاهی " دبیر کمیته ملی طبیعت‌گردی و کمیته گردشگری سبز در وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی است. بخش عمده‌ای از وقت او به توسعه گردشگری با مفاهیم پایداری اختصاص دارد و طبیعت‌گردی و گردشگری سبز در همین حیطه تعریف می‌شود. به گزارش هتل نیوز ؛ در میانه بحران‌های فزاینده آب، انرژی و پسماند، صنعت هتلداری ایران که خود از جمله مصرف‌کنندگان بزرگ و آلاینده‌های شهری محسوب می‌شود، نخستین گام‌ها را برای پیوستن به گفتمان «پایداری» برداشته است. «نشان هتل سبز» به عنوان ابتکاری از سوی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، با هدف واداشتن هتل‌ها به بهینه‌سازی مصرف آب و انرژی، مدیریت پسماند و تقویت تعامل با جامعه  محلی، برای اولین بار در کشور به صورت جامع تعریف و اجرا شده است. این گزارش، روایتی است از چرایی، چگونگی و پیامدهای این حرکت که می‌تواند آینده صنعت گردشگری را در مسیری پایدارتر ترسیم کند. تعریف گردشگری سبز و پایدار از نگاه وزارتخانه جهانشاهی در تعریف گردشگری پایدار می‌گوید: «گردشگری پایدار از دل یک گفتمان بیرون آمده که اگر بخواهیم نگاه گسترده‌ای داشته باشیم، آن گفتمان، "توسعه پایدار" است. یک دغدغه‌ای امروز به وجود آمده که پس از سال‌ها، دیدگاه مبتنی بر توسعه صرفاً اقتصادی، اثرات خود را در کشورهای مختلف نشان داد و رفته‌رفته به عنوان یک چالش جهانی، نقطه اشتراک بسیاری از رهبران جهان و بخش‌های علمی و پژوهشی دنیا شد. از دهه ۹۰ میلادی به بعد، تعریفی از توسعه به وجود آمد که بر اساس آن، اگر قرار است توسعه پیدا کنیم و شرایط زندگی بهتری داشته باشیم، باید به گونه‌ای رفتار کنیم که کیفیت زندگی‌مان در سطح بالاتری باشد، اما در عین حال به یاد داشته باشیم که نسل‌های بعد هم حق دارند از این منابع استفاده کنند. به همین دلیل در حوزه‌های مختلف، گفتمان توسعه پایدار تعریف شد تا بخش‌ها با این رویکرد حرکت کنند که گردشگری پایدار هم جزء همین تعاریف است.» به گفته وی، گردشگری پایدار نوعی از گردشگری است که در آن، نیازها و الزاماتی که قرار است در طول مسیر و در مقصد به گردشگر ارائه شود، هم در حد کیفیت مطلوبی باید باشد و هم همزمان، نگاه به آینده و حفظ منابع برای آیندگان وجود داشته باشد. این تفکر است که تعاریفی را برای گردشگری پایدار در دنیا شکل می‌دهد و ما در دنیا با واژه‌هایی مثل «ظرفیت برد» مواجه می‌شویم. ظرفیت برد مفهومی است که از دل گردشگری پایدار بیرون آمده و ظرفیت مقصد گردشگری را محاسبه می‌کند و میزان ورود گردشگر به یک سایت را تعریف می‌نماید تا هم گردشگر بهره کافی را ببرد و هم مقصد دچار تردد بیش از حد و عدم توجه به توان و ظرفیتش نشود. امروز به لطف گفتمان پایداری، ظرفیت برد در یک مکان گردشگری سنجیده می‌شود تا از حضور خارج از ظرفیت جلوگیری شود و جلوی آسیب‌های وارده احتمالی گرفته شود. او در خصوص گردشگری سبز نیز توضیح می‌دهد: «در مورد گردشگری سبز، باید گفت این مفهومی است که از حدود سال ۲۰۰۰ میلادی و زمانی که بحث تغییرات اقلیمی اهمیت زیادی در دنیا پیدا کرد، بیشتر مورد توجه جهانیان قرار گرفت. خروجی بسیاری از پژوهش‌ها و نشست‌های علمی در دنیا در این رابطه است. رویکرد جهانی سبز، توجه را به کاهش تولید گازهای گلخانه‌ای و