به گزارش هتل نیوز؛ وزیر میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی از برگزاری بیش از هزار برنامه گردشگری در ۳۱ استان کشور خبر داد. سیدرضا صالحیامیری اعلام کرد که این برنامهها با هدف ارتقاء صنعت گردشگری کشور برگزار میشوند. به گفته صالحیامیری، ۲۴۶ پروژه گردشگری شامل هتل، هتلآپارتمان و بومگردی در ۲۷ استان به بهرهبرداری میرسد. این پروژهها میتوانند به ایجاد حدود یکصد هزار فرصت شغلی در کشور کمک کنند. صالحیامیری همچنین بر اهمیت توسعه گردشگری دیجیتال و استفاده از هوش مصنوعی تأکید کرد. این رویکرد با شعار امسال سازمان جهانی گردشگری همسو است.
ایجاد شده: 5/مهر/1405 آخرین ویرایش: 5/مهر/1405 اخبار داخلی
✍🏻آزاده عابدین زاده | استاد دانشگاه زیست بوم گردشگری ایران امروز بیش از آن که به شعارهای تازه نیاز داشته باشد، به تغییر در شیوه حکمرانی نیازمند است. جهان گردشگری با سرعتی کمسابقه در حال تغییر است؛ رفتار گردشگران نسبت به گذشته تغییر فراوانی کرده، فناوریهای هوشمند وارد همه مراحل سفر شدهاند، داده به یکی از مهمترین منابع تصمیمسازی تبدیل شده و مقصدهایی که نتوانند آینده را پیشبینی و ظرفیتهای خود را هوشمندانه مدیریت کنند، با هزینههای اقتصادی، اجتماعی و محیطزیستی بیشتری مواجه خواهند شد. در چنین شرایطی، یکی از مهمترین مفاهیمی که باید در دستور کار سیاستگذاران گردشگری ایران قرار گیرد، «حکمرانی هوشمند گردشگری» است. حکمرانی هوشمند گردشگری را نباید با خرید نرمافزار، ایجاد چند سامانه یا راهاندازی یک داشبورد مدیریتی اشتباه گرفت. هوشمندسازی پیش از آن که صرفا یک پروژه فناورانه باشد، یک تحول در منطق حکمرانی است؛ یعنی حرکت از تصمیمگیری مبتنی بر حدس، گزارشهای پراکنده و واکنشهای پس از وقوع مسئله، به تصمیمگیری مبتنی بر داده، شواهد، پیشبینی و ارزیابی مستمر. سازمان جهانی گردشگری نیز در رویکرد خود نسبت به مقصدهای هوشمند، بر پیوند میان حکمرانی، فناوری، نوآوری، پایداری و دسترسپذیری تأکید کرده است. بنابراین، فناوری زمانی برای گردشگری ارزشمند خواهد بود که کیفیت تصمیمگیری و کیفیت زندگی جامعه میزبان را ارتقاء دهد، نه این که صرفاً تعداد سامانههای دیجیتال دستگاههای اجرایی را افزایش دهد. امروز دیگر نمیتوان با منطق گذشته، گردشگری آینده را اداره کرد. وقتی میتوان با استفاده از دادههای رزرو، الگوهای جستوجوی گردشگران، وضعیت حملونقل، ظرفیت اقامتگاهها، تقویم رویدادها، شرایط آبوهوایی، میزان مصرف منابع و رفتار گردشگران، افزایش تقاضا را تا حدی پیشبینی کرد، چرا باید منتظر بمانیم تا یک مقصد با ازدحام، ترافیک، کمبود خدمات، افزایش پسماند یا نارضایتی جامعه محلی مواجه شود و سپس برای حل مسئله وارد عمل شویم؟ حکمرانی هوشمند دقیقاً از همین نقطه آغاز میشود: دولت باید پیش از آن که مسئله به بحران تبدیل شود، نشانههای آن را ببیند و امکان مداخله بهموقع داشته باشد. در این نگاه، داده هدف نیست؛ داده ماده اولیه حکمرانی است. مسیر صحیح باید از «داده» به «اطلاعات»، از اطلاعات به «تحلیل»، از تحلیل به «هوش تصمیمیار»، از آنجا به «تصمیم و اقدام» و در نهایت به «ارزیابی و اصلاح» برسد. اگر این زنجیره کامل نشود، حتی بزرگترین حجم داده نیز نمیتواند کیفیت حکمرانی را تضمین کند. مسئله امروز بسیاری از نظامهای مدیریتی، فقدان مطلق اطلاعات نیست؛ بلکه ناتوانی در تبدیل اطلاعات پراکنده به تصمیم مشترک، بهموقع و قابل سنجش است. از این منظر، یکی از الزامات جدی گردشگری ایران ایجاد یک زیرساخت ملی دادههای گردشگری است؛ زیرساختی که بتواند دادههای دستگاههای مختلف، بخش خصوصی، مقاصد، مراکز اقامتی، حملونقل، جاذبهها و سایر اجزای زنجیره