نتایج جستجو...
هوش مصنوعی باید اصطکاک را حذف کند، نه انسان را

هوش مصنوعی باید اصطکاک را حذف کند، نه انسان را

به گزارش هتل نیوز؛ پیام نیکیل شارما، مدیرعامل گروه هتل‌های رادیسون در منطقه جنوب آسیا به مناسبت روز جهانی گردشگری، به اهمیت آینده صنعت گردشگری اشاره کرد. وی گفت که فناوری به‌ویژه هوش مصنوعی با سرعت در حال تغییر این صنعت است. این پیشرفت‌ها می‌تواند فرآیندهای سفر و اقامت را سریع‌تر، دقیق‌تر و ساده‌تر کند. شارما افزود که گروه رادیسون هوش مصنوعی را به عنوان ابزاری برای حذف اصطکاک می‌بیند. این ابزار به تیم‌ها این امکان را می‌دهد تا زمان بیشتری برای ارائه مهمان‌نوازی واقعی داشته باشند. وی همچنین بیان کرد که ترافیک مبتنی بر هوش مصنوعی در سایت رادیسون به ۳ درصد بازدید رسیده و همچنان در حال رشد است. مدیرعامل رادیسون ادامه داد که این گروه اکنون به سمت تجارت عامل‌محور پیش می‌رود. در این راستا، دستیاران هوش مصنوعی می‌توانند رزروها را مستقیماً تکمیل کرده و در عین حال رابطه با مهمانان را حفظ کنند. شارما به فعالیت اتوماسیون واتس‌اپ در بیش از ۲۰ هتل اشاره کرد که تاکنون به بیش از ۱۵,۰۰۰ درخواست رسیدگی نموده است. وی خاطرنشان کرد که مهمانان امروزی انتظار پاسخ فوری و دقیق دارند. هوش مصنوعی این نیاز را برآورده می‌کند، ولی انسان‌ها هستند که تجربه را به یاد ماندنی می‌کنند. در نهایت، شارما تأکید کرد که فناوری باید در خدمت مهمان‌نوازی باشد و نه اینکه جای آن را بگیرد.

ایجاد شده: دیروز       آخرین ویرایش: دیروز     اخبار خارجی
حکمرانی هوشمند گردشگری حلقه مفقوده حکمرانی گردشگری ایران

