به گزارش هتل نیوز و به نقل از ایرنا، طرح هتلهای میراثی مربوط به بناهایی است که قدمت و تاریخچه فرهنگی و تاریخی دارند. برخی از این بناها ثبت ملی شدهاند و برخی هنوز ثبت نشدند. این ساختمانها با هتلها، بوتیکهتلها، خانههای قدیمی و اماکن بومگردی متفاوت بوده و جزو هیچکدام از این گروه از تاسیسات گردشگری نیستند. در جهان اسپانیا و پرتغال جزو کشورهای پیشرو در احیای و تبدیل کاربری بناهای تاریخی و باستانی به اماکن با کاربری اقامت و پذیرایی گردشگران هستند. ایران هم ظرفیت بالایی برای احیای بناهای تاریخی و فرهنگی و تبدیل به هتل در شهرهایی مانند کاشان، اصفهان، یزد و شیراز دارد که توسعه آن به سرمایهگذار، نقشه راه، ضوابط فنی و مهندسی، تکالیف شیوه واگذاری و نحوه بهرهبرداری و البته تدوین استانداردهای طراحی و مدیریت با محوریت حفظ اصالت بنا نیاز دارد. در همین چارچوب ضرورت استانداردهای ملی و بین المللی در حوزه گردشگری و خدمات وابسته، از یک دهه پیش در دستور کار مسئولان میراثفرهنگی و گردشگری و سازمان ملی استاندارد قرار گرفته است. دو مبحث هتلهای میراثی و سفرهخانههای سنتی از مهمترین موضوعاتی است که علاوه بر جذب گردشگر و ارائه خدمات مطلوب به آنان، در حفظ و نگهداری آثار تاریخی و فرهنگی همچنین توسعه سرمایهگذاری در صنعت گردشگری بسیار موثر خواهد بود. اکنون پس از تدوین و انتشار سند استاندارد بینالمللی سفرهخانههای سنتی در سازمان بینالمللی استانداردسازی (ISO)، سند استاندارد بینالمللی هتلهای میراثی هم در سازمان بینالمللی استاندارد (ISO) منتشر شده است؛ اسنادی که راهبری و مدیریت آن به عهده جمهوری اسلامی ایران بوده و روند تدوین و انتشار آن بیش از ۵ سال زمان برده است. " هنسا قادری " دبیرکمیته متناظر گردشگری و خدمات وابسته درباره هتلهای میراثی اظهار داشت: گردشگران بسیاری در سراسر جهان، برای تجربه زندگی در دورانهای تاریخی گذشته همواره در جستوجوی چنین هتلهایی هستند و حاضر اند برای آن مبالغ قابل توجهی بپردازند. ایران با داشتن هتلهایی با قدمت ۴۰۰ سال مانند هتل عباسی اصفهان از جمله مقصدهای مهم گردشگران در این زمینه است. دبیرکمیته متناظر گردشگری و خدمات وابسته (INSO/TC۲۲۸) توضیح داد: استاندارد بینالمللی هتلهای میراثی، دومین استاندارد بین المللی پس از استاندارد سفرهخانههای سنتی است که با مدیریت ایران در کمیته گردشگری سازمان بینالمللی استاندارد تدوین و منتشر شده است. وی افزود: تدوین سند استاندارد بینالمللی هتلهای میراثی از ۵ سال پیش با پیشنهاد و مدیریت دکتر مرتضی احمدی عضو این کمیته کلید خورد و با گذشتن از ۶ مرحله رایگیری میان کشورهای عضو ایزو به عنوان استاندارد بین المللی ایزو با شماره ۲۱۶۲۰ منتشر شد. قادری افزود: هتلهای میراثی، عمدتا ساختمانهای تاریخی ارزشمندی هستند که با تغییر کاربری به هتل تبدیل می شوند. با توجه به ویژگیهای معماری این بناها، حفظ اصالت آنها و آسیب ندیدن حین تبدیل و بهرهبرداری از اهمیت ویژه ای برخوردار است. وی گفت: هتلهای میراثی ممکن است نسبت به سایر هتلهای همدرجه، محدودیتهایی از نظر امکانات داشته باشند که از آن جمله میتوان به نداشتن آسانسور، پارکینگ و غیره در برخی موارد اشاره کرد. استاندارد بینالمللی هتلهای میراثی علاوه بر ارائه راهکارهایی برای پیشگیری از تخریب و آسیب به ساختمانهای میراثی تبدیلی، راهحلهایی نیز برای جبران کمبود امکانات آنها پیشنهاد میدهد. دبیر کمیته متناظر گردشگری و خدمات وابسته خاطرنشان کرد: هدف اصلی از تدوین این استاندارد، تعیین معیارهایی برای ارائه خدمات کیفی به میهمانان به شیوه و سبک دوره تاریخی مربوط است. برای این منظور الزامات و توصیههایی در خصوص تجهیزات مورد استفاده، وسایل و چیدمان هتل، لباس کارکنان، پذیرایی و نحوه ارائه خدمات مطرح است. تا کنون سازمان بینالمللی استاندارد (ISO) به منظور رفع مشکلات سفرهخانههای سنتی در جهان و انتخاب آگاهانه گردشگران از یکسو و افزایش کیفیت خدمات این نوع سفرهخانهها و فراهم آوردن تجربهای مطلوب برای گردشگران از سوی دیگر، استاندارد بینالمللی شماره ۲۱۶۲۱ را با عنوان سفرهخانههای سنتی، جنبه های ظاهری، چیدمان و خدمات منتشر کرده است. همچنین استانداردهای بینالمللی دیگری در ایزو مانند الزامات و راهنماییهایی برای پیشگیری از انتشار کرونا واحدهای گردشگری و گردشگری درمانی- الزامات خدمات تدوین شده است که هم اکنون به منظور پذیرش به عنوان استانداردهای ملی ایران در حال ترجمه است و به زودی در کمیته ملی استاندارد طرح میشود. کمیته متناظر استانداردسازی گردشگری و خدمات وابسته، درسال ١٣٨۵ (٢٠٠۶) و به دنبال تاسیس کمیته گردشگری ایزو زیر نظر سازمان ملی استاندارد تاسیس شد و در تدوین استانداردهای بینالمللی این رشته مشارکت فعال دارد. اعضای این کمیته را نمایندگان سازمانها و تشکلهای دستاندرکار صنعت گردشگری و خبرگان گردشگری و استاندارد ایران تشکیل میدهند.
