نتایج جستجو...
آقای رییس شورای شهر تهران مگر شما ایرانی نیستید؟!؟

آقای رییس شورای شهر تهران مگر شما ایرانی نیستید؟!؟

جای بسی تاسف است که در دویست و نودمین جلسه شورای شهر تهران که در تاریخ چهارم دیماه ۱۴۰۳ برگزار شد نام بلند آوازه خیابان «بیستون» را به شهید یحیی سنوار تغییر داده اید!؟! و دلیل آن را هم گرامیداشت یاد و نام این شهید بزرگوار و همرزمانشان اعلام کرده اید. به عنوان یک هم میهن ایرانی و شهروند تهرانی این حق را برای خود قائلم که خدمت آن بزرگوار عرض کنم که این تغییر نام یا حکایت از کم سوادی و ندانستن تاریخ این سرزمین توسط برخی از اعضای شورای شهر تهران دارد یا نشان عنادورزی آنان با فرهنگ و تمدن این کهن سرزمین!؟! وگرنه ما هیچ نگرانی و مخالفتی نداریم که آن جنابان برای گرامیداشت مبارزات مرحوم شهید سنوار نام و نشانی در خور ظلم ستیزی وی بر علیه رژیم غاصب صهیونیستی در شهر تهران انتخاب و از آن تجلیل نمایید. بلکه استقبال هم می کنیم. ولی چرا بیستون؟!؟  آیا به واقع همکاران جنابعالی در شورای شهر تهران می دانند بیستون چیست و کجاست؟  بیستون کرمانشاه به‌عنوان بزرگ‌ترین‌ سنگ‌نبشته تاریخی جهان مربوط به دوره هخامنشیان است که در حدود سال ۵۲۰ پیش از میلاد بر روی دامنه کوه پرآوازه بیستون ساخته شده است.  این سنگ‌نبشته در سه نسخه زبان فارسی باستان، زبان ایلامی و زبان اکدی به خط میخی نگاشته شده و یکی از مهمترین عوامل مؤثر در رمزگشایی از زبان فارسی باستان و خط میخی بوده است.  بیستون یکی از مهم‌ترین اسناد تاریخی ایرانیان در زمان هخامنشیان است که به نمایش شرح پیروزی داریوش در مقابل گئومات مغ و در نهایت به بند کشیدن یاغیان می‌پردازد. بنابراین می‌توان علت ساخت بیستون را به نمایش گذاشتن قدرت داریوش کبیر و ارتشش دانست که همه الهام بخش دلاوری ها و فداکاری ها برای مردمان این سرزمین در طول تاریخ بوده است. در تاریخ فرهنگ و پیشینه میراث فرهنگی ایرانیان، محوطه بیستون یکی از مهم‌ترین مراکزی است که  در حریم حفاظت شده خود ۲۸ اثر ملی تاریخی از دوره‌های گوناگون مدنیت در این سرزمین را در خود جای داده است. بد نیست بدانید این مجموعه بی نظیر در تاریخ ۱۵ دی ماه سال ۱۳۱۰ ثبت ملی شده و در ‌سال ۲۰۰۶ در سی‌ام نشست شورای ثبت میراث جهانی یونسکو در دبیرخانه این سازمان به ثبت جهانی درآمده است... جناب دکتر چمران چرا اینقدر بیگانه با فرهنگ و تاریخ اصیل ایرانی، چرا اینقدر نامهربان با نام و نشان های جغرافیای تاریخی و مشاهیر این کشور. وقتی در این کشور اولویت حکمرانان توسعه صنعت گردشگری و تعالی میراث فرهنگی و حفاظت از دستاوردهای فرهنگ و تمدن تاریخی این مرز و بوم نیست!؟! و زمانی که فرهیختگان حوزه فرهنگ و هنر و میراث و گردشگری در این شورا جایگاه و نقشی ندارند اینچنین مصوبات و خروجی هایی هم حاصل آید... اندکی به خود آییم! بجای تغییر نام های ملی و باستانی، کمی هم به فکر معیشت و زیست سالم شهروندان این شهر باشید. مردم را بیش از این نرنجانید. اینجا خانه ماست! بگذارید حداقل این یادگارها برای هم میهنان ما باقی بماند... ✍️ علی رحیم پور - کارشناس گردشگری