حکمرانی هوشمند گردشگری حلقه مفقوده حکمرانی گردشگری ایران

✍🏻آزاده عابدین زاده | استاد دانشگاه زیست بوم گردشگری ایران امروز بیش از آن که به شعارهای تازه نیاز داشته باشد، به تغییر در شیوه حکمرانی نیازمند است. جهان گردشگری با سرعتی کم‌سابقه در حال تغییر است؛ رفتار گردشگران نسبت به گذشته تغییر فراوانی کرده، فناوری‌های هوشمند وارد همه مراحل سفر شده‌اند، داده به یکی از مهم‌ترین منابع تصمیم‌سازی تبدیل شده و مقصدهایی که نتوانند آینده را پیش‌بینی و ظرفیت‌های خود را هوشمندانه مدیریت کنند، با هزینه‌های اقتصادی، اجتماعی و محیط‌زیستی بیشتری مواجه خواهند شد. در چنین شرایطی، یکی از مهم‌ترین مفاهیمی که باید در دستور کار سیاستگذاران گردشگری ایران قرار گیرد، «حکمرانی هوشمند گردشگری» است. حکمرانی هوشمند گردشگری را نباید با خرید نرم‌افزار، ایجاد چند سامانه یا راه‌اندازی یک داشبورد مدیریتی اشتباه گرفت. هوشمندسازی پیش از آن که صرفا یک پروژه فناورانه باشد، یک تحول در منطق حکمرانی است؛ یعنی حرکت از تصمیم‌گیری مبتنی بر حدس، گزارش‌های پراکنده و واکنش‌های پس از وقوع مسئله، به تصمیم‌گیری مبتنی بر داده، شواهد، پیش‌بینی و ارزیابی مستمر. سازمان جهانی گردشگری نیز در رویکرد خود نسبت به مقصدهای هوشمند، بر پیوند میان حکمرانی، فناوری، نوآوری، پایداری و دسترس‌پذیری تأکید کرده است. بنابراین، فناوری زمانی برای گردشگری ارزشمند خواهد بود که کیفیت تصمیم‌گیری و کیفیت زندگی جامعه میزبان را ارتقاء دهد، نه این که صرفاً تعداد سامانه‌های دیجیتال دستگاه‌های اجرایی را افزایش دهد. امروز دیگر نمی‌توان با منطق گذشته، گردشگری آینده را اداره کرد. وقتی می‌توان با استفاده از داده‌های رزرو، الگوهای جست‌وجوی گردشگران، وضعیت حمل‌ونقل، ظرفیت اقامتگاه‌ها، تقویم رویدادها، شرایط آب‌وهوایی، میزان مصرف منابع و رفتار گردشگران، افزایش تقاضا را تا حدی پیش‌بینی کرد، چرا باید منتظر بمانیم تا یک مقصد با ازدحام، ترافیک، کمبود خدمات، افزایش پسماند یا نارضایتی جامعه محلی مواجه شود و سپس برای حل مسئله وارد عمل شویم؟ حکمرانی هوشمند دقیقاً از همین نقطه آغاز می‌شود: دولت باید پیش از آن که مسئله به بحران تبدیل شود، نشانه‌های آن را ببیند و امکان مداخله به‌موقع داشته باشد. در این نگاه، داده هدف نیست؛ داده ماده اولیه حکمرانی است. مسیر صحیح باید از «داده» به «اطلاعات»، از اطلاعات به «تحلیل»، از تحلیل به «هوش تصمیم‌یار»، از آنجا به «تصمیم و اقدام» و در نهایت به «ارزیابی و اصلاح» برسد. اگر این زنجیره کامل نشود، حتی بزرگ‌ترین حجم داده نیز نمی‌تواند کیفیت حکمرانی را تضمین کند. مسئله امروز بسیاری از نظام‌های مدیریتی، فقدان مطلق اطلاعات نیست؛ بلکه ناتوانی در تبدیل اطلاعات پراکنده به تصمیم مشترک، به‌موقع و قابل سنجش است. از این منظر، یکی از الزامات جدی گردشگری ایران ایجاد یک زیرساخت ملی داده‌های گردشگری است؛ زیرساختی که بتواند داده‌های دستگاه‌های مختلف، بخش خصوصی، مقاصد، مراکز اقامتی، حمل‌ونقل، جاذبه‌ها و سایر اجزای زنجیره گردشگری را با استانداردهای مشترک گردآوری و قابل تحلیل کند. این نظام البته باید هم‌زمان با مالکیت داده، امنیت اطلاعات و حریم خصوصی شهروندان و گردشگران نیز سازگار باشد. کشور نمی‌تواند برای سیاستگذاری گردشگری، مجموعه‌ای از آمارهای پراکنده داشته باشد و انتظار داشته باشد که از دل این پراکندگی، سیاستی یکپارچه و هوشمند استخراج گردد. گام بعدی، ایجاد ظرفیت هوش تصمیم‌یار برای مقاصد گردشگری است. هوش مصنوعی نباید صرفاً به ابزاری برای تولید محتوا، تبلیغات یا پاسخ‌گویی خودکار تقلیل پیدا کند. ارزش واقعی آن زمانی آشکار می‌شود که بتواند به مدیر مقصد در پیش‌بینی تقاضا، مدیریت جریان گردشگران، شناسایی نقاط ازدحام، تحلیل رضایت گردشگران و ساکنان، پیش‌بینی فشار بر زیرساخت‌ها و ارزیابی پیامدهای تصمیمات کمک کند. آینده مدیریت مقصد، آینده تصمیم‌گیری با داده است؛ اما تصمیم نهایی همچنان باید در چارچوب مسئولیت انسانی، شفافیت و پاسخ‌گویی عمومی اتخاذ شود. در این میان، نباید اجازه داد تحول دیجیتال گردشگری به پروژه‌ای برای چند مجموعه بزرگ تبدیل شود. اگر فناوری فقط در اختیار هتل‌های زنجیره‌ای، شرکت‌های بزرگ، پلتفرم‌های قدرتمند و مقاصد برخوردار از منابع مالی قرار گیرد، شکاف