ایجاد شده: 16/آذر/1400 آخرین ویرایش: 16/آذر/1400 اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز و به نقل از ایسنا، " حسن سجادزاده " عضو هیئت علمی دانشگاه بوعلیسینا، اظهار کرد: امروز با توجه به کمبود آب و مشکلات زیست محیطی نمیتوان گفت کشاورزی محور توسعه همدان است و باید گردشگری را سرلوحه همه مسائل و پیوستهای برنامههای استان در نظر بگیریم. وی ادامه داد: متاسفانه در همدان همه شعار گردشگری میدهند اما در عمل اتفاق خاصی نمیافتد و در این زمینه آسیب شناسی و مسائل زیادی وجود دارد. یکی از مسائل این حوزه بحث سرمایهگذاری است چراکه گردشگری را سرمایهگذار راه میاندازد بنابراین بخش خصوصی اهمیت فوقالعادهای دارد. سجادزاده با بیان اینکه استان همدان هنوز نتوانسته در جذب سرمایهگذار و بخش خصوصی موفق باشد و قدمهای ارزندهای بردارد، افزود: ۱۶ برند گردشگری وجود دارد که اغلب آنها در همدان میتواند اتفاق بیفتد. این مدرس دانشگاه تصریح کرد: با توجه به داراییها و برندهای استان چندین مسئله حائز اهمیت است که میتوانیم در برنامههای توسعه گردشگری همدان مدنظر داشته و برای آنها برنامهریزی کنیم و به ویژه در حوزههای تاریخی و طبیعی میتوان کارهای زیادی کرد و این موضوع شعار نیست. به گفته وی، مجموعه فاخر بافت تاریخی همدان، تپهها و کورههای قدیمی در محورهای ورودی شهر از سمت تهران، کاروانسراها، سراها، خانههای تاریخی و شاخصههای تاریخی بسیاری در شهر وجود دارد که فرصت مناسبی برای رونق گردشگری است. سجادزاده تصریح کرد: همدان در حوزه طبیعی یک باغ شهر است و پتانسیلهای فراوانی مانند کوهها، تپهها چشمهها، قناتها و رود درهها را دارد که میتوان در زمینه گردشگری روی آنها مانور داد و به عنوان مثال سالانه تعداد فراوانی بازدیدکننده از غار علیصدر دیدن میکنند. وی با اشاره به اینکه راجع به گردشگری تاریخی و طبیعی همدان بسیار صحبت شده است، مطرح کرد: اگر کشاورزی را محور نخست و گردشگری را محور دوم توسعه همدان بدانیم میتوانیم تعاملی تحت عنوان گردشگری کشاورزی به وجود بیاوریم که هر دو محور دیده شوند. سجادزاده ادامه داد: همدان دارای سایتهای بسیار خوبی برای رونق گردشگری کشاورزی است و در دامنههای شمالی الوند، جنوب و شمال شهر این پتانسیلها وجود دارد به عبارت دیگر در سطح استان و شهر همدان سایتهای خوبی داریم و میتوانیم مبنا را بر گردشگری کشاورزی استوار کنیم. مدیر گروه شهرسازی دانشگاه بوعلیسینا در ادامه عنوان کرد: در حال حاضر روی مجموعه ۲۴۰ هکتاری باغ میوه همدان برای توسعه گردشگری کشاورزی کار میکنیم. علاوه بر این دانشگاه بوعلی حدود ۹۰۰ هکتار زمین در روستای دستجرد دارد که ۵۰ هکتار آن زیر کشت میرود بنابراین میتوان با رویکرد گردشگری کشاورزی این سایتها را فعال کرد و شاهد عرضه، فروش، تولید و توزیع انواع محصولات بومی بود. وی با تاکید بر اینکه گردشگری کشاورزی میتواند جهش خاصی از نظر توسعه پایدار در همدان ایجاد کند، گفت: اما و اگرهای زیادی در این زمینه وجود دارد که جذب بخش خصوصی، مدیریت یکپارچه شهری و اهمیت به پژوهشهای دانشگاهی از جمله مواردی است که میتواند تسهیلگر این موضوع باشد. سجادزاده شرح داد: متاسفانه دانشگاه در حوزه گردشگری کنار گذاشته شده است و همین مسئله باعث شده بسیاری از کارهایی که به اسم گردشگری انجام میشود به ضد گردشگری تبدیل شود. ضد گردشگری یعنی ساختن پلها و تقاطعهای غیرهمسطحی که هزاران میلیارد هزینه میبرد اما در عمل دود و ترافیک را به خورد مردم میدهد، ضد گردشگری یعنی توسعههای بیرویه شهر که در طرح جامع آمده و جورقان را به شهر وصل میکند و باعث از بین رفتن زمینهای کشاورزی و گردشگری و پتانسیلهای همدان میشود. این مدرس دانشگاه با بیان اینکه در برنامههای کلانِ شهر همدان رویکردها ضد گردشگری است، افزود: در بافت تاریخی شاهد از بین رفتن خانههای قدیمی هستیم که با محور گردشگری سنخیت ندارد. بنابراین گردشگری در همدان تنها یک شعار است و مدیران فقط کاریکاتوری از گردشگری را در محافل بیان میکنند و در عمل با گردشگری پایدار و درآمدهای پایدار از راه گردشگری فرسنگها فاصله داریم. وی با بیان اینکه هر کاری در شهر انجام میدهیم باید بر اساس راه حلهای زیست محیطی باشد، اظهار کرد: همدان باغ شهری با ظرفیت مشخص بوده است بنابراین محدوده شهر همدان، حریم شهر است اما امروز حریم شهر را شکستیم و وقتی حریم شهر شکسته شود حرمت شهر میشکند و حرمت شهر یعنی حرمت زیست محیطی، اجتماعی و اقتصادی. به عقیده سجادزاده وقتی از همه طرف همدان و خط محدوده شهر را بزرگ میکنیم باعث میشود روستاهایی که قابلیت گردشگری دارند از بین بروند و به مرور به کشاورزی فاضلابی، محلی برای ساختوساز و سپس به حومه نشینی تبدیل شوند. وی تصریح کرد: در طی زمان در همدان خورندگی و خزش شهری وجود داشته که سرمایههای ملی، طبیعی شهر را از بین برده است، مسئولان هم استدلال میکنند به دلیل بالا رفتن جمعیت نیاز به زمین داریم در صورتی که این رویکرد درستی نیست و متاسفانه از فناوریهای نوین در شهر استفاده نمیکنیم و شهر را فقط به صورت افقی گسترش میدهیم. به گفته سجادزاده گردشگری زنجیره به هم پیوستهای است و باید برای ماندگاری گردشگر در شهر برنامه داشته باشیم اما چون گردشگری را به صورت نقطهای و جزیرهای میبینیم در این امر موفق نبوده و فرصتهایی را در زمینه تبلیغات، زیر ساخت و بسترسازی مهیا نکردهایم. عضو هیئت علمی دانشگاه بوعلیسینا با اشاره به اینکه یکی از قابلیتهای گردشگری آب و هوای پاک است، گفت: به عنوان مثال گردشگری سالمند، پزشکی و علمی وابسته به آب و هوای همدان است اما با شرایط فعلی و انبوه خودروها آیا میتواند مزیتهای گردشگری باشند. از طرف دیگر متاسفانه مسئولان این مسائل را به شوخی میگیرند و فرایندها را ضدگردشگری پیش میبرند. وی با اشاره به اینکه تاکنون کارگروههای گردشگری در حوزههای مختلفی تشکیل شده و نتیجهای نداشته است، افزود: متاسفانه در این جلسات چشمانداز خوبی تعریف نمیشود و بیشتر شبیه جلسات دورهمی است، علاوه بر این زمانی که نتایج جلسات به شهرداری و استانداری میرود ارزشی برای آن قائل نیستند. سجادزاده در پایان عنوان کرد: همدان نیاز به تهیه سند جامع گردشگری دارد که توسط مراکز دانشگاهی تهیه شود نه شرکت مشاور، بنابراین باید به جایی برسیم که همه طرحها و برنامهها دارای پیوست گردشگری باشد و این امر مدیریت معتقد به گردشگری میخواهد.
ایجاد شده: 15/آذر/1400 آخرین ویرایش: 15/آذر/1400 اخبار داخلی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز، در شصتمین سال تولید رنو ۴، شرکت فرانسوی رنو با همکاری شرکت طراحی آرسنال، نمونه اولیهی یک خودروی پرندهی تک سرنشین را به نمایش گذاشتند که بر اساس طراحی کوادکوپتر اما به سبک مدل کلاسیک رنو ۴ ساخته شده است. طی چند سال گذشته دهها شرکت شروع به توسعهی تاکسیهای هوایی کردهاند؛ هواگردهای عمودپرواز که برای حمل بار یا مسافر در مسافتهای نسبتا کوتاه شهری طراحی شدهاند. ظاهر و برخی جزئیات این وسایل نقلیه در هر پروژه نسبت به دیگری متفاوت است اما ظاهر اغلب آنها، حتی زمانی که سازندگان به آن خودروی پرنده میگویند، بیشتر یادآور بالگرد است تا خودرو. اکنون «رنو» (Renault) با همکاری آژانس طراحی «آرسنال» (TheArsenale) در میامی آمریکا، نمونه اولیهی یک تاکسی هوایی را توسعه دادهاند که دقیقا شبیه یک خودروی کلاسیک به همراه ملخهایی برای پرواز است. این خودرو «ایر۴» (Air4) نام گرفته و به مناسبت شصتمین سالگرد تولید رنو ۴ تولید شده است. از نظر ظاهری بدنهی تاکسی شباهت زیادی به مدل قدیمی رنو ۴ دارد که در نسخههای مختلف از سال ۱۹۶۱ تا سال ۱۹۹۴ میلادی تولید میشد اما مانند دیگر بخشهای این هواگرد، از فیبر کربن ساخته شده است. به اندازهای سبک که خلبان میتواند آن را بلند کند و در یک کابین کوچک با صندلی بنشیند. در عکسهای منتشر شده چندان مشخص نیست که آیا خلبان کنترل پرواز را در دست دارد یا خیر. از سویی با وجود آنکه کابین دارای یک صندلی، بخش بار، نمایشگر و فضایی برای کلاه ایمنی است، اما هیچ تجهیزات کنترلی دیده نمیشود. علاوه بر این، نمایش پرواز بدون حضور سرنشین انجام شد. این وسیلهی نقلیه دارای چهار موتور با نیروی پیشرانهی کلی ۳.۷ کیلونیوتن است که انرژی آنها توسط چهار باتری لیتیوم پلیمری ۲۲ آمپرساعتی تأمین میشود. طبق محاسبات، تاکسی هوایی میتواند تا ۲۶ متر بر ثانیه شتاب بگیرد اما سرعت آن بهصورت نرمافزاری به ۴ متر بر ثانیه محدود شده است. ارتفاع پرواز هم به ۱۵ متر محدود شده است؛ اگرچه طبق اعلام رنو از نظر فنی قابلیت صعود به ۷۰۰ متر وجود دارد. با وجود پرواز کوتاهمدت این هواگرد، اکنون قرار است در سال ۲۰۲۲ در موزهی آتلیه رنو در پاریس و دیگر نقاط جهان به نمایش گذاشته شود. در عین حال رنو اعلام کرده که قصد دارد با عرضهی خودروی الکتریکی Renault 4ever در سال ۲۰۲۵ دوباره رنو ۴ را احیا کند. این شرکت چند ماه پیش هم از نسخهی الکتریکی خودروی محبوب رنو ۵ را رونمایی کرد. کفتنی است به تازگی شرکت چینی «اچتی آیرو» (HT Aero) هم طرح مفهومی یک خودروی پرنده را به نمایش گذاشته است که شبیه ماشینی با دو ملخ بر روی بازوهای بلند قابل جمع شدن است. حرکت نمادین رنو هم میتواند نشانهای از تمایل این شرکت برای حضور جدی در زمینهی خودروهای پرنده باشد.