گردشگری را با استانداردهای مشترک گردآوری و قابل تحلیل کند. این نظام البته باید همزمان با مالکیت داده، امنیت اطلاعات و حریم خصوصی شهروندان و گردشگران نیز سازگار باشد. کشور نمیتواند برای سیاستگذاری گردشگری، مجموعهای از آمارهای پراکنده داشته باشد و انتظار داشته باشد که از دل این پراکندگی، سیاستی یکپارچه و هوشمند استخراج گردد. گام بعدی، ایجاد ظرفیت هوش تصمیمیار برای مقاصد گردشگری است. هوش مصنوعی نباید صرفاً به ابزاری برای تولید محتوا، تبلیغات یا پاسخگویی خودکار تقلیل پیدا کند. ارزش واقعی آن زمانی آشکار میشود که بتواند به مدیر مقصد در پیشبینی تقاضا، مدیریت جریان گردشگران، شناسایی نقاط ازدحام، تحلیل رضایت گردشگران و ساکنان، پیشبینی فشار بر زیرساختها و ارزیابی پیامدهای تصمیمات کمک کند. آینده مدیریت مقصد، آینده تصمیمگیری با داده است؛ اما تصمیم نهایی همچنان باید در چارچوب مسئولیت انسانی، شفافیت و پاسخگویی عمومی اتخاذ شود. در این میان، نباید اجازه داد تحول دیجیتال گردشگری به پروژهای برای چند مجموعه بزرگ تبدیل شود. اگر فناوری فقط در اختیار هتلهای زنجیرهای، شرکتهای بزرگ، پلتفرمهای قدرتمند و مقاصد برخوردار از منابع مالی قرار گیرد، شکاف میان سرمایه داران کلان و کسبوکارهای خرد بیشتر خواهد شد. اقامتگاه بومگردی، روستای گردشگری، راهنمای محلی، صنعتگر، رستوران کوچک و کارآفرین محلی نیز باید بتواند از مزایای فناوری، داده و بازار دیجیتال بهرهمند شود. هوشمندسازی زمانی معنا دارد که در سراسر زنجیره ارزش گردشگری توزیع شود، نه این که خود به عامل تازهای برای تمرکز فرصتها و بی عدالتی تبدیل شود. موضوع مهم دیگر، تجربه گردشگر است. گردشگری آینده تنها درباره افزایش تعداد گردشگران نیست؛ درباره افزایش کیفیت تجربه، توزیع مناسب جریان سفر، کاهش فشار بر مقصد و ایجاد ارزش پایدار برای جامعه میزبان است. بنابراین، سیاستگذاری باید از پرسش ساده «چگونه گردشگر بیشتری جذب کنیم؟» عبور کند و به پرسش دقیقتر «چگونه گردشگر مناسب را در زمان مناسب، با ظرفیت مناسب و تجربهای باکیفیت وارد مقصد کنیم؟» برسد. این تغییر پرسش، در ظاهر ساده است، اما در عمل میتواند فلسفه و رویکرد سیاستگذاری گردشگری را تغییر دهد. حکمرانی هوشمند همچنین بدون مشارکت ذینفعان کامل نیست. دولت نمیتواند درباره مقصدی تصمیم بگیرد که جامعه محلی، بخش خصوصی، فعالان گردشگری و گردشگران آن در فرایند تصمیمسازی حضور ندارند. دادههای رسمی، دادههای کسبوکارها، تجربه جامعه محلی و بازخورد گردشگران باید در یک نظام تصمیمگیری قابل اعتماد کنار یکدیگر قرار گیرند. حکمرانی هوشمند، دولت را از مرکز همه تصمیمها کنار نمیزند؛ بلکه نقش آن را از «تصمیمگیرنده منفرد» به «طراح، هماهنگکننده، تنظیمگر و تضمینکننده منافع عمومی» ارتقاء و جایگاه سنتی در مقابل مردم به مرتبه در کنار مردم تغییر میدهد. در عین حال، هوشمندسازی بدون اخلاق و مسئولیت میتواند مسئلهساز شود. هرچه وابستگی گردشگری به داده و هوش مصنوعی بیشتر میشود، موضوعاتی مانند حریم خصوصی، امنیت اطلاعات، شفافیت الگوریتمها، تبعیض احتمالی، مالکیت داده و مسئولیت تصمیمهای فناورانه نیز اهمیت بیشتری پیدا میکند. دولت باید پیش از گسترش استفاده از فناوریهای هوشمند، قواعد بازی را روشن کند. اعتماد عمومی، سرمایهای است که اگر در مسیر تحول دیجیتال آسیب ببیند، با هیچ فناوریای این سرمایه اجتماعی ارزشمند بهسادگی بازسازی نخواهد شد. از این منظر، اگر قرار است جهتگیریهای جهانی گردشگری در سال ۲۰۲۶ میلادی برای ایران فرصتی برای باز طراحی باشد، نباید آن را در سطح یک مناسبت، همایش، پوستر یا مجموعهای از سخنرانیها تنزیل بدهیم. فرصت واقعی آن است که این گفتمان به یک دستورکار اجرایی تبدیل شود: ایجاد نظام ملی دادههای گردشگری، اتصال دادههای دستگاههای مرتبط، توسعه هوش تصمیمیار مقصد، حمایت فناورانه از کسبوکارهای کوچک، ارتقای تجربه گردشگر، مشارکت واقعی جامعه محلی و تدوین چارچوب حکمرانی احیاءگر برای هوش مصنوعی. دولت در این مسیر باید یک پرسش ساده اما تعیینکننده را از خود بپرسد: آیا تصمیمهای امروز ما بر اساس تصویری از گذشته اتخاذ میشوند یا بر اساس شناختی از آینده؟ اگر پاسخ، همچنان عمدتاً گذشته باشد، حتی پیشرفتهترین فناوریها نیز تحول واقعی ایجاد نخواهند کرد. فناوری زمانی ارزشمند است که به دولت امکان دهد زودتر ببیند، دقیقتر تحلیل کند، مسئولانهتر تصمیم بگیرد و سریعتر اصلاح کند. گردشگری ایران برای عبور از مسائل مزمن خود بیش از هر چیز به یک تغییر پارادایم نیاز دارد؛ از مدیریت واکنشی به مدیریت پیشنگر، از جزیرهای عمل کردن به حکمرانی یکپارچه، از گزارشمحوری به دادهمحوری، از تصمیمگیری متمرکز به مشارکت ذینفعان و از سنجش صرف تعداد گردشگران به سنجش ارزش اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و محیطزیستی گردشگری. دولت هوشمند در گردشگری دولتی نیست که بیشترین سامانه را ساخته باشد؛ دولتی است که بهتر میبیند، دقیقتر میسنجد، زودتر پیشبینی میکند، شفافتر تصمیم میگیرد، مسئولانهتر مداخله میکند و نتیجه تصمیم خود را اندازه میگیرد. اگر قرار است گردشگری ایران سهم شایستهای از اقتصاد آینده داشته باشد، نقطه آغاز آن نه یک سامانه جدید، بلکه اصلاح شیوه حکمرانی است. آینده گردشگری را تعداد تصمیمهایی که میگیریم تعیین نمیکند؛ کیفیت تصمیمهایی تعیین میکند که بر پایه داده، دانش، فناوری و مشارکت جامعه اتخاذ میشوند.
ایجاد شده: 5/مهر/1405 آخرین ویرایش: 5/مهر/1405 مقالات و یادداشت ها
به گزارش هتل نیوز؛ پروژه هتل اسپیناس رویال به عنوان طرح جدید گروه هتلهای اسپیناس در ایران در حال ساخت است. این پروژه با رویکرد معماری نوین ایرانی-اسلامی طراحی شده است. گروه هتلهای اسپیناس پیش از این هتلهای اسپیناس آستارا، اسپیناس خلیج فارس تهران و اسپیناس پالاس تهران را راهاندازی کرده است. در این پروژه، تلاش شده تا هویت معماری ایرانی با استانداردهای روز هتلداری تلفیق شود. اسپیناس رویال در منطقه ولنجک تهران واقع شده و چشمانداز زیبایی از شهر و البرز دارد. این هتل شامل بخشهای اقامتی، رستوران، فضاهای نمایشگاهی و صنایعدستی، سالنهای رویداد و امکانات رفاهی است. طراحی این پروژه مبتنی بر نقوش و عناصر ایرانی-اسلامی است. در صورت بهرهبرداری، این هتل میتواند به یکی از پروژههای شاخص هتلداری و گردشگری ایران تبدیل شود.
ایجاد شده: 4/مهر/1405 آخرین ویرایش: 4/مهر/1405 اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز؛ دولت برای حمایت از نوسازی و توسعه تاسیسات گردشگری، مجموعهای از مشوقها و تسهیلات بانکی را طراحی کرده است. همچنین، تخفیفهای عوارض شهرداری نیز در نظر گرفته شده است. با رونمایی از سازوکار «پلاک گردشگری»، مجموعههای گردشگری قادر خواهند بود خودروهای مورد نیاز خود را برای خدمات جابهجایی مسافران تامین کنند. در راستای کاهش بوروکراسی، 54 اختیار وزارتخانه به استانداریها تفویض شده است. این اقدام به استانداران این امکان را میدهد که موانع پروژهها را سریعتر برطرف کنند. توسعه گردشگری باید فراتر از ساخت هتلهای پنجستاره باشد. گسترش هتلهای متنوع، اقامتگاههای بومگردی و دهکدههای گردشگری نیز در دستور کار قرار دارد. سرمایهگذارانی که با محدودیت منابع مواجه هستند، میتوانند با جذب شرکای جدید و استفاده از ظرفیتهای موجود، اجرای طرحهای خود را ادامه دهند.
