نتایج جستجو...
معرفی مجله Condé Nast Traveler – سپتامبر/اکتبر ۲۰۲۶

معرفی مجله Condé Nast Traveler – سپتامبر/اکتبر ۲۰۲۶

به گزارش هتل نیوز؛ مجله Condé Nast Traveler در شماره سپتامبر/اکتبر 2026 به بررسی صنایع‌دستی جهانی و نقش هنرهای بومی در گردشگری می‌پردازد و مطالب جذابی را ارائه می‌دهد. به گزارش ایتنا/هتل نیوز؛ در شماره جدید مجله Condé Nast Traveler، تمرکز اصلی بر روی موضوع «صنایع‌دستی جهانی» قرار دارد. این شماره به بررسی نقش هنرهای بومی و مهارت‌های سنتی در شکل‌دهی تجربه‌های گردشگری می‌پردازد. این مجله به بررسی صنایع‌دستی و نقش آن‌ها در روایت میراث فرهنگی و هویت جوامع محلی می‌پردازد. همچنین، انتقال این مهارت‌ها میان نسل‌ها نیز مورد توجه قرار گرفته است. در این شماره، هنرها و صنایع‌دستی مختلف از نقاط مختلف جهان معرفی می‌شوند. از خالکوبی‌های قبیله‌ای در مناطق کوهستانی فیلیپین تا تولید چکمه‌های چرمی سفارشی در تگزاس، هر کدام داستان خاص خود را دارند. مجله همچنین به سفر به کارگاه‌های هنرمندان معاصر در لندن می‌پردازد. تلاش این هنرمندان برای حفظ سنت‌های قدیمی از Savile Row تا Peckham بررسی شده است. گفت‌وگویی با Patricia Field نیز در این شماره وجود دارد. او در مورد سفرهایش در جهان و اشیای هنری که در طول سفر جمع‌آوری کرده است، صحبت می‌کند.

ایجاد شده: چهار روز قبل       آخرین ویرایش: چهار روز قبل     اخبار داخلی
خبرنگاری؛ حرفه‌ای فراتر از انتشار خبر

خبرنگاری؛ حرفه‌ای فراتر از انتشار خبر

✍🏻به قلم | مهدی حسینی روز خبرنگار، فرصتی است برای بازاندیشی در مفهوم خبرنگاری در عصر رسانه‌های دیجیتال؛ عصری که انتشار اطلاعات برای همه ممکن شده، اما تولید اطلاعات معتبر همچنان نیازمند دانش، روش و مسئولیت حرفه‌ای است. در ادبیات علمی روزنامه‌نگاری، خبرنگار صرفاً منتشرکننده اطلاعات نیست؛ بلکه حلقه‌ای میان داده، منبع و افکار عمومی است. جمع‌آوری اطلاعات، ارزیابی اعتبار منابع، راستی‌آزمایی، تفکیک خبر از تحلیل و ارائه روایت دقیق و منصفانه، بخشی از این فرآیند حرفه‌ای است. اهمیت این موضوع را می‌توان در آمارهای جهانی نیز دید. بر اساس Digital News Report 2025 مؤسسه رویترز، اعتماد عمومی به اخبار در ۴۸ بازار بررسی‌شده تنها حدود ۴۰ درصد است و ۵۸ درصد مخاطبان درباره تشخیص اخبار واقعی از اطلاعات نادرست در فضای آنلاین نگرانی دارند. در همین مطالعه، منابع خبری مورد اعتماد و منابع رسمی، از مهم‌ترین مراجع مردم برای راستی‌آزمایی اطلاعات معرفی شده‌اند. از این منظر، داشتن وب‌سایت، کانال یا صفحه اجتماعی به‌تنهایی معیار خبرنگار بودن نیست؛ همان‌گونه که تعداد مخاطب نیز لزوماً شاخص اعتبار رسانه محسوب نمی‌شود. آنچه اعتبار ایجاد می‌کند، روش تولید محتوا، شفافیت منابع، دقت، استقلال، سابقه حرفه‌ای و امکان ارزیابی و اصلاح خطاهاست. این موضوع در خبرنگاری تخصصی گردشگری اهمیت بیشتری دارد. گردشگری صنعتی داده‌محور است و تحلیل آن نیازمند شناخت شاخص‌هایی مانند ورود گردشگران بین‌المللی، مدت اقامت، درآمد گردشگری، ظرفیت اقامتی، سرمایه‌گذاری و سهم بازار است. بنابراین، رسانه تخصصی گردشگری باید میان «خبر»، «داده»، «تحلیل» و «تبلیغات» مرزبندی روشنی ایجاد کند و آمارهای داخلی را در صورت امکان با منابع معتبر بین‌المللی تطبیق دهد. در سوی دیگر، توسعه رسانه حرفه‌ای نیازمند دسترسی به اطلاعات، شفافیت آماری و ارتباط مستمر میان سیاست‌گذاران و جامعه رسانه‌ای است. تعامل مؤثر میان نهادهای متولی گردشگری و رسانه‌های تخصصی، نه صرفاً یک ضرورت ارتباطی، بلکه بخشی از حکمرانی مبتنی بر داده و پاسخ‌گویی عمومی است. در چنین چارچوبی، روز خبرنگار بیش از آنکه روز «خبر منتشر کردن» باشد، یادآور یک مسئولیت حرفه‌ای است: خبرنگاری یعنی جست‌وجوی حقیقت، سنجش اعتبار اطلاعات و تبدیل داده به دانشی قابل اعتماد برای جامعه. روز خبرنگار بر همه روزنامه‌نگاران و خبرنگاران حرفه‌ای مبارک.

