نتایج جستجو...
معرفی کتاب ژئوپلیتیک گردشگری و امنیت ملی

معرفی کتاب ژئوپلیتیک گردشگری و امنیت ملی

به گزارش هتل نیوز؛ کتاب 'ژئوپلیتیک گردشگری و امنیت ملی' به عنوان یک اثر پژوهشی و استراتژیک، نگاهی میان‌رشته‌ای به سیاست، جغرافیا و مدیریت دارد. این کتاب نقش گردشگری را به عنوان یکی از مؤلفه‌های تأثیرگذار بر قدرت و امنیت ملی مورد بررسی قرار می‌دهد. این اثر در هفت فصل تدوین شده است. در این فصول، مبانی نظری ژئوپلیتیک گردشگری تبیین و روند تحول آن در سطح جهانی بررسی می‌شود. همچنین، کتاب به نقش گردشگری در دوران جنگ، مدیریت بحران و بازسازی پس از منازعات می‌پردازد. موضوعات مهمی در این کتاب مطرح شده است. از جمله بررسی مفاهیم و مبانی نظری ژئوپلیتیک گردشگری و سیر تحول آن. همچنین، تحلیل نقش گردشگری در تقویت قدرت ملی و تأثیر آن بر امنیت ملی نیز در این اثر گنجانده شده است. کتاب کارکردهای گردشگری در دوران جنگ و مدیریت بحران را نیز واکاوی می‌کند. چالش‌ها و الزامات حکمرانی ژئوپلیتیک در ایران و ارائه راهبردها و چشم‌اندازهای آینده نیز از مهم‌ترین مباحث این کتاب است. این اثر با تأکید بر توسعه پایدار و بهره‌گیری از مطالعات موردی و تجربه‌های جهانی، به تحلیل موضوعات می‌پردازد. کتاب از طریق انتشارات جهاد دانشگاهی منتشر شده و در دسترس علاقه‌مندان قرار دارد.

ایجاد شده: امروز       آخرین ویرایش: امروز     اخبار داخلی
گردشگری فرصتی راهبردی برای خلق ثروت و اشتغال‌زایی در ایران است

گردشگری فرصتی راهبردی برای خلق ثروت و اشتغال‌زایی در ایران است

به گزارش هتل نیوز؛ نیما قاضی، هم‌بنیان‌گذار گروه هتل‌های دُنسه، در نشست خبری این گروه به ظرفیت‌های طبیعی و فرهنگی ایران اشاره کرد. او بیان کرد که گردشگری به منابع آبی کمتری نیاز دارد و به همین دلیل می‌تواند یکی از مهم‌ترین فرصت‌های توسعه اقتصادی کشور باشد. قاضی افزود که اکنون زمان مناسبی است تا از دستاوردهای اقتصاد دیجیتال و نوآوری برای افزایش بهره‌وری در صنعت گردشگری استفاده شود. او روند شکل‌گیری گروه دُنسه را توضیح داد و گفت این مجموعه با هدف شناسایی ظرفیت‌های مغفول اقامتی و تبدیل آن‌ها به کسب‌وکارهای مولد گردشگری آغاز به کار کرده است. او به مرمت و راه‌اندازی یک بوتیک‌هتل در بافت تاریخی بوشهر و توسعه اقامتگاه‌هایی در مناطق مختلف کشور اشاره کرد. قاضی همچنین به فعالیت دُنسه در استان‌های گیلان، مازندران، بوشهر و هرمزگان پرداخت و گفت که این گروه در حال حاضر ۱۴۵ نیروی انسانی از جوامع بومی دارد. او اظهار کرد که ظرفیت سالانه مجموعه‌های فعال دُنسه به ۳۷ هزار و ۹۶۰ اتاق‌شب می‌رسد. قاضی همچنین نرخ اشغال مجموعه‌های این گروه در شمال کشور را در نیمه نخست سال به ۸۳ درصد اعلام کرد.

ایجاد شده: امروز       آخرین ویرایش: امروز     اخبار داخلی
۲۰ سال دیگر غذا، مسکن و دارو رایگان می‌شود و چالش بشر پیدا کردن هدف زندگی خواهد بود

۲۰ سال دیگر غذا، مسکن و دارو رایگان می‌شود و چالش بشر پیدا کردن هدف زندگی خواهد بود