ایجاد شده: 2/مهر/1405 آخرین ویرایش: 2/مهر/1405 اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز؛ احمد تجری، مدیرکل دفتر سرمایهگذاری و امور اقتصادی وزارت میراث فرهنگی، در نشست خبری به مناسبت هفته گردشگری اعلام کرد که ۲۴۶ پروژه گردشگری در این هفته افتتاح میشود. این پروژهها با حجم سرمایهگذاری ۳۴ همت در ۳۱ استان کشور به بهرهبرداری میرسند. با افتتاح این پروژهها، یکهزار و ۸۵۵ اتاق به ظرفیت اقامتی کشور افزوده خواهد شد. از مجموع پروژههای افتتاحی، ۱۶ پروژه مربوط به هتل و هتلآپارتمان است. همچنین ۷۱ پروژه به اقامتگاههای بومگردی و سنتی اختصاص دارد. ۲۶ پروژه سفرهخانه سنتی، ۱۶ مجتمع گردشگری و ۷۱ دفتر خدمات مسافرتی نیز در این فهرست قرار دارند. به علاوه، ۴۶ پروژه در بخش سایر زیرساختهای گردشگری مانند مهمانپذیرها و مراکز تفریحی وجود دارد. در میان پروژههای هتلی، ۳ هتل پنجستاره در شهرهای اصفهان، رشت و مشهد به بهرهبرداری میرسد. همچنین یک هتل چهارستاره، ۵ هتل سهستاره و ۱ هتل دوستاره نیز در این فهرست جای دارد. پروژههای اعلامشده تنها یک بار در فهرست افتتاح قرار میگیرند و پروژههای قبلی مجدداً در این فهرست نخواهند بود. توسعه گردشگری از دیگر اهداف وزارت میراث فرهنگی است. استفاده از ظرفیتهای آبی مانند آببندانها و سدها برای گردشگری آبی، با رعایت ملاحظات زیستمحیطی، در دست اقدام است. همچنین ظرفیت فرودگاهها برای ورزشهای هوایی و بالنسواری مورد توجه قرار دارد و برنامههایی برای توسعه این نوع گردشگری در حال پیگیری است.
ایجاد شده: 31/شهریور/1405 آخرین ویرایش: 31/شهریور/1405 اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز؛ هفته گردشگری امسال با اجرای بیش از ۶۵۰ رویداد در سراسر کشور برگزار میشود. این رویدادها تحت شعار «دستور کار دیجیتال و هوش مصنوعی برای بازطراحی گردشگری» است. مدیرکل دفتر گردشگری داخلی در نشست خبری این موضوع را مطرح کرد. او اشاره کرد که برنامههای این هفته بر محور گردشگری دیجیتال و توسعه مهارتهای جدید در صنعت گردشگری متمرکز خواهد بود. در این هفته، همایشها و کارگاههای تخصصی، رونمایی از طرحهای دیجیتال و افتتاح پروژههای گردشگری برگزار میشود. همچنین جشنوارهها، رویدادهای مختلف و نمایشگاههایی مرتبط با استارتآپهای گردشگری نیز در برنامه قرار دارند. مدیرکل دفتر گردشگری داخلی بیان کرد که امسال برای نخستینبار، سال گردشگری به نام «برادران امیدوار» نامگذاری شده است. این نام به منظور معرفی چهرههای برجسته گردشگری در مجامع علمی و آموزشی انتخاب شده است. به منظور تقویت گردشگری در نیمه جنوبی کشور، برگزاری رویدادها و استفاده از ظرفیت اینفلوئنسرها افزایش مییابد. در مهرماه، بیش از ۶۵۰ رویداد با عنوان «مهر جنوب» در استانهای مختلف برگزار خواهد شد. از جمله رویدادهای این هفته میتوان به «مهر شیراز»، «مهر یزد»، «مهر اصفهان» و «مهر کرمان» اشاره کرد. در استان فارس نیز بیش از ۶۵ رویداد با عنوان مهر شیراز برگزار خواهد شد.
