بهگزارش هتل نیوز و به نقل از میراثآریا " علیاصغر شالبافیان " معاون گردشگری کشور در حاشیه بیست و چهارمین نشست مجمع عمومی سازمان جهانی گردشگری (UNWTO) که از تاریخ ۹ لغایت ۱۲ آذرماه با موضوع «نوآوری، تحصیل، توسعه روستایی برای ساخت آینده بهتر» در کشور اسپانیا در حال برگزاری است، با زورآب پولولیکاشویلی، دبیرکل سازمان جهانی گردشگری و نیز حسن قشقاوی سفیر ایران در اسپانیا دیدار داشت. در این نشست موضوع اهمیت صنعت گردشگری در برنامه سند تحول دولت جمهوری اسلامی ایران بهعنوان یکی از دستاوردهای مهم مطرح و تاثیرات مثبت آن تشریح شد. همچنین روند برگزاری کنفرانس بینالمللی گردشگری روستایی نیز که به دلیل پاندمی کرونا به تعویق افتاده بود، مورد بررسی مجدد قرارگرفت و مطرح شد رویداد مذکور که قرار است در استانهای کرمانشاه و کردستان برگزار شود؛ با تغییر عنوان میزبانی با محتوای گردشگری شهری در شهر تهران و با همکاری مجموعه نوسازی عباسآباد شهرداری تهران انجام شود. علاوه بر این با توجه به ورود ایران به نوسده در سال ۱۴۰۱ و نظر به اینکه این رویداد تنها در ایران و افغانستان رخ میدهد، لذا معاون گردشگری کشور خواستار حمایت معنوی سازمان جهانی گردشگری شد. در این نشست زورآب پولولیکاشویلی، دبیرکل سازمان جهانی گردشگری نیز با تاکید بر روابط حسنه این سازمان و جمهوری اسلامی ایران خواستار حمایت کشورمان از دبیرکلی ایشان برای دوره ۲۰۲۲ لغایت ۲۰۲۵ شد. این در حالی است که حمایت مذکور فقط از طریق کشورهای عضو شورای اجرایی امکانپذیر خواهد بود. او همچنین از ایده نوسده در زمان برگزاری نوروز که در کشورهای منطقه جشن گرفته میشود؛ حمایت کرد. پولولیکاشویلی خواستار نهایی شدن تاسیس مرکز صنایعدستی و گردشگری شد و همچنین موضوع آغاز فرایند همکاری بصورت مرحلهای و با برگزاری کارگاههای آموزشی و غیره را مطرح کرد.
ایجاد شده: 9/آذر/1400 آخرین ویرایش: 9/آذر/1400 اخبار داخلی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز و به نقل از دیجی کالامگ، اسپیسایکس برای نخستین بار با پژوهشگران ناسا و چندین مؤسسهی دیگر آمریکا همکاری کرده تا بهطور عمومی دربارهی چگونگی استفاده از استارشیپ برای ساخت پایگاه آلفا مریخ توضیح دهد. صرف نظر از نمونههای انگشتشمار و پراکندهای از نظرات منتشر شده دربارهی اسپیسایکس و تمرکز اصلی مدیرعامل آن «ایلان ماسک» (Elon Musk)، یعنی خود «استارشیپ» (Starship)، مدیران این شرکت تقریبا هرگز بهطور خاص دربارهی چگونگی استفاده از موشکهای نسل بعدی کاملا قابل بازیابی برای ایجاد پایگاه دائمی انسانی در مریخ صحبت نکردهاند. در بیشتر مواقع تمرکز واضح بر شیوهی گذر از موانع کوتاهمدت دشوار است. نیم قرن تجزیهوتحلیل عمدتا تئوریک، کاملا مشخص کرده است که ایجاد یک پایگاه انسانی دائمی و پایدار در مریخ، بدون کاهش شدید هزینهی دسترسی به فضا غیرممکن است. برای چندین دهه، ناسا نسخههای گوناگون طرحی را که برای فرستادن همزمان چند فضانورد به مریخ برای چند ماه، صدها میلیارد دلار هزینه خواهد داشت، مطالعه و بررسی کرده است. به بیان ساده، بدون یک انقلاب در زمینهی حملونقل فضایی، حتی حضور موقت انسان در مریخ که ساکنان آن عمدتا به کالاهای وارداتی از زمین وابسته خواهند بود، غیرممکن است؛ مگر اینکه اکتشاف مریخ به یک اولویت ملی یا بینالمللی با سرمایهگذاری در ابعاد دهها میلیارد دلار در سال تبدیل شود. در طول ۸۰ تا ۹۰ سالی که پروازهای فضایی بهطور جدی تحلیل شدهاند، دهها گروه، مقاله، مطالعه و آژانسهای فضایی بررسی کردهاند که این انقلاب میتواند چگونه باشد و از این جهت اسپیسایکس برای ارائهی یک راه حل برای مشکلی قدیمی، منحصربهفرد نیست. این شرکت نخستین بخش از فهرست طولانی مدعیان است که نه تنها راهحلی را برای حرکت در این مسیر پیشنهاد میکند بلکه هم منابع قابلتوجهی در آن سرمایهگذاری میکند و هم بسیار تلاش میکند تا این چشمانداز را به واقعیت تبدیل کند. دو سال پس از اینکه اسپیسایکس قصد خود را برای ساخت نسل بعدی سامانهی حملونقل فضایی اعلام کرد، ایلان ماسک تغییری اساسی در طراحی را نشان داد و کار بر روی نمونهی اولیهی فولادی استارشیپ آغاز شد. سه سال بعد، اسپیسایکس ۹ پرواز آزمایش استارشیپ را با موفقیت پشت سر گذاشت که شامل چهار جهش کوتاه و پنج پرواز بالای ۱۰ کیلومتر بود. تنها در سال ۲۰۲۱ اسپیسایکس چهار نمونه از آن آزمایشهای پرواز در ارتفاع بالا را انجام داد و برای نخستین بار یک نمونه را از آزمایش ارتفاع بالا، بهصورت سالم بازیابی کرد، نخستین فضاپیمای کلاس مداری و نمونهی اولیهی بوستر موشک را ساخت، آزمایش آن را آغاز کرد و تقریبا نخستین سکوی پرتاب مداری استارشیپ را هم کامل کرد. اسپیسایکس همچنین موفق به دریافت قرارداد ۲٫۹ میلیارد دلاری ناسا برای ساخت فرودگر انسانی ماه طی برنامهی آرتمیس شد. هرچند این موفقیت با چالشهایی هم همراه شد و حتی تأخیر در توسعهی آن و همچنین شکایت رقبا باعث عقب افتادن برنامهی بازگشت انسان به ماه تا سال ۲۰۲۵ گشت. به زبان ساده، اسپیسایکس و اکنون ناسا در کنار آن، پایهای استوار گذاشتهاند که تقریبا با اطمینان زیادی، استارشیپ برای سفر به مریخ بر اساس آن توسعه خواهد یافت. هرچند هنوز کارهای زیادی باقی مانده است اما اسپیسایکس کموبیش بسیاری از موانع فنی اصلی که چند سال پیش در مسیر توسعهی ITS یا BFR اولیه، و استارشیپ فعلی داشت را پشت سر گذاشته است. شمار زیادی از آزمایشهای زمینی و پروازی استارشیپ کاملا نشان داده است که ساختارهای موشک، سیستمهای اویونیک، موتورهای رپتور، روشهای عجیب تقرب و فرود و سوخت انتخابی که قبلا آزمایش پروازی نداشته است، همگی اکنون برای پرواز مداری آماده هستند. با این وجود اسپیسایکس همچنان نیاز دارد که فناوری سپر حرارتی عظیم، سرامیکی و غیرفرسایشی استارشیپ را اثبات کند، روشها و فناوریهای سوختگیری موشک مداری را تکمیل کند و در نهایت همهی موارد فوق را عملیاتی کند تا بتواند یک پرتاب پرشتاب با قابلیت استفادهی مجدد و سوختگیری بزرگترین موشک تاریخ را عادی و روزمره تبدیل کند. چیزی که اسپیسایکس با کپسول دراگون و موشک فالکون ۹ ثابت کرده است توانایی انجام آن را دارد. به سوی سیارهی سرخ اسپیسایکس با کمک متخصصانی از ایمز ناسا، ستی (SETI) و نیمی از دانشگاهها و مؤسسههای معتبر آمریکا، پاسخدهی دقیق به این پرسش را در سپیدنامه یا اوراق سفید (White Paper) سال ۲۰۲۱ که برای برنامهی بعدی تحقیقات دههای علوم سیارهای و اختربیولوژی آکادمیهای ملی منتشر شده، آغاز کرده است. در حالی که این پویش دههای بهتنهایی میتواند روی برنامههای ناسا اثرگذار باشد و این آژانس آماده میشود تا برنامهی دههی آیندهی علوم فضایی خود را ترسیم و بودجهبندی دهها میلیارد دلار دولتی را تعیین کند که نتایج بسیار گستردهای بههمراه خواهند داشت، اما اسپیسایکس هم از این سپیدنامه برای توصیف برنامههای خود پیرامون مأموریتهای اولیه به مریخ با جزئیات بیسابقه، استفاده کرده است. همانطور که همیشه در برنامه بوده است، اسپیسایکس فرآیند ساخت شهرهای پایدار در مریخ را با چند مرحلهی (نسبتا) ساده پیش خواهد برد. احتمالا در اواسط دههی ۲۰۲۰ اسپیسایکس پرتاب بدون سرنشین فضاپیماهای استارشیپ را آغاز خواهد کرد تا هم تکمیل نهایی و آمادگی این سامانه را تأیید کند و هم میزان قابل توجهی از محمولهها را پیش از رسیدن انسان به سطح مریخ ببرد. این مأموریتهای اولیه به احتمال زیاد با تکیه بر طیف گستردهای از فعالیتهای رباتیک، به اسپیسایکس کمک خواهند کرد تا منابع محلی، تجهیزات مرحلهای، آزمایش فناوریها برای عملیات طولانیمدت سطح مریخ و شروع توسعهی زیرساختها را از جمله یک نیروگاه تولید انرژی که احتمالا ضروریترین