نتایج جستجو...
سفر وارد نسخه پزشکان شد؛ ابتکار متفاوت سوئد برای سلامت

سفر وارد نسخه پزشکان شد؛ ابتکار متفاوت سوئد برای سلامت

به گزارش تور نیوز؛ سوئد با معرفی یک ابتکار جدید، کادر درمان را به تشویق سفر و فعالیت‌های طبیعت‌محور فراخوانده است. این رویکرد به پزشکان این امکان را می‌دهد که سفر را به عنوان بخشی از مراقبت از سلامت جسمی و روانی بیماران پیشنهاد کنند. این ابتکار بر فعالیت‌هایی مانند پیاده‌روی در طبیعت و حضور در جنگل تأکید دارد. همچنین تنفس در هوای تازه، استفاده از سونا و آب‌تنی در آب‌های خنک نیز در این فرآیند مدنظر قرار دارد. در این دیدگاه، سلامت فقط به درمان‌های پزشکی محدود نمی‌شود. استراحت، تحرک و ارتباط با طبیعت نیز می‌توانند به بهبود سلامت و بهزیستی افراد کمک کنند. این اقدام نمونه‌ای از پیوند روزافزون گردشگری و سلامت است. همچنین توجه به ظرفیت سفر به‌عنوان ابزاری برای ارتقای کیفیت زندگی نیز در این طرح دیده می‌شود.

ایجاد شده: 12/شهریور/1405       آخرین ویرایش: 12/شهریور/1405     اخبار داخلی
کیش با مشوق‌های سفر و رویدادسازی به استقبال فصل گردشگری می‌رود

کیش با مشوق‌های سفر و رویدادسازی به استقبال فصل گردشگری می‌رود

به گزارش هتل نیوز؛ جزیره کیش با راه‌اندازی کمپین جدیدی از ابتدای شهریورماه، به استقبال فصل گردشگری می‌رود. این کمپین شامل سه اپیزود می‌شود و هدف آن هم‌افزایی با فعالان گردشگری کشور است. اپیزود نخست این کمپین از ابتدای شهریور تا ۲۰ آبان اجرا خواهد شد. این زمان همزمان با «روز کیش» است. اپیزود دوم نیز از آذرماه تا اسفندماه و در فصل شلوغ گردشگری جزیره ادامه خواهد یافت. در حال حاضر، هر گردشگری که به کیش سفر کند، تسهیلات ۵۰ میلیون تومانی دریافت می‌کند. همچنین، از اواسط شهریورماه، اعطای تسهیلات ۱۰۰ و ۲۰۰ میلیون تومانی نیز پیش‌بینی شده است. این کمپین به ترویج سبک زندگی متفاوت و آرامش‌بخش جزیره کیش می‌پردازد. هدف آن ایجاد خاطره مثبت برای گردشگران و توسعه سفر به کیش است. تهران، مشهد، اصفهان، شیراز و تبریز، پنج شهر اصلی مبادلات ورودی به جزیره کیش هستند.

ایجاد شده: 11/شهریور/1405       آخرین ویرایش: 11/شهریور/1405     اخبار داخلی
هتلی پول نمی‌خواهند؛ گردشگران باید بیل به دست شوند!

هتلی پول نمی‌خواهند؛ گردشگران باید بیل به دست شوند!

به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز؛ زوجی در قونیه ترکیه با راه‌اندازی اقامتگاهی در مزرعه، گردشگران را به همکاری در فعالیت‌های کشاورزی دعوت می‌کنند و اقامت رایگان ارائه می‌دهند. به گزارش ایتنا/هتل نیوز؛ تیمور و هاندان بولوت در قونیه ترکیه، اقامتگاهی متفاوت در مزرعه خانوادگی خود راه‌اندازی کرده‌اند. آنها به گردشگران اقامت و غذا را به‌صورت رایگان ارائه می‌دهند. اما در عوض، مهمانان باید در فعالیت‌های روزمره مزرعه کمک کنند. این زوج برای پذیرش مهمانان، شرایط خاصی دارند. آنها گردشگران را برای دو تا سه روز می‌پذیرند. مهمانان باید در فصل مناسب به کاشت، وجین یا برداشت محصولات کمک کنند. همچنین، هر مهمان باید یک نهال میوه با خود بیاورد و در مزرعه بکارد. این نهال‌ها به یادگار درختان آینده خواهند بود. هدف از این طرح، فراهم کردن فرصتی برای تجربه زندگی روستایی و ارتباط با طبیعت است. این زوج امیدوارند که با مشارکت گردشگران، ارتباط بهتری با فعالیت‌های کشاورزی برقرار کنند.