میان سرمایه داران کلان و کسب‌وکارهای خرد بیشتر خواهد شد. اقامتگاه بوم‌گردی، روستای گردشگری، راهنمای محلی، صنعتگر، رستوران کوچک و کارآفرین محلی نیز باید بتواند از مزایای فناوری، داده و بازار دیجیتال بهره‌مند شود. هوشمندسازی زمانی معنا دارد که در سراسر زنجیره ارزش گردشگری توزیع شود، نه این که خود به عامل تازه‌ای برای تمرکز فرصت‌ها و بی عدالتی تبدیل شود. موضوع مهم دیگر، تجربه گردشگر است. گردشگری آینده تنها درباره افزایش تعداد گردشگران نیست؛ درباره افزایش کیفیت تجربه، توزیع مناسب جریان سفر، کاهش فشار بر مقصد و ایجاد ارزش پایدار برای جامعه میزبان است. بنابراین، سیاستگذاری باید از پرسش ساده «چگونه گردشگر بیشتری جذب کنیم؟» عبور کند و به پرسش دقیق‌تر «چگونه گردشگر مناسب را در زمان مناسب، با ظرفیت مناسب و تجربه‌ای باکیفیت وارد مقصد کنیم؟» برسد. این تغییر پرسش، در ظاهر ساده است، اما در عمل می‌تواند فلسفه و رویکرد سیاستگذاری گردشگری را تغییر دهد. حکمرانی هوشمند همچنین بدون مشارکت ذی‌نفعان کامل نیست. دولت نمی‌تواند درباره مقصدی تصمیم بگیرد که جامعه محلی، بخش خصوصی، فعالان گردشگری و گردشگران آن در فرایند تصمیم‌سازی حضور ندارند. داده‌های رسمی، داده‌های کسب‌وکارها، تجربه جامعه محلی و بازخورد گردشگران باید در یک نظام تصمیم‌گیری قابل اعتماد کنار یکدیگر قرار گیرند. حکمرانی هوشمند، دولت را از مرکز همه تصمیم‌ها کنار نمی‌زند؛ بلکه نقش آن را از «تصمیم‌گیرنده منفرد» به «طراح، هماهنگ‌کننده، تنظیم‌گر و تضمین‌کننده منافع عمومی» ارتقاء و جایگاه سنتی در مقابل مردم به مرتبه در کنار مردم تغییر می‌دهد. در عین حال، هوشمندسازی بدون اخلاق و مسئولیت می‌تواند مسئله‌ساز شود. هرچه وابستگی گردشگری به داده و هوش مصنوعی بیشتر می‌شود، موضوعاتی مانند حریم خصوصی، امنیت اطلاعات، شفافیت الگوریتم‌ها، تبعیض احتمالی، مالکیت داده و مسئولیت تصمیم‌های فناورانه نیز اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. دولت باید پیش از گسترش استفاده از فناوری‌های هوشمند، قواعد بازی را روشن کند. اعتماد عمومی، سرمایه‌ای است که اگر در مسیر تحول دیجیتال آسیب ببیند، با هیچ فناوری‌ای این سرمایه اجتماعی ارزشمند به‌سادگی بازسازی نخواهد شد. از این منظر، اگر قرار است جهت‌گیری‌های جهانی گردشگری در سال ۲۰۲۶ میلادی برای ایران فرصتی برای باز طراحی باشد، نباید آن را در سطح یک مناسبت، همایش، پوستر یا مجموعه‌ای از سخنرانی‌ها تنزیل بدهیم. فرصت واقعی آن است که این گفتمان به یک دستورکار اجرایی تبدیل شود: ایجاد نظام ملی داده‌های گردشگری، اتصال داده‌های دستگاه‌های مرتبط، توسعه هوش تصمیم‌یار مقصد، حمایت فناورانه از کسب‌وکارهای کوچک، ارتقای تجربه گردشگر، مشارکت واقعی جامعه محلی و تدوین چارچوب حکمرانی احیاءگر برای هوش مصنوعی. دولت در این مسیر باید یک پرسش ساده اما تعیین‌کننده را از خود بپرسد: آیا تصمیم‌های امروز ما بر اساس تصویری از گذشته اتخاذ می‌شوند یا بر اساس شناختی از آینده؟ اگر پاسخ، همچنان عمدتاً گذشته باشد، حتی پیشرفته‌ترین فناوری‌ها نیز تحول واقعی ایجاد نخواهند کرد. فناوری زمانی ارزشمند است که به دولت امکان دهد زودتر ببیند، دقیق‌تر تحلیل کند، مسئولانه‌تر تصمیم بگیرد و سریع‌تر اصلاح کند. گردشگری ایران برای عبور از مسائل مزمن خود بیش از هر چیز به یک تغییر پارادایم نیاز دارد؛ از مدیریت واکنشی به مدیریت پیش‌نگر، از جزیره‌ای عمل کردن به حکمرانی یکپارچه، از گزارش‌محوری به داده‌محوری، از تصمیم‌گیری متمرکز به مشارکت ذی‌نفعان و از سنجش صرف تعداد گردشگران به سنجش ارزش اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و محیط‌زیستی گردشگری. دولت هوشمند در گردشگری دولتی نیست که بیشترین سامانه را ساخته باشد؛ دولتی است که بهتر می‌بیند، دقیق‌تر می‌سنجد، زودتر پیش‌بینی می‌کند، شفاف‌تر تصمیم می‌گیرد، مسئولانه‌تر مداخله می‌کند و نتیجه تصمیم خود را اندازه می‌گیرد. اگر قرار است گردشگری ایران سهم شایسته‌ای از اقتصاد آینده داشته باشد، نقطه آغاز آن نه یک سامانه جدید، بلکه اصلاح شیوه حکمرانی است. آینده گردشگری را تعداد تصمیم‌هایی که می‌گیریم تعیین نمی‌کند؛ کیفیت تصمیم‌هایی تعیین می‌کند که بر پایه داده، دانش، فناوری و مشارکت جامعه اتخاذ می‌شوند.

