به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز؛ سازمان جهانی گردشگری با همکاری کنفرانس تجارت و توسعه سازمان ملل متحد، بر ضرورت هدایت سرمایهگذاریها به سمت زیرساختها و خدمات کمکربن تأکید کرد. این سازمان به بررسی نیازهای صنعت گردشگری در زمینه کاهش کربن و سازگاری با محیطزیست پرداخت. بر اساس اصل هفدهم «اصول راهنمای سرمایهگذاری پایدار در گردشگری»، تشویق سرمایهگذاری در زیرساختهای سازگار با محیطزیست اهمیت بالایی دارد. توسعه حملونقل با انتشار آلایندگی کمتر از دیگر اقدامهای کلیدی برای مبارزه با تغییرات اقلیمی به حساب میآید. بهسازی ساختمانهای موجود با هدف کاهش مصرف انرژی و انتشار کربن نیز از دیگر راهکارهاست. در این راستا، سرمایهگذاری پایدار میتواند منابع مالی را به سمت راهکارهای کمکربن هدایت کند. این اقدام به توسعه زیرساختهای سازگار با محیطزیست کمک میکند و صنعت گردشگری را به الگویی پایدارتر تبدیل میکند.
ایجاد شده: سه روز قبل آخرین ویرایش: سه روز قبل اخبار خارجی
به گزارش هتل نیوز؛ افزایش دما و تشدید خشکسالی، صنعت هتلداری را با چالشهای جدی در مصرف آب مواجه کرده است. هتلها اکنون نیاز به بازنگری در الگوهای مصرف آب دارند. در این راستا، بسیاری از هتلها به دنبال راهکارهای ساده و بلندمدت برای مدیریت منابع آبی هستند. استفاده از سردوشهای کممصرف و نصب شیرآلات با تنظیمکننده جریان آب از جمله اقداماتی است که میتواند به کاهش مصرف آب کمک کند. همچنین، کاهش دفعات تعویض حوله و ملحفه با همکاری مهمانان، میتواند به این هدف کمک کند. در سطحی وسیعتر، هتلها به سامانههای هوشمند پایش مصرف، شناسایی نشتیها و بازچرخانی آب خاکستری برای مصارف غیرآشامیدنی روی آوردهاند. این تجهیزات کممصرف در رختشویی و آشپزخانهها نیز به بهینهسازی مصرف آب کمک میکنند. با این حال، کارشناسان بر این باورند که اثربخشی این اقدامات به شرایط اقلیمی و زیرساختهای هر هتل بستگی دارد. ترکیب اصلاح رفتار مصرفکنندگان و نوسازی تجهیزات، میتواند فشار را بر منابع آبی کاهش دهد. این امر به کنترل هزینههای عملیاتی هتلها نیز کمک میکند. کمآبی اکنون به چالشی جدی برای مقاصد گردشگری تبدیل شده است. مدیریت هوشمند آب دیگر تنها یک اقدام زیستمحیطی نیست، بلکه به ضرورت پایداری اقتصادی صنعت هتلداری تبدیل شده است.
ایجاد شده: چهار روز قبل آخرین ویرایش: چهار روز قبل اخبار داخلی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز؛ شرکت Axiom Hospitality به تازگی برند Guild Hotels را راهاندازی کرده است. این برند با هدف گرد همآوردن سه هتل در مرکز لندن، به بازار هتلداری این شهر وارد شده است. Guild Hotels تلاش دارد تا با الهام از تاریخ اصناف لندن، کیفیت و قابلیت اطمینان هتلهای زنجیرهای را با هویت منحصر به فرد هتلهای مستقل ترکیب کند. در این راستا، بیش از ۲۰ میلیون پوند برای بازسازی اتاقها و فضاهای عمومی این هتلها سرمایهگذاری شده است. مدیران Guild Hotels رویکرد خود را بر اساس مفهوم «مهماننوازی صنعتگرانه» پایهگذاری کردهاند. این رویکرد بر ارائه تجربهای متمایز و توجه به هویت هر هتل تأکید دارد.