به گزارش هتل نیوز؛ بیل گیتس در اظهارنظری درباره آینده بشر پیش‌بینی کرده است که طی دو دهه آینده، هوش مصنوعی و ربات‌ها می‌توانند ساختار کار و زندگی را به‌طور بنیادی تغییر دهند. او بر این باور است که با این پیشرفت‌ها، تأمین نیازهای اولیه دیگر دغدغه اصلی انسان‌ها نخواهد بود. گیتس اشاره کرده است که با گسترش استفاده از هوش مصنوعی و ربات‌ها، بسیاری از فعالیت‌های مرتبط با تولید و ارائه خدمات به ماشین‌ها واگذار خواهد شد. به این ترتیب، کار برای تأمین هزینه‌های زندگی، نقش کنونی خود را از دست خواهد داد. این تغییرات به کاهش هزینه تأمین نیازهایی مانند غذا، مسکن و دارو منجر می‌شود. گیتس معتقد است که ممکن است این هزینه‌ها به صفر نزدیک شوند و انسان‌ها به چالش جدیدی در پیدا کردن هدف و معنا در زندگی روی آورند.

ایجاد شده: دیروز       آخرین ویرایش: دیروز     اخبار داخلی
مجمع عمومی فوق‌العاده هتلداران هرمزگان با محوریت تغییرات اساسنامه این تشکل برگزار شد

مجمع عمومی فوق‌العاده هتلداران هرمزگان با محوریت تغییرات اساسنامه این تشکل برگزار شد

به گزارش هتل نیوز؛ مجمع عمومی فوق‌العاده جامعه حرفه‌ای هتلداران استان هرمزگان به منظور بازنگری و اصلاح اساسنامه این تشکل برگزار شد. این جلسه در هتل وزرا در بندرعباس برگزار گردید. هدف اصلی این نشست تطبیق اساسنامه با الگوی پیشنهادی وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی بود. در این نشست، اعضای جامعه هتلداران و مسئولان اداره‌کل میراث‌فرهنگی هرمزگان حضور داشتند. ساختار اجرایی و الزامات قانونی این تشکل مورد بررسی قرار گرفت. معاون گردشگری اداره‌کل میراث‌فرهنگی هرمزگان به اهمیت تشکل‌های حرفه‌ای در تصمیم‌سازی و توسعه گردشگری اشاره کرد. سلیم محمدی بر نقش جامعه هتلداران در پیگیری مطالبات صنفی و ارتقای کیفیت خدمات اقامتی تأکید کرد. او به‌روزرسانی اساسنامه را عاملی برای شفافیت وظایف و تقویت ساختار تشکلی دانست. همچنین، توسعه تعامل میان بخش خصوصی و اداره‌کل میراث‌فرهنگی از دیگر نکات مهم مطرح شده بود.

ایجاد شده: دیروز       آخرین ویرایش: دیروز     اخبار داخلی
گردشگری در لابیرنت؛ سرنوشت یک فرصت اقتصادی در ایران

گردشگری در لابیرنت؛ سرنوشت یک فرصت اقتصادی در ایران

✍🏻 مجید فرقانی | فعال و کارشناس ارشد گردشگری؛ گابریل گارسیا مارکز در رمان ژنرال در لابیرنت، واپسین روزهای زندگی سیمون بولیوار، قهرمان استقلال آمریکای لاتین، را روایت می‌کند؛ مردی که پس از سال‌ها مبارزه، قدرت و فتح سرزمین‌ها، در سفری طولانی و فرساینده از بوگوتا به سوی سواحل کارائیب حرکت می‌کند. بولیوار دیگر آن ژنرال فاتح و فرمانروای مقتدر نیست. او در مسیر خروج از قدرت، در هزارتویی از خاطرات، ناکامی‌ها، بیماری‌ها و آرمان‌های ناتمام گرفتار شده است. مقصد نهایی او اروپا است، اما سفر پیش از رسیدن به آن مقصد، در سواحل کارائیب به پایان می‌رسد. این تصویر ادبی، دستمایه تأملی درباره سرنوشت صنعتی است که قرار بود یکی از مهم‌ترین پیشران‌های اقتصاد ایران باشد: گردشگری. آیا گردشگری ایران نیز در حال ورود به لابیرنتی است که خروج از آن دشوارتر از ورود به آن است؟ صنعتی که از نظر جاذبه‌های طبیعی، تاریخی، فرهنگی و تمدنی ظرفیت کم‌نظیری دارد، اما سال‌هاست میان وعده‌های توسعه، تصمیم‌های ناتمام، موانع ساختاری و افق‌های نامعلوم سرگردان مانده است؟ نخست؛ لابیرنت سیاست‌گذاری و راهروهای بی‌پایان تصمیم گردشگری صنعتی چندوجهی است که حیات آن به هماهنگی میان مجموعه‌ای از نهادها، سیاست‌ها و زیرساخت‌ها وابسته است. این صنعت نمی‌تواند در حصار یک وزارتخانه یا سازمان تعریف شود؛ زیرا از حمل‌ونقل و ارتباطات تا امنیت، اقتصاد، فرهنگ، دیپلماسی، تجارت و مدیریت شهری و روستایی با آن پیوند دارد. با این حال، یکی از چالش‌های اساسی گردشگری ایران، گرفتارشدن در راهروهای طولانی و گاه متناقض تصمیم‌گیری است. تعدد مراکز تصمیم‌ساز، ناپایداری سیاست‌ها، تغییر اولویت‌ها با تغییر مدیران و فاصله میان اسناد بالادستی و واقعیت‌های اجرایی، موجب شده است که گردشگری بیش از آنکه از یک نقشه راه روشن پیروی کند، در مسیرهای متعدد و بعضاً بی‌انتها حرکت کند. در چنین شرایطی، فعال اقتصادی نمی‌داند با کدام سیاست پایدار مواجه است و سرمایه‌گذار نمی‌تواند افق روشنی برای بازگشت سرمایه خود ترسیم کند. گویی صنعت گردشگری در ساختمانی بزرگ گرفتار شده که راهروهای متعددی دارد، اما هیچ‌کدام به در خروجی مشخصی منتهی نمی‌شوند. دوم؛ لابیرنت اقتصاد و فرسایش سرمایه گردشگری صنعتی پول‌ساز و اشتغال‌آفرین است که برخلاف بسیاری از فعالیت‌های اقتصادی، می‌تواند از کوچک‌ترین ظرفیت‌های محلی تا بزرگ‌ترین سرمایه‌گذاری‌های ملی ارزش اقتصادی خلق کند. با این حال، این ظرفیت زمانی بالفعل می‌شود که سرمایه، امنیت، ثبات و امکان برنامه‌ریزی در کنار یکدیگر قرار گیرند. اقتصاد گردشگری ایران با مجموعه‌ای از موانع روبه‌روست: دشواری تأمین مالی، بی‌ثباتی اقتصادی، افزایش هزینه‌های ساخت و بهره‌برداری، محدودیت دسترسی به منابع و فناوری‌های روز، دشواری مبادلات بین‌المللی و کاهش قدرت رقابت بنگاه‌های گردشگری. پیامد این وضعیت صرفاً کاهش سودآوری یا کندشدن اجرای پروژه‌ها نیست؛ بلکه فرسایش تدریجی سرمایه‌ای است که طی سال‌ها در این صنعت شکل گرفته است. سرمایه‌گذارانی که از آینده اطمینان ندارند، از توسعه فاصله می‌گیرند؛ بنگاه‌هایی که امکان نوسازی ندارند، کیفیت خدمات خود را از دست می‌دهند و نیروی انسانی متخصص نیز در جست‌وجوی افق‌های روشن‌تر، این صنعت را ترک می‌کند. در این لابیرنت، هر گام برای پیشروی گاه به هزینه‌ای تازه تبدیل می‌شود و هر تلاش برای حفظ موقعیت، بخشی از توان اقتصادی صنعت را مصرف می‌کند. خطر اصلی آن است که گردشگری به‌جای خلق ثروت و ارزش افزوده، به صنعتی برای حفظ بقا و عبور از بحران‌های پی‌درپی تبدیل شود. سوم؛ لابیرنت جهان و گم‌شدن مقصد گردشگری بیش از هر صنعت دیگری به ارتباط با جهان وابسته است. گردشگر برای انتخاب مقصد، تنها به جاذبه‌های تاریخی و طبیعی توجه نمی‌کند؛ سهولت سفر، دسترسی هوایی، امکان پرداخت، ارتباطات بین‌المللی، تصویر مقصد و احساس امنیت و اطمینان نیز در تصمیم او نقش دارند. ایران با وجود برخورداری از میراث فرهنگی و طبیعی ارزشمند، در سال‌های اخیر با محدودیت‌ها و دشواری‌هایی در تعاملات بین‌المللی و اتصال به شبکه گردشگری جهانی مواجه بوده است. تحریم‌ها، محدودیت‌های بانکی، دشواری‌های حمل‌ونقل و چالش‌های مرتبط با تصویر بین‌المللی کشور، بر توان رقابت مقصد ایران اثر گذاشته‌اند. در جهان امروز، مقاصد گردشگری برای جذب گردشگر، سرمایه و بازارهای جدید در رقابتی مستمر قرار دارند. همسایگان ایران و دیگر کشورهای منطقه، برای توسعه زیرساخت‌ها، معرفی جاذبه‌ها و تسهیل سفر سرمایه‌گذاری می‌کنند. در چنین فضایی، برخورداری از جاذبه‌های منحصربه‌فرد به‌تنهایی تضمین‌کننده موفقیت نیست. مقصدی که نتواند خود را به شبکه ارتباطی و اقتصادی جهان متصل کند، حتی با برخورداری از غنی‌ترین داشته‌های فرهنگی و تاریخی، ممکن است به‌تدریج از نقشه انتخاب گردشگران کنار گذاشته شود. اینجاست که لابیرنت گردشگری ایران ابعادی فراتر از مسائل داخلی پیدا می‌کند؛ زیرا خروج از آن تنها با اصلاح ساختارهای درونی ممکن نیست و به بازتعریف جایگاه ایران در مناسبات منطقه‌ای و جهانی نیز نیاز دارد. پایان یک سفر یا آغاز مسیری تازه؟ شاید مهم‌ترین خطر برای گردشگری ایران، نه توقف ناگهانی، بلکه فرسایش تدریجی آن باشد؛ خروج سرمایه، مهاجرت نیروی انسانی متخصص، از دست رفتن بازارهای هدف، کاهش انگیزه سرمایه‌گذاری و عقب‌ماندن از رقابت منطقه‌ای. در این وضعیت، گردشگری ممکن است پیش از آنکه رسماً از برنامه‌های توسعه کنار گذاشته شود، عملاً از مناسبات اصلی اقتصاد کشور خارج شود. بولیوار در رمان مارکز، سفری را آغاز می‌کند که قرار بود او را به مقصدی تازه برساند، اما در نهایت به پایان یک دوران تبدیل می‌شود. آیا گردشگری ایران نیز در حال طی‌کردن چنین سفری است؟ آیا این صنعت هنوز فرصت بازگشت به مدار توسعه اقتصادی کشور را دارد یا در حال تجربه سفری فرساینده به سوی حاشیه‌نشینی اقتصادی است؟ پاسخ این پرسش را نه در تکرار شعارها درباره ظرفیت‌های بی‌نظیر گردشگری ایران، بلکه باید در کیفیت تصمیم‌ها، اصلاح ساختارها، اعتماد سرمایه‌گذاران و توانایی کشور در برقراری ارتباط مؤثر با جهان جست‌وجو کرد. گردشگری ایران هنوز به مقصد نرسیده است. اما مسئله این است که آیا اراده‌ای برای یافتن راه خروج از این لابیرنت وجود دارد؟ زیرا برخلاف سفر بولیوار، که پایان آن از پیش در افق تاریخ ثبت شده است، سرنوشت گردشگری ایران هنوز نوشته نشده؛ مشروط بر آنکه پیش از فرسوده‌شدن مسافران این سفر، راهی به بیرون پیدا شود. ✍🏻 مجید فرقانی | فعال و کارشناس ارشد گردشگری

ایجاد شده: دیروز       آخرین ویرایش: دیروز     مقالات و یادداشت ها
کودکان از حاشیه سفر بیرون می‌آیند؛ نگاه به تغییر نقش و حقوق کودکان در گردشگری جهان

کودکان از حاشیه سفر بیرون می‌آیند؛ نگاه به تغییر نقش و حقوق کودکان در گردشگری جهان

✍🏻 هیئت تحریریه پیام ما صنعت گردشگری برای جذب خانواده‌ها روی سلیقه کودکان حساب می‌کند. چالش از جایی آغاز می‌شود که کودکان بخواهند در طراحی تجربه سفر و تصمیم‌هایی که امنیتشان را تعیین می‌کند، سهم داشته باشند. گردشگری کودک در جهان به‌تدریج از مفهوم سفرهای خانوادگی و تفریحات ویژه خردسالان فراتر می‌رود. تجربه‌های تازه در موزه‌ها، برنامه‌های فرهنگی و پژوهش‌های گردشگری نشان می‌دهند که برخی مقصدها و نهادهای بین‌المللی در حال بازتعریف جایگاه کودکان در صنعت سفرند. کودکان در این رویکرد، علاوه بر همراهی با والدین، مخاطبان مستقل خدمات گردشگری به شمار می‌روند و حق دارند مشارکت کنند، بیاموزند و از محیطی امن برخوردار باشند. بااین‌حال، توجه به بازار سفرهای خانوادگی لزوماً به معنای به رسمیت شناختن حقوق کودکان نیست. ممکن است مقصدی برای جذب خانواده‌ها امکانات تفریحی متعددی فراهم کند، اما در طراحی موزه‌ها، مسیرهای بازدید و برنامه‌های فرهنگی همچنان نیازهای کودکان را نادیده بگیرد. گردشگری کودک برای عبور از نگاه تجاری و تفریحی، باید آموزش، امنیت و مشارکت کودکان را نیز در نظر بگیرد. موزه‌ها؛ مقصدی برای کاوشگران کوچک یکی از نمونه‌های تازه در این زمینه، برنامه‌ای است که با همکاری «وزارت خانواده امارات متحده عربی» و «نهاد امور اوایل کودکی ابوظبی» اجرا می‌شود. این برنامه با عنوان «ماجراجویی‌های موزه‌ای برای کاوشگران کوچک»، کودکان سه تا ۱۵ساله را به بازدید تعاملی از «موزه تاریخ طبیعی ابوظبی» و «موزه ملی زاید» دعوت می‌کند. در این طرح، کودکان با استفاده از دفترچه‌های فعالیت و انجام چالش‌های آموزشی، با طبیعت و میراث فرهنگی امارات آشنا می‌شوند. برگزارکنندگان جذب حدود دو هزار کودک را در مرحله نخست هدف‌گذاری کرده‌اند و در صورت موفقیت، قصد دارند برنامه را به رویدادی سالانه تبدیل کنند. اهمیت این تجربه در تغییر نقش کودک از بازدیدکننده‌ای منفعل به مشارکت‌کننده‌ای فعال است. کودک فرصت پیدا می‌کند کشف کند، پرسش بپرسد و با موضوعات فرهنگی و طبیعی تعامل داشته باشد. ایتالیا نیز از ۱۳ تا ۱۵ نوامبر ۲۰۲۶ برنامه «ماجراجویی میان صفحات؛ در موزه کتاب بخوانیم» را در حدود ۱۰۰ موزه و مرکز فرهنگی برگزار کرد. کتاب‌خوانی، کارگاه‌های خلاقانه، دیدار با نویسندگان و تصویرگران و بازدیدهای خانوادگی از جمله فعالیت‌های این رویداد بود. بخشی از برنامه‌ها نیز با ترجمه به زبان اشاره ایتالیایی همراه بود تا کودکان ناشنوا امکان مشارکت داشته باشند. این تجربه‌ها نشان می‌دهند که موزه‌ها می‌توانند در کنار نگهداری و نمایش آثار تاریخی، فضایی برای تعامل و یادگیری فراهم کنند. در این رویکرد، نیازهای کودکان هم در طراحی فعالیت‌های جانبی و هم در شیوه روایت آثار و دسترس‌پذیری موزه در نظر گرفته می‌شود. کودکان در انتخاب مقصد سفر نقش دارند اهمیت کودکان در گردشگری به برنامه‌های فرهنگی و آموزشی محدود نیست. آن‌ها در تصمیم‌گیری خانواده‌ها برای سفر نیز نقش مؤثری دارند. براساس گزارشی درباره روندهای سفر خانوادگی که «انجمن سفر آسیا و اقیانوسیه» در اکتبر ۲۰۲۶ با همکاری «تریپ‌ادوایزر» منتشر کرده است، ۸۰ درصد کودکان یک تا ۱۷ساله در انتخاب مقصد سفر خانواده تأثیر دارند. در ۴۲ درصد موارد، کودکان نقش اصلی را در این تصمیم ایفا می‌کنند و ۷۰ درصد آن‌ها در مرحله جست‌وجو و شکل‌گیری ایده سفر مشارکت دارند. همچنین ۸۳ درصد والدین دست‌کم یک بار به درخواست فرزندشان از بودجه درنظرگرفته‌شده برای سفر فراتر رفته‌اند. این آمارها نشان می‌دهند که کودکان در بازار گردشگری خانوادگی نقش دارند و می‌توانند بر انتخاب مقصد، اقامتگاه و فعالیت‌های سفر تأثیر بگذارند. بااین‌حال، مشارکت کودکان نباید فقط از منظر بازاریابی و افزایش هزینه‌کرد خانواده‌ها بررسی شود. اگر صنعت گردشگری نقش آن‌ها را در انتخاب مقصد به رسمیت می‌شناسد، باید به علایق و دیدگاه‌هایشان نیز توجه کند. اهمیت اقتصادی کودکان در سفر خانوادگی باید با پذیرش حق اظهارنظر و مشارکت آنان همراه باشد. جایگاه کودکان در موزه‌های جهان با وجود افزایش برنامه‌های ویژه کودکان، پژوهش‌ها نشان می‌دهند که موزه‌های جهان هنوز در فراهم کردن تجربه‌ای متناسب با نیازهای این گروه سنی کاستی‌هایی دارند. پژوهشی در سال ۲۰۲۶ که ۱۰۰ موزه هنری پربازدید جهان را بررسی کرده است، نشان می‌دهد ۵۲ درصد این موزه‌ها تورهای ویژه خانواده‌ها یا کودکان دارند و ۵۸ درصد امکاناتی مانند نقشه‌های تعاملی و راهنمای ویژه کودکان ارائه می‌کنند. بااین‌حال، فقط هفت درصد آن‌ها برای کودکان یا خانواده‌ها توضیحاتی متناسب با این مخاطبان می‌نویسند و برای نمونه، از زبانی ساده و قابل‌فهم استفاده می‌کنند. این آمار نشان می‌دهد برگزاری تور خانوادگی یا چند کارگاه آموزشی برای کودک‌محور شدن موزه کافی نیست. کودک باید بتواند با آثار ارتباط برقرار کند، پرسش بپرسد و اطلاعات را متناسب با سن و تجربه خود دریافت کند. طراحی مسیر بازدید، شیوه ارائه اطلاعات، دسترس‌پذیری و فرصت مشارکت فعال در شکل‌گیری تجربه‌ای معنادار نقش دارند. پژوهش دیگری که در نوامبر ۲۰۲۶ در نشریه «سالنامه پژوهش‌های گردشگری» منتشر شده است، مسیر یادگیری کودکان ۱۱ تا ۱۳ساله را در تورهای فرهنگی ترکیه بررسی کرده است. نتایج این مطالعه دوساله نشان می‌دهد یادگیری کودکان از تجربه‌های حسی و ملموس آغاز می‌شود و به‌تدریج به درک مفاهیم انتزاعی می‌رسد. همچنین خاطرات عاطفی و تجربه‌های شخصی ممکن است بیش از جزئیات اطلاعاتی در ذهن آن‌ها باقی بمانند. عکس‌ها نیز به یادآوری و بازاندیشی درباره تجربه بازدید کمک می‌کنند. این یافته‌ها برای طراحی برنامه‌های گردشگری میراث فرهنگی اهمیت دارند. بازدید کودک از یک محوطه تاریخی یا موزه نباید به شنیدن اطلاعات فشرده و حفظ تاریخ‌ها محدود شود. تجربه دیداری، بازی، روایت و گفت‌وگو می‌توانند رابطه کودکان با میراث فرهنگی را عمیق‌تر کنند. اگر هدف انتقال میراث به نسل‌های آینده است، شیوه معرفی آن نیز باید با زبان و تجربه نسل جدید تناسب داشته باشد. امنیت کودکان؛ مسئولیتی فراتر از خانواده‌ها در کنار آموزش و سرگرمی، حفاظت از کودکان یکی از مسائل جدی صنعت گردشگری است. در اکتبر ۲۰۲۶، ائتلاف «آنلاک فیوچرز» راهنمایی عملی برای حفاظت از کودکان در بخش‌های سفر، تفریح و سرگرمی منتشر کرد. این راهنما با همکاری «دفتر نماینده ویژه دبیرکل سازمان ملل متحد در امور خشونت علیه کودکان»، «اکپت اینترنشنال» و «شورای جهانی سفر و گردشگری» تهیه شده است. بررسی بیش از ۵۰ سازمان در ۲۵ کشور، شکاف میان آگاهی و اقدام عملی را نشان می‌دهد. براساس این بررسی، ۷۰ درصد پاسخ‌دهندگان گفته‌اند صنعت آن‌ها از ضرورت حفاظت از کودکان آگاه است، اما فقط ۴۰ درصد سیاست‌ها و فرایندهای رسمی برای این کار دارند. همچنین ۴۸ درصد پاسخ‌دهندگان کمبود تخصص را مهم‌ترین مانع اجرای اقدامات حفاظتی دانسته‌اند. یکی از یافته‌های قابل‌تأمل این بررسی، مشارکت محدود کودکان در تدوین سیاست‌های حفاظتی است. فقط یک سازمان از هر ۱۰ سازمان هنگام طراحی این سیاست‌ها نظر خود کودکان را جویا شده است. این موضوع نشان می‌دهد حتی در برنامه‌هایی که با هدف حمایت از کودکان تدوین می‌شوند، صدای خود آن‌ها کمتر شنیده می‌شود. صنعت گردشگری باید حفاظت از کودکان را از مرحله طراحی خدمات تا اقامت، حمل‌ونقل و فعالیت‌های تفریحی در نظر بگیرد. در کنار خانواده‌ها، هتل‌ها، آژانس‌های مسافرتی، موزه‌ها، برگزارکنندگان تور و نهادهای سیاست‌گذار نیز در ایجاد محیطی امن برای کودکان سهم دارند. کودکان جوامع میزبان؛ سوی دیگر گردشگری کودک نگاه به گردشگری کودک زمانی کامل می‌شود که علاوه بر کودکان گردشگر، وضعیت کودکان ساکن مقصدها نیز بررسی شود. توسعه گردشگری می‌تواند برای جوامع محلی فرصت‌های اقتصادی و آموزشی ایجاد کند، اما در نبود سازوکارهای حمایتی، کودکان این جوامع ممکن است در معرض کار و بهره‌کشی قرار بگیرند. یکی از نمونه‌های بحث‌برانگیز در این زمینه، گردشگری پرورشگاهی است. در این الگو، گردشگران برای بازدید یا فعالیت داوطلبانه به مراکز نگهداری کودکان می‌روند. منتقدان درباره پیامدهای این نوع گردشگری برای حریم خصوصی، امنیت و سلامت روانی کودکان هشدار می‌دهند. مقاله‌ای که در اکتبر ۲۰۲۶ در رسانه تخصصی گردشگری «NRIT» منتشر شده است، استدلال می‌کند که نیت خیرخواهانه گردشگران لزوماً به نتیجه‌ای مثبت نمی‌انجامد و بازدید از مراکز نگهداری ممکن است به تداوم بهره‌کشی بینجامد. این مقاله، حمایت از خانواده‌ها، تقویت آموزش و ایجاد فرصت‌های اقتصادی برای جوامع محلی را جایگزین مناسب‌تری برای بازدید از مراکز نگهداری کودکان معرفی می‌کند. تجربه بوتسوانا نمونه دیگری از پیوند گردشگری با وضعیت کودکان جوامع میزبان است. «یونیسف» در اوت ۲۰۲۶ از همکاری دولت این کشور با بخش گردشگری برای گسترش خدمات آموزش و مراقبت دوران کودکی در مناطق دورافتاده و وابسته به گردشگری خبر داد. هدف این همکاری، بهبود دسترسی کودکان این مناطق به خدمات آموزش اولیه و تقویت زیرساخت‌های مرتبط است. این برنامه‌ها نشان می‌دهند که منافع گردشگری می‌تواند فراتر از درآمد کسب‌وکارها تعریف شود و به بهبود کیفیت زندگی ساکنان مقصد نیز کمک کند. بنابراین، در ارزیابی موفقیت گردشگری، در کنار تعداد بازدیدکنندگان و میزان درآمد، تأثیر آن بر زندگی کودکان و دیگر گروه‌های محلی نیز اهمیت دارد. کودکان؛ غایبان پژوهش‌های گردشگری با وجود تجربه‌های تازه در برخی مقصدها، جایگاه کودکان در پژوهش‌های گردشگری همچنان محدود است. مطالعه‌ای که در فوریه ۲۰۲۶ در نشریه «پژوهش‌های بین‌المللی گردشگری» منتشر شده، ۶۷ مقاله تجربی در این حوزه را مرور کرده و به حضور کم‌رنگ کودکان به‌عنوان ذی‌نفعان فعال این صنعت اشاره کرده است. پژوهشگران تأکید دارند که کودکان، افزون بر نقششان به‌عنوان همراهان والدین یا مصرف‌کنندگان خدمات گردشگری، گروهی مستقل‌اند و باید تجربه‌ها و دیدگاه‌های آن‌ها را در مطالعات و سیاست‌گذاری‌ها در نظر گرفت. این مسئله در طراحی مقصدهای گردشگری نیز اهمیت دارد. شهر مناسب کودکان، در کنار شهربازی و امکانات تفریحی، به دسترسی ایمن، مسیرهای قابل‌استفاده، خدمات فرهنگی متناسب با سن، امکان حضور در فضاهای عمومی و توجه به نیازهای کودکان دارای معلولیت نیاز دارد. به همین ترتیب، یک محوطه تاریخی یا موزه کودک‌محور باید در کنار آسان‌تر کردن بازدید برای خانواده‌ها، امکان ارتباط واقعی کودکان با میراث را فراهم کند. تجربه‌های ابوظبی و ایتالیا، پژوهش‌های مربوط به موزه‌ها و یادگیری فرهنگی و راهنماهای جدید حفاظت از کودکان، همگی از تغییر نگاه به گردشگری کودک حکایت دارند. بااین‌حال، این تغییر زمانی به رویکردی پایدار تبدیل می‌شود که برنامه‌ها تجربه‌ای متناسب با سن کودکان فراهم کنند، امنیت و حقوق آنان را تضمین کنند و به کودکان در تصمیم‌گیری نقش بدهند. در چنین نگاهی، کودک یکی از ذی‌نفعان اصلی گردشگری است. جایگاه او فراتر از نقشی است که در جذب خانواده‌ها و افزایش درآمد مقصد دارد. کودک حق دارد بیاموزد، کشف کند، پرسش بپرسد، نظر بدهد و در محیطی امن با میراث فرهنگی و طبیعی ارتباط برقرار کند.

ایجاد شده: دو روز قبل       آخرین ویرایش: دو روز قبل     مقالات و یادداشت ها
هزینه یک ساعت سگ‌گردانی در تهران به ۱۰ میلیون تومان رسید

هزینه یک ساعت سگ‌گردانی در تهران به ۱۰ میلیون تومان رسید

به گزارش هتل نیوز؛ خدمات سگ‌گردانی یا «داگ‌واکر» در تهران به یکی از مشاغل پرطرفدار تبدیل شده است. برخی افراد برای یک ساعت پیاده‌روی با سگ، مبلغی تا ۱۰ میلیون تومان دریافت می‌کنند. این نرخ نشان‌دهنده تغییرات بازار و افزایش تقاضا برای خدمات حیوانات خانگی است. فعالان این حوزه علاوه بر پیاده‌روی با سگ‌ها، خدمات آموزشی نیز ارائه می‌دهند. در صورت بروز رفتارهای نامناسب یا امتناع سگ‌ها از راه رفتن، این افراد به آموزش و تربیت آنها می‌پردازند. این خدمات به صاحبان سگ‌ها کمک می‌کند تا رفتار حیوانات خود را بهبود بخشند. برخی پانسیون‌های حیوانات خانگی نیز خدمات پیاده‌روی گروهی سگ‌ها را ارائه می‌دهند. این خدمات معمولاً در مدت ۵۰ دقیقه انجام می‌شود و هزینه آن برای هر سگ حدود یک میلیون تومان است. این برنامه‌ها بیشتر در مناطقی مانند زعفرانیه در دسترس قرار دارد.

ایجاد شده: دو روز قبل       آخرین ویرایش: دو روز قبل     اخبار داخلی
خصوصی‌سازی، راه عبور صنعت هوانوردی از محدودیت‌های تحریم است

خصوصی‌سازی، راه عبور صنعت هوانوردی از محدودیت‌های تحریم است

به گزارش فلای نیوز؛ خصوصی‌سازی به عنوان یک راهکار موثر برای صنعت هوانوردی ایران مطرح شده است. این صنعت با مشکلات جدی در تامین قطعات و تجهیزات هواپیما مواجه است. در شرایط تحریم، دسترسی مستقیم به این موارد محدود شده است. با این حال، سازمان هواپیمایی کشوری به حفظ الزامات فنی و ایمنی پروازها توجه ویژه‌ای دارد. محمود مهران‌پور، کارشناس صنعت هوانوردی، بر این باور است که فعالان این صنعت هرگز ایمنی پروازها را برای منافع اقتصادی قربانی نمی‌کنند. او تأکید می‌کند که این افراد به موضوع ایمنی پروازها از منظر حرفه‌ای و اخلاقی نگاه می‌کنند. مهران‌پور همچنین واگذاری شرکت‌ها و بنگاه‌های دولتی ناکارآمد به بخش خصوصی را به عنوان مهم‌ترین راهکار برای بهبود شرایط صنعت هوانوردی معرفی کرده است. این اقدام می‌تواند به حفظ صلاحیت‌های پروازی در وضعیت تحریم کمک کند.

ایجاد شده: دو روز قبل       آخرین ویرایش: دو روز قبل     اخبار داخلی
سفرهای استانی صالحی‌امیری به الگویی متفاوت از مدیریت در وزارت میراث فرهنگی تبدیل شده است

سفرهای استانی صالحی‌امیری به الگویی متفاوت از مدیریت در وزارت میراث فرهنگی تبدیل شده است

به گزارش تور نیوز؛ سیدرضا صالحی‌امیری، وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی، در کمتر از دو سال به نزدیک به یکصد سفر استانی رفته است. این سفرها به حضور میدانی و بازدید از ظرفیت‌های مناطق مختلف کشور تبدیل شده است. این روند به یکی از محورهای اصلی فعالیت‌های مدیریتی او تبدیل شده است. برنامه سفرهای وزیر شامل حضور در همایش‌های مختلف است. از همایش سرمایه‌گذاری هشترود در تبریز تا بازدید از فانوس دریایی در چابکسر، او به شهرستان‌های مختلف سفر کرده است. سفر به خوی، بندرعباس و سمنان نیز بخشی از برنامه‌های او در روزهای پایانی هفته است. این رویکرد بر اساس باور به مدیریت میدانی دنبال می‌شود. صالحی‌امیری بر این عقیده است که نشستن در اتاق‌ها ما را به مقصد نمی‌رساند. او همواره تأکید دارد که باید از نزدیک به مشکلات و ظرفیت‌ها توجه شود.

ایجاد شده: سه روز قبل       آخرین ویرایش: سه روز قبل     اخبار داخلی
جایگاه تبلیغات 1 جایگاه تبلیغات 1


کمی منتظر بمانید...