ایجاد شده: دیروز       آخرین ویرایش: دیروز     مقالات و یادداشت ها
تکذیب اعتصاب کنترلرهای ترافیک هوایی؛ محدودیت زیرساختی عامل تأخیر برخی پروازها

تکذیب اعتصاب کنترلرهای ترافیک هوایی؛ محدودیت زیرساختی عامل تأخیر برخی پروازها

به گزارش فلای نیوز؛ جامعه متخصصین مراقبت پرواز ایران با صدور اطلاعیه‌ای، ادعای اعتصاب هماهنگ کنترلرهای ترافیک هوایی را تکذیب کرد. به گفته این تشکل، تأخیرهای اخیر در پروازها به دلیل محدودیت‌های زیرساختی نظارتی و ارتباطی است. این تشکل توضیح داد که کاهش فاصله ایمن میان پروازها ناشی از این محدودیت‌هاست و هیچ ارتباطی با اقدام صنفی کنترلرها ندارد. همچنین، بخشی از فضای هوایی کشور تحت کنترل پروسیجرال قرار دارد. روش کنترل پروسیجرال نسبت به سامانه‌های نظارتی، ظرفیت کمتری برای مدیریت ترافیک هوایی دارد. جامعه متخصصین مراقبت پرواز ایران تأکید کرده است که این محدودیت‌ها برای حفظ ایمنی پروازها اعمال می‌شوند. همچنین، افزایش تقاضای سفر نیز می‌تواند در کنار این محدودیت‌ها، موجب افزایش فاصله و تأخیر پروازها شود.

ایجاد شده: 26/شهریور/1405       آخرین ویرایش: 26/شهریور/1405     اخبار داخلی
رازهای ناگفته از نظم فناوری و مدیریت ترافیک در ارتفاع بالای ۲۹ هزار پایی