نیاز خواهد بود، ساماندهی کند. هیچ کدام از اینها تعجبآور نیست اما کارهای بیشتری هم وجود دارد. به گفتهی نویسندگان که شامل چندین مهندس فعلی و پیشین اسپیسایکس میشوند، برنامهریزی مأموریت کنونی اسپیسایکس که بر مأموریتهای باری بدون سرنشین اشاره دارد، تجهیزاتی را برای افزایش تولید نیرو، استخراج آب، تولید اکسیدکنندهی اکسیژن مایع و سوخت متان، سکوهای فرود از پیش آماده شده، محافظت در برابر تشعشعات زیانبار، تجهیزات کنترل گردوغبار، پناهگاههای بیرونی برای انسانها و تحهیزات و لوازم دیگر شامل همهی سختافزارهای مورد نیاز برای پشتیبانی از نخستین پایگاه انسانی را فراهم میکند. علاوه بر این با تأیید آنچه سالها تصور میشد، در طرح اسپیسایکس، انسانها احتمالا برای چند سال اول در فضاپیماهای استارشیپ زندگی خواهند کرد تا زمانی که زیستگاههای اضافی ساخته شوند. نخستین گروه استارشیپهای بدون سرنشین هم میتوانند برای پشتیبانی از انسانها روی سطح، بهعنوان داراییهای ارزشمند برای انبار کردن، سکونت، آزمایشگاههای علمی و منبعی از سازهها و منابع فلزی خالص ضروری جابهجا و یا تغییر کاربری داده شوند. این «وایت پیپر» همچنین بیان میکند که اسپیسایکس بهشدت در حال توسعهی استارشیپ برای انجام پروازهای آزمایشی اولیه به مریخ در سال ۲۰۲۲ یا ۲۰۲۴ است که حتی احتمال پرتاب اولین استارشیپها به مریخ پیش از نخستین موشک به سوی ماه را افزایش میدهد. بدین ترتیب سپس در حالی که اسپیسایکس یک مأموریت جداگانهی ماه را پیش میبرد و استارشیپ متفاوتی را روی ماه فرود میآورد، فضاپیماهای مریخ در حال رفتوآمد به این سیاره خواهند بود. این نخستین بار است که اسپیسایکس یا افراد آشنا با برنامههای این شرکت، اصول اولیهی نخستین مأموریتهای استارشیپ سرنشیندار و بدون سرنشین را به مریخ، به صورت واضح بیان کردهاند و این توضیح گمانهزنیهای قبلی زیادی را تأیید میکند. برای نمونه بهنظر میرسد که اسپیسایکس قصد دارد حتی نخستین فضاپیماهایی که به مریخ میروند را با تجهیزات خاصی همراه کند تا حتی اگر شمار زیادی از آنها به زمین بازنگردند، نخستین مهاجران مریخی که در گروههای ۱۰ تا ۲۰ نفره همراه بیش از ۱۰۰ تن محموله، به فضا میروند، بتوانند از همهی استارشیپهای بازیابی شده بهعنوان زیستگاهها، محل ذخیرهی مواد اولیهی خام و انبارهای از پیش مستقر شده استفاده کنند. محمولههای اولیه بر تولید نیرو، آب و سوخت و همچنین پناهگاهها، محافظت در برابر تشعشعات و ساخت سکوهای فرود آماده متمرکز خواهند بود. جای تعجب نیست که ساکنان اولیهی مریخ احتمالا استارشیپهایی که آنها را به مریخ میبرند، بهعنوان اولین خانههای خود در سیارهی سرخ برگزینند و از یک حجم ۱۱۰۰ متر مکعبی که برای زنده نگه داشتن دهها نفر در اعماق فضا تجهیز شده است، برای ماهها بهعنوان نخستین اقامتگاه خود در سطح سیارهی سرخ استفاده کنند.
ایجاد شده: 7/آذر/1400 آخرین ویرایش: 7/آذر/1400 اخبار خارجی
به گزارش هتل نیوز ، " فریدون فعالی " مدیرکل میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی استان کرمان با اشاره به اینکه مراحل پایانی بازسازی و مرمت این بنا در دست انجام است گفت: کاروانسرای وکیل در آینده نزدیک به یکی از زیباترین هتلهای سنتی کشور تبدیل خواهد شد که قرارداد احیا و بازسازی آن در سال ۹۶ با سرمایهگذار بخش خصوصی منعقد شده است. وی با اشاره به اینکه این کاروانسرا طی سالهای گذشته در معرض تخریب قرار داشت بیان کرد: در این هتل بوتیک تعداد ۶۰ اتاق و ۱۴۴ تخت وجود دارد که ضمن افزایش فضاهای اقامتی گردشگری کرمان، زمینه اشتغال ۱۵۰ نفر را نیز به صورت مستقیم فراهم خواهد کرد. مدیرکل میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی استان کرمان ادامه داد: اعتبار اولیه مرمت این کاروانسرا توسط سرمایهگذار ۱۰ میلیارد تومان بوده که در اجرا افزایش یافته است. آقای فعالی تأکید کرد: قرار گرفتن کاروانسرای وکیل در بافت تاریخی و مجاورت با بناهای تاریخی شهر کرمان مانند بازار و مجموعه گنجعلیخان، موقعیت مناسبی برای اقامت و بازدید گردشگران را در این هتل فراهم میکند. فعالی ادامه داد: مرمت این بنای تاریخی با نظارت کارشناسان میراثفرهنگی بوده است و تلاش شده هویت و اصالت تاریخی و فرهنگی آن حفظ شود و سرمایهگذار نیز بهخوبی طرح را اجرا کرده است. وی اظهار کرد: پس از اتمام عملیات مرمت و بازسازی کاروانسرای وکیل کرمان، مراحل تجهیز و آمادهسازی آن توسط سرمایهگذار انجام میشود که امیدواریم امسال به بهرهبرداری برسد. مدیرکل میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی استان کرمان در ادامه با اشاره به وجود کاروانسراهای متعدد تاریخی در استان کرمان تاکید کرد: کاروانسراها ظرفیت بسیار خوبی برای جذب گردشگر و کمک به رونق صنعت گردشگری استان کرمان دارند که باید برنامهریزی برای استفاده اقتصادی از آنها به مرحله تعریف و اجرا برسد. آقای فعالی گفت: ادارهکل میراثفرهنگی آمادگی دارد مرمت و استفاده از این کاروانسراهای تاریخی را پس از طی فرآیندهای قانونی به سرمایهگذاران و بخش خصوصی واگذار کند که ضمن بهرهبرداری مناسب از آنها از نابودی این بناهای ارزشمند تاریخی نیز جلوگیری میشود.
ایجاد شده: 5/آبان/1400 آخرین ویرایش: 5/آبان/1400 اخبار داخلی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز، عربستان سعودی در صدد است با تبدیل یک سکوی نفتی عظیم در خلیج فارس به یک پارک تفریحی، بر جاذبههای گردشگری خود بیفزاید. قرار است این پارک تفریحی که «دکل» نام دارد، در سال ۲۰۲۵ افتتاح شود؛ هرچند هنوز تاریخ دقیقی برای آن اعلام نشده است. شهر بازی دکل، در مساحتی بیش از ۱۵۰ هزار متر مربع، با سه هتل و ۱۱ رستوران، مجموعه متنوعی از بازیهای تفریحی و ورزشهای آبی از جمله غواصی را ارائه میکند. عربستان سعودی امیدوار است که با راهاندازی اولین مجموعه تفریحی ساخته شده بر یک سکوی نفتی، سالانه تا یک میلیون توریست را جذب کند و به رقابت با امارات متحده عربی، که طیف متنوعی از جاذبههای گردشگری را به گردشگران پیشنهاد میکند، بپردازد. راهاندازی پارک تفریحی دکل، بخشی از برنامههای بلندمدت عربستان سعودی برای جذب توریست بیشتر و کاهش وابستگی این کشور به نفت است و بودجه آن از محل صندوق عمومی سرمایهگذاری پادشاهی عربستان سعودی تامین میشود. صندوق سرمایهگذاری عربستان سعودی، در بیانیهای اعلام کرد که این پروژه، یک جاذبه گردشگری منحصربهفرد برای گردشگران از سراسر جهان و از جمله کشورهای منطقه خلیج فارس خواهد بود. اولین پروژه تبدیل یک سکوی نفتی به مقصدی برای گردشگران، در راستای برنامه استراتژیک ۲۰۳۰ عربستان سعودی برای تبدیل این کشور به یکی از اصلیترین مقاصد گردشگری جهان و ایجاد تنوع در منابع درآمدی ریاض طراحی شده است. عربستان سعودی امیدوار است با اجرای این برنامه، سالانه یک صد میلیون توریست را تا پایان دهه ۲۰۳۰ جذب کند. سی ان ان، در گزارشی در همین زمینه نوشته است با آنکه عربستان سعودی سالانه میزبان میلیونها زائر است، اما قوانین برخی محافظهکارانه، باعث شده که این کشور کار دسواری برای جذب گردشگردان سراسر جهان داشته باشد. شاهزاده محمد بن بن سلمان، ولیعهد عربستان سعودی، در سالهای اخیر طرحهای متعددی را برای تغییر این وضعیت به مرحله اجرا درآورده و از شدت سختگیریها بهویژه برای زنان کاسته است. خبر احداث پارک تفریحی دکل، تنها چند ماه پس از اعلام ساخت پارک شش پرچم در القدیه، در حومه ریاض، پایتخت عربستان سعودی، منتشر شده است. این پارک، بخشی از پروژه احداث یک شهر جدید در نزدیکی ریاض است و قرار است در سال ۲۰۲۳ افتتاح شود. پارک شش پرچم، از جمله دارای سریعترین رولر کاستر جهان خواهد بود.