ایجاد شده: 5/دی/1403       آخرین ویرایش: 5/دی/1403     مقالات و یادداشت ها
مادرشاهیان : بوروکراسی‌های اداری مانعی بزرگ بر سر راه سرمایه‌گذاران هتلداری است

مادرشاهیان : بوروکراسی‌های اداری مانعی بزرگ بر سر راه سرمایه‌گذاران هتلداری است

به گزارش ایتنا ؛ "محمود مادرشاهیان" رئیس جامعه هتلداران خراسان رضوی، در نشست مشترک جامعه هتلداران ایران، رؤسای تشکل‌های گردشگری، مدیران هتل‌های زنجیره‌ای و سرمایه‌گذاران با وزیر گردشگری گفت : ما دارای ۱۴۰ هزار تخت رسمی هستیم و باید طبق برنامه "۱۴۴۰" این رقم به ۲۵۰ هزار تخت برسد، اما فشارهای متعدد مانع از تحقق این هدف می‌شود.   بیست دستگاه اجرایی، از دارایی و تعزیرات گرفته تا شرکت‌های آب و برق و گاز، روزانه فعالان این صنعت را تحت فشار قرار می‌دهند. از هر یک میلیون تومان درآمد هتل‌ها، ۶۰۰ هزار تومان به دولت پرداخت می‌شود؛ آیا این شرایط صنعت هتلداری را به سمت ورشکستگی نمی‌برد؟   ما صنعت شده‌ایم، اما همچنان باید بیمه‌های غیرصنعتی پرداخت کنیم. بوروکراسی اداری نیز مانعی بزرگ است که سرمایه‌گذاران را از ورود به این حوزه منصرف می‌کند.   سرمایه‌گذاران در همان ابتدا با هزینه‌های سنگین شهرداری برای اخذ پروانه ساخت روبه‌رو می‌شوند؛ این موضوع سرمایه‌گذاری در هتلداری را از جذابیت می‌اندازد.   در خراسان رضوی بیش از ۲۰۰ پروژه اقامتی نیمه‌کاره داریم که به دلیل مشکلات دریافت تسهیلات تعطیل شده‌اند. اگر از این پروژه‌ها حمایت نشود، شاهد نابودی سرمایه‌های عظیمی خواهیم بود.  .  

ایجاد شده: 14/آذر/1403       آخرین ویرایش: 14/آذر/1403     اخبار داخلی
گردشگری؛ زبان صلح و دوستی

