نتایج جستجو...
نخستین هواپیمای الکتریکی لوکس برای تحول صنعت حمل‌ونقل آماده می‌شود

نخستین هواپیمای الکتریکی لوکس برای تحول صنعت حمل‌ونقل آماده می‌شود

به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز، اگرچه استفاده از پیشرانه‌های الکتریکی در هواپیماها هنوز در مرحله‌ی طراحی است اما هواپیمای لوکس آلیس می‌خواهد بازی را تغییر دهد و پیشرفت سریعی را در این زمینه رقم بزند. «آلیس» (Alice) نخستین هواپیمای لوکس حمل‌ونقل کوتاه برقی جهان لقب گرفته است. این نخستین هواپیمای شرکت «ای‌وییشن» (Eviation) است و عرضه‌ی آن برای سال ۲۰۲۴ تخمین زده شده است. این شرکت امیدوار است که آلیس امسال و پیش از صدور گواهینامه‌ها در سال ۲۰۲۳ نخستین پروازهای آزمایشی خود را انجام دهد. این هواگرد سال‌هاست که در چند طراحی متفاوت قرار گرفته و یکی از معدود پروژه‌های این حوزه است که هم به‌یادماندنی و هم امیدوارکننده است. آلیس از نظر طراحی یک هواپیمای مسافربری عادی است، بنابراین یک هواگرد عمودپرواز الکتریکی (eVTOL) محسوب نمی‌شود اما برای مسافت‌های کوتاه طراحی شده و در عین حال بسیار زیبا و لوکس است. پروژه‌ی آلیس که نخستین بار در سال ۲۰۱۷ اعلام شد، کم‌کم برای پرواز در آسمان آماده می‌شود. نمونه‌ی اولیه‌ی این هواپیما در سال ۲۰۱۹ تولید و رونمایی شد اما در سال ۲۰۲۰ در آتش سوخت. سپس در نمایشگاه هوایی پاریس یک نمونه‌ی ثابت به نمایش درآمد و اگر همه‌گیری کرونا در سال ۲۰۲۰ نبود، این هواپیما پروازهای آزمایشی خود را آغاز می‌کرد. در سال گذشته این شرکت برای جذب سرمایه‌گذاران و مشتریان تلاش می‌کرد. گرایش به چنین هواپیمایی معقولانه بالاست. تا اکتبر ۲۰۱۹، ای‌وییشن سفارش بیش از ۱۵۰ فروند را تنها از دو شرکت دریافت کرده است. با توجه به اینکه هر یک حدود ۴ میلیون دلار فروخته می‌شود، درآمد نقدی بالایی برای شرکت به همراه دارد. این شرکت در ابتدا برای ساخت دو نسخه از آلیس برنامه‌ریزی کرده بود؛ یک نسخه‌ی بدون فشار و طبیعتا ارزان‌تر برای استفاده به‌عنوان تاکسی هوایی و یک مدل تحت فشار که برای پروازهای طولانی‌مدت درنظر گرفته شده بود. اما اکنون فقط یک مدل تحت فشار در حال توسعه است. این وسیله‌ی نقلیه می‌تواند حداکثر ۹ مسافر و ۲ خلبان داشته باشد و نوید پروازی جذاب، بی‌نظر و بدون سروصدا را تا مسافت ۸۱۴ کیلومتری می‌دهد. بدین ترتیب برد آلیس زیاد نیست و به همین دلیل به عنوان یک هواپیمای جابه‌جایی کوتاه درنظر گرفته شده است. آلیس توسط سه واحد پیشرانه‌ی الکتریکی Magni250s مگنیکس (Magnix) با ۳۷۵ اسب بخار قدرت حرکت می‌کند که دو پره را در نوک هر بال و یکی در دم به حرکت درمی‌آورند. نیروی این موتورها به کمک مجموعه‌ی باتری لیتیوم-یون ۸۲۰ کیلووات ساعت تأمین می‌شود که با ۳۷۲۰ کیلوگرم، ۶۰ درصد از کل محموله‌ی هواپیما را تشکیل می‌دهد. باتری‌ها برای ۱۰۰۰ چرخه‌ی پروازی یا ۳۰۰۰ ساعت پرواز طراحی شده‌اند. ای‌وییشن تخمین می‌زند که برای هر ساعت پرواز، آلیس باید با استفاده از وسیله‌ی شارژرهای سیار مانند سوخت‌رسان‌های هواپیما، حدود ۳۰ دقیقه شارژ شود. این هواپیما می‌تواند با سرعت ۴۰۷ کیلومتر بر ساعت پرواز کند و موتورهای الکتریکی به دلیل سروصدای کمتر و نداشتن پسماند گازهای گلخانه‌ای، تجربه‌ی یک سفر هوایی دلپذیر را فراهم می‌کنند. برای هر چه بیشتر کم کردن وزن، آلیس از مواد کامپوزیتی ساخته شده است. این پرنده‌ی شیک ابتدا در آمریکا و اروپا عرضه خواهد شد و همان‌طور که بیان شد، تخمین زده می‌شود که تحویل آن از سال ۲۰۲۴ با قیمت حدود ۴ میلیون دلار آغاز شود. این‌طور که ای‌وییشن می‌گوید: «آلیس هواپیمای خوبی نیست که آن را الکتریکی کرده‌ایم، بلکه هواپیمای خوبی است چون الکتریکی است.» باید دید با گسترش تولیدات در زمینه‌ی هواگردهای شهری، یک هواپیمای لوکس کوچک چقدر می‌تواند مشتریان را برای سفرهای کوتاه جذب کند.

ایجاد شده: 27/اردیبهشت/1400       آخرین ویرایش: 27/اردیبهشت/1400     اخبار خارجی
نظم جدید در بازار توریسم

نظم جدید در بازار توریسم

واکسیناسیون همگانی، کلید باز شدن قفل درهای کشورها به روی گردشگران است و به‌نظر می‌‌رسد گام‌های ابتدایی آن در برخی کشورهای جهان نیز برداشته شده است، نمونه آن در انگلیس که نزدیک به ۶۰ درصد واکسن کرونا را دریافت کرده و سفر به ۱۰ کشور برایشان مجاز شده است. به گزارش هتل نیوز و به نقل از دنیای اقتصاد؛ اما آیا گردشگری در دوران پساکرونا دارای همان مولفه‌های گردشگری پیش از شروع پاندمی است یا توریست‌ها سلایق‌شان تفاوت پیدا کرده است؟ به عنوان مثال اگر پیش‌تر سفر به فرانسه با بازدید از برج ایفل،‌ سفر به آمریکا با دیدن مجسمه آزادی یا سفر به ایران با قدم زدن در میدان نقش جهان پرجاذبه بود، همچنان گردشگران براساس همین جاذبه‌ها دست به انتخاب مقصد می‌زنند یا سلیقه سفر آنها تغییر پیدا کرده است؟ به گفته کارشناسان تجربه پاندمی و قرنطینه، تغییراتی در سبک سفر گردشگران به همراه داشته و از این روست که سیاستگذاران این صنعت ضمن بررسی علایق گردشگران به‌دنبال راه‌های جدید جذب گردشگر هستند. در همین راستا برندسازی دوباره در این صنعت درحال شکل گرفتن است و هر کدام از کشورها می‌کوشند در کنار جاذبه‌های گذشته،‌ مقاصد جدیدی را معرفی کنند تا سهم بیشتری از بازار گردشگری که درحال بلند شدن از زیر بار کرونا است داشته باشند. ایجاد و ساخت برند تجاری برای هر مقصد گردشگری یکی از مهم‌ترین اقدامات برای پساکرونا است و درحال‌حاضر نجات گردشگری در گرو پذیرش تغییر است و «برتری در گردشگری» بهترین دستورالعمل اقتصادی برای پساکرونا است.عملکردها برای دستیابی به اصول برتری در گردشگری یک امر ضروری و مسلم است. در واقع برتری در گردشگری بهترین رویکرد پساکرونا جهت ایجاد امید اقتصادی برای بسیاری از مقاصد در سراسر جهان و یک قطعیت برای حفظ بهبودی اقتصاد پایدار است.شورای جهانی سفر و گردشگری در تحقیقات خود درباره آسیب‌های پاندمی کرونا بر گردشگری نشان داد که بازار گردشگری جهان خسارت حدود ۵/ ۴ تریلیون دلاری متحمل شده است تا در سال ۲۰۲۰ سهم آن در اقتصاد جهانی به ۷/ ۴ درصد برسد. در واقع سهم گردشگری در تولید ناخالص داخلی در سال ۲۰۲۰ در مقایسه با مدت مشابه آن در سال ۲۰۱۹ تقریبا نصف شده و این درحالی است که اقتصاد جهانی در سال ۲۰۲۰ تنها کاهش ۷/ ۳ درصدی را تجربه کرده بود. همه‌گیری کرونا درس‌های بسیاری را به مقاصد گردشگری و مشاغل آموخته است که مهم‌ترین آن نیاز به بازآفرینی مجدد این بخش است که برای توجه مجدد بازار جهانی به این بازار نیازمند ارائه و انجام اقداماتی لازم و ضروری است. شیوع کرونا، بسیاری از افراد را مجبور به نوآوری و تکمیل آخرین فناوری‌ها با استفاده از پیشرفته‌ترین سیستم‌های عامل دیجیتالی کرده است. با توجه به تحولات عمده جدید انتظار می‌رود که شرایط سخت اقتصادی تا حدودی مهار شود؛ زیرا برخی از کشورهای کوچک و وابسته به بازار گردشگری در دریای کارائیب و آمریکای مرکزی با بیشترین تاثیر از رکود اقتصادی مواجه شدند. کاستاریکا در سال ۲۰۲۰ با کاهش ۴۸ درصدی درآمد گردشگری روبه‌رو شد که نشان‌دهنده کاهش ۱/ ۲ درصدی تولید ناخالص داخلی این کشور است. رکود اقتصادی ناشی از کووید-۱۹ واقعیت تلخی است که هر مقصد گردشگری در سراسر جهان با آن مواجه است. پیش از همه‌گیری، بازار گردشگری جهانی به طرز باورنکردنی رقابتی بود و این خود چالشی دیگر برای به‌کارگیری استراتژی‌های تازه، محکم و اساسی است که تنها می‌تواند با ایجاد تغییر ذهنیت قدیمی، تغییر پارادایم و تمایل به انجام کارهای متفاوت تحقق یابد. مهم‌ترین و بهترین اقدام در جهت بازآفرینی مجدد گردشگری ایجاد برندسازی مقصد است تا تجارت گردشگری به برتری جدیدی در جهان دست یابد. با توجه به گفته ارسطو که «برتری هرگز تصادفی نیست بلکه نتیجه هدف والا، تلاش صادقانه و اجرای هوشمندانه است و انتخاب، نه شانس، سرنوشت شما را تعیین می‌کند» برتری در گردشگری دستورالعمل ضروری برای پساکرونا است که هر مقصد گردشگری باید آن را تایید کند. رسیدن به برتری در گردشگری فراتر از یک انتظار باید به‌عنوان یک ذهنیت و هدف اصلی ساخته شود که این امر یک اصل تغییرناپذیر مبتنی بر استانداردهای اخلاقی است که باعث جدا شدن مقصد گردشگری از رقابت می‌شود. در واقع این امر تنها با اتحاد بین تمامی فعالان این بخش با توجه به ارزش‌های هر جامعه تحقق می‌یابد. بنابراین تمامی مقاصد گردشگری جهان باید اقدام به ایجاد برندسازی مقصد کرده و خود را برای چالش‌های پساکرونا آماده کنند. برندسازی مقصد ابزار قدرتمندی برای هدفمند کردن و بازآفرینی است که با آموزش و تمرین ایجاد می‌شود؛ زیرا بدون ساختن یک برند تجاری برای مقصد توریستی هیچ‌گونه «برتری در جهانگردی» ایجاد نمی‌شود. ساخت برند تجاری پس از کرونا، نیازمند آمادگی جامعه هدف برای تحقق این مقصود است. این امر مستلزم تمرکز بر آماده‌سازی و آموزش همه افراد محلی، ساکنان و کارمندان در یک جامعه است که نه‌تنها بازیابی مجدد گردشگری را تجربه می‌کنند بلکه به برتری این بخش دست می‌یابند. بنابراین رفتارها و عملکردهای مردم محلی بخش جزئی از ایجاد برند تجاری مقصد است. از این رو، جوامع نیاز فوری به آموزش و تجهیز جامعه در همه سطوح دارند که این امر با ارزیابی خود و تغییر شکل ارزش‌های شخصی و اجتماعی آغاز می‌شود. این موارد، فضا و زمان را برای هر مقصد گردشگری در سراسر جهان فراهم می‌کند تا با نام تجاری کشور همسو باشد. همچنین این فرصت را برای هر مقصد گردشگری فراهم می‌کند تا به معرفی خود و پتانسیل‌های مقصد بپردازد. به عبارت دیگر، شرایط را برای فعالان گردشگری تسهیل می‌کند تا هویتی برای مقصد خود بسازند که از این طریق بازار جهانی آنها را متمایز کند. در واقع برندسازی مقصد با توجه به شرایط موجود، شرط لازم برای مقاصد گردشگری برای بازگشت است و این شروعی برای بهبودی و حفظ رقابت است. قدرت برند تجاری در یک مقصد، مردم آن است؛ زیرا گردشگران بدون ارائه‌دهندگان خدمات نمی‌توانند تجربه خوبی از سفر به آن مقصد داشته باشند. با این حال برند مقصد گردشگری است که جذابیت را برای توریست و ارتباط او با مقصد ایجاد می‌کند. هیچ دستور خاصی برای ساختن یک برند تجاری مقصد در جهان وجود ندارد و این زمان‌بر است و نیاز به فعالیت تمامی جامعه دارد که یک روند پیچیده و پرزحمتی را طی می‌کند. تعهدپذیری مستمر افراد با انگیزه بالا ضروری است که ساکنان محلی در یک جامعه باید در آن درگیر شوند. در راستای رسیدن به این هدف، باید به تمامی فعالان گردشگری و ساکنان محلی فرصت داده شود تا با آموزش و دانش‌پذیری به شناخت و درکی از مهارت‌های منحصربه‌فرد خود دست یابند اما پیش از آن دولت‌ها باید چشم‌انداز و هدف را برای مقصد ترسیم کرده و آن را برای فعالان مشخص کنند. اطلاعات مربوط به توسعه برند تجاری مقصد، از جمله اهمیت نقش شهروندان و تشویق آنها در رسیدن به اصول برتری گردشگری باید به فعالان ارائه شود.