ایجاد شده: 31/شهریور/1405 آخرین ویرایش: 31/شهریور/1405 اخبار داخلی
✍🏻 به قلم؛ مهدی حسینی شاید وقت آن رسیده باشد که به جای تکرار پرسش همیشگی «مشکلات هتلداری ایران چیست؟»، پرسش بزرگتری را مطرح کنیم: آیا هتلداری ایران وارد عصر جدیدی شده است؟ پاسخ به این پرسش الزاماً به معنای آن نیست که همه هتلهای کشور مدرن شدهاند، فناوریهای روز دنیا در اختیار صنعت قرار گرفته یا مسائل قدیمی هتلداری یکباره حل شدهاند. اتفاقاً بسیاری از چالشهای گذشته همچنان وجود دارند. اما تحولات یک صنعت همیشه از زمانی آغاز نمیشود که همه نشانههای تغییر آشکار شده باشند. گاهی تغییر ابتدا در ترکیب آدمها، نوع نگاهها، سرمایهها، دانش و انتظارات شکل میگیرد و بعد، ساختار صنعت خود را با آن تطبیق میدهد. هتلداری ایران نیز به نظر میرسد در چنین نقطهای قرار گرفته است. صنعتی که در مقایسه با بسیاری از کشورهای صاحبنام گردشگری، عمر چندان طولانی ندارد، امروز با تغییر مهمی در نسل فعالان خود مواجه است. نسل تازهای وارد هتلداری شده که الزاماً همه مسیر حرفهای خود را از هتل و مدرسه هتلداری آغاز نکرده است. مدیران و متخصصانی از حوزههای مختلف، با تجربههایی در مدیریت، فناوری، بازاریابی، سرمایهگذاری و کسبوکارهای جدید، به این صنعت علاقهمند شده و وارد آن شدهاند. در کنار آنها، نسلی از نیروهای جوان نیز با دسترسی بیسابقه به دانش و تجربه جهانی، دیگر حاضر نیستند هتلداری را صرفاً با الگوهای چند دهه گذشته تعریف کنند. همزمان، بخشی از نسل قدیمی صنعت به دلایل طبیعی از چرخه مدیریت حرفهای فاصله میگیرد؛ برخی بازنشسته میشوند، برخی جای خود را به نسل جدید میدهند و برخی نیز در مواجهه با تغییرات سریع دانش و فناوری، دیگر نمیتوانند با سرعت گذشته خود را بهروز کنند. این اتفاق لزوماً به معنای نفی نسل گذشته نیست. اتفاقاً هتلداری امروز بخش بزرگی از تجربه و هویت خود را مدیون همان نسل است. اما هیچ صنعتی نمیتواند تنها با اتکا به تجربه گذشته، خود را برای آینده آماده کند. تجربه زمانی ارزشمندتر میشود که با یادگیری مستمر همراه باشد. در سوی دیگر، سرمایه نیز در حال تغییر چهره هتلداری ایران است. ورود سرمایههای بزرگتر به حوزه هتلسازی و توسعه پروژههای گردشگری، نگاه اقتصادی به هتل را تغییر داده است. هتل دیگر صرفاً یک مجموعه اقامتی نیست؛ یک دارایی، یک برند، یک کسبوکار پیچیده و یک زنجیره ارزش است که میتواند با فناوری، بازاریابی، داده و مدیریت حرفهای، ارزش بسیار متفاوتی ایجاد کند. این تغییرات در زمانی اتفاق میافتد که فناوری، مرزهای یادگیری را نیز از میان برداشته است. تا همین چند سال پیش، دستیابی به دانش روز هتلداری جهان برای بسیاری از فعالان صنعت دشوار بود. امروز یک مدیر جوان ایرانی میتواند در چند دقیقه به گزارشهای تخصصی، مطالعات موردی، تجربه برندهای بزرگ، دورههای آموزشی و آخرین تحولات فناوری دسترسی پیدا کند. هوش مصنوعی نیز این روند را شتابی چند برابر داده است. مسافر هم تغییر کرده است. او پیش از رزرو هتل، تصاویر، امتیازها، نظرات، قیمتها و تجربه دیگران را میبیند و در نهایت، هتل ایرانی را نه فقط با رقیب داخلی، بلکه با تجربهای که در سفر قبلی خود در استانبول، دبی، سنگاپور یا هر شهر دیگری داشته مقایسه میکند. بنابراین رقابت هتلها دیگر محدود به خیابان، شهر یا حتی کشور نیست؛ رقابت در ذهن و تجربه مسافر اتفاق میافتد. جهان نیز با سرعت زیادی در حال تغییر است. دبی در حال توسعه مدلهای دیجیتال و بیومتریک برای سادهتر کردن تجربه ورود و اقامت در هتلهاست. عربستان با سرمایهگذاری گسترده و ورود برندهای بینالمللی، در حال بازتعریف جایگاه خود در بازار جهانی گردشگری و هتلداری است. در بسیاری از بازارهای پیشرو نیز هوش مصنوعی، تحلیل داده، شخصیسازی تجربه میهمان و اتوماسیون فرآیندها از مرحله «ایدههای آینده» عبور کرده و به موضوعات واقعی مدیریت هتل تبدیل شدهاند. در چنین شرایطی، شاید مسئله اصلی هتلداری ایران دیگر فقط این نباشد که چه مشکلاتی داریم؟ ؛ بلکه باید پرسید «هتلداری ایران در عصر جدید قرار است چگونه باشد؟» به باور من، اینجا همان نقطهای است که مفهوم هتلداری نوین ایران معنا پیدا میکند. هتلداری نوین الزاماً به معنای هتلهای پر از تجهیزات و فناوریهای پیچیده نیست. هتلداری نوین پیش از آنکه یک تغییر تکنولوژیک باشد، یک تغییر در نگرش است؛ تغییر از مدیریت مبتنی بر عادت به مدیریت مبتنی بر یادگیری، از تصمیمگیری صرفاً تجربی به تصمیمگیری دادهمحور، از فروش اتاق به طراحی تجربه، از نگاه سنتی به نیروی انسانی به توسعه سرمایه انسانی و از مدیریت یک ساختمان به مدیریت یک برند و یک اکوسیستم تجربه. در این نگاه، مدیر هتل آینده فقط مدیر اتاق و لابی و رستوران نیست؛ او باید همزمان با فناوری، داده، برند، تجربه مشتری، منابع انسانی و اقتصاد کسبوکار آشنا باشد. نیروی جوان دیگر صرفاً مجری دستورهای مدیر ارشد نیست؛ میتواند صاحب ایده، متخصص و حتی یک برند حرفهای مستقل باشد. پرسنالبرندینگ نیز به تدریج به یکی از واقعیتهای صنعت تبدیل میشود و رقابت میان متخصصان برای دیدهشدن، اثرگذاری و ساختن اعتبار حرفهای، بخشی از آینده هتلداری خواهد بود. این تغییر البته به معنای کنار گذاشتن تجربه و سنت نیست. هتلداری بدون مهماننوازی، حتی با پیشرفتهترین فناوریها، چیزی کم دارد. مسئله این است که تجربه نسلهای گذشته باید با دانش نسل جدید ترکیب شود؛ نه اینکه این دو در برابر یکدیگر قرار بگیرند. کشورهایی که امروز در گردشگری و هتلداری پیشرو هستند نیز یکشبه به این نقطه نرسیدهاند. آنها در مقاطع مختلف، با تغییر در سیاستگذاری، سرمایهگذاری، آموزش، فناوری و مدلهای کسبوکار، شیوه نگاه خود به صنعت را تغییر دادهاند. آنچه امروز در برخی کشورهای منطقه میبینیم، حاصل همین تغییر نگاه است؛ نه صرفاً ساخت چند هتل جدید. بنابراین شاید زمان آن رسیده باشد که در ایران نیز از «مدیریت مشکلات هتلداری» عبور کنیم و درباره «آینده هتلداری» حرف بزنیم. ممکن است هنوز برای برخی، صحبت از عصر نوین هتلداری در ایران زود به نظر برسد. اما اگر تعداد و تنوع بازیگران صنعت، ورود سرمایههای جدید، تغییر نسل مدیران، افزایش دسترسی به دانش جهانی، ظهور فناوریهایی مانند هوش مصنوعی، تغییر رفتار مسافر و اهمیت روزافزون برند شخصی متخصصان را کنار یکدیگر قرار دهیم، دیگر نمیتوان این تغییرات را اتفاقاتی پراکنده و بیارتباط با یکدیگر دانست. به نظر میرسد هتلداری ایران در حال عبور از یک مرز تاریخی است؛ مرزی میان آنچه تاکنون بوده و آنچه میتواند باشد. هتلداری نوین ایران شاید هنوز یک ساختار تثبیتشده نباشد، اما میتواند نامی برای مسیری باشد که صنعت ناگزیر به پیمودن آن است. مسئله دیگر این نیست که آیا این تحول اتفاق خواهد افتاد یا نه. مسئله این است که چه کسانی آن را آغاز میکنند، چه کسانی آن را میسازند و چه کسانی در تاریخ این تحول، پیشرو خواهند بود. و شاید اکنون، بیش از هر زمان دیگری، زمان آن رسیده باشد که درباره هتلداری نوین ایران نه به عنوان یک رؤیا، بلکه به عنوان یک پروژه واقعی برای آینده صنعت سخن بگوییم.
ایجاد شده: 30/شهریور/1405 آخرین ویرایش: 30/شهریور/1405 مقالات و یادداشت ها
✍🏻 رضا حسینی | سردبیر سرویس سرمایه گذاری گردشگری و هتلداری ایتنا در شرایط فعلی اقتصاد ایران، شاید صحبت از سرمایهگذاری در گردشگری کمی عجیب به نظر برسد؛ اما اگر افق سرمایهگذاری را چندساله ببینیم، اتفاقاً امروز میتواند یکی از مقاطع مهم ورود به این صنعت باشد. گردشگری در اقتصاد جهانی دیگر یک صنعت فرعی نیست. طبق گزارش WTTC، صنعت سفر و گردشگری در سال ۲۰۲۵ حدود ۱۱.۶ تریلیون دلار به اقتصاد جهان اضافه کرده؛ معادل حدود ۹.۸ درصد GDP جهان و بیش از ۳۶۶ میلیون شغل. بازار Wellness نیز در سال ۲۰۲۴ به حدود ۶.۸ تریلیون دلار رسیده و پیشبینی میشود تا سال ۲۰۲۹ به نزدیک ۹.۸ تریلیون دلار برسد. این اعداد الزاماً به معنی تکرار همین مسیر در ایران نیست؛ اما یک واقعیت مهم را نشان میدهد: تقاضای جهانی برای سفر، تجربه، سلامت و سبک زندگی همچنان در حال گسترش است. حالا ایران را ببینیم. ایران از نظر منابع طبیعی، تاریخی، فرهنگی و پزشکی، یکی از متنوعترین مقاصد منطقه است. با این حال، بخش بزرگی از ظرفیت گردشگری کشور هنوز بالفعل نشده است. حتی با وجود محدودیتهای فعلی، طبق برآورد بانک جهانی، گردشگری و سفر در سال ۲۰۲۴ حدود ۱۱.۸ درصد GDP ایران را تشکیل داده است. پس مسئله برای سرمایهگذار ایرانی فقط این نیست که «آیا گردشگری رونق میگیرد؟» سؤال مهمتر این است: اگر قرار باشد گردشگری ایران در سالهای آینده رشد کند، امروز باید روی چه چیزی سرمایهگذاری کرد؟ به نظر من، پاسخ را نباید در هتلسازی سنتی و پروژههای بسیار بزرگ جستوجو کرد. فرصت جذابتر، سرمایهگذاری در پروژههای کوچک و متوسط با چند منبع درآمد است؛ بهخصوص در نقطه تلاقی گردشگری سلامت، Wellness، اقامت و تجربه گردشگری. چرا؟ چون در این مدل، درآمد فقط از فروش یک اتاق به دست نمیآید. درمان، خدمات سلامت و زیبایی، اقامت، غذا، تفریح، حملونقل، تور و خدمات جانبی میتوانند همزمان درآمد ایجاد کنند. از طرف دیگر، گردشگری سلامت یک مزیت مهم برای ایران دارد: فروش خدمات به مشتری خارجی با هزینههای داخلی. اگر درست اجرا شود، بخشی از درآمد پروژه میتواند به تقاضای خارجی وابسته باشد، نه صرفاً قدرت خرید مصرفکننده داخلی. این موضوع در شرایط تورمی ایران اهمیت زیادی دارد. از سوی دیگر، رکود فعلی را هم نباید فقط تهدید دید. در چنین دورهای ممکن است داراییهای گردشگری، هتلها یا ساختمانهای قابل تبدیل با قیمتهای مناسبتری عرضه شوند. بنابراین بهجای ساخت یک پروژه بزرگ از صفر، شاید خرید یک دارایی موجود، بازسازی، تغییر کاربری و ایجاد یک مدل بهرهبرداری حرفهای بازده بهتری داشته باشد. البته یک نکته مهم: من معتقدم نمیتوان بدون دیدن قیمت زمین، هزینه ساخت، نرخ اشغال، ADR، هزینه بهرهبرداری و مدل درآمدی، ادعا کرد که مثلاً «گردشگری سلامت بالاترین ROI را دارد». چنین عددی برای ایران بهصورت عمومی و قابل اتکا وجود ندارد. اما میتوان گفت کدام مدل پتانسیل بیشتری برای ایجاد ارزش با سرمایه کمتر و درآمدهای متنوعتر دارد. و از این منظر، به نظرم باید جدیتر به ترکیب: Wellness + Health Tourism + Boutique Hospitality + Experience فکر کرد. شاید فرصت گردشگری ایران در سالهای آینده، ساختن صدها اتاق جدید نباشد؛ بلکه ساختن محصولاتی باشد که از هر گردشگر، ارزش اقتصادی بیشتری ایجاد میکنند. و دقیقاً به همین دلیل است که بهنظر من، رکود امروز میتواند برای سرمایهگذار بلندمدت، نه پایان فرصت، بلکه مرحله قبل از ورود به یک چرخه جدید گردشگری ایران باشد.
ایجاد شده: 30/شهریور/1405 آخرین ویرایش: 30/شهریور/1405 مقالات و یادداشت ها
به گزارش هتل نیوز؛ بررسی فرصتهای سرمایهگذاری گردشگری در استان کرمانشاه با حضور مدیرعامل و اعضای هیأتمدیره شرکت توسعه گردشگری ایران انجام شد. هدف این بررسی شناسایی فرصتهای توسعه زیرساخت و ارتقای خدمات در این حوزه بود. در این سفر، نمایندگان شرکت از هتل لاله کرمانشاه، غار قوریقلعه و دیگر پروژههای گردشگری بازدید کردند. آنها به بررسی زمینههای سرمایهگذاری در طرحهای اثرگذار گردشگری پرداختند. همچنین، نشستهایی با استاندار کرمانشاه برگزار شد. در این نشستها، اجرای پروژههای جدید و تقویت زیرساختهای اقامتی بحث و بررسی شد. تقویت هتل لاله بیستون و شناسایی فرصتهای سرمایهگذاری در مناطق مستعد گردشگری نیز در دستور کار قرار گرفت.