ایجاد شده: 9/آذر/1400 آخرین ویرایش: 9/آذر/1400 اخبار خارجی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز و به نقل از دیجی کالامگ، اسپیسایکس برای نخستین بار با پژوهشگران ناسا و چندین مؤسسهی دیگر آمریکا همکاری کرده تا بهطور عمومی دربارهی چگونگی استفاده از استارشیپ برای ساخت پایگاه آلفا مریخ توضیح دهد. صرف نظر از نمونههای انگشتشمار و پراکندهای از نظرات منتشر شده دربارهی اسپیسایکس و تمرکز اصلی مدیرعامل آن «ایلان ماسک» (Elon Musk)، یعنی خود «استارشیپ» (Starship)، مدیران این شرکت تقریبا هرگز بهطور خاص دربارهی چگونگی استفاده از موشکهای نسل بعدی کاملا قابل بازیابی برای ایجاد پایگاه دائمی انسانی در مریخ صحبت نکردهاند. در بیشتر مواقع تمرکز واضح بر شیوهی گذر از موانع کوتاهمدت دشوار است. نیم قرن تجزیهوتحلیل عمدتا تئوریک، کاملا مشخص کرده است که ایجاد یک پایگاه انسانی دائمی و پایدار در مریخ، بدون کاهش شدید هزینهی دسترسی به فضا غیرممکن است. برای چندین دهه، ناسا نسخههای گوناگون طرحی را که برای فرستادن همزمان چند فضانورد به مریخ برای چند ماه، صدها میلیارد دلار هزینه خواهد داشت، مطالعه و بررسی کرده است. به بیان ساده، بدون یک انقلاب در زمینهی حملونقل فضایی، حتی حضور موقت انسان در مریخ که ساکنان آن عمدتا به کالاهای وارداتی از زمین وابسته خواهند بود، غیرممکن است؛ مگر اینکه اکتشاف مریخ به یک اولویت ملی یا بینالمللی با سرمایهگذاری در ابعاد دهها میلیارد دلار در سال تبدیل شود. در طول ۸۰ تا ۹۰ سالی که پروازهای فضایی بهطور جدی تحلیل شدهاند، دهها گروه، مقاله، مطالعه و آژانسهای فضایی بررسی کردهاند که این انقلاب میتواند چگونه باشد و از این جهت اسپیسایکس برای ارائهی یک راه حل برای مشکلی قدیمی، منحصربهفرد نیست. این شرکت نخستین بخش از فهرست طولانی مدعیان است که نه تنها راهحلی را برای حرکت در این مسیر پیشنهاد میکند بلکه هم منابع قابلتوجهی در آن سرمایهگذاری میکند و هم بسیار تلاش میکند تا این چشمانداز را به واقعیت تبدیل کند. دو سال پس از اینکه اسپیسایکس قصد خود را برای ساخت نسل بعدی سامانهی حملونقل فضایی اعلام کرد، ایلان ماسک تغییری اساسی در طراحی را نشان داد و کار بر روی نمونهی اولیهی فولادی استارشیپ آغاز شد. سه سال بعد، اسپیسایکس ۹ پرواز آزمایش استارشیپ را با موفقیت پشت سر گذاشت که شامل چهار جهش کوتاه و پنج پرواز بالای ۱۰ کیلومتر بود. تنها در سال ۲۰۲۱ اسپیسایکس چهار نمونه از آن آزمایشهای پرواز در ارتفاع بالا را انجام داد و برای نخستین بار یک نمونه را از آزمایش ارتفاع بالا، بهصورت سالم بازیابی کرد، نخستین فضاپیمای کلاس مداری و نمونهی اولیهی بوستر موشک را ساخت، آزمایش آن را آغاز کرد و تقریبا نخستین سکوی پرتاب مداری استارشیپ را هم کامل کرد. اسپیسایکس همچنین موفق به دریافت قرارداد ۲٫۹ میلیارد دلاری ناسا برای ساخت فرودگر انسانی ماه طی برنامهی آرتمیس شد. هرچند این موفقیت با چالشهایی هم همراه شد و حتی تأخیر در توسعهی آن و همچنین شکایت رقبا باعث عقب افتادن برنامهی بازگشت انسان به ماه تا سال ۲۰۲۵ گشت. به زبان ساده، اسپیسایکس و اکنون ناسا در کنار آن، پایهای استوار گذاشتهاند که تقریبا با اطمینان زیادی، استارشیپ برای سفر به مریخ بر اساس آن توسعه خواهد یافت. هرچند هنوز کارهای زیادی باقی مانده است اما اسپیسایکس کموبیش بسیاری از موانع فنی اصلی که چند سال پیش در مسیر توسعهی ITS یا BFR اولیه، و استارشیپ فعلی داشت را پشت سر گذاشته است. شمار زیادی از آزمایشهای زمینی و پروازی استارشیپ کاملا نشان داده است که ساختارهای موشک، سیستمهای اویونیک، موتورهای رپتور، روشهای عجیب تقرب و فرود و سوخت انتخابی که قبلا آزمایش پروازی نداشته است، همگی اکنون برای پرواز مداری آماده هستند. با این وجود اسپیسایکس همچنان نیاز دارد که فناوری سپر حرارتی عظیم، سرامیکی و غیرفرسایشی استارشیپ را اثبات کند، روشها و فناوریهای سوختگیری موشک مداری را تکمیل کند و در نهایت همهی موارد فوق را عملیاتی کند تا بتواند یک پرتاب پرشتاب با قابلیت استفادهی مجدد و سوختگیری بزرگترین موشک تاریخ را عادی و روزمره تبدیل کند. چیزی که اسپیسایکس با کپسول دراگون و موشک فالکون ۹ ثابت کرده است توانایی انجام آن را دارد. به سوی سیارهی سرخ اسپیسایکس با کمک متخصصانی از ایمز ناسا، ستی (SETI) و نیمی از دانشگاهها و مؤسسههای معتبر آمریکا، پاسخدهی دقیق به این پرسش را در سپیدنامه یا اوراق سفید (White Paper) سال ۲۰۲۱ که برای برنامهی بعدی تحقیقات دههای علوم سیارهای و اختربیولوژی آکادمیهای ملی منتشر شده، آغاز کرده است. در حالی که این پویش دههای بهتنهایی میتواند روی برنامههای ناسا اثرگذار باشد و این آژانس آماده میشود تا برنامهی دههی آیندهی علوم فضایی خود را ترسیم و بودجهبندی دهها میلیارد دلار دولتی را تعیین کند که نتایج بسیار گستردهای بههمراه خواهند داشت، اما اسپیسایکس هم از این سپیدنامه برای توصیف برنامههای خود پیرامون مأموریتهای اولیه به مریخ با جزئیات بیسابقه، استفاده کرده است. همانطور که همیشه در برنامه بوده است، اسپیسایکس فرآیند ساخت شهرهای پایدار در مریخ را با چند مرحلهی (نسبتا) ساده پیش خواهد برد. احتمالا در اواسط دههی ۲۰۲۰ اسپیسایکس پرتاب بدون سرنشین فضاپیماهای استارشیپ را آغاز خواهد کرد تا هم تکمیل نهایی و آمادگی این سامانه را تأیید کند و هم میزان قابل توجهی از محمولهها را پیش از رسیدن انسان به سطح مریخ ببرد. این مأموریتهای اولیه به احتمال زیاد با تکیه بر طیف گستردهای از فعالیتهای رباتیک، به اسپیسایکس کمک خواهند کرد تا منابع محلی، تجهیزات مرحلهای، آزمایش فناوریها برای عملیات طولانیمدت سطح مریخ و شروع توسعهی زیرساختها را از جمله یک نیروگاه تولید انرژی که احتمالا ضروریترین نیاز خواهد بود، ساماندهی کند. هیچ کدام از اینها تعجبآور نیست اما کارهای بیشتری هم وجود دارد. به گفتهی نویسندگان که شامل چندین مهندس فعلی و پیشین اسپیسایکس میشوند، برنامهریزی مأموریت کنونی اسپیسایکس که بر مأموریتهای باری بدون سرنشین اشاره دارد، تجهیزاتی را برای افزایش تولید نیرو، استخراج آب، تولید اکسیدکنندهی اکسیژن مایع و سوخت متان، سکوهای فرود از پیش آماده شده، محافظت در برابر تشعشعات زیانبار، تجهیزات کنترل گردوغبار، پناهگاههای بیرونی برای انسانها و تحهیزات و لوازم دیگر شامل همهی سختافزارهای مورد نیاز برای پشتیبانی از نخستین پایگاه انسانی را فراهم میکند. علاوه بر این با تأیید آنچه سالها تصور میشد، در طرح اسپیسایکس، انسانها احتمالا برای چند سال اول در فضاپیماهای استارشیپ زندگی خواهند کرد تا زمانی که زیستگاههای اضافی ساخته شوند. نخستین گروه