رازهای ناگفته از نظم فناوری و مدیریت ترافیک در ارتفاع بالای ۲۹ هزار پایی

✍🏻 خلبان محمد علی حدادی | خبرنگار ویژه ایتنا و سر دبیر بخش هوانوردی فلای نیوز 📌 نگاهی به شبکه نامرئی ایمنی در آسمان پروازها چگونه از یکدیگر دور از TCAS تا ترانسپوندر و سامانه هوشمند قوانین جداسازی RVSM می مانند؟ اگر از پشت پنجره هواپیما به بیرون نگاه کنید آسمان را فضایی بی انتها خلوت و آرام میبینید. اما این آرامش ظاهری حاصل یکی از پیچیده ترین دقیق ترین و پیشرفته ترین شبکه های مدیریتی در دنیای فناوری مدرن است. در هر ثانیه هزاران هواپیمای مسافربری با سرعتهایی نزدیک به ۹۰۰ کیلومتر در ساعت در لایه های مختلف جو در حال حرکت هستند بی آنکه کوچکترین تداخلی با یکدیگر پیدا کنند. چرا این حجم عظیم از تردد هوایی به حادثه ختم نمی شود؟ پاسخ در زنجیره ای پیوسته از قوانین هوانوردی مراقبت پرواز هوشیار و مغزهای الکترونیکی درون کابین خلبان نهفته است که با نظمی ریاضی گونه ایمنی آسمان را تضمین میکنند. بخش اول آسمان بزرگراه‌هایی که دیده نمیشوند بسیاری از مردم گمان میکنند خلبان پس از برخاستن از باند کنترل هواپیما را مستقیم به سمت مقصد می چرخاند و در خطی مستقیم پرواز میکند اما حقیقت این است که آسمان درست مانند زمین دارای بزرگراه ها تقاطع ها مسیرهای یک طرفه و دالانهای هوایی مشخصی است که به آنها راه های هوایی یا AIRWAYS اصل بنیادین برای جلوگیری از برخورد هواپیماها مفهومی به نام جداسازی (Separation) است. برج های مراقبت و مراکز کنترل ترافیک هوایی (ATC) موظف اند همواره یک حریم امن مشخص در اطراف هر هواپیما حفظ کنند. این حریم امن هم به صورت افقی فاصله طولی و عرضی و هم به صورت عمودی اختلاف ارتفاع تعریف میشود تا زمانی که این فواصل طبق استانداردهای بین المللی حفظ شوند امکان برخورد فیزیکی به صفر میرسد. بخش دوم مفهوم RVSM : بهره وری بیشتر بدون کاهش ایمنی با افزایش چشمگیر تعداد پروازها در جهان طی دهه های اخیر آسمان در ارتفاعات بالا با ترافیک فزاینده ای روبه رو شد. در گذشته حداقل فاصله عمودی میان دو هواپیما در ارتفاعات بالا ۲۰۰۰ فوت حدود ۶۰۰ متر تعیین شده بود اما پیشرفت شگرف در طراحی حسگرهای ارتفاع سنج سیستم های ناوبری ماهواره ای و کامپیوترهای داده های هوایی امکان بازنگری در این قانون را فراهم ساخت. به Reduced Vertical Separation Minimum مخفف RVSM* در اینجا مفهومی به نام معنای «کاهش حداقل جدایی عمودی متولد شد. طبق این استاندارد بین المللی در صورتی که هواپیما و تجهیزات ناوبری آن تاییدیه های دقیق فنی را دریافت کرده باشند حداقل فاصله عمودی بین پروازها در ارتفاعات بین ۳۹ هزار تا ۴۱ هزار پایی به ۱۰۰۰ فوت (حدود ۳۰۰ متر کاهش مییابد. این نوآوری فنی اجازه داد تعداد لایه های پروازی در آسمان دو برابر شود نتیجه آن کاهش مصرف سوخت، امکان انتخاب مسیرهای بهینه تر از سوی شرکتهای هواپیمایی و افزایش ظرفیت آسمان بود در حالی که سطح ایمنی پروازها حتی نسبت به گذشته ارتقا پیدا کرد. بخش سوم ترانسپوندر شناسنامه دیجیتال و چشم رادار کنترل کنندگان ترافیک هوایی روی زمین چگونه متوجه میشوند هر نقطه متحرک روی نمایشگرهایشان متعلق به کدام پرواز است؟ پاسخ این پرسش در دستگاهی به نام ترانسپوندر (Transponder) قرار دارد. ترانسپوندر یک فرستنده و گیرنده رادیویی در هواپیماست که زبان مشترک میان هواپیما سامانه های نظارتی زمینی و سایر پروازها محسوب میشود. پیش از آغاز پرواز یک که چهار رقمی منحصر به فرد از Squawk Code) کد شناسایی اختصاصی سوى واحد مراقبت پرواز به هواپیما اختصاص می یابد خلبان این کد را در پنل ترانسپوندر وارد میکند. انتقال پیوسته داده ها ترانسپوندر در حالتهای پیشرفته تر Mode C و Mode S ، علاوه بر کد شناسایی اطلاعات حیاتی دیگری نظیر ارتفاع دقیق فشاری سرعت و شناسه هواپیما را به ایستگاه های راداری مخابره میکند. به کمک این دستگاه کنترلر در مرکز کنترل ترافیک هوایی دقیقا میداند هر هواپیما چه هویتی دارد با چه سرعتی حرکت میکند و در چه ارتفاعی قرار دارد اما اگر همه چیز به ارتباطات زمینی متکی باشد. در صورت بروز اختلال در دید رادار یا اشتباه انسانی چه اتفاقی خواهد افتاد؟ بخش چهارم سامانه TCAS : لایه نهایی دفاع هوشمند صنعت هوانوردی هیچگاه ایمنی جان مسافران را تنها به یک عامل واحد متکی نمی کند. حتی با وجود مهارت بالای خلبانان و دقت کنترل کنندگان زمینی لازم است لایه ای خودکار و مستقل درون خود هواپیما تعبیه شود. این لایه دفاعی نهایی سامانه TCAS نام دارد. سامانه هشدار ترافیک( Traffic Alert and Collision Avoidance System مخفف TCAS سامانه و جلوگیری از برخورد است. این سامانه که تحت استاندارد بین المللی ACAS شناخته می شود. کامپیوتر مستقلی در هواپیماست که ترانسپوندر هواپیماهای اطراف را به طور مداوم اسکن میکند و موقعیت نسبی فاصله و نرخ نزدیک شدن آنها را در کسری از ثانیه مورد محاسبه قرار میدهد. عملکرد حفاظتی این سامانه در دو سطح پلکانی تعریف شده است. سطح اول هشدار ترافیک(Traffic Advisory -TA) اگر سامانه ها محاسبه کنند که هواپیمای دیگری در حال نزدیک شدن به محدوده حریم امن است معمولا حدود ۲۰ تا ۲۸ ثانیه پیش از رسیدن به نقطه تقاطع فرضی هشدار TA فعال میشود. در این مرحله نمایشگر داخل کابین موقعیت ترافیک را به رنگ زرد نشان میدهد و صدایی رسا در کابین پخش می شود . Traffic Traffic» این هشدار صرفا جهت ارتقای هوشیاری خدمه پرواز است و نیازی به ماتور ناگهانی ندارد. سطح دوم راهنمای اقدام مستقیم (Resolution Advisory (RA)) چنانچه هواپیماها همچنان به هم نزدیک شوند و فاصله زمانی تا برخورد احتمالی به حدود ۱۵ تا ۲۵ ثانیه برسد وضعیت اضطراری اعلام شده و هشدار RA فعال میگردد در این لحظه، سامانه تنها هشدار نمی دهد بلکه فرمانی شفاف برای مانور عمودی صادر میکند. صعود کنید (Climb, Climb) کاهش ارتفاع دهید (Descend, Descend) بخش پنجم هماهنگی خودکار مکالمه دو مغز متفکر اوج شگفتی مهندسی هوانوردی در نسخه TCAS II به نمایش در می آید اگر دو هواپیمای در حال پرواز هم زمان در شرایط تعارض قرار گیرند سیستمهای TCAS هر دو هواپیما از طریق ترانسپوندرهای پیشرفته Mode S) در کسری از ثانیه با یکدیگر ارتباط برقرار میکنند. این دو کامپیوتر هوشمند به صورت هماهنگ تصمیم میگیرند سامانه هواپیمای اول به خلبان خود دستور صعود میدهد و سامانه هواپیمای دوم بلافاصله به خلبان مقابل دستور کاهش ارتفاع صادر میکند. بدین ترتیب هرگز امکانی برای صدور دستور متناقض یا هم جهت وجود نخواهد داشت. یک اصل حقوقی و عملیاتی تثبیت شده در تمام خطوط هوایی جهان وجود دارد در صورت صدور فرمان RA از سوی TCAS، پیروی از این سامانه بر تمام دستورات دیگر حتی دستورات کنترلر برج مراقبت اولویت قطعی دارد زیرا TCAS وضعیت دقیق آنی و هندسی برخورد را در چند ثانیه آخر می بیند. جمع بندی سمفونی دقت، علم و آرامش ایمنی پرواز یک تصادف خوشایند یا یک معجزه اتفاقی نیست؛ بلکه حاصل همکاری منظم و بی وقفه انسانها دستورالعملهای موشکافانه و پیشرفته ترین سامانه های هدایت هوابرد است. در هر لحظه از یک سفر هوایی در حالی که مسافران در کابین با آرامش به استراحت می پردازند یا مناظر ابرها را تماشا میکنند شبکه ای نامرئی از امواج الکترونیکی محاسبات کامپیوتری و مراقبت های انسانی در سکوت در حال فعالیت است. قوانین جداسازی و RVSM مسیرها را دسته بندی میکنند. ترانسپوندر هویت پرواز را نمایان میسازد و سامانه هوشمند TCAS به عنوان نگهبانی هوشیار در واپسین ثانیه ها از حریم جان انسانها محافظت میکند.این شبکه یکپارچه و چندلایه است که آسمان را با وجود هزاران پرواز هم زمان به امن ترین مسیر رفت و آمد در تاریخ تمدن بشر تبدیل کرده است.