ایجاد شده: پنج روز قبل آخرین ویرایش: پنج روز قبل اخبار خارجی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز؛ انجمن بینالمللی حملونقل هوایی (یاتا) و ائتلاف جهانی هتلداری پایدار در راستای تقویت هماهنگی میان بخشهای هوانوردی و هتلداری همکاری مشترکی را آغاز کردند. بر اساس این همکاری، راهنماهای کاربردی برای تأمین کالا و خدمات هتلها تدوین میشود. این راهنماها شامل معیارهای زیستمحیطی، اجتماعی و حاکمیتی (ESG) و تأمین مسئولانه خواهد بود. این اقدام بهمنظور ایجاد استانداردهای هماهنگتر پایداری در زنجیره ارزش صنعت سفر انجام میشود. این همکاری میتواند به تقویت رویکردهای مسئولانه در بخشهای مختلف گردشگری و بهبود عملکرد پایداری در صنعت هوانوردی و هتلداری کمک کند.
ایجاد شده: 27/مهر/1405 آخرین ویرایش: 27/مهر/1405 اخبار خارجی
✍🏻سیدمسعودمنتجبی | کارشناس گردشگری انتخاب یک روز به مناسبت بزرگداشت سرآشپزها (shef) ؛ در روز ۲۰ اکتبر ۲۰۰۴ و توسط سرآشپز فقید اهل آفریقای جنوبی، دکتر بیلی گالاگر، بنیانگذاری شد . او که در آن زمان ریاست انجمن جهانی جوامع سرآشپزان (Worldchefs) را بر عهده داشت، این روز را با هدف بزرگداشت حرفه آشپزی و استفاده از دانش سرآشپزان برای آموزش و الهامبخشی به نسل بعدی پایهگذاری کرد . ریشههای Worldchefs به سال ۱۹۲۸ در پاریس بازمیگردد، جایی که ۶۵ نماینده از ۱۷ کشور برای تشکیل یک انجمن بینالمللی برای سرآشپزان حرفهای گرد هم آمدند. ایده روز جهانی سرآشپز، حاصل همین روحیه اتحاد و اشتراکگذاری دانش در طول چندین دهه بود. فلسفه اصلی این روز، فراتر از جشن مهارت آشپزی، بر آموزش، پایداری و تغذیه سالم برای نسلهای آینده متمرکز است . به همین دلیل، هر سال Worldchefs یک موضوع (Theme) یا شعار مرکزی برای هدایت فعالیتها انتخاب میکند تا سرآشپزان در سراسر جهان را حول یک هدف مشترک متحد کند. برای مثال، شعاری که برای این روز در سال جاری میلادی ( ۲۰۲۶)انتخاب گردیده بود با عنوان «کاوشگران غذا» (Food Explorers) می باشد؛ که تمرکز آن بر آموزش کودکان درباره منشأ مواد اولیه، نحوه رشد و برداشت آنها و اهمیت پایداری غذایی است. هدف این است که سرآشپزان با برگزاری کارگاههای آشپزی، بازدید از مزارع محلی یا فعالیتهای مرتبط با باغبانی، کنجکاوی و آگاهی نسل جدید را نسبت به غذایی که میخورند، برانگیزند . باید اذعان نمود روز جهانی سرآشپز تنها یک مناسبت تقویمی برای تقدیر از سرآشپزان نیست، بلکه یک پلتفرم جهانی برای آموزش، الهامبخشی و مسئولیت اجتماعی است. این روز یادآور میشود که نقش یک سرآشپز میتواند بسیار فراتر از آشپزخانه باشد و به عنوان یک مربی و سفیر فرهنگی، بر سلامت و پایداری آینده غذا تأثیر بگذارد.
