به گزارش فلای نیوز؛ با رکود سفر، تنها یکششم دفاتر خدمات مسافرتی فعال هستند و این رکود خسارتی بالغ بر ۲ هزار میلیارد تومان به این بخش وارد کرده است. به گزارش ایتنا/فلای نیوز؛ رئیس انجمن صنفی دفاتر خدمات مسافرتی استان تهران بیان کرد که از حدود ۶ هزار دفتر خدمات مسافرتی دارای مجوز، تنها یکششم آنها در حال حاضر فعالیت واقعی دارند. او افزود که بسیاری از آژانسها طی یک سال گذشته با رکود و کاهش فعالیت مواجه شدهاند. وی تصریح کرد که خسارت اولیه وارده به دفاتر خدمات مسافرتی حدود ۲ هزار میلیارد تومان برآورد میشود. این دفاتر در شرایط رکود هنوز با هزینههایی نظیر اجاره، حقوق، بیمه و مالیات روبهرو هستند. رئیس انجمن گفت نوسانات نرخ ارز و افزایش هزینه سفر بهویژه آژانسهای برگزارکننده تورهای خروجی را تحت فشار قرار داده است. تقاضای سفر هنوز به سطح عادی بازنگشته است. او تأکید کرد که ضروری است تا با اتخاذ تدابیر حمایتی مؤثر، از تعطیلی بیشتر دفاتر خدمات مسافرتی جلوگیری شود.
ایجاد شده: 31/مرداد/1405 آخرین ویرایش: 31/مرداد/1405 اخبار داخلی
✍🏻 مستر نوشت من اتاقهای هتل را تمیز میکنم. در هتل ماریوت مرکز شهر کار میکنم و ۹ سال است که در همین طبقه و همین اتاقها مشغول به کارم. آدم در این شغل چیزهای زیادی میبیند؛ چیزهایی که مهمانها جا میگذارند؛ از زباله و لباس گرفته تا انعام و گاهی یادداشتهایی که هیچکس انتظارشان را ندارد. از ماه مارس سال گذشته، متوجه اتاق ۴۱۲ شدم. هر دوشنبه یک مهمان ثابت وارد این اتاق میشد؛ یک مسافر کاری. هیچوقت اتاق را کثیف نمیکرد و همیشه یک اسکناس پنجدلاری به عنوان انعام میگذاشت؛ تاخورده، زیر فنجان قهوه. سه ماه، هر دوشنبه همین اتفاق تکرار شد. تا اینکه انعامها قطع شد. هفته چهاردهم بود. دوباره دوشنبه بود و دوباره اتاق ۴۱۲. اما این بار خبری از انعام نبود. فقط همان اتاق همیشگی بود؛ مرتب و تمیز. تخت مرتب شده بود، حولهها تا شده بودند؛ انگار مهمان میخواست کار من را راحتتر کند. هفته پانزدهم هم همینطور گذشت. هفته شانزدهم، یادداشتی روی کاغذ مخصوص هتل پیدا کردم: «متأسفم که دیگر نمیتوانم انعام بدهم. دو هفته پیش کارم را از دست دادم. هنوز مجبورم برای مصاحبههای کاری سفر کنم و با امتیازهایم در هتل میمانم. ممنونم بابت همهچیز.» پای یادداشت نوشته بود: «مایکل». من ۱۶ هفته اتاقش را تمیز کرده بودم، اما تازه آن روز اسمش را فهمیدم. برای او یادداشتی نوشتم و روی میز گذاشتم: «مایکل، نگران انعام نباش. برای مصاحبههایت موفق باشی.» دوشنبه بعد، یادداشت جدیدی دیدم: «ممنونم. مصاحبه در کلمبوس خوب پیش نرفت. سه مصاحبه دیگر دارم. دارم به آخرین پیراهنهای تمیزم میرسم. لباسشویی هتل خیلی گران است. دارم تمام تلاشم را میکنم.» وقتی وارد حمام شدم، چهار پیراهن رسمی دیدم که آویزان بودند. مایکل آنها را با دست در سینک شسته و روی چوبلباسی خشک کرده بود. پیراهنها چروک و لکهدار بودند. با این وضعیت نمیشد به مصاحبه