استارشیپهای بدون سرنشین هم میتوانند برای پشتیبانی از انسانها روی سطح، بهعنوان داراییهای ارزشمند برای انبار کردن، سکونت، آزمایشگاههای علمی و منبعی از سازهها و منابع فلزی خالص ضروری جابهجا و یا تغییر کاربری داده شوند. این «وایت پیپر» همچنین بیان میکند که اسپیسایکس بهشدت در حال توسعهی استارشیپ برای انجام پروازهای آزمایشی اولیه به مریخ در سال ۲۰۲۲ یا ۲۰۲۴ است که حتی احتمال پرتاب اولین استارشیپها به مریخ پیش از نخستین موشک به سوی ماه را افزایش میدهد. بدین ترتیب سپس در حالی که اسپیسایکس یک مأموریت جداگانهی ماه را پیش میبرد و استارشیپ متفاوتی را روی ماه فرود میآورد، فضاپیماهای مریخ در حال رفتوآمد به این سیاره خواهند بود. این نخستین بار است که اسپیسایکس یا افراد آشنا با برنامههای این شرکت، اصول اولیهی نخستین مأموریتهای استارشیپ سرنشیندار و بدون سرنشین را به مریخ، به صورت واضح بیان کردهاند و این توضیح گمانهزنیهای قبلی زیادی را تأیید میکند. برای نمونه بهنظر میرسد که اسپیسایکس قصد دارد حتی نخستین فضاپیماهایی که به مریخ میروند را با تجهیزات خاصی همراه کند تا حتی اگر شمار زیادی از آنها به زمین بازنگردند، نخستین مهاجران مریخی که در گروههای ۱۰ تا ۲۰ نفره همراه بیش از ۱۰۰ تن محموله، به فضا میروند، بتوانند از همهی استارشیپهای بازیابی شده بهعنوان زیستگاهها، محل ذخیرهی مواد اولیهی خام و انبارهای از پیش مستقر شده استفاده کنند. محمولههای اولیه بر تولید نیرو، آب و سوخت و همچنین پناهگاهها، محافظت در برابر تشعشعات و ساخت سکوهای فرود آماده متمرکز خواهند بود. جای تعجب نیست که ساکنان اولیهی مریخ احتمالا استارشیپهایی که آنها را به مریخ میبرند، بهعنوان اولین خانههای خود در سیارهی سرخ برگزینند و از یک حجم ۱۱۰۰ متر مکعبی که برای زنده نگه داشتن دهها نفر در اعماق فضا تجهیز شده است، برای ماهها بهعنوان نخستین اقامتگاه خود در سطح سیارهی سرخ استفاده کنند.
ایجاد شده: 7/آذر/1400 آخرین ویرایش: 7/آذر/1400 اخبار خارجی
بهگزارش هتل نیوز " عزتالله ضرغامی " وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی امروز پنجشنبه ۲۷ آبانماه ۱۴۰۰ در میان خبرنگاران و مسئولان سلطانیه در تربتخانه و محوطه گنبد سلطانیه گفت: «گنبد سلطانیه نماد و نشانه فرهنگ و ارزش مردم است. مرمتگران قدیمی این شهر که در گنبد سلطانیه هنرنمایی کردند، جزو افتخارات این شهر هستند و باید بهعنوان اشخاص برتر نام و نشان آنها به یادگار باقی بماند.» او ادامه داد: «مرمت این بنای فاخر بهدرستی و زیبایی انجام شده و امیدواریم به همین روال و با سرعت بیشتر ادامه یابد.» مهندس ضرغامی افزود: «مشکل شهرستان سلطانیه فقط نبود اقامتگاه نیست بلکه فقدان اقامتگاههای بومگردی، امکانات رفاهی و تفریحی از اساسیترین مشکلات این شهرستان است.» وزیر میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی بیان کرد: «افزایش حضور گردشگران در سالهای اخیر به جز این دو سال، در گنبد سلطانیه محسوس بوده است و امیدواریم تأثیر مطلوبی بر گردشگری منطقه بگذارد.» او اظهار کرد: « باید تلاش کرد با ایجاد محوطه و فضاسازی مناسب در ارگ سلطانیه و تسهیل در بخش حرایم و تزریق اعتبارات لازم به این بنا و محوطه فاخر جهانی، هر آنچه بهعنوان مانع برای مردم و شهر شناخته میشود را مرتفع کرد و باید ترمیم اعتماد ازدسترفته مردم را در اولویت قرار داد.» در این نشست مهندس ضرغامی با مرمتگران و پرسنل بازنشسته گنبد سلطانیه دیدار کرد.
ایجاد شده: 27/آبان/1400 آخرین ویرایش: 27/آبان/1400 اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز و به نقل از دنیای اقتصاد، اصفهان به عنوان یکی از مقاصد مهم توریستی ایران در برندسازی پیشتاز شد و از برند «اصنهان» با ۲۰۰ فیلم کوتاه رونمایی کرد و برای نخستینبار فعالان حوزه گردشگری در تمامی بخشهای دولتی و خصوصی را با تنوع محصولات گردشگری همپا و همراه کرد. مینی نقش جهان محله اروپایی اصفهان در قلب جلفا، اینبار با داستانهای جدید از تاریخ پرفراز و نشیب ارامنه ایران به معرفی شکل جدیدی از خود برآمده و هویت جدیدی به محله ارامنه نشین اصفهان بخشیده است. داستانهایی که از بطن جامعه و به صورت شفاهی نسل به نسل انتقال یافته و اینک نه تنها در میان مردم کوچه و بازار اصفهان بلکه به گوش تمام جهان میرسد. داستانها و روایاتی که نه تنها برای جلفا بلکه برای جای جای اصفهان نقل شده و لایههای پنهان اصفهان را در معرض نمایش گذاشته است. داستانهای نهانی که در دل کوچه پس کوچههای اصفهان، خانههای قدیمی و گرمابهها، بازارهای قدیمی، میدانها، بناهای تاریخی نهفته بود و اینک آن را به برند اصفهان تبدیل کرده است. اتاق بازرگانی اصفهان با همکاری شرکت خصوصی توسعه گردشگری با ایجاد هویت رقابتی برای شهر از برند گردشگری اصفهان با عنوان «اصنهان» رونمایی کرد و اصفهان را به پایهگذار برندسازی گردشگری در ایران تبدیل کرده است.«اصنهان» که اینک در قالب ۲۰۰ فیلم کوتاه یک دقیقهای به کارگردانی مجید عرفانیان، جهانگرد فیلمساز، از ناگفتههای اصفهان میگوید و شکل جدید و متفاوتی از اصفهان در قالب داستان و روایت را در شبکههای اجتماعی به نمایش گذاشته است. پس از همهگیری کرونا و رکود بیسابقه در صنعت گردشگری، با توجه به تغییر سبک سفرها و ذائقه سفر گردشگران و مسافران، جهان از اواخر ۲۰۲۰ به سمت تغییر و ایجاد برندهای جدید شهری رفت که براساس آن جاذبههای گردشگری یک شهر به شکلی متفاوت و باتوجه به فناوریهای جدید و دیجیتالی به تمام دنیا معرفی شود. سازمان جهانی گردشگری در یکی از توصیههای خود، داستان و روایات را روشی برای برندسازی و معرفی مقصد درنظر گرفته است. از این رو، برند «اصنهان» را شاید بتوان نخستین برند جدید شهری پس از همهگیری کرونا دانست که هویتی جدید به یک شهر بخشیده و به شکلی متفاوت، داستانهایی برگرفته شده از دل جامعه در قالب فیلمهای کوتاه به نمایش گذاشته شده است.