نتایج جستجو...
ضرورت توسعه گردشگری فرهنگی و ادبی با هویت اسطوره های افسانه ای و تاریخی

ضرورت توسعه گردشگری فرهنگی و ادبی با هویت اسطوره های افسانه ای و تاریخی

امروز ۲۵ اردیبهشت ماه و مصادف با روز بزرگداشت فردوسی و روز پاسداشت زبان فارسی است.فردوسی فقط یک شاعر نیست ؛ او احیاگر هویت ایرانی  و راوی اسطورهای است که ریشه در باورها ؛قهرمانی ها و فرهنگ کهن این سرزمین دارند. بدون شک مشهد و توس بعنوان زادگاه این شاعر شهیر می باید در کنار جاذبه و اولویت اصلی توسعه گردشگری که همانا "گردشگری مذهبی و زیارت " می باشد در قالب گردشگری فرهنگی و ادبی که با روح دادن به اسطورهای تاریخی و افسانه ای ایران زمین هویت ملی را زنده نگه میدارد مورد توجه جدی تر قرار گیرد . اتفاقی که میتواند باعث افزایش ورود گردشگران خارجی به کشور و مشهد شده و علاوه بر ان تاثیر مستقیم هم بر توسعه گردشگری داخلی خواهد گذاشت. در سراسر جهان مقاصد گردشگری ادبی برای خلق تجربه های فراموش نشدنی است همانند یونان که به "سزمین خدایان و قهرمانان " معروف است. در یونان علاوه بر محوریت جذب گردشگران خارجی برمبنای جاذبه های تاریخی ؛ تورهای ویژه و جذابی همچون تور "ردپای ادیسه "و یا تور "ردپای هرکول در کوهستان " برگزار می گردد که مورد استقبال گسترده می باشد و یا مشابه این موضوع در ایرلند با عنوان " سرزمین پریان و غول ها"؛ژاپن بعنوان " ارواح ساکن در طبیعت (کامی) " و...... ملاحظه می گردد. این اتفاق در کنار بازدید از جذابیت بی بدیل آرامگاه فردوسی در شهر  توس میتواند در قالب تورهای گردشگری چه در مشهد و چه در پهنه تاریخی شاهنامه در سراسر کشور  همچون "تور ردپای رستم" در زابل ؛ تور "فریدون و ضحاک "در اصفهان و تخت سلیمان برگزار گردد.  توجه به اساطیر در گردشگری ادبی میتواند مزیت های را به دنبال داشته باشد که از ان جمله میتوان به :خلق روایت های جذاب در کنار معرفی بناهای تاریخی؛ بازآفرینی روایت های تاریخی از طریق هنرهای نمایشی ؛بازاریابی محتوی و تقویت گردشگری ادبی در گروه های سنی دانش آموزی و دانشجویی اشاره نمود. امیدواریم حوزه برنامه ریزی وزارت متبوع و بویژه همکاران گرامی در استان خراسان رضوی با همکاری دفاتر مسافرتی و با تقویت میزهای گردشگری ادبی باعث رونق بیشتر سفر در کشور با تکیه بر مفاخر و معرفی فرهنگ و تاریخ کشور گردند. ✍🏻 سید مسعود منتجبی - کارشناس گردشگری

ایجاد شده: 25/اردیبهشت/1405       آخرین ویرایش: 25/اردیبهشت/1405     مقالات و یادداشت ها
تبیین نقش پیشرانِ «کیش‌ایر» در توسعه پایدار گردشگری و اقتصاد مناطق آزاد

تبیین نقش پیشرانِ «کیش‌ایر» در توسعه پایدار گردشگری و اقتصاد مناطق آزاد

 علی حسنلو، معاون گردشگری منطقه آزاد کیش در مصاحبه ای اختصاصی با فلای نیوز به تشریح جایگاه کیش ایر در توسعه گردشگری جزیره کیش و مناطق آزاد پرداخت. متن کامل این مصاحبه در زیر آمده است :  ۱. جایگاه استراتژیک کیش در نقشه گردشگری و تراز اقتصادی جزیره کیش امروز با دارا بودن بیش از ۱۲ هزار کسب‌وکار فعال و ثبت آمار خیره‌کننده بیش از ۳ میلیون نفر شب اقامت در سال، به نقطه‌ای از بلوغ رسیده است که هرگونه تصمیم‌گیری برای زیرساخت‌های آن، ابعادی ملی پیدا می‌کند. واقعیت جغرافیایی و اقتصادی کیش ایجاب می‌کند که ما نگاهی متفاوت به مقوله حمل‌ونقل داشته باشیم. در این جزیره، فرودگاه و شرکت هواپیمایی اختصاصی، صرفاً ابزارهای جانبی نیستند، بلکه ستون فقرات و شریان اصلی حیات اقتصادی محسوب می‌شوند. تداوم و رشد آمار اقامت و فعالیت کسب‌وکارهای بزرگ و کوچک، مستقیماً به پایداری خطوط پروازی گره خورده است. بر همین اساس، صیانت از جایگاه «کیش‌ایر» و  بازتعریف نقش آن در بدنه مدیریتی منطقه، یک ضرورت برای حفظ این سرمایه عظیم ملی و استمرار خدمات‌رسانی به زائران و گردشگران است.  ۲. بازخوانی تجربه موفق مدیریت پروازی در جشنواره‌های تابستانی یکی از درخشان‌ترین الگوهای مدیریتی که ضرورت وجود یک ایرلاین اختصاصی تحت فرمانِ مقصد را اثبات می‌کند، تجربه جشنواره‌های تابستانی کیش است. در سنواتی که کیش‌ایر تمام توان و ناوگان خود را در مسیر جزیره متمرکز کرد، ما شاهد یک تحول بی‌سابقه بودیم. در حالی که ماه‌های شهریور و مهر در تقویم گردشگری ایران به عنوان فصل کم‌تقاضا یا «لو-سیزن» شناخته می‌شدند و ایرلاین‌های دیگر تمایلی به برقراری پروازهای گسترده نداشتند، کیش‌ایر با نگاه استراتژیک وارد میدان شد. نتیجه این اقدام، شکستن رکوردهای تاریخی ورود مسافر در این دو ماه بود. این تجربه نشان داد که وقتی ابزار پرواز در اختیار برنامه‌ریزِ مقصد باشد، می‌توان حتی در سخت‌ترین شرایط فصلی، جریان گردشگری را برقرار نگه داشت و از خروج ارز جلوگیری کرد.  ۳. منطق اقتصادی «سرمایه‌گذاری در تقاضا» به جای نگاه سودمحورِ آنی تحلیل اقتصادی دقیق رفتار کیش‌ایر در شروع کمپین‌ها، درس‌های بزرگی برای مدیریت کلان دارد. در ابتدای هر جشنواره بزرگ، ممکن است در ۵ یا ۶ روز نخست، ایرلاین به دلیل جاری نشدن کاملِ جریان مسافر، متحمل هزینه‌ها یا ضررهای مقطعی شود. اما این یک «ضرر» نیست، بلکه یک «سرمایه‌گذاری هوشمندانه» است. پس از این دوره کوتاه گذار، تقاضا به قدری افزایش می‌یابد که تا سه ماه بعد، نه تنها پروازها به لودِ ۱۰۰ درصدی می‌رسند، بلکه تقاضا از ظرفیت موجود پیشی می‌گیرد. اگر ما ایرلاین اختصاصی نداشته باشیم، در چنین مواقعی با پدیده‌ای مواجه می‌شویم که در ایام نوروز در کل کشور دیده می‌شود؛ یعنی ایجاد تقاضای زیاد بدون وجود پرواز کافی که نتیجه‌ای جز گرانی بلیت و نارضایتی مسافر ندارد. اما با وجود کیش‌ایر، ما می‌توانیم این تقاضا را مدیریت کرده و تعادل قیمتی را حفظ کنیم.  ۴. ضرورت استقلال پروازی برای توراپراتورها و فعالان گردشگری فعالان اقتصادی و توراپراتورهای جزیره کیش به عنوان بازوان اجرایی صنعت گردشگری، نیازمند فضایی امن و پیش‌بینی‌پذیر برای طراحی پکیج‌های سفر هستند. وقتی یک برنامه بزرگ گردشگری تدوین می‌شود، توراپراتور باید اطمینان داشته باشد که پرواز به عنوان اصلی‌ترین رکن سفر، در اختیار اوست. وابستگی به تصمیمات ایرلاین‌های دیگر که اولویت‌هایشان لزوماً با اولویت‌های جزیره همسو نیست، باعث می‌شود مسافر در میانه راه دچار زحمت و بلاتکلیفی شود. وجود کیش‌ایر این اطمینان‌خاطر را ایجاد می‌کند که برنامه‌های گردشگری معطلِ پرواز نمی‌مانند. این همان نقطه‌ای است که ما از آن به عنوان «رفاه مسافر» و «تسهیل‌گری در سفر» یاد می‌کنیم؛ هدفی که تنها با یک مدیریت منسجم و اختصاصی محقق می‌شود.  ۵. الگوبرداری از استانداردهای موفق جهانی (امارات، ترکیه، سنگاپور) نگاهی به کشورهای موفق در حوزه گردشگری نشان  می‌دهد که آن‌ها از دهه‌ها پیش، مدل «ایرلاین در خدمت مقصد» را پیاده‌سازی کرده‌اند. هواپیمایی امارات، ترکیش ایرلاینز و سنگاپور ایرلاینز، نمونه‌های برجسته‌ای هستند که ثابت کرده‌اند توسعه یک منطقه جغرافیایی بدون وجود یک بالِ هوایی قدرتمند و هماهنگ با سیاست‌های توسعه‌ای آن منطقه، امکان‌پذیر نیست. این ایرلاین‌ها نه تنها سودآور هستند، بلکه باعث رونق چندبرابری هتل‌ها، بازارهای تجاری و خدمات رفاهی در کشورهای خود شده‌اند. کیش‌ایر برای ما، دقیقاً چنین نقشی را ایفا می‌کند. ما باید با الگوبرداری از این مدل‌های موفق، جایگاه کیش‌ایر را به عنوان یک توسعه‌دهنده ملی (Developer) تثبیت کنیم.  ۶. تعیین تکلیف مدیریتی؛ گامی به سوی نوسازی ناوگان موضوع تعیین تکلیف نهایی وضعیت مالکیت و مدیریت کیش‌ایر، کلیدِ اصلی شروع فرآیند نوسازی و بهسازی ناوگان است. در دورانی که شرکت در وضعیت واگذاری قرار داشت، به دلیل ملاحظات قانونی و اداری، امکان برخی سرمایه‌گذاری‌های کلان برای نوسازی هواپیماها با چالش روبرو بود. اکنون که ضرورت بازگشت این شرکت به آغوش سازمان منطقه آزاد و یا تعیین تکلیف قطعی آن توسط نهادهای ذیربط مورد وفاق کارشناسان است، می‌توان امیدوار بود که با یک مدیریت پایدار، ناوگان فرسوده بازسازی شده و هواپیماهای جدید به خطوط پروازی اضافه شوند. این اقدام نه تنها ایمنی و کیفیت پروازها را بالا می‌برد، بلکه هزینه‌های نگهداری را کاهش داده و راندمان اقتصادی شرکت را افزایش می‌دهد.  ۷. کیش‌ایر؛ قطب پروازی و پیونددهنده مناطق آزاد جنوب یکی از ایده‌های تحول‌آفرین، تبدیل کیش‌ایر به محور سوددهی و خدمات‌رسانی در کل مناطق آزاد کشور، به ویژه در پهنه جنوب است. جزیره قشم به عنوان مکمل گردشگری کیش، پتانسیل‌های بی‌نظیری دارد که می‌تواند در کنار کیش، یک قطب بزرگ گردشگری در خلیج فارس ایجاد کند. کیش‌ایر می‌تواند با برقراری پروازهای منظم بین این دو جزیره و همچنین مسیرهای بین‌المللی، نقش یک «هاب هوایی» را ایفا کند. این هم‌افزایی باعث می‌شود که گردشگران  خارجی با یک بلیت بتوانند از ظرفیت‌های متنوع هر دو منطقه بهره‌مند شوند. این نگاهِ شبکه‌ای به مناطق آزاد، باعث ارتقای تراز تجاری و گردشگری کل استان هرمزگان و ایران خواهد شد.  ۸. ظرفیت‌سازی برای سرمایه‌گذاری بخش خصوصی نکته قابل تامل این است که بخش خصوصیِ هوشمند و آگاه جزیره کیش، آمادگی خود را برای مشارکت در سهام و توسعه کیش‌ایر اعلام کرده است. فعالان اقتصادی جزیره به خوبی درک کرده‌اند که رونق کسب‌وکارهایشان با بال‌های کیش‌ایر پیوند خورده است. این اشتیاق برای سرمایه‌گذاری، فرصت بی‌نظیری را پیش روی حاکمیت قرار می‌دهد تا با مدلی از مشارکت عمومی-خصوصی ، کیش‌ایر را به مدرن‌ترین شرکت هواپیمایی منطقه تبدیل کند. وقتی ذینفعان اصلی در مدیریت و مالکیت شریک باشند، دلسوزی و دقت در بهره‌وری به بالاترین سطح خود می‌رسد.  ۹. حمایت‌های قانونی و همراهی نمایندگان مجلس  برای تحقق این چشم‌انداز روشن، همراهی و حمایت نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی، به ویژه نمایندگان دلسوز استان هرمزگان، نقشی کلیدی دارد. تبیین ضرورت‌های حیاتی کیش‌ایر در جلسات تخصصی و ایجاد بسترهای قانونی برای تسهیل بازگشت شرکت به سازمان یا مشارکت بخش خصوصی، مطالبه‌ای است که از سوی جامعه بزرگ ۱۲ هزار نفری کسب‌وکارهای کیش مطرح می‌شود. ما اطمینان داریم که با نگاه ملی نمایندگان، کیش‌ایر می‌تواند به عنوان الگویی موفق از مدیریت زیرساختی در مناطق آزاد به فعالیت خود ادامه دهد و بستر رقابت بین‌المللی ایران در حوزه گردشگری را فراهم آورد.  ۱۰. نتیجه‌گیری و چشم‌انداز توسعه هوایی در نهایت، باید بر این نکته تأکید کرد که کیش برای ماندن در سطح اول گردشگری منطقه، راهی جز داشتن یک مدیریتِ هوشمند، یکