به گزارش تور نیوز؛ سیوسهپل اصفهان به عنوان یکی از مهمترین سازههای تاریخی آبیاری در ایران، به فهرست جهانی کمیسیون آبیاری و زهکشی افزوده شد. به گزارش ایتنا/تور نیوز؛ سیوسهپل اصفهان به تازگی در فهرست سازههای تاریخی آبیاری جهان ثبت شده است. این سازه به همراه بند امیر فارس، بند شادروان خوزستان و سازههای هیدرولیکی سیراف بوشهر در این فهرست قرار گرفته است. سیوسهپل در دوره صفوی و به دستور شاه عباس اول بر روی زایندهرود ساخته شده است. این پل به عنوان یکی از نمونههای برجسته تلفیق معماری و مهندسی آب در ایران شناخته میشود. مراسم اهدای تندیس این موفقیت در بیستوششمین کنگره بینالمللی آبیاری و زهکشی برگزار خواهد شد. این کنگره در اکتبر ۲۰۲۶ در مارسی فرانسه برگزار میشود.
ایجاد شده: 25/مرداد/1405 آخرین ویرایش: 25/مرداد/1405 اخبار داخلی
✍🏻 نازلی بخشایش | خبرنگار و دبیر حوزه گردشگری فرهنگی و هنری موسیقی محور گردشگری در جهان امروز دیگر صرفاً جابهجایی برای دیدن آثار تاریخی، طبیعت یا گذران اوقات فراغت نیست. گردشگر معاصر بیش از گذشته به دنبال تجربه است؛ تجربهای که بتواند میان هویت فردی، علایق فرهنگی و مقصد سفر پیوند برقرار کند. در این میان، موسیقی بهعنوان یکی از فراگیرترین زبانهای فرهنگی بشر، به عاملی مؤثر در انتخاب مقصد، شکلگیری سفر و حتی بازتعریف هویت شهرها و کشورها تبدیل شده است. از سفر برای حضور در یک کنسرت یا جشنواره گرفته تا بازدید از زادگاه آهنگسازان، موزههای موسیقی، سالنهای تاریخی، شهرهای موسیقایی و مکانهایی که با خاطره یک هنرمند یا یک اثر پیوند خوردهاند، همگی در قلمرو «گردشگری موسیقیمحور» قرار میگیرند. گردشگری موسیقی یا Music Tourism به سفرهایی اطلاق میشود که موسیقی در آنها انگیزه اصلی یا یکی از انگیزههای مهم سفر است. این نوع گردشگری طیف گستردهای را دربرمیگیرد: سفر برای شرکت در کنسرتها و جشنوارهها، بازدید از اپراها و تالارهای موسیقی، گردشگری مرتبط با میراث موسیقایی، سفر به زادگاه یا آرامگاه هنرمندان، بازدید از موزهها و آرشیوهای موسیقی، حضور در رویدادهای موسیقی بومی و محلی و حتی سفر برای آموزش، اجرا یا تجربه موسیقی در یک مقصد مشخص. سازمان جهانی گردشگری ملل متحد، موسیقی و هنرهای اجرایی را از عناصر مهم گردشگری فرهنگی میداند؛ حوزهای که میتواند به حفاظت از میراث، تقویت اقتصاد محلی و ایجاد تجربهای متمایز برای گردشگران کمک کند. از این منظر، موسیقی فقط یک محصول فرهنگی نیست، بلکه میتواند به «دلیل سفر» و در نتیجه به یک دارایی اقتصادی و توسعهای تبدیل شود. از آیینهای موسیقایی تا صنعت گردشگری تجربهمحور: پیوند موسیقی و سفر پدیدهای تازه نیست. در دورههای تاریخی، آیینهای مذهبی، موسیقیهای درباری، اجراهای مردمی و مناسبتهای فصلی، گروههایی از مردم را از مناطق مختلف به یک مکان جذب میکردند. در اروپا، سفر برای تماشای اپرا و اجراهای موسیقی کلاسیک، بهویژه از قرن هجدهم و نوزدهم، به بخشی از فرهنگ سفر طبقات مرفه تبدیل شد. شهرهایی مانند وین، سالزبورگ، ونیز و میلان بهتدریج هویت خود را با موسیقی و هنرهای نمایشی پیوند دادند. با گسترش صنعت ضبط، رادیو، سینما و سپس رسانههای دیجیتال، موسیقی از مرزهای جغرافیایی عبور کرد و رابطه مخاطب با مکانهای موسیقایی شکل تازهای یافت. طرفداران گروههای موسیقی و هنرمندان مشهور، برای دیدن محل تولد، خانه، استودیو یا مکانهای مرتبط با آثار آنان سفر کردند. نمونه مشهور آن، گردشگری مرتبط با گروه «بیتلز» در شهر لیورپول است؛ پدیدهای که نشان میدهد میراث یک گروه موسیقی چگونه میتواند به بخشی پایدار از اقتصاد و برند شهری تبدیل شود. در دهههای اخیر، رشد جشنوارههای بزرگ، توسعه صنعت موسیقی زنده، افزایش سفرهای کوتاهمدت و گسترش شبکههای اجتماعی، گردشگری موسیقی را وارد مرحلهای تازه کرده است. امروز یک کنسرت بزرگ میتواند هزاران یا حتی میلیونها نفر را به شهر یا کشوری دیگر بکشاند و زنجیرهای از هزینهها را در حملونقل، اقامت، رستورانها، خرید، خدمات شهری و صنایع خلاق فعال کند. سهم موسیقی در اقتصاد گردشگری؛ چرا آمارها یکسان نیستند؟ یکی از دشواریهای تحلیل گردشگری موسیقی، نبود یک نظام آماری جهانی و یکپارچه برای اندازهگیری آن است. برخلاف گردشگری ساحلی، طبیعتگردی یا گردشگری تجاری، هنوز شاخص واحدی وجود ندارد که بتوان بر اساس آن سهم دقیق موسیقی را از کل گردشگران جهان تعیین کرد. دلیل این مسئله روشن است: بسیاری از گردشگران با بیش از یک انگیزه سفر میکنند. ممکن است فردی برای دیدن یک شهر تاریخی سفر کند، اما در همان سفر در یک کنسرت نیز حضور داشته باشد؛ یا برای شرکت در یک جشنواره به مقصدی برود و همزمان از جاذبههای فرهنگی و طبیعی آن منطقه بازدید کند. بنابراین، مرز میان «گردشگر موسیقی» و «گردشگری که موسیقی یکی از تجربههای اوست» همیشه کاملاً مشخص نیست. با این حال، دادههای ملی و منطقهای نشان میدهد که این حوزه در بسیاری از کشورها به یکی از محرکهای مهم گردشگری فرهنگی و اقتصاد رویداد تبدیل شده است. یکی از معتبرترین نمونهها، گزارشهای سالانه نهاد UK Music در بریتانیاست. بر اساس گزارش «Hometown Glory»، در سال ۲۰۲۴ حدود ۲۳.۵ میلیون گردشگر موسیقی در کنسرتها و جشنوارههای بریتانیا حضور داشتند؛ رقمی که نسبت به ۱۹.۲ میلیون نفر در سال ۲۰۲۳، حدود ۲۳ درصد افزایش داشت. از این تعداد، حدود ۲۱.۹ میلیون نفر گردشگر داخلی و حدود ۱.