برندسازی نقش اساسی و مهمی در هویتبخشی به یک شهر در راستای جذب گردشگر، سرمایهگذاری، اشتغال، درآمدزایی، ارزآوری، توسعه اقتصادی و در نهایت توسعه پایدار دارد. بحران کرونا فرصت پرداختن به زیرساختهای گردشگری و ساخت برند اصفهان را فراهم کرد تا اصفهان همپای مقاصد برتر جهان پیش برود و به محیطی برای کسب و کار گردشگری، توسعه پایدار و جذب سرمایهگذار تبدیل شود و به جای ارائه صرف اطلاعات میراثی، به داستانهای پشت آنها، طراحی تورهای ناگفته، ایجاد وبسایت، صفحات شبکههای اجتماعی با تولید محتوا به ۱۰ زبان زنده دنیا پرداخته است. همچنان که جهان پس از همهگیری در مسیر دیجیتالی شدن در عرصه برندسازی و بازاریابی مقاصد پیش رفته است، اصفهان نیز از این روش برای معرفی برند خود بهره گرفته، زیرا رسانه و شبکههای اجتماعی میزان اثرگذاری به مراتب بیشتر و بارزتری را در معرفی برند و جذب گردشگری به اصفهان خواهد داشت. این الگو میتواند برای دیگر استانها نیز بهکار رود و برندسازی شهرهای سراسر کشور به مقصدسازی تبدیل شود. با بررسی شهرهای بزرگ و گردشگرپذیری همچون پاریس، لندن، بانکوک، رم، نیویورک و بسیاری از شهرهای دیگر، یک ویژگی مشترک و مهم را میتوان برای تبدیل شدن این شهرها به مقاصد اصلی گردشگری جهان درنظر گرفت و آن داشتن برند شهری است. برندسازی، شهر را بهسمت توسعه پایدار سوق میدهد و منجر به ایجاد اشتغال، درآمدزایی، ارزآوری و درنتیجه توسعه اقتصادی شهر و کشور میشود. آنچه که برند «اصنهان» را متمایز و مهم کرده را میتوان در چهار پارادایم مهم بررسی کرد. ویژگی مهم و بارز این برندسازی در ابتدا همان هویتبخشی و به نمایش گذاشتن شکل جدیدی از اصفهان با استفاده از داستانهای کوتاه در قالب فیلم است که اصفهان را از نگاه صرف تاریخی مکتوب به سمت داستانهایی سوق میدهد که در آن غذا، صنایعدستی، روایتها، فرهنگ، لالاییهای و آداب خانوادگی نقش اصلی در معرفی هویت اصفهان دارند و این امر میتواند یک مقصد گردشگری را به اوج برساند. روایت داستانها از اتاق چلهنشینی وانک، موزه موسیقی ارامنه، کاخ سفید، دیر راهبهها، کلیسای بیت لحم، خانه شیخ بهایی، گرمابهها، مناره علی، عصارخانه، خانه جواهری و دیگر مواردی که تاریخ و فرهنگ اصفهان را بهگونهای کاملا متفاوت نشان میدهد و اصالت و سنت اصفهان را به رخ میکشد؛ در کنار اینها، داستانهایی از شهرک سلامت، سیتی سنتر، شهرک دانش هویتی متفاوت از اصفهان را نشان میدهد که در حین حفظ سنتها در مسیر مدرن شدن نیز گام برداشته و توانسته به قطب برتر توریسم سلامت در خاورمیانه تبدیل شود. مجموعهای که جدیدترین و پیشرفتهترین دستگاههای پزشکی و بیمارستانی را جهت تشخیص و درمان بیماریها در اختیار دارد. دومین پارادایم اهمیت بخش ایجاد این برند را میتوان در همکاری و هماهنگی تمامی بخشهای مربوط به حوزه گردشگری اعم از بخشهای دولتی و خصوصی دانست که به گفته حمید غفاری راد، مدیر راهبردی برند اصنهان، نخستین همکاری کامل و جامع در طول تاریخ اصفهان بوده است.در این طرح علاوه بر همراه و همپا بودن نهادهای دولتی و شهرداری، اتاق بازرگانی اصفهان و سرمایهگذاران بخش خصوصی نیز در راستای تحقق این امر سرمایهگذاری کردند و در مسیری مشترک برای رسیدن اصفهان به توسعه پایدار گام برداشتند. نکته قابل توجه در این است که هرگاه دولت به نقش اصلی خود که همان نظارت و تسهیلسازی برای فعالیتهای بخش خصوصی و همکاری با سرمایهگذاران بپردازد، گردشگری و اقتصاد به سمت توسعه پیش میرود. سومین پارادایم بسیار مهمی که میتوان برای این طرح در نظر گرفت، تمرکز بر گردشگری داخلی است.۱۰۰ فیلم اول کامل به زبان فارسی است که به معرفی داستانهای ناگفته اصفهان به مردم سراسر کشور میپردازد تا مقصدسازی اصفهان در ابتدا برای گردشگران داخلی تحقق یابد. پس از همهگیری کرونا که سفرهای بینالمللی تقریبا به حالت تعطیل درآمد، گردشگری داخلی تبدیل به هدف اصلی بسیاری از کشورها جهت بازیابی صنعت گردشگری شد و کشورهایی همچون چین و روسیه حتی توانستند از میزان گردشگران داخلی پیش از همهگیری در سال ۲۰۱۹ فراتر روند. این طرح میتواند اصفهان را به یک مقصد مهم سفر برای مردم ایران تبدیل کندکه بهدنبال ناشناختههای اصفهان، چند روزی را در این شهر اقامت کنند.البته شرط ضروری و لازم برای مسافران دائمی به اصفهان همانگونه که علی کرباسیزاده، دبیر اتاق بازرگانی اصفهان مطرح کرده، به اجرا درآمدن تعطیلات آخر هفته دو روزه است که تعطیلات در تمام سال پخش شود و امکان سفر در همه فصول فراهم شود و تنها منوط به تعطیلات مناسبتی همچون نوروز نشود. اگرچه معاون گردشگری در نشست رونمایی از برند «اصنهان» پیگیری این موضوع در سطح مقامات عالی کشور را مطرح کرده است. در نهایت آنچه برند «اصنهان» را بسیار ارزشمند کرده، بهکارگیری فعالان متفکر و متخصص بخش گردشگری است که منجر به اشتغالزایی و ایجاد کسب و کار جدید شده است. جامعه هتلداران و تورگردانان اصفهان که در تحقق این برند نقش فعال و جدی داشتند برای تورهای ناگفتههای اصفهان، آموزش، آمادگی برای جذب گردشگران داخلی و خارجی، توسعه پایدار و...افراد بسیاری را وارد بازار کار حوزه گردشگری کردند. قیصریه در نقش جهان که پس از مرمت اینک محلی برای تماشای نقش جهان از بالا است، در کنار آن به محل کسب درآمد عدهای از جوانان نیز تبدیل شده است. همچنان که در مجموعه سیتیسنتر، شهرک سلامت و شهرک دانش حدود ۱۳هزار نفر مشغول بهکار هستند و با گسترش این روند این اشتغالزایی افزایش مییابد.
ایجاد شده: 4/آبان/1400 آخرین ویرایش: 5/آبان/1400 اخبار داخلی
بهگزارش هتل نیوز و به نقل از میراثآریا،۱۳ مورد از این پروژهها مربوط به پایگاه جهانی شیخ صفیالدین اردبیلی شامل ساماندهی و ایجاد صحن قزلباشلار، مرمت کاشی ساقه گنبد شاه اسماعیل، مرمت و ساماندهی مدرسه پورسینا عمارت دارالارشاد، ساماندهی قبرستان مطهر شهیدگاه، نورپردازی حیاط باغ، یکسانسازی کاشی سردرهای مغازه میدان عالیقاپو، نوسازی حفاظت الکترونیکی مجموعه با دوربینهای مداربسته به تعداد ۷۰ عدد و سیستم دزدگیر، راهاندازی موزه سکه، موزه اسناد، موزه کتیبههای سنگی٬ موزه قطعات سفال، موزه سفال و موزه عکسهای قدیمی است. تکمیل روشنایی منطقه نمونه گردشگری سردابه، فاز اول مسیر دسترسی به تلهکابین حیران، تکمیل زیرساختهای گردشگری گیلارلو شامل روشنایی مسیر، مرمت و ساماندهی بقعه شیخ کشفالدین انصاری خلخال، المان صنایعدستی عنبران نمین(شهر ملی گلیم)، مرمت و ساماندهی قبرستان تاریخی اونار مشگینشهر، مرمت راسته اصلی بازار زرگران اردبیل، اجرای صحن فرهنگی جمعه مسجد اردبیل، مرمت و بازسازی قبرستان تاریخی اودلو بیلهسوار و مرمت فاز اول مدرسه تاریخی جعفری اسلامی اردبیل از جمله طرحهای افتتاحی در این برنامه بود. از دیگر طرحهای افتتاح شده در استان یادمان شهدای گمنام بیلهسوار، مستندسازی و مرمت کاروانسرای سنگی شاه عباسی صائین نیر(ثبت جهانی)، مرمت و احیای فاز اول حمام تاریخی سولا، تکمیل فاز اول زیرساختهای منطقه نمونه گردشگری گیلارلو گرمی٬، موزه صنایعدستی در شهرستانهای کوثر، بیلهسوار و پارسآباد، تملک خانه خاندان موذنزاده اردبیلی برای ایجاد موزه خاندان موذنزاده است. افتتاح زیپلاین مجتمع گردشگری شرکت مکانشهر دربند هیر، محوطه گردشگری قصر چوبی ازناو خلخال، اقامتگاه بومگردی حسن قهرمانزاده، هتل یکستاره محمد عیسیزاده، محوطه گردشگری همرنگ و اقامتگاه بومگردی آرامان نیز انجام و برای خدمترسانی به شهروندان و گردشگران راهاندازی شد.
ایجاد شده: 29/مهر/1400 آخرین ویرایش: 29/مهر/1400 اخبار داخلی
اخیرا، عزتالله ضرغامی، وزیر میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری دولت سیزدهم در اظهار نظری عجیب از عدم امکان کشاورزی و حفر چاه در پاسارگاد به دلیل وجود مقبره کوروش کبیر انتقاد کرده و ضمن تاکید بر لزوم حل این مسئله، گفت: “باید این مشکلات برطرف شود و قوانین حریمها مقداری انقباض پیدا کند”! در همین رابطه اسماعیل کهرم، فعال محیط زیست و مشاور پیشین رئیس سازمان حفاظت محیط زیست در امور محیط طبیعی در گفتگو با امتداد ضمن انتقاد شدید از این اظهارات ضرغامی، عنوان داشت: آقای ضرغامی! برای حل مشکلی که آن را ادعا کردهاید، کار نا تمام آقای خلخالی را شما تمام کنید و قبر کوروش و تمام ظواهر وجود یک حکومت تمدنی ۲۵۰۰ ساله را با تعبیه دینامیت و بمب، منفجر کنید! قبر کوروش کبیر، اولین و قدیمیترین مقبره با این ابعاد در جهان است وی افزود: قبر کوروش کبیر، اولین و قدیمیترین مقبره با این ابعاد در جهان است. وجود چنین سرمایه ارزشمند فرهنگی، زمانی ارزش خواهد یافت که متولیان آن، قدرش را بدانند. قدر زر، زرگر شناسد، قدر گوهر، گوهری. متاسفانه فردی به مانند ضرغامی به هیچ عنوان، قدر و ارزش فرهنگی اولین مقبره بر روی کره زمین را نمیداند. در صورت توجه به ظرفیتهای منطقهای، مردم پاسارگاد با درآمد توریسم از کشاورزی بینیاز میشوند این استاد برجسته دانشگاه، تصریح کرد: اگر توجه و اهتمام ویژه و شایسته به ظرفیتهای منطقهای صورت بگیرد، مردم پاسارگاد میتوانند از راه درآمد توریسم که ظرفیت وجود این مقبره و بنای تاریخی و فرهنگی در آن منطقه به یادگار گذاشته از انجام فعالیتهای کشاورزی بینیاز شوند. منتها مشروط بر اینکه، تولیگری در این منطقه بر عهده کسانی باشد که ارزش این میراث ارزشمند فرهنگی را دانسته و درک کنند. در سی و سه پل و پل خواجو هم شاهد شکافهایی در پایههای این پلها هستیم کهرم در ادامه نیز با اشاره به تبعات حفر چاه و احیای کشاورزی در منطقه پاسارگاد، یادآور شد: تاثیری که خشک شدن رودخانه زایندهرود بر سی و سه پل و پل خواجو در اصفهان گذاشته در صورت حفر چاه و گسترش کشاورزی در منطقه پاسارگاد برای مقبره کوروش نیز قابل انتظار خواهد بود. تمام سنگهای این پلها در اصفهان فروریخته و شکافی در بین آجرها و سنگهای آن ایجاد شده است. در صورت حفر چاه و گسترش کشاورزی در پاسارگاد، مقبره کوروش تا ۴۰ سال آینده در فروچالهها مدفون میشود وی در ادامه گفت: اگر خوب نگاه کنیم، خواهیم دید که با کمال تاسف، استخراج آبهای زیرزمینی که در تمام کشور از حد مجاز و علمی فراتر رفته، باعث فرونشست دشتها شده است. وقتی دشت فرو نشیند، سازههای سنگی به مانند آرامگاه کوروش نیز فروخواهد نشست. چرا که این ابنیه، وزن زیادی را روی سطح خاک ایجاد میکنند و نتیجه بار زیاد در کنار برداشت بیرویه از آبهای زیرزمینی، این خواهد شد که این آرامگاه در میان مدت فروبنشیند. این فعال محیط زیست، بیان داشت: آبهایی که به صورت باران و نزولات آسمانی باریدهاند در بین ذرات خاک به سمت عمق زمین حرکت کرده و سفرههای آب زیرزمینی را تشکیل میدهند. این آبها با تجمع در این قسمت از زمین، به مانند ستون سطح بالایی خاک را نگهداری میکند. اگر ما به مانند بسیاری از نقاط کشور از این آب در منطقه پاسارگاد بهرهبرداری کنیم با کمال تاسف، دشت فرونشسته و دو عارضه فرونشست و فروچاله را به دنبال خواهد داشت. این اظهارات ضرغامی، مطلقا علمی و کارشناسی نیست کهرم، اضافه کرد: در این صورت، قبر کوروش تا ۴۰ سال آینده در فروچالهها مدفون خواهد شد. که ظاهرا خواسته آقایان هم جز این نیست! اساسا، بیان این دست نظرات از سوی ضرغامی، مطلقا علمی و کارشناسی نبوده و در صورت اجرا، آسیب جبران ناپذیری به سرمایههای تمدنی و میراث فرهنگی ایران خواهد زد. منبع : مردم سالاری
ایجاد شده: 25/مهر/1400 آخرین ویرایش: 25/مهر/1400 اخبار داخلی
معاون گردشگری وزارت میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی در جمع فعالین اقامتگاههای بومگردی کشور گفت: «توسعه بیملاحظه و صرفاً کمی اقامتگاههای بومگردی، آفتی جدی در حوزه گردشگری کشور به شمار میآید و نیاز است با تقویت ابعاد کیفی و فرهنگی، جایگاه بومی این نوع از تاسیسات گردشگری کشور حفظ و ارتقا یابد.» به گزارش هتل نیوز و به نقل از روابطعمومی معاونت گردشگری وزارت میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی " علیاصغر شالبافیان " معاون گردشگری وزارت میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی ظهر امروز در نشست با اعضای هیات مدیره جامعه حرفهای اقامتگاههای بومگردی کشور و جوامع بومگردی استانی پس از دریافت گزارش و بررسی مشکلات اعضای حاضر گفت: «اقامتگاههای بومگردی به عنوان یکی از مهمترین تاسیسات گردشگری کشور با دارا بودن استعداد ذاتی در راستای معرفی و انعکاس فرهنگ، هنر، تاریخ و اصالت فرهنگی به گردشگران از جایگاه مهمی میان مراکز اقامتی کشور برخوردار است؛ لذا توسعه صرفاً کمی و بیملاحظه، آفتی جدی در این حوزه به شمار میآید و نیاز است رویکرد کنونی به سوی حفظ و ارتقای جایگاه کیفی تغییر یابد.» وی با بیان اینکه تلاش در راستای رفع و یا کاهش آسیبهای بحران کووید - 19 به اقتصاد اقامتگاههای بومگردی کشور از دغدغههای روزانه ایشان به شمار میآید؛ افزود: «یکی از اصلیترین اولویتها که همزمان با تقویت ابعاد کیفی این نوع از تاسیسات گردشگری بدان پرداخته خواهد شد؛ موضوع امهال پرداخت تسهیلات کرونا و جلب حمایتهای مالی و پشتیبانی مورد نیاز در این حوزه است.» او در ادامه پرداختن به موضوع آموزش و به روزرسانی دانش تخصصی اعضا و جامعه محلی، پایداری و ظرفیت قابل تحمل روستاها، جلب مشارکتهای فرابخشی همانند شهرداریها، ارزیابی و نظارت خدمات، توسعه و تنوع محصولات و رونق همزمان گردشگری روستایی به عنوان دیگر اولویتهای کاری مورد توجه در این حوزه نام برد. همچنین در این نشست اکبر رضوانیان، نایبرییس جامعه بومگردی کشور به نمایندگی از اعضای حاضر پس از جمعبندی دغدغهها و چالشهای پیش روی فعالین این حوزه گفت: «بومگردی دارای ماهیتی از نوع آسایش و اصالت خانه است و اقامتگاه صرف به شمار نمیآید.» وی افزود: «واحدهای بومگردی هر سه ماموریت و ماهیت عناوین تخصصی وزارت یعنی میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی را با خود به همراه دارند؛ به گونهای که بومگردی با احیای بناهای تاریخی قدیمی و نیز تکیه بر فرهنگ و اصالت منطقه و نیز تولید یا فروش صنایعدستی و هنرهای سنتی مناطق بومی کشور فرصت جذب گردشگران و تجربیات جدید را ایجاد میکند.» وی یادآور شد: «خواسته ما قرار گرفتن اقامتگاههای بومگردی در اولویت و رءوس نگاه تصمیمسازان این حوزه است و نیاز داریم این نگاه کیفی باشد و در آن تفاوتهای ساختاری و ابعاد فرهنگی و اصالت بومگردیها نسبت به سایر تاسیسات گردشگری لحاظ شود.»
ایجاد شده: 18/مهر/1400 آخرین ویرایش: 18/مهر/1400 اخبار داخلی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز و به نقل از روزنامه «تایمز» انگلستان، ازبکستان در فهرست جذابترین اماکن جهان برای گردشگری قرار گرفت. ازبکستان پس از استرالیا، هند، رود «مکونگ» و آبدرههای معروف «نروژ» در رده پنجم قرار گرفت. روزنامه «تایمز» بر معماری معروف جهانی ازبکستان که مشحون تمام جاذبههای جاده ابریشم قدیمی است، تاکید دارد. به نوشته این روزنامه، این کشور از جاذبههای دینی زیادی برخوردار است. شهر «تاشکند» پر از موزه و ساختمانهای دوران شوروی سابق است و شهر «سمرقند» پایتخت سابق امپراتوری «امیر تیمور» نیز یکی دیگر از جاذبههای گردشگری ازبکستان که «ریگستان» این شهر با گنبدهای آبی خود نادره باستانی جهان بشمار میآید. این روزنامه همچنین به زیبایی «بخارا» و کوچههایی به رنگ سنگ «همی مورفیت» که با رنگ صحرا متناسب است، نیز اشاره میکند. این روزنامه همچنین «خیوه» را نیز فراموش نکرده معماری اسلامی 1500 ساله که تا روزهای امروز به شکل احسن باقی مانده است. روزنامه «تایمز» انگلستان در پایان نوشت: هم اکنون در ازبکستان لغو روادید اجرایی شده است و بدین دلیل این یکی از محبوبترین مسیرها برای گردشگری است.
ایجاد شده: 16/مهر/1400 آخرین ویرایش: 16/مهر/1400 اخبار خارجی
به گزارش هتل نیوز ، " احسان نورانی " معاون میراث فرهنگی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان گفت: مرمت و احیای گراند هتل قزوین به دلیل مشکلات ایجاد شده برای سرمایه گذار این طرح فعلا متوقف شده است، اما اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان پیگیر است تا هرچه زودتر با معرفی سرمایه گذار جدید، کار مرمت و احیای این بنای تاریخی از سرگرفته شود. به گفته وی، مرمت و احیای گراند هتل قزوین در مرحله استحکام بخشی سازه است که ۸۰ درصد آن به انجام رسیده است. این مسوول گفت: پس از پایان عملیات استحکام بخشی گراند هتل قزوین، کار مربوط به تزیینات آن آغاز خواهد شد. معاون میراث فرهنگی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی قزوین افزود: قرار است گراند هتل پس از مرمت و ساماندهی با کاربری تجاری، پذیرایی و اقامتی در خدمت شهروندان و گردشگران قرار گیرد. گراند هتل قزوین از بناهای تاریخی شهر قزوین و مربوط به دوره قاجاریه به شمار میرود که در سال ۱۳۸۴ با شماره ۱۲۸۹۹ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این بنا که از قدیمیترین هتلهای ایران به سبک و سیاق هتلهای امروزی محسوب میشود، به اعتقاد عدهای از کارشناسان یکی از نمادهای مدرن سازی ایران است.
ایجاد شده: 6/مرداد/1400 آخرین ویرایش: 6/مرداد/1400 اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز، معمولا هر نامگذاری، داستان و ماجرای مخصوص به خودش را دارد. حالا اگر این نامگذاری برای نام رسمی یک کشور با میلیونها جمعیت انسانی باشد، داستانهای تاریخی و فرهنگی به قدمت صدها و هزاران سال خواهد داشت. نامگذاری کشورها با عوامل زیادی در ارتباط است. نام برخی از آنها مانند مصر و یونان، باستانی است و نام بعضی دیگر برای درک و پیبردن، نیازی به فکرکردن زیادی ندارد اما نام شماری از کشورها داستانها و ایدئولوژیهای دیگری دارد. در این بین بعضی کشورها در طول تاریخ نامشان به دلایل مختلف تغییر کرده است. از این کشورها بعضی مانند هلند به منظور ارتقای صنعت گردشگری اسمشان را تغییر دادهاند و بعضی کشورها با تغییر حکومتی که بر آن سرزمین فرمانروایی میکرده، در طول تاریخ نامشان عوض شده است. همچنین برخی نامها پس از یک واقعه مثل همهپرسی یا انقلاب، برای حفظ اتحاد سیاسی و قومی، نام دیگری را انتخاب کردهاند. به طور کلی عوامل سیاسی یکی از مهمترین این دلایل برای تغییر نام است. با چند کشور که با ماجراهای جالب و داستانهای مختلف نام خود را تغییر دادهاند، بیشتر آشنا میشویم. نه به سیلان، درود بر استقلال | «سیلان» به «سریلانکا» سریلانکا، جزیرهای واقع در جنوب هند است. تا پیش از سال ۱۹۷۲ نام این کشور که آن موقع مستعمره بریتانیا بوده، سیلان بوده و توسط پرتغالیها روی آن گذاشته شده است. پرتغالیها در سال ۱۵۰۵ سریلانکای فعلی را کشف کردند. این کشور بعدها به جزئی از بریتانیا تبدیل شد و در سال ۱۹۴۸ توانست استقلال خود را به دست آورد. با این حال، سالها بعد، دولت این کشور جزیرهای تصمیم به تغییر نام آن گرفت. در سال ۲۰۱۱، نام سیلان در این کشور از همه چیزهایی که هنوز نام قدیمی را داشتند، از زیرمجموعههای دولت گرفته تا شرکتها، حذف و به طور رسمی نام فعلی به آن اطلاق شد. سرزمین کمارتفاعِ قطب جهانگردی | «هلند» به «ندرلند» اگرچه در زبان فارسی هنوز از این کشور با نام هلند (Holland) یاد میشود اما نام آن در واقع به ندرلند (Netherlands) تغییر یافته است. هلند در اصل نام منطقهای در کشور ندرلند است که از این لحاظ با نام قدیمی پارس برای ایران قابل مقایسه است. نام هلند به معنی سرزمین چوب است. دو استان هلند شمالی و جنوبی در ندرلند که همچنان نام «هلند» را داشتند، با هدف یکپارچهکردن همه استانهایی که جزو ندرلند هستند و همچنین در اقدامی بازاریابانه، دیگر با عناوین هلند شمالی و جنوبی خطاب نمیشوند. از ژانویه ۲۰۲۰ آنها هم مانند بقیه استانهای این کشور، ندرلند هستند. این تغییر در بسیاری از بخشهای دیگر، مثلاً در نام تیم فوتبال آنها هم دیده می شود. حالا این کشور با نام ندرلند شناخته میشود که به معنی «سرزمین پست» و اشاره به شرایط است. تغییر نامهای بسیار و پیاپی | «کامبوچا» به «کامبوج» نام این کشور از ۱۹۵۳ تا ۱۹۹۵، پنج بار تغییر یافت و این تغییرات به شرح زیر بود: اولین تغییرات در سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۷۰ صورت گرفت و پادشاهی کامبوج نامیده شد، سپس این نام در ۱۹۷۰ تغییر یافت و سال ۱۹۷۵ به جمهوری خمر تبدیل شد. متعاقباً این سرزمین تحت حکومت کمونیستی قرار گرفت و نام آن به کامپوچای دموکراتیک تغییر کرد. در ادامه این کشور تحت نظارت سازمان ملل وارد مرحله انتقالی شد و بین سالهای ۱۹۸۹ و ۱۹۹۳ دولت کامبوج خوانده شد و در سال ۱۹۹۳ به سلطنت و نام قدیمی خود، پادشاهی کامبوج برگشت. اما خمرها - پیروان حزب کمونیست - خود را کامپوچئیها مینامند که به معنای فرزندان شاهزاده (کامپو) است. شایان ذکر است کلمه کامبوج در اصطلاح غلط فرانسوی کلمه کامپوچاست. همنامشدن با کشور همسایه | «زئیر» به «جمهوری دموکراتیک کنگو» زئیر نام قدیم کشوری در آفریقای مرکزی بود که تا قبل از استقلال از بلژیک به همین نام شناخته میشد. کلمه زئیر صورت پرتغالیشده نام رودخانه کنگو در زبان کنگویی است که به آن نزاره یا نزادی به معنای «رودی که همه رودها را میبلعد» میگویند. اما این کشور پس از آن که در سال ۱۹۶۰ از بلژیک مستقل شد، نامش به «جمهوری کنگو» که همان نام کشور همسایهاش بود، تغییر کرد. البته این تغییر نام دردسرهای خودش را داشته؛ چرا که نام آن شبیه نام کشور همسایه بوده است. در نتیجه برای تشخیص این دو کشور از نام پایتختهای آنها که کینشاسا و برازاویل بود، استفاده میشد تا تمایزی ایجاد شود تا این که چند سال بعد نام آن به «جمهوری دموکراتیک کنگو» تغییر کرد و هنوز هم با همین نام شناخته میشود. کشوری همچنان با دو نام | «برمه» به «میانمار» میانمار، نام کشوری با ۵۴ میلیون نفر جمعیت واقع در جنوب شرقی آسیاست. این کشور پیش از این با نام برمه شناخته میشده و مستعمره انگلیس بوده است. برای این که متوجه شوید هنوز هم نام برمه برای این کشور به کار میرود، کافی است به مورد اخیر اسناد رسمی منتشرشده توسط دولت بایدن رجوع کنید که از این کشور با نام برمه یاد شده است. مسئله تغییر نام از برمه یا میانمار در سال ۱۹۸۹ مطرح شد. در آن زمان دولت نظامی حاکم پس از سرکوب اعتراضات دموکراسیخواهانه و کشتهشدن هزاران نفر، نام کشور را از برمه به میانمار تغییر داد. دولت نظامی معتقد بود اصطلاح برمه تنها برمن، بزرگترین قوم میانمار را دربرمیگیرد و ۱۳۴ اقلیت قومی دیگر را شامل نمیشود و از این نظر، تبعیض نژادی محسوب میشود. همچنین معتقدند برمه که تحت حاکمیت بریتانیا نام رسمی کشور شد و پس از استقلال هم به همین نام باقی ماند، یادآور گذشتهای استعماری است. سازمان ملل متحد و برخی از کشورها مانند فرانسه و ژاپن این تغییر را به رسمیت شناختند اما آمریکا و بریتانیا این کار را نکردند. مخالفان داخلی تغییر نام معتقدند چون این تغییر بدون توجه به خواست مردم انجام شده نباید به رسمیت شناخته شود. آخرین کشوری که نامش را تغییر داد | «سوازیلند» به «اسواتینی» نام کشور اسواتینی را احتمالا کمتر کسی شنیده باشد. البته خیلی هم تعجب ندارد. این کشور یک و نیم میلیون نفری که در جنوب آفریقا و در همسایگی موزامبیک قرار دارد تازه سه سال است که تغییر نام داده و احتمالا میتوان آن را آخرین کشوری نام برد که بهتازگی نامش را تغییر داده است. این کشور پیش از این با نام سوازیلند شناخته میشده که مستعمره بریتانیا بوده است. مسواتی سوم، پادشاه این کشور کوچک واقع در جنوب آفریقا ۵۰ سال پس از استقلال (سپتامبر ۱۹۶۸ میلادی) دستور داد بار دیگر این کشور را با نام اصلی آن بخوانند. او در سخنرانی خود به مناسبت این روز اعلام کرد تمام کشورهای آفریقایی پس از استقلال به نام اصلی خود یعنی نامی که قبل از استعمار داشتند، بازگشتهاند و اکنون زمان آن است که سوازیلند هم دست به کار مشابهی بزند. این کشورِ یک و نیم میلیون نفری صاحب آخرین پادشاهی مطلقه در قارۀ آفریقاست. اسواتینی به معنی کشور مردم اسوازی است. اتیوپی، سرزمین مردمان چهرهسوخته | «حبشه» به «اتیوپی» اِتیوپی با نام رسمی جمهوری فدرال دموکراتیک اتیوپی با نام تاریخی حبشه، کشوری محصور در خشکی واقع در شاخ آفریقاست البته یونانیها از همان قدیم این سرزمین را با نام اتیوپی میشناختند که به یونانی معنی «چهرهسوخته» میدهد. نامی که به رنگ پوست آفتابسوخته مردمان این کشور اشاره دارد. اما این کشور نزد مسلمانان با نام حبشه شناخته میشده است. این کشور در سال ۱۲۷۰ وقتی تحت حکومت حبشیهای سلسله سلیمان قرار گرفت، به طور رسمی حبشه نامگذاری شد. حبشیها تا قرن بیستم بدون وقفه بر این قلمرو حکومت میکردند. هایله سلاسی از سال ۱۹۳۰ به عنوان آخرین شاه حبشه قدرت را به دست گرفت و بیش از شش دهه بر این کشور سلطنت کرد. او طی جنگ جهانی دوم، نام این کشور را رسما از حبشه به اتیوپی تغییر داد و امروز هم با همین نام شناخته میشود. خانه پدری مردم شریف ولتا | «ولتای علیا» به «بورکینافاسو» ولتای علیا تا قبل از ۱۹۸۴ سرزمینی در غرب آفریقا بود که نامش را از نام رود ولتا که در این کشور جریان دارد، گرفته بود. استمعارگران فرانسوی این نام را برایش انتخاب کرده بودند. ولتای سفید، ولتای سرخ و ولتای سیاه سه رود مهم این کشور هستند. سال ۱۹۸۳ توماس سانکارا با وقوع یک کودتا به عنوان رهبر انقلابی به ریاستجمهوری رسید. او یک سال بعد همراه با تحولات دیگری نام کشور را از ولتای علیا به بورکینافاسو تغییر داد؛ نامی که یک عبارت ترکیبی و برگرفته از دو زبان رایج در این کشور است. کلمه «بورکینا» در زبان موری به معنای «مردم شریف» است؛ در حالی که «فاسو» در زبان قوم مسلمان دیولا به معنی «خانه پدری» است. ترکیب این دو معنای «خانه پدری مردم شریف» را میدهد که بیش از سه دهه است به عنوان نام رسمی این کشور ۲۰ میلیون نفری شناخته میشود. بنین شدن برای صلح بیشتر | «داهومی» به «بنین» جمهوری بنین امروز کشوری در غرب آفریقا با زبان رسمی فرانسه و ۱۲ میلیون نفر جمعیت است. نام قدیمی این کشور تا سال ۱۹۷۵ داهومی بوده که از امپراتوری داهومی گرفته شده است. داهومی تا پیش از استعمار، پادشاهی قدرتمندی بود که در غرب آفریقا در جمهوری بنین کنونی تاسیس شد. این پادشاهی همچنین شامل منطقه توگو امروزی و برخی از مناطق جنوب غربی نیجریه بود. پس از به قدرت رسیدن ماتیو کرکو از طریق یک کودتای نظامی، او در سیام نوامبر ۱۹۷۵ با هدف بیطرفی و برقراری صلح بیشتر نام این کشور را به «بنین» تغییر داد که از نام خلیج بنین گرفته شده است. البته پیش از این، امپراتوری به نام بنین هم در این کشور در مسند قدرت بوده است. سرزمین مردمان آزاد و دور از استعمار | «سیام» به »تایلند» نام تایلند در زبان مردم محلی برگرفته از دو لغت Thi و Land و به معنای «سرزمین مردمان آزاد» یا همان «قوم تایی» است. علت این نامگذاری به قرنها پیش برمیگردد که مردمی از جنوب چین به تدریج به سوخوتای (تایلند کنونی) مهاجرت کردند و به تدریج در مناطق حاصلخیز کناره رودی در جنوب چین ساکن شدند. شاید علت دیگر چنین نامگذاری این باشد که تایلند تنها کشوری در جنوب شرق آسیاست که هرگز تحت استعمار کشوری قرار نگرفته است. آیوتایا، خوتای و تونبوری از نامهای قدیمی این کشور تا پیش از سال ۱۸۰۰ میلادی بودهاند اما این کشور بودایی که شاهراه مذهب، فرهنگ و مهاجرت آسیای جنوب شرقی بوده، صدها سال با نام سیام شناخته میشده است. سیام در زبان این کشور به معنای قهوهای یا تاریک است. تغییر نام سیام (Siam) به تایلند (Thailand) بهتازگی انجام نشده است. این اقدام در سال ۱۹۳۹ به دست پادشاه آن زمان این کشور صورت گرفت. هزینههایی که تغییر نام کشورها دارد تغییر نام کشورها به همین سادگی که روی کاغذ به نظر میرسد نیست و این کار هزینهها و مشکلات خاص خودش را دارد. همه این کشورها میلیونها دلار یا معادل آن در واحد پول رسمیشان، برای تغییر نام خود هزینه کردهاند. آن طور که ساده به نظر میرسد، این فقط یک شروع دوباره نیست. بسیاری از امور مانند قانون اساسی، متون رسمی و حتی پول یک کشور هم باید تغییر کند. به طور کلی هر چیزی که نام قدیمی را بر خود دارد مثل نقشهها، پرچمها و سرودها، باید از آن پاک و نام جدید در آنها جایگزین شود. طبیعی است این کار زمان میبرد و انرژی و هزینه خودش را دارد. همچنین در طرف دیگر ماجرا شهروندان و دیگر کشورها هستند که به خطابکردن آن کشور به نام قدیمیاش عادت کردهاند و حالا باید به گفتن و نوشتن آن عادت کنند. بسیاری از کشورها از جمله هلند هنوز مثلا برای ما با همان نام شناخته میشوند. این تغییرات یکشبه رخ نمیدهد و اگرچه بسیاری همچنان مطمئن نیستند که آیا اصلاً این تغییر ضروری بوده یا نه، اما معمولاً در نهایت با آن کنار میآیند. منبع : روزنامه خراسان
ایجاد شده: 2/مرداد/1400 آخرین ویرایش: 2/مرداد/1400 اخبار خارجی