ایجاد شده: 18/مرداد/1405       آخرین ویرایش: 18/مرداد/1405     مقالات و یادداشت ها
آیا هتل‌های ایران برای پذیرش مهمانان نسل Z آماده‌اند؟

آیا هتل‌های ایران برای پذیرش مهمانان نسل Z آماده‌اند؟

✍️ دلارام آریایی پناه| خبرنگار و دبیر بخش خبرها و رویدادهای علمی، آموزشی و تخصصی هتلداری و گردشگری ایتنا نسل Z دیگر «مهمان آینده» صنعت هتلداری نیست؛ این نسل همین امروز نیز در حال تغییر قواعد بازی است.  نسلی که متولد اواخر دهه ۹۰ میلادی و سال‌های ابتدایی هزاره جدید است، برخلاف نسل‌های پیشین، هتل را صرفاً مکانی برای خواب و استراحت نمی‌داند. برای این نسل، هتل بخشی از تجربه سفر است؛ تجربه‌ای که باید متفاوت، قابل اشتراک‌گذاری و به‌یادماندنی باشد. در بسیاری از کشورهای جهان، برندهای بزرگ هتلداری به این تغییر پاسخ داده‌اند. لابی‌های سنتی جای خود را به فضاهای اجتماعی داده‌اند، رستوران‌ها به پاتوق شهروندان تبدیل شده‌اند و طراحی داخلی هتل‌ها به اندازه تعداد ستاره‌هایشان اهمیت پیدا کرده است. اما سؤال اینجاست؛ هتل‌های ایران تا چه اندازه برای این تغییر آماده‌اند؟ واقعیت این است که بخش عمده‌ای از هتل‌های کشور هنوز بر همان الگوی سنتی رقابت می‌کنند؛ اتاق بزرگ‌تر، صبحانه متنوع‌تر و تخفیف بیشتر. در حالی که مهمان نسل Z، قبل از رزرو اتاق، صفحه اینستاگرام هتل را بررسی می‌کند، نظرات کاربران را می‌خواند و به این فکر می‌کند که آیا این هتل ارزش ثبت شدن در خاطرات و شبکه‌های اجتماعی‌اش را دارد یا خیر. این نسل به دنبال «داستان» است، نه فقط «اقامت». دوست دارد در هتلی اقامت کند که هویت داشته باشد؛ از معماری و طراحی گرفته تا موسیقی، غذا، هنر و حتی نحوه برخورد کارکنان. برای او اینترنت پرسرعت، خدمات دیجیتال، امکان ورود بدون مراجعه به پذیرش، فضاهای کار اشتراکی و کافه‌ای پویا، دیگر یک مزیت نیست؛ بلکه یک انتظار بدیهی است. در ایران، بسیاری از هتل‌ها هنوز سرمایه‌گذاری خود را بر توسعه فیزیکی متمرکز کرده‌اند، در حالی که سرمایه‌گذاری اصلی باید بر طراحی تجربه مهمان باشد. تجربه‌ای که از لحظه جست‌وجوی آنلاین آغاز می‌شود و تا مدت‌ها پس از پایان سفر ادامه پیدا می‌کند. مهمانی که با رضایت هتل را ترک می‌کند، امروز تنها یک مشتری نیست؛ او یک رسانه است که تجربه خود را برای صدها یا هزاران نفر روایت می‌کند. از سوی دیگر، نسل Z به اصالت نیز اهمیت می‌دهد. او ترجیح می‌دهد در هتلی اقامت کند که فرهنگ و هویت مقصد را بازتاب دهد، نه ساختمانی که در هر شهر دیگری نیز می‌توان نمونه مشابه آن را پیدا کرد. این موضوع برای ایران، با تنوع فرهنگی، معماری بومی و میراث غنی، یک فرصت بزرگ محسوب می‌شود؛ فرصتی که هنوز به‌طور کامل از آن استفاده نشده است. شاید مهم‌ترین چالش هتل‌های ایران، تغییر نگاه مدیران باشد. رقابت آینده، بر سر تعداد اتاق‌ها یا لوکس‌ترین لابی نخواهد بود؛ بلکه بر سر خلق تجربه‌هایی است که مهمان را به بازگشت و توصیه هتل به دیگران ترغیب کند. نسل Z دیر یا زود، سهم عمده بازار گردشگری را در اختیار خواهد گرفت و اکنون مسئله، رخ دادن یا ندادن این تحول نیست؛ مسئله این است که هتل‌های ایران چه زمانی خود را برای همراهی با این نسل بازطراحی خواهند کرد؟

ایجاد شده: 18/مرداد/1405       آخرین ویرایش: 18/مرداد/1405     مقالات و یادداشت ها
وقتی موسیقی، مقصد سفر می‌شود؛ ظرفیت‌های گردشگری موسیقی در جهان و ایران