ایجاد شده: 9/شهریور/1405       آخرین ویرایش: 15/شهریور/1405     مقالات و یادداشت ها
کاهش ۳۱ درصدی تردد مسافران فرودگاه دبی

کاهش ۳۱ درصدی تردد مسافران فرودگاه دبی

به گزارش فلای نیوز؛ تعداد مسافران فرودگاه بین‌المللی دبی در سه‌ماهه دوم سال جاری به ۱۳ میلیون نفر رسید که نسبت به سال گذشته ۳۱.۳ درصد کاهش یافته است. به گزارش ایتنا/فلای نیوز؛ فرودگاه بین‌المللی دبی در سه‌ماهه دوم سال جاری با کاهش قابل توجه تردد مسافران روبرو شد. تعداد مسافران این فرودگاه نسبت به مدت مشابه سال گذشته ۳۱.۳ درصد کاهش یافته است. بر اساس آمار منتشرشده، فرودگاه دبی در این مدت ۱۳ میلیون مسافر را جابه‌جا کرده است. مجموع مسافران این فرودگاه در نیمه نخست سال به ۳۱.۵ میلیون نفر رسید. اختلالات پروازی ناشی از درگیری‌های منطقه‌ای و کاهش تمایل مسافران به استفاده از مسیرهای هوایی خاورمیانه، از عوامل اصلی افت ترافیک این فرودگاه اعلام شده است. پل گریفیتس، مدیرعامل فرودگاه دبی، به روند بهبود ماهانه تردد مسافران اشاره کرد. او ابراز امیدواری کرد که این فرودگاه به‌زودی به ظرفیت کامل عملیاتی خود بازگردد.

ایجاد شده: 5/شهریور/1405       آخرین ویرایش: 5/شهریور/1405     اخبار داخلی
بررسی تکمیل محور کلاچای–رحیم‌آباد–قزوین؛ مسیر جدیدی برای کاهش ترافیک شمال

بررسی تکمیل محور کلاچای–رحیم‌آباد–قزوین؛ مسیر جدیدی برای کاهش ترافیک شمال

به گزارش تور نیوز؛ استاندار گیلان به همراه مسئولان از محور کلاچای–رحیم‌آباد–قزوین بازدید کردند. این مسیر به کاهش ترافیک شمال کشور کمک می‌کند. به گزارش ایتنا/تور نیوز؛ استاندار گیلان به همراه مسئولان و نمایندگان استان‌های گیلان، مازندران و قزوین از محور کلاچای–رحیم‌آباد–قزوین بازدید کردند. در این بازدید، آخرین وضعیت این پروژه ارتباطی بررسی شد. هادی حق‌شناس، استاندار گیلان، به موقعیت راهبردی این مسیر اشاره کرد. او گفت که این محور می‌تواند به‌عنوان یک مسیر جایگزین، بار ترافیکی جاده‌های پرتردد شمال کشور را کاهش دهد. همچنین، این پروژه دسترسی به استان‌های شمالی را تسهیل می‌کند. به گفته حق‌شناس، بخش‌هایی از این مسیر آماده بهره‌برداری شده است. با این حال، برای تکمیل آن هنوز اجرای عملیات عمرانی، تعریض و آسفالت در برخی نقاط ضروری است. کارشناسان نیز معتقدند که بهره‌برداری از این محور علاوه بر کاهش فشار ترافیکی، می‌تواند به دسترسی به مناطق کمتر شناخته‌شده گردشگری در شرق گیلان و غرب مازندران کمک کند.