ایجاد شده: 26/مهر/1405 آخرین ویرایش: 27/مهر/1405 مقالات و یادداشت ها
✍🏻 فاطمه دکامینی | خبرنگار و دبیر سرویس حوزه اطلاعات، آمار و پژوهش های تخصصی گردشگری و هتلداری ایتنا صنعت هتلداری همواره با تغییر رفتار مسافران، پیشرفت فناوری و تحول در سبک زندگی انسانها روبهرو بوده است. زمانی وبسایتها و سیستمهای رزرو آنلاین، چهره بازار اقامت را تغییر دادند و پس از آن، شبکههای اجتماعی و پلتفرمهای دیجیتال به بخش جداییناپذیر ارتباط هتلها با مهمانان تبدیل شدند. اکنون متاورس و واقعیت مجازی، افق تازهای را پیش روی صنعت هتلداری گشودهاند؛ افقی که در آن تجربه مهمان میتواند پیش از سفر آغاز شود و حتی پس از پایان اقامت نیز ادامه پیدا کند. واقعیت مجازی با ایجاد محیطی سهبعدی و تعاملی، این امکان را فراهم میکند که کاربر بدون حضور فیزیکی، فضای یک هتل، اتاقها، رستوران، سالن همایش، استخر یا سایر امکانات مجموعه را مشاهده و تجربه کند. این فناوری میتواند تصمیمگیری مسافر را آسانتر کند؛ زیرا تصاویر ثابت و توضیحات متنی همیشه نمیتوانند تصویری دقیق از کیفیت و حالوهوای یک هتل ارائه دهند. اما تور مجازی به مهمان اجازه میدهد پیش از رزرو، در فضا حرکت کند و انتخاب آگاهانهتری داشته باشد. برای بسیاری از مسافران، بهویژه گردشگران بینالمللی، خانوادهها و برگزارکنندگان رویدادها، شناخت دقیق فضای هتل اهمیت زیادی دارد. یک شرکت میتواند سالن همایش را بهصورت مجازی بررسی کند، یک خانواده میتواند چیدمان اتاق و امکانات مناسب کودکان را ببیند و یک مسافر میتواند فاصله اتاق تا رستوران یا چشمانداز پنجره را پیش از سفر ارزیابی کند. این شفافیت، احتمال نارضایتی و فاصله میان وعده تبلیغاتی و تجربه واقعی را کاهش میدهد. متاورس تنها به نمایش مجازی اتاقها محدود نمیشود. هتلها میتوانند در فضاهای دیجیتال، شعبه یا محیطی مجازی ایجاد کنند که کاربران در آن با برند، خدمات و هویت مجموعه آشنا شوند. در چنین محیطی، مهمان میتواند با یک راهنمای مجازی گفتوگو کند، درباره مقصد اطلاعات بگیرد، خدمات مختلف را بشناسد، اتاق خود را انتخاب کند یا حتی پیش از ورود، برنامه اقامت خود را طراحی کند. این تجربه اگر با خلاقیت و شناخت درست نیازهای مخاطب همراه باشد، میتواند ارتباط میان برند و مهمان را عمیقتر کند. یکی از مهمترین فرصتهای متاورس برای صنعت هتلداری، بازاریابی تجربهمحور است. تبلیغات سنتی معمولاً درباره ویژگیهای یک هتل صحبت میکنند، اما فناوریهای غوطهورکننده اجازه میدهند مخاطب بخشی از تجربه را پیشاپیش احساس کند. برای مثال، یک هتل ساحلی میتواند فضای طلوع خورشید، صدای امواج و امکانات تفریحی خود را در قالب تجربهای مجازی به نمایش بگذارد. هتلهای تاریخی نیز میتوانند با بازسازی دیجیتال بنا، داستان معماری و فرهنگ مقصد را برای مخاطبان روایت کنند. واقعیت مجازی همچنین در آموزش کارکنان کاربرد فراوانی دارد. کارکنان هتل میتوانند در محیطی شبیهسازیشده، موقعیتهای مختلف را تمرین کنند؛ از نحوه پذیرش مهمان و پاسخگویی به شکایت گرفته تا مدیریت شرایط اضطراری، تخلیه ساختمان و مواجهه با موقعیتهای پیشبینینشده. این آموزشها بدون ایجاد فشار بر عملیات واقعی هتل انجام میشوند و به کارکنان اجازه میدهند پیش از مواجهه با یک موقعیت واقعی، واکنش مناسب را تمرین کنند. در بخش طراحی و مدیریت نیز این فناوری میتواند به