وقتی موسیقی، مقصد سفر می‌شود؛ ظرفیت‌های گردشگری موسیقی در جهان و ایران

✍🏻 نازلی بخشایش | خبرنگار و دبیر حوزه گردشگری فرهنگی و هنری موسیقی محور گردشگری در جهان امروز دیگر صرفاً جابه‌جایی برای دیدن آثار تاریخی، طبیعت یا گذران اوقات فراغت نیست. گردشگر معاصر بیش از گذشته به دنبال تجربه است؛ تجربه‌ای که بتواند میان هویت فردی، علایق فرهنگی و مقصد سفر پیوند برقرار کند. در این میان، موسیقی به‌عنوان یکی از فراگیرترین زبان‌های فرهنگی بشر، به عاملی مؤثر در انتخاب مقصد، شکل‌گیری سفر و حتی بازتعریف هویت شهرها و کشورها تبدیل شده است. از سفر برای حضور در یک کنسرت یا جشنواره گرفته تا بازدید از زادگاه آهنگسازان، موزه‌های موسیقی، سالن‌های تاریخی، شهرهای موسیقایی و مکان‌هایی که با خاطره یک هنرمند یا یک اثر پیوند خورده‌اند، همگی در قلمرو «گردشگری موسیقی‌محور» قرار می‌گیرند. گردشگری موسیقی یا Music Tourism به سفرهایی اطلاق می‌شود که موسیقی در آن‌ها انگیزه اصلی یا یکی از انگیزه‌های مهم سفر است. این نوع گردشگری طیف گسترده‌ای را دربرمی‌گیرد: سفر برای شرکت در کنسرت‌ها و جشنواره‌ها، بازدید از اپراها و تالارهای موسیقی، گردشگری مرتبط با میراث موسیقایی، سفر به زادگاه یا آرامگاه هنرمندان، بازدید از موزه‌ها و آرشیوهای موسیقی، حضور در رویدادهای موسیقی بومی و محلی و حتی سفر برای آموزش، اجرا یا تجربه موسیقی در یک مقصد مشخص. سازمان جهانی گردشگری ملل متحد، موسیقی و هنرهای اجرایی را از عناصر مهم گردشگری فرهنگی می‌داند؛ حوزه‌ای که می‌تواند به حفاظت از میراث، تقویت اقتصاد محلی و ایجاد تجربه‌ای متمایز برای گردشگران کمک کند. از این منظر، موسیقی فقط یک محصول فرهنگی نیست، بلکه می‌تواند به «دلیل سفر» و در نتیجه به یک دارایی اقتصادی و توسعه‌ای تبدیل شود. از آیین‌های موسیقایی تا صنعت گردشگری تجربه‌محور: پیوند موسیقی و سفر پدیده‌ای تازه نیست. در دوره‌های تاریخی، آیین‌های مذهبی، موسیقی‌های درباری، اجراهای مردمی و مناسبت‌های فصلی، گروه‌هایی از مردم را از مناطق مختلف به یک مکان جذب می‌کردند. در اروپا، سفر برای تماشای اپرا و اجراهای موسیقی کلاسیک، به‌ویژه از قرن هجدهم و نوزدهم، به بخشی از فرهنگ سفر طبقات مرفه تبدیل شد. شهرهایی مانند وین، سالزبورگ، ونیز و میلان به‌تدریج هویت خود را با موسیقی و هنرهای نمایشی پیوند دادند. با گسترش صنعت ضبط، رادیو، سینما و سپس رسانه‌های دیجیتال، موسیقی از مرزهای جغرافیایی عبور کرد و رابطه مخاطب با مکان‌های موسیقایی شکل تازه‌ای یافت.  طرفداران گروه‌های موسیقی و هنرمندان مشهور، برای دیدن محل تولد، خانه، استودیو یا مکان‌های مرتبط با آثار آنان سفر کردند. نمونه مشهور آن، گردشگری مرتبط با گروه «بیتلز» در شهر لیورپول است؛ پدیده‌ای که نشان می‌دهد میراث یک گروه موسیقی چگونه می‌تواند به بخشی پایدار از اقتصاد و برند شهری تبدیل شود. در دهه‌های اخیر، رشد جشنواره‌های بزرگ، توسعه صنعت موسیقی زنده، افزایش سفرهای کوتاه‌مدت و گسترش شبکه‌های اجتماعی، گردشگری موسیقی را وارد مرحله‌ای تازه کرده است. امروز یک کنسرت بزرگ می‌تواند هزاران یا حتی میلیون‌ها نفر را به شهر یا کشوری دیگر بکشاند و زنجیره‌ای از هزینه‌ها را در حمل‌ونقل، اقامت، رستوران‌ها، خرید، خدمات شهری و صنایع خلاق فعال کند. سهم موسیقی در اقتصاد گردشگری؛ چرا آمارها یکسان نیستند؟ یکی از دشواری‌های تحلیل گردشگری موسیقی، نبود یک نظام آماری جهانی و یکپارچه برای اندازه‌گیری آن است. برخلاف گردشگری ساحلی، طبیعت‌گردی یا گردشگری تجاری، هنوز شاخص واحدی وجود ندارد که بتوان بر اساس آن سهم دقیق موسیقی را از کل گردشگران جهان تعیین کرد. دلیل این مسئله روشن است: بسیاری از گردشگران با بیش از یک انگیزه سفر می‌کنند. ممکن است فردی برای دیدن یک شهر تاریخی سفر کند، اما در همان سفر در یک کنسرت نیز حضور داشته باشد؛ یا برای شرکت در یک جشنواره به مقصدی برود و هم‌زمان از جاذبه‌های فرهنگی و طبیعی آن منطقه بازدید کند. بنابراین، مرز میان «گردشگر موسیقی» و «گردشگری که موسیقی یکی از تجربه‌های اوست» همیشه کاملاً مشخص نیست. با این حال، داده‌های ملی و منطقه‌ای نشان می‌دهد که این حوزه در بسیاری از کشورها به یکی از محرک‌های مهم گردشگری فرهنگی و اقتصاد رویداد تبدیل شده است. یکی از معتبرترین نمونه‌ها، گزارش‌های سالانه نهاد UK Music در بریتانیاست. بر اساس گزارش «Hometown Glory»، در سال ۲۰۲۴ حدود ۲۳.۵ میلیون گردشگر موسیقی در کنسرت‌ها و جشنواره‌های بریتانیا حضور داشتند؛ رقمی که نسبت به ۱۹.۲ میلیون نفر در سال ۲۰۲۳، حدود ۲۳ درصد افزایش داشت. از این تعداد، حدود ۲۱.۹ میلیون نفر گردشگر داخلی و حدود ۱.۶ میلیون نفر گردشگر بین‌المللی بودند. هزینه‌کرد این گردشگران در حوزه‌هایی مانند بلیت، اقامت، حمل‌ونقل، خوراک، خرید و خدمات مرتبط، حدود ۱۰ میلیارد پوند برآورد شده است. این رقم نسبت به حدود ۸ میلیارد پوند در سال ۲۰۲۳، رشدی نزدیک به ۲۵ تا ۲۶ درصد را نشان می‌دهد. این آمار به‌خوبی نشان می‌دهد که موسیقی تنها درآمد حاصل از فروش بلیت نیست. هر رویداد موسیقایی می‌تواند مجموعه‌ای از کسب‌وکارهای محلی را فعال کند و اثر آن از سالن اجرا یا محل برگزاری جشنواره فراتر برود. آیا بریتانیا رتبه نخست گردشگری موسیقی جهان را دارد؟ پاسخ دقیق این است که رتبه‌بندی رسمی و واحدی برای تعیین «کشور نخست گردشگری موسیقی جهان» وجود ندارد؛ زیرا کشورها از روش‌های متفاوتی برای سنجش این بازار استفاده می‌کنند و شاخص‌های قابل مقایسه جهانی هنوز به‌صورت استاندارد تدوین نشده‌اند. با این حال، اگر معیار را حجم گردشگران موسیقی، تنوع رویدادها، قدرت صنعت موسیقی زنده، میزان اثر اقتصادی، سابقه تاریخی و کیفیت داده‌های منتشرشده قرار دهیم، بریتانیا یکی از پیشروترین و مستندترین نمونه‌های جهان و احتمالاً برجسته‌ترین الگوی قابل سنجش در گردشگری موسیقی زنده است. بریتانیا مجموعه‌ای کم‌نظیر از ظرفیت‌ها را در اختیار دارد: شهرهای موسیقایی مانند لندن، لیورپول، منچستر و گلاسگو؛ جشنواره‌های بین‌المللی؛ سالن‌های تاریخی؛ موسیقی پاپ و راک با نفوذ جهانی؛ میراث هنرمندان مشهور؛ و شبکه گسترده‌ای از سالن‌ها و فضاهای اجرای موسیقی. این کشور توانسته موسیقی را نه فقط به‌عنوان یک محصول هنری، بلکه به‌عنوان بخشی از سیاست توسعه شهری، اقتصاد خلاق و برند ملی خود تعریف کند. در کنار بریتانیا، ایالات متحده نیز یکی از بزرگ‌ترین قطب‌های گردشگری موسیقی جهان است. شهرهایی مانند نشویل، ممفیس، نیواورلئان، آستین و نیویورک، هرکدام با ژانرها و روایت‌های موسیقایی خاص خود شناخته می‌شوند. نشویل با موسیقی کانتری، ممفیس با بلوز و راک‌اندرول و نیواورلئان با جَز، نمونه‌هایی از شهرهایی هستند که هویت موسیقایی را به بخشی از تجربه گردشگری تبدیل کرده‌اند. در اروپا، اتریش نیز جایگاه ویژه‌ای دارد. وین با میراث موسیقی کلاسیک و نام‌هایی چون موتسارت، بتهوون، شوبرت، برامس و اشتراوس، یکی از مهم‌ترین مقاصد گردشگری موسیقی کلاسیک جهان است. سالزبورگ نیز با پیوند تاریخی خود با موتسارت، از موسیقی برای تقویت هویت شهری و جذب گردشگران استفاده می‌کند. جشنواره سالزبورگ، کنسرت‌های تاریخی و فضاهای فرهنگی این شهر، نمونه‌ای موفق از پیوند میراث هنری و اقتصاد گردشگری هستند. آلمان نیز با شهرهایی مانند برلین، لایپزیگ و بایرویت، در حوزه موسیقی کلاسیک، اپرا و جشنواره‌های تخصصی جایگاه مهمی دارد. در آسیا، کره جنوبی با تکیه بر موج فرهنگی کره‌ای و گسترش جهانی K-pop، شکل تازه‌ای از گردشگری موسیقی را ایجاد کرده است؛ گردشگری‌ای که با رسانه‌های دیجیتال، صنعت سرگرمی، مد، فناوری و برند ملی پیوند خورده است. موسیقی چگونه به توسعه گردشگری کمک می‌کند؟ نخستین اثر موسیقی، افزایش جذابیت مقصد است. بسیاری از شهرها دارای جاذبه‌های تاریخی یا طبیعی مشابه‌اند، اما موسیقی می‌تواند به آن‌ها هویتی متمایز ببخشد. شهری که با یک سبک موسیقی، یک جشنواره یا یک هنرمند شناخته می‌شود، در ذهن گردشگر تصویری مشخص‌تر و ماندگارتر پیدا می‌کند. دومین اثر، افزایش مدت اقامت و میزان هزینه‌کرد گردشگر است. رویدادهای چندروزه، جشنواره‌ها و برنامه‌های موسیقایی معمولاً گردشگر را برای مدت بیشتری در مقصد نگه می‌دارند. این مسئله به افزایش تقاضا برای هتل، حمل‌ونقل، رستوران، خرید و خدمات محلی منجر می‌شود. سومین اثر، توزیع جغرافیایی گردشگری است. برخلاف بسیاری از جاذبه‌های مشهور که گردشگران را در چند شهر بزرگ متمرکز می‌کنند، جشنواره‌ها و رویدادهای موسیقایی می‌توانند گردشگر را به شهرهای کوچک، مناطق روستایی و مقاصد کمتر شناخته‌شده هدایت کنند. موسیقی محلی در این میان ظرفیت ویژه‌ای دارد، زیرا می‌تواند تجربه‌ای اصیل و وابسته به مکان ایجاد کند؛ تجربه‌ای که به‌سادگی قابل انتقال یا تکرار در مقصدی دیگر نیست. چهارمین اثر، تقویت اقتصاد محلی و اشتغال است. یک رویداد موسیقایی علاوه بر هنرمندان، به فعالیت گروه‌های گسترده‌ای از مشاغل وابسته است: برگزارکنندگان، صدابرداران، نورپردازان، طراحان صحنه، کارکنان هتل، رانندگان، فروشندگان، تولیدکنندگان صنایع‌دستی و فعالان حوزه خوراک و خدمات. بنابراین، اثر اقتصادی موسیقی در یک مقصد، چندلایه و زنجیره‌ای است. پنجمین اثر، تقویت دیپلماسی فرهنگی و قدرت نرم است. موسیقی می‌تواند تصویری انسانی، خلاق و ماندگار از یک کشور ایجاد کند. گاه یک هنرمند یا یک جریان موسیقایی بیش از بسیاری از کمپین‌های تبلیغاتی، نام یک شهر یا کشور را در جهان مطرح می‌کند. از «رویداد» تا «میراث»؛ دو مسیر اصلی گردشگری موسیقی گردشگری موسیقی را می‌توان به دو حوزه اصلی تقسیم کرد. نخست، گردشگری رویدادمحور است؛ مانند سفر برای حضور در کنسرت، جشنواره، اپرا یا یک اجرای ویژه. این نوع گردشگری معمولاً زمان‌مند است و به تقویم رویدادها وابسته است. دوم، گردشگری میراث موسیقایی است؛ مانند بازدید از خانه و زادگاه هنرمندان، موزه‌های موسیقی، سالن‌های تاریخی، آرشیوها و مکان‌هایی که در تاریخ موسیقی نقش داشته‌اند. مزیت این نوع گردشگری، پایداری بیشتر آن است. یک کنسرت ممکن است تنها یک شب برگزار شود، اما یک موزه، خانه تاریخی یا مسیر گردشگری موسیقی می‌تواند در تمام طول سال پذیرای گردشگران باشد. شهرهای موفق معمولاً این دو مسیر را با یکدیگر ترکیب می‌کنند؛ یعنی هم رویدادهای زنده و جذاب برگزار می‌کنند و هم میراث موسیقایی خود را به محصولی دائمی برای گردشگری تبدیل می‌سازند. فرصت ایران؛ موسیقی به‌عنوان نقشه‌ای فرهنگی ایران از نظر تنوع موسیقایی، یکی از غنی‌ترین کشورهای منطقه است. موسیقی دستگاهی، موسیقی نواحی، موسیقی آیینی، موسیقی مقامی، سازهای بومی، آوازهای محلی و تنوع فرهنگی اقوام، مجموعه‌ای گسترده از ظرفیت‌ها را برای توسعه گردشگری موسیقی فراهم کرده است. از موسیقی خراسان و کردستان تا موسیقی جنوب، آذربایجان، لرستان، بلوچستان، گیلان و مازندران، هر منطقه می‌تواند روایت موسیقایی خاص خود را به بخشی از تجربه سفر تبدیل کند. این ظرفیت تنها به اجرای موسیقی محدود نیست؛ بلکه می‌تواند با آموزش ساز، بازدید از کارگاه‌های سازسازی، آشنایی با آیین‌ها، تجربه خوراک محلی، صنایع‌دستی و طبیعت منطقه پیوند بخورد. برای مثال، یک گردشگر می‌تواند در قالب یک بسته سفر فرهنگی، در کارگاه ساخت سازهای سنتی حضور یابد، با شیوه‌های نوازندگی محلی آشنا شود، در یک اجرای زنده شرکت کند و هم‌زمان جاذبه‌های تاریخی و طبیعی منطقه را تجربه کند. چنین الگویی، گردشگری را از بازدید صرف به تجربه‌ای عمیق و مشارکتی تبدیل می‌کند. با این حال، بهره‌برداری از این ظرفیت نیازمند برنامه‌ریزی حرفه‌ای است. نبود تقویم بین‌المللی رویدادهای موسیقی، ضعف در معرفی چندزبانه، کمبود داده‌های آماری، محدود بودن زیرساخت‌های اجرای استاندارد و نبود بسته‌های گردشگری تخصصی، از جمله موانع توسعه این حوزه هستند. ایران برای ورود جدی‌تر به گردشگری موسیقی، به چند اقدام اساسی نیاز دارد: ایجاد بانک اطلاعاتی از رویدادها و میراث موسیقایی، طراحی مسیرهای گردشگری موسیقی، حمایت از جشنواره‌های محلی، ثبت و مستندسازی میراث موسیقی نواحی، توسعه آموزش‌های تخصصی برای راهنمایان گردشگری و ایجاد همکاری میان وزارتخانه‌ها، نهادهای فرهنگی، دانشگاه‌ها، هنرمندان و بخش خصوصی. جمع‌بندی: گردشگری موسیقی در جهان امروز یک حوزه حاشیه‌ای یا صرفاً سرگرم‌کننده نیست؛ بلکه بخشی از اقتصاد تجربه، صنایع خلاق و توسعه فرهنگی به شمار می‌رود. موسیقی می‌تواند گردشگر جذب کند، مدت اقامت را افزایش دهد، اقتصاد محلی را فعال سازد، هویت شهرها را تقویت کند و تصویری ماندگار از یک کشور در ذهن مخاطبان جهانی بسازد. اگرچه هنوز آمار جهانی یکپارچه‌ای درباره سهم دقیق گردشگری موسیقی از کل گردشگری وجود ندارد، داده‌های کشورهایی مانند بریتانیا نشان می‌دهد که این حوزه می‌تواند میلیاردها پوند اثر اقتصادی و ده‌ها میلیون سفر مرتبط ایجاد کند. بریتانیا، با توجه به حجم گردشگران موسیقی، تنوع رویدادها و نظام نسبتاً دقیق گزارش‌دهی، یکی از مهم‌ترین الگوهای جهانی در این زمینه است؛ اما کشورهایی مانند آمریکا، اتریش، آلمان و کره جنوبی نیز هر یک مدل متفاوت و موفقی از پیوند موسیقی و گردشگری ارائه کرده‌اند. برای ایران، موسیقی می‌تواند فراتر از یک هنر، به پلی میان فرهنگ، گردشگری، اقتصاد محلی و گفت‌وگوی بین‌المللی تبدیل شود. تنوع موسیقایی ایران، اگر به‌درستی مستندسازی، معرفی و به محصول گردشگری تبدیل شود، ظرفیت آن را دارد که بخشی از نقشه فرهنگی سفر در منطقه و جهان را به خود اختصاص دهد. شاید زمان آن رسیده باشد که موسیقی را نه فقط آنچه می‌شنویم، بلکه آنچه به خاطرش سفر می‌کنیم، بازتعریف کنیم.

ایجاد شده: 18/مرداد/1405       آخرین ویرایش: 18/مرداد/1405     مقالات و یادداشت ها
کمپین سالانه برای خروج گردشگری جنوب از رکود با مشارکت بخش خصوصی اجرا می شود

کمپین سالانه برای خروج گردشگری جنوب از رکود با مشارکت بخش خصوصی اجرا می شود

به گزارش تور نیوز ؛ " علی حسنلو " معاون گردشگری سازمان منطقه آزاد کیش در نشست هم‌اندیشی با توراپراتورها گفت : نتیجه همکاری بخش خصوصی در جشنواره تابستانی سال گذشته، ثبت رکورد تاریخی اقامت هتلی در ماه‌های شهریور، مهر و آبان بود و نشان داد که هم‌افزایی میان فعالان گردشگری و منطقه آزاد می‌تواند به رونق بازار سفر منجر شود. صنعت گردشگری کشور و به‌ویژه جنوب ایران با شرایط دشواری روبه‌رو است. امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند همکاری مشترک هستیم و فعالان گردشگری، به‌عنوان پیشران این صنعت، نقش اصلی را در خروج از رکود ایفا می‌کنند. از همه توراپراتورها انتظار داریم علاوه بر نگاه اقتصادی، مسئولیت اجتماعی خود را نیز برای حمایت از گردشگری جنوب کشور مدنظر قرار دهند. برای اجرای یک کمپین مشترک میان مقاصد گردشگری جنوب برنامه ریزی صورت گرفته است. برخلاف سال گذشته، کمپین امسال تنها به جشنواره تابستانی محدود نخواهد بود و به‌صورت سالانه از آغاز تا پایان سال ادامه پیدا می‌کند تا با روایت جدیدی از کیش، تقاضای سفر در تمام فصول تقویت شود. سه محور اصلی برنامه‌های امسال «تسهیل دسترسی و پروازها»، «تأمین مالی و ارائه تسهیلات سفر» و «تحریک تقاضا از طریق کمپین‌ها و رویدادهای گردشگری» خواهد بود.

ایجاد شده: 3/مرداد/1405       آخرین ویرایش: 3/مرداد/1405     اخبار داخلی
چگونه نام افراد روی مشهورترین غذاهای جهان ماندگار شد؟

چگونه نام افراد روی مشهورترین غذاهای جهان ماندگار شد؟

به گزارش هورکا نیوز ؛ بسیاری از غذاهای مشهور جهان، برخلاف تصور رایج، نام خود را از مواد اولیه یا محل تولدشان نگرفته‌اند، بلکه از افراد واقعی الهام گرفته‌اند، از ملکه‌ها و فرماندهان نظامی گرفته تا سرآشپزها و مشتریان رستوران‌ها، هر یک داستانی جذاب پشت نام خود دارند. برخی از این روایت‌ها مستند و برخی دیگر همچنان محل بحث تاریخ‌نگاران هستند، اما همگی نشان می‌دهند که تاریخ، فرهنگ و آشپزی چگونه در کنار هم ماندگار شده‌اند. روایت نام‌گذاری برخی از غذاهای مشهور دنیا به شرح زیر است: سالاد سزار (Caesar Salad): برخلاف تصور بسیاری، این سالاد هیچ ارتباطی با ژولیوس سزار ندارد. «سزار کاردینی»، رستوران‌دار ایتالیایی‌تبار، در سال ۱۹۲۴ و در اوج شلوغی رستورانش در شهر تیخوانای مکزیک، با مواد موجود سالادی تهیه کرد که به‌سرعت شهرت جهانی یافت و به نام خودش ثبت شد. پیتزا مارگاریتا (Pizza Margherita): بر اساس مشهورترین روایت، در سال ۱۸۸۹ رافائله اسپوزیتو برای استقبال از ملکه مارگاریتا، پیتزایی با گوجه‌فرنگی، پنیر موزارلا و ریحان تهیه کرد که رنگ‌های پرچم ایتالیا را تداعی می‌کرد. ملکه از این پیتزا استقبال کرد و نام او برای همیشه روی این غذای محبوب ماند؛ هرچند برخی پژوهشگران درباره صحت این روایت تردید دارند. ساندویچ (Sandwich): جان مونتاگو، ارل چهارم ساندویچدر قرن هجدهم، «جان مونتاگو» که علاقه زیادی به بازی ورق داشت، برای اینکه هنگام بازی میز را ترک نکند، از خدمتکارش خواست گوشت را میان دو برش نان قرار دهد. این شیوه سرو غذا به‌سرعت محبوب شد و از آن زمان این خوراک با نام «ساندویچ» شناخته می‌شود.

ایجاد شده: 2/مرداد/1405       آخرین ویرایش: 2/مرداد/1405     اخبار خارجی
معرفی شش غذای فراموش‌شده از سفره‌های ایران قدیم

معرفی شش غذای فراموش‌شده از سفره‌های ایران قدیم

به گزارش هورکا نیوز ؛ غذاهای سنتی ایران تنها بخشی از فرهنگ غذایی کشور نیستند؛ بلکه روایتگر تاریخ، سبک زندگی و هویت محلی مردمان این سرزمین‌اند. بسیاری از این غذاها که روزگاری جایگاه ویژه‌ای در سفره خانواده‌های ایرانی داشتند، امروز کمتر طبخ می‌شوند و به تدریج در حال فراموشی هستند. در اینفوگرافی بالا با شش غذای اصیل و کمتر شناخته‌شده ایرانی و روش پخت آنها آشنا می‌شویم که حفظ و معرفی این میراث ارزشمند غذایی، گامی در مسیر پاسداری از فرهنگ و هویت بومی ایران است. شما کدام غذای محلی یا سنتی را می‌شناسید که این روزها کمتر در خانه‌ها پخته می‌شود؟

ایجاد شده: 27/تیر/1405       آخرین ویرایش: 27/تیر/1405     اخبار داخلی
آشنایی با فرهنگ لغت نسل Z برای سفر کردن

آشنایی با فرهنگ لغت نسل Z برای سفر کردن

به گزارش هتل نیوز ؛ نسل Z به عنوان نسل جدید مسافران، تجربه‌های شخصی‌تر، آرام‌تر و معنادارتری را جست‌وجو می‌کنند و برای این سبک تازه، فرهنگ لغات مخصوص خودشان را دارند. واژه Dry Tripping: کنار گذاشتن شب‌زنده‌داری و شلوغی به نفع طبیعت، کتاب، پیاده‌روی و آرامش. واژه Anti-Itinerary Trip: سفر بدون برنامه‌ریزی دقیق؛ جایی که مسیر، خودش مقصد را مشخص می‌کند. واژه Side-Questing: جایگزین کردن یک تعطیلات بزرگ با چند ماجراجویی کوچک در طول سال. واژه Menty B Travel: سفری که بیشتر شبیه دکمه «ریست» برای ذهن و انرژی است تا یک تعطیلات معمولی. واژه Why-cation: انتخاب سفر براساس یک احساس، نیاز یا حال‌وهوای درونی، نه صرفاً نام یک مقصد. واژه Local Lore Hunting: کشف روایت‌های روزمره شهرها از طریق بازارها، کافه‌ها و پاتوق‌های محلی. واژه Mirror Trip: طراحی سفر بر اساس شخصیت، علایق و سبک زندگی فردی، نه فهرست‌های رایج گردشگری. واژه De-influenced Travel: فاصله گرفتن از مقاصد ترندشده و انتخاب مکان‌هایی با تجربه‌ای شخصی‌تر. واژه Canon Event: آن لحظه غیرمنتظره‌ای که سال‌ها بعد هنوز از آن تعریف می‌کنید. واژه Room Rotting: سفری که در آن استراحت، اقامت و لذت بردن از فضای هتل یا اقامتگاه، خودِ برنامه اصلی است. واژه Micro-cation: یک استراحت کوتاه ۲۴ تا ۷۲ ساعته برای فرار موقت از روزمرگی. شاید مهم‌ترین تفاوت میان نسل جدید و نسل های گذشته این باشد که برای نسل جدید، سفر کمتر درباره "رسیدن" و بیشتر درباره "تجربه کردن" است.

ایجاد شده: 20/تیر/1405       آخرین ویرایش: 20/تیر/1405     اخبار خارجی
هتل پالادیو اقامتگاهی که به نماد طراحی لوکس در هند تبدیل شد

هتل پالادیو اقامتگاهی که به نماد طراحی لوکس در هند تبدیل شد

به گزارش هتل نیوز ؛ هتل بوتیک Villa Palladio در نزدیکی شهر Jaipur به یکی از شاخص‌ترین و متفاوت‌ترین هتل‌های لوکس هند تبدیل شده است. این مجموعه ۹ اتاقه به ابتکار «باربارا میولینی» کارآفرین سوئیسی-ایتالیایی و «ماری-آن اودجانس» طراح هلندی شکل گرفته و با تلفیق معماری سنتی راجستانی و عناصر طراحی ایتالیایی، یک ملک سلطنتی قدیمی را به فضایی منحصربه‌فرد با دیوارهای سرخ‌رنگ، نقاشی‌های دست‌ساز، حیاط‌های مرمری و دکوراسیونی چشمگیر تبدیل کرده است. ویلا پالادیو که از آن با عنوان «رویای ایتالیایی–هندی» یاد می‌شود، به دلیل هویت بصری متمایز خود در سطح بین‌المللی مورد توجه قرار گرفته و موفق به دریافت Michelin Key شده است. کارشناسان معتقدند ویلا پالادیو نمونه‌ای از روند جدید هتلداری لوکس در جهان است؛ رویکردی که در آن طراحی، روایت‌پردازی و هویت بصری، نقشی هم‌تراز با کیفیت خدمات و تجربه اقامت ایفا می‌کنند.

ایجاد شده: 3/تیر/1405       آخرین ویرایش: 3/تیر/1405     اخبار خارجی
نخستین قطار گردشگری شیرگاه پس از جنگ با ظرفیت کامل به حرکت در آمد

نخستین قطار گردشگری شیرگاه پس از جنگ با ظرفیت کامل به حرکت در آمد

به گزارش تور نیوز ؛ نخستین قطار گردشگری شیرگاه پس از جنگ، در آخرین روز اردیبهشت‌ماه با ظرفیت کامل و به همت شرکت خدمات مسافرتی و جهانگردی تأمین به حرکت درآمد. مسافران این قطار گردشگری در طول مسیر از جاذبه‌های طبیعی و گردشگری ایستگاه‌های بین‌راهی از جمله ایستگاه بنکوه، بازارچه محلی شوراب، پل تاریخی ورسک، سه‌خط طلا و جنگل‌های زیبای شیرگاه بازدید می‌کنند. مسیری که روایتی هیجان‌انگیز از شاهکار مهندسی راه‌آهن و بخشی از تاریخ معاصر ایران را پیش روی گردشگران قرار می‌دهد. این برنامه گردشگری با همکاری شرکت راه‌آهن جمهوری اسلامی ایران، شرکت ریل‌ترابر سبا و هلدینگ هگتا برگزار شد.

ایجاد شده: 2/خرداد/1405       آخرین ویرایش: 2/خرداد/1405     اخبار داخلی
ضرورت توسعه گردشگری فرهنگی و ادبی با هویت اسطوره های افسانه ای و تاریخی

