نتایج جستجو...
محسنی بندپی : تصدی‌گری دولتی دیگر پاسخگوی نیازهای صنعت گردشگری نیست

محسنی بندپی : تصدی‌گری دولتی دیگر پاسخگوی نیازهای صنعت گردشگری نیست

به گزارش ایتنا ؛ "انوشیروان محسنی بندپی" معاون گردشگری کشور در دیدار با هیات مدیره جامعه هتلداران ایران گفت : وزارت گردشگری کوچک‌ترین وزارتخانه از لحاظ ساختاری است و نبود ساختار مناسب، توانایی حل مشکلات کلان این حوزه را محدود کرده است.   وی افزود : تصدی‌گری دولتی دیگر پاسخگوی نیازهای صنعت گردشگری نیست و دولت باید تنها به سیاست‌گذاری، حمایت و نظارت بپردازد.   او گفت : تشکیل یک کارگروه تخصصی در مجلس برای پیگیری مسائل کلان گردشگری ضروری است. این کارگروه می‌تواند به شناسایی و رفع مشکلات این صنعت کمک کند.   " محسنی بندپی " تاکید کرد : موضوع افزایش هزینه‌های حامل‌های انرژی یکی از چالش‌های اساسی تأسیسات گردشگری است که باید با اعضای فراکسیون گردشگری، نمایندگان مجلس و کمیسیون اقتصادی مطرح شود تا راه‌حلی برای آن ارائه شود.  

ایجاد شده: 4/دی/1403       آخرین ویرایش: 4/دی/1403     اخبار داخلی
گام‌های ایران و مصر برای تقویت همکاری‌های گردشگری

گام‌های ایران و مصر برای تقویت همکاری‌های گردشگری

به گزارش ایتنا ؛ در حاشیه نشست کشورهای عضو مجمع تمدن‌های باستانی، وزیر میراث‌فرهنگی ایران بر لزوم تقویت روابط دو کشور ایران و مصر در حوزه‌های گردشگری، میراث‌فرهنگی، آموزش و ورزش تأکید کرد. صالحی‌امیری با اشاره به تاریخ و تمدن مشترک ایران و مصر، خواستار گام‌های بیشتر در راستای بهبود روابط فرهنگی دو کشور شد. وی از یاسر شعبان، معاون وزیر امور خارجه مصر، دعوت کرد تا برای گسترش همکاری‌ها در زمینه‌های گردشگری و صنایع‌دستی به ایران سفر کند. معاون وزیر امور خارجه مصر نیز با ابراز خوشحالی از این دیدار، هدف مصر را بهبود روابط در حوزه‌های سیاسی، اقتصادی و فرهنگی با جمهوری اسلامی ایران دانست. وی خواستار برگزاری نشست‌های بیشتر و تفاهم‌نامه‌های مشترک برای تقویت همکاری‌ها در زمینه‌های میراث‌فرهنگی و گردشگری شد.

ایجاد شده: 28/آذر/1403       آخرین ویرایش: 28/آذر/1403     اخبار داخلی
سیاست‌های جمهوری اسلامی صنعت گردشگری ایران را به کُما برد

سیاست‌های جمهوری اسلامی صنعت گردشگری ایران را به کُما برد

به گزارش ایتنا ؛ نایب رئیس پیشین جامعه تورگردانان ایران گفت : هیچ گروه گردشگر اروپایی یا آمریکایی به ایران سفر نمی‌کند و بازار گردشگران محدود به روس‌ها و چینی‌ها شده که آنها نیز به تعداد بسیار محدودی نسبت به گذشته سفر می‌کنند. دلایل مختلفی سبب رکود بخش گردشگری در ایران شده است از جمله قوانین سختگیرانه، نبود آزادی‌ برای گردشگران، نبود امنیت و هشدار برای عدم‌سفر به ایران از سوی دیگر دولت‌ها. وی افزود : بسیاری از افرادی که برای خرید و فروش کالا یا دیدار کوتاه با بستگان از مرزهای زمینی عبور می‌کنند از سوی منابع حکومتی جزو آمار گردشگران محاسبه می‌شوند. او گفت : حدود ۳۰ درصد از راهنمایان حرفه‌ای در حوزه گردشگری به واسطه بحران‌های چند سال گذشته و اقدامات حمایتی دیرهنگام و قهر سازمان برنامه و بودجه با دولت و خواسته‌های مردم، تغییر شغل داده‌اند.

ایجاد شده: 23/آذر/1403       آخرین ویرایش: 23/آذر/1403     اخبار داخلی
غیرمستعمره‌سازی سفر راهی به سوی حمایت و توانمندسازی جوامع محلی

غیرمستعمره‌سازی سفر راهی به سوی حمایت و توانمندسازی جوامع محلی

به عنوان فردی که در زمینه گردشگری و آموزش گردشگری فعالیت دارم، همیشه به دنبال راه‌هایی بوده‌ام که بتوانم تأثیر مثبت بر جوامع محلی بگذارم. از نخستین تجربه‌های سفرم در غنا، زمانی که به همراه خانواده به دیدار اقوام و شرکت در مراسم‌های خانوادگی می‌رفتیم، تا امروز که به‌عنوان دانشجوی دکترای دانشگاه واترلو مشغول مطالعه‌ام، متوجه شدم که سفر می‌تواند چیزی فراتر از جابه‌جایی فیزیکی باشد. سفر می‌تواند ابزاری باشد برای ایجاد عدالت اجتماعی و احیای هویت‌های فرهنگی که در طول تاریخ توسط استعمار و امپریالیسم سرکوب شده‌اند. غیرمستعمره‌سازی سفر، به معنای شکستن زنجیره‌های تاریخی استعمار و امپریالیسم است که همچنان در صنعت گردشگری و بسیاری از دیگر بخش‌ها وجود دارد. این مفهوم، با نگاه انتقادی به رابطه قدرتی که بین کشورها و جوامع مستعمره و استعمارگر وجود داشته است، به دنبال بازگرداندن کنترل به جوامع بومی و محلی است. غیرمستعمره‌سازی به بررسی ساختارهای ناعادلانه‌ای می‌پردازد که در نظام‌های آموزشی، فرهنگی و حتی اقتصادی وجود دارند و همچنان از اندیشه‌های استعمارگری تغذیه می‌کنند. این رویکرد به دنبال ایجاد تغییر در چگونگی تجربه سفر، تعامل با جوامع و توزیع منابع و فرصت‌ها است. برای فهم بهتر اهمیت غیرمستعمره‌سازی در گردشگری، باید ابتدا تأثیرات استعمار بر این صنعت را بررسی کنیم. استعمارگران نه تنها منابع طبیعی و اقتصادی جوامع محلی را به‌نفع خود بهره‌برداری می‌کردند، بلکه با اعمال قدرت فرهنگی و اجتماعی، روایت‌های تاریخی و فرهنگی جوامع بومی را دستکاری کردند. در بسیاری از مقاصد گردشگری امروز، همچنان شاهد بقایای این نوع سلطه‌گری هستیم؛ از نمایش‌های کلیشه‌ای و تحریف‌شده از فرهنگ‌های محلی گرفته تا بهره‌برداری از نیروی کار محلی بدون مشارکت عادلانه آن‌ها در سودآوری صنعت گردشگری. تحقیقات من نشان داده‌اند که حتی در کشورهایی مانند غنا، که زمانی مستعمره بوده‌اند، آثار استعمار همچنان در سیستم‌های آموزشی و مدیریتی گردشگری دیده می‌شود. از دانشگاه‌ها تا سیستم‌های گردشگری، بسیاری از این ساختارها همچنان تحت تأثیر تفکرات و ارزش‌های استعمارگران قرار دارند. برای مثال، در بسیاری از کتابخانه‌های دانشگاه‌های گردشگری، مانند دانشگاه کیپ‌کاست، درصد بالایی از کتاب‌ها توسط نویسندگانی غیربومی و غیرافریقایی نوشته شده است. این وضعیت باعث می‌شود که روایات و تجربیات محلی در حاشیه قرار گیرند و روایت‌های جهانی غالب همچنان بر جوامع بومی تأثیرگذار باشند. یکی از راه‌های غیرمستعمره‌سازی سفر، تغییر رویکرد و نگرش ما به مقصدها و جوامع محلی است.اولین گام این است که پیش از سفر، درباره تاریخ، فرهنگ و مسائل اجتماعی مقصد مطالعه کنیم. این آگاهی به ما کمک می‌کند تا به جای بهره‌برداری از فرهنگ‌های محلی، با احترام و همدلی به آن‌ها نزدیک شویم. اقامت در اقامتگاه‌های بومی، خرید از بازارهای محلی و شرکت در فعالیت‌های فرهنگی محلی می‌تواند به تقویت اقتصاد جوامع بومی و حفظ هویت فرهنگی آن‌ها کمک کند. غیرمستعمره‌سازی سفر همچنین به معنای پایدارسازی سفر است. سفر پایدار تنها به محیط زیست محدود نمی‌شود؛ بلکه شامل عدالت اجتماعی و اقتصادی نیز هست. در این رویکرد، سفر باید به‌گونه‌ای باشد که نه تنها به نفع محیط زیست باشد، بلکه به جوامع محلی نیز کمک کند تا از مزایای اقتصادی و اجتماعی گردشگری بهره‌مند شوند. این موضوع می‌تواند شامل مشارکت فعال جوامع محلی در تصمیم‌گیری‌ها و مدیریت گردشگری، ایجاد زیرساخت‌های بهداشتی و آموزشی و همچنین تضمین توزیع عادلانه سود اقتصادی از صنعت گردشگری باشد. یکی از ابزارهای کلیدی در غیرمستعمره‌سازی سفر، توانمندسازی افراد محلی و بومی برای مدیریت و هدایت کسب‌وکارهای گردشگری است. این مسئله باعث می‌شود که تصمیم‌گیری‌های کلیدی در دست افرادی باشد که به‌طور مستقیم با فرهنگ و منابع محلی در ارتباط هستند و به نفع جامعه خود تصمیم‌گیری می‌کنند. نمونه‌هایی از این رویکرد در برنامه‌های گردشگری مبتنی بر جامعه در کشورهای مختلف مشاهده می‌شود، جایی که افراد محلی در مدیریت اقامتگاه‌ها، رستوران‌ها و جاذبه‌های گردشگری نقشی فعال دارند. میراثی که می‌خواهم از خود به جا بگذارم، میراثی از عدالت، توانمندسازی و پایداری است. این چیزی است که همه ما باید در صنعت گردشگری به دنبال آن باشیم تا سفری عادلانه‌تر و معنادارتر برای همگان ایجاد کنیم. ✍️ مائوتور آگبو؛ دانشجوی دکترای دانشکده گردشگری دانشگاه واترلو

ایجاد شده: 21/مهر/1403       آخرین ویرایش: 21/مهر/1403     مقالات و یادداشت ها
جایگاه تبلیغات 1 جایگاه تبلیغات 1


کمی منتظر بمانید...