۶ میلیون نفر گردشگر بینالمللی بودند. هزینهکرد این گردشگران در حوزههایی مانند بلیت، اقامت، حملونقل، خوراک، خرید و خدمات مرتبط، حدود ۱۰ میلیارد پوند برآورد شده است. این رقم نسبت به حدود ۸ میلیارد پوند در سال ۲۰۲۳، رشدی نزدیک به ۲۵ تا ۲۶ درصد را نشان میدهد. این آمار بهخوبی نشان میدهد که موسیقی تنها درآمد حاصل از فروش بلیت نیست. هر رویداد موسیقایی میتواند مجموعهای از کسبوکارهای محلی را فعال کند و اثر آن از سالن اجرا یا محل برگزاری جشنواره فراتر برود. آیا بریتانیا رتبه نخست گردشگری موسیقی جهان را دارد؟ پاسخ دقیق این است که رتبهبندی رسمی و واحدی برای تعیین «کشور نخست گردشگری موسیقی جهان» وجود ندارد؛ زیرا کشورها از روشهای متفاوتی برای سنجش این بازار استفاده میکنند و شاخصهای قابل مقایسه جهانی هنوز بهصورت استاندارد تدوین نشدهاند. با این حال، اگر معیار را حجم گردشگران موسیقی، تنوع رویدادها، قدرت صنعت موسیقی زنده، میزان اثر اقتصادی، سابقه تاریخی و کیفیت دادههای منتشرشده قرار دهیم، بریتانیا یکی از پیشروترین و مستندترین نمونههای جهان و احتمالاً برجستهترین الگوی قابل سنجش در گردشگری موسیقی زنده است. بریتانیا مجموعهای کمنظیر از ظرفیتها را در اختیار دارد: شهرهای موسیقایی مانند لندن، لیورپول، منچستر و گلاسگو؛ جشنوارههای بینالمللی؛ سالنهای تاریخی؛ موسیقی پاپ و راک با نفوذ جهانی؛ میراث هنرمندان مشهور؛ و شبکه گستردهای از سالنها و فضاهای اجرای موسیقی. این کشور توانسته موسیقی را نه فقط بهعنوان یک محصول هنری، بلکه بهعنوان بخشی از سیاست توسعه شهری، اقتصاد خلاق و برند ملی خود تعریف کند. در کنار بریتانیا، ایالات متحده نیز یکی از بزرگترین قطبهای گردشگری موسیقی جهان است. شهرهایی مانند نشویل، ممفیس، نیواورلئان، آستین و نیویورک، هرکدام با ژانرها و روایتهای موسیقایی خاص خود شناخته میشوند. نشویل با موسیقی کانتری، ممفیس با بلوز و راکاندرول و نیواورلئان با جَز، نمونههایی از شهرهایی هستند که هویت موسیقایی را به بخشی از تجربه گردشگری تبدیل کردهاند. در اروپا، اتریش نیز جایگاه ویژهای دارد. وین با میراث موسیقی کلاسیک و نامهایی چون موتسارت، بتهوون، شوبرت، برامس و اشتراوس، یکی از مهمترین مقاصد گردشگری موسیقی کلاسیک جهان است. سالزبورگ نیز با پیوند تاریخی خود با موتسارت، از موسیقی برای تقویت هویت شهری و جذب گردشگران استفاده میکند. جشنواره سالزبورگ، کنسرتهای تاریخی و فضاهای فرهنگی این شهر، نمونهای موفق از پیوند میراث هنری و اقتصاد گردشگری هستند. آلمان نیز با شهرهایی مانند برلین، لایپزیگ و بایرویت، در حوزه موسیقی کلاسیک، اپرا و جشنوارههای تخصصی جایگاه مهمی دارد. در آسیا، کره جنوبی با تکیه بر موج فرهنگی کرهای و گسترش جهانی K-pop، شکل تازهای از گردشگری موسیقی را ایجاد کرده است؛ گردشگریای که با رسانههای دیجیتال، صنعت سرگرمی، مد، فناوری و برند ملی پیوند خورده است. موسیقی چگونه به توسعه گردشگری کمک میکند؟ نخستین اثر موسیقی، افزایش جذابیت مقصد است. بسیاری از شهرها دارای جاذبههای تاریخی یا طبیعی مشابهاند، اما موسیقی میتواند به آنها هویتی متمایز ببخشد. شهری که با یک سبک موسیقی، یک جشنواره یا یک هنرمند شناخته میشود، در ذهن گردشگر تصویری مشخصتر و ماندگارتر پیدا میکند. دومین اثر، افزایش مدت اقامت و میزان هزینهکرد گردشگر است. رویدادهای چندروزه، جشنوارهها و برنامههای موسیقایی معمولاً گردشگر را برای مدت بیشتری در مقصد نگه میدارند. این مسئله به افزایش تقاضا برای هتل، حملونقل، رستوران، خرید و خدمات محلی منجر میشود. سومین اثر، توزیع جغرافیایی گردشگری است. برخلاف بسیاری از جاذبههای مشهور که گردشگران را در چند شهر بزرگ متمرکز میکنند، جشنوارهها و رویدادهای موسیقایی میتوانند گردشگر را به شهرهای کوچک، مناطق روستایی و مقاصد کمتر شناختهشده هدایت کنند. موسیقی محلی در این میان ظرفیت ویژهای دارد، زیرا میتواند تجربهای اصیل و وابسته به مکان ایجاد کند؛ تجربهای که بهسادگی قابل انتقال یا تکرار در مقصدی دیگر نیست. چهارمین اثر، تقویت اقتصاد محلی و اشتغال است. یک رویداد موسیقایی علاوه بر هنرمندان، به فعالیت گروههای گستردهای از مشاغل وابسته است: برگزارکنندگان، صدابرداران، نورپردازان، طراحان صحنه، کارکنان هتل، رانندگان، فروشندگان، تولیدکنندگان صنایعدستی و فعالان حوزه خوراک و خدمات. بنابراین، اثر اقتصادی موسیقی در یک مقصد، چندلایه و زنجیرهای است. پنجمین اثر، تقویت دیپلماسی فرهنگی و قدرت نرم است. موسیقی میتواند تصویری انسانی، خلاق و ماندگار از یک کشور ایجاد کند. گاه یک هنرمند یا یک جریان موسیقایی بیش از بسیاری از کمپینهای تبلیغاتی، نام یک شهر یا کشور را در جهان مطرح میکند. از «رویداد» تا «میراث»؛ دو مسیر اصلی گردشگری موسیقی گردشگری موسیقی را میتوان به دو حوزه اصلی تقسیم کرد. نخست، گردشگری رویدادمحور است؛ مانند سفر برای حضور در کنسرت، جشنواره، اپرا یا یک اجرای ویژه. این نوع گردشگری معمولاً زمانمند است و به تقویم رویدادها وابسته است. دوم، گردشگری میراث موسیقایی است؛ مانند بازدید از خانه و زادگاه هنرمندان، موزههای موسیقی، سالنهای تاریخی، آرشیوها و مکانهایی که در تاریخ موسیقی نقش داشتهاند. مزیت این نوع گردشگری، پایداری بیشتر آن است. یک کنسرت ممکن است تنها یک شب برگزار شود، اما یک موزه، خانه تاریخی یا مسیر گردشگری موسیقی میتواند در تمام طول سال پذیرای گردشگران باشد. شهرهای موفق معمولاً این دو مسیر را با یکدیگر ترکیب میکنند؛ یعنی هم رویدادهای زنده و جذاب برگزار میکنند و هم میراث موسیقایی خود را به محصولی دائمی برای گردشگری تبدیل میسازند. فرصت ایران؛ موسیقی بهعنوان نقشهای فرهنگی ایران از نظر تنوع موسیقایی، یکی از غنیترین کشورهای منطقه است. موسیقی دستگاهی، موسیقی نواحی، موسیقی آیینی، موسیقی مقامی، سازهای بومی، آوازهای محلی و تنوع فرهنگی اقوام، مجموعهای گسترده از ظرفیتها را برای توسعه گردشگری موسیقی فراهم کرده است. از موسیقی خراسان و کردستان تا موسیقی جنوب، آذربایجان، لرستان، بلوچستان، گیلان و مازندران، هر منطقه میتواند روایت موسیقایی خاص خود را به بخشی از تجربه سفر تبدیل کند. این ظرفیت تنها به اجرای موسیقی محدود نیست؛ بلکه میتواند با آموزش ساز، بازدید از کارگاههای سازسازی، آشنایی با آیینها، تجربه خوراک محلی، صنایعدستی و طبیعت منطقه پیوند بخورد. برای مثال، یک گردشگر میتواند در قالب یک بسته سفر فرهنگی، در کارگاه ساخت سازهای سنتی حضور یابد، با شیوههای نوازندگی محلی آشنا شود، در یک اجرای زنده شرکت کند و همزمان جاذبههای تاریخی و طبیعی منطقه را تجربه کند. چنین الگویی، گردشگری را از بازدید صرف به تجربهای عمیق و مشارکتی تبدیل میکند. با این حال، بهرهبرداری از این ظرفیت نیازمند برنامهریزی حرفهای است. نبود تقویم بینالمللی رویدادهای موسیقی، ضعف در معرفی چندزبانه، کمبود دادههای آماری، محدود بودن زیرساختهای اجرای استاندارد و نبود بستههای گردشگری تخصصی، از جمله موانع توسعه این حوزه هستند. ایران برای ورود جدیتر به گردشگری موسیقی، به چند اقدام اساسی نیاز دارد: ایجاد بانک اطلاعاتی از رویدادها و میراث موسیقایی، طراحی مسیرهای گردشگری موسیقی، حمایت از جشنوارههای محلی، ثبت و مستندسازی میراث موسیقی نواحی، توسعه آموزشهای تخصصی برای راهنمایان گردشگری و ایجاد همکاری میان وزارتخانهها، نهادهای فرهنگی، دانشگاهها، هنرمندان و بخش خصوصی. جمعبندی: گردشگری موسیقی در جهان امروز یک حوزه حاشیهای یا صرفاً سرگرمکننده نیست؛ بلکه بخشی از اقتصاد تجربه، صنایع خلاق و توسعه فرهنگی به شمار میرود. موسیقی میتواند گردشگر جذب کند، مدت اقامت را افزایش دهد، اقتصاد محلی را فعال سازد، هویت شهرها را تقویت کند و تصویری ماندگار از یک کشور در ذهن مخاطبان جهانی بسازد. اگرچه هنوز آمار جهانی یکپارچهای درباره سهم دقیق گردشگری موسیقی از کل گردشگری وجود ندارد، دادههای کشورهایی مانند بریتانیا نشان میدهد که این حوزه میتواند میلیاردها پوند اثر اقتصادی و دهها میلیون سفر مرتبط ایجاد کند. بریتانیا، با توجه به حجم گردشگران موسیقی، تنوع رویدادها و نظام نسبتاً دقیق گزارشدهی، یکی از مهمترین الگوهای جهانی در این زمینه است؛ اما کشورهایی مانند آمریکا، اتریش، آلمان و کره جنوبی نیز هر یک مدل متفاوت و موفقی از پیوند موسیقی و گردشگری ارائه کردهاند. برای ایران، موسیقی میتواند فراتر از یک هنر، به پلی میان فرهنگ، گردشگری، اقتصاد محلی و گفتوگوی بینالمللی تبدیل شود. تنوع موسیقایی ایران، اگر بهدرستی مستندسازی، معرفی و به محصول گردشگری تبدیل شود، ظرفیت آن را دارد که بخشی از نقشه فرهنگی سفر در منطقه و جهان را به خود اختصاص دهد. شاید زمان آن رسیده باشد که موسیقی را نه فقط آنچه میشنویم، بلکه آنچه به خاطرش سفر میکنیم، بازتعریف کنیم.
ایجاد شده: 18/مرداد/1405 آخرین ویرایش: 18/مرداد/1405 مقالات و یادداشت ها
✍🏻 خلبان محمد علی حدادی | خبرنگار ویژه ایتنا و سر دبیر بخش هوانوردی فلای نیوز از حمل طلا و ارز تا سوغات، مدارک ضروری، بار تحویلی، دارو و تجهیزات پزشکی نکاتی ساده اما مهم و کاربردی که آگاهی از آنها میتواند دردسرهای فرودگاهی و گمرکی را جلوگیری کند. بخش مهمی از سفر هوایی قبل از رسیدن به فرودگاه آغاز میشود؛ زمانی که مسافر شروع به بستن چمدان میکند مدارک خود را جمع میکند و تصمیم میگیرد چه چیزهایی را با خود ببرد، ناآگاهی از چند قاعده ساده درباره ارز طلا، مواد غذایی وسایل ارزشمند اندازه بار دارو یا تجهیزات پزشکی ممکن است سفر را با استرس معطلی و هزینه های پیش بینی نشده همراه کند. آمادگی قبل از پرواز راحتی سفر بسیاری از مسافران تصور میکنند مهمترین بخش سفر این است که بلیت تهیه کنند به موقع به فرودگاه برسند و پروازشان را از دست ندهند این موضوع درست است اما همه ماجرا نیست بخشی از مشکلات سفر پیش از خروج از خانه و هنگام بستن چمدان آغاز میشود. در سفر هوایی فقط این مهم نیست که چه چیزی لازم داریم؛ مهمتر این است که بدانیم چه چیزی مجاز است چه چیزی باید اعلام شود و چه چیزهایی را نباید در بار تحویلی قرار داد. دانستن همین نکات ساده از بسیاری از دردسرهای رایج در فرودگاه جلوگیری می کند. ارز و طلا دقت بیشتر حمل ارز و زیور آلات شخصی در سفر موضوعی معمول است و بسیاری از مسافران آن را بخشی از وسایل همراه خود میدانند با این حال از نگاه مقررات گمرکی این اقلام فقط وسایل شخصی نیستند و ممکن است مشمول ضوابط مشخصی باشند. هر چه میزان ارز یا ارزش طلا و جواهرات همراه مسافر بیشتر باشد، حساسیت و دقت در بررسی آن نیز بیشتر میشود به همین دلیل بهتر است مسافر پیش از پرواز از حدود مجاز و شیوه اظهار این اقلام اطلاع داشته باشد. بر اساس ضوابطی که در مبادی ورودی و خروجی کشور اجرا میشود مسافر در زمان خروج از ایران میتواند تا ۱۵۰ گرم طلای ساخته شده یعنی زیور آلات شخصی همراه داشته باشد این موضوع شامل شمش طلا و سکه طلا نمیشود و این اقلام تابع مقررات جداگانه هستند همچنین در زمان ورود به کشور همراه داشتن طلا، نقره و ارز تا سقف های مقرر مجاز است؛ از جمله ارز تا معادل ۵۰۰۰ یورو اگر در زمان ورود به کشور میزان ارز یا اقلام گران بهای همراه مسافر از این سقفها بیشتر باشد به خودی خود به معنای تخلف یا ممنوعیت نیست؛ اما مسافر باید آن را در گمرک اظهار کند این اظهار صرفا برای اعلام و ثبت رسمی میزان ارز یا اشیای ارزشمند همراه مسافر است و الزاما به معنای پرداخت مالیات نیست. در عین حال توجه به مقررات کشور مقصد نیز ضروری است. ممکن است حمل کالایی از ایران مجاز باشد اما ورود همان کالا به کشور مقصد نیازمند اعلام بررسی یا محدودیتهای دیگری باشد. دست کم نگرفتن کشور مقصد یکی از اشتباهات رایج تصوراتی است که برخی مسافران در مورد ورود یا خروج کالا از کشور مبدا و مقصد دارند آنها فکر میکنند اگر خروج یک کالا از ایران مشکلی نداشته باشد ورود آن به کشور مقصد هم بدون مانع خواهد بود. در حالی که هر کشور قوانین خاص خود را دارد. این تفاوت در مورد ارز طلا دارو مواد غذایی و برخی وسایل شخصی اهمیت بیشتری پیدا میکند در بعضی کشورها همراه داشتن پول نقد اقلام ارزشمند یا حتی داروهای خاص بدون اعلام قبلی یا مدارک لازم ممکن است مشکل ساز شود. به همین دلیل پیش از سفر بهتر است مسافر فقط به مقررات مبدأ اکتفا نکند و نگاهی هم به قوانین کشور مقصد داشته باشد این کار ساده میتواند از توقف های طولانی پرسش های گمرکی و حتی جریمه جلوگیری کند. هر خوراکی یا سوغاتی مناسب سفر هوایی نیست. بردن سوغات بخشی از فرهنگ سفر است و بسیاری از مسافران ترجیح میدهند برای خانواده و دوستان خود خوراکی یا هدیه ای همراه ببرند اما در سفر خارجی همه خوراکی ها مجاز یا بی دردسر نیستند. در بسیاری از کشورها ورود میوه تازه سبزی ،گوشت لبنیات و برخی فرآورده های دامی با محدودیت یا ممنوعیت همراه است. دلیل این سخت گیریها معمولا به مسائل قرنطینه ای بهداشتی و جلوگیری از انتقال آفات و بیماری ها مربوط میشود. در مقابل اقلام خشک بسته بندی شده صنعتی و دارای برچسب مشخص معمولا شرایط بهتری برای حمل دارند به طور کلی هر چه یک ماده غذایی بسته بندی استانداردتری داشته باشد احتمال بروز مشکل برای آن کمتر است. فقط وزن چمدان مهم نیست ، بسیاری از مسافران هنگام آماده کردن جمدانشان فقط به وزن چمدان توجه میکنند؛ در حالی که ابعاد چمدان نیز به همان اندازه مهم است. گاهی ممکن است وزن بار در محدوده مجاز باشد اما اندازه آن از استاندارد ایرلاین بیشتر باشد در این صورت بار در گروه اوور سایز قرار میگیرد و ممکن است برای مسافر هزینه اضافی ایجاد کند این موضوع به ویژه درباره چمدانهای بزرگ تجهیزات ورزشی سازهای موسیقی و وسایل خاص بیشتر دیده میشود. بنابراین بهتر است پیش از حرکت به فرودگاه هم وزن بار و هم ابعاد آن با مقررات شرکت هواپیمایی تطبیق داده شود. چمدان جای وسایل مهم و گران قیمت نیست یکی از مهمترین توصیه های سفر هوایی این است که اشیای ارزشمند و اقلام ضروری داخل بار تحویلی قرار نگیرند پول نقد طلا ،لپ تاپ تلفن همراه داروهای ضروری گذرنامه و سایر مدارک مهم بهتر است در بار دستی نگهداری شوند. هر چند فرایند جابه جایی بار در فرودگاهها به صورت رسمی انجام میشود اما همچنان احتمال تأخیر در تحویل مفقودی یا آسیب دیدگی بار وجود دارد. به همین دلیل هر چیزی که نبود آن در مقصد برای مسافر دردسر جدی ایجاد میکند باید همراه خود او باقی بماند. نسخه پشتیبان از مدارک مهم یکی از کارهای ساده اما بسیار مفید پیش از سفر تهیه نسخه تصویری از مدارک مهم است گذرنامه کارت شناسایی ،ویزا بلیت بیمه نامه سفر و مدارک ضروری دیگر بهتر است علاوه بر نسخه اصلی به صورت عکس یا فایل اسکن شده نیز نگهداری شوند. این نسخه ها میتوانند در تلفن همراه ایمیل شخصی یا فضای ذخیره سازی ابری ذخیره شوند تا در صورت مفقودی سرقت یا آسیب دیدگی مدارک روند پیگیری آسان تر شود. هماهنگی قبلی برای حمل دارو و تجهیزات پزشکی اگر مسافر نیاز به استفاده از داروی خاصی دارد بهتر است حتما نسخه پزشکی آن را همراه داشته باشد؛ ترجیحا نسخه ای که روی سربرگ بیمارستان یا مرکز درمانی و دارای مهر باشد این موضوع میتواند در زمان بازرسی فرودگاهی یا ورود به کشور مقصد از بروز مشکل جلوگیری کند. همچنین در مورد تجهیزات تنفسی مانند کپسول اکسیژن و وسایل مشابه لازم است مسافر پیش از پرواز با پزشک شرکت هواپیمایی هماهنگی لازم را انجام دهد؛ زیرا ممکن است آن وسیله با استانداردهای ایمنی هوانوردی یا الزامات شرکت هواپیمایی مطابقت نداشته باشد. عادات ساده اما کمک کننده در سفر تهیه فهرست کوتاهی از محتویات چمدان اقدامی ساده اما کاربردی است. اگر بار مفقود شود یا نیاز به پیگیری داشته باشد این فهرست میتواند بسیار کمک کننده باشد. همچنین توصیه میشود پیش از تحویل بار از چمدان خود عکس یا فیلم تهیه کنید؛ به ویژه از ظاهر کلی چرخ ها زیپ قفل و برچسب آن این تصاویر در صورت آسیب دیدگی یا مفقودی بار میتواند به عنوان مستند در روند پیگیری مورد استفاده قرار گیرد. در انتها !! سفر کم در دسر بیش از آنکه به شانس وابسته باشد به آمادگی بستگی دارد. مسافری که پیش از پرواز درباره بار مدارک طلا و ارز قوانین مقصد و نیازهای خاص خود اطلاعات کافی دارد معمولا با آرامش بیشتری سفر میکند و کمتر غافلگیر میشود. سفر خوب فقط سفر سریع یا ارزان نیست سفر خوب سفر آگاهانه است. و شاید بهترین کار پیش از هر پرواز این باشد که پیش از بستن چمدان چند دقیقه ای هم برای مرور قوانین سفر وقت بگذاریم.
ایجاد شده: 18/مرداد/1405 آخرین ویرایش: 18/مرداد/1405 مقالات و یادداشت ها
به گزارش تور نیوز ؛ چهل و هشتمین اجلاس کمیته میراث فرهنگی یونسکو که در بوسان کره جنوبی برگزار شده است با ثبت «قلعه الموت و استحکامات وابسته» در فهرست میراث جهانی موافقت کرد. پرونده ثبتشده شامل مجموعهای زنجیرهای از هفت قلعه و استحکام تاریخی شامل الموت، لمبسر، نویذرشاه، شمسکلایه، قسطینلار، شیرکوه و ایلان است. این شبکه دفاعی در درههای الموت شرقی و غربی و دامنههای جنوبی البرز قرار دارد. سازههای یادشده در سدههای یازدهم تا سیزدهم میلادی با تکیه بر شناخت دقیق جغرافیا، مدیریت منابع آب، مسیرهای ارتباطی، معماری دفاعی و سازمان فضایی شکل گرفتهاند.