رفت. پیراهنها را برداشتم و به لباسشویی هتل بردم. گفتم برای یکی از مهمانهاست و باید فوری آماده شود. آنها را شستند و اتو کردند؛ کاملاً مرتب و آماده. پیراهنها را دوباره در کمدش گذاشتم و یادداشتی نوشتم: «لباسشویی این هفته مهمان من. موفق باشی.» هفته هجدهم، یادداشت جدیدی از مایکل پیدا کردم: «نمیدانم چطور تشکر کنم. برای یک مصاحبه دوم دعوت شدم. شرکت در دنور. یکی از همان پیراهنهایی را پوشیدم که شما تمیز کردید. اعتمادبهنفسم بیشتر شده بود. شما مجبور نبودید این کار را انجام دهید.» حق با او بود. من مجبور نبودم. اما مدام به مردی فکر میکردم که در سینک هتل لباسهایش را میشست و تلاش میکرد حرفهای به نظر برسد، در حالی که زندگیاش داشت از هم میپاشید. او با آخرین امتیازهایش در هتل میماند تا بتواند دنبال کار بگردد. هفته بیستم، اتاق ۴۱۲ خالی بود. نه یادداشتی، نه اثری از او. فقط رفته بود. از پذیرش پرسیدم. بررسی کردند و گفتند جمعه تسویه حساب کرده است. امتیازهایش تمام شده بود و دیگر نمیتوانست اقامتش را تمدید کند. حالم بد شد. حتی فرصت نکرده بودم خداحافظی کنم. نمیدانستم کار پیدا کرده یا نه. نمیدانستم حالش خوب است یا نه. نمیدانستم آن پیراهنهای تمیز واقعاً کمکی به او کردهاند یا نه. انگار همهچیز تمام شده بود و آن ۲۰ هفته یادداشتها دیگر معنایی نداشت. دو ماه بعد، پذیرش با من تماس گرفت: یک نفر اینجاست که دنبال خدمتکار طبقه چهارم میگردد. میگوید قبلاً در اتاق ۴۱۲ اقامت داشته. پایین رفتم. مایکل بود. کتوشلوار پوشیده بود؛ یک کتوشلوار خوب و نو. مرا که دید، لبخند زد و گفت: کار را گرفتم. در دنور، هفته آینده شروع میکنم. برگشتم تا شخصاً از شما تشکر کنم. بعد گفت: وقتی هیچ چیزی نداشتم، شما باعث شدید ادامه بدهم. آن پیراهنها، آن یادداشتها... واقعاً مهم بودند. شما مجبور نبودید این کارها را انجام دهید. یک پاکت به من داد. داخلش ۳۰۰ دلار بود. گفت: برای تمام انعامهایی که نتوانستم بدهم. برای لباسشویی. برای اینکه وقتی احساس میکردم هیچکس من را نمیبیند، شما من را مثل یک انسان دیدید.» خواستم پول را پس بدهم، اما قبول نکرد. گفت: شما به یک غریبه کمک کردید؛ کسی که نمیتوانست چیزی به شما بدهد. اجازه بدهید حالا من جبران کنم. بعد گفت: هفته هفدهم هیچ پولی نداشتم. هیچ مصاحبهای نتیجه نداده بود. هیچ امیدی نداشتم. یادداشت شما من را نجات داد. واقعاً نجاتم داد. سپس یک یادداشت دیگر از جیبش بیرون آورد. همان یادداشتی که من نوشته بودم: «لباسشویی این هفته مهمان من. موفق باشی.» آن را تا کرده و نگه داشته بود. کاغذ کهنه شده بود؛ انگار صدها بار آن را خوانده بود. گفت: این را در کیف پولم نگه داشتم. در هر مصاحبه، بعد از هر جواب رد، نگاهش میکردم. یک نفر به من ایمان داشت؛ کسی که حتی من را نمیشناخت. همین کافی بود که دوباره تلاش کنم. کافی بود که تسلیم نشوم. شما این را به من دادید. همانجا در لابی شروع به گریه کرد. گفت: «ممنونم.» من هنوز اتاق ۴۱۲ را تمیز میکنم. مهمانها عوض شدهاند، انعامها فرق کردهاند و کثیفکاریها متفاوت شدهاند. اما حالا هر اتاق را جور دیگری نگاه میکنم. آن چمدان؟ شاید متعلق به کسی باشد که دارد برای رسیدن به جایی تلاش میکند. آن پیراهنهای چروک؟ شاید نشانه کسی باشد که دارد تمام تلاشش را میکند. آن یخچال خالی؟ شاید متعلق به کسی باشد که دارد تکتک پولهایش را حساب میکند. من از مایکل یک چیز یاد گرفتم: اتاقهای هتل فقط اتاق نیستند. آنها گاهی جایی هستند که آدمها وقتی در یک مرحله گذار زندگیاند، به آن پناه میآورند؛ بین دو شغل، بین دو زندگی، بین تسلیم شدن و یک بار دیگر تلاش کردن. و گاهی کسی که آن اتاق را تمیز میکند، کسی که پیراهنهای شستهشده با دست را میبیند، کسی که یادداشتها را میخواند، میتواند تفاوت بزرگی ایجاد کند. نه به خاطر پول. نه به خاطر لباسشویی. بلکه فقط به این دلیل که یک نفر دید دیگری در حال سختی کشیدن است و به او گفت: «من تو را میبینم. تو مهم هستی. ادامه بده.» این فقط مهماننوازی نیست. این انسانیت است. و هیچ هزینهای ندارد؛ جز کمی توجه، کمی اهمیت دادن و اینکه متوجه شوی مسافر کاری اتاق ۴۱۲ فقط یک مهمان نیست. او مایکل است. و دارد تلاش میکند. گاهی تنها چیزی که یک نفر نیاز دارد این است که بشنود: «میبینم که داری تلاش میکنی. متوجهت هستم. ادامه بده.» اگر کسی را میشناسید که این روزها دارد سخت تلاش میکند، این داستان را برایش بفرستید و به او بگویید: میدانم چقدر داری تلاش میکنی. شاید خودت نبینی، اما من میبینم. ادامه بده... تو از چیزی که فکر میکنی قویتری.
ایجاد شده: 31/مرداد/1405 آخرین ویرایش: 31/مرداد/1405 مقالات و یادداشت ها
به گزارش فلای نیوز؛ تحقیقات جدید نشان میدهد که مهمترین اشتباه مسافران در سفرهای بینالمللی، بستن چمدان با بار اضافه و برنامهریزی ناکافی است. به گزارش ایتنا/فلای نیوز؛ بستن چمدان با بار اضافه، رایجترین اشتباه مسافران باتجربه در سفرهای بینالمللی است. این مشکل منجر به افزایش استرس بین مسافران میشود. طبق نظرسنجی اخیر "احساس و ایمنی مسافران"، ۳۸ درصد از مسافران باتجربه، بار اضافه را بزرگترین اشتباه خود در سفر عنوان کردهاند. این رقم در سال ۲۰۲۵ به ۳۲ درصد و در سالهای ۲۰۲۴ و ۲۰۲۳ به ۳۵ درصد کاهش یافته است. نکته دیگری که در این نظرسنجی مشخص شد، زمان ناکافی برای جابهجایی میان پروازهای ادامه مسیر است. حدود ۱۹ درصد از شرکتکنندگان این مسئله را از مهمترین عوامل دردسرساز در سفرهای بینالمللی دانستهاند. همچنین، ۱۰ درصد از مسافران به دلیل برنامهریزی بیش از حد فشرده و نداشتن زمان کافی برای استراحت، ابراز پشیمانی کردهاند. در این میان، دانلود نکردن نقشههای آفلاین یا نسخه دیجیتال مدارک رزرو نیز به عنوان یکی از اشتباهات رایج گزارش شده است. همچنین، ۸ درصد از شرکتکنندگان اعلام کردند که به دلیل تبدیل ارز در کیوسکهای فرودگاهی و بدون برنامهریزی قبلی، با هزینههای بالای تبدیل ارز مواجه شدهاند.
ایجاد شده: 30/مرداد/1405 آخرین ویرایش: 30/مرداد/1405 اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز؛ سم آلتمن، مدیرعامل اوپنایآی، با اشاره به تجربه خود در دانشگاه استنفورد، نگرانی از ضرورت دوره چهار ساله دانشگاه در دنیای مدرن را مطرح کرد. به گزارش ایتنا/هتل نیوز؛ سم آلتمن، مدیرعامل اوپنایآی، به تجربه شخصیاش در دانشگاه استنفورد اشاره کرد و گفت دو سال تحصیل برای او کافی بوده است. او بر این باور است که با توجه به تحولات جهانی، دوره چهار ساله دانشگاه ممکن است دیگر برای همه ضرورتی نداشته باشد. آلتمن با تأکید بر اهمیت دانشگاه در کسب تجربه، آشنایی با افراد و زندگی مستقل، ادامه تحصیل پس از دو سال را برای خود بیفایده دانست. او در سال ۲۰۰۵ تحصیل در استنفورد را رها کرد و شرکت لوپت را راهاندازی کرد. آلتمن همچنین اظهار کرد که با گسترش هوش مصنوعی، افراد میتوانند حتی با تیمهای کوچک یا بهصورت فردی، کسبوکارهای نوآورانه را راهاندازی کنند. او در عین حال تأکید کرد که در برخی حوزهها، بهویژه تعامل با شرکتهای بزرگ و سنتی، اعتبار و تجربه ظاهری ممکن است هنوز اهمیت داشته باشد.
ایجاد شده: 28/مرداد/1405 آخرین ویرایش: 28/مرداد/1405 اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز؛ هوش مصنوعی به عنوان یک ابزار تحول در صنعت گردشگری شناخته میشود که شرکتهایی چون بوکینگ و ایربیانبی به کمک آن، تجربه مشتری را بهبود میبخشند. به گزارش ایتنا/هتل نیوز؛ هوش مصنوعی به یکی از عناصر کلیدی در صنعت گردشگری تبدیل شده است. شرکتهای بزرگی مانند بوکینگ، ایربیانبی و اکسپدیا از این فناوری برای افزایش بهرهوری و بهبود تجربه مشتری استفاده میکنند. این فناوری با سادهسازی فرآیندهای جستوجو، برنامهریزی و رزرو سفر، به کاربران امکان میدهد پیشنهادهای شخصیسازیشدهتری دریافت کنند. اکسپدیا اعلام کرده که برخی ابزارهای هوش مصنوعی توانستهاند نرخ تبدیل مشتریان را افزایش دهند. با وجود این مزایا، چالشهایی نیز وجود دارد. موضوعاتی مانند اعتماد کاربران، حفظ حریم خصوصی و دقت اطلاعات از جمله این چالشها هستند. کارشناسان بر این باورند که آینده گردشگری در تلفیق هوش مصنوعی با تجربه و خدمات انسانی شکل خواهد گرفت.
ایجاد شده: 28/مرداد/1405 آخرین ویرایش: 28/مرداد/1405 اخبار خارجی
به گزارش هتل نیوز؛ سهم گردشگری در اقتصاد ایران اکنون ۵ درصد است و با بهبود شرایط میتواند به ۱۰ درصد افزایش یابد، که نیازمند فناوری و همکاری است. به گزارش ایتنا/هتل نیوز؛ سهم گردشگری در تولید ناخالص داخلی ایران در حال حاضر ۵ درصد برآورد شده است. نصرالله جهانگرد، مشاور رئیسجمهور، اعلام کرد که در صورت بهبود شرایط کشور، این سهم میتواند به ۱۰ درصد افزایش یابد. او همچنین به نقش فناوری اطلاعات و هوش مصنوعی در توسعه صنعت گردشگری اشاره کرد. ابزارهای مرتبط با رزرو اقامت و هتلداری بهواسطه فناوری اطلاعات بهطور قابل توجهی پیشرفت کردهاند. جهانگرد افزود که دادههای صنعت گردشگری ایران باید به یک «استخر بزرگ اطلاعات» تبدیل شوند. این امر نیازمند همکاری و مشارکت مجموعههای مختلف است. او همچنین بر اهمیت حل مسائل پرداختهای بینالمللی تأکید کرد. این حل مسئله میتواند زمینه اتصال سریعتر ایران به شبکه بانکی جهانی را فراهم کند.
ایجاد شده: 27/مرداد/1405 آخرین ویرایش: 27/مرداد/1405 اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز؛ هتل بزرگ تهران با ارتقای درجه کیفی خود موفق به دریافت ستاره پنجم شد و به جمع هتلهای پنجستاره پایتخت پیوست. به گزارش ایتنا/هتل نیوز؛ هتل بزرگ تهران به تازگی موفق به ارتقای درجه کیفی خود شده است. این هتل اکنون به عنوان یک هتل پنج ستاره در پایتخت شناخته میشود. این ارتقا نشاندهنده پیشرفت در سطح خدمات و استانداردهای کیفی هتل بزرگ تهران است. این موفقیت میتواند به جذب گردشگران بیشتر و بهبود صنعت هتلداری در تهران کمک کند.
ایجاد شده: 26/مرداد/1405 آخرین ویرایش: 26/مرداد/1405 اخبار داخلی
به گزارش فلای نیوز؛ عربستان سعودی با سرمایهگذاری ۳۰ میلیارد دلاری، در حال ساخت فرودگاه بینالمللی ملک سلمان در ریاض است که ظرفیت جابهجایی بالایی خواهد داشت. به گزارش ایتنا/فلای نیوز؛ عربستان سعودی بهطور جدی پروژه ساخت فرودگاه بینالمللی ملک سلمان را دنبال میکند. این فرودگاه با سرمایهگذاری حدود ۳۰ میلیارد دلار در ریاض در حال ساخت است. مساحت این فرودگاه نزدیک به ۵۷ کیلومتر مربع خواهد بود و به یکی از بزرگترین قطبهای حملونقل هوایی جهان تبدیل میشود. این فرودگاه دارای ۶ باند پروازی و سامانههای لجستیکی هوشمند مبتنی بر هوش مصنوعی است. همچنین امکانات تفریحی و تجاری و هتلهای لوکس نیز در این پروژه طراحی شده است. ظرفیت جابهجایی فرودگاه ملک سلمان تا سال ۲۰۳۰ به ۱۲۰ میلیون و تا سال ۲۰۵۰ به ۱۸۵ میلیون مسافر در سال خواهد رسید. طراحی این پروژه بر عهده شرکت Foster + Partners است. هدف از اجرای این پروژه، تبدیل فرودگاه ملک سلمان به یک مرکز حملونقل و قطب اقتصادی و گردشگری در منطقه است.
ایجاد شده: 25/مرداد/1405 آخرین ویرایش: 25/مرداد/1405 اخبار داخلی
✍🏻 مهرداد مرکزی | فعال گردشگری همه قدرتِ گردشگری را با «تعداد توریستها» یا «میلیاردها دلار درآمد» میسنجند؛ اما تجربهٔ ترکیه و تونس نشان میدهد امنیتِ یک کشور، نه با حجمِ پول، بلکه با «نحوهٔ توزیع آن» گره خورده است. امنیتِ نرم چیست؟ وقتی از امنیت در گردشگری میگوییم، منظورمان لزوماً گشتهای انتظامی یا حفاظت نظامی نیست. منظور ما «امنیت نرم» است: تابآوری اجتماعی، اعتمادِ مردم به آینده و احساسِ سهم داشتن در ثباتِ کشور. مدل ترکیه؛ شبکهٔ منافع مشترک در ترکیه، گردشگری در هزاران کسبوکار کوچک و خانوادگی پخش شده است. از هتلدار و رستوراندار تا راننده و فروشنده، همه از ثباتِ کشور نان میخورند. اینجا امنیت فقط وظیفه دولت نیست؛ یک «منفعت اقتصادی مشترک» برای مردم است. در کودتای ۲۰۱۶، مقاومت مردم در برابر تانکها پیام بزرگی داشت. اگرچه این رفتار مستقیماً ناشی از گردشگری نبود، اما این فرضیه را تقویت میکند: «جامعهای که خود را ذینفعِ ثبات میداند، در بحران تابآوری بیشتری دارد.» مدل تونس؛ شکاف، نه مشارکت پیش از ۲۰۱۱، گردشگریِ تونس صنعتی بزرگ اما «متمرکز» بود. منافع