ایجاد شده: 1/شهریور/1405       آخرین ویرایش: 1/شهریور/1405     اخبار داخلی
شوک سوخت و تغییر مسیر پروازها؛ سودآوری ایرلاین‌های آسیا-پاسفیک زیر فشار

شوک سوخت و تغییر مسیر پروازها؛ سودآوری ایرلاین‌های آسیا-پاسفیک زیر فشار

به گزارش فلای نیوز؛ شرکت‌های هواپیمایی آسیا-پاسفیک در نیمه اول ۲۰۲۶ به رغم افزایش تقاضا، با چالش‌های جدی ناشی از افزایش هزینه سوخت و تنش‌های منطقه‌ای روبه‌رو هستند. به گزارش ایتنا/فلای نیوز؛ شرکت‌های هواپیمایی در آسیا-پاسفیک با وجود رشد تقاضای سفر و افزایش ترافیک مسافران در سه‌ماهه دوم ۲۰۲۶، با چالش‌های جدی مواجه شدند. این چالش‌ها شامل افزایش هزینه سوخت و محدودیت‌های ناشی از تنش‌های خاورمیانه است. تغییرات در مسیرهای پروازی میان آسیا و اروپا به دلیل درگیری‌ها و محدودیت‌های فضای هوایی، برخی ایرلاین‌ها را قادر ساخت تا از جابه‌جایی مسافران و بار بهره‌برداری کنند. این تغییرات به ویژه در کوتاه‌مدت به افزایش درآمد و ضریب اشغال پروازها کمک کرد. با این وجود، جهش قیمت سوخت جت و افزایش هزینه‌های عملیاتی، بخش مهمی از این درآمد اضافی را تحت تأثیر قرار داد. برخی شرکت‌ها از جمله سنگاپور ایرلاینز و ایندی‌گو اعلام کردند که رشد هزینه سوخت فشار قابل‌توجهی بر سودآوری آن‌ها وارد کرده است. کارشناسان صنعت هوانوردی بر این باورند که تقاضای سفر در منطقه همچنان قوی است. اما تداوم تنش‌های ژئوپلیتیکی، نوسانات قیمت انرژی و محدودیت‌های فضای هوایی می‌تواند چشم‌انداز مالی ایرلاین‌های آسیا-پاسفیک را در نیمه دوم سال با ابهام مواجه کند.

ایجاد شده: 28/مرداد/1405       آخرین ویرایش: 28/مرداد/1405     اخبار خارجی
بحران و فرصت؛ صنعت هوایی خلیج فارس در میانه تحولات ۲۰۲۶

بحران و فرصت؛ صنعت هوایی خلیج فارس در میانه تحولات ۲۰۲۶

به گزارش فلای نیوز ؛ گزارش‌های میان‌سال ۲۰۲۶ نشان می‌دهد تحولات ژئوپلیتیکی و درگیری‌های منطقه‌ای، صنعت هوانوردی خلیج فارس را با چالش‌ها و فرصت‌های تازه‌ای روبه‌رو کرده است. در حالی که افزایش قیمت سوخت و تغییر مسیر پروازها هزینه‌های عملیاتی شرکت‌های هواپیمایی را بالا برده، برخی ایرلاین‌ها و کشورها از جابه‌جایی مسیرهای هوایی و افزایش ترافیک عبوری سود قابل توجهی کسب کرده‌اند. بسته شدن یا محدود شدن بخشی از حریم‌های هوایی منطقه باعث شد بسیاری از شرکت‌های هواپیمایی مسیرهای پروازی خود را تغییر دهند؛ موضوعی که ضمن افزایش زمان پرواز و مصرف سوخت، الگوهای سنتی سفر بین آسیا، اروپا و خاورمیانه را نیز دستخوش تغییر کرده است. کارشناسان صنعت هوانوردی معتقدند افزایش بهای سوخت همچنان یکی از مهم‌ترین چالش‌های پیش روی ایرلاین‌ها در سال جاری است و فشار بر هزینه‌های عملیاتی را افزایش داده است. در مقابل، برخی کشورها با رشد پروازهای عبوری و دریافت عوارض ناوبری، درآمدهای جدیدی از این شرایط کسب کرده‌اند. تحلیلگران پیش‌بینی می‌کنند در صورت تداوم شرایط کنونی، تغییر مسیرهای پروازی و بازنگری در شبکه‌های بین‌المللی سفر می‌تواند به یکی از روندهای پایدار صنعت هوانوردی در سال‌های آینده تبدیل شود.

ایجاد شده: 8/تیر/1405       آخرین ویرایش: 8/تیر/1405     اخبار خارجی
جایگاه تبلیغات 1 جایگاه تبلیغات 1


کمی منتظر بمانید...