ایجاد شده: 4/مرداد/1405 آخرین ویرایش: 4/مرداد/1405 اخبار داخلی
به گزارش تور نیوز ؛ شورای جهانی سفر و گردشگری از آغاز یک کمپین جهانی برای شناسایی و انتخاب عجایب هفتگانه مدرن جهان خبر داد. این طرح با هدف معرفی بناها و سازههایی اجرا میشود که از سال ۱۸۰۱ تاکنون ساخته شده و نقش مهمی در توسعه گردشگری، رشد اقتصادی و ارتقای جایگاه جهانی مقاصد ایفا کردهاند. در این کمپین، مردم سراسر جهان برای نخستینبار میتوانند در معرفی و انتخاب این آثار مشارکت کنند. معیارهای انتخاب شامل تأثیر بر گردشگری، نقش اقتصادی، ارزش اجتماعی، توسعه مقصد و اهمیت فرهنگی و معماری خواهد بود. شورای جهانی سفر و گردشگری اعلام کرده است که این ابتکار علاوه بر تجلیل از نمادهای شناختهشده جهانی، به معرفی پروژههای نوظهور و تأثیرگذار در شکلدهی آینده گردشگری نیز خواهد پرداخت.
ایجاد شده: 20/تیر/1405 آخرین ویرایش: 20/تیر/1405 اخبار خارجی
به گزارش تور نیوز ؛ مدیرکل میراثفرهنگی خراسان رضوی اعلام کرد : طرح تفصیلی توس با محوریت حفاظت از ارزشهای تاریخی و فرهنگی این منطقه، پس از سالها بررسی و هماهنگی میان دستگاههای مختلف، در شورای عالی شهرسازی و معماری ایران به تصویب رسید. این طرح با هدف صیانت از عرصه تاریخی توس، حفظ حریم و منظر فرهنگی، ساماندهی ساختوسازها و ایجاد زمینه توسعه متوازن و پایدار تدوین شده است. تصویب این طرح، ضمن پایان دادن به بلاتکلیفی چندینساله توس، امکان مدیریت هدفمند ساختوسازها و جلوگیری از تعرض به عرصههای تاریخی را فراهم میکند. این مصوبه همچنین بستر مناسبی برای توسعه گردشگری فرهنگی، جذب سرمایهگذاری و تقویت روند ثبت جهانی توس ایجاد خواهد کرد.
ایجاد شده: 13/تیر/1405 آخرین ویرایش: 13/تیر/1405 اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز ؛ طرفداران دنیای جادوگری هری پاتر بهزودی میتوانند تجربهای متفاوت از اقامت را در آلمان تجربه کنند. مجموعه تفریحی لگولند آلمان اعلام کرده است که نخستین هتل اختصاصی جهان با تم کامل هری پاتر را در قالب پروژهای مشترک با شرکتهای برادران وارنر و مرلین اینترتینمنتس احداث خواهد کرد. این هتل در مجموعه لگولند واقع در شهر گونتسبورگ ایالت بایرن ساخته میشود و همزمان با افتتاح نخستین بخش «لگو هری پاتر» جهان، پذیرای گردشگران خواهد بود. طراحی اتاقها با الهام از چهار گروه اصلی مدرسه هاگوارتز شامل گریفیندور، اسلترین، ریونکلاو و هافلپاف انجام خواهد شد. همچنین فضاهای عمومی هتل با استفاده از هزاران سازه لگویی و عناصر برگرفته از دنیای جادوگری طراحی میشوند تا حس حضور در قلعه هاگوارتز را برای مهمانان تداعی کنند. این پروژه بخشی از سرمایهگذاری جدید صنعت گردشگری اروپا بر روی «گردشگری تجربهمحور» و جاذبههای مبتنی بر برندهای محبوب جهانی محسوب میشود؛ حوزهای که در سالهای اخیر نقش مهمی در جذب خانوادهها و گردشگران بینالمللی ایفا کرده است. افتتاح این هتل برای سال ۲۰۲۶ برنامهریزی شده است.
ایجاد شده: 6/تیر/1405 آخرین ویرایش: 6/تیر/1405 اخبار خارجی
به گزارش تور نیوز ؛ مدیرعامل خانه فرهنگ جاودان شیراز گفت : در پنج ماه گذشته سرقت از خانههای تاریخی شیراز به شکل محسوسی افزایش یافته و جامآینههای قاجاری، تزئینات ارزشمند، کابلهای مسی و بخشهایی از سازه بناها توسط سارقان به سرقت رفته است. وی افزود : وجود خانههای خالی و رهاشده در بافت تاریخی، به دلیل نبود سکنه و کمبود نظارت، این بناها را به اهدافی آسان برای سارقان تبدیل کرده است. او با بیان اینکه بررسیها نشان میدهد علاوه بر سرقت کاشیها، درها، پنجرهها و عناصر معماری ارزشمند، برخی سارقان حتی آهنآلات و تجهیزات ساختمانی بناهای تاریخی را نیز جدا کرده و به فروش میرسانند ادامه داد : خانه تاریخی رجبعلی صراف، متعلق به اواخر دوره قاجار و پهلوی اول، از جمله بناهایی است که بخش قابل توجهی از تزئینات داخلی و عناصر معماری آن مورد سرقت قرار گرفته است. به گفته فعالان میراث فرهنگی، حدود دو هزار پلاک تاریخی متعلق به دورههای قاجار و پهلوی اول در بافت تاریخی شیراز وجود دارد که بسیاری از آنها خالی از سکنه و در معرض آسیب هستند. فلزات، کابلهای مسی و سایر اقلام سرقتی عمدتاً در مراکز خرید ضایعات و برخی بازارهای غیررسمی شهر خرید و فروش میشوند.
ایجاد شده: 17/خرداد/1405 آخرین ویرایش: 17/خرداد/1405 اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز ؛ برند مطرح و جهانی لویی ویتون در ادامه توسعه فعالیتهای خود در حوزه سبک زندگی و مهماننوازی، نخستین هتل لوکس اختصاصی خود را در شهر پاریس راهاندازی میکند؛ هتلی که پیشبینی میشود در ماه مارس ۲۰۲۶ افتتاح شود. این پروژه در ساختمانی تاریخی به سبک معماری هاوسمان و در خیابان مشهور شانزهلیزه پاریس اجرا شده است؛ بنایی ۶ هزار متر مربعی که پیشتر بهعنوان دفتر مرکزی یک بانک مورد استفاده قرار میگرفت و اکنون بهطور کامل بازطراحی و بازسازی شده است. نمای ساختمان در دوران بازسازی با سازهای عظیم و الهامگرفته از مونوگرام مشهور لویی ویتون پوشانده شده؛ اقدامی که هویت بصری این برند فرانسوی را بهخوبی به نمایش میگذارد. طبق اعلام منابع مرتبط با پروژه، این هتل فوقلوکس شامل سوئیتهای اختصاصی، رستورانهای سطح بالا، مجموعه اسپا و تجربههای سفارشی مبتنی بر سبک زندگی و هنر اصیل فرانسوی خواهد بود. ورود لویی ویتون به صنعت هتلداری، بخشی از روند گسترش برندهای لوکس جهان به حوزه گردشگری و مهماننوازی به شمار میرود؛ مسیری که در سالهای اخیر با استقبال گسترده بازار سفرهای لاکچری همراه بوده است.