تصمیمگیری بهتر کمک کند. مدیران و سرمایهگذاران میتوانند پیش از ساخت یا بازطراحی یک مجموعه، فضای پیشنهادی را بهصورت مجازی بررسی کنند. چیدمان اتاقها، مسیر حرکت مهمان، نورپردازی، دسترسیها و حتی حس کلی فضا را میتوان پیش از اجرای نهایی ارزیابی کرد. این امر احتمال خطا و هزینههای اصلاحی را کاهش میدهد و امکان مشارکت بیشتر ذینفعان در فرایند طراحی را فراهم میسازد. از سوی دیگر، متاورس میتواند نقش هتلها را از محل اقامت به مرکز تجربه و تعامل تبدیل کند. در آینده، یک هتل ممکن است علاوه بر ارائه اتاق و خدمات رفاهی، میزبان رویدادهای مجازی، نمایشگاههای دیجیتال، نشستهای بینالمللی و برنامههای فرهنگی باشد. افرادی که امکان سفر ندارند، میتوانند از طریق آواتار یا ابزارهای واقعیت مجازی در این رویدادها شرکت کنند. به این ترتیب، هتل میتواند مخاطبانی فراتر از مهمانان حاضر در ساختمان خود جذب کند. این فناوری در حوزه گردشگری مقصد نیز فرصتهای ارزشمندی ایجاد میکند. هتلها میتوانند پیش از ورود مسافر، جاذبههای اطراف، مسیرهای گردشگری، موزهها، بازارهای محلی و تجربههای فرهنگی را به شکل مجازی معرفی کنند. چنین رویکردی هم به فروش خدمات جانبی کمک میکند و هم ارتباط هتل را با اقتصاد و هویت مقصد افزایش میدهد. هتل در این حالت تنها محل خواب و اقامت نیست، بلکه به دروازهای برای کشف فرهنگ، تاریخ و سبک زندگی مقصد تبدیل میشود. با وجود این فرصتها، نباید متاورس و واقعیت مجازی را جایگزین کامل مهماننوازی واقعی دانست. اساس صنعت هتلداری همچنان بر ارتباط انسانی، آرامش، امنیت، پاکیزگی و کیفیت خدمات استوار است. هیچ تجربه مجازی نمیتواند بهطور کامل جایگزین اقامت در یک اتاق واقعی، گفتوگو با کارکنان، چشیدن غذای محلی یا تماشای یک منظره از نزدیک شود. فناوری باید در خدمت تجربه انسانی قرار گیرد، نه اینکه آن را حذف کند. هزینه راهاندازی، نیاز به زیرساخت فنی، دسترسی محدود برخی مخاطبان به تجهیزات واقعیت مجازی، پیچیدگی تولید محتوای سهبعدی و مسائل مربوط به حریم خصوصی، از جمله چالشهای این مسیر هستند. همچنین، اگر محتوای مجازی با تجربه واقعی هتل همخوان نباشد، میتواند موجب افزایش انتظار و در نهایت نارضایتی مهمان شود. بنابراین، استفاده از این فناوری نیازمند صداقت، برنامهریزی و هماهنگی میان وعدههای دیجیتال و کیفیت واقعی خدمات است. برای هتلهای ایران نیز این حوزه میتواند فرصت قابلتوجهی ایجاد کند. معرفی مجازی هتلهای تاریخی، تجربه دیجیتال بناهای فرهنگی، نمایش جاذبههای طبیعی، جذب گردشگران خارجی و برگزاری رویدادهای بینالمللی، تنها بخشی از ظرفیتهای پیشروست. با این حال، موفقیت در این مسیر به تولید محتوای باکیفیت، توجه به زبانها و فرهنگهای مختلف، آموزش نیروی انسانی و ایجاد همکاری میان هتلها، شرکتهای فناوری و نهادهای گردشگری نیاز دارد. آینده صنعت هتلداری احتمالاً ترکیبی از حضور فیزیکی و تجربه دیجیتال خواهد بود. مهمان ممکن است سفر خود را با یک بازدید مجازی آغاز کند، اتاقش را در فضای سهبعدی انتخاب کند، از طریق یک دستیار هوشمند برنامه اقامتش را تنظیم کند و پس از بازگشت نیز در رویدادهای مجازی هتل شرکت داشته باشد. در این میان، هتلهایی موفقتر خواهند بود که فناوری را نه بهعنوان یک نمایش تجملی، بلکه بهعنوان ابزاری برای شناخت بهتر مهمان، شخصیسازی خدمات و خلق ارزش به کار گیرند.