ضرورت توسعه گردشگری فرهنگی و ادبی با هویت اسطوره های افسانه ای و تاریخی

امروز ۲۵ اردیبهشت ماه و مصادف با روز بزرگداشت فردوسی و روز پاسداشت زبان فارسی است.فردوسی فقط یک شاعر نیست ؛ او احیاگر هویت ایرانی  و راوی اسطورهای است که ریشه در باورها ؛قهرمانی ها و فرهنگ کهن این سرزمین دارند. بدون شک مشهد و توس بعنوان زادگاه این شاعر شهیر می باید در کنار جاذبه و اولویت اصلی توسعه گردشگری که همانا "گردشگری مذهبی و زیارت " می باشد در قالب گردشگری فرهنگی و ادبی که با روح دادن به اسطورهای تاریخی و افسانه ای ایران زمین هویت ملی را زنده نگه میدارد مورد توجه جدی تر قرار گیرد . اتفاقی که میتواند باعث افزایش ورود گردشگران خارجی به کشور و مشهد شده و علاوه بر ان تاثیر مستقیم هم بر توسعه گردشگری داخلی خواهد گذاشت. در سراسر جهان مقاصد گردشگری ادبی برای خلق تجربه های فراموش نشدنی است همانند یونان که به "سزمین خدایان و قهرمانان " معروف است. در یونان علاوه بر محوریت جذب گردشگران خارجی برمبنای جاذبه های تاریخی ؛ تورهای ویژه و جذابی همچون تور "ردپای ادیسه "و یا تور "ردپای هرکول در کوهستان " برگزار می گردد که مورد استقبال گسترده می باشد و یا مشابه این موضوع در ایرلند با عنوان " سرزمین پریان و غول ها"؛ژاپن بعنوان " ارواح ساکن در طبیعت (کامی) " و...... ملاحظه می گردد. این اتفاق در کنار بازدید از جذابیت بی بدیل آرامگاه فردوسی در شهر  توس میتواند در قالب تورهای گردشگری چه در مشهد و چه در پهنه تاریخی شاهنامه در سراسر کشور  همچون "تور ردپای رستم" در زابل ؛ تور "فریدون و ضحاک "در اصفهان و تخت سلیمان برگزار گردد.  توجه به اساطیر در گردشگری ادبی میتواند مزیت های را به دنبال داشته باشد که از ان جمله میتوان به :خلق روایت های جذاب در کنار معرفی بناهای تاریخی؛ بازآفرینی روایت های تاریخی از طریق هنرهای نمایشی ؛بازاریابی محتوی و تقویت گردشگری ادبی در گروه های سنی دانش آموزی و دانشجویی اشاره نمود. امیدواریم حوزه برنامه ریزی وزارت متبوع و بویژه همکاران گرامی در استان خراسان رضوی با همکاری دفاتر مسافرتی و با تقویت میزهای گردشگری ادبی باعث رونق بیشتر سفر در کشور با تکیه بر مفاخر و معرفی فرهنگ و تاریخ کشور گردند. ✍🏻 سید مسعود منتجبی - کارشناس گردشگری

ایجاد شده: 25/اردیبهشت/1405       آخرین ویرایش: 25/اردیبهشت/1405     مقالات و یادداشت ها
چگونه یک حادثه سیاسی برند هیلتون را زیر ذره‌بین برد؟

چگونه یک حادثه سیاسی برند هیلتون را زیر ذره‌بین برد؟

تیراندازی در هتل Washington Hilton، هنگام ضیافت شام با حضور دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا، نشان داد هتل‌های شاخص در پایتخت‌ها همواره در تقاطع مهمان‌نوازی و سیاست قرار دارند. این موقعیت، ضمن فرصت‌سازی، ریسک‌های امنیتی جدی ایجاد می‌کند. حضور چهره‌های سیاسی سطح بالا، هتل را موقتاً به محیطی با حساسیت امنیتی بالا تبدیل کرده و هماهنگی با نهادهایی مانند سرویس مخفی آمریکا را اجتناب‌ناپذیر می‌سازد. از منظر صنعت هتل‌داری، این حادثه سه پیامد دارد: ۱. مهمانان و برگزارکنندگان رویدادها، به‌ویژه در بخش MICE، نسبت به ریسک حساس‌اند و چنین اتفاقی می‌تواند به جابه‌جایی تقاضا به سمت هتل‌ها یا مقاصد کم‌ریسک‌تر منجر شود. ۲. میزبانی رویدادهای سیاسی سطح بالا، هتل را ناگزیر به رعایت استانداردهای امنیتی فراتر از حالت عادی می‌کند، این الزامات، اگرچه برای کاهش ریسک ضروری‌اند، اما می‌توانند تجربه مهمانان عادی را نیز تحت تأثیر قرار دهند. ۳. بر خلاف حوادث معمول رویدادهای مرتبط با چهره های سیاسی بیشتر در حافظه رسانه‌ای باقی می‌مانند. در نتیجه، نام برند هتل ممکن است برای مدتی طولانی‌تر با یادآوری این حادثه تداعی شود حتی اگر مدیریت بحران به‌خوبی انجام شده باشد. در انتها باید به این نکته توجه داشت، میزبانی رویدادهای سیاسی سطح بالا یک تصمیم صرفاً تجاری نیست، بلکه انتخابی استراتژیک با پیامدهای امنیتی است. این انتخاب نیازمند زیرساخت پیشرفته، پروتکل‌های امنیتی و توانایی مدیریت روایت رسانه‌ای به‌طور حرفه‌ای است.

ایجاد شده: 27/فروردین/1405       آخرین ویرایش: 27/فروردین/1405     مقالات و یادداشت ها
جایگاه تبلیغات 1 جایگاه تبلیغات 1
اعضای هیئت‌مدیره انجمن اقامتگاه‌های بوم‌گردی زنجان انتخاب شد
استفاده از عناوین MBA و DBA در دوره‌های کوتاه‌مدت ممنوع شد
توقف مبادلات تجاری میان ایران و امارات در سایه تداوم پروازها
رونمایی از ماکت مقبره استاد فرشچیان در اصفهان
دیزنی روی موج سفرهای دریایی؛ ۱۲ میلیارد دلار برای توسعه ناوگان کروز
انتصاب محمد خدایی به عنوان مدیرکل هتل حیران
پروژه ساخت هتل ۵ ستاره در استان یزد با سرمایه‌گذاری ۵ همت کلید خورد
اضافه شدن رشت و گرگان به شبکه پروازی بندرعباس
امضای تفاهم‌نامه آکادمی مهمان‌نوازی ابوظبی و هتل والدورف آستوریا
دولت مخالفت خود با طرح مقابله با نفوذ را به مجلس اعلام کرد
دوره چهار ساله دانشگاه در دنیای امروز ضروری نیست
توسعه گردشگری فرودگاهی با همکاری وزارت میراث فرهنگی و شرکت فرودگاه‌ها


کمی منتظر بمانید...