ایجاد شده: 2/خرداد/1405 آخرین ویرایش: 2/خرداد/1405 اخبار خارجی
" محمد جهانشاهی " دبیر کمیته ملی طبیعتگردی و کمیته گردشگری سبز در وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی است. بخش عمدهای از وقت او به توسعه گردشگری با مفاهیم پایداری اختصاص دارد و طبیعتگردی و گردشگری سبز در همین حیطه تعریف میشود. به گزارش هتل نیوز ؛ در میانه بحرانهای فزاینده آب، انرژی و پسماند، صنعت هتلداری ایران که خود از جمله مصرفکنندگان بزرگ و آلایندههای شهری محسوب میشود، نخستین گامها را برای پیوستن به گفتمان «پایداری» برداشته است. «نشان هتل سبز» به عنوان ابتکاری از سوی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، با هدف واداشتن هتلها به بهینهسازی مصرف آب و انرژی، مدیریت پسماند و تقویت تعامل با جامعه محلی، برای اولین بار در کشور به صورت جامع تعریف و اجرا شده است. این گزارش، روایتی است از چرایی، چگونگی و پیامدهای این حرکت که میتواند آینده صنعت گردشگری را در مسیری پایدارتر ترسیم کند. تعریف گردشگری سبز و پایدار از نگاه وزارتخانه جهانشاهی در تعریف گردشگری پایدار میگوید: «گردشگری پایدار از دل یک گفتمان بیرون آمده که اگر بخواهیم نگاه گستردهای داشته باشیم، آن گفتمان، "توسعه پایدار" است. یک دغدغهای امروز به وجود آمده که پس از سالها، دیدگاه مبتنی بر توسعه صرفاً اقتصادی، اثرات خود را در کشورهای مختلف نشان داد و رفتهرفته به عنوان یک چالش جهانی، نقطه اشتراک بسیاری از رهبران جهان و بخشهای علمی و پژوهشی دنیا شد. از دهه ۹۰ میلادی به بعد، تعریفی از توسعه به وجود آمد که بر اساس آن، اگر قرار است توسعه پیدا کنیم و شرایط زندگی بهتری داشته باشیم، باید به گونهای رفتار کنیم که کیفیت زندگیمان در سطح بالاتری باشد، اما در عین حال به یاد داشته باشیم که نسلهای بعد هم حق دارند از این منابع استفاده کنند. به همین دلیل در حوزههای مختلف، گفتمان توسعه پایدار تعریف شد تا بخشها با این رویکرد حرکت کنند که گردشگری پایدار هم جزء همین تعاریف است.» به گفته وی، گردشگری پایدار نوعی از گردشگری است که در آن، نیازها و الزاماتی که قرار است در طول مسیر و در مقصد به گردشگر ارائه شود، هم در حد کیفیت مطلوبی باید باشد و هم همزمان، نگاه به آینده و حفظ منابع برای آیندگان وجود داشته باشد. این تفکر است که تعاریفی را برای گردشگری پایدار در دنیا شکل میدهد و ما در دنیا با واژههایی مثل «ظرفیت برد» مواجه میشویم. ظرفیت برد مفهومی است که از دل گردشگری پایدار بیرون آمده و ظرفیت مقصد گردشگری را محاسبه میکند و میزان ورود گردشگر به یک سایت را تعریف مینماید تا هم گردشگر بهره کافی را ببرد و هم مقصد دچار تردد بیش از حد و عدم توجه به توان و ظرفیتش نشود. امروز به لطف گفتمان پایداری، ظرفیت برد در یک مکان گردشگری سنجیده میشود تا از حضور خارج از ظرفیت جلوگیری شود و جلوی آسیبهای وارده احتمالی گرفته شود. او در خصوص گردشگری سبز نیز توضیح میدهد: «در مورد گردشگری سبز، باید گفت این مفهومی است که از حدود سال ۲۰۰۰ میلادی و زمانی که بحث تغییرات اقلیمی اهمیت زیادی در دنیا پیدا کرد، بیشتر مورد توجه جهانیان قرار گرفت. خروجی بسیاری از پژوهشها و نشستهای علمی در دنیا در این رابطه است. رویکرد جهانی سبز، توجه را به کاهش تولید گازهای گلخانهای و کاهش تولید دیاکسید کربن و متان معطوف کرده است. حدود هشتاد درصد عامل گرمایش زمین از گاز کربن دیاکسید ناشی میشود و عامل تولید آن، سوختهای فسیلی است. میدانیم که در حال حاضر سوخت غالب در جهان، سوختهای فسیلی هستند. به همین دلیل بحث "گرین" یا سبز که کاهش تولید کربن است، در دنیا توجه ویژهای را به خود جلب کرده است.» هتلها؛ بازیگران پر مصرف و آلاینده وی با اشاره به تجربه سایر کشورها میافزاید: «در بسیاری از کشورها، خصوصاً در کشورهای حوزه خلیج فارس، این بحث با دقت زیادی دنبال میشود. به عنوان مثال در عربستان، امارات و قطر، به شکل ویژهای فضاهای گردشگری را حفظ میکنند و در حفاظت از محیط زیست توجه ویژهای دارند. تمام فرودگاههایشان با پنلهای خورشیدی کار میکند.» اما در این میان، هتلها جایگاه ویژهای دارند. جهانشاهی هشدار میدهد: «هتلها رتبه دوم یا سوم را در آلایندگی شهری دارند. چرا که ماهیت آنها بر اساس مصرفگرایی است و آلودهکننده محیط زیست هستند و کشورها دارند به سمتی میروند که این میزان آلایندگی را مدیریت کنند. در بررسیها آمده که بیش از ۷۰۰ مورد منبع مصرفی وارد هتل میشود. اگر این منابع با رویکرد مدیریت مصرف بهینه وارد هتل شده و مصرف شود، صرفهجویی بسیار زیادی ایجاد خواهد شد.» معیارهای انتخاب هتلهای سبز این مقام مسئول با بیان اینکه هتلها درصد بالایی از آلایندگی محیط زیست را ایجاد میکنند، به شرایط ایران اشاره میکند: «در کشور ما هم که اساس مصرف، بر پایه سوختهای فسیلی است، استفاده از انرژی تجدیدپذیر زیر دو درصد است. همچنین برنامههای جدی برای جایگزینی سایر اقلام مصرفی در جهت چرخه بازیافت وجود ندارد. بنابراین هتلهای ما بسیار پرمصرف هستند.» او از برنامههای آموزشی و اطلاعرسانی در دو سال اخیر سخن میگوید و اینکه «بهبود شاخصهای پایداری در زنجیره خدمات گردشگری» موضوعی است که سرلوحه فعالیتهای آنها قرار گرفته است. جهانشاهی خاستگاه طرح «نشان هتل سبز» را اینگونه شرح میدهد: «جایزه "وجدان محیط زیست در کسب و کارها" که مدتی پیش سومین دوره آن برگزار شد، نگاهی مبتنی بر مسئولیت اجتماعی بود و سعی کردیم دید جدیدی هم به موضوع داشته باشیم و مبحث گردشگری را هم به آن اضافه کنیم. در سال گذشته حدود ۲۵ شخصیت حقیقی و حقوقی در صنعت گردشگری را معرفی کردیم. سعی کردیم دامنه وسیعی در طول زنجیره تأمین و خدمات گردشگری که به بحث توجه به مسائل محیط زیستی، بهینهسازی مصرف منابع و گردشگری سبز در کار خود توجه میکنند را شناسایی و تجلیل کنیم. این موضوع باعث شد تا به این فکر بیفتیم که برای گردشگری به صورت مجزا، یکسری شاخص تعریف کنیم و کسب و کارهای مرتبط را با آن شاخصها بسنجیم. هدفگذاری ما روی هتلها متمرکز شد؛ به همان دلیلی که ذکر شد: پرمصرف بودن، پرهزینه بودن و آلایندگی بالای آنها در محیطهای شهری. همه این موارد باعث شد که تصمیم بگیریم امسال "نشان هتل سبز" را طراحی کنیم.» شاخصهای این نشان در چهار حوزه تعریف شد: 1. بهینهسازی مصرف آب 2. بهینهسازی مصرف انرژی (که برای استفاده از انرژی تجدیدپذیر در آن امتیاز در نظر گرفته شد) 3. مدیریت پسماند (به عنوان چالش مهم کشور) 4. رفتارهای اجتماعی هتلها نسبت به جوامع محلی به گفته جهانشاهی، همه این موارد، چالشهایی است که کشور با آنها درگیر است. او در توضیح هر یک میگوید: «در بحث آب، هر ۳۱ استان ما با بحران آب مواجه است. در ۵۰ سال گذشته، سالی یک میلیمتر کاهش بارندگی داشتیم و در برخی سالها این میزان بیشتر هم بوده است. از سوی دیگر منابع آبهای زیرزمینی را در برخی موارد بالای ۹۰ درصد مصرف کردیم تا به چالشهای جدی نظیر فرونشست رسیدیم. اصفهان، فارس، تهران، خراسان رضوی و کرمان که بیشترین میزان فرونشست را دارند، جزو اولین استانهای گردشگرپذیر کشور هم هستند. اثر این فرونشستها در آثار تاریخی ما هم به وضوح دیده میشود. تعدادی از آثار جهانی کشور به صورت جدی درگیر فرونشست هستند. بنابر این، به راحتی میتوان به اهمیت موضوع بهینهسازی مصرف آب در کشور، خصوصاً در هتلها پی برد.» او در مورد شاخص انرژی نیز هشدار میدهد: «مورد بعدی مصرف انرژی است که ما با کمبود آن در مقابل نیاز مردم مواجه هستیم؛ تا حدی که به قطعی برق خانهها رسیدیم. با آمدن فصل سرما هم با ناترازی در مصرف گاز مواجه خواهیم شد. این کمبودها دارد به مراحلی میرسد که زندگی مردم را به صورت جدی تحت تأثیر قرار داده است. خصوصاً در مورد کمبود آب، موج مهاجرتها شروع شده و در برخی موارد تعارضات اجتماعی پدید آمده است.» در مورد شاخص سوم، یعنی مدیریت پسماند، جهانشاهی میافزاید: «این یکی دیگر از موارد مهم و مورد توجه است. تولید بالای زباله در کشور ما روزانه ۵۵ هزار تن است. خصوصاً استانهای مازندران و گیلان که گردشگر بیشتری وارد آنها میشود، دهههاست با مشکل جدی مدیریت پسماند مواجه هستند. در حال حاضر ۲۰۰ هکتار از جنگلهای شمال کشور محل دپوی زباله است. از آنجا که بحث بازیافت زباله در کشور ما ضعیف است و تنها حدود ۱۵ درصد زباله تولیدی بازیافت میشود، این امر خود موجب آلودگیهای محیطی بیشتر است. سرانه تولید زباله در کشور ما بیش از استاندارد جهانی است، همانطور که در مصرف انرژی بیشتر از مصرف سرانه دنیا مصرف میکنیم.» شاخصهای اجتماعی و فرآیند ارزیابی او درباره شاخص اجتماعی نیز توضیح میدهد: «مسائل اجتماعی را نیز در خصوص بحث سبز، برای هتلها مد نظر قرار دادیم. سطح تعامل هتل با جامعه اطراف را سنجیدیم؛ اینکه تعامل آن با جامعه بومی چگونه است و چگونگی مسئولیت اجتماعی آنها را ارزیابی کردیم.» جهانشاهی با مقایسه وضعیت جهانی میگوید: «در کشورهای دیگر از بسیاری از این موارد عبور کردهاند. آنها به بحث "صفر کردن تولید کربن" رسیدهاند و در مصرف آب و انرژی به بهترین سطح مصرف بهینه دست یافتهاند. ما سعی کردیم روشمان را به روشی که سازمان جهانی گردشگری در تعیین روستاها و شهرهای گردشگری سبز استفاده میکند، نزدیک کنیم. ما هم مثل الگوهای جهانی از شیوه خوداظهاری در گزارش توسط هتلها استفاده کردیم. گزارشها به صورت دیجیتال برای ما ارسال شد. با جامعه هتلداران ایران بحث شد و هیئت مدیره تصمیم به همکاری گرفت.» وی درباره نحوه ارزیابی میافزاید: «در گذشته حرکتهایی در این خصوص به صورت محدودتر شده بود، اما اینکه به این شکل گسترده و در خود ایران به صورت جامع این بحث تعریف و اجرا شود، اتفاق نیفتاده بود. ما شش داور داشتیم که برخی از آنها جزو ارزیابهای هتلها هستند و به این دلیل به این امور اشراف کامل دارند. در نهایت تا روز آخر مهلت ارسال آثار، با ۵۵ هتل از ۱۲ استان و منطقه آزاد کیش مواجه شدیم که ۸۰ درصد آنها، هتلهای ۴ و ۵ ستاره بودند. نزدیک به ۵۰ درصد این هتلها جزو هتلهای گروهی بودند. در دنیا هم همینطور است، اغلب این استانداردها در گروههای هتلی، طبق پروتکلهای واحد رعایت میشود. تعدادی از هتلها هم با اینکه قدیمی بودند، بازسازی و مرمت شده بودند و تجهیزات جدید به کار بسته بودند.» ریشههای مصرف بالا در هتلهای ایران جهانشاهی به تحلیل علل این مصرف بالا میپردازد: «به طور کلی ۳۰ درصد هتلهای ما بالای ۵۰ سال عمر دارند. عددی در حدود ۲۷۰ هتل ساخته شده در ایران بالای ۵۰ سال عمر دارند. بیشتر هتلهای ۵ ستاره ما هم قدیمی هستند، به جز چند هتلی که در سالهای اخیر ساخته شدهاند. اما باید به این نکته هم توجه کرد که هتلهای جدیدتر که در ۳۰ تا ۴۰ سال اخیر ساخته شدهاند، به روشها و تکنیکهای سبز توجه نکردهاند. چون در کشور ما انرژی ارزان و فراوان است و این باعث شده که ما به تکنولوژیهای روز دنیا در جهت کنترل مصرف اهمیت ندهیم. به عنوان مثال، چرا باید سیستمهای مصرف انرژی در اتاقها و طبقاتی که فاقد میهمان هستند، کار کند؟ بر این اساس، هم هتلهایی که به سمت کهنسالی رفتهاند و هم هتلهایی که جدیداً ساخته شدهاند، با همان نگاه سنتی ساخته شدهاند. وقتی بررسی میکنیم، میبینیم هتلی که تنها ۲۰ سال از ساختش گذشته، چقدر پرمصرف است و در مقایسه با نمونه مشابهش در دیگر کشورها، چه در سازه و چه در مدیریت مصرف، حدود ۵۰ درصد منابع را هدر میدهد.» انرژیهای تجدیدپذیر؛ راهکاری برای تابآوری وی با اشاره به پتانسیل بالای کشور در حوزه انرژی خورشیدی میگوید: «۹۰ درصد مساحت کشور، بیش از ۳۰۰ روز در سال آفتابی است. ما منبع انرژی تقریباً پایانی در خصوص انرژی خورشیدی داریم. در خصوص انرژی بادی هم در برخی استانها این امکان فراهم است، البته هزینه نیروگاههای بادی در کشور ما بالاست. اما مناسبترین منبع، همین انرژی خورشیدی است. شتابی که استفاده از انرژی خورشیدی در دنیا دارد، بسیار بالاست. شاهدیم که قیمت پنلها کاهش مییابد و قدرت باتری آنها بیشتر میشود. چین در این خصوص سردمدار است و حدود ۴۰ درصد از انرژی خودش را از انرژیهای تجدیدپذیر تولید میکند. این عدد در مورد ترکیه ۱۲ تا ۱۵ درصد است. در کشور ما سهم انرژیهای تجدیدپذیر ۱.۵ تا ۲ درصد است که بسیار کم است، اما نسبت به گذشته رشد اندکی پدید آمده است.» جهانشاهی به یک نمونه موفق اشاره میکند: «استفاده از این پنلهای خورشیدی این امکان را به وجود میآورد که برق تولیدی را بتوان به شبکه برق سراسری وارد کرد و به دولت فروخت. یک اقامتگاه در کاشان به درآمد پایدار رسیده است و در حال گسترش این نیروگاه خورشیدی در فضای خود است تا با قیمت پلکانی به دولت بفروشد. این موضوع میتواند نیاز خود مجموعهها را پوشش دهد و در عین حال درآمدزایی هم برایشان ایجاد کند، خصوصاً در فصول قطعی برق که در کشور وجود دارد.» او در پایان این بخش میافزاید: «برای تولید برق سبز گردشگری، با همکاری سازمان انرژی تجدیدپذیر در حال توافق هستیم تا نشستهای مشترک بگذاریم و بتوانیم اقدامات جدیتر و گستردهتری انجام دهیم.» سیاستهای تشویقی و چشمانداز آینده جهانشاهی در پایان درباره ضرورت تحول و سیاستهای تشویقی میگوید: «ما با یک بازه ۱۰ تا ۱۵ ساله تأخیر وارد این مباحث شدهایم. میلیاردها تومان در مورد تأسیسات گردشگری هزینه شده است. اگر این گفتمان وجود داشت، میتوانستیم بگوییم این سرمایهگذاریها در جهت گفتمان سبز صورت گرفته است. کاری را که شروع کردهایم سالها بعد نتیجه خود را نشان خواهد داد و بسیار با اهمیت است. ما فرصتهای زیادی را از دست دادهایم و باید هوشیار باشیم تا فرصتهای بیشتری را از دست ندهیم.» وی با بیان اینکه در بسیاری از کشورها، دیدگاه سبز تبدیل به قانون شده است، توضیح میدهد: «در آن کشورها هزینه استفاده از آب، انرژی و تولید پسماند آنقدر زیاد است که آنها ناگزیر به مدیریت این مباحث هستند. چیزی که در این حوزه به آنها کمک میکند، دانش است. حتی در مواردی از هوش مصنوعی برای استخراج الگوریتمها برای چگونگی مصرف انرژی استفاده میکنند. در این کشورها هم مقررات، این الزام را ایجاد میکند و هم سیاستهای تشویقی وجود دارد.» جهانشاهی از طراحی سیاستهای تشویقی در ایران خبر میدهد: «ما یکسری سیاستهای تشویقی را طراحی کردیم که امیدواریم بتوانیم آنها را اعمال کنیم. یکی اینکه تأسیسات گردشگری بتوانند با قراردادن پنلهای خورشیدی تبدیل به نیروگاههای برق شوند و حتی بتوانند بیش از نیاز خود برق تولید کنند و با فروش آن به دولت و شبکه برق مرکزی، در هزینههای خود صرفهجویی کنند. دیگر اینکه تأسیسات در حال ساخت یا مرمت که این الگوها را مد نظر گرفته باشند، بتوانند از تسهیلات بیشتری استفاده کنند یا در اولویت اعطای تسهیلات باشند. همه اینها باعث میشود تا سهم رفتارهای سبز را در خدمات گردشگری بیشتر ببینیم.» او در پایان با بیان اینکه این حرکت بازخوردهای خوبی داشته، خاطرنشان میکند: «ما شاهد این هستیم که در کارگروههای تخصصی هتلداری در این باره بحث میشود و برخی از هتلهایی که موفق به اخذ نشان نشدهاند در تلاش هستند که این استانداردها را اعمال کنند. این گفتمان باید به گفتمان غالب در هتلهای کشور بدل شود. حرکتی است که میتواند به حرکت به سمت گردشگری پایدار و توسعه پایدار سرعت ببخشد و هتلها را به برندی مشخص در زمینه تکنولوژی سبز تبدیل کند.» ✍🏻 مریم کاظمی زاده
ایجاد شده: 19/آبان/1404 آخرین ویرایش: 19/آبان/1404 اخبار داخلی
به گزارش سرویس خارجی ایتنا ؛ ورود گردشگران به آسیا در سال گذشته ۳۳٪ افزایش داشته و اقتصادها را تقویت کرده، اما نگرانیهایی درباره «فراگردشگری» و اثرات زیستمحیطی بهوجود آمده است. مقاصدی مانند پوکت، بالی و کیوتو با مشکلاتی چون مدیریت زباله، ازدحام و فرسایش فرهنگی مواجه هستند. اقداماتی مانند ممنوعیت پلاستیکهای یکبار مصرف در تایلند و توقف ساختوسازهای جدید در بالی در حال اجراست. اتحادیه اروپا نیز دستورالعمل جدیدی برای جلوگیری از تبلیغات سبز گمراهکننده منتشر کرده است.
ایجاد شده: 22/اردیبهشت/1404 آخرین ویرایش: 22/اردیبهشت/1404 اخبار خارجی
به گزارش سرویس خارجی ایتنا ؛ عربستان سعودی از یکی دیگر از پروژههای جاهطلبانه خود در قالب طرح بزرگ دریای سرخ رونمایی کرده است. پروژه لاحق (Laheq)، که توسط شرکت مشهور Foster + Partners طراحی شده، در قالب یک جزیره مصنوعی با ساختار حلقهای عظیم، مجموعهای از اقامتگاههای مجلل، مراکز تفریحی و بازارها را در خود جای میدهد و وعده داده شده تا سال ۲۰۳۰ بهصورت کامل از انرژیهای تجدیدپذیر استفاده کند. جزیره لاحق که در میان مجموعهای از ۹۰ جزیره در غرب عربستان واقع شده، مساحتی معادل ۴۰۰ هکتار دارد و امکاناتی مانند بازار، فضاهای سرگرمی، خانههایی با سازههای چوبی، زمین گلف، اسکلهای با ظرفیت ۱۱۵ قایق تفریحی و فعالیتهای آبی مانند غواصی را در اختیار گردشگران قرار خواهد داد.
ایجاد شده: 5/اردیبهشت/1404 آخرین ویرایش: 5/اردیبهشت/1404 اخبار خارجی