ایجاد شده: 28/مهر/1400 آخرین ویرایش: 28/مهر/1400 اخبار خارجی
به گزارش هتل نیوز و به نقل از دنیای اقتصاد، در روزهای اخیر حضور محمود احمدینژاد در اکسپوی دبی و انتشار عکسهایش در شبکههای مجازی باعث شد تا نام این رویداد بارها تکرار شود. اکسپو یک رویداد مهم جهانی است که بعد از جامجهانی فوتبال و المپیک از آن بهعنوان سومین رویداد مهم بینالمللی دنیا نام میبرند. اکسپو هر پنجسال یکبار برپا میشود و به مدت ۶ماه میزبان گردشگران علاقهمند بسیاری است. آخرین اکسپو در سال ۲۰۱۷ در شهر آستانه قزاقستان برگزار شد و حالا بعد از پنج سال این رویداد در دبی رقم خورده و جدیدترین دستاوردها، خلاقیتها و اختراعات بشری کشورهای شرکتکننده به نمایش درآمدهاند. اکسپوی دبی به مدت ۶ماه از نهم مهرماه ۱۴۰۰ تا یازدهم فروردین ۱۴۰۱میزبان کشورهای جهان است؛ رویدادی که قرار بود سال گذشته برگزار شود، اما بهدلیل شیوع کرونا به امسال موکول شد. موضوع و تِم اصلی اکسپوی ۲۰۲۰ دبی «ارتباط ذهنها، خلق آینده» انتخاب شده است و رشد و مطرح شدن ایدههای خلاقانه را دنبال میکند. یکی از نکات جالب توجه که بیانگر اهمیت اکسپوهای جهانی است، معرفی خلاقیتها، ایدهها، اختراعات و سازههای مشهور و مهم بشری است. هزینه بازدید از اکسپوی دبی بازدید از فضای ۴کیلومتر مربعی و همه غرفههای حاضر در اکسپوی دبی یک هفته زمان میبرد. همچنین بازدیدکنندگان ۱۸ تا ۵۹ سال باید بلیت ۹۵ درهمی (معادل ۴۳/ ۲۷دلار) تهیه کنند. اما بازدید از اکسپو برای افراد ۶ تا ۱۷ سال و همچنین شهروندان بالای ۶۰ سال و دانشجویان رایگان است. البته باید توجه داشت محل برپایی اکسپوی دبی از شهر فاصله زیادی دارد و اگر بازدیدکنندهای قصد داشته باشد خود را با تاکسی به اکسپو برساند، باید حدود ۲۷۰ درهم (معادل ۲میلیون تومان) هزینه کند.بنابراین بهتر است از مترو استفاده کند و با هزینه ۱۵درهمی و پس از حدود ۹۰دقیقه، خود را مقابل اکسپو ببیند. با توجه به شیوع ویروس کرونا، بازدید از نمایشگاه منوط به داشتن تست PCR منفی است که بازدیدکنندگان در صورتی که کمتر از ۴۸ ساعت از ورودشان به دبی گذشته باشد، میتوانند جواب تست رایگان گرفتهشده در فرودگاه را ارائه کنند. بازدیدکنندگان پس از ورود به نمایشگاه بهتر است برنامهریزی دقیقی داشته باشند تا از غرفههای بیشتری بتوانند بازدید کنند. ضمن اینکه در این میان برخی غرفههای کشورها مانند روسیه و کره جنوبی، پروتکلهای بهداشتی سختگیرانهای دارند و تعداد افراد محدودی را بهطور همزمان به داخل غرفه (پاویون) هدایت میکنند. بنابراین برای بازدید باید داخل صف ایستاد. وضعیت غرفه ایران؛ خوب یا بد؟ برسی کارنامه حضور ایران در نمایشگاههای مهم گذشته بیانگر این مهم است که هیچگاه به درستی و به شکل حرفهای شاهد معرفی داشتههای غنی و متنوع کشورمان نبودهایم. اساسا بخش خصوصی به تنهایی عهدهدار این مسوولیت بوده و بهدلیل نبود حمایتهای دولت، در حد و اندازه ایران ظاهر نشده است. معرفی ایران و جلبتوجه جهانی کار بخش خصوصی نیست و در تمام کشورهای موفق دنیا این رسالت را دولتها برعهده میگیرند. کار بخش خصوصی بهرهگیری از فرصتهای خلقشده برای حضور گردشگران خارجی است. در اکسپوی دبی مساحت پاویون ایران ۲۰۱۴متر است که در همسایگی فرانسه و شیلی واقع شده است. شرکت سهامی نمایشگاههای بینالمللی ایران که عضو اتحادیه جهانی نمایشگاهها BIE است، در بهمن ماه ۱۳۹۷ بهعنوان مسوول سازماندهی، اجرا و بهرهبرداری پاویون جمهوری اسلامی ایران تعیین شد. سال ۱۳۹۸ گامهای احداث پاویون ایران در اکسپوی دبی با برگزاری مسابقه بین طراحان، معماران و شرکتهای طراحی در کشور برداشته شد و در مردادماه همان سال از میان ۳۰ شرکت راهیافته به مرحله اول این مسابقه و ۱۰ شرکت راهیافته به دور دوم این مسابقه، طرح یک شرکت به عنوان برنده مسابقه اعلام شد. در گام دوم، ۳ پیمانکار طراح، مشاور طرح و پیمانکار ساخت پاویون ایران انتخاب شدند و اجرا را هم یک شرکت انجام داد. آنطور که مجله «آرشیتکچرال دایجست» نوشته، غرفه ایران با الهام از قصههای هزار و یک شب ساخته شده و شامل فضاهای جداگانه در یک محوطه بهجای ساختمانی یکپارچه است. هر فضا با پردهای از مهرههای برنزیرنگ تعیین شده که به گفته سازندهاش، استعارهای از تضاد بین آسمان و زمین است. در توضیحات سازنده آمده: «پاویون ایران بهجای یک ساختار محکم، یک شبکه ریزوماتیک از ارتباطات است که روایتهای متفاوتی از تاریخ معاصر ایران ارائه میدهد. با اینحال، روایت مبهم است، از جهاتی مانند تاریخ پرتلاطم خود این کشور. این بستگی به مسیر خاصی دارد که بازدیدکنندگان تصمیم میگیرند در پیش بگیرند که نشاندهنده نسخه خاص خودشان از تاریخ معاصر ایران است.» سردر غرفه ایران عبارت «ایران، تمدنی کهن و استوار، تنوع اقوام و میزبان ملتها» نقش بسته است؛ اما برخلاف دیگر کشورها که روی موضوعاتی نظیر آینده، دانش و هوش مصنوعی تمرکز کردهاند، غرفه ایران برای جذب مخاطب روی سنتها نظیر قالی، ظروف تاریخی و عروسکهای محلی تمرکز دارد. ضمن اینکه همزمان با افتتاحیه، بافت فرش «همدلی برای صلح» هم در غرفه ایران آغاز شده است و بازدیدکنندگان زیر نظر یک استادکار، در بافت این فرش مشارکت میکنند تا پس از تکمیل طی ۶ ماه آتی به موزه اکسپو اهدا شود. به گفته برخی بازدیدکنندگان اکسپوی دبی، طراحی و خلاقیت غرفه کشورهای قطر، تاجیکستان و ایران نسبت به دیگر کشورها ضعیفتر است و بازدیدکننده چندانی ندارند. در شبکههای مجازی نیز انتقادهای فراوانی درباره چگونگی حضور ایران در این رویداد مطرح شده است. اهداف اکسپوی دبی مسوولان اکسپوی دبی پیشبینی کردهاند طی ۶ ماه برپایی این رویداد، حدود ۲۵میلیون نفر از نمایشگاه بازدید کنند. چراکه نمایشگاه اکسپوی ۲۰۲۰ دبی با جشنهای کریسمس، دیوالی هند، سال نو چینی، شب سال نو و روز ملی امارات متحده عربی همزمان است و برای هر یک از این رویدادها، برنامههای ویژهای را تدارک دیده است. طبق برنامهریزیها صورتگرفته توسط امارات، قرار است ۸۰درصد زیرساخت نمایشگاه اکسپوی دبی بعد از این رویداد هم قابل استفاده باشد. بهعنوان نمونه، شرکت زیمنس اعلام کرده است که مقر تجهیزات خود را در این منطقه مستقر خواهد کرد. گفته میشود امارات طی پنج سال اخیر ۱۵میلیادر درهم برای بیش از ۱۵ پروژه زیربنایی که به نمایشگاه دبی خدمات میدهند، هزینه کرده است. تقویت روابط بینالملل در یک موضوع مشترک، به اشتراکگذاشتن تجارب آموزنده و فرهنگی در یک موضوع جهانی، نمایش توانمندیها، تاریخ، تمدن، آداب و رسوم یک کشور حول یک موضوع خاص، تقویت و حمایت از اکسپوها به عنوان آزمایشگاههای تجارب آتی، افزایش و ارتقای رشد تبادلات اقتصادی و بینالمللی، ایجاد رونق اقتصادی و بازسازی شهر میزبان و ایجاد درآمد و ثروت برای کشورها مشارکتکننده» از جمله اهداف برگزاری اکسپوها عنوان شدهاند و جشنهای مختلف هم بخشی از این هدف است. همچنین انتهای هر غرفه هم رستوران غذای مخصوص آن کشور برپاست تا بازدیدکنندگان در صورت تمایل بتوانند با بیش از ۵۰ غذای متنوع از سراسر جهان آشنا شوند.
ایجاد شده: 28/مهر/1400 آخرین ویرایش: 28/مهر/1400 اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز ، " احسان نورانی " معاون میراث فرهنگی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان گفت: مرمت و احیای گراند هتل قزوین به دلیل مشکلات ایجاد شده برای سرمایه گذار این طرح فعلا متوقف شده است، اما اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان پیگیر است تا هرچه زودتر با معرفی سرمایه گذار جدید، کار مرمت و احیای این بنای تاریخی از سرگرفته شود. به گفته وی، مرمت و احیای گراند هتل قزوین در مرحله استحکام بخشی سازه است که ۸۰ درصد آن به انجام رسیده است. این مسوول گفت: پس از پایان عملیات استحکام بخشی گراند هتل قزوین، کار مربوط به تزیینات آن آغاز خواهد شد. معاون میراث فرهنگی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی قزوین افزود: قرار است گراند هتل پس از مرمت و ساماندهی با کاربری تجاری، پذیرایی و اقامتی در خدمت شهروندان و گردشگران قرار گیرد. گراند هتل قزوین از بناهای تاریخی شهر قزوین و مربوط به دوره قاجاریه به شمار میرود که در سال ۱۳۸۴ با شماره ۱۲۸۹۹ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این بنا که از قدیمیترین هتلهای ایران به سبک و سیاق هتلهای امروزی محسوب میشود، به اعتقاد عدهای از کارشناسان یکی از نمادهای مدرن سازی ایران است.
ایجاد شده: 6/مرداد/1400 آخرین ویرایش: 6/مرداد/1400 اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز، معمولا هر نامگذاری، داستان و ماجرای مخصوص به خودش را دارد. حالا اگر این نامگذاری برای نام رسمی یک کشور با میلیونها جمعیت انسانی باشد، داستانهای تاریخی و فرهنگی به قدمت صدها و هزاران سال خواهد داشت. نامگذاری کشورها با عوامل زیادی در ارتباط است. نام برخی از آنها مانند مصر و یونان، باستانی است و نام بعضی دیگر برای درک و پیبردن، نیازی به فکرکردن زیادی ندارد اما نام شماری از کشورها داستانها و ایدئولوژیهای دیگری دارد. در این بین بعضی کشورها در طول تاریخ نامشان به دلایل مختلف تغییر کرده است. از این کشورها بعضی مانند هلند به منظور ارتقای صنعت گردشگری اسمشان را تغییر دادهاند و بعضی کشورها با تغییر حکومتی که بر آن سرزمین فرمانروایی میکرده، در طول تاریخ نامشان عوض شده است. همچنین برخی نامها پس از یک واقعه مثل همهپرسی یا انقلاب، برای حفظ اتحاد سیاسی و قومی، نام دیگری را انتخاب کردهاند. به طور کلی عوامل سیاسی یکی از مهمترین این دلایل برای تغییر نام است. با چند کشور که با ماجراهای جالب و داستانهای مختلف نام خود را تغییر دادهاند، بیشتر آشنا میشویم. نه به سیلان، درود بر استقلال | «سیلان» به «سریلانکا» سریلانکا، جزیرهای واقع در جنوب هند است. تا پیش از سال ۱۹۷۲ نام این کشور که آن موقع مستعمره بریتانیا بوده، سیلان بوده و توسط پرتغالیها روی آن گذاشته شده است. پرتغالیها در سال ۱۵۰۵ سریلانکای فعلی را کشف کردند. این کشور بعدها به جزئی از بریتانیا تبدیل شد و در سال ۱۹۴۸ توانست استقلال خود را به دست آورد. با این حال، سالها بعد، دولت این کشور جزیرهای تصمیم به تغییر نام آن گرفت. در سال ۲۰۱۱، نام سیلان در این کشور از همه چیزهایی که هنوز نام قدیمی را داشتند، از زیرمجموعههای دولت گرفته تا شرکتها، حذف و به طور رسمی نام فعلی به آن اطلاق شد. سرزمین کمارتفاعِ قطب جهانگردی | «هلند» به «ندرلند» اگرچه در زبان فارسی هنوز از این کشور با نام هلند (Holland) یاد میشود اما نام آن در واقع به ندرلند (Netherlands) تغییر یافته است. هلند در اصل نام منطقهای در کشور ندرلند است که از این لحاظ با نام قدیمی پارس برای ایران قابل مقایسه است. نام هلند به معنی سرزمین چوب است. دو استان هلند شمالی و جنوبی در ندرلند که همچنان نام «هلند» را داشتند، با هدف یکپارچهکردن همه استانهایی که جزو ندرلند هستند و همچنین در اقدامی بازاریابانه، دیگر با عناوین هلند شمالی و جنوبی خطاب نمیشوند. از ژانویه ۲۰۲۰ آنها هم مانند بقیه استانهای این کشور، ندرلند هستند. این تغییر در بسیاری از بخشهای دیگر، مثلاً در نام تیم فوتبال آنها هم دیده می شود. حالا این کشور با نام ندرلند شناخته میشود که به معنی «سرزمین پست» و اشاره به شرایط است. تغییر نامهای بسیار و پیاپی | «کامبوچا» به «کامبوج» نام این کشور از ۱۹۵۳ تا ۱۹۹۵، پنج بار تغییر یافت و این تغییرات به شرح زیر بود: اولین تغییرات در سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۷۰ صورت گرفت و پادشاهی کامبوج نامیده شد، سپس این نام در ۱۹۷۰ تغییر یافت و سال ۱۹۷۵ به جمهوری خمر تبدیل شد. متعاقباً این سرزمین تحت حکومت کمونیستی قرار گرفت و نام آن به کامپوچای دموکراتیک تغییر کرد. در ادامه این کشور تحت نظارت سازمان ملل وارد مرحله انتقالی شد و بین سالهای ۱۹۸۹ و ۱۹۹۳ دولت کامبوج خوانده شد و در سال ۱۹۹۳ به سلطنت و نام قدیمی خود، پادشاهی کامبوج برگشت. اما خمرها - پیروان حزب کمونیست - خود را کامپوچئیها مینامند که به معنای فرزندان شاهزاده (کامپو) است. شایان ذکر است کلمه کامبوج در اصطلاح غلط فرانسوی کلمه کامپوچاست. همنامشدن با کشور همسایه | «زئیر» به «جمهوری دموکراتیک کنگو» زئیر نام قدیم کشوری در آفریقای مرکزی بود که تا قبل از استقلال از بلژیک به همین نام شناخته میشد. کلمه زئیر صورت پرتغالیشده نام رودخانه کنگو در زبان کنگویی است که به آن نزاره یا نزادی به معنای «رودی که همه رودها را میبلعد» میگویند. اما این کشور پس از آن که در سال ۱۹۶۰ از بلژیک مستقل شد، نامش به «جمهوری کنگو» که همان نام کشور همسایهاش بود، تغییر کرد. البته این تغییر نام دردسرهای خودش را داشته؛ چرا که نام آن شبیه نام کشور همسایه بوده است. در نتیجه برای تشخیص این دو کشور از نام پایتختهای آنها که کینشاسا و برازاویل بود، استفاده میشد تا تمایزی ایجاد شود تا این که چند سال بعد نام آن به «جمهوری دموکراتیک کنگو» تغییر کرد و هنوز هم با همین نام شناخته میشود. کشوری همچنان با دو نام | «برمه» به «میانمار» میانمار، نام کشوری با ۵۴ میلیون نفر جمعیت واقع در جنوب شرقی آسیاست. این کشور پیش از این با نام برمه شناخته میشده و مستعمره انگلیس بوده است. برای این که متوجه شوید هنوز هم نام برمه برای این کشور به کار میرود، کافی است به مورد اخیر اسناد رسمی منتشرشده توسط دولت بایدن رجوع کنید که از این کشور با نام برمه یاد شده است. مسئله تغییر نام از برمه یا میانمار در سال ۱۹۸۹ مطرح شد. در آن زمان دولت نظامی حاکم پس از سرکوب اعتراضات دموکراسیخواهانه و کشتهشدن هزاران نفر، نام کشور را از برمه به میانمار تغییر داد. دولت نظامی معتقد بود اصطلاح برمه تنها برمن، بزرگترین قوم میانمار را دربرمیگیرد و ۱۳۴ اقلیت قومی دیگر را شامل نمیشود و از این نظر، تبعیض نژادی محسوب میشود. همچنین معتقدند برمه که تحت حاکمیت بریتانیا نام رسمی کشور شد و پس از استقلال هم به همین نام باقی ماند، یادآور گذشتهای استعماری است. سازمان ملل متحد و برخی از کشورها مانند فرانسه و ژاپن این تغییر را به رسمیت شناختند اما آمریکا و بریتانیا این کار را نکردند. مخالفان داخلی تغییر نام معتقدند چون این تغییر بدون توجه به خواست مردم انجام شده نباید به رسمیت شناخته شود. آخرین کشوری که نامش را تغییر داد | «سوازیلند» به «اسواتینی» نام کشور اسواتینی را احتمالا کمتر کسی شنیده باشد. البته خیلی هم تعجب ندارد. این کشور یک و نیم میلیون نفری که در جنوب آفریقا و در همسایگی موزامبیک قرار دارد تازه سه سال است که تغییر نام داده و احتمالا میتوان آن را آخرین کشوری نام برد که بهتازگی نامش را تغییر داده است. این کشور پیش از این با نام سوازیلند شناخته میشده که مستعمره بریتانیا بوده است. مسواتی سوم، پادشاه این کشور کوچک واقع در جنوب آفریقا ۵۰ سال پس از استقلال (سپتامبر ۱۹۶۸ میلادی) دستور داد بار دیگر این کشور را با نام اصلی آن بخوانند. او در سخنرانی خود به مناسبت این روز اعلام کرد تمام کشورهای آفریقایی پس از استقلال به نام اصلی خود یعنی نامی که قبل از استعمار داشتند، بازگشتهاند و اکنون زمان آن است که سوازیلند هم دست به کار مشابهی بزند. این کشورِ یک و نیم میلیون نفری صاحب آخرین پادشاهی مطلقه در قارۀ آفریقاست. اسواتینی به معنی کشور مردم اسوازی است. اتیوپی، سرزمین مردمان چهرهسوخته | «حبشه» به «اتیوپی» اِتیوپی با نام رسمی جمهوری فدرال دموکراتیک اتیوپی با نام تاریخی حبشه، کشوری محصور در خشکی واقع در شاخ آفریقاست البته یونانیها از همان قدیم این سرزمین را با نام اتیوپی میشناختند که به یونانی معنی «چهرهسوخته» میدهد. نامی که به رنگ پوست آفتابسوخته مردمان این کشور اشاره دارد. اما این کشور نزد مسلمانان با نام حبشه شناخته میشده است. این کشور در سال ۱۲۷۰ وقتی تحت حکومت حبشیهای سلسله سلیمان قرار گرفت، به طور رسمی حبشه نامگذاری شد. حبشیها تا قرن بیستم بدون وقفه بر این قلمرو حکومت میکردند. هایله سلاسی از سال ۱۹۳۰ به عنوان آخرین شاه حبشه قدرت را به دست گرفت و بیش از شش دهه بر این کشور سلطنت کرد. او طی جنگ جهانی دوم، نام این کشور را رسما از حبشه به اتیوپی تغییر داد و امروز هم با همین نام شناخته میشود. خانه پدری مردم شریف ولتا | «ولتای علیا» به «بورکینافاسو» ولتای علیا تا قبل از ۱۹۸۴ سرزمینی در غرب آفریقا بود که نامش را از نام رود ولتا که در این کشور جریان دارد، گرفته بود. استمعارگران فرانسوی این نام را برایش انتخاب کرده بودند. ولتای سفید، ولتای سرخ و ولتای سیاه سه رود مهم این کشور هستند. سال ۱۹۸۳ توماس سانکارا با وقوع یک کودتا به عنوان رهبر انقلابی به ریاستجمهوری رسید. او یک سال بعد همراه با تحولات دیگری نام کشور را از ولتای علیا به بورکینافاسو تغییر داد؛ نامی که یک عبارت ترکیبی و برگرفته از دو زبان رایج در این کشور است. کلمه «بورکینا» در زبان موری به معنای «مردم شریف» است؛ در حالی که «فاسو» در زبان قوم مسلمان دیولا به معنی «خانه پدری» است. ترکیب این دو معنای «خانه پدری مردم شریف» را میدهد که بیش از سه دهه است به عنوان نام رسمی این کشور ۲۰ میلیون نفری شناخته میشود. بنین شدن برای صلح بیشتر | «داهومی» به «بنین» جمهوری بنین امروز کشوری در غرب آفریقا با زبان رسمی فرانسه و ۱۲ میلیون نفر جمعیت است. نام قدیمی این کشور تا سال ۱۹۷۵ داهومی بوده که از امپراتوری داهومی گرفته شده است. داهومی تا پیش از استعمار، پادشاهی قدرتمندی بود که در غرب آفریقا در جمهوری بنین کنونی تاسیس شد. این پادشاهی همچنین شامل منطقه توگو امروزی و برخی از مناطق جنوب غربی نیجریه بود. پس از به قدرت رسیدن ماتیو کرکو از طریق یک کودتای نظامی، او در سیام نوامبر ۱۹۷۵ با هدف بیطرفی و برقراری صلح بیشتر نام این کشور را به «بنین» تغییر داد که از نام خلیج بنین گرفته شده است. البته پیش از این، امپراتوری به نام بنین هم در این کشور در مسند قدرت بوده است. سرزمین مردمان آزاد و دور از استعمار | «سیام» به »تایلند» نام تایلند در زبان مردم محلی برگرفته از دو لغت Thi و Land و به معنای «سرزمین مردمان آزاد» یا همان «قوم تایی» است. علت این نامگذاری به قرنها پیش برمیگردد که مردمی از جنوب چین به تدریج به سوخوتای (تایلند کنونی) مهاجرت کردند و به تدریج در مناطق حاصلخیز کناره رودی در جنوب چین ساکن شدند. شاید علت دیگر چنین نامگذاری این باشد که تایلند تنها کشوری در جنوب شرق آسیاست که هرگز تحت استعمار کشوری قرار نگرفته است. آیوتایا، خوتای و تونبوری از نامهای قدیمی این کشور تا پیش از سال ۱۸۰۰ میلادی بودهاند اما این کشور بودایی که شاهراه مذهب، فرهنگ و مهاجرت آسیای جنوب شرقی بوده، صدها سال با نام سیام شناخته میشده است. سیام در زبان این کشور به معنای قهوهای یا تاریک است. تغییر نام سیام (Siam) به تایلند (Thailand) بهتازگی انجام نشده است. این اقدام در سال ۱۹۳۹ به دست پادشاه آن زمان این کشور صورت گرفت. هزینههایی که تغییر نام کشورها دارد تغییر نام کشورها به همین سادگی که روی کاغذ به نظر میرسد نیست و این کار هزینهها و مشکلات خاص خودش را دارد. همه این کشورها میلیونها دلار یا معادل آن در واحد پول رسمیشان، برای تغییر نام خود هزینه کردهاند. آن طور که ساده به نظر میرسد، این فقط یک شروع دوباره نیست. بسیاری از امور مانند قانون اساسی، متون رسمی و حتی پول یک کشور هم باید تغییر کند. به طور کلی هر چیزی که نام قدیمی را بر خود دارد مثل نقشهها، پرچمها و سرودها، باید از آن پاک و نام جدید در آنها جایگزین شود. طبیعی است این کار زمان میبرد و انرژی و هزینه خودش را دارد. همچنین در طرف دیگر ماجرا شهروندان و دیگر کشورها هستند که به خطابکردن آن کشور به نام قدیمیاش عادت کردهاند و حالا باید به گفتن و نوشتن آن عادت کنند. بسیاری از کشورها از جمله هلند هنوز مثلا برای ما با همان نام شناخته میشوند. این تغییرات یکشبه رخ نمیدهد و اگرچه بسیاری همچنان مطمئن نیستند که آیا اصلاً این تغییر ضروری بوده یا نه، اما معمولاً در نهایت با آن کنار میآیند. منبع : روزنامه خراسان
ایجاد شده: 2/مرداد/1400 آخرین ویرایش: 2/مرداد/1400 اخبار خارجی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز و به نقل از خبرگزاری آناتولی، رجب طیب اردوغان، رئیسجمهور ترکیه، روز شنبه ۵تیر، کلنگ آغاز پروژه بزرگ کانال استانبول را بر زمین زد. این پروژه که بهموازات تنگه بسفر، دریای مرمره را به دریای سیاه متصل میکند، با مخالفت بسیاری، از جمله شهردار استانبول روبهرو شده است. مرحله نخست این پروژه عظیم، با احداث پل «سازلیدِرِه» آغاز میشود. اردوغان درباره اهداف و ضرورت پروژه کانال استانبول گفت: «در دهه۱۹۳۰، سالانه بهطور متوسط ۳هزار کشتی از تنگه بسفر عبور میکرد که این رقم امروز به ۴۵هزار فروند رسیده است. عبور هر ابرکشتی از تنگه بسفر خطر جدیدی برای شهر به شمار میرود. در هر دو مسیر شمال-جنوب و شرق-غرب تنگه بسفر، تردد کشتیها از هر کلاس و ظرفیتی ترافیک سنگینی دارند و در صورت تصادف این کشتیها –کشتیهایی که از محصولات ارگانیک گرفته تا مواد نفتی را حمل میکنند- حیات طبیعی دریاها در معرض خطر قرار میگیرند.» هدف از اجرای این پروژه عظیم که اردوغان آن را «دیوانهوار» توصیف میکند، کاهش حجم تردد در تنگه بسفر و سرریز ترافیک دریایی این آبراهه طبیعی به کانال جدید و جلوگیری از بروز خسارات زیستمحیطی عنوان شده است. کانال استانبول قرار است به طول ۴۵کیلومتر، عرض ۲۷۳متر و عمق ۲۱متر با بودجه حداقل ۱۵میلیارد دلار ساخته شود. با این حال این پروژه مخالفان جدی دارد. «اکرم اماماغلو»، شهردار استانبول و اعضای حزب جمهوریخواه خلق معتقدند این پروژه اکوسیستم دریایی فعلی را به خطر میاندازد و کلانشهر را از منابع آب تازه محروم میکند. «تایفون کهرمان» (قهرمان) از اعضای شورای شهر استانبول هم میگوید: «هدف واقعی کانال استانبول خلق سود نجومی برای بازیگران بخش خصوصی فعال در ساخت و راهاندازی این آبراه است؛ بزرگترین خیانتی که میشود در حق استانبول کرد.» با این حال اردوغان در پاسخی تلویحی به منتقدان گفت: «کانال استانبول نهتنها در ترکیه، بلکه در جهان عنوان برترین پروژه دوستدار محیطزیست را از آن خود خواهد کرد.» رئیسجمهور ترکیه با انتشار پیامی در حساب توئیتر خود تاکید کرد: «امروز صفحه جدیدی در تاریخ توسعه و پیشرفت ترکیه گشودیم و مراسم کلنگزنی پل «سازلیدره» کانال استانبول را برگزار کردیم.» وی با بیان اینکه پروژه کانال استانبول ۲۷ آوریل سال۲۰۱۱ اعلام عمومی شده است، گفت: «برای تهیه این پروژه در