ایجاد شده: 21/شهریور/1405 آخرین ویرایش: 21/شهریور/1405 اخبار داخلی
به گزارش فلای نیوز؛ مدیرکل فرودگاههای استان یزد اعلام کرد ۱۲ پروژه عمرانی و زیرساختی در فرودگاه بینالمللی شهید صدوقی یزد به بهرهبرداری رسید. این پروژهها شامل طرحهای حفاظتی و نظارتی نیز میشود. وی افزود بازسازی و نوسازی کابین برج مراقبت فرودگاه پس از ۵۶ سال یکی از مهمترین پروژهها است. این طرح با اعتبار ۱۵۰ میلیارد ریال اجرا شده است. علاوه بر این، نیروگاه خورشیدی ۵۰ کیلوواتی فرودگاه نیز به بهرهبرداری رسیده است. این نیروگاه بیش از ۱۰ درصد برق مورد نیاز فرودگاه را تأمین میکند. ظرفیت این نیروگاه قابلیت افزایش تا ۲۰۰ کیلووات را دارد. مرکز مانیتورینگ تصویری (CCTV) فرودگاه نیز با بیش از ۳۰۰ دوربین نوسازی و راهاندازی شده است. این مرکز امکان پایش شبانهروزی اماکن و محوطه فرودگاه را فراهم میکند. احداث کانال انرژی در مجاورت ترمینال داخلی و بهسازی سالن انتظار ترمینال خارجی نیز از دیگر طرحهای اجراشده است. اعتبار این طرحها بالغ بر ۷۰ میلیارد ریال است.
ایجاد شده: 16/شهریور/1405 آخرین ویرایش: 16/شهریور/1405 اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز؛ رئیس مرکز نظارت بر صندوقهای سرمایهگذاری سازمان بورس اعلام کرد که سرمایهگذاران میتوانند ارز خود را بهصورت اسکناس یا حواله ارزی وارد صندوق کنند. در ازای این اقدام، سرمایهگذاران واحدهای صندوق را دریافت خواهند کرد. وی افزود که منابع جمعآوریشده در صندوق صرفاً نگهداری نمیشود. بخشی از این منابع در اوراق بهادار با درآمد ثابت ارزی سرمایهگذاری خواهد شد. این اقدام به تأمین مالی پروژههای اقتصادی و ارزآور کمک میکند. به گفته وی، برآورد فعلی نشان میدهد که بازدهی سالانه صندوقهای ارزی میتواند حدود ۳ تا ۴ درصد باشد. البته میزان نهایی بازدهی به نوع سرمایهگذاریها و نرخ اوراق بستگی دارد. این صندوقها از نوع صدور و ابطالی هستند. به این ترتیب، سرمایهگذاران میتوانند درخواست ابطال واحدهای خود را ارائه دهند و معادل ارزش خالص داراییها را بهصورت ارز دریافت کنند. رئیس مرکز نظارت همچنین اشاره کرد که برای کاهش نگرانیها درباره نقدشوندگی، رکن ضامن نقدشوندگی نیز پیشبینی شده است.
ایجاد شده: 15/شهریور/1405 آخرین ویرایش: 15/شهریور/1405 اخبار داخلی
به گزارش فلای نیوز؛ یک شرکت چینی در حال توسعه پروژهای نوآورانه است. این طرح میتواند سالانه بین ۱۰ تا ۵۰ هزار تن زبالههای پلاستیکی را به مواد اولیه تبدیل کند. این مواد اولیه برای تولید سوخت پایدار هوانوردی مورد استفاده قرار میگیرند. فرایند تبدیل زبالهها به سوخت با استفاده از روش «پیرولیز» انجام میشود. طی این فرایند، پلاستیکها در شرایط کنترلشده حرارتی تجزیه میشوند. مواد هیدروکربنی حاصل پس از پالایش و فرآوری، وارد زنجیره تولید سوخت هواپیما میشوند. این طرح هنوز در مرحله توسعه قرار دارد. اگر این پروژه موفقیتآمیز باشد، میتواند راهی جدید برای استفاده مجدد از پلاستیکهای دورریختنی ایجاد کند. این طرح همچنین به تأمین بخشی از مواد اولیه سوخت هوانوردی کمک خواهد کرد.
ایجاد شده: 14/شهریور/1405 آخرین ویرایش: 14/شهریور/1405 اخبار داخلی