ایجاد شده: 4/شهریور/1405       آخرین ویرایش: 4/شهریور/1405     اخبار خارجی
چاپ تصویر ابوعلی سینا روی اسکناس سامانی تاجیکستان

چاپ تصویر ابوعلی سینا روی اسکناس سامانی تاجیکستان

به گزارش هتل نیوز؛ تاجیکستان با چاپ تصویر ابوعلی سینا روی اسکناس ۲۰۰ سامانی، ارادت خود را به این دانشمند بزرگ ایرانی نشان می‌دهد. این اقدام به پاسداشت نقش او در تاریخ علم صورت می‌گیرد. به گزارش ایتنا/هتل نیوز؛ تاجیکستان تصمیم گرفته است تصویر ابوعلی سینا را بر روی اسکناس ۲۰۰ سامانی چاپ کند. این اقدام در راستای پاسداشت ارادت به دانشمند و پزشک بزرگ ایرانی صورت می‌گیرد. پیش از این، تصویر ابوعلی سینا بر روی اسکناس ۲۰ سامانی این کشور نیز چاپ شده بود. با دستور امامعلی رحمان، رئیس‌جمهور تاجیکستان، اکنون تصویر این دانشمند بزرگ بر روی اسکناس جدید نیز نقش خواهد بست. تاجیکستان همچنین اعلام کرده است که در حال تهیه فیلمی درباره دوران جوانی ابوعلی سینا است. این فیلم به ترویج بیشتر آگاهی درباره زندگی و دستاوردهای این دانشمند بزرگ کمک خواهد کرد.

ایجاد شده: 2/شهریور/1405       آخرین ویرایش: 2/شهریور/1405     اخبار داخلی
ضرورت بازتعریف بوم‌گردی ایران برای بازارهای جهانی

ضرورت بازتعریف بوم‌گردی ایران برای بازارهای جهانی

به گزارش هتل نیوز؛ نایب‌رئیس انجمن بوم‌گردی استان مرکزی بر اهمیت برندسازی در بوم‌گردی ایران تأکید کرد و گفت که این امر می‌تواند به حضور قوی‌تر اقامتگاه‌ها در بازارهای جهانی کمک کند. به گزارش ایتنا/هتل نیوز؛ نایب‌رئیس انجمن بوم‌گردی استان مرکزی به بررسی آینده صنعت بوم‌گردی پرداخت. او تأکید کرد که این آینده نباید فقط بر افزایش تعداد اقامتگاه‌ها و رقابت قیمتی متمرکز باشد. برندسازی حرفه‌ای می‌تواند به اقامتگاه‌های ایرانی کمک کند تا در بازارهای داخلی و بین‌المللی حضور بیشتری داشته باشند. او افزود که اقامتگاه‌های بوم‌گردی باید از یک گزینه صرفاً اقامتی خارج شوند. این اقامتگاه‌ها باید به بستری برای تجربه فرهنگ، طبیعت و زندگی روستایی تبدیل شوند. از نظر او، یک اقامتگاه موفق باید هویت، داستان و شخصیت خاصی داشته باشد و تجربه‌ای متمایز ارائه دهد. نایب‌رئیس انجمن بوم‌گردی تصریح کرد که برندسازی در بوم‌گردی فراتر از نام و لوگو است. او بیان کرد که برندسازی می‌تواند بر پایه تجربه‌هایی مانند غذاهای محلی، زندگی روستایی، کویرگردی و غارنوردی شکل بگیرد. این تجربه‌ها تصویری ماندگار در ذهن گردشگران ایجاد می‌کنند. او همچنین گفت که ارائه تجربه‌ای متفاوت به‌جای رقابت قیمتی نیازمند تولید محتوای حرفه‌ای، داستان‌پردازی و عکاسی است. حضور مؤثر اقامتگاه‌ها در شبکه‌های اجتماعی نیز از اهمیت بالایی برخوردار است.