مجموع ۲۰۴کارشناس از جمله ۵۱دانشمند از ۱۱دانشگاه مختلف تحقیق انجام دادند. همچنین در روند مدلسازی آن ۳۵۰۰نفر از ۳۵کشور مختلف حضور یافتند.» اردوغان همچنین افزود: «در ۳۰۴نقطه متفاوت این پروژه بیش از ۱۷هزار متر حفاری و ۲۴۸مطالعه ژئوفیزیک صورت گرفت. با توجه به مطالعات علمی، مسیر کنونی بهعنوان منطقیترین و کارآمدترین خط از بین پنج گزینه مختلف انتخاب شده است.» وی تصریح کرد: «طول کانال ۴۵کیلومتر و سطح مقطع آن ۲۷۵متر است. عمق آن هم بدون احتساب کسورات ۲۱متر تعیین شده است. کانال استانبول در بخش اروپایی و میان دریای سیاه و دریای مرمره احداث خواهد شد. طول این پروژه حدود ۴۵کیلومتر، عرض پایه آن حداقل ۲۷۵متر و عمق آن ۷۵/ ۲۰ متر خواهد بود. روی کانال استانبول همچنین ۶پل ساخته خواهد شد.» رئیسجمهور ترکیه همچنین گفت: «با اتمام بخش منطقه باشاکشهیر- باغچهشهیر- حادیمکوی این پروژه، انتشار کربن ۳۲هزار و ۱۲۶تن کاهش خواهد یافت و سالانه از نظر زمان و سوخت در مجموع ۲/ ۷۱۷میلیون لیر صرفهجویی خواهد شد.» الجزیره نوشت: «این کانال ضامن ایمنی در زندگی و رفاه شهروندان ساکن اطراف بسفر و حوالی آن است.» اردوغان معتقد است که این کانال «یکی از کانالهای استثنایی در جهان» خواهد بود. مصطفا ایلچالی، استاد حملونقل و عضو سابق پارلمان، به الجزیره میگوید که ترافیک دریایی از سال۲۰۰۵ در بسفر ۷۲درصد افزایش پیدا کرده است. او میافزاید: «تانکرها خطر تصادف را در این تنگه باریک بهدنبال دارند. شناورهای متحرک دریا را آلوده میکنند و موجب انتشار آلودگی میشوند.»
ایجاد شده: 7/تیر/1400 آخرین ویرایش: 8/تیر/1400 اخبار خارجی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز و به نقل از Futurism، در حالی که ناسا و اسپیسایکس هنوز با مأموریتهای سرنشیندار به مریخ فاصله دارند، چین هم از هدف خود برای ایجاد پایگاه انسانی در مریخ تا دههی آینده خبر داده است. آکادمی دولتی فناوری پرتابگر چین (CALT) اعلام کرد که برنامههایی برای ایجاد یک پایگاه دائمی انسانی در سطح مریخ دارد. به نوشتهی گلوبال تایمز، «وانگ شیائوجون» (Wang Xiaojun) رییس این آکادمی کنفرانس سراسری کاوشهای فضایی (GLEX 2021) دربارهی رویکرد سه مرحلهای این کشور توضیحاتی ارائه داد. این موضوع نشان میدهد که چین هم به اندازهی ناسا و اسپیسایکس علاقهمند به حضور انسانی در مریخ است و یا دست کم ارزش تبلیغاتی برای چنین مأموریتهایی قائل است. سه گام تا مریخ چین امیدوار است که برنامهی ایجاد پایگاه مریخ را با انجام مأموریت آوردن نمونه و همچنین مأموریتهایی برای یافتن بهترین مکان پایگاه، در اوایل تا میانهی دههی ۲۰۳۰ میلادی آغاز کند. گام بعدی هم یک مأموریت سرنشیندار خواهد بود که شامل فرستادن بستر اولیهی پایگاه مریخی میشود. چین امیدوار است تا با استفاده از انرژی هستهای امکان سفر انسان به مریخ را فراهم کند. بدین ترتیب نخستین مأموریت سرنشیندار چین احتمالا در سال ۲۰۳۳ میلادی انجام خواهد شد و سرانجام این کشور امیدوار است تا در اوایل دههی ۲۰۴۰ یک ناوگان باری بزرگ برای آغاز توسعهی گسترده در سیارهی سرخ ایجاد کند. علاوه بر مأموریت مریخ، وانگ حتی به طرحی با عنوان «نردبان آسمانی» هم اشاره کرد که نوعی آسانسور فضایی محسوب میشود و میتواند تنها با ۴ درصد هزینههای فعلی، بار و خدمه را به ماه ببرد. طرحی که شامل یک نانولولهی کربنی به فضا پیش از پرتاب به سمت ماه است. شاید این ایدهها هماکنون بلندپروازانه بهنظر برسند و شبیه داستانهای علمی-تخیلی باشد اما اگر به مأموریتهای فضایی موفق این کشور در سالهای اخیر، از جمله فرستادن سطحنورد به ماه و مریخ و همچنین ساخت ایستگاه فضایی در مدار زمین توجه کنیم، شاید برای تحقق کاوش انسانی در مریخ هم برنامههای جدی داشته باشد.
ایجاد شده: 7/تیر/1400 آخرین ویرایش: 7/تیر/1400 اخبار خارجی
به گزارش هتل نیوز و به نقل از مهر، نشست خبری کاردار سفارت مالزی در ایران با حضور خبرنگاران گردشگری پیش از ظهر یکشنبه در محل سفارت مالزی در ایران برگزار شد. در این نشست " محد نظام بن حلیمی " دبیر اول سفارت و کاردار سفارت مالزی درباره برنامههای این کشور در حوزه جذب گردشگر در دوران پساکرونا بیان کرد: در ماه دسامبر ۲۰۲۰ نخست وزیر مالزی طرح گردشگری ملی ۲۰۲۰-۲۰۳۰ را راه اندازی کرده است، این سیاست بر تقویت حفظ رقابت، ترغیب گردشگری پایدار و کامل به همراه برنامهریزی برای جلوگیری از مخاطرات تاکید میکند. وی گفت: مالزی برنامههای روزانه فرهنگی و نمایشگاهی در آمفی تئاتر غرفه مالزی در نمایشگاه ۲۰۲۰ دوبی برگزار میکند. در طول این برنامهها بازدیدکنندگان نظری اجمالی اما جذاب از چگونگی کسب عنوان آسیای واقعی توسط مالزی، فرهنگ گوناگون و مردم دارای چند قومیت و ملیتی که به صورت برابر کنار هم زندگی میکنند و در توسعه و پیشرفت ملت سهیم هستند را کسب میکنند. 3808439 - بسته بودن مرزهای گردشگری مالزی/ نیاز به مطالعات تطبیقی واکسنمحد نظام بن حلیمی گفت: با توجه به بازار ایران و به محض بازگشایی مجدد مرزها، در صدد برگزاری سمینارهای جبرانی در سراسر ایران در قالب سمینارهای تجاری B2B مابین فروشندگان و سازمانهای وابسته و سمینارهای B2C مختص مشتریان به مقصد مالزی هستیم. کاردار سفارت مالزی در ایران بیان کرد: به نظر میرسد در سال ۲۰۲۵ سفرها به حالت عادی بازخواهد گشت و متعاقباً خاورمیانه یکی از بازارهای مهم ما خواهد بود. وی در پاسخ به سوال مهر درباره میزان خسارت صنعت گردشگری مالزی از زمان شیوع ویروس کرونا گفت: ورودی گردشگران بینالمللی به مالزی حدود ۸۳ درصد کاهش در سال ۲۰۲۰ را به دنبال داشته است. این رقم معادل ۴ میلیون ورودی در مقایسه با ۲۶ میلیون ورودی سال ۲۰۱۹ است. سقوط این سفرها ضرری حدود ۷۳ میلیارد رینگیت از درآمدهای گردشگری این کشور را به دنبال داشته است. وی در پاسخ به سوال دیگر مهر درباره اینکه آیا کشور مالزی برنامهای برای ورود مسافرانی که واکسن ایرانی زدهاند دارد یا خیر گفت: در حال حاضر مالزی برنامهای برای ورود مسافران بینالمللی ندارد، باید مطالعات تطبیقی درباره واکسنی که در مالزی زده میشود با واکسن ایرانی انجام شود تا به نتایج مطلوبی برسد همانطور که در کشورهای دیگر در حال انجام است، مقامات مالزی مشکلی برای جذب گردشگر ندارند اما واکسنی که تزریق میشود باید مورد تأیید سازمان بهداشت جهانی باشد چون فعلاً اطلاعاتی درباره واکسن ایرانی نداریم. کاردار سفارت مالزی در ایران افزود: طبق سیاست مالزی افرادی که از ایران به مالزی سفر میکنند باید پس از کسب مجوز در هتلهای مورد نظر، حداقل ۱۴ روز در قرنطینه باشند. این افراد در حال حاضر تنها تجار ایرانی هستند. محد نظام بن حلیمی گفت: ایران و مالزی همکاری خوبی تا قبل از شیوع کرونا داشتند و ایرانیهای زیادی به این کشور سفر میکردند بعد از پاندمی کشور مالزی کمپین wemissyou را ایجاد کرد تا بعد از باز شدن مرزها، جاذبههای گردشگری این کشور را با تاکید بر خاطرات مسافران از اماکن فوقالعاده مالزی معرفی کند. وی گفت: در حال حاضر مرزهای کشور مالزی به روی گردشگران بینالمللی بسته است، بر اساس آخرین اعلامیه دولت مالزی برنامهای حاوی ۴ مرحله بهبودی و ترمیم ناشی از ویروس اجرا خواهد شد. پیش بینی ما این است که بازگشایی مجدد اقتصادی تا آخر سال جاری اتفاق بیفتد. پس از آن مالزی مرزها را به روی کشورها باز میکند. در صورتی که مرزها در سال ۲۰۲۱ بازگشایی شوند گردشگری مالزی برنامههایی برای ایرانیها خواهد داشت. کاردار سفارت مالزی در ایران تصریح کرد: مالزی تحریمهایی که به ایران وارد شده را قابل قبول نمیداند و امیدوار است این روابط بهتر شود. ایران دستاوردهای بالایی در حوزه پزشکی به دست آورده و مؤسسات مربوطه در مالزی آمادگی دارند در این باره ارتباطات خود را گسترش دهند.