ایجاد شده: 26/مهر/1405 آخرین ویرایش: 26/مهر/1405 مقالات و یادداشت ها
✍🏻 عباس مهدوی | خبرنگار یک الگوی رفتاری تکراری و پرهزینه سالهاست بر سیاستگذاری گردشگری کشور سایه انداخته است؛ در روزهای ثبات، اعتبارات و توان دیپلماسی کشور صرف بازارها و مقاصدی میشود که سنخیت چندانی با واقعیتهای ژئوپلیتیک و فرهنگی ما ندارند؛ اما به محض بروز نخستین تلاطمهای سیاسی، تحریمها یا هشدارهای مسافرتی و خالی شدن هتلها، مدیران سراسیمه به یاد کشورهای همسایه و حوزههای تمدنی مشترک میافتند. این نگاه فصلی، مقطعی و انفعالی، گردشگری ایران را در یک چرخه آزمون و خطای دائمی گرفتار کرده است. سالهاست سرمایههای مادی و معنوی متعددی صرف بازارهایی مانند اروپای غربی، چین یا روسیه میشود. برای آنها هفتههای فرهنگی برگزار میکنیم، در نمایشگاهها به شیوههای سنتی غرفه میزنیم و لغو روادید یکطرفه را در دستور کار قرار میدهیم؛ اما دادههای واقعی چه میگویند؟ از صدها میلیون گردشگر خروجی چین یا جریان مسافران روس، سهم ایران حتی به کسری از یک درصد هم نمیرسد. گردشگر روس ترجیح میدهد مقصد تفریحی تثبیتشدهای مانند ترکیه را برگزیند و با کوچکترین تنش منطقهای، گردشگران غربی و حتی چینی با توصیههای اکید وزارتخانههای خارجهشان سفر به ایران را لغو میکنند. رفتن به سراغ طرحهای کمبازدهای مانند تعریف خطوط پروازی و تورهای مشترک با مقاصد دوردستی چون ونزوئلا نیز نشان داد که گاهی تفننهای تبلیغاتی جایگزین عقلانیت بازاریابی ژئوپلیتیک میشود. پرسش بنیادین این است: چرا همسایگان ما که از اشتراکات تاریخی، مذهبی، پیوندهای زمینی، مرزهای ارزان و علاقه متقابل برخوردارند، تنها «گزینه دوم» یا «سپر روزهای سخت» به شمار میروند!؟ کشوری که دارای مؤلفههای هویتی و فرهنگی متمایز است، باید ستون فقرات اقتصاد گردشگری خود را بر پایه حوزهای بنا کند که پایداری رفتوآمد در آن به حداقل نوسانات حساس باشد: یعنی جغرافیای فرهنگی و حوزه تمدنی ایران. گنجینههای مغفول در مدار پیرامونی نکته مهمی که در نگرش مدیران حوزه گردشگری ایران باید به شکل برجستهای مورد توجه قرار بگیرد این است که همسایگان ما فقط یک بازار اضطراری نیستند، بلکه فرصتهای بالقوۀ اقتصادیاند: ۱- عراق و کشورهای حوزه خلیج فارس: گردشگر عراقی یا عمانی فقط برای زیارت نمیآید؛ حوزه گردشگری سلامت، خرید و گردشگری طبیعی در شمال کشور ظرفیت مناسبی برای طراحی تورهای ترکیبی (مشهد-شمال-شیراز) دارد. با این حال، هنوز نتوانستهایم یک زنجیره ارزش خدماترسانی شایسته و حرفهای برای این جمعیت میلیونی ایجاد کنیم. ۲- ارمنستان، قفقاز و آسیای میانه: ارمنستان با وجود مرز زمینی و نزدیکی فرهنگی و تاریخی (بهویژه وجود میراث کلیساهای ثبت جهانی در شمالغرب ایران) به شدت نیازمند معرفی چهره واقعی ایران است. تاجیکستان و ازبکستان به عنوان پارههای تمدنی زبان فارسی و هویت مشترک، و ترکمنستان با اشتراکات قومی و مفاخری نظیر «مخدومقلی فراغی»، ظرفیتهای بکری هستند که زیرساخت دیپلماسی فرهنگی ما کمتر روی آنها سرمایهگذاری واقعی و پایدار کرده است. ۳- ترکیه، پاکستان و افغانستان: در ترکیه بهجای تمرکز صرف بر مسافران خروجی ایران، میتوان با تکیه بر سرمایههای نمادین مشترک اقدام کرد؛ اقدام ارزندهای که اخیراً در پیوند خوی و قونیه (محور شمس و مولانا) کلید خورد، نشان داد چقدر تشنه