کاهش تولید دی‌اکسید کربن و متان معطوف کرده است. حدود هشتاد درصد عامل گرمایش زمین از گاز کربن دی‌اکسید ناشی می‌شود و عامل تولید آن، سوخت‌های فسیلی است. می‌دانیم که در حال حاضر سوخت غالب در جهان، سوخت‌های فسیلی هستند. به همین دلیل بحث "گرین" یا سبز که کاهش تولید کربن است، در دنیا توجه ویژه‌ای را به خود جلب کرده است.» هتل‌ها؛ بازیگران پر مصرف و آلاینده وی با اشاره به تجربه سایر کشورها می‌افزاید: «در بسیاری از کشورها، خصوصاً در کشورهای حوزه خلیج فارس، این بحث با دقت زیادی دنبال می‌شود. به عنوان مثال در عربستان، امارات و قطر، به شکل ویژه‌ای فضاهای گردشگری را حفظ می‌کنند و در حفاظت از محیط زیست توجه ویژه‌ای دارند. تمام فرودگاه‌هایشان با پنل‌های خورشیدی کار می‌کند.» اما در این میان، هتل‌ها جایگاه ویژه‌ای دارند. جهانشاهی هشدار می‌دهد: «هتل‌ها رتبه دوم یا سوم را در آلایندگی شهری دارند. چرا که ماهیت آنها بر اساس مصرف‌گرایی است و آلوده‌کننده محیط زیست هستند و کشورها دارند به سمتی می‌روند که این میزان آلایندگی را مدیریت کنند. در بررسی‌ها آمده که بیش از ۷۰۰ مورد منبع مصرفی وارد هتل می‌شود. اگر این منابع با رویکرد مدیریت مصرف بهینه وارد هتل شده و مصرف شود، صرفه‌جویی بسیار زیادی ایجاد خواهد شد.» معیارهای انتخاب هتل‌های سبز این مقام مسئول با بیان اینکه هتل‌ها درصد بالایی از آلایندگی محیط زیست را ایجاد می‌کنند، به شرایط ایران اشاره می‌کند: «در کشور ما هم که اساس مصرف، بر پایه سوخت‌های فسیلی است، استفاده از انرژی تجدیدپذیر زیر دو درصد است. همچنین برنامه‌های جدی برای جایگزینی سایر اقلام مصرفی در جهت چرخه بازیافت وجود ندارد. بنابراین هتل‌های ما بسیار پرمصرف هستند.» او از برنامه‌های آموزشی و اطلاع‌رسانی در دو سال اخیر سخن می‌گوید و اینکه «بهبود شاخص‌های پایداری در زنجیره خدمات گردشگری» موضوعی است که سرلوحه فعالیت‌های آنها قرار گرفته است.  جهانشاهی خاستگاه طرح «نشان هتل سبز» را اینگونه شرح می‌دهد: «جایزه "وجدان محیط زیست در کسب و کارها" که مدتی پیش سومین دوره آن برگزار شد، نگاهی مبتنی بر مسئولیت اجتماعی بود و سعی کردیم دید جدیدی هم به موضوع داشته باشیم و مبحث گردشگری را هم به آن اضافه کنیم. در سال گذشته حدود ۲۵ شخصیت حقیقی و حقوقی در صنعت گردشگری را معرفی کردیم. سعی کردیم دامنه وسیعی در طول زنجیره تأمین و خدمات گردشگری که به بحث توجه به مسائل محیط زیستی، بهینه‌سازی مصرف منابع و گردشگری سبز در کار خود توجه می‌کنند را شناسایی و تجلیل کنیم. این موضوع باعث شد تا به این فکر بیفتیم که برای گردشگری به صورت مجزا، یکسری شاخص تعریف کنیم و کسب و کارهای مرتبط را با آن شاخص‌ها بسنجیم. هدف‌گذاری ما روی هتل‌ها متمرکز شد؛ به همان دلیلی که ذکر شد: پرمصرف بودن، پرهزینه بودن و آلایندگی بالای آنها در محیط‌های شهری. همه این موارد باعث شد که تصمیم بگیریم امسال "نشان هتل سبز" را طراحی کنیم.» شاخص‌های این نشان در چهار حوزه تعریف شد: 1. بهینه‌سازی مصرف آب 2. بهینه‌سازی مصرف انرژی (که برای استفاده از انرژی تجدیدپذیر در آن امتیاز در نظر گرفته شد) 3. مدیریت پسماند (به عنوان چالش مهم کشور) 4. رفتارهای اجتماعی هتل‌ها نسبت به جوامع محلی به گفته جهانشاهی، همه این موارد، چالش‌هایی است که کشور با آنها درگیر است. او در توضیح هر یک می‌گوید: «در بحث آب، هر ۳۱ استان ما با بحران آب  مواجه است. در ۵۰ سال گذشته، سالی یک میلی‌متر کاهش بارندگی داشتیم و در برخی سال‌ها این میزان بیشتر هم بوده است. از سوی دیگر منابع آب‌های زیرزمینی را در برخی موارد بالای ۹۰ درصد مصرف کردیم تا به چالش‌های جدی نظیر فرونشست رسیدیم. اصفهان، فارس، تهران، خراسان رضوی و کرمان که بیشترین میزان فرونشست را دارند، جزو اولین استان‌های گردشگرپذیر کشور هم هستند. اثر این فرونشست‌ها در آثار تاریخی ما هم به وضوح دیده می‌شود. تعدادی از آثار جهانی کشور به صورت جدی درگیر فرونشست هستند. بنابر این، به راحتی می‌توان به اهمیت موضوع بهینه‌سازی مصرف آب در کشور، خصوصاً در هتل‌ها پی برد.» او در مورد شاخص انرژی نیز هشدار می‌دهد: «مورد بعدی مصرف انرژی است که ما با کمبود آن در مقابل نیاز مردم مواجه هستیم؛ تا حدی که به قطعی برق خانه‌ها رسیدیم. با آمدن فصل سرما هم با ناترازی در مصرف گاز مواجه خواهیم شد. این کمبودها دارد به مراحلی می‌رسد که زندگی مردم را به صورت جدی تحت تأثیر قرار داده است. خصوصاً در مورد کمبود آب، موج مهاجرت‌ها شروع شده و در برخی موارد تعارضات اجتماعی پدید آمده است.» در مورد شاخص سوم، یعنی مدیریت پسماند، جهانشاهی می‌افزاید: «این یکی دیگر از موارد مهم و مورد توجه است. تولید بالای زباله در کشور ما روزانه ۵۵ هزار تن است. خصوصاً استان‌های مازندران و گیلان که گردشگر بیشتری وارد آنها می‌شود، دهه‌هاست با مشکل جدی مدیریت پسماند مواجه هستند. در حال حاضر ۲۰۰ هکتار از جنگل‌های شمال کشور محل دپوی زباله است. از آنجا که بحث بازیافت زباله در کشور ما ضعیف است و تنها حدود ۱۵ درصد زباله تولیدی بازیافت می‌شود، این امر خود موجب آلودگی‌های محیطی بیشتر است. سرانه تولید زباله در کشور ما بیش از استاندارد جهانی است، همان‌طور که در مصرف انرژی بیشتر از مصرف سرانه دنیا مصرف می‌کنیم.» شاخص‌های اجتماعی و فرآیند ارزیابی او درباره شاخص اجتماعی نیز توضیح می‌دهد: «مسائل اجتماعی را نیز در خصوص بحث سبز، برای هتل‌ها مد نظر قرار دادیم. سطح تعامل هتل با جامعه اطراف را سنجیدیم؛ اینکه تعامل آن با جامعه بومی چگونه است و چگونگی مسئولیت اجتماعی آنها را ارزیابی کردیم.» جهانشاهی با مقایسه وضعیت جهانی می‌گوید: «در کشورهای دیگر از بسیاری از این موارد عبور کرده‌اند. آنها به بحث "صفر کردن تولید کربن" رسیده‌اند و در مصرف آب و انرژی به بهترین سطح مصرف بهینه دست یافته‌اند. ما سعی کردیم روشمان را به روشی که سازمان جهانی گردشگری در تعیین روستاها و شهرهای گردشگری سبز استفاده می‌کند، نزدیک کنیم. ما هم مثل الگوهای جهانی از شیوه خوداظهاری در گزارش توسط هتل‌ها استفاده کردیم. گزارش‌ها به صورت دیجیتال برای ما ارسال شد. با جامعه هتلداران ایران بحث شد و هیئت مدیره تصمیم به همکاری گرفت.» وی درباره نحوه ارزیابی می‌افزاید: «در گذشته حرکت‌هایی در این خصوص به صورت محدودتر شده بود، اما اینکه به این شکل گسترده و در خود ایران به صورت جامع این بحث تعریف و اجرا شود، اتفاق نیفتاده بود. ما شش داور داشتیم که برخی از آنها جزو ارزیاب‌های هتل‌ها هستند و به این دلیل به این امور اشراف