ایجاد شده: 31/مرداد/1405       آخرین ویرایش: 31/مرداد/1405     اخبار داخلی
اتاق ۴۱۲؛ گاهی مهمان‌نوازی یعنی دیدن آدم‌ها

اتاق ۴۱۲؛ گاهی مهمان‌نوازی یعنی دیدن آدم‌ها

✍🏻 مستر نوشت من اتاق‌های هتل را تمیز می‌کنم. در هتل ماریوت مرکز شهر کار می‌کنم و ۹ سال است که در همین طبقه و همین اتاق‌ها مشغول به کارم. آدم در این شغل چیزهای زیادی می‌بیند؛ چیزهایی که مهمان‌ها جا می‌گذارند؛ از زباله و لباس گرفته تا انعام و گاهی یادداشت‌هایی که هیچ‌کس انتظارشان را ندارد. از ماه مارس سال گذشته، متوجه اتاق ۴۱۲ شدم. هر دوشنبه یک مهمان ثابت وارد این اتاق می‌شد؛ یک مسافر کاری. هیچ‌وقت اتاق را کثیف نمی‌کرد و همیشه یک اسکناس پنج‌دلاری به عنوان انعام می‌گذاشت؛ تاخورده، زیر فنجان قهوه. سه ماه، هر دوشنبه همین اتفاق تکرار شد. تا اینکه انعام‌ها قطع شد. هفته چهاردهم بود. دوباره دوشنبه بود و دوباره اتاق ۴۱۲. اما این بار خبری از انعام نبود. فقط همان اتاق همیشگی بود؛ مرتب و تمیز. تخت مرتب شده بود، حوله‌ها تا شده بودند؛ انگار مهمان می‌خواست کار من را راحت‌تر کند. هفته پانزدهم هم همین‌طور گذشت. هفته شانزدهم، یادداشتی روی کاغذ مخصوص هتل پیدا کردم: «متأسفم که دیگر نمی‌توانم انعام بدهم. دو هفته پیش کارم را از دست دادم. هنوز مجبورم برای مصاحبه‌های کاری سفر کنم و با امتیازهایم در هتل می‌مانم. ممنونم بابت همه‌چیز.» پای یادداشت نوشته بود: «مایکل». من ۱۶ هفته اتاقش را تمیز کرده بودم، اما تازه آن روز اسمش را فهمیدم. برای او یادداشتی نوشتم و روی میز گذاشتم: «مایکل، نگران انعام نباش. برای مصاحبه‌هایت موفق باشی.» دوشنبه بعد، یادداشت جدیدی دیدم: «ممنونم. مصاحبه در کلمبوس خوب پیش نرفت. سه مصاحبه دیگر دارم. دارم به آخرین پیراهن‌های تمیزم می‌رسم. لباس‌شویی هتل خیلی گران است. دارم تمام تلاشم را می‌کنم.» وقتی وارد حمام شدم، چهار پیراهن رسمی دیدم که آویزان بودند. مایکل آنها را با دست در سینک شسته و روی چوب‌لباسی خشک کرده بود. پیراهن‌ها چروک و لکه‌دار بودند. با این وضعیت نمی‌شد به مصاحبه رفت. پیراهن‌ها را برداشتم و به لباس‌شویی هتل بردم. گفتم برای یکی از مهمان‌هاست و باید فوری آماده شود. آنها را شستند و اتو کردند؛ کاملاً مرتب و آماده. پیراهن‌ها را دوباره در کمدش گذاشتم و یادداشتی نوشتم: «لباس‌شویی این هفته مهمان من. موفق باشی.» هفته هجدهم، یادداشت جدیدی از مایکل پیدا کردم: «نمی‌دانم چطور تشکر کنم. برای یک مصاحبه دوم دعوت شدم. شرکت در دنور. یکی از همان پیراهن‌هایی را پوشیدم که شما تمیز کردید. اعتمادبه‌نفسم بیشتر شده بود. شما مجبور نبودید این کار را انجام دهید.» حق با او بود. من مجبور نبودم. اما مدام به مردی فکر می‌کردم که در سینک هتل لباس‌هایش را می‌شست و تلاش می‌کرد حرفه‌ای به نظر برسد، در حالی که زندگی‌اش داشت از هم می‌پاشید. او با آخرین امتیازهایش در هتل می‌ماند تا بتواند دنبال کار بگردد. هفته بیستم، اتاق ۴۱۲ خالی بود. نه یادداشتی، نه اثری از او. فقط رفته بود. از پذیرش پرسیدم. بررسی کردند و گفتند جمعه تسویه حساب کرده است. امتیازهایش تمام شده بود و دیگر نمی‌توانست اقامتش را تمدید کند. حالم بد شد. حتی فرصت نکرده بودم خداحافظی کنم. نمی‌دانستم کار پیدا کرده یا نه. نمی‌دانستم حالش خوب است یا نه. نمی‌دانستم آن پیراهن‌های تمیز واقعاً کمکی به او کرده‌اند یا نه. انگار