ایجاد شده: 1/تیر/1400 آخرین ویرایش: 1/تیر/1400 اخبار داخلی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز و به نقل از گاردین، بسیاری از افراد استدلال میکنند که گذرنامههای کووید ـ تأییدیههایی که نشان میدهد آیا کسی واکسن زده یا نتیجه تست کرونایش منفی بوده یا به کووید ایمنی دارد ـ راهگشا نیست. ما در آخرین گزارشی که در انجمن سلطنتی لندن منتشر کردهایم، نتیجه گرفتهایم که این گذرنامهها در بعضی موارد میتوانند راهحل معقولی باشند اما فقط اگر با معیارهای مشخصی منطبق باشند. اصل مطلب این است که این گذرنامهها چطور و کجا به کار روند. در مورد سفرهای بینالمللی، که زیرساختهای تست کووید و سیستم «کارت زرد» در حال حاضر به راه افتاده است، گذرنامه کووید اقدامی منطقی به نظر میرسد. دولت بریتانیا نیز گذرنامه کووید را دستکم برای گردهماییهای بزرگ مثل مسابقات ورزشی در دستور کار قرار داده است. اوایل ماه آوریل امسال، وقتی تیم ورزشی «تگزاس رنجرز» در استادیوم بیسبالی که تمام بلیتهایش فروخته شده بود بازی میکرد، ما نگاهی انداختیم به اینکه وقتی درهای استادیومها بدون محدودیت باز میشود چه اتفاقی میافتد: هیچ فاصلهگیری اجتماعیای انجام نشده بود و تعداد کمی از افراد ماسک زده بودند ـ همه این اتفاقات هم در زمانی رخ میداد که ابتلاها اوج گرفته بود و فقط گروه کمی از جمعیت کشور دوز دوم واکسن را دریافت کرده بودند. گذرنامه کووید وقتی میتواند در رویدادهای بزرگ به کار بیاید که در کنار سایر اقدامات همچون تهویه هوا و فاصلهگیری اجتماعی و تست ابتلا و سیستم رهگیری مبتلایان انجام شود. اما در این صورت هم باید معیارهای مشخص ایمنی و ابتلا در مورد آن لحاظ شود. برای اینکه نشان بدهیم آیا کسی به کووید مبتلاست چهار راه وجود دارد: تأییدیه واکسیناسیون یا نتیجه تست PCR، تست تشخیص سریع LFT یا تست آنتیبادی است. ما در گزارشمان نتیجه گرفتیم که فقط تأییدیه واکسیناسیون یا نتیجه تست PCR میتواند معیار مناسبی برای صدور گذرنامه کووید باشد. دلیلش این است که تستهای آنتیبادی معیار معتبری برای ابتلا نیست و تست LFT برای تشخیص ابتلا در افرادی که مبتلا هستند اما میزان کمی از ویروس در بدنشان هست مؤثر نیست. این تست دوم بهخصوص زمانی میتواند نامعتبر باشد که توسط یک متخصص گرفته نشده باشد. دولت بهدرستی خطقرمزهایی را برای خود در نظر گرفته است. تأییدیه واکسن هیچوقت برای خدمات اساسی مثل سوپرمارکتها و حملونقل لازم نیست. ولی ورود به درگاههای غیرضروری ازجمله رستورانها و کافهها جایی است که این معیار را باید در نظر گرفت. نخستوزیر بریتانیا اخیراً گفته است که دیوارهای بین مردم در کسبوکارهای برچیده خواهد شد بدون اینکه بگوید کجا گذرنامههای سلامتی لازم خواهد بود. اما صاحبان کسبوکارها ممکن است احساس کنند حکومت در عوض اینکه دیوارها را بردارد، دارد خودش را بهجای دیوارها مینشاند. هیئت وزیران ممکن است بخشی از مسئولیت اجرای گذرنامه کووید را بر عهده برخی از کسبوکارها بیندازند ولی این کار در مسایل حقوقی و اخلاقی گیر خواهد کرد. برای نمونه، کمیسیون فرصتهای برابر اشتغال در آمریکا اخیراً به کسبوکارها اطلاع داده است که اگر کارمند یا کارگری نتواند بهعلت معلولیت یا عقاید مذهبی واکسن بزند و کسبوکار قادر نباشد اقدام بیشتری برای او بکند، از نظر قانونی مجاز است که آنها را از مجموعه نیروهای کار خود کنار بگذارد. اینها فقط چند مورد از مواردی است که گذرنامههای کووید با آن روبهرو خواهند شد. ضروری است اطمینان حاصل شود از اینکه گذرنامه کووید نابرابری را ایجاد نمیکند یا آن را وخیمتر نمیسازد، بهویژه در بین کسانی که شاید برای تستدادن یا واکسیناسیون تعلل میکنند. این گذرنامهها سؤالاتی را نیز از فناوریای که به کار میبرند و ابعاد دادهای که جمع میکنند به وجود میآورند. آیا این گذرنامهها در امتداد ابزارهای مختلف و اپلیکیشن وزارت بهداشت کار میکنند؟ چطور میشود از جعل گذرنامه کووید جلوگیری کرد؟ و این گذرنامهها چطور میتوانند تضمین کنند که دادههای افراد امن میماند؟ دولت نیز باید روشن سازد که آیا مایل است این گذرنامهها طلیعه تولد نظام بهداشت دیجیتال باشد یا اینکه مثل آنچه در کشورهایی مثل دانمارک اعمال شده، تأییدیههای کووید فقط گذرنامههایی است که بهزودی اطلاعات آن پاک خواهد شد. همه اینها سؤالاتی است که بهروشنی باید به آنها پاسخ داده شود. تأییدیههای کووید میتواند به اطمینان جوامع از سلامتی مردم بیفزاید اما فقط وقتی که آنها معیارهای لازم را رعایت کرده باشند. دو نوع گذرنامه واکسیناسیون ویروس کرونا در بریتانیا اولین کمپین ایمنسازی دستهجمعی در جهان برای محافظت در برابر کووید ـ 19 با استفاده از واکسنهایی است که در پاسخ به دنیاگیری کووید-۱۹ در بریتانیا ساخته شدهاست. واکسیناسیون از ۸ دسامبر ۲۰۲۰ آغاز شد. این دو واکسن که در حال حاضر استفاده میشود با مشارکت فایزر و بیوانتک (واکسن فایزر ـ بیوانتک) و دانشگاه آکسفورد و آسترازنکا (واکسن آکسفورد ـ آسترازنکا) ساخته شده است. سومین مورد تأیید شده اما هنوز اجرایی نشده توسط مدرنا (واکسن مدرنا) ساخته شد. تا تاریخ ۷ فوریه ۲۰۲۱، پنج واکسن دیگر کووید ـ 19 بهسفارش این برنامه در مراحل مختلف توسعه وجود دارد. در این برنامه براساس سن، مرحله یک از عرضه آسیبپذیرترین افراد است. دریافت دوزهای دوم به تأخیر انداخته شد تا افراد بیشتری بتوانند اولین دوز خود را دریافت کنند. هدف برای دادن هر دوز به ۱۵ میلیون نفر در چهار گروه اولویت اول تا اواسط فوریه ۲۰۲۱ اعلام شد و در ۱۴ فوریه این امر محقق شد. تا ۱۵ آوریل به پنج گروه بعدی واکسن داده شد، به این معنی که در آن زمان ۳۲ میلیون دوز تجویز شد. محل واکسیناسیون شامل اقدامات پزشک عمومی، خانههای مراقبت و داروخانهها و همچنین بیمارستانها است. باید گفت که دولت در بحث درباره اینکه در این همهمه کووید چه چیزی خوب است یا نه، گذرنامه سلامتی یا گذرنامه واکسن را هم در مقام یک راهکار ارایه کرده و بحث درباره آن بالا گرفته است. طبیعی است که مثل هر بحث دیگری، بخشی از مردم با آن موافقاند و برخی مخالفاند. تأییدیههایی که به مردم اجازه میدهد وارد مکانهای شلوغی شوند که احتمال ابتلای آنها به کووید زیاد است، میتواند به دو صورت صادر شود: گذرنامه کووید که نشان میدهد نتیجه تست اخیر کرونای فرد چه بوده و گذرنامه واکسن که نشان میدهد فرد واکسن زده است. بیاییم روی گدرنامه واکسن متمرکز شویم. اول یک تمایز اساسی را در نظر بگیریم: یک دنیا تفاوت هست بین نیاز به واکسنی که برای فعالیتهایی که بهنظر اساسی نمیآیند زده میشود و نیاز به واکسنی که برای انجام فعالیتهای روزمره لازم و اساسی است. در مورد اول، واکسیناسیون یک امر انتخابی است اما در مورد دوم، واکسن زدن یک اقدام بهشدت واجب است. وقتی افراد میبینند که واکسن یک امر ضروری برای انجام فعالیتهیا اجتماعی روزمره است (رفتن به کافه، یا حتی رفتن به سر کار) دو پیامد برایشان پیش میآید: آنهایی که واکسن نمیزنند، عملاً از جامعه حذف میشوند. آنها این حذف اجباری از جامعه را به این چشم میبینند که دارند کنترل میشوند و مجبورشان میکنند که واکسن بزنند. واکسیناسیون میتواند کاری قلمداد شود که توسط مردم و برای مردم انجام میشود. در عوض، واکسن میتواند چیزی باشد که از یک نهاد خارجی بر مردم تحمیل میشود ـ و بنابراین مقامات سیاسی و همچنین بهداشتی با انجام آن و در چشم مردم در نقش یک «دیگری» ظاهر شوند. تمام این مسایل میتواند در مردم خشم ایجاد کند و مردم را به این نقطه برساند که با نرفتن زیر بار واکسن دوباره استقلال و خودمختاریشان را به دست آورند. این خودش به اندازه کافی بد است ولی وقتی که مثل یک شکاف بین افرادی که واکسن زدهاند و آنهایی که واکسن نزدهاند رفتار کند، سنگ مشکلات در چاهی میافتد که بیرونآوردن آن کار بسیار دشواری خواهد بود. این شکاف هم تصادفی نیست: بهروشنی نمودار شکاف اجتماعی موجود است. در بریتانیا، کسانی که رابطه بدتری با مقامات دارند، نرخ واکسیناسیون کمتری هم دارند. افزایش فقر رابطه محکمی با کاهش واکسیناسیون دارد. اقلیتهای قومی، بهخصوص سیاهپوستان، نگرانیهای بیشتری بابت واکسنهای کووید دارند. آنها تجربه تاریخی دردناکی که داشتهاند، باید متقاعد شوند که واکسن بهنفع آنها و برای رفاه و سلامتی آنها عرضه شده است، نه برای کنترل آنها. گذرنامههای سلامتی میتواند اهمیت واکسن را تحتالشعاع قرار دهد و نگرانیهایی را به وجود بیاورد که اقلیتهای قومی براساس تجربه تاریخی خود در زدن آن تأمل و تعلل کنند. آنها همچنین روایت افراد هوادار جنبشهای ضد واکسن را پیش میبرند، جنبشهایی که هوادارانشان میگویند در واکسیناسیون بیش از آنکه سلامتی مطرح باشد، بحث کنترل افراد اهمیت دارد. زدن واکسن توسط اکثریت جامعه یک امر مهم و حیاتی است و برای اینکه بیماری کنترل شود باید بخش اعظمی از مردم آن را زده باشند اما چنین روایتهایی از واکسن که تعداد چشمگیری از افراد را بدبین میکند و از سیاستهای رسمی دور میکند، باعث میشود خیلی از آنها در مقابل واکسن زدن مقاومت یا تعلل کنند و در نتیجه فوریت درمان بیماری با واکسن تحت تأثیر قرار بگیرد. بیعدالتی در واکسیناسیون بهاضافه گذرنامه واکسن به نژادپرستی واکسن تعبیر میشود. به همین علت است که ما باید فوراً کیتهای این گذرنامههای واکسن را کنار بگذاریم و در عوض، تجربیات سلامت عمومی که سالهاست به آن رسیدهایم: سلامت وابسته است به همکاری پایدار جامعه. گذرنامههای واکسن هم سلامت فیزیکی و هم سلامت جامعه ما را به خطر میاندازد.
ایجاد شده: 29/خرداد/1400 آخرین ویرایش: 29/خرداد/1400 اخبار خارجی
اصطلاح " بوتیک هتل " بیش از چهار دهه است که وارد بخش میهمان نوازی شده است؛ اما با تکامل صنعت گردشگری مفهوم و اهمیت این کلمه نیز تغییر کرده است. آنچه که به عنوان یک ترند بی نظیر آغاز شد، اکنون به یک جریان اصلی تبدیل شده است. سرمایه گذاران و کارآفرینان در ابتدا به بوتیک هتل ها به عنوان فرصتی برای تجارت نگاه می کردند، بدون اینکه مجبور به رقابت در صنعت اقامت باشند. اما بعد از آن شروع به سرمایه گذاری در بوتیک هتل ها به عنوان برندهای فرعی کردند تا سهم بازار را به دست بیاورند؛ زیرا این ترند به آرامی محبوب شد. بوتیک هتل ها که به طور معمول در مناطق شهری یافت می شوند (الزاما نه همیشه) ، امکانات منحصر به فرد و مجللی را برای میهمانان ارائه می دهند. اکنون ما هتل های بین المللی زنجیره ای زیادی داریم که برندهای بوتیک لوکس را برای به دست آوردن سهم بازار و سرمایه گذاری در رشد ایجاد می کنند. بخش قابل توجهی از این رشد را می توان به مخاطبانی نسبت داد که هتل های سبک زندگی و بوتیک را بر خلاف برندهای بزرگ و زنجیره های عظیم ترجیح می دهند. چرا که آنها به جای استاندارد سازی، برای یک تجربه و شخصی سازی بی نظیر ارزش قائل هستند. مسافر خسته دیگر به دنبال یک اتاق هتل ساده و معمولی نیست. برخی از مفاهیم کلیدی هتل های بوتیک و سبک زندگی که صنعت میهمان نوازی را تحت تأثیر قرار می دهند عبارتند از: مفهوم The "home away from home" "خانه خارج از خانه": ایده ایجاد احساس گرم و دنج، نوازش حواس با دکوراسیون زیبا که همزمان احساس در خانه بودن را ایجاد می کند. این ایده در هتل های گرم و دارای سبک مسکونی جا خوش کرده که با درجه بالایی از خدمات، دارای عملکردی کارآمد هستند. فضاهای اجتماعی: ساعات اجتماعی و تعاملات گاه به گاه بین میهمانان در بسیاری از هتل های بوتیک کاملاً معمول است. این فضا به جای اینکه صرفاً یک فضای کاربردی باشد، بر روند متفکرانه تری از طراحی که شامل لابی به عنوان یک مکان اجتماعی است، تأثیر گذاشته است. نخبگان اجتماعی: این مفهوم ربطی به طبقه و حضور و تعامل یک برند تجاری در شبکه های اجتماعی ندارد. میهمانان باید همانطور که در طول اقامت فیزیکی خود احساس راحتی می کنند، با نام تجاری آنلاین نیز احساس راحتی کنند. محلی سازی: محلی بودن ممکن است یک ضرورت بازاریابی برای هتل های بوتیک باشد؛ زیرا ایجاد پیام تجاری منحصر به فرد برای آنها آسان تر از جنگیدن با نام های بزرگ است. اما این به زودی آگاهی مخاطبان را برای کاوش در سرزمین های جدید، فرهنگ ها، غذاها و موضوعات جدید جلب می کند. بوتیک هتل ها بایستی هویت متمایز خود را حفظ کنند و همچنین بر روی تجربه های فراموش نشدنی و غوطه وری در فرهنگ محلی تمرکز داشته باشند. تجربه طراحی امضا: دیگر دوره ی عدم اصالت و نداشتن تمایز نسبت به رقبا به سر رسیده است. دکوراسیون کلید اصلی است. بنابراین، طرح های جالب و با تأثیر بالا اکنون برای همه هتل ها به ضرورت تبدیل شده است. این مفهوم از آنجا که در طراحی و معماری هتل های آینده بسیار مهم است از اهمیت بیشتری برخوردار می باشد. همانطور که اکنون کارشناسان اشاره کرده اند، طرح های منحصر به فرد دیگر قدرت هتل های بوتیک نیست، به طور معمول یک مضمون شیک و روحیه آمیز به مرحله مفهوم می رود. بسیاری از هتل ها حتی برند های بزرگ، این استراتژی را اتخاذ می کنند تا در میان جمعیتی که تأثیر فزاینده هتل های بوتیک بر صنعت میهمان نوازی را نشان می دهد، برجسته شوند. " الهام محمدی " فعال گردشگری
ایجاد شده: 28/خرداد/1400 آخرین ویرایش: 28/خرداد/1400 مقالات و یادداشت ها