نتایج جستجو...
کودکان از حاشیه سفر بیرون می‌آیند؛ نگاه به تغییر نقش و حقوق کودکان در گردشگری جهان

کودکان از حاشیه سفر بیرون می‌آیند؛ نگاه به تغییر نقش و حقوق کودکان در گردشگری جهان

✍🏻 هیئت تحریریه پیام ما صنعت گردشگری برای جذب خانواده‌ها روی سلیقه کودکان حساب می‌کند. چالش از جایی آغاز می‌شود که کودکان بخواهند در طراحی تجربه سفر و تصمیم‌هایی که امنیتشان را تعیین می‌کند، سهم داشته باشند. گردشگری کودک در جهان به‌تدریج از مفهوم سفرهای خانوادگی و تفریحات ویژه خردسالان فراتر می‌رود. تجربه‌های تازه در موزه‌ها، برنامه‌های فرهنگی و پژوهش‌های گردشگری نشان می‌دهند که برخی مقصدها و نهادهای بین‌المللی در حال بازتعریف جایگاه کودکان در صنعت سفرند. کودکان در این رویکرد، علاوه بر همراهی با والدین، مخاطبان مستقل خدمات گردشگری به شمار می‌روند و حق دارند مشارکت کنند، بیاموزند و از محیطی امن برخوردار باشند. بااین‌حال، توجه به بازار سفرهای خانوادگی لزوماً به معنای به رسمیت شناختن حقوق کودکان نیست. ممکن است مقصدی برای جذب خانواده‌ها امکانات تفریحی متعددی فراهم کند، اما در طراحی موزه‌ها، مسیرهای بازدید و برنامه‌های فرهنگی همچنان نیازهای کودکان را نادیده بگیرد. گردشگری کودک برای عبور از نگاه تجاری و تفریحی، باید آموزش، امنیت و مشارکت کودکان را نیز در نظر بگیرد. موزه‌ها؛ مقصدی برای کاوشگران کوچک یکی از نمونه‌های تازه در این زمینه، برنامه‌ای است که با همکاری «وزارت خانواده امارات متحده عربی» و «نهاد امور اوایل کودکی ابوظبی» اجرا می‌شود. این برنامه با عنوان «ماجراجویی‌های موزه‌ای برای کاوشگران کوچک»، کودکان سه تا ۱۵ساله را به بازدید تعاملی از «موزه تاریخ طبیعی ابوظبی» و «موزه ملی زاید» دعوت می‌کند. در این طرح، کودکان با استفاده از دفترچه‌های فعالیت و انجام چالش‌های آموزشی، با طبیعت و میراث فرهنگی امارات آشنا می‌شوند. برگزارکنندگان جذب حدود دو هزار کودک را در مرحله نخست هدف‌گذاری کرده‌اند و در صورت موفقیت، قصد دارند برنامه را به رویدادی سالانه تبدیل کنند. اهمیت این تجربه در تغییر نقش کودک از بازدیدکننده‌ای منفعل به مشارکت‌کننده‌ای فعال است. کودک فرصت پیدا می‌کند کشف کند، پرسش بپرسد و با موضوعات فرهنگی و طبیعی تعامل داشته باشد. ایتالیا نیز از ۱۳ تا ۱۵ نوامبر ۲۰۲۶ برنامه «ماجراجویی میان صفحات؛ در موزه کتاب بخوانیم» را در حدود ۱۰۰ موزه و مرکز فرهنگی برگزار کرد. کتاب‌خوانی، کارگاه‌های خلاقانه، دیدار با نویسندگان و تصویرگران و بازدیدهای خانوادگی از جمله فعالیت‌های این رویداد بود. بخشی از برنامه‌ها نیز با ترجمه به زبان اشاره ایتالیایی همراه بود تا کودکان ناشنوا امکان مشارکت داشته باشند. این تجربه‌ها نشان می‌دهند که موزه‌ها می‌توانند در کنار نگهداری و نمایش آثار تاریخی، فضایی برای تعامل و یادگیری فراهم کنند. در این رویکرد، نیازهای کودکان هم در طراحی فعالیت‌های جانبی و هم در شیوه روایت آثار و دسترس‌پذیری موزه در نظر گرفته می‌شود. کودکان در انتخاب مقصد سفر نقش دارند اهمیت کودکان در گردشگری به برنامه‌های فرهنگی و آموزشی محدود نیست. آن‌ها در تصمیم‌گیری خانواده‌ها برای سفر نیز نقش مؤثری دارند. براساس گزارشی درباره روندهای سفر خانوادگی که «انجمن سفر آسیا و اقیانوسیه» در اکتبر ۲۰۲۶ با همکاری «تریپ‌ادوایزر» منتشر کرده است، ۸۰ درصد کودکان یک تا ۱۷ساله در انتخاب مقصد سفر خانواده تأثیر دارند. در ۴۲ درصد موارد، کودکان نقش اصلی را در این تصمیم ایفا می‌کنند و ۷۰ درصد آن‌ها در مرحله جست‌وجو و شکل‌گیری ایده سفر مشارکت دارند. همچنین ۸۳ درصد والدین دست‌کم یک بار به درخواست فرزندشان از بودجه درنظرگرفته‌شده برای سفر فراتر رفته‌اند. این آمارها نشان می‌دهند که کودکان در بازار گردشگری خانوادگی نقش دارند و می‌توانند بر انتخاب مقصد، اقامتگاه و فعالیت‌های سفر تأثیر بگذارند. بااین‌حال، مشارکت کودکان نباید فقط از منظر بازاریابی و افزایش هزینه‌کرد خانواده‌ها بررسی شود. اگر صنعت گردشگری نقش آن‌ها را در انتخاب مقصد به رسمیت می‌شناسد، باید به علایق و دیدگاه‌هایشان نیز توجه کند. اهمیت اقتصادی کودکان در سفر خانوادگی باید با پذیرش حق اظهارنظر و مشارکت آنان همراه باشد. جایگاه کودکان در موزه‌های جهان با وجود افزایش برنامه‌های ویژه کودکان، پژوهش‌ها نشان می‌دهند که موزه‌های جهان هنوز در فراهم کردن تجربه‌ای متناسب با نیازهای این گروه سنی کاستی‌هایی دارند. پژوهشی در سال ۲۰۲۶ که ۱۰۰ موزه هنری پربازدید جهان را بررسی کرده است، نشان می‌دهد ۵۲ درصد این موزه‌ها تورهای ویژه خانواده‌ها یا کودکان دارند و ۵۸ درصد امکاناتی مانند نقشه‌های تعاملی و راهنمای ویژه کودکان ارائه می‌کنند. بااین‌حال، فقط هفت درصد آن‌ها برای کودکان یا خانواده‌ها توضیحاتی متناسب با این مخاطبان می‌نویسند و برای نمونه، از زبانی ساده و قابل‌فهم استفاده می‌کنند. این آمار نشان می‌دهد برگزاری تور خانوادگی یا چند کارگاه آموزشی برای کودک‌محور شدن موزه کافی نیست. کودک باید بتواند با آثار ارتباط برقرار کند، پرسش بپرسد و اطلاعات را متناسب با سن و تجربه خود دریافت کند. طراحی مسیر بازدید، شیوه ارائه اطلاعات، دسترس‌پذیری و فرصت مشارکت فعال در شکل‌گیری تجربه‌ای معنادار نقش دارند. پژوهش دیگری که در نوامبر ۲۰۲۶ در نشریه «سالنامه پژوهش‌های گردشگری» منتشر شده است، مسیر یادگیری کودکان ۱۱ تا ۱۳ساله را در تورهای فرهنگی ترکیه بررسی کرده است. نتایج این مطالعه دوساله نشان می‌دهد یادگیری کودکان از تجربه‌های حسی و ملموس آغاز می‌شود و به‌تدریج به درک مفاهیم انتزاعی می‌رسد. همچنین خاطرات عاطفی و تجربه‌های شخصی ممکن است بیش از جزئیات اطلاعاتی در ذهن آن‌ها باقی بمانند. عکس‌ها نیز به یادآوری و بازاندیشی درباره تجربه بازدید کمک می‌کنند. این یافته‌ها برای طراحی برنامه‌های گردشگری میراث فرهنگی اهمیت دارند. بازدید کودک از یک محوطه تاریخی یا موزه نباید به شنیدن اطلاعات فشرده و حفظ تاریخ‌ها محدود شود. تجربه دیداری، بازی، روایت و گفت‌وگو می‌توانند رابطه کودکان با میراث فرهنگی را عمیق‌تر کنند. اگر هدف انتقال میراث به نسل‌های آینده است، شیوه معرفی آن نیز باید با زبان و تجربه نسل جدید تناسب داشته باشد. امنیت کودکان؛ مسئولیتی فراتر از خانواده‌ها در کنار آموزش و سرگرمی، حفاظت از کودکان یکی از مسائل جدی صنعت گردشگری است. در اکتبر ۲۰۲۶، ائتلاف «آنلاک فیوچرز» راهنمایی عملی برای حفاظت از کودکان در بخش‌های سفر، تفریح و سرگرمی منتشر کرد. این راهنما با همکاری «دفتر نماینده ویژه دبیرکل سازمان ملل متحد در امور خشونت علیه کودکان»، «اکپت اینترنشنال» و «شورای جهانی سفر و گردشگری» تهیه شده است. بررسی بیش از ۵۰ سازمان در ۲۵ کشور، شکاف میان آگاهی و اقدام عملی را نشان می‌دهد. براساس این بررسی، ۷۰ درصد پاسخ‌دهندگان گفته‌اند صنعت آن‌ها از ضرورت حفاظت از کودکان آگاه است، اما فقط ۴۰ درصد سیاست‌ها و فرایندهای رسمی برای این کار دارند. همچنین ۴۸ درصد پاسخ‌دهندگان کمبود تخصص را مهم‌ترین مانع اجرای اقدامات حفاظتی دانسته‌اند. یکی از یافته‌های قابل‌تأمل این بررسی، مشارکت محدود کودکان در تدوین سیاست‌های حفاظتی است. فقط یک سازمان از هر ۱۰ سازمان هنگام طراحی این سیاست‌ها نظر خود کودکان را جویا شده است. این موضوع نشان می‌دهد حتی در برنامه‌هایی که با هدف حمایت از کودکان تدوین می‌شوند، صدای خود آن‌ها کمتر شنیده می‌شود. صنعت گردشگری باید حفاظت از کودکان را از مرحله طراحی خدمات تا اقامت، حمل‌ونقل و فعالیت‌های تفریحی در نظر بگیرد. در کنار خانواده‌ها، هتل‌ها، آژانس‌های مسافرتی، موزه‌ها، برگزارکنندگان تور و نهادهای سیاست‌گذار نیز در ایجاد محیطی امن برای کودکان سهم دارند. کودکان جوامع میزبان؛ سوی دیگر گردشگری کودک نگاه به گردشگری کودک زمانی کامل می‌شود که علاوه بر کودکان گردشگر، وضعیت کودکان ساکن مقصدها نیز بررسی شود. توسعه گردشگری می‌تواند برای جوامع محلی فرصت‌های اقتصادی و آموزشی ایجاد کند، اما در نبود سازوکارهای حمایتی، کودکان این جوامع ممکن است در معرض کار و بهره‌کشی قرار بگیرند. یکی از نمونه‌های بحث‌برانگیز در این زمینه، گردشگری پرورشگاهی است. در این الگو، گردشگران برای بازدید یا فعالیت داوطلبانه به مراکز نگهداری کودکان می‌روند. منتقدان درباره پیامدهای این نوع گردشگری برای حریم خصوصی، امنیت و سلامت روانی کودکان هشدار می‌دهند. مقاله‌ای که در اکتبر ۲۰۲۶ در رسانه تخصصی گردشگری «NRIT» منتشر شده است، استدلال می‌کند که نیت خیرخواهانه گردشگران لزوماً به نتیجه‌ای مثبت نمی‌انجامد و بازدید از مراکز نگهداری ممکن است به تداوم بهره‌کشی بینجامد. این مقاله، حمایت از خانواده‌ها، تقویت آموزش و ایجاد فرصت‌های اقتصادی برای جوامع محلی را جایگزین مناسب‌تری برای بازدید از مراکز نگهداری کودکان معرفی می‌کند. تجربه بوتسوانا نمونه دیگری از پیوند گردشگری با وضعیت کودکان جوامع میزبان است. «یونیسف» در اوت ۲۰۲۶ از همکاری دولت این کشور با بخش گردشگری برای گسترش خدمات آموزش و مراقبت دوران کودکی در مناطق دورافتاده و وابسته به گردشگری خبر داد. هدف این همکاری، بهبود دسترسی کودکان این مناطق به خدمات آموزش اولیه و تقویت زیرساخت‌های مرتبط است. این برنامه‌ها نشان می‌دهند که منافع گردشگری می‌تواند فراتر از درآمد کسب‌وکارها تعریف شود و به بهبود کیفیت زندگی ساکنان مقصد نیز کمک کند. بنابراین، در ارزیابی موفقیت گردشگری، در کنار تعداد بازدیدکنندگان و میزان درآمد، تأثیر آن بر زندگی کودکان و دیگر گروه‌های محلی نیز اهمیت دارد. کودکان؛ غایبان پژوهش‌های گردشگری با وجود تجربه‌های تازه در برخی مقصدها، جایگاه کودکان در پژوهش‌های گردشگری همچنان محدود است. مطالعه‌ای که در فوریه ۲۰۲۶ در نشریه «پژوهش‌های بین‌المللی گردشگری» منتشر شده، ۶۷ مقاله تجربی در این حوزه را مرور کرده و به حضور کم‌رنگ کودکان به‌عنوان ذی‌نفعان فعال این صنعت اشاره کرده است. پژوهشگران تأکید دارند که کودکان، افزون بر نقششان به‌عنوان همراهان والدین یا مصرف‌کنندگان خدمات گردشگری، گروهی مستقل‌اند و باید تجربه‌ها و دیدگاه‌های آن‌ها را در مطالعات و سیاست‌گذاری‌ها در نظر گرفت. این مسئله در طراحی مقصدهای گردشگری نیز اهمیت دارد. شهر مناسب کودکان، در کنار شهربازی و امکانات تفریحی، به دسترسی ایمن، مسیرهای قابل‌استفاده، خدمات فرهنگی متناسب با سن، امکان حضور در فضاهای عمومی و توجه به نیازهای کودکان دارای معلولیت نیاز دارد. به همین ترتیب، یک محوطه تاریخی یا موزه کودک‌محور باید در کنار آسان‌تر کردن بازدید برای خانواده‌ها، امکان ارتباط واقعی کودکان با میراث را فراهم کند. تجربه‌های ابوظبی و ایتالیا، پژوهش‌های مربوط به موزه‌ها و یادگیری فرهنگی و راهنماهای جدید حفاظت از کودکان، همگی از تغییر نگاه به گردشگری کودک حکایت دارند. بااین‌حال، این تغییر زمانی به رویکردی پایدار تبدیل می‌شود که برنامه‌ها تجربه‌ای متناسب با سن کودکان فراهم کنند، امنیت و حقوق آنان را تضمین کنند و به کودکان در تصمیم‌گیری نقش بدهند. در چنین نگاهی، کودک یکی از ذی‌نفعان اصلی گردشگری است. جایگاه او فراتر از نقشی است که در جذب خانواده‌ها و افزایش درآمد مقصد دارد. کودک حق دارد بیاموزد، کشف کند، پرسش بپرسد، نظر بدهد و در محیطی امن با میراث فرهنگی و طبیعی ارتباط برقرار کند.

ایجاد شده: دو روز قبل       آخرین ویرایش: دو روز قبل     مقالات و یادداشت ها
گردشگری ایران در محاصره فشارهای داخلی و خارجی

گردشگری ایران در محاصره فشارهای داخلی و خارجی

به گزارش فلای نیوز؛ رئیس انجمن دفاتر خدمات مسافرتی ایران اعلام کرد بیش از ۵۰ درصد از حدود ۶ هزار آژانس مسافرتی و هواپیمایی کشور عملاً از چرخه فعالیت خارج شده‌اند. دفاتر باقی‌مانده نیز با تعدیل بیش از ۷۰ درصد نیروی انسانی خود روبه‌رو هستند. رفیعی با تاکید بر فشارهای مضاعف بر صنعت گردشگری کشور، گفت که علاوه بر محدودیت‌های خارجی، برخی کشورهای همسایه به تحریم‌های هوایی علیه ایران پیوسته‌اند. او همچنین بر فشارهای داخلی از سوی نظام بانکی، بیمه و نظام مالیاتی تاکید کرد که فعالیت دفاتر مسافرتی را با بحران مواجه کرده است. به گفته رفیعی، تداوم این شرایط علاوه بر تهدید کسب‌وکار هزاران دفتر مسافرتی، باعث خروج بخش قابل‌توجهی از نیروی انسانی آموزش‌دیده از صنعت گردشگری شده است. او وضعیت کنونی گردشگری کشور را متأثر از هم‌زمانی فشارها و محدودیت‌های داخلی و خارجی دانست.

ایجاد شده: دو روز قبل       آخرین ویرایش: دو روز قبل     اخبار داخلی
ترکیش ایرلاینز فروش بلیت پروازهای اروپایی را با نرخ‌های ویژه آغاز کرد

ترکیش ایرلاینز فروش بلیت پروازهای اروپایی را با نرخ‌های ویژه آغاز کرد

به گزارش فلای نیوز؛ شرکت هواپیمایی ترکیش ایرلاینز به تازگی فروش بلیت پروازهای اروپایی را با نرخ‌های ویژه آغاز کرده است. این کمپین شامل پروازهای رفت‌وبرگشت به مقاصدی در اروپای شرقی، منطقه بالکان و قفقاز است. براساس جزئیات این طرح، مسافران تا ۲۵ نوامبر ۲۰۲۶ می‌توانند بلیت‌های مشمول تخفیف را خریداری کنند. این بلیت‌ها باید تا تاریخ ۳۱ مه ۲۰۲۷ استفاده شوند. ظرفیت صندلی‌های ارائه‌شده در این کمپین محدود است. نرخ بلیت رفت‌وبرگشت به برخی مقاصد این طرح از ۱۱۹ دلار شروع می‌شود. به‌عنوان مثال، بلیت‌های پرواز به بخارست، کلوژ، کنستانتا و تیمیشوار با قیمت ۱۱۹ دلار عرضه می‌شوند. بلیت پرواز به صوفیه ۱۲۹ دلار و به مقاصد دیگر مانند بوداپست و کراکوف ۱۶۹ دلار قیمت‌گذاری شده‌اند. این نرخ‌ها فقط برای خرید از وب‌سایت رسمی ترکیش ایرلاینز معتبر هستند. ممکن است قیمت‌ها در دفاتر فروش و آژانس‌های مسافرتی متفاوت باشد.

ایجاد شده: چهار روز قبل       آخرین ویرایش: چهار روز قبل     اخبار داخلی
گردشگری جهان در مسیر تازه؛ ایران چگونه می‌تواند از فرصت‌های پیش‌رو بهره ببرد؟

گردشگری جهان در مسیر تازه؛ ایران چگونه می‌تواند از فرصت‌های پیش‌رو بهره ببرد؟

✍🏻 بهناز کوکبی | خبرنگار مرکز خراسان و دبیر سرویس گردشگری سلامت ایتنا؛ در شرایطی که صنعت گردشگری جهان با وجود رشد اقتصادی قابل‌توجه، تحت تأثیر تنش‌های منطقه‌ای و افزایش هزینه‌های سفر با کاهش شتاب رشد مواجه شده است، این پرسش مطرح می‌شود که ایران چگونه می‌تواند از ظرفیت‌های گردشگری خود برای افزایش سهم در بازار بین‌المللی بهره ببرد؟ گزارش‌های تازه سازمان گردشگری ملل متحد نشان می‌دهد که رقابت در بازار جهانی سفر وارد مرحله‌ای حساس شده است؛ مرحله‌ای که در آن برخورداری از جاذبه‌های گردشگری به‌تنهایی کافی نیست و عواملی مانند امنیت، کیفیت خدمات، دسترسی هوایی و اعتماد گردشگران اهمیت بیشتری پیدا کرده‌اند. گردشگری؛ صنعتی با سهم قابل‌توجه در اقتصاد جهان بر اساس گزارش سازمان گردشگری ملل متحد (UN Tourism)، تعداد گردشگران بین‌المللی در سال ۲۰۲۵ با رشد چهاردرصدی نسبت به سال قبل، به حدود یک میلیارد و ۵۲۰ میلیون نفر رسید. همچنین طبق گزارش شورای جهانی سفر و گردشگری (WTTC)، سهم مستقیم و غیرمستقیم صنعت سفر و گردشگری از اقتصاد جهانی در سال ۲۰۲۵ به ۱۱٫۶ تریلیون دلار، معادل ۹٫۸ درصد اقتصاد جهان، رسید. این صنعت در همان سال از حدود ۳۶۶ میلیون فرصت شغلی حمایت کرده است. این ارقام نشان می‌دهد که گردشگری، علاوه بر نقش فرهنگی و اجتماعی، یکی از بخش‌های اثرگذار بر رشد اقتصادی، اشتغال و توسعه زیرساخت‌های کشورهاست. کاهش شتاب رشد گردشگری در سال ۲۰۲۶ بر اساس گزارش سپتامبر ۲۰۲۶ سازمان گردشگری ملل متحد، در شش‌ماهه نخست سال جاری میلادی حدود ۶۹۰ میلیون گردشگر سفر بین‌المللی داشته‌اند؛ رقمی که تنها ۰٫۴ درصد بیشتر از مدت مشابه سال گذشته است. این سازمان همچنین پیش‌بینی رشد گردشگری بین‌المللی در سال ۲۰۲۶ را از سه تا چهار درصد به یک تا دو درصد کاهش داده است. تنش‌های ژئوپلیتیکی، افزایش هزینه‌های حمل‌ونقل و فشارهای تورمی از عوامل مؤثر بر این روند معرفی شده‌اند. در چنین شرایطی، کشورهایی می‌توانند جایگاه رقابتی خود را تقویت کنند که علاوه بر معرفی جاذبه‌های گردشگری، برای کاهش موانع سفر و افزایش اطمینان گردشگران برنامه‌ریزی کنند. ایران؛ ظرفیت فراوان، رقابت دشوار ایران با برخورداری از میراث تاریخی و فرهنگی، تنوع اقلیمی، جاذبه‌های طبیعی، ظرفیت‌های گردشگری مذهبی و خدمات تخصصی پزشکی، قابلیت حضور در بخش‌های مختلف بازار گردشگری بین‌المللی را دارد. بااین‌حال، وجود این ظرفیت‌ها لزوماً به معنای دستیابی به سهم مطلوب از بازار جهانی نیست. توسعه ارتباطات هوایی، تسهیل فرایندهای سفر، ارتقای کیفیت خدمات اقامتی، بازاریابی هدفمند و بهبود تجربه گردشگران، از جمله موضوعاتی است که باید در برنامه‌ریزی گردشگری کشور مورد توجه قرار گیرد. از سوی دیگر، انتشار منظم آمارهای قابل اتکا درباره ورود گردشگران خارجی، بازارهای مبدأ، میزان هزینه‌کرد و رضایت مسافران می‌تواند زمینه تصمیم‌گیری دقیق‌تر فعالان اقتصادی و سیاست‌گذاران را فراهم کند. مشهد؛ فرصتی برای توسعه گردشگری چندمنظوره در میان مقاصد گردشگری ایران، مشهد به دلیل جایگاه زیارتی، ظرفیت‌های اقامتی و برخورداری از خدمات تخصصی پزشکی، قابلیت توسعه گردشگری چندمنظوره را دارد. پیوند میان گردشگری زیارتی، سلامت، فرهنگی و خدمات اقامتی می‌تواند فرصت‌های تازه‌ای برای فعالان این صنعت ایجاد کند. به‌ویژه در حوزه گردشگری سلامت، تجربه موفق گردشگر تنها به کیفیت خدمات درمانی محدود نمی‌شود؛ بلکه شفافیت هزینه‌ها، هماهنگی خدمات، دسترسی به مترجم، اقامت مناسب و پیگیری پس از درمان نیز در رضایت و اعتماد بیماران بین‌المللی نقش دارد. بر همین اساس، همکاری هدفمند میان مراکز درمانی دارای مجوز، هتل‌ها، آژانس‌های مسافرتی و نهادهای مسئول می‌تواند به شکل‌گیری زنجیره خدماتی منسجم‌تر کمک کند. البته بهره‌برداری از این فرصت نیازمند شناخت دقیق بازارهای هدف، رعایت استانداردهای حرفه‌ای و ارزیابی مستمر کیفیت خدمات است. نقش رسانه‌ها در آینده گردشگری در فضای رقابتی امروز، رسانه‌های تخصصی می‌توانند فراتر از اطلاع‌رسانی روزانه، در شناسایی فرصت‌ها، بررسی مشکلات و انتقال تجربه‌های موفق بین‌المللی نقش‌آفرینی کنند. انتشار تحلیل‌های مبتنی بر داده، گفت‌وگو با کارشناسان و بررسی عملکرد بخش‌های مختلف صنعت گردشگری می‌تواند به افزایش شفافیت و ارتقای کیفیت تصمیم‌گیری کمک کند. رسانه حرفه‌ای باید در کنار معرفی ظرفیت‌های کشور، چالش‌ها و کاستی‌ها را نیز با رویکردی مستقل، منصفانه و مستند بررسی کند. آینده گردشگری ایران؛ ضرورت حرکت از ظرفیت به برنامه تحولات بازار جهانی گردشگری نشان می‌دهد که موفقیت در این صنعت بیش از گذشته به کیفیت مدیریت، اعتماد گردشگران و هماهنگی میان بخش‌های مختلف وابسته است. برای ایران، استفاده مؤثر از ظرفیت‌های گردشگری نیازمند برنامه‌ریزی مبتنی بر داده، تقویت همکاری میان بخش خصوصی و نهادهای مسئول، توسعه زیرساخت‌ها و شناخت دقیق نیازهای گردشگران خارجی است. در این میان، استان خراسان رضوی و شهر مشهد می‌توانند یکی از محورهای توسعه خدمات یکپارچه گردشگری زیارتی، سلامت و اقامت باشند؛ مشروط بر آنکه ظرفیت‌های موجود در قالب برنامه‌ای منسجم و قابل ارزیابی به کار گرفته شوند. آینده گردشگری ایران تنها به داشته‌های تاریخی، فرهنگی و طبیعی وابسته نیست؛ بلکه به توانایی کشور در تبدیل این ظرفیت‌ها به خدمات رقابتی، قابل اعتماد و پایدار بستگی دارد. ✍🏻 بهناز کوکبی | خبرنگار مرکز خراسان و دبیر سرویس گردشگری سلامت ایتنا منابع: ۱. سازمان گردشگری ملل متحد (UN Tourism)، گزارش‌های ژانویه و سپتامبر ۲۰۲۶ درباره گردشگری بین‌المللی. ۲. شورای جهانی سفر و گردشگری (WTTC)، گزارش پژوهشی اثرات اقتصادی سفر و گردشگری، آوریل ۲۰۲۶.

ایجاد شده: 22/آبان/1405       آخرین ویرایش: دو روز قبل     مقالات و یادداشت ها
گردشگری سلامت ایران در آستانه تحول؛ آیا درآمد بیماران خارجی به اقتصاد گردشگری می‌رسد؟

گردشگری سلامت ایران در آستانه تحول؛ آیا درآمد بیماران خارجی به اقتصاد گردشگری می‌رسد؟

✍🏻 بهناز کوکبی | خبرنگار مرکز خراسان و دبیر سرویس گردشگری سلامت ایتنا تصویب آیین‌نامه جدید توسعه گردشگری سلامت در دولت، بار دیگر نگاه‌ها را به یکی از ظرفیت‌های اقتصادی ایران معطوف کرده است؛ صنعتی که با وجود توانمندی‌های پزشکی و ظرفیت جذب بیماران خارجی، همچنان با پرسش‌هایی درباره شفافیت خدمات، نقش واسطه‌ها و سهم واقعی بخش‌های مختلف اقتصاد گردشگری روبه‌روست. گردشگری سلامت تنها به ارائه خدمات پزشکی محدود نمی‌شود. ورود هر بیمار خارجی می‌تواند زنجیره‌ای از فعالیت‌های اقتصادی شامل حمل‌ونقل، اقامت، خدمات گردشگری، ترجمه و مراقبت‌های پس از درمان را فعال کند. بااین‌حال، بهره‌برداری از این ظرفیت زمانی امکان‌پذیر است که خدمات در چارچوبی شفاف، قانونمند و هماهنگ ارائه شوند. آیین‌نامه جدید؛ آغاز سامان‌دهی یا تکرار برنامه‌ها؟ بر اساس گزارش‌های منتشرشده در مهر ۱۴۰۵، هیئت وزیران آیین‌نامه توسعه گردشگری سلامت را تصویب کرده است. این آیین‌نامه با هدف تعیین مسئولیت دستگاه‌های مرتبط، تقویت هماهنگی میان بخش‌های درمان و گردشگری و سامان‌دهی فعالیت ارائه‌دهندگان خدمات تدوین شده است. اهمیت این تصمیم زمانی روشن می‌شود که بدانیم گردشگری سلامت حوزه‌ای میان‌بخشی است و موفقیت آن تنها به عملکرد بیمارستان‌ها وابسته نیست. پرسش اساسی این است که اجرای آیین‌نامه جدید چگونه می‌تواند به شفافیت قیمت‌ها، نظارت بر واسطه‌ها، افزایش اعتماد بیماران و بهبود خدمات گردشگری منجر شود؟ ۱۶۰ مرکز دارای مجوز؛ آیا زیرساخت‌ها کافی است؟ جمشید کرمانچی، رئیس اداره گردشگری سلامت وزارت بهداشت، در مهرماه اعلام کرد حدود ۱۶۰ مرکز درمانی کشور مجوز پذیرش بیماران بین‌الملل را دریافت کرده‌اند. وجود این مراکز ظرفیت مهمی محسوب می‌شود، اما افزایش تعداد مراکز دارای مجوز به‌تنهایی شاخص موفقیت گردشگری سلامت نیست. کیفیت پذیرش، خدمات چندزبانه، شفافیت هزینه‌های درمان، رضایت بیماران و امکان پیگیری درمان پس از بازگشت به کشور مبدأ، از شاخص‌هایی هستند که باید در کنار تعداد مراکز مورد ارزیابی قرار گیرند. سهم هتل‌ها و آژانس‌های گردشگری کجاست؟ یکی از مسائل مهم گردشگری سلامت، نحوه توزیع فعالیت اقتصادی میان بخش‌های مختلف این صنعت است. اگر بیمار خارجی بدون برنامه‌ریزی مشخص وارد کشور شود، ممکن است خدمات اقامت، حمل‌ونقل و هماهنگی درمان از مسیرهای غیرشفاف ارائه شوند؛ موضوعی که علاوه بر ایجاد مشکلات احتمالی برای بیمار، امکان نظارت و ارزیابی اقتصادی را کاهش می‌دهد. در مقابل، همکاری قانونمند میان مراکز درمانی، هتل‌ها و دفاتر خدمات مسافرتی می‌تواند به افزایش کیفیت خدمات و تقویت سهم اقتصاد گردشگری از این بازار کمک کند. مشهد؛ فرصتی برای اجرای الگوی یکپارچه مشهد با برخورداری از ظرفیت‌های زیارتی، اقامتی و درمانی می‌تواند یکی از شهرهای مهم در اجرای الگوی یکپارچه گردشگری سلامت باشد. در چنین الگویی، بیمار بین‌المللی پیش از سفر به اطلاعات معتبر درباره مرکز درمانی، پزشک، هزینه‌ها و شرایط اقامت دسترسی دارد و خدمات او از مرحله پذیرش تا پیگیری پس از درمان در چارچوبی مشخص هماهنگ می‌شود. تحقق این هدف نیازمند همکاری دستگاه‌های مسئول، مراکز درمانی مجاز و فعالان حرفه‌ای صنعت گردشگری است. از تصویب آیین‌نامه تا نتیجه قابل اندازه‌گیری تصویب مقررات جدید می‌تواند گامی مثبت در مسیر سامان‌دهی گردشگری سلامت باشد، اما موفقیت واقعی آن به نحوه اجرا وابسته است. انتشار آمار معتبر درباره تعداد بیماران خارجی، درآمد حاصل از خدمات، سهم هتل‌ها و آژانس‌ها، میزان رضایت بیماران و عملکرد مراکز دارای مجوز می‌تواند زمینه ارزیابی دقیق‌تر سیاست‌ها را فراهم کند. گردشگری سلامت ایران زمانی به یک فرصت اقتصادی پایدار تبدیل خواهد شد که درآمدزایی، کیفیت درمان، حقوق بیماران و منافع فعالان قانونی صنعت گردشگری در چارچوبی شفاف و قابل نظارت به یکدیگر پیوند بخورند. ✍🏻 به قلم دکتر بهناز کوکبی خبرنگار ایتنا

ایجاد شده: 17/آبان/1405       آخرین ویرایش: 19/آبان/1405     مقالات و یادداشت ها
بیلبورد مسترکارت در بزرگراه کردستان؛ یادگاری از روزهایی که «کارت جهانی» در تهران تبلیغ می‌شد

بیلبورد مسترکارت در بزرگراه کردستان؛ یادگاری از روزهایی که «کارت جهانی» در تهران تبلیغ می‌شد

به گزارش هتل نیوز؛ عکسی آرشیوی از دهم آذر ۱۳۸۰ تابلوی بزرگ مسترکارت را در بزرگراه کردستان تهران نشان می‌دهد. این تابلو با عنوان «شهر الکترونیکی کیش» در شرایط بارانی بر فراز ترافیک قرار داشت. امروز، این تصویر یادآور امیدی کوتاه به پیوستن ایران به شبکه پرداخت جهانی است. تنها یک سال پس از ثبت این عکس، شبکه شتاب در سال ۲۰۰۲ راه‌اندازی شد. همه بانک‌های صادرکننده کارت در ایران ملزم به اتصال به این شبکه شدند. اما تشدید تحریم‌ها ورود برندهای جهانی را عملاً غیرممکن کرد. پس از برجام، ویزا و مسترکارت اعلام کردند که هیچ‌گونه مذاکره‌ای با ایران نداشته‌اند. آن‌ها بر این باور بودند که صدور کارت‌هایشان در ایران نقض تحریم‌های آمریکا خواهد بود. وزارت خزانه‌داری آمریکا به دلیل حساب‌های راکد مسترکارت در بانک ملی و بانک صادرات، به این شرکت اخطار نقض تحریم داد. با بازگشت تحریم‌ها، ایرانیان از خدمات پرداخت بین‌المللی محروم ماندند. گردشگران خارجی نیز نمی‌توانند با کارت‌های خود در هتل‌ها، فروشگاه‌ها و آژانس‌های ایران پرداخت کنند. این مسئله ضربه‌ای مستقیم به صنعت گردشگری و هتلداری کشور وارد کرد. راه‌حل‌های جایگزین به سمت شرق رفت. با اتصال شبکه شتاب به سامانه میر روسیه، کارت‌های ایرانی در خودپردازهای این کشور قابل استفاده شدند. اما کشورهایی مانند ارمنستان، قرقیزستان و قزاقستان از ترس تحریم‌های ثانویه، استفاده از میر را محدود کرده‌اند. لذا این مسیر هنوز جایگزین کاملی برای شبکه جهانی نیست.

ایجاد شده: 10/آبان/1405       آخرین ویرایش: 10/آبان/1405     اخبار داخلی
تهران ۱۰۰ هتل پنج‌ستاره کم دارد؛ هلدینگ ملی گردشگری در راه است

تهران ۱۰۰ هتل پنج‌ستاره کم دارد؛ هلدینگ ملی گردشگری در راه است

به گزارش هتل نیوز؛ سیدرضا صالحی‌امیری، وزیر میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی، در نشستی با مدیران بانک شهر، به اولویت‌های وزارتخانه اشاره کرد. او تکمیل هتل‌های نیمه‌تمام با بیش از ۷۰ درصد پیشرفت فیزیکی را مهم دانست. صالحی‌امیری پیشنهاد تشکیل یک هلدینگ ملی گردشگری را مطرح کرد. این هلدینگ باید با مشارکت بخش خصوصی، ایرلاین‌ها، هتل‌ها و آژانس‌های مسافرتی را به هم پیوند دهد. وزیر میراث فرهنگی تأکید کرد که تهران به حداقل ۱۰۰ هتل پنج‌ستاره نیاز دارد. این تعداد هتل برای میزبانی از گردشگران خارجی و برگزاری رویدادهای بین‌المللی الزامی است. به گفته وزیر، طرح «سفرکارت» در حال عملیاتی‌شدن است و با همکاری بانک شهر اجرا می‌شود. سالانه حدود سه‌ونیم میلیون گردشگر عراقی به ایران سفر می‌کنند. صالحی‌امیری همچنین به ورود بیش از ۱۲.۵ میلیون گردشگر خارجی در دو سال گذشته اشاره کرد. او جذب سالانه ۱۰ تا ۱۵ میلیون گردشگر را در شرایط غیرجنگی ممکن دانست.

ایجاد شده: 3/آبان/1405       آخرین ویرایش: 3/آبان/1405     اخبار داخلی
نشست تخصصی ارتقای همکاری‌های گردشگری ایران و چین برگزار شد

نشست تخصصی ارتقای همکاری‌های گردشگری ایران و چین برگزار شد

به گزارش تور نیوز؛ سفارت ایران در پکن به عنوان میزبان نشست تخصصی ارتقای همکاری‌های گردشگری ایران و چین عمل کرد. این نشست در عصر جمعه ۲۴ مهرماه ۱۴۰۵ برگزار شد. سفیر ایران در چین بر اهمیت فراهم‌کردن زمینه همکاری‌های آینده تأکید کرد. او به ضرورت سازمان‌دهی بهتر روابط گردشگری اشاره کرد و بر آمادگی برای رفع موانع تأکید نمود. نماینده وزارت میراث‌فرهنگی نیز نظرات سیدرضا صالحی امیری، وزیر میراث‌فرهنگی، را مطرح کرد. او بیان کرد که چین باید به یکی از مهم‌ترین شرکای گردشگری ایران تبدیل شود. این هدف بدون همکاری مستقیم آژانس‌ها و توراپراتورهای دو کشور قابل تحقق نیست. او همچنین ایران را به عنوان مقصدی اصیل و پر تجربه برای گردشگران چینی معرفی کرد. به همین منظور، پنج پیشنهاد مشخص برای آغاز مرحله عملیاتی ارائه داد. این پیشنهادات شامل تشکیل فوری میز مشترک آژانس‌ها و توراپراتورهای ایران و چین بود. طراحی و عرضه حداقل سه بسته اختصاصی برای بازار چین نیز از دیگر پیشنهادات بود. برگزاری تور آشناسازی ایران برای مدیران آژانس‌ها و خبرنگاران چینی از دیگر برنامه‌هاست. همچنین، توسعه خدمات لازم برای گردشگران چینی از جمله راهنمای چینی‌زبان و خدمات پرداخت در نظر گرفته شده است. در نهایت، تعیین هدف کمّی و جدول زمانی مشخص برای اعزام گردشگران نیز جزء این پیشنهادات بود.

ایجاد شده: 25/مهر/1405       آخرین ویرایش: 25/مهر/1405     اخبار داخلی
گردشگری ایران فقط هتل و بلیط نیست؛
بررسی حوزه‌های فعال در صنعت سفر

گردشگری ایران فقط هتل و بلیط نیست؛ بررسی حوزه‌های فعال در صنعت سفر

✍🏻 فاطمه دکامینی | خبرنگار و دبیر حوزه اطلاعات، آمار و پژوهش های تخصصی گردشگری و هتلداری ایتنا وقتی صحبت از صنعت گردشگری می‌شود، معمولاً نخستین چیزهایی که به ذهن می‌رسند هتل، بلیط هواپیما، آژانس مسافرتی و چند جاذبه تاریخی شناخته‌شده هستند؛ اما گردشگری بسیار گسترده‌تر از این‌هاست. هر سفر، زنجیره‌ای از خدمات و فعالیت‌ها را درگیر می‌کند؛ از حمل‌ونقل و اقامت گرفته تا غذا، خرید، راهنمایی، تفریح، درمان، فناوری و حتی صنایع‌دستی. به همین دلیل، نمی‌توان صنعت گردشگری ایران را تنها با تعداد هتل‌ها یا آژانس‌های مسافرتی سنجید. گردشگری مجموعه‌ای از حوزه‌های به‌هم‌پیوسته است که هرکدام نقش متفاوتی در شکل‌گیری تجربه سفر و ایجاد درآمد دارند. گردشگری ایران چند حوزه فعال دارد؟ برای این پرسش نمی‌توان یک عدد رسمی و قطعی ارائه کرد؛ زیرا حوزه‌های گردشگری بر اساس معیارهای مختلف دسته‌بندی می‌شوند. گاهی تقسیم‌بندی بر اساس نوع سفر انجام می‌شود و گاهی بر اساس خدمات و کسب‌وکارهای مرتبط با سفر. با این حال، می‌توان گفت صنعت گردشگری ایران دست‌کم در حدود ۱۵ حوزه اصلی فعالیت دارد. برخی از این حوزه‌ها سابقه‌ای طولانی و ساختار نسبتاً تثبیت‌شده دارند و برخی دیگر، با وجود ظرفیت فراوان، هنوز در مراحل ابتدایی توسعه هستند. ۱. اقامت و هتلداری اقامت یکی از پایه‌های اصلی گردشگری است. هتل‌ها، هتل‌آپارتمان‌ها، مهمان‌پذیرها، اقامتگاه‌های بوم‌گردی، خانه‌های سنتی، کمپ‌ها و مجموعه‌های اقامتی مختلف در این حوزه قرار می‌گیرند. در سال‌های اخیر، اقامتگاه‌های بوم‌گردی نقش مهمی در معرفی فرهنگ، معماری، غذا و سبک زندگی مناطق مختلف ایران داشته‌اند. با این حال، کمبود اقامتگاه استاندارد در برخی مقاصد، تفاوت کیفیت خدمات و ضعف در آموزش نیروی انسانی همچنان از چالش‌های این بخش است. ۲. حمل‌ونقل گردشگری حمل‌ونقل، حلقه اتصال میان مبدأ و مقصد است. حمل‌ونقل هوایی، ریلی، جاده‌ای و دریایی، خودروهای اجاره‌ای، تاکسی‌های گردشگری و اتوبوس‌های تور، همگی در این حوزه قرار می‌گیرند. ایران به دلیل وسعت جغرافیایی و پراکندگی جاذبه‌ها، به شبکه حمل‌ونقل کارآمد نیاز دارد. دسترسی آسان، ایمنی، قیمت مناسب، کیفیت خدمات و اتصال شهرهای کوچک به مقاصد گردشگری، نقش مهمی در توسعه این صنعت دارند. ۳. آژانس‌ها و دفاتر خدمات مسافرتی آژانس‌های مسافرتی از قدیمی‌ترین بازیگران صنعت گردشگری ایران هستند. فروش بلیط، رزرو هتل، طراحی تور، ارائه خدمات مسافرتی، برنامه‌ریزی سفر و امور مرتبط با ویزا از جمله فعالیت‌های این حوزه است. البته با گسترش پلتفرم‌های آنلاین، نقش آژانس‌ها در حال تغییر است. مسافر امروزی تنها به دنبال خرید بلیط نیست؛ بلکه به برنامه سفر منسجم، خدمات مطمئن و تجربه‌ای متناسب با نیازهای شخصی خود توجه دارد. ۴. گردشگری فرهنگی و تاریخی ایران از نظر میراث تاریخی و فرهنگی، یکی از کشورهای مهم جهان به شمار می‌رود. بناهای تاریخی، موزه‌ها، بازارهای سنتی، آیین‌ها، جشن‌ها، صنایع‌دستی و معماری شهرهای مختلف، ظرفیت گسترده‌ای برای جذب گردشگر دارند. شهرهایی مانند اصفهان، شیراز، یزد، کاشان، کرمان، تبریز و همدان نمونه‌هایی از مقاصد فرهنگی و تاریخی ایران هستند. حفاظت از آثار، معرفی حرفه‌ای، آموزش راهنمایان و ایجاد تجربه‌های جذاب، برای رونق این حوزه ضروری است. ۵. طبیعت‌گردی و اکوتوریسم تنوع اقلیمی ایران، امکان شکل‌گیری انواع فعالیت‌های طبیعت‌گردی را فراهم کرده است. جنگل‌های شمال، کویرهای مرکزی، سواحل جنوبی، کوهستان‌ها، آبشارها، غارها و مناطق حفاظت‌شده، بخشی از این ظرفیت را تشکیل می‌دهند. کویرنوردی، جنگل‌پیمایی، پرنده‌نگری، غارنوردی و بازدید از مناطق طبیعی، در سال‌های اخیر مورد توجه بیشتری قرار گرفته‌اند. البته توسعه طبیعت‌گردی باید همراه با حفاظت از محیط‌زیست باشد؛ در غیر این صورت، افزایش گردشگر می‌تواند به تخریب طبیعت، تولید زباله و آسیب به منابع محلی منجر شود. ۶. گردشگری سلامت گردشگری سلامت یکی از حوزه‌های آینده‌دار ایران است. خدمات پزشکی، دندان‌پزشکی، درمان ناباروری، جراحی، زیبایی، آب‌درمانی و برخی خدمات مرتبط با سلامت جسم و روان در این حوزه قرار می‌گیرند. وجود پزشکان متخصص، هزینه‌های رقابتی و ظرفیت مراکز درمانی، ایران را به مقصدی بالقوه برای گردشگران سلامت تبدیل کرده است. با این حال، رشد این حوزه به هماهنگی میان بیمارستان‌ها، شرکت‌های تسهیلگر، هتل‌ها، مترجمان و نهادهای گردشگری نیاز دارد. ۷. گردشگری زیارتی گردشگری زیارتی از ریشه‌دارترین انواع سفر در ایران است. شهرهایی مانند مشهد، قم و شیراز هر ساله میزبان تعداد زیادی از زائران داخلی و خارجی هستند. این نوع گردشگری می‌تواند با حوزه‌هایی مانند گردشگری فرهنگی، تاریخی، خرید و خوراک ترکیب شود. توسعه خدمات اقامتی، حمل‌ونقل، اطلاع‌رسانی چندزبانه و مدیریت مناسب جمعیت، از نیازهای اصلی این بخش است. ۸. گردشگری روستایی و عشایری روستاها و مناطق عشایری ایران فرصت منحصربه‌فردی برای تجربه زندگی بومی، غذاهای محلی، صنایع‌دستی، کشاورزی و آیین‌های سنتی فراهم می‌کنند. اقامت در خانه‌های محلی، مشارکت در فعالیت‌های روزمره مردم، بازدید از مزارع و خرید محصولات بومی، از جذابیت‌های گردشگری روستایی و عشایری است. این حوزه می‌تواند به ایجاد اشتغال، افزایش درآمد خانوارها و کاهش مهاجرت از روستاها کمک کند؛ مشروط بر اینکه جامعه محلی سهم واقعی از درآمد گردشگری داشته باشد. ۹. گردشگری ماجراجویانه و ورزشی کوه‌نوردی، صخره‌نوردی، رفتینگ، دوچرخه‌سواری، اسکی، غارنوردی، غواصی و ورزش‌های ساحلی، نمونه‌هایی از گردشگری ماجراجویانه و ورزشی هستند. ایران از نظر کوهستان، بیابان، رودخانه، غار و سواحل ظرفیت زیادی در این زمینه دارد. با این حال، آموزش تخصصی، تجهیزات استاندارد، بیمه و رعایت اصول ایمنی باید در اولویت قرار بگیرد. ۱۰. گردشگری دریایی و ساحلی سواحل دریای خزر، خلیج فارس و دریای عمان ظرفیت مناسبی برای توسعه گردشگری دریایی و ساحلی دارند. قایق‌سواری، غواصی، ماهیگیری تفریحی، ورزش‌های آبی و تفریحات ساحلی از فعالیت‌های این حوزه هستند. با وجود ظرفیت قابل توجه، این بخش همچنان با مشکلاتی مانند کمبود زیرساخت، فصلی بودن فعالیت‌ها، ضعف سرمایه‌گذاری و نبود مدیریت یکپارچه سواحل روبه‌رو است. ۱۱. گردشگری خوراک غذا فقط بخشی از نیاز سفر نیست؛ بلکه می‌تواند یکی از جاذبه‌های اصلی مقصد باشد. غذاهای محلی، شیرینی‌ها، نوشیدنی‌های سنتی، بازارهای غذا، رستوران‌های بومی و جشنواره‌های خوراک، در این حوزه قرار می‌گیرند. تنوع آشپزی در شمال، جنوب، غرب، شرق و مرکز ایران، فرصت بزرگی برای توسعه مسیرهای گردشگری خوراک فراهم کرده است. معرفی حرفه‌ای غذاهای محلی می‌تواند به رونق رستوران‌های بومی، تولیدکنندگان محلی و کسب‌وکارهای کوچک کمک کند. ۱۲. گردشگری خرید و صنایع‌دستی بازارهای سنتی، مراکز تجاری، مناطق آزاد، بازارچه‌های مرزی و فروشگاه‌های صنایع‌دستی، بخشی از ظرفیت گردشگری خرید در ایران هستند. فرش، سفال، گلیم، خاتم‌کاری، میناکاری، محصولات چرمی و دیگر صنایع‌دستی می‌توانند به سوغات و بخشی از تجربه گردشگر تبدیل شوند. کیفیت کالا، بسته‌بندی، امکان پرداخت آسان و دسترسی مناسب، در توسعه این حوزه اهمیت زیادی دارد. ۱۳. گردشگری نمایشگاهی، تجاری و رویدادمحور نمایشگاه‌ها، همایش‌ها، جشنواره‌ها، نشست‌های تخصصی، مسابقات ورزشی و رویدادهای فرهنگی، گروهی از مسافران را با هدفی غیر از تفریح جذب می‌کنند. این نوع گردشگری معمولاً با اقامت برنامه‌ریزی‌شده و هزینه‌کرد بیشتر همراه است و می‌تواند درآمد قابل توجهی برای شهرهای بزرگ ایجاد کند. برگزاری حرفه‌ای رویدادها، توسعه مراکز نمایشگاهی و ارائه خدمات مناسب، لازمه رشد این بخش است. ۱۴. گردشگری آموزشی و علمی دانشجویان، دانش‌آموزان، پژوهشگران و علاقه‌مندان به دوره‌های تخصصی نیز بخشی از بازار گردشگری را تشکیل می‌دهند. بازدید از دانشگاه‌ها، موزه‌ها، مراکز علمی، بناهای تاریخی و مناطق طبیعی می‌تواند در قالب تورهای علمی و آموزشی انجام شود. این حوزه علاوه بر درآمدزایی، در انتقال دانش و معرفی ظرفیت‌های علمی و فرهنگی کشور نقش دارد. ۱۵. فناوری و گردشگری دیجیتال فناوری امروز تقریباً تمام مراحل سفر را تحت تأثیر قرار داده است؛ از جست‌وجوی مقصد و رزرو اقامتگاه تا مسیریابی، خرید بلیت، دریافت نظر کاربران و اشتراک‌گذاری تجربه سفر. پلتفرم‌های رزرو آنلاین، اپلیکیشن‌های گردشگری، تورهای مجازی، بازاریابی دیجیتال، هوش مصنوعی و تولید محتوای گردشگری، بخش مهمی از اقتصاد جدید سفر را شکل می‌دهند. در آینده، رقابت میان مقاصد فقط بر سر داشتن جاذبه‌های بیشتر نخواهد بود؛ بلکه نحوه معرفی و ارائه دیجیتال این جاذبه‌ها نیز اهمیت زیادی خواهد داشت. یک سفر، ده‌ها کسب‌وکار نکته مهم این است که این حوزه‌ها از یکدیگر جدا نیستند. یک گردشگر ممکن است در طول یک سفر از خدمات حمل‌ونقل، اقامت، رستوران، راهنمای محلی، فروشگاه صنایع‌دستی، جاذبه تاریخی و پلتفرم آنلاین استفاده کند. بنابراین، گردشگری را باید یک زنجیره به‌هم‌پیوسته دانست. ضعف در هر بخش می‌تواند بر عملکرد بخش‌های دیگر اثر بگذارد. برای مثال، یک جاذبه تاریخی ارزشمند، بدون دسترسی مناسب، اقامت استاندارد، خدمات راهنمایی و اطلاع‌رسانی حرفه‌ای، نمی‌تواند به مقصدی موفق تبدیل شود. کدام حوزه‌ها نیازمند توجه بیشتری هستند؟ گردشگری فرهنگی و زیارتی در ایران سابقه و فعالیت بیشتری دارند؛ اما حوزه‌هایی مانند گردشگری سلامت، دریایی، ماجراجویانه، روستایی، خوراک و دیجیتال هنوز با ظرفیت واقعی خود فاصله دارند. برای فعال‌تر شدن این بخش‌ها، صرفاً ساخت هتل یا تبلیغ یک جاذبه کافی نیست. توسعه زیرساخت، آموزش نیروی انسانی، تسهیل سرمایه‌گذاری، بهبود قوانین، افزایش کیفیت خدمات، بازاریابی هدفمند و همکاری میان بخش دولتی و خصوصی باید هم‌زمان دنبال شود.

ایجاد شده: 17/مهر/1405       آخرین ویرایش: 17/مهر/1405     مقالات و یادداشت ها
گردشگری به سیستم منسجم اقتصادی نیاز دارد

گردشگری به سیستم منسجم اقتصادی نیاز دارد

✍🏻به قلم رضا حسینی | دبیر سرویس سرمایه گذاری گردشگری و هتلداری ایتنا گردشگری در ایران، با وجود برخورداری از ظرفیت‌های طبیعی، تاریخی و فرهنگی کم‌نظیر، همچنان نتوانسته است جایگاه خود را به‌عنوان یک «صنعت ملی» تثبیت کند. یکی از مهم‌ترین دلایل این مسئله را باید در نبود یک نگاه منسجم و فرابخشی به گردشگری جست‌وجو کرد؛ نگاهی که بتواند این حوزه را از وابستگی به تغییر دولت‌ها و سیاست‌های مقطعی خارج کند و آن را در قالب یک راهبرد بلندمدت اقتصادی قرار دهد. برای تبدیل یک مزیت طبیعی و فرهنگی به یک صنعت مدیریت‌شده، لازم است زنجیره ارزش گردشگری به یک سیستم منسجم اقتصادی تبدیل شود. توسعه گردشگری صرفاً وظیفه یک وزارتخانه، سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی یا یک دستگاه اجرایی نیست. دولت، هتل‌ها، شرکت‌های هواپیمایی، آژانس‌های گردشگری، سرمایه‌گذاران، شهرداری‌ها و فعالان فرهنگی باید در قالب یک اکوسیستم منسجم، حول یک استراتژی شفاف و مشترک حرکت کنند. 👈 مشاهده متن کامل این یادداشت در " INSTANT VIEW " از طریق لینک زیر 👇 https://shorturl.at/ugd2z

ایجاد شده: 11/مهر/1405       آخرین ویرایش: 11/مهر/1405     مقالات و یادداشت ها
جایگاه تبلیغات 1 جایگاه تبلیغات 1


کمی منتظر بمانید...