همه‌چیز تمام شده بود و آن ۲۰ هفته یادداشت‌ها دیگر معنایی نداشت. دو ماه بعد، پذیرش با من تماس گرفت: یک نفر اینجاست که دنبال خدمتکار طبقه چهارم می‌گردد. می‌گوید قبلاً در اتاق ۴۱۲ اقامت داشته. پایین رفتم. مایکل بود. کت‌وشلوار پوشیده بود؛ یک کت‌وشلوار خوب و نو. مرا که دید، لبخند زد و گفت: کار را گرفتم. در دنور، هفته آینده شروع می‌کنم. برگشتم تا شخصاً از شما تشکر کنم. بعد گفت: وقتی هیچ چیزی نداشتم، شما باعث شدید ادامه بدهم. آن پیراهن‌ها، آن یادداشت‌ها... واقعاً مهم بودند. شما مجبور نبودید این کارها را انجام دهید. یک پاکت به من داد. داخلش ۳۰۰ دلار بود. گفت: برای تمام انعام‌هایی که نتوانستم بدهم. برای لباس‌شویی. برای اینکه وقتی احساس می‌کردم هیچ‌کس من را نمی‌بیند، شما من را مثل یک انسان دیدید.» خواستم پول را پس بدهم، اما قبول نکرد. گفت: شما به یک غریبه کمک کردید؛ کسی که نمی‌توانست چیزی به شما بدهد. اجازه بدهید حالا من جبران کنم. بعد گفت: هفته هفدهم هیچ پولی نداشتم. هیچ مصاحبه‌ای نتیجه نداده بود. هیچ امیدی نداشتم. یادداشت شما من را نجات داد. واقعاً نجاتم داد. سپس یک یادداشت دیگر از جیبش بیرون آورد. همان یادداشتی که من نوشته بودم: «لباس‌شویی این هفته مهمان من. موفق باشی.» آن را تا کرده و نگه داشته بود. کاغذ کهنه شده بود؛ انگار صدها بار آن را خوانده بود. گفت: این را در کیف پولم نگه داشتم. در هر مصاحبه، بعد از هر جواب رد، نگاهش می‌کردم. یک نفر به من ایمان داشت؛ کسی که حتی من را نمی‌شناخت. همین کافی بود که دوباره تلاش کنم. کافی بود که تسلیم نشوم. شما این را به من دادید. همان‌جا در لابی شروع به گریه کرد. گفت: «ممنونم.» من هنوز اتاق ۴۱۲ را تمیز می‌کنم. مهمان‌ها عوض شده‌اند، انعام‌ها فرق کرده‌اند و کثیف‌کاری‌ها متفاوت شده‌اند. اما حالا هر اتاق را جور دیگری نگاه می‌کنم. آن چمدان؟ شاید متعلق به کسی باشد که دارد برای رسیدن به جایی تلاش می‌کند. آن پیراهن‌های چروک؟ شاید نشانه کسی باشد که دارد تمام تلاشش را می‌کند. آن یخچال خالی؟ شاید متعلق به کسی باشد که دارد تک‌تک پول‌هایش را حساب می‌کند. من از مایکل یک چیز یاد گرفتم: اتاق‌های هتل فقط اتاق نیستند. آنها گاهی جایی هستند که آدم‌ها وقتی در یک مرحله گذار زندگی‌اند، به آن پناه می‌آورند؛ بین دو شغل، بین دو زندگی، بین تسلیم شدن و یک بار دیگر تلاش کردن. و گاهی کسی که آن اتاق را تمیز می‌کند، کسی که پیراهن‌های شسته‌شده با دست را می‌بیند، کسی که یادداشت‌ها را می‌خواند، می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند. نه به خاطر پول. نه به خاطر لباس‌شویی. بلکه فقط به این دلیل که یک نفر دید دیگری در حال سختی کشیدن است و به او گفت: «من تو را می‌بینم. تو مهم هستی. ادامه بده.» این فقط مهمان‌نوازی نیست. این انسانیت است. و هیچ هزینه‌ای ندارد؛ جز کمی توجه، کمی اهمیت دادن و اینکه متوجه شوی مسافر کاری اتاق ۴۱۲ فقط یک مهمان نیست. او مایکل است. و دارد تلاش می‌کند. گاهی تنها چیزی که یک نفر نیاز دارد این است که بشنود: «می‌بینم که داری تلاش می‌کنی. متوجهت هستم. ادامه بده.» اگر کسی را می‌شناسید که این روزها دارد سخت تلاش می‌کند، این داستان را برایش بفرستید و به او بگویید: می‌دانم چقدر داری تلاش می‌کنی. شاید خودت نبینی، اما من می‌بینم. ادامه بده... تو از چیزی که فکر می‌کنی قوی‌تری.

ایجاد شده: 31/مرداد/1405       آخرین ویرایش: 31/مرداد/1405     مقالات و یادداشت ها
دوره چهار ساله دانشگاه در دنیای امروز ضروری نیست

دوره چهار ساله دانشگاه در دنیای امروز ضروری نیست

به گزارش هتل نیوز؛ سم آلتمن، مدیرعامل اوپن‌ای‌آی، با اشاره به تجربه خود در دانشگاه استنفورد، نگرانی از ضرورت دوره چهار ساله دانشگاه در دنیای مدرن را مطرح کرد. به گزارش ایتنا/هتل نیوز؛ سم آلتمن، مدیرعامل اوپن‌ای‌آی، به تجربه شخصی‌اش در دانشگاه استنفورد اشاره کرد و گفت دو سال تحصیل برای او کافی بوده است. او بر این باور است که با توجه به تحولات جهانی، دوره چهار ساله دانشگاه ممکن است دیگر برای همه ضرورتی نداشته باشد. آلتمن با تأکید بر اهمیت دانشگاه در کسب تجربه، آشنایی با افراد و زندگی مستقل، ادامه تحصیل پس از دو سال را برای خود بی‌فایده دانست. او در سال ۲۰۰۵ تحصیل در استنفورد را رها کرد و شرکت لوپت را راه‌اندازی کرد. آلتمن همچنین اظهار کرد که با گسترش هوش مصنوعی، افراد می‌توانند حتی با تیم‌های کوچک یا به‌صورت فردی، کسب‌وکارهای نوآورانه را راه‌اندازی کنند. او در عین حال تأکید کرد که در برخی حوزه‌ها، به‌ویژه تعامل با شرکت‌های بزرگ و سنتی، اعتبار و تجربه ظاهری ممکن است هنوز اهمیت داشته باشد.

ایجاد شده: 28/مرداد/1405       آخرین ویرایش: 28/مرداد/1405     اخبار داخلی
جایگاه تبلیغات 1 جایگاه تبلیغات 1


کمی منتظر بمانید...