گردشگری؛ زبان صلح و دوستی

بیست و هفتم سپتامبر ۲۰۲۴ میلادی، مصادف با ششم مهر ۱۴۰۳، روز جهانی گردشگری است و سازمان جهانی گردشگری طبق روال هر سال، شعار این روز را «گردشگری و صلح» تعیین نموده و بر این اساس کشورهای عضو تلاش می کنند در سال پیش روی خود راهبردهای مناسب و مؤثری در جهت توسعه گردشگری و تقویت صلح و دوستی در ابعاد داخلی و بین المللی تدوین و اجرا نمایند. این موضوع بهانه ای شد تا یادداشتی کوتاه دراین باب، تقدیم شما خوانندگان و فعالان عزیز گردشگری نمایم. گردشگری اساساً صنعتی است؛ انسان محور، ارتباط محور، اجتماع محور و رویداد محور و همین خصلت ها، آن را به صنعتی نرم تبدیل کرده است . صنعتی که عاری از هرگونه پیچیدگی، ابهام و خشونت است. به واقع مایه ی گردشگری؛ میزبانی، میهمانداری و میهمان نوازی است و دقیقاً در چنین فضایی است که گفته می شود؛ میهمان حبیب خداست و فاضل و عارفی چون شیخ ابوالحسن خرقانی نیز بر سردر خانقاه خود چنین نوشت “هر که در این سرا در آید نانش دهید و از ایمانش مپرسید، چه آنکس که به درگاه باریتعالی به جان ارزد البته بر خوان بوالحسن به نان ارزد” و این گفتاری است بشر دوستانه وپیام آور صلح، دوستی و مودت . گردشگری از هرگونه جنگ، نزاع، درگیری و تنش داخلی و خارجی گریزان است و به شدت تحت تأثیر این قبیل عناصر درمحیط کلان بازاریابی قرار می گیرد و به همین دلیل شکننده و ترسواست. زبان آن، زبان گفتگو و صلح است و دولت ها باید تلاش کنند تا با بهره گیری از این ظرفیت عظیم و ارزشمند به تقویت دیپلماسی بین المللی خود بپردازند. چراکه گردشگری می‌تواند علاوه بر توسعه اقتصادی، به عنوان ابزاری مؤثر برای ترویج و گسترش صلح، دوستی و همزیستی مسالمت‌آمیز در جهان عمل کند. گردشگری فرصتی بی‌نظیر برای تبادل و ارتباطات بین فرهنگی است و در کشوری چون ایران می تواند به عنوان ابزاری مؤثر برای مقابله با ایران هراسی ایفای نقش کند و در این خصوص تبادل گردشگران بین کشورها می‌تواند به کاهش قضاوت های منفی کمک کرده و تصویر ذهنی گردشگران و ملل مختلف جهان را در مورد مقاصد گردشگری یا کشورهای مقصد مثبت نماید و در نتیجه به ایجاد صلح و پایداری آن کمک کند. همچنین می‌تواند با ایجاد فرصت‌های شغلی جدید و افزایش درآمد مقاصد گردشگری و جوامع محلی، منجر به کاهش تنش‌های اجتماعی، مناقشات داخلی و اقتصادی پایدارتر برای کشورها شود. گردشگری یک ابزار دیپلماسی غیررسمی برای کشورها است و دولت ها می توانند از طریق برنامه ریزی، سازماندهی و مدیریت سفرهای گروهی یا دسته جمعی و رویدادهای بین المللی، زمینه‌ساز گفت‌وگوهای سازنده با کشورهای مختلف جهان باشند. بنابراین هر جا صلح، آرامش، گفتگو و امنیت باشد، مسلماً توسعه ی گردشگری نیز سهل تر شده و سرعت می گیرد و ارمغانش آبادانی، نشاط و سرزندگی اقتصادی و اجتماعی و تقویت روابط سیاسی بین کشورهاست. چنانچه می دانید، دو کشور کره جنوبی و شمالی از زمان جنگ کره در دهه ۱۹۵۰ تا کنون در وضعیت تنش قرار دارند. با این حال، در سال‌های اخیر، برنامه‌های گردشگری ویژه ای برای شهروندان کره جنوبی به منظور بازدید از مناطق خاصی در کره شمالی طراحی شده است. این برنامه‌ها نه تنها به ترویج و ارتباطات بین فرهنگی دو کشور کمک کرده‌اند، بلکه فرصتی برای گفتگو و تعامل سازنده نیز فراهم نموده اند. به عنوان مثال، در سال ۲۰۱۸میلادی، با توجه به کاهش تنش‌ها بین دو کشور، سفرهایی تحت عنوان “سفرهای دوستی” ترتیب داده شد که هدف آن ایجاد ارتباطات انسانی و فرهنگی بین دو کشور بود. در این تورها گردشگران کره جنوبی از مکان‌های تاریخی، فرهنگی و طبیعی کره شمالی بازدید کرده و با زندگی روزمره مردم آن کشور آشنا می شدند. آنچه مسلم است، گردشگری و تبادل گردشگر بین کشورها به تدریج باعث کاهش تنش‌ها بین آنها می شود و زمینه‌ساز گفت‌وگوهای بیشتر و صلح پایدار خواهد بود. لذا در خاتمه و درجمع بندی این یادداشت، مجدداً تأکید می کنم که در دنیای معاصری که در آن با چالش‌های متعددی از جمله جنگ‌، بحران‌های انسانی و نابرابری‌های اجتماعی مواجهیم ،اهمیت گردشگری به عنوان یک عنصرمولد صلح و دوستی بیشتر نمایان می‌شود و این قدرت پیدا و پنهان گردشگری است که می تواند جهان را به مکانی آرام‌تر، زیباتر و سرشار از همزیستی مسالمت آمیز تبدیل کند و دولت ها نباید از نقش مهم و حیاتی این معجزه گر صلح و دوستی غافل شوند. ✍ احمد دیناری؛ مشاور، سخنران و نویسنده حرفه ای سرمایه گذاری گردشگری

ایجاد شده: 2/مهر/1403       آخرین ویرایش: 2/مهر/1403     مقالات و یادداشت ها
جایگاه تبلیغات 1 جایگاه تبلیغات 1


کمی منتظر بمانید...