گردشگری ادبی و هویتی هستیم. در پاکستان نیز جامعه میلیونی شیعیان و علاقهمندان به فرهنگ ایرانی فراتر از ظرفیتهای موجود میتوانند رونقبخش باشند. حتی تغییرات پولی منطقه و رشد ارزش پول ملی برخی از همین همسایگان، سفر به ایران را برای طبقه متوسط آنها بسیار جذاب و اقتصادی کرده است؛ ظرفیتی که متأسفانه با پیشداوریهای کهنه و نگاههای سنتی مهاجرتی نادیده گرفته میشود. بازتعریف روایتها؛ سرمایههای اجتماعی و تاریخی فراملی علاوه بر همسایگان، ما از قدرت روایتگری تاریخی حتی در تعامل با جهان غافل بودهایم. رویکرد ما در رویدادهای بینالمللی عمدتاً به توزیع بروشور و روشهای نخنما محدود شده و دست روی نقاط عطف تاریخی نگذاشتهایم. میزبانی از پناهندگان لهستانی در جنگ جهانی دوم: در روزهایی که قاره اروپا در آتش جنگ و کشتار میسوخت و ایران خود با قحطی و اشغال متفقین روبهرو بود، مردم این سرزمین بیش از ۱۰۰ هزار پناهجوی لهستانی را از بندر انزلی تا تهران و اصفهان و اهواز پناه دادند و زندگی دوباره بخشیدند. آرامستانها و ردپای تاریخی این رویداد، بزرگترین سند مهماننوازی و اخلاق زیستی ایرانیان است؛ روایتی بینالمللی که میتواند به محوری برای گردشگری پیوند و یادبود تبدیل شود. راه آهن ایران؛ «پل پیروزی» : اگر شریان راهآهن شمال-جنوب ایران و فداکاری لجستیکی این ملت نبود، سرنوشت استالینگراد و جغرافیای جنگ در مواجهه با ماشین جنگی نازیها به گونهای دیگر رقم میخورد. آیا تاکنون از این مسیر تاریخی برای جلب توجه گردشگران روس و علاقهمندان به تاریخ جنگ بهره بردهایم؟ دیپلماسی چهرهها و چهرههای ادبی–فرهنگی: تجربیات موفق نویسندگان و شخصیتهای فرهنگی مانند شهزاده ایگوال در معرفی ایران به جامعه نخبگانی و مردم ترکیه نشان میدهد که دیپلماسی فرهنگی و استفاده از چهرههای اصیل ایرانی در خارج از کشور، دهها برابر مؤثرتر از هیئتهای رسمی و همایشهای اداری بازدهی دارد. بازگشت به سیاست حسن همجواری در گردشگری اگر میخواهیم تابآوری صنعت گردشگری کشور ارتقا یابد، دستگاههای متولی -شامل وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، وزارت امور خارجه، سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی- باید از موازیکاری دست بردارند و راهبرد نگاه به حوزه تمدنی را از یک تاکتیک اضطراری به یک استراتژی دائمی تبدیل کنند. همسایگان ما متوجه این رفتار گزینشی و فصلی میشوند؛ رفتاری که پیام میدهد: «تنها زمانی که راهها بسته است، سراغ شما میآییم». برای ساختن اقتصادی پایدار، باید همسایگی فرهنگی، راههای زمینی، تسهیلات مرزی، اشتراکات غذایی، آیینی و مفاخر مشترک، اولویت نخست و بیچونوچرای سبد گردشگری ورودی ایران باشد؛ چه در روزهای آرامش و چه در روزهای بحران.
ایجاد شده: 25/مهر/1405 آخرین ویرایش: 25/مهر/1405 مقالات و یادداشت ها
به گزارش هتل نیوز؛ بررسی وضعیت خانوارها نشان میدهد که اجارهبهای مسکن تأثیر زیادی بر افزایش خط فقر داشته است. این افزایش به ویژه در سالهای اخیر مشهود بوده است. در حال حاضر، خط فقر در ایران به بیش از 85 میلیون تومان رسیده است. این رقم معادل سه برابر متوسط حقوق در کشور است و نشاندهنده وضعیت نگرانکننده اقتصادی است. بیش از 80 درصد کارگران و کارمندان به خط فقر نزدیک شدهاند. این افراد با دستمزدهای پایین، قادر به تأمین هزینههای واقعی زندگی نیستند.