ایجاد شده: 26/اردیبهشت/1400       آخرین ویرایش: 26/اردیبهشت/1400     اخبار خارجی
جایگزین جهانی سفرهای لوکس

جایگزین جهانی سفرهای لوکس

به گزارش هتل نیوز و به نقل از دنیای اقتصاد، با بالا رفتن تعدادکسانی که واکسن کرونا را دریافت کرده‌اند گردشگری عشایر می‌تواند به یکی از تورهای پرطرفدار به‌ویژه برای گردشگران خارجی که دوره‌ طولانی قرنطینه و دور بودن از فضاهای طبیعی را تجربه کرده‌اند بدل شود. گردشگران خارجی معمولا به‌‌دنبال دیدن جاذبه‌های یک منطقه در کوتاه‌ترین زمان ممکن برای مدیریت هزینه‌هایشان هستند، در مقابل برای آژانس‌ها یا راهنمایان گردشگری مهم است بتوانند مسافران‌شان را روزهای بیشتری در تور نگه دارند، آنها تلاش می‌کنند شهرها و جاذبه‌های بیشتری را در سفرشان بگنجانند. این درحالی است که برخی اقسام گردشگری به‌واسطه ماهیت خود در سفرهای نیم روزه،‌ یک روزه یا چند روزه خلاصه نمی‌شود و در آنها مسافر به‌واسطه داشتن تجربه متفاوت حاضر است با وجود دریافت کمترین امکانات، هزینه‌های بیشتری را هم تقبل کند. گردشگری عشایر یکی از این اقسام گردشگری است که معمولا تورهای آن برای یک هفته و بیشتر برنامه‌ریزی می‌شود. مخاطبان تورهای ورودی این شیوه از گردشگری معمولا توریست‌هایی هستند که دغدغه فرهنگی دارند و می‌خواهند تجربه زیستن در فرهنگ‌های متفاوت را داشته باشند و راهنمایان و آژانس‌ها معمولا با آنها کمترین مشکل و چالش را دارند. " علی چراغی " کارشناس پژوهشگر حوزه مردم‌نگاری و ایرانشناسی با اشاره به اینکه درحال‌حاضر در ایران موجی تحت عنوان گردشگری عشایر و بوم‌گردی راه افتاده است، می‌گوید: در گذشته گردشگران تمایل به حضور در تورها و سفرهای لوکس داشتند و در سال‌های اخیر ترجیح می‌دهند فضاهای متفاوتی از قبیل حضور در روستاها یا زندگی عشایری را تجربه کنند. او با اشاره به نکات مثبت و منفی این موج می‌افزاید: معمولا ما در تورهای گردشگری  کمترین مشکل را با گردشگران داریم زیرا معمولا مخاطبان خارجی این تورها انتظارات‌شان مناسب با خدماتی است که دریافت می‌کنند،‌ با این حال نیاز است در مواردی آموزش‌هایی به آنها درباره مسائل فرهنگی عشایر با توجه به تفاوت‌های فرهنگی داده شود. در موضوع گردشگری داخلی موضوع آموزش جدی‌تر است و در این زمینه باید اقداماتی انجام داد. این کارشناس گردشگری عشایر آموزش جامعه میزبان را از دیگر حلقه‌هایی می‌داند که باید تقویت شده تا چرخ گردشگری عشایر به خوبی بچرخد. چراغی در این باره می‌گوید: باید در این زمینه به حساسیت‌های فرهنگی توجه کرد،‌ تورها نباید به شکلی برگزار شوند که پس از مدتی فرهنگ عشایری دچار آسیب شود و سبک زندگی‌ آنها را تحت‌تاثیر خود قرار دهد.گردشگری عشایری قرار است به تقویت جوامع محلی و حفظ سنت‌ها کمک کند و این موضوعی است که باید راهنمایان و آژانس‌ها به آن توجه ویژه‌ای داشته باشند.  او درباره جذابیت‌های تورهای‌ عشایری عنوان می‌کند: هر فعالیتی در زندگی عشایر یک جاذبه است. زندگی آنها مبتنی بر دامداری است و در این سفر گردشگر درباره چرایی غلبه دام بر سایر اقسام معیشت،‌ مدت زمان چرای دام‌، قوانین چرا‌، نوع علوفه‌ و... اطلاعاتی کسب می‌کند. توریست ماجراجو با یک هفته زندگی با عشایر فرآیند تولید محصولاتی که آنها از شیر تهیه می‌کنند را از نزدیک می‌بیند، مشک زدن، تهیه کشک و... بخشی از این محصولات هستند. همچنین این تصور باطل که غذای اصلی عشایر گوشت است برایش از بین می‌رود و می‌بیند چطور آنها از این محصولات ثانویه به عنوان قوت اصلی بهره می‌گیرند.  چراغی از مشاهده مراحل تولید صنایع دستی به عنوان دیگر جاذبه گردشگری عشایر نام برده و اضافه می‌کند: صنایع دستی تنها وسایل تزئینی نیستند بلکه آنها دارای کارکردهای خود در زندگی عشایرند. علاوه بر آن ما جاذبه‌ای تحت عنوان فولکلور داریم، هر ایل قصه‌ها،‌ مثل‌ها و داستان‌های خود را دارند که اقیانوسی است و توریست به قدر بضاعت خود از آنها آگاه می‌شود. مراسم‌ها و آیین‌ها دیگر جاذبه‌‌هایی هستند که گردشگر با آنها در این سفرها آشنا می‌شود و این امکان را می‌یابد با توجه به زمان حضورش در یکی از‌آنها شرکت کند. در این مراسم‌ها لباس‌هایی که مردم به تن می‌کنند‌، نوع موسیقی و... می‌تواند تجربه‌ای متفاوت را برای گردشگر به همراه داشته باشد. این کارشناس گردشگری، کوچ و فرآیندهای مرتبط با آن را جاذبه دیگر یک تور عشایری می‌داند و ادامه می‌دهد: شیوه غذا درست کردن‌، پیاده و سوار کردن ابزار و وسایل زندگی،‌ آزاد کردن بره‌ها هنگام رسیدن گوسفندها و در کل سبک‌ زندگی مردمی که زندگی‌شان با یکجانشینی متفاوت است می‌تواند تور عشایری را نسبت به سایر تورها جذاب‌تر کند.دوران پاندمی و شیوع کرونا آیا فرصتی برای رونق گردشگری عشایر نیست؟ چراغی در این زمینه معتقد است باید با احتیاط برخورد کرد. عشایر به‌واسطه سبک زندگی‌شان و کمبود امکانات پزشکی آسیب‌پذیری بیشتری نسبت به دیگر اقشار دارند. از این رو صرف تست منفی کرونا با توجه به مدت زمان تست و انجام سفر نمی‌تواند قطعیتی از ناقل نبودن فرد داشته باشد. همین موضوع هم باعث واکنش‌های مختلف عشایر نسبت به گردشگران شده،‌ ممکن است افراد یک ایل کاملا پذیرا باشند و در مقابل برخی با احتیاط و سوءظن با مسافر برخورد کنند،‌ از این‌رو پیش از سفر باید به این موارد توجه کرد.بسیاری از مردم در کشورهای اروپایی واکسن را دریافت کرده‌اند که هر روز هم به تعدادشان افزوده می‌شود. چراغی معتقد است این گروه می‌توانند مشتریان تورهای گردشگری عشایر باشند،‌ کسانی که پس از گذراندن دوره پاندمی ترجیح می‌دهند به زندگی‌شان تجربه‌های متفاوت را اضافه کرده و یک تور عشایری می‌تواند این خواسته را به شکل کامل محقق کند.

ایجاد شده: 20/اردیبهشت/1400       آخرین ویرایش: 20/اردیبهشت/1400     اخبار داخلی
آشیانگردی

آشیانگردی

آشیانگردی معادلی برای واژۀ  Staycation  که برگرفته از دو واژۀ “stay” و “vacation”  در زبان انگلیسی است که در فارسی معادل »اقامت « و »تعطیلات « می باشد.  واقعیت این است هنوز واژه ای رسمی از سوی فرهنگستان برای این مفهوم مشخص نشده است. اخیرا بنده با مشارکت همکار و دوست عزیزم خانم دکتر مرضیه بختیاری در حال انجام پژوهشی در این حوزه هستیم که امیدوارم این پژوهش بتواند بینش های جدید و ارزشمندی برای صنعت گردشگری ایجاد نماید. از آنجا که نیاز داشتیم واژه ای معادل برای این مفهوم بیابیم از نظر خبرگان و اساتید این حوزه بهره مند شدیم .برای یافتن معادل مناسب برای این مفهوم از گروه «اندیشه سرا» ی دانشکده کارآفرینی دانشگاه تهران کمک گرفتیم. مفاهیمی همچون«گردشگری بومی، گردشگری محلی، نزدیک گردی، گردشگری نزدیک، مسافرت یک روزۀ داخلی، میهن گردی، پیراگردی ، گردشگری داخلی، سفر نمایی، خانه مانی، حوالی گردی و زادگاه گردی» پیشنهاد گردید که بنا به نظر ارزشمند پروفسور نظام الدین فقیه و تایید غالب فرهیختگان واژه » آشیانگردی« را معادل واژۀ  Staycation در نظر گرفته ایم. مفهوم «آشیانگردی» ، اولین بار در سال ۲۰۰۳ توسط تری مسی به کار برده شده و تعاریف و نامهای مختلفی برای آن موجود است؛ از جمله تعریف یساویچ در سال ۲۰۱۰ که آن را سفری حداقل با یک اقامت تفریحی شبانه در شعاع ۵۰ مایلی خانه معرفی نمود که البته محل زندگی فرد را نیز شامل میشود. در واقع هدف این نوع گردشگری آشنایی با محیط و فرهنگ پیرامون یک فرد در طول تعطیلات با استفاده از جاذبه های گردشگری موجود در محیط زندگی و فعالیتهای روزمرۀ وی به فعالیتهای آرامش بخش و تفریحی می باشد. این نوع گردشگری یک مفهوم نسبتاً ناشناخته است و کمتر در تحقیقات و مقالات دانشگاهی دیده شده است و می توان گفت هنوز وارد ادبیات داخلی ما نشده است. مثال هایی از فعالیت های آشیانگردی را نام ببرید : هر آنچه که فرد در سفرهای دور انجام می دهد در آشیانگردی هم صورت میپذیرد اما با این تفاوت که در محیط زندگی فرد شکل میگیرد. به طور کلی هر تغییر در فعالیت های روزمره که فرد با هدف کسب آرامش و تفریح انجام می دهد را شامل می شود مثلاً :  فاصله گرفتن از فضای مجازی و اخبار که به طور روزمره به آنها می پرداختید و تمرکز روی خود و افراد مهم در وزندگی گذران وقت در فضای باز و طبیعت اطراف  برنامه ریزی برای فعالیت ها و تمرینات ورزشی که همیشه انجام آنها را در سر داشته اید مانند پیاده روی دوچرخه سواری نرمش و ورزش در پارک  تجربه اردو و شب مانی در مکانی مناسب و تماشای ستارگان، اقامت در هتلها و اقامتگاههای اطراف محل زندگی رفتن به تئاتر جشنواره ها کنسرت های موسیقی و فعالیت های هنری و جذاب  فواید این مدل گردشگری و تفریحی چیست؟  مطالعات نشان داده حس لذت تفریح و رفاه (welbeing)  درافراد مورد آزمایش که کارمندانی بودند که آخر هفته را در منزل به استراحت و تفریح و فراغت از کار و مسئولیت سپری کردند،  تفاوت چندانی با سفر دور ندارد .  در آشیانگردی ، تفریح و تجدید قوا با صرف زمان و هزینه ی اندک می تواند کیفیت مطلوب و آرامش خاطر برای شهروندانیک منطقه به بار آورد و  از طرفی این مدل گردشگری با افزایش میزان تقاضا موجب توسعه و رونق صنعت گردشگری و کسب و کارهای وابسته به آن در منطقه می گردد. به عبارتی « جامعۀ محلی برای جامعۀ محلی». آیا آشیانگردی در بحران کرونا کارکردی داشته و هتل ها چه نقشی در این بین دارند؟ این سوال را من با مثالهایی از چند کشور و مقصدهای گردشگری پاسخ می دهم ؛ اسلوونی دولت اسلوونی با مشاوره کارشناسان و دانشمندان، کوپنهای اقامتگاهی را معرفی کرد که بر اساس آن، هر شهروند یک کوپن به ارزش ۲۰۰ یورو دریافت کرد. از طریق این طرح ، دولت ۳۵۰ میلیون یورو برای آشیانگردی به ساکنان یارانه پرداخت نمود. نتایج اولیه مثبت اعلام شد. در هفت هفتۀ  اول ، تقریباً ۱۵ ٪از کوپنها استفاده شد. نمایندگان صنعت گردشگری اسلوونی از این استراتژی راضی هستند چراکه در شرایط بحران کرونا پیش بینی می شد این صنعت با ۷۰ ٪افت برای سال ۲۰۲۰ مواجه باشد که با کاربرد این استراتژی این رقم به ۴۰ ٪رسید. سنگاپور نمونه ی دیگر، کشور سنگاپور است.مردم سنگاپور به شدت به تفریح و مسافرت علاقمندند در شرایط حال حاضر با توجه به بحران کرونا و بسته شدن مرزهای بین المللی، مردم جهت برآوردن نیاز خود به تفریح و گردش این سبک گردشگری را تجربه کردند.  در این طرح دولت و جامعه محلی با مشارکت، موجب رونق و بازگشایی ۶۵ تا ۷۰ درصد هتل ها شدند. بعلاوه در راستای این طرح ، فعالیتهای گوناگون مانند رستوران، جلسات یوگا، برنامه های پیوند خانوادگی، شنا، کلاسهای آشپزی، آبگرم و...از جانب هتلها برای خانواده ها فراهم گردید. هنگ کنگ در هنگ کنگ نیز دولت با کمک بخش خصوصی بازار تبلیغاتی خود را با ساخت چند ویدیوی جذاب با آهنگ های محبوب و با محوریت شهر و جاذبه های دیدنی و معرفی رستورانها و سرآشپزهای معروف انگیزۀ گردشهای محلی و آشیانگردی را ایجاد نمود. برای تشویق مردم به گردش محلی، بسته های تخفیف و حمایتهای مالی و ارائۀ کارتهای اقامت در نظر گرفته شد.  چین چین نیز در جزیره ماکائو برای مقابله با رکود ناشی از کووید۱۹،کارزار تبلیغاتی وسیع مشتریان محلی را هدف قرار داده است و تبلیغات محلی با محوریت گردشگری نوپای «تعطیلات و غذا» (foodcation) که البته بیشتر بر اقامت در هتلهای محل زندگی افراد تمرکز دارد، صورت پذیرفت. آشیانگردی در ایران را چگونه ارزیابی می کنید؟  بیراه نیست اگر بگوییم در فرهنگ ایرانی از دیرباز این نوع سفر و تفریح، با عنوان گردش وجود داشته است. همانطور که می دانیم محوریت مراسم و جشنهای ما از گذشته های دور (ملی و دینی)، منزل و طبیعت و پرداختن به خود و اطرافیان است. با داشتن این پیشینه و قرابت، و از سوی دیگر وجود پتانسیل های فراوان موجود در هر شهر ( تهران به تنهایی بیش از ۲۰۰۰ جاذبه دارد ) و منطقه ای،  قطعاً با برنامه ریزی های منسجم از سوی دولت ، شهرداری ها و صاحبان کسب و کارها، با رویکرد آشیانگردی، می توان رونق و شادابی را به شهرها و کسب و کارها آورده و هر منطقه را یک مقصد گردشگری برای مردم همان منطقه تعریف نمود. حتی پس از همه گیری کرونا با ابزار آشیانگردی  به عنوان یک استراتژی، برای رونق اقتصادی و توسعۀ عدالت اجتماعی گامی برداشت. ✍🏻 به قلم س. مفخمی  ▫️  کارشناس ارشد مدیریت جهانگردی دانشگاه تهران

ایجاد شده: 19/اردیبهشت/1400       آخرین ویرایش: 26/اردیبهشت/1400     مقالات و یادداشت ها
نقش خانه‌های مسافر در توسعه زیرساخت‌های اقامتی صنعت گردشگری ایران

نقش خانه‌های مسافر در توسعه زیرساخت‌های اقامتی صنعت گردشگری ایران

امروزه در کشور عزیزمان ایران، با توجه به توسعه تدریجی صنعت گردشگری و نیاز فوری به ایجاد واحدهای اقامتی از یک سو و همچنین توسعه گونه‌های مختلف سفر از سوی دیگر، از اوایل دهه نود خورشیدی (با توجه به نیاز به توسعه زیرساخت‌های گردشگری به‌ویژه اقامتی) واحدهای اقامتی جدیدی در حوزه خدمات اقامتی با نام «خانه کاشانه» معرفی شدند، ولی چون مبانی قانونی فعالیت آن‌ها به‌درستی تعریف نشده بود، فعالیت آن‌ها نتیجه مثبتی در راستای توسعه کیفی صنعت گردشگری در ایران در بر نداشت. با این وصف، با روی کار آمدن دولت یازدهم و با توجه به توسعه سریع صنعت گردشگری، برنامه‌ریزان گردشگری کشور در قالب طرح اصلاح آئین‌نامه تاسیسات گردشگری و به موجب ماده اول آیین نامه ایجاد، اصلاح، تکمیل، درجه‌بندی و نرخ‌گذاری تأسیسات گردشگری، مجموعه اقامتی جدیدی را تحت عنوان «خانه مسافر» به‌عنوان یکی از مصادیق تأسیسات گردشگری همچون هتل و مهمانپذیر و در چارچوب دستورالعمل شورای وزیران ایجاد کردند.  این مجموعه‌های جدید اقامتی براساس طرح مصوب هیئت وزیران، در تاریخ ۱۳۹۴/۶/۴ رسمیت یافته و فعالیت خود را براساس همین مصوبه تحت نظارت سازمان میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری (پیشین) آغاز کرده و در نهایت وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی متولی اصلی سامان‌دهی و مدیریت خانه مسافرها تعیین شد، لذا با ابلاغ مصوبه دولت توسط این وزارتخانه، ادارات میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی استان‌ها موظف به انتخاب مجریان استانی براساس ضوابط قانونی شده و این مجریان نیز تحت نظارت ادارات کل استان‌ها موظف به شناسایی و جمع‌آوری اطلاعات مربوط به خانه‌مسافرها در سراسر کشور هستند.  در یک نگاه کلی، خانه مسافر به واحدهای اقامتی با کاربری مسکونی و مالکیت خصوصی اطلاق می‌شود که براساس ویژگی‌های اقلیمی هر استان و در چارچوب یک دستورالعمل مجوز فعالیت خود را از وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی اخذ و در سه درجه مختلف براساس نوع خدمات دسته‌بندی شده و اقدام به پذیرش و اسکان گردشگر داخلی و خارجی می‌کنند. براساس دستورالعمل‌های ابلاغی انواع خانه‌های مسافر شامل: ویلا، آپارتمان، خانه و سوئیت است.  با توجه به این‌که صنعت گردشگری در کشورمان در چند سال اخیر رشد قابل توجهی داشته است نیاز به اماکن اقامتی هر روز بیشتر می‌شود. با این وصف اگر چه مجموعه‌های اقامتی تنها عامل جذب گردشگران به یک مقصد سفر نیستند، لکن نقش مهمی در افزایش ماندگاری گردشگر در مقاصد انتخابی سفردارند. فردی که به‌عنوان گردشگری وارد مقصدی می‌شود، بی‌شک در وهله اول مکانی را برای استراحت و اقامت انتخاب می‌کند، بنابراین مکان اقامت، هسته اصلی فعالیت‌های گردشگر در یک مقصد انتخابی سفر به شمار می‌رود و این در حالی است که این هسته اصلی، یعنی فرآیند انتخاب یک مجموعه اقامتی توسط گردشگر، بسته به سطح درآمد، تعداد افراد خانواده، موقعیت اجتماعی، هدف از سفر، شغل و حتی فرهنگ عمومی گردشگران متغیر است.  زمانی که هزینه اسکان در هتل برای گردشگران گران است یا گردشگران با کمبود تخت در این اماکن مواجه شوند برخی از آن‌ها مجبور به اقامت در مراکز غیرمجاز می‌شوند. از این رو زمانی که میزان این مراکز استاندارد با تنوع ارائه خدمات افزایش یابد دیگر شاهد بروز مشکلات در حوزه اقامت گردشگر در یک مقصد سفر نخواهیم بود. لازم به ذکر است که فعالیت غیرقانونی خانه‌های غیرمجاز به فعالین بخش گردشگری در حوزه اقامت، همواره آسیب وارد می‌کند.  براساس آمارهای ارائه شده ازسوی وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی، در سال ۱۳۹۷ و تا پیش از شیوع بیماری کرونا، بیش از ۳۷ درصد از گردشگران داخلی هنگام سفر در اقامتگاه‌های موقت (کمپ، کانکس و چادر) اقامت کرده‌اند و کمتر از ۵ درصد آن‌ها در هتل‌ها و اقامتگاه‌های رسمی اقامت داشته‌اند، لذا این آمار خود اثبات کننده ضرورت سامان‌دهی وضعیت اقامت گردشگران به ویژه استانداردسازی و قانونمند کردن وضعیت اقامت گردشگران در زمینه گردشگری داخلی است.  مزایای تأسیس خانه‌های مسافر درایران یکی از مهم‌ترین اهداف تشکیل خانه مسافر، جلوگیری از فعالیت واحدهای استیجاری غیرمجاز در شهرها و روستاها است که رزرو آن‌ها بیشتر توسط دلال‌ها و یا مشاورین املاک انجام می‌پذیرد. بررسی‌ها در این خصوص حاکی است فعالیت‌های سازماندهی نشده مردم محلی در حوزه اقامت گردشگران علاوه بر تضعیف حقوق گردشگر به صنعت گردشگری در مقاصد سفر نیز آسیب رسانده و باعث بروز مشکلات زیادی در زمینه امنیت مسافران داخلی و به ویژه خارجی و همچنین‌ احراز نشدن هویت گردشگران و همچنین صاحبان این‌گونه خانه‌ها و بروز انواع جرایم اجتماعی و فرهنگی شده که همین نکته منجر به‌ عدم اعتماد گردشگران و آسیب رسیدن جدی به ساختار گردشگری در مقاصد سفر می‌شود. با این وصف وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی در طرح خانه مسافر به دنبال بهبود و استانداردسازی عملکرد خانه‌های مسافر و همچنین با افزایش سطح آگاهی و علمی مدیران این واحدهای اقامتی به‌دنبال ارتقای نحوه خدمات‌رسانی به گردشگران است.  در یک نگاه کلی می‌توان گفت تاسیس خانه‌های مسافر دارای مزایای فراوانی است به گونه‌ای که که ساخت یک هتل از مرحله دریافت مجوز تا بهره‌برداری آن نیازمند صرف چندین سال زمان است، لذا ایجاد خانه‌های مسافر را باید فرصتی در راستای پاسخگویی به نیاز اقامتی گردشگران در کوتاه‌مدت دانست. همچنین تاسیس خانه‌های مسافر نقش مهمی در ارزان‌سازی سفر، ایجاد تنوع در اقامت گردشگران، حذف واحدهای اقامتی فاقد شرایط اسکان گردشگر و دسترسی آسان و الکترونیکی به انجام رزرو در واحدهای واجد شرایط دانست و همچنین برای گردشگرانی که تمایل به اقامت در خانه‌های شبیه محل سکونت خود دارند، ایجاد امنیت و آرامش خاطر خواهد داشت.  عمدتاً متقاضیان این‌گونه واحدهای اقامتی با گردشگرانی که اقامت در هتل‌ها را برمی‌گزینند، متفاوت‌اند. عده‌ای از مردم به‌دنبال اقامت راحت در منزل با امکانات مناسب هستند به ویژه گردشگرانی که در قالب خانواده و یا گروه‌های دوستی اقدام به سفر می‌کنند، در این‌گونه واحدهای اقامتی احساس آرامش و لذت بیشتری در هنگام سفر خواهند داشت.  از دیگر مزیت‌های خانه‌های مسافر می‌توان به ایام خاص سفر از جمله اعیاد مختلف مانند عید نوروز اشاره کرد. به گونه‌ای که در این ایام ظرفیت اکثر هتل‌ها و سایر مجموعه‌های اقامتی در مقاصد پر طرفدار گردشگری به سرعت تکمیل شده و این واحدها می‌توانند به‌صورت استاندارد به سایر گردشگران خدمات‌رسانی کنند. در عین حال اکثر خانه مسافرها قابلیت پذیرش تعداد بالایی از گردشگران را دارند، از این رو خانواده‌های پرجمعیت و یا گروه‌های دوستی که به‌صورت دست جمعی اقدام به سفر می‌کنند می‌توانند با هزینه کمتر و قیمت مناسب در یک مکان اقامت کنند.  با تمام این تفاصیل به‌نظر می‌رسد برخی نظرات و یا تصورات فعالان گردشگری مبنی بر این‌که خانه مسافرها در بازار اقامتی ایران تهدیدی برای هتل‌ها هستند قرین به صحت نبوده و هرگونه اقدام در راستای حذف آن‌ها از بازار رقابتی اقامت گردشگران، امری خطاست.  هم‌اکنون در بسیاری از شهرهای مهم کشور خانه‌های مسافر به‌صورت استاندارد آماده پذیرایی از گردشگران هستند. بنابراین پراکندگی خانه‌های مسافر در تمام نقاط مقاصد سفر همواره مزیت خوبی برای گردشگرانی است که برای امور مختلفی از جمله موارد درمانی و یا اداری به مقصدی سفر کرده و ترجیح می‌دهند محل اقامتشان نزدیک به محلی قرار گیرد که قرار است وقت عمده آن‌ها در سفر در آنجا صرف گردد. بدین گونه هزینه و وقت کمتری را برای جابجایی صرف خواهند کرد.

ایجاد شده: 19/اردیبهشت/1400       آخرین ویرایش: 19/اردیبهشت/1400     مقالات و یادداشت ها
محدودیت‌های صدور ویزای گردشگری ناکارآمد است

محدودیت‌های صدور ویزای گردشگری ناکارآمد است

به گزارش هتل نیوز و به نقل از ایسنا، " سیدمحسن حاجی‌سعید " رئیس کانون راهنمایان گردشگری کشور، اظهار کرد: ویروس کرونا در کشور شایع شده و صدور ویزا برای سفرهای گردشگری را تحت تاثیر قرار داده است اما متاسفانه همزمان، ویزای سفرهای درمانی، تجاری و سیاسی در حال صدور است و سفر از این طریق ادامه دارد. وی با بیان این که در زمینه‌های مختلفی مانند انتقال واکسن و مراودات سیاسی شاهد برقراری روابط بین المللی هستیم، تصریح کرد: این رفت و آمدها نشان می‌دهد که جلوگیری از انتشار ویروس با بستن شهرها و قرنطینه نمی‌تواند جوابگو باشد. این مسئول با اشاره به این که قرنطینه و محدودیت بیش از یک سال جوابگو نیست، گفت: هر بار گونه‌های متفاوتی از ویروس جهش یافته کرونا منتسب به ملیت‌های مختلف از جمله انگلیس، آفریقای جنوبی، برزیل و اخیراً هند در حال انتشار است و می‌بینیم که محدودیت‌های صدور ویزای گردشگری ناکارآمد بوده است. وی در تکمیل گفته ی خود تصریح کرد: نظارت بر سلامت افرادی که وارد کشور می‌شوند، غیراصولی است و ایران بلافاصله درگیر انواع جهش یافته ویروس می‌شود اما حال که در مدیریت ورود ویروس به کشور ناتوان هستیم، نباید فشار را بر روی اقشار و اصناف و صنعت گردشگری با تعطیلی‌های متوالی و عدم صدور صرفا ویزای گردشگری بیشتر کنیم. وی با بیان این که باید مردم نسبت به رعایت پروتکل‌های بهداشتی اقدام کنند، گفت: به نظر می‌رسد باید در منع تردد شبانه، قرنطینه هفتگی و بستن مرزهای استان‌ها بازیینی شود، هرچند لازم است گروه‌های مختلفی دور هم تحلیل کنند و با سنجیدن همه جوانب به نفع مردم اقدام کنند. این مسئول با اشاره به این که وزارت بهداشت متوجه خسارت اقتصادی و از بین رفتن مشاغل نیست، تصریح کرد: به نظر می‌رسد که این دستگاه، ساده‌ترین راهکار (قرنطینه) را به دولت تحمیل می‎کند و دولت نیز با ورود موجی از بیماری ناگزیر به تن دادن به این توصیه‌هاست. وی افزود: لازم است در تصمیمات ستاد کرونا نه فقط سلامت مردم بلکه اقتصاد کشور، تمام اقشار و مشاغل در نظر گرفته شوند تا از اسیب جبران ناپذیر به ساختار اقتصادی کشور جلوگیری شود. حاجی سعید مجددا به سیاست غلط صدور ویزاها اشاره کرد و گفت: اگر قرار بر تعطیلی است تمام انواع ویزا را ببندند و کشور را قرنطینه کنند، باید چیستی و پشتوانه فکری صدور انواع ویزا و منع صدور ویزای گردشگری واکاوی شود. وی با اشاره به الزماات و تعریف پروتکل‌هایی مانند تست کرونا، قرنطینه تا زمان مشخص شدن نتیجه تست و موارد دیگر گفت: اگر چنین الزاماتی برای سایر سفرها امکان دارد، پس میتواند برای گردشگری نیز امکان پذیر باشد و اگر مدیریت در این بخش ممکن نیست امکان آن برای سایر سفرها نیز نمی‌تواند وجود داشته باشد. این فعال گردشگری به بی برنامگی و مدیریت غیرتخصصی مسئولان سلامت کشور اشاره کرد و گفت: تعداد قابل توجهی از مردم دنیا واکسن زده‌اند، اما چرا ما در این باره برنامه نداریم و صرفا می‌خواهیم گردشگری را مقصر جلوه دهیم و سفر را عامل تهدید سلامت مردم می‌دانیم. وی با اشاره به این که در شیوع انواع کرونا باید با دقت و موشکافانه به دنبال مقصر اصلی باشیم، گفت: باید به مردم یاد بدهیم که قرار است با گونه‌‍های جدید و جهش یافته ویروس در سال‌های آتی مواجهه شوند و راهکار منطقی بدهیم نه این که بخواهیم آن‌ها را محدود کنیم چرا که در این صورت این نحوه مدیریت، به عنوان بدترین شیوه مدیریت در تاریخ ثبت خواهد شد. وی ادامه داد: در کشورهای در حال توسعه اطراف ما اقداماتی اساسی برای راه اندازی گردشگری رقم خورده که از اولویت دادن به فعالان گردشگری تا تزریق رایگان واکسن به گردشگران ورودی را شامل میشود. این مسئول در پایان خاطرنشان کرد: بر این اساس تزریق واکسن به اهالی گردشگری کشور باید در اولویت قرار گیرد، درغیر اینصورت باید بپذیریم که دولت شناختی از اقتصاد دنیای امروز و مراودات مالی حاصل از گردشگری ندارد و قطعا ایران در شروع دوباره گردشگری از دنیا عقب خواهد افتاد.

ایجاد شده: 13/اردیبهشت/1400       آخرین ویرایش: 13/اردیبهشت/1400     اخبار داخلی
گردشگری ارواح، جدال با روح‌ سرگردان و مقاصد تسخیر شده

گردشگری ارواح، جدال با روح‌ سرگردان و مقاصد تسخیر شده

به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز ، مرگ همواره با حسی از ترس همراه است. این حس حتّی به مکان‌ها و اتفاقات مرتبط با عامل ترس هم منتقل می‌شود. بنابراین وقتی حادثه‌ای تراژیک و مرگبار در نقطه‌ای اتفاق افتد، شما همان حسی را از محل رویداد می‌گیرید که از خود اتفاق. طبیعتاً انسان باید از عواملی که باعث ترس او است دوری کند، اما کسانی هم هستند که ترس مانعی برای آنها نیست و در نتیجه نوعی از گردشگری به وجود آمده که به آن گردشگری روح یا ارواح می‌گویند. در این نوع از سفر، مسافران سراغ مقاصدی می‌روند که مثلا هدف بمب‌گذاری یا حملات تروریستی بوده‌اند، یا افراد زیادی جان خود را در مقصد مورد بازدید از دست داده‌اند. هدف افراد از سفر به این مناطق متفاوت است، گاهی هدف ادای احترام به روح انسان‌هایی است که مرگ تراژیکی را تجربه کرده‌اند و گاهی برای آشنایی با تاریخ منطقه. مواجهه با مرگ، اشتیاقی خشونت‌بار تمایل برای قراردادن خودمان در موقعیت‌های مواجهه با مرگ، قدمتی بیش از دوران معاصر دارد. شاید نمی‌شد روی آن نام گردشگری سیاه یا زیرشاخه آن گردشگری روح را گذاشت، اما در آن زمان هم هدف از این ارتباط تفریحات بوده است. به‌علاوه، در دوران باستان، این توجه شکل بی‌ضررِ امروزی را نداشته و بسیار خشن‌تر و با استاندارهای امروزی غیراخلاقی‌تر بوده. مثلا نمونه‌های آن را در جنگ‌های گلادیاتورها می‌بینیم. زمانی که افراد باید برای زنده ماندن می‌جنگیدند، می‌کشتند یا کشته می‌شدند. یا مثلا زمانی که مردم با اشتیاق هر چه تمام‌تر برای مشاهده اعدام‌های عمومی جمع می‌شدند و حتی گاهی حاضر بودند بابت دیدن لحظه کشته شدن یک انسان وجهی پرداخت کنند. از قرن ۱۹ اما، شکل این توجه تغییر کرد. در این زمان شرکت‌هایی بودند که سفرهایی را به مقصد مناطق جنگ‌زده برگزار می‌کردند یا حتی سردخانه‌ها را به علاقه‌مندان نشان می‌دادند. به مرور سفرهایی به وجود آمد که دیگر مرگ مرکزیت آنها نبود. بله مرگ و تراژدی بخش مهمی از سفر بود اما تمرکز روی آن قرار نمی‌گرفت. با شکل گرفتن این تفکر است که گردشگری سیاه و بعدها به تبع آن گردشگری روح به وجود می‌آید. گردشگری سیاه و تجربه‌های تراژیک گردشگری سیاه با اینکه با مرگ ارتباط مستقیم دارد، اما بیشتر بر تجربیات انسان‌ها یا تراژدی‌هایی که اتفاق افتاده تمرکز می‌کند. به همین دلیل است که انواع مختلفی از مقاصد را شامل می‌شود، از زندان و اردوگاه‌های کار اجباری گرفته تا مناطق جنگ‌زده و گورستان. تعاریف مختلفی درباره این نوع از گردشگری هست. اما همه شاخه‌های گردشگری سیاه تراژیک و غمگین نیستند. انواعی از این نوع سفر هم وجود دارند که مفرح‌تر هستند، مثلا انواعی که بر مسائل ماورالطبیعه مانند روح‌ها تمرکز می‌کنند. گردشگری روح با اینکه گردشگری روح بخشی از گردشگری سیاه است، اما به هیچ وجه غم و سنگینی گردشگری سیاه را ندارد. این نوع از گردشگری حسی از ترس را در فرد بر می‌انگیزد. در همه فرهنگ‌ها، افسانه‌ها و اسطوره‌هایی هستند که می‌توانند تبدیل به گردشگری روح یا ماورالطبیعه شوند. مثلا افرادی را فرض کنید که به قصر کنت دراکولا، اشراف‌زاده خونخوار رومانیایی، سر می‌زنند. در این سفر هدف صرفا خوش‌گذرانی، هیجان و شاید اندکی ترس باشد. همه این تجربیات را در مقاصد دیگر مانند خانه‌های تسخیر شده، مقاصدی که به جادو و جادوگری شهرت دارند، یا مقاصدی که قبلا قتل در آنها رخ داده است هم تجربه می‌کنید. روز به روز، افراد بیشتری به این سبک از گردشگری تمایل پیدا می‌کنند و فرصت‌های بیشتری هم برای آن به وجود می‌آید، اما داستان از کجا شروع شد. زمانی که روح‌ها بخشی از صنعت گردشگری شدند با اینکه نمی‌توانیم تاریخ دقیقی را به عنوان شروع گردشگری روح یا ماورالطبیعه اعلام کنیم، اما با اطمینان می‌گوییم که انگلیسی‌ها در این زمینه پیش‌قدم هستند. اسکاتلند، تاریخی طولانی در خانه‌های تسخیر شده دارد و سفرهای این چنینی، چنان پرطرفدار شده که کمتر شهری را پیدا می‌کنید که مقصدی برای گردشگری ماورالطبیعه نداشته باشد. البته این طور نیست که مسافران واقعا توقع داشته باشند که در این خانه‌ها روح ببینند، اما در هر حال، احتمال آن کاملا رد نشده است. چه روح ببینید و چه نبینید، بازدید از این سایت‌ها می‌تواند جذاب باشد. گاهی انگیزه افراد بازدید از مکانی است که افراد زیادی راجع به آن حرف می‌زنند، گاهی علاقه به تاریخ است، چرا که بیشتر این مقاصد اهمیت تاریخی هم دارند و گاهی هم صرفا حس هیجانی است که در این مقاصد تجربه می‌کنند. حس ترسیدن به تنهایی جذاب است و خیلی‌ها از تجربه آن لذت می‌برند. درست مثل زمانی که در شهربازی هستیم یا وقتی فیلم ترسناک می‌بینیم. هیچ‌کس واقعا نمی‌داند ریشه این تمایل از کجاست. اما، بالارفتن تعداد فیلم‌های ترسناک به تنهایی، می‌تواند نشانی از این تمایل باشد. گردشگری روح یا تورهای روح‌گیری شاید فکر کنید گردشگری روح همان تور روح‌گیری در خانه‌های تسخیر شده است. اما اشتباه می‌کنید. در برنامه‌های روح‌گیری، شرکت‌کنندگان نقش فعال‌تری دارد و بیشتر با کل برنامه درگیر هستند. در حالیکه در گردشگری ماورالطبیعه، شرکت‌کنندگان بیشتر مشاهده‌گر هستند و کمتر در برنامه دخیل می‌شوند. در تورهای روح‌گیری به شرکت‌کنندگان ابزار مرتبط هم داده می‌شود که قرار است به آنها کمک کند راحت‌تر روح‌ها را پیدا کرده و با آنها ارتباط برقرار کنند. البته تمام این فعالیّت‌ها صرفا جنبه تفریح دارد و خطری متوجه کسی نیست. هر چند که متخصصینی هستند که دوره‌هایی درباره روح‌گیری برگزار کرده‌اند و درباره تاریخ و روش‌های مواجهه با روح‌ها صحبت می‌کنند. ساختمان تسخیرشده دوبلین در ایرلند، جزیره آلکاتراز و برج لندن، جزو محبوب‌ترین مقاصد گردشگری روح هستند. به‌علاوه، شهرهایی هم هستند که به دلیل تاریخچه تراژیک و گاه ترسناکشان، بازدیدکنندگان بسیاری را جذب می‌کنند. شهرهایی مانند کاراکوی در ترکیه که ساکنانش بعد از جنگ جهانی اول آن را رها کرده‌اند. شهر بلچیته در اسپانیا که یادگاری از جنگ‌های داخلی است. شهر اورادور سور گلان در فرانسه که آلمان‌ها تمام ۶۰۰ نفری که در آن زندگی می‌کردند را بی‌رحمانه قتل عام کردند. شهر کولمانسکوب در نامبیا که روزی یکی از مراکز استخراج جواهر در آفریقا بود و با تمام شدن ذخایر، ساکنانش آن را رها کردند و شهرهای سنت المو در کلورادو، پیرامیدن در شوروی و سنت لورا و هامبراستون در شیلی که درست مانند کولمانسکوب، معدن داشتند و با تمام شدن ذخایر، رها شدند.

ایجاد شده: 11/اردیبهشت/1400       آخرین ویرایش: 11/اردیبهشت/1400     اخبار خارجی
طرح نخستین شهر مریخی با ۲۵۰ هزار نفر شهروند

طرح نخستین شهر مریخی با ۲۵۰ هزار نفر شهروند

به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز ، در حالی که ساخته‌های رباتیک دست بشر مریخ را برای یافتن نشانه‌های حیات باستانی و بررسی و آزمون شرایط حیات کاوش می‌کنند، برنامه‌های سکونت انسان روی مریخ هم ابعاد تازه‌تری به خود می‌گیرد. در این زمینه به‌تازگی یک شرکت با نام «آبیبو» (ABIBOO) از طرح خود برای ساخت نخستین شهر مریخی رونمایی کرده است. شرکت معماری «آبیبو» طراحی کاملی از برنامه‌ی خود برای ساخت اولین شهر مریخی انجام داده است. نخستین شهرک بزرگ مریخی که «شهر نووآ» (Nüwa City) نامیده می‌شود، می‌تواند ۲۵۰ هزار نفر را در خود جای دهد و در امتداد و درون یک صخره‌ی عظیم ساخته خواهد شد. جایی که مردم بدون قرارگیری در معرض خطر تابش مرگبار کیهانی، به نور خورشید دسترسی خواهند داشت. دالان‌های عظیم ماه و مریخ؛ مکانی مناسب برای سکونت انسان طبق اعلام شرکت آبیبو ساخت‌وساز این شهر مریخی می‌تواند تا سال ۲۰۵۴ آغاز شود و اولین مهاجران بالقوه‌ی آن احتمالا تا سال ۲۱۰۰ به آن نقل مکان خواهند کرد. این‌طور که در رندرهای این شهر دیده می‌شود، فضای داخلی اتاق‌های لوکس نووآ را نشان می‌دهد و فارغ از اینکه آیا هدف قرار دادن سال ۲۱۰۰ واقع‌گرایانه است یا خیر، بسیار تماشایی هستند. به گفته‌ی آبیبو این شرکت تمهیدات لازم را برای چگونگی فعالیت مستقل یک شهر مریخی و تأمین نیازهای خود درنظر دارد. قرار داشتن در کنار یک صخره باعث می‌شود تا مهاجران در خانه‌های شخصی زندگی کنند و بخش‌های دیگر شهر برای کشاورزی، دامپروری و تأمین انرژی مانند استفاده از آرایه‌های خورشیدی، استفاده شود. هدف این است که یک تمدن پایدار در سطح مریخ ساخته شود و بتواند بدون نیاز به حمل‌ونقل پیوسته با زمین به حیات خود ادامه دهد. با این وجود هنوز برنامه‌ی دقیقی برای چگونگی عملی شدن این ایده وجود ندارد. قطعا ادامه‌ی مسیر دشوار خواهد بود. فشار جو در مریخ ۱ درصد فشار زمین، دما بسیار سرد و تابش پرتوهای کیهانی بالاست به گونه‌ای که هر پوست بدون محافظی در معرض آن قرار بگیرد خواهد سوخت. «آلفردو مونوز» (Alfredo Muñoz) بنیانگذار استودیوی معماری آبیبو گفت: «ما مجبور شدیم تا بسیاری از تحقیقات را بر اساس محاسبه و کار با دانشمندان انجام دهیم تا بفهمیم که در مریخ با چه شرایطی روبه‌رو خواهیم شد. روشن است که باید با چالش‌هایی روربه‌رو شویم که کاملا مختص شرایط مریخ است و یکی از آن‌ها فعالیت در گرانش تنها یک سوم گرانش زمین است.» با وجود این چالش‌ها اما خوشبختانه کربن دی‌اکسید و آب در سطح مریخ وجود دارد. مونوز افزود: «آب یکی از مزیت‌های بزرگی است که در مریخ داریم و کمک می‌کند تا بتوانیم مواد مناسب برای ساخت‌وساز را به‌دست آوریم. اساسا با آب و کربن دی‌اکسید می‌توانیم کربن بسازیم و با کربن می‌توانیم فولاد تولید کنیم.» علاوه بر این تلاش‌هایی مانند تولید اکسیژن از جو مریخ که برای نخستین‌بار توسط ابزار ماکسی مریخ‌نورد پشتکار انجام شد، امیدها به حضور پایدار در مریخ را افزایش داده است. طرح آبیبو این است که فقط از مواد تهیه شده از مریخ برای ساخت نخستین شهرک مریخی استفاده کند. پروژه‌ی شهر جدید نووآ در مریخ بخشی از یک برنامه‌ی علمی بزرگ‌تر است که توسط انجمن مریخ (Mars Society) و با همکاری شبکه‌ی سانت (SONet) که یک تیم بین‌المللی از دانشمندان و دانشگاهیان است، سازمان‌دهی می‌شود. مونوز توضیح داد: «آنچه که با حرکت در مسیر توسعه‌ی یک شهر کاملا پایدار در مریخ می‌آموزیم، ایده‌ها و بینش خوبی درباره‌ی کارهایی که می‌توانیم به صورت متفاوت در زمین انجام دهیم برای ما به ارمغان می‌آورد.» بسیاری از مردم علاقه‌ی زیادی به حضور پایدار انسانی در مریخ دارند. از «کارل ساگان» (Carl Sagan) گرفته تا «رابرت زوبرین» (Robert Zubrin) و از علاقه‌مندن مریخ گرفته تا «ایلان ماسک» (Elon Musk) مدیرعامل اسپیس‌ایکس، این علاقه بسیار شدید است. در حالی که به‌نظر می‌رسد برخی از تخمین‌های ایلان ماسک خیلی بلندپروازانه باشد، اما این اتفاق نظر در حال افزایش است که هر شهر آینده در مریخ در نهایت باید خودکفا باشد. در غیر این صورت مردم ساکن در سیاره‌ی سرخ هرگز مستقل از زمین نخواهند بود.

ایجاد شده: 6/اردیبهشت/1400       آخرین ویرایش: 6/اردیبهشت/1400     اخبار خارجی
یک سوم هواپیما های جهان زمین گیر هستند

یک سوم هواپیما های جهان زمین گیر هستند

به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز ، همه‌گیری کرونا آسیب شدیدی به اقتصاد و صنایع مختلف زده و صنعت هوانوردی نیز از این مساله مستثنی نبوده است. با وجود بروز نشانه‌های حیات در بازارهای هوانوردی، بخش بزرگی از این صنعت همچنان در بحران به سر می‌برد. تعداد پروازهای مسافری که اکنون در سراسر جهان انجام می‌شود، معادل ۶۱ درصد مدت مشابه در سال ۲۰۱۹ است. در نتیجه تعداد هواپیماهای زمین‌گیر جهان افزایش یافته است. به طوری که در انتهای ماه فوریه، در سراسر جهان بیش از ۱۰ هزار هواپیما زمین‌گیر بوده‌اند. به صورت عمومی، اگر یک هواپیما برای مدتی بیش از ۳ ماه از عملیات هوایی دور باشد، زمین‌گیر تلقی می‌شود و این با پارک بودن هواپیما تفاوت دارد. زمین‌گیر شدن هواپیما باعث ایجاد برخی آسیب‌ها به هواپیما نیز می‌شود که در پارک کردن هواپیما تنها برای چند هفته چندان محتمل نیست. حال یک گزارش که در مورد ماه فوریه منتشر شده، نشان می‌دهد که در این ماه ۱۰ هزار و ۱۸۳ هواپیما زمین‌گیر بوده و ۲۱ هزار و ۶۳۵ هواپیما در عملیات پروازی شرکت داشته‌اند. این بدان معناست که بیش از ۳۲ درصد از کل ناوگان هوایی جهان در ماه فوریه زمین‌گیر بوده است. اگر آمار منطقه‌ای را جداگانه بررسی کنیم، در می‌یابیم که ۲ هزار و ۹۳۷ هواپیما در منطقه شمال آمریکا (۲۸.۸ درصد کل ناوگان)، ۳ هزار و ۵۳۶ هواپیما در اروپا (۳۴.۷ درصد ناوگان)، ۶۱۹ هواپیما در آمریکای لاتین (۶.۱ درصد ناوگان)، هزار و ۶۵ هواپیما در خاورمیانه و آفریقا (۱۰.۵ درصد ناوگان) و هزار و ۹۵۶ هواپیما در منطقه آسیا-پسیفیک (۱۹.۲ درصد کل ناوگان) با این شرایط روبه‌رو بوده‌اند. ایرلاین‌ها به طور گسترده هواپیماهای پهن‌پیکر خود را زمین‌گیر کرده و مشغول فعالیت با هواپیماهای باریک‌پیکر خود هستند. به طوری که بیشترین پروازهای جهان با هواپیماهای ایرباس A۳۲۰ انجام می‌شود. از سوی دیگر، بخش عمده پروازهای باطل شده، مربوط به مسیرهای بین‌المللی هستند. به عنوان مثال در خاورمیانه، کشوری مانند عربستان سعودی که بخش عمده پروازهایش را پروازهای داخلی تشکیل می‌دهند، وضعیت مطلوبی در صنعت هوانوردی دارد. اما کشورهایی مانند قطر و امارات متحده عربی که پروازهای بین‌المللی ستون فقرات صنعت هوایی آن‌ها را تشکیل می‌دهد، صدمات زیادی را متحمل شده‌اند. بنابراین شرکت‌هایی که سهم کمتری از بازار داخلی دارند و بخش عمده ناوگان آن‌ها را هواپیماهای پهن‌پیکر تشکیل می‌دهند، بیشترین آسیب را از همه‌گیری جهانی کرونا و بحران اقتصادی ناشی از آن متحمل شده‌اند. آسیبی که به نظر نمی‌رسد به زودی به پایان برسد.

ایجاد شده: 26/فروردین/1400       آخرین ویرایش: 26/فروردین/1400     اخبار خارجی
میانگین 73 درصدی اشغال واحدهای اقامتی کیش در نوروز امسال

میانگین 73 درصدی اشغال واحدهای اقامتی کیش در نوروز امسال

به گزارش هتل نیوز و به نقل از اقتصاد 24، سید علیرضا علوی رضوی در خصوص وضعیت گردشگری نوروز امسال نسبت به سال گذشته اظهار داشت: نوروز ۹۹، به دلیل وضعیت خاصی که کشور در آغاز فراگیری کرونا داشت، سفر به کیش به طور کامل ممنوع شد و همه اموردر تعلیق و رکود بود. امسال، گذشت زمان و آگاهی بیشتر در خصوص کرونا، شرایط سفر با رعایت کامل ضوابط را امکان پذیر کرد و جزیره به لحاظ اقامتی و خدماتی، در رونق خوبی بود. هر چند این میزان همچنان نصف آمار گردشگران کیش در نوروز ۱۳۹۸ است. سخنگوی ستاد نوروزی و مدیر روابط عمومی و امور بین الملل سازمان منطقه آزاد کیش افزود: در بازه زمانی ۲۸ اسفند ۱۳۹۹ تا ۱۳ فروردین ۱۴۰۰، نزدیک به ۱۰۰ هزار گردشگر وارد جزیره کیش شده‌اند که از این تعداد ۹۱ هزار و ۷۷۷ نفر آن‌ها از مسیر‌های هوایی وارد جزیره شدند. همچنین ورود خودرو در ایام نوروز به جزیره کیش به دلیل شرایط کرونایی و ظرفیت تحمل جزیره ممنوع بوده است. علوی در ادامه گفت: همچنین ۷ هزار و ۱۷۵ نفر از مسیر دریایی به وسیله اتوبوس‌های دریایی و بدون خودرو به جزیره آمدند. بر این اساس، با کاهش ورود مسافر به جزیره کیش، ظرفیت تحمل و تاب آوری جزیره رعایت شده واکثر تاسیسات گردشگری جزیره با همان ۵۰ یا ۶۰ درصد ظرفیتی که طبق وضعیت " رنگ بندی مناطق " به آن‌ها ابلاغ شده بود، پر شدند. وی با اشاره به اینکه نوروز امسال در مجموع نوروز خوبی به لحاظ اقتصادی برای جزیره کیش بود، به میزان اشغال تخت‌های اقامتی اشاره کرد و گفت: ضریب اشغال واحد‌های اقامتی در تعطیلات نوروز امسال بطور میانگین به ۷۳ درصد رسید. البته در یک یا دو روز، پیک ضریب اشغال هتل‌ها به ۹۸ درصد نیز رسید. به گفته علوی رضوی، حدود ۴۰ تا ۵۰ درصد گردشگران که نتوانستند از امکانات هتل‌ها استفاده کنند از خانه‌های اقامتی دوستان و آشنایان و خانه‌های مسافری استفاده کردند. سخنگوی ستاد نوروزی کیش تصریح کرد: حداکثر تعداد گردشگر در نوروز، مربوط به روز ششم بازه زمانی مورد اشاره (سوم فروردین) است که به حدود 30 هزار نفر در آن روز رسید که نسبت به پیک سال‌های قبل کماکان کاهش داشت. در روز سوم فروردین ۷ هزار و ۶۳۹ نفر ورودی گردشگر داشتیم. بیشترین میزان گردشگر مقیم هتل در روز چهارم فروردین ۱۲ هزار و ۷۶۵ نفر بوده است و ۹۴ درصد ضریب اشغال هتل‌ها در این روز بود. وی در ادامه گفت: گردشگر غیرهتلی در روز چهارم فروردین به ۱۷ هزار و ۲۳۹ نفر رسید و کماکان با پیک سال‌های قبل اختلاف داشته است. سخنگوی ستاد نوروزی کیش افزود: در مجموع ۳۶ درصد از گردشگرانی که وارد جزیره شدند، از رستوران ها، خدمات و موزیک زنده استفاده کردند. حدود ۷.۶ درصد آن‌ها از کلوپ‌های تفریحات دریایی استفاده کردند. همچنین از جنگ‌های شبانه ۷.۴ درصد، از کشتی‌های تفریحی ۵.۹ درصد استفاده شد. علیرضا علوی رضوی با تاکید بر اینکه نزدیک به ۹۲ هزار نفر از گردشگران از رستوران‌های با موزیک زنده استفاده کرده اند، گفت: این آمار بالا نشان می‌دهد تقریبا همه گردشگران از این خدمت نشاط آور، استقبال کره اند. وی افزود: همچنین ۱۹ هزار و ۱۸۵ نفر به کلوپ‌های تفریحات دریایی مراجعه کرده که هر نفر به طور متوسط ۲.۵ خدمت را دریافت کرده است. در واقع حدود ۴۰ تا ۵۰ هزار بلیت خدمات دریایی فروخته شده است. 16 هزار و 41 نفر از کشتی‌های تفریحی و ۲۷ هزار و ۸۴۲ نفر نیز به جنگ‌های شبانه رفته‌اند. 23 هزار و 89 نفر در این ایام از کنسرت‌ها استفاده کردند که در مجموعه رو باز آوای خلیج فارس برگزار می‌شد. این مجموعه با رعایت کامل پروتکل‌ها و ظرفیت ۵۰ درصد پر شد و بولینگ مریم و مجموعه ساحلی مارینا هم در رتبه‌های بعدی قرار گرفته‌اند. علوی بیان داشت: آمار استفاده کنندگان از ورزش‌های تفریحی عملا با سال ۹۸ تفاوت چندانی ندارد و این خود نشان دهنده این است که پذیرش این تعداد مسافر به جزیره کیش از نظر اقتصادی مناسب‌تر است. او در پایان خاطرنشان کرد: در سراسر نوروز، کیش در وضعیت زرد باقی ماند و از نظر رنگ‌بندی تغییری نکرد. وی همچنین در خصوص نظارت‌های بهداشتی برای مقابله با کرونا گفت: در بحث کنترل بهداشتی، تیم‌های نظارتی چند برابر شد و بر بحث نظارت متمرکز بودیم. همین باعث شد که امسال تقریباً شرایط خوبی را پشت سر بگذاریم و بدون مساله یا بحران خاص، با طراوت و سلامت از تعطیلات عبور کنیم.

ایجاد شده: 16/فروردین/1400       آخرین ویرایش: 16/فروردین/1400     اخبار داخلی
«هتل‌های کپسولی» در انبار خاک می‌خورند