کامل دارند. در نهایت تا روز آخر مهلت ارسال آثار، با ۵۵ هتل از ۱۲ استان و منطقه آزاد کیش مواجه شدیم که ۸۰ درصد آنها، هتل‌های ۴ و ۵ ستاره بودند. نزدیک به ۵۰ درصد این هتل‌ها جزو هتل‌های گروهی بودند. در دنیا هم همین‌طور است، اغلب این استانداردها در گروه‌های هتلی، طبق پروتکل‌های واحد رعایت می‌شود. تعدادی از هتل‌ها هم با اینکه قدیمی بودند، بازسازی و مرمت شده بودند و تجهیزات جدید به کار بسته بودند.» ریشه‌های مصرف بالا در هتل‌های ایران جهانشاهی به تحلیل علل این مصرف بالا می‌پردازد: «به طور کلی ۳۰ درصد هتل‌های ما بالای ۵۰ سال عمر دارند. عددی در حدود ۲۷۰ هتل ساخته شده در ایران بالای ۵۰ سال عمر دارند. بیشتر هتل‌های ۵ ستاره ما هم قدیمی هستند، به جز چند هتلی که در سال‌های اخیر ساخته شده‌اند. اما باید به این نکته هم توجه کرد که هتل‌های جدیدتر که در ۳۰ تا ۴۰ سال اخیر ساخته شده‌اند، به روش‌ها و تکنیک‌های سبز توجه نکرده‌اند. چون در کشور ما انرژی ارزان و فراوان است و این باعث شده که ما به تکنولوژی‌های روز دنیا در جهت کنترل مصرف اهمیت ندهیم. به عنوان مثال، چرا باید سیستم‌های مصرف انرژی در اتاق‌ها و طبقاتی که فاقد میهمان هستند، کار کند؟ بر این اساس، هم هتل‌هایی که به سمت کهنسالی رفته‌اند و هم هتل‌هایی که جدیداً ساخته شده‌اند، با همان نگاه سنتی ساخته شده‌اند. وقتی بررسی می‌کنیم، می‌بینیم هتلی که تنها ۲۰ سال از ساختش گذشته، چقدر پرمصرف است و در مقایسه با نمونه مشابهش در دیگر کشورها، چه در سازه و چه در مدیریت مصرف، حدود ۵۰ درصد منابع را هدر می‌دهد.» انرژی‌های تجدیدپذیر؛ راهکاری برای تاب‌آوری وی با اشاره به پتانسیل بالای کشور در حوزه انرژی خورشیدی می‌گوید: «۹۰ درصد مساحت کشور، بیش از ۳۰۰ روز در سال آفتابی است. ما منبع انرژی تقریباً پایانی در خصوص انرژی خورشیدی داریم. در خصوص انرژی بادی هم در برخی استان‌ها این امکان فراهم است، البته هزینه نیروگاه‌های بادی در کشور ما بالاست. اما مناسب‌ترین منبع، همین انرژی خورشیدی است. شتابی که استفاده از انرژی خورشیدی در دنیا دارد، بسیار بالاست. شاهدیم که قیمت پنل‌ها کاهش می‌یابد و قدرت باتری آنها بیشتر می‌شود. چین در این خصوص سردمدار است و حدود ۴۰ درصد از انرژی خودش را از انرژی‌های تجدیدپذیر تولید می‌کند. این عدد در مورد ترکیه ۱۲ تا ۱۵ درصد است. در کشور ما سهم انرژی‌های تجدیدپذیر ۱.۵ تا ۲ درصد است که بسیار کم است، اما نسبت به گذشته رشد اندکی پدید آمده است.» جهانشاهی به یک نمونه موفق اشاره می‌کند: «استفاده از این پنل‌های خورشیدی این امکان را به وجود می‌آورد که برق تولیدی را بتوان به شبکه برق سراسری وارد کرد و به دولت فروخت. یک اقامتگاه در کاشان به درآمد پایدار رسیده است و در حال گسترش این نیروگاه خورشیدی در فضای خود است تا با قیمت پلکانی به دولت بفروشد. این موضوع می‌تواند نیاز خود مجموعه‌ها را پوشش دهد و در عین حال درآمدزایی هم برایشان ایجاد کند، خصوصاً در فصول قطعی برق که در کشور وجود دارد.» او در پایان این بخش می‌افزاید: «برای تولید برق سبز گردشگری، با همکاری سازمان انرژی تجدیدپذیر در حال توافق هستیم تا نشست‌های مشترک بگذاریم و بتوانیم اقدامات جدی‌تر و گسترده‌تری انجام دهیم.» سیاست‌های تشویقی و چشم‌انداز آینده جهانشاهی در پایان درباره ضرورت تحول و سیاست‌های تشویقی می‌گوید: «ما با یک بازه ۱۰ تا ۱۵ ساله تأخیر وارد این مباحث شده‌ایم. میلیاردها تومان در مورد تأسیسات گردشگری هزینه شده است. اگر این گفتمان وجود داشت، می‌توانستیم بگوییم این سرمایه‌گذاری‌ها در جهت گفتمان سبز صورت گرفته است. کاری را که شروع کرده‌ایم سال‌ها بعد نتیجه خود را نشان خواهد داد و بسیار با اهمیت است. ما فرصت‌های زیادی را از دست داده‌ایم و باید هوشیار باشیم تا فرصت‌های بیشتری را از دست ندهیم.» وی با بیان اینکه در بسیاری از کشورها، دیدگاه سبز تبدیل به قانون شده است، توضیح می‌دهد: «در آن کشورها هزینه استفاده از آب، انرژی و تولید پسماند آنقدر زیاد است که آنها ناگزیر به مدیریت این مباحث هستند. چیزی که در این حوزه به آنها کمک می‌کند، دانش است. حتی در مواردی از هوش مصنوعی برای استخراج الگوریتم‌ها برای چگونگی مصرف انرژی استفاده می‌کنند. در این کشورها هم مقررات، این الزام را ایجاد می‌کند و هم سیاست‌های تشویقی وجود دارد.» جهانشاهی از طراحی سیاست‌های تشویقی در ایران خبر می‌دهد: «ما یکسری سیاست‌های تشویقی را طراحی کردیم که امیدواریم بتوانیم آنها را اعمال کنیم. یکی اینکه تأسیسات گردشگری بتوانند با قراردادن پنل‌های خورشیدی تبدیل به نیروگاه‌های برق شوند و حتی بتوانند بیش از نیاز خود برق تولید کنند و با فروش آن به دولت و شبکه برق مرکزی، در هزینه‌های خود صرفه‌جویی کنند. دیگر اینکه تأسیسات در حال ساخت یا مرمت که این الگوها را مد نظر گرفته باشند، بتوانند از تسهیلات بیشتری استفاده کنند یا در اولویت اعطای تسهیلات باشند. همه اینها باعث می‌شود تا سهم رفتارهای سبز را در خدمات گردشگری بیشتر ببینیم.» او در پایان با بیان اینکه این حرکت بازخوردهای خوبی داشته، خاطرنشان می‌کند: «ما شاهد این هستیم که در کارگروه‌های تخصصی هتلداری در این باره بحث می‌شود و برخی از هتل‌هایی که موفق به اخذ نشان نشده‌اند در تلاش هستند که این استانداردها را اعمال کنند. این گفتمان باید به گفتمان غالب در هتل‌های کشور بدل شود. حرکتی است که می‌تواند به حرکت به سمت گردشگری پایدار و توسعه پایدار سرعت ببخشد و هتل‌ها را به برندی مشخص در زمینه تکنولوژی سبز تبدیل کند.» ✍🏻 مریم کاظمی زاده

ایجاد شده: 19/آبان/1404       آخرین ویرایش: 19/آبان/1404     اخبار داخلی
جایگاه تبلیغات 1 جایگاه تبلیغات 1
برند KFC از هویت بصری جدید خود رونمایی کرد!
امضای تفاهم ایران و آمریکا؛ گام بعدی تسهیل سفرهای بین‌المللی؟
امضای تفاهم‌نامه توسعه گردشگری ریلی اردبیل – مشهد
ازسرگیری پروازهای دبی به تهران از هفته آینده
فروش اطلاعات بیش از ۱۰۷ میلیون کاربر آژانس‌های مسافرتی ایران در دارک‌وب
سفارت ایتالیا در تهران از امروز بازگشایی شد
آیین رونمایی از پلاک خودرو‌های منطقه آزاد شهر فرودگاهی امام خمینی برگزار شد
بازگشت کیش‌ایر پس از یک دهه خصوصی‌سازی پرحاشیه
مالت میزبان اجلاس جهانی شورای جهانی سفر و گردشگری در سال ۲۰۲۶ / ۷ تا ۹ اکتبر در والتا
گوگل امکان شبیه‌سازی پرواز رایگان را به نسخه وب Google Earth اضافه کرد.
ابهام در واگذاری و سرنوشت هتل تاریخی قزوین
حدود ۱۰ هزار نیروی کار نمایشگاهی بیکار شده‌اند


کمی منتظر بمانید...