بیشتر در مناطق ساحلی و نزد گروهی خاص انباشته شد. این شکاف عمیق میان «ساحل برخوردار» و «داخلِ محروم»، امنیت اجتماعی را در برابر تکانهها ضعیف کرد. انقلاب تونس نتیجهٔ یک عامل واحد نبود، اما این نابرابری منطقهای قطعاً در شکلگیری نارضایتیها نقش داشت. حرف آخر توزیعِ عادلانهٔ سود، خودِ امنیت است. اگر جامعه احساس کند ثباتِ یک مقصد مستقیماً به سفرهٔ خودش گره خورده، برای حفظ آن کوتاهی نمیکند. جای اندیشیدن است؛ گردشگری در ایران چقدر توانسته منافعش را میان مردم محلی توزیع کند و زندگی آنها را به آینده و ثبات مقصد گره بزند؟
ایجاد شده: 25/مرداد/1405 آخرین ویرایش: 25/مرداد/1405 مقالات و یادداشت ها
به گزارش تور نیوز؛ بازار گردشگری لوکس اقیانوس هند در حال تغییر است. رفتار مسافران و تحولات اقتصادی و ژئوپلیتیکی معادلات سنتی این منطقه را دگرگون کردهاند. استفان لاگت، مدیر ارشد مجموعه Atmosphere Core، به تحولات مهم مالدیو اشاره کرد. او گفت که این مقصد بهمرور از یک مکان صرفاً مخصوص ماهعسل به محلی برای سفرهای خانوادگی و چندنسلی تبدیل شده است. خانوادهها اکنون شامل پدربزرگها و مادربزرگها هستند. کودکان نیز به یک عامل مهم در وفاداری مسافران تبدیل شدهاند. تجربه آزادی و ارتباط آنها با محیط جزیره میتواند خانوادهها را ترغیب به بازگشت دوباره به مالدیو کند. همچنین، گروههای تخصصی مانند تورهای یوگای زنان در حال رشد هستند. این گروهها برای استفاده از فضای آرام مالدیو به این مقصد سفر میکنند. تغییر در بازارهای مبدأ نیز اهمیت زیادی پیدا کرده است. کاهش تقاضا از کشورهای حوزه خلیج فارس بهویژه امارات و عربستان، بازارهای جدید را مهمتر کرده است. کشورهایی مانند ژاپن، کره جنوبی و چین به تأمین تقاضای تابستانی مالدیو کمک کردهاند. این کشورها به موتورهای جدید بازار تبدیل شدهاند. هند نیز بازاری با ظرفیت بالا است، اما محدودیت پرواز مانع رشد کامل آن شده است. در مقابل، تایلند و پوکت با سیاستهای رقابتی توانستهاند سهم بیشتری از گردشگران هندی جذب کنند. مالدیو توانایی بالایی در سازگاری با تغییرات دارد. این مقصد اکنون میزبان سفرهای چندنسلی و تجربههای تخصصی است و به تنوع بازارهای بینالمللی کمک کرده است.
ایجاد شده: 24/مرداد/1405 آخرین ویرایش: 24/مرداد/1405 اخبار خارجی
به گزارش فلای نیوز؛ هواپیمای الکتریکی X1 که وزن آن به ۱۱ هزار کیلوگرم میرسد، طول بالهایش ۳۲ متر است. این هواپیما موفق شد پروازی ۲۷ دقیقهای را در آسمان نیویورک به انجام برساند. پرواز آزمایشی X1 شامل تمامی مراحل حرکت روی باند، برخاست، مانورهای هوایی و فرود بود. این مراحل در ارتفاع ۳۳۵ متری با موفقیت اجرا شدند. تولید این هواپیما گامی مهم برای معرفی مدل تجاری ۳۰ نفره و هیبریدی به نام ES-30 به شمار میرود. توسعهدهندگان این پروژه بر این باورند که فناوری مورد استفاده میتواند هزینههای عملیاتی پروازهای مسافربری منطقهای را تا ۴۰ درصد کاهش دهد.