«هتل‌های کپسولی» در انبار خاک می‌خورند

به گزارش هتل نیوز ، حدود یک سال از واردات هتل‌های کپسولی به ایران می‌گذرد، اما از آن‌ها نه در فرودگاه‌ها اثری دیده می‌شود و نه در شهرهایی که قرار بود مستقر شوند. حالا مدیر گردشگری کانون جهانگردی و اتومبیلرانی می‌گوید: هتل‌های کپسولی (وارداتی) به انبار فرستاده شده‌اند. ۲۴ خردادماه سال ۱۳۹۹ وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی از رونمایی اولین نمونۀ هتل کپسولی وارداتی به ایران خبر داد و اعلام کرد که این کپسول‌ها به همت کانون جهانگردی و اتومبیلرانی به کشور وارد شده و قرار است تحت نظارت این کانون در استان‌های مختلف کشور به‌عنوان شکل جدیدی از مراکز اقامتی استفاده شود. در همان خبر از هادی سجادی‌راد، مدیر گردشگری و صنایع‌دستی کانون جهانگردی و اتومبیلرانی نقل شده بود که در فاز اول قرار است ۲۰۰ دستگاه از این هتل‌های کپسولی در شهرهای مختلف از جمله، تهران، مشهد، اصفهان، شیراز و تبریز راه‌اندازی شود تا به‌عنوان یک محل اقامت و استراحت کوتاه‌مدت برای گردشگران مورد استفاده قرار گیرد. علی‌اصغر مونسان ـ وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی ـ نیز در مراسم رونمایی خصوصی از نمونه این هتل‌ها گفته بود: یکی از مزایای این اماکن اقامتی این است که باعث تحول در اکو کمپ‌ها خواهد شد و به‌عنوان یک محل اقامتی مناسب و بصرفه می‌تواند در اماکنی مانند کمپ‌های مختلف، فرودگاه‌ها، پایانه‌های مسافربری، راه‌آهن و… در اختیار گردشگران قرار گیرد.واردات این هتل‌های کپسولی در شرایطی که صنعت گردشگری با همه‌گیری ویروس کرونا دچار چالش‌های اقتصادی بسیار شده و تا آن وقت از حمایت مالی بهره‌مند نشده بود، انتقادهای زیادی را متوجه وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی کرد. واردکنندگان این هتل‌ها معتقدند بودند استفاده از این کپسول‌ها برای گردشگری مزیت اقتصادی است و به محیط زیست کمک خواهد کرد. برنامه کانون جهانگردی و اتومبیلراتی طبق آن‌چه در مراسم رونمایی این کپسول‌ها اعلام شد تولید پنج‌هزار کپسول در داخل کشور در فاصله شش ماه تا دو سال با الگوگیری از نمونه‌های وارداتی و استقرار آن‌ها در بیش از ۸۰ نقطه شناسایی‌شده بود.آن زمان حواشی زیادی درباره هزینه ارزی که برای واردات انبوه این محصول صرف شده ایجاد شد، با این وجود نه از تعداد هتل‌های کپسولی وارداتی آماری داده شد و نه از هزینه ارزی که صرف خرید آن‌ها شده بود. در مردادماه ۹۹ حسین اربابی ـ مدیرعامل کانون جهانگردی و اتومبیلرانی ایران ـ در مصاحبه‌ای واردات گسترده هتل کپسولی به ایران را تکذیب کرد و گفت که حدود ۱۰ مورد از این هتل‌ها توسط بخش خصوصی به کشور وارد و رونمایی شده است. اما در شهریورماه ۹۹ سجادی‌راد، مدیر گردشگری و صنایع‌دستی کانون جهانگردی و اتومبیلرانی درباره تعداد هتل‌های کپسولی واردشده به کشور گفت: فقط پنج کپسول وارد شده و قرار است در فرودگاه استفاده شوند. سوای این‌که هنوز به طور دقیق مشخص نیست چه تعداد از هتل‌های کپسولی به کشور وارد شده و چه میزان ارز برای آن‌ها هزینه شده است، اکنون سرنوشت نامعلوم کپسول‌های واردشده و خط تولید داخلی وعده داده‌شده مساله است.حسین اربابی ـ مدیرعامل کانون جهانگردی و اتومبیلرانی ایران ـ درباره سرنوشت هتل‌های کپسولی اطلاعات زیادی نمی‌دهد؛ فقط در گفت‌وگویی کوتاه با ایسنا به چنین جملاتی بسنده می‌کند: هر چیز جدیدی را برای مردم و مسؤولان بخواهید جا بیاندازید، آن‌قدر سختی و مشقت دارد که حد و حساب ندارد. مثلا آخرین رفت و برگشت‌های ما با جامعه هدف فرودگاه‌ها به بیش از ۵۰ جلسه رسید.هادی سجادی‌راد ـ مدیر گردشگری و صنایع‌دستی کانون جهانگردی و اتومبیلرانی ـ نیز درباره سرانجام کپسول‌های واردشده به ایسنا می‌گوید: پنج یونیت در وزارت گردشگری نمایش داده شد که ظرفیت ۱۰ نفر را داشت. ما از ابتدا هم بنای واردات نداشتیم. آن پنج یونیت هم حالا در انبار هستند. او گِره کار هتل‌های کپسولی را که قرار بود خط تولید داخلی داشته باشند و در کمپ‌های کویری، فرودگاه و بیمارستان مستقر شوند در خارج از این کانون می‌بیند و توضیح می‌دهد: بنا به درخواست شرکت فرودگاه‌ها، نمونه‌ای از محصول واردشده را در ساختمان اداری آن مستقر کردیم، چون خیلی از رؤسای فرودگاه‌ها هفتگی در آن مکان حضور دارند و به این شکل، کپسول‌ها در معرض دید آن‌ها قرار می‌گرفت. بسیاری از رؤسای فرودگاه‌ها کار را دیده‌اند و بسیار مشتاق‌اند. اگر موانع را در سیستم خودمان برطرف کنیم آمادگی داریم حداقل در پنج فرودگاهی که از ابتدای امر مدنظرمان بود آن‌ها را مستقر کنیم، اما بروکراسی اداری که وجود دارد، متاسفانه اذیت می‌کند. او یادآوری می‌کند: نگاه‌مان درباره هتل کپسولی ارائه سرویس لاکچریِ گران‌قیمت نبوده است. از روز اول هم گفته‌ایم در تمام دنیا زیرساخت اقامتی ارزان‌قیمت وجود دارد. سجادی‌راد اضافه می‌کند: وقتی می‌خواهید سرویسی را با قیمت اقتصادی در اختیار مخاطبان قرار دهید، طبیعتا چارچوب‌های اقتصادی پروژه متفاوت می‌شود. مثلا در طرح توجیهی هتل‌های کپسولی، هزینه‌ای که در نظر گرفته شده برای اقامت مصرف‌کننده در ساعت اول ۲۵ تا ۳۰ هزار تومان بود که مبلغ آن با افزایش ساعت اقامت به صورت پلکانی کاهش پیدا می‌کرد، به طوری که بعد از چهار ساعت، هزینه به پنج‌هزار تومان به ازای هر ساعت اقامت می‌رسید.او درباره این‌که چرا با وجود بروکراسی فرودگاه‌ها، این پروژه ـ همان‌طور که در روز رونمایی گفته شده بود ـ از طریق مراکز و یا اماکن دیگر پیگیری نشد، می‌گوید: ما با بیمارستان‌ها هم مذاکراتی داشتیم، با وجود این‌که در ابتدای امر خیلی استقبال کردند؛ چرا که برای ساماندهی همراهان بیماران خیلی می‌توانست موثر باشد، ولی وقتی وارد کار شدیم با عدم همکاری این بخش‌ها مواجه شدیم. سجادی‌راد تاکید می‌کند: نگاه ما تسهیل‌گرانه است. این کار را به عنوان منبع درآمد درنظر نگرفته‌ایم. هدف این است باگ‌هایی که در سیستم اقامتگاهی کشور وجود دارد با نگاه حمایتی وزارتخانه برطرف شود، ولی از نظر دستگاه‌های دیگر اگر پروژه‌ای سودآوری داشته باشد وارد آن می‌شوند. دغدغه خدمات‌دهی وجود ندارد. اگر منافع زیادی داشته باشد همراهی می‌کنند.او ادامه می‌دهد: دغدغه خدمات‌دهی باید وجود داشته باشد، چون درحال حاضر ۱۵ سرویس خدماتی اقامتی نسبت به استاندارد جهانی عقبیم. باید این سرویس‌ها در فرودگاه‌ها و حتی به مراکز درمانی اضافه شود. در کشورهای دیگر معمولا مشکل اقامت کمتر وجود دارد، ولی در ایران حتی اقامت همراه بیمار مساله است. مسؤولان یکی از بیمارستان‌ها اذعان می‌کردند از ساعت ۱۲ شب به بعد باید از بین درخت‌ها همراهان بیمار را پیدا و  از محوطه بیمارستان خارج کنند. حتی وقتی در بیمارستان را می‌بندند صبح می‌بینند همان افراد از دیوار وارد محوطه بیمارستان شده‌اند، چون جایی برای اقامت ندارند. وقتی با همان مجموعه درمانی برای استقرار این سیستم اقامتی ارزان صحبت می‌کنیم می‌گویند بودجه نداریم، بعد که ما وارد عمل می‌شویم و می‌خواهیم زیرساخت این اقامت را برای آن‌ها تامین کنیم، متوجه می‌شویم مشکل اصلا بودجه نبوده است. این پروژه فعلا در چنین گیر و دارهایی گرفتار است. مدیر گردشگری و صنایع‌دستی کانون جهانگردی و اتومبیلرانی در پاسخ به این سوال که چطور یک وزارتخانه (میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی) قدرت و نفوذ برای استقرار این چند کپسول و یا راه‌اندازی خط تولید آن را ندارد؟ اظهار می‌کند: در اکثر شئونات کشور زمانی که موضوع بین دو شخصیت حقوقی مستقل مطرح می‌شود، حتی زمانی که منافع مشترک دارند و همسو هستند، این امکان همچنان مطرح است که دغدغه مشترک نداشته باشند.سجادی‌راد درباره این‌که درحال حاضر روی تولید چه تعداد هتل کپسولی برنامه‌ریزی شده است؟ می‌گوید: هتل کپسولی مثل تولیدات دیگر نیست، براساس پروژه‌ای که تعریف می‌شود این آمادگی وجود دارد تعداد مورد نظر تولید و در اختیار گذاشته شود. مثلا طی مذاکراتی که با شرکت فرودگاه‌ها داشتیم قرار شد در پنج فرودگاه، ۱۰ هتل کپسولی مستقر شود. او درباره شرکت‌هایی که ساخت را باید انجام دهند نیز توضیح می‌دهد: در همان روزهای نخست از طریق معاونت علمی و فناوری ریاست‌جمهوری برای تولید این محصول در داخل اطلاع‌رسانی انجام دادیم. چند شرکت دانش‌بنیان مراجعه کردند و گفتند دو ماه دیگر نمونه‌هایی را ارائه می‌دهند، اما بیشتر در حد حرف بود، چون بعد تلفن‌شان را هم جواب ندادند. شرکت‌های دیگر اما مطالعاتی را انجام دادند و حتی کارخانه‌هایی را که می‌توانند مواد اولیه تولید کنند نیز شناسایی کرده‌اند. الان تمام اجزای خط تولید در داخل فراهم است، ولی آن شرکت دانش‌بنیان یک عدد مشخص برای تولید نیاز دارد تا کار را شروع کند، این‌که محصولی تولید شود و مستقیم به انبار برود که منطقی نیست.مدیر گردشگری و صنایع‌دستی کانون جهانگردی و اتومبیلرانی در پاسخ به این پرسش که آیا پیش از واردات چنین محصولی، مطالعه و نیازسنجی در داخل انجام شده بوده و اگر این‌طور بوده چرا هنوز سایر بخش‌ها متقاعد نشده‌اند و چرا هنوز بعد از یک سال در هیچ کجا این هتل‌های کپسولی مستقر نشده است؟ می‌گوید: برای این که نگاه‌مان متفاوت است. نیاز نبود قبل از واردات صحبت شود. لازم بود ابتدا تلنگر وارد شود. البته آن تلنگر به بدنه جامعه یا ذینفعان وارد شد، اما نگاه‌مان با آن‌هایی که باید همراه می‌شدند، متفاوت است. ما فکر می‌کنیم آن‌ها توجیه هستند و حتی نمونه‌هایی را در کشورهای دیگر دیده‌اند، اما وقتی می‌خواهیم کار را با هم شروع کنیم، توقع دارند مطابق استانداردهای آن‌ها عمل کنیم و مواردی مثل حق‌الارض و حق‌السهم طلب می‌کنند. سجادی‌راد در پاسخ به این‌که آیا می‌توان نتیجه گرفت که این پروژه به لحاظ اقتصادی جذاب نبوده است؟ اظهار می‌کند: پروژه زمانی که تعریف می‌شود جدول‌های اقتصادی دارد که میزان سرمایه‌گذاری اولیه، هزینه بهره‌برداری سالانه و درصد سود برای سرمایه‌گذاری در آن مشخص است. به هر حال باید کاری کنیم که شرکت دانش‌بنیان در انتها متضرر نشود. مثلا در پروژه‌های عمرانی یا شهرداری‌ها برای ترغیب بخش خصوصی حداقل باید ۴۰ درصد سود درنظر گرفته شود که سرمایه‌گذار را وارد کار کند. اما نظر شرکت فرودگاه‌ها این بود که حداقل سود ۲۵ درصد باشد. با این شرایط هیچ سرمایه‌گذاری وارد نمی‌شد. با این حال، شرکت‌های دانش‌بنیان را متقاعد کردیم که هر پروژه دانش‌بنیانی لزوما به تولید حجم زیادی پول ختم نمی‌شود و در واقع قرار است یک خدمات جدید ارائه شود. تمام اهتمام‌مان را گذاشتیم که این شرکت دانش‌بنیان را همراهی کنیم اما فضای کلی همراه نیست و طرف‌های مقابل علی‌رغم این‌که در نامه‌های‌شان ابراز تمایل می‌کنند، اما در مذاکره و عمل به نقطه مشترک نرسیده‌ایم.

ایجاد شده: 16/فروردین/1400       آخرین ویرایش: 16/فروردین/1400     اخبار داخلی
ویرجین گلکتیک از فضاپیمای توریستی جدیدش رونمایی کرد

ویرجین گلکتیک از فضاپیمای توریستی جدیدش رونمایی کرد

به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز ، شرکت آمریکایی ویرجین گلکتیک (Virgin Galactic‎) که در زمینه توریسم فضایی فعالیت می‌کند، از اولین فضاپیمای اسپیس‌شیپ ۳ (SpaceShip III) خود رونمایی کرد. این فضاپیما که با نام وی‌اس‌اس ایمجین (VSS Imagine) شناخته می‌شود، می‌تواند مانند یک هواپیما در جو زمین پرواز کند. وی‌اس‌اس ایمجین همانند دیگر فضاپیمای ویرجین گلکتیک به‌نام وی‌اس‌اس یونیتی (VSS Unity) برای حمل انسان و آزمایش‌های علمی به داخل و خارج از فضای زیرمداری طراحی شده است. آزمایش‌های اولیه پرواز این فضاپیما در جو زمین قرار است تابستان سال جاری میلادی در پایگاه اسپیس‌پورت امریکا (Spaceport America) متعلق به این شرکت در ایالت نیومکزیکو انجام شوند و در صورت موفقیت‌آمیز بودن آن‌ها، پروازهای زیرمداری آن طی سال‌های آینده انجام خواهد شد. ویرجین گلکتیک پیش‌تر از فضاپیمای توریستی اسپیس‌شیپ ۲ رونمایی کرده بود؛ فضاپیمایی که نسخه ارتقایافته اسپیس‌شیپ ۱ محسوب می‌شود. این فضاپیما قابلیت حمل ۶ توریست به‌همراه ۲ خلبان را داشته و قیمت بلیت آن بین ۲۰۰ تا ۲۵۰ هزار دلار اعلام شده است. اسپیس‌شیپ‌ ۲ را شرکت‌های آمریکایی TSC و اسکِیلد کامپوزیتس (Scaled Composites) ساخته‌اند و حدود یک سال پیش اولین پرواز آزمایشی خود را از پایگاه اسپیس‌پورت امریکا به‌انجام رساند. این فضاپیما طوری طراحی شده است تا توریست‌های فضایی را به لبه فضا ببرد؛ سفری که طی آن توریست‌ها می‌توانند شرایط بی‌وزنی را تجربه کنند. به‌گفته مدیران ویرجین گلکتیک، این سفینه‌های فضایی قرار است با انجام سفرهای منظم، هزاران توریست را برای تجربه سفری خاص و متفاوت به لبه فضا اعزام نمایند.

ایجاد شده: 15/فروردین/1400       آخرین ویرایش: 15/فروردین/1400     اخبار خارجی
جایگاه تبلیغات 1 جایگاه تبلیغات 1


کمی منتظر بمانید...