ایجاد شده: 25/مهر/1405 آخرین ویرایش: 25/مهر/1405 اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز؛ بیست و ششمین حراج تهران، به فروش آثار مدرن و معاصر ایران اختصاص داشت. این رویداد مهم، شب خاصی را در تاریخ هنر ایران رقم زد. در این حراج، 100 اثر از 93 هنرمند به معرض فروش گذاشته شد. ارزش کل آثار ارائه شده در این دوره، در قیمت پایه 764 میلیارد و 650 میلیون تومان اعلام شد. در نهایت، تمامی آثار با مجموع قیمت یکهزار و 196 میلیارد و 910 میلیون تومان به فروش رسیدند. در میان این آثار، مجسمه برنزی «هیچ» اثر پرویز تناولی، گرانترین اثر حراج بود. این اثر با قیمت پایه 195 میلیارد تومان، در نهایت به قیمت 280 میلیارد تومان چکش خورد و رکورد فروش 26 دوره حراج تهران را شکست.
ایجاد شده: 25/مهر/1405 آخرین ویرایش: 25/مهر/1405 اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز؛ پایگاه خبری اکسیوس گزارش داده است که کاخ سفید و میانجیهای قطری هنوز منتظر پاسخ ایران به پیشنهاد متقابل آمریکا برای خاتمه دادن به جنگ هستند. یک مقام آمریکایی اعلام کرد که این موضوع همچنان در حال بررسیهای داخلی در تهران است. همچنین، یک منبع منطقهای آگاه به جزئیات مذاکرات بیان کرد که میانجیهای منطقهای به عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، تأکید کردهاند که نباید پاسخ تهران به تعویق بیفتد. این منبع افزود که میانجیها به عراقچی گفتهاند که هیچ تضمینی وجود ندارد که دونالد ترامپ پس از انتخابات میاندورهای آمریکا رویکرد ملایمتری اتخاذ کند. آنها هشدار دادند که ممکن است موضع تهاجمیتری نیز در پیش بگیرد.
ایجاد شده: 25/مهر/1405 آخرین ویرایش: 25/مهر/1405 اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز؛ مجمع عمومی سازمان ملل متحد بهطور رسمی سال ۲۰۲۷ را بهعنوان «سال بینالمللی گردشگری پایدار و تابآور» نامگذاری کرد. این تصمیم بهمنظور تقویت نقش گردشگری در کاهش فقر و توسعه پایدار اتخاذ شده است. سازمان ملل در گزارشی به اهمیت گردشگری مسئولانه و حفاظت از منابع طبیعی پرداخته است. این گزارش با عنوان «ترویج گردشگری پایدار و تابآور، از جمله اکوتوریسم، برای ریشهکن کردن فقر و حفاظت از محیط زیست» به نقش جوامع محلی در صنعت گردشگری تأکید میکند. توسعه گردشگری پایدار بهعنوان یک اولویت در دستور کار جهانی قرار گرفته است.
ایجاد شده: 24/مهر/1405 آخرین ویرایش: 24/مهر/1405 اخبار داخلی
به گزارش تور نیوز؛ سعید لیلاز، اقتصاددان، به تازگی نظراتی توهینآمیز درباره کریم خان زند مطرح کرد. او این شخصیت تاریخی را یک لر بیسواد خطاب کرد و به خاندان زند نیز توهین کرد. لیلاز بیان کرد که خاندان زند همیشه در حال نوشیدن الکل بودند. کریم خان زند، معروف به «وکیلالرعایا»، در تاریخ ایران جایگاه ویژهای دارد. او ابتدا ملایر و سپس شیراز را به عنوان پایتخت خود انتخاب کرد و به مدت ۴۶ سال در ایران حکومت کرد. کریم خان بعد از سقوط سلسله افشاریه در سال ۱۱۶۲ هجری قمری به قدرت رسید. او به هوش سیاسی فوقالعادهای مشهور بود و به عنوان خان بزرگ طایفه لر زند شناخته میشد.
ایجاد شده: 23/مهر/1405 آخرین ویرایش: 23/مهر/1405 اخبار داخلی