ایجاد شده: 24/مرداد/1405 آخرین ویرایش: 24/مرداد/1405 اخبار خارجی
✍️ دلارام آریایی پناه| خبرنگار و دبیر بخش خبرها و رویدادهای علمی، آموزشی و تخصصی هتلداری و گردشگری ایتنا نسل Z دیگر «مهمان آینده» صنعت هتلداری نیست؛ این نسل همین امروز نیز در حال تغییر قواعد بازی است. نسلی که متولد اواخر دهه ۹۰ میلادی و سالهای ابتدایی هزاره جدید است، برخلاف نسلهای پیشین، هتل را صرفاً مکانی برای خواب و استراحت نمیداند. برای این نسل، هتل بخشی از تجربه سفر است؛ تجربهای که باید متفاوت، قابل اشتراکگذاری و بهیادماندنی باشد. در بسیاری از کشورهای جهان، برندهای بزرگ هتلداری به این تغییر پاسخ دادهاند. لابیهای سنتی جای خود را به فضاهای اجتماعی دادهاند، رستورانها به پاتوق شهروندان تبدیل شدهاند و طراحی داخلی هتلها به اندازه تعداد ستارههایشان اهمیت پیدا کرده است. اما سؤال اینجاست؛ هتلهای ایران تا چه اندازه برای این تغییر آمادهاند؟ واقعیت این است که بخش عمدهای از هتلهای کشور هنوز بر همان الگوی سنتی رقابت میکنند؛ اتاق بزرگتر، صبحانه متنوعتر و تخفیف بیشتر. در حالی که مهمان نسل Z، قبل از رزرو اتاق، صفحه اینستاگرام هتل را بررسی میکند، نظرات کاربران را میخواند و به این فکر میکند که آیا این هتل ارزش ثبت شدن در خاطرات و شبکههای اجتماعیاش را دارد یا خیر. این نسل به دنبال «داستان» است، نه فقط «اقامت». دوست دارد در هتلی اقامت کند که هویت داشته باشد؛ از معماری و طراحی گرفته تا موسیقی، غذا، هنر و حتی نحوه برخورد کارکنان. برای او اینترنت پرسرعت، خدمات دیجیتال، امکان ورود بدون مراجعه به پذیرش، فضاهای کار اشتراکی و کافهای پویا، دیگر یک مزیت نیست؛ بلکه یک انتظار بدیهی است. در ایران، بسیاری از هتلها هنوز سرمایهگذاری خود را بر توسعه فیزیکی متمرکز کردهاند، در حالی که سرمایهگذاری اصلی باید بر طراحی تجربه مهمان باشد. تجربهای که از لحظه جستوجوی آنلاین آغاز میشود و تا مدتها پس از پایان سفر ادامه پیدا میکند. مهمانی که با رضایت هتل را ترک میکند، امروز تنها یک مشتری نیست؛ او یک رسانه است که تجربه خود را برای صدها یا هزاران نفر روایت میکند. از سوی دیگر، نسل Z به اصالت نیز اهمیت میدهد. او ترجیح میدهد در هتلی اقامت کند که فرهنگ و هویت مقصد را بازتاب دهد، نه ساختمانی که در هر شهر دیگری نیز میتوان نمونه مشابه آن را پیدا کرد. این موضوع برای ایران، با تنوع فرهنگی، معماری بومی و میراث غنی، یک فرصت بزرگ محسوب میشود؛ فرصتی که هنوز بهطور کامل از آن استفاده نشده است. شاید مهمترین چالش هتلهای ایران، تغییر نگاه مدیران باشد. رقابت آینده، بر سر تعداد اتاقها یا لوکسترین لابی نخواهد بود؛ بلکه بر سر خلق تجربههایی است که مهمان را به بازگشت و توصیه هتل به دیگران ترغیب کند. نسل Z دیر یا زود، سهم عمده بازار گردشگری را در اختیار خواهد گرفت و اکنون مسئله، رخ دادن یا ندادن این تحول نیست؛ مسئله این است که هتلهای ایران چه زمانی خود را برای همراهی با این نسل بازطراحی خواهند کرد؟
ایجاد شده: 18/مرداد/1405 آخرین ویرایش: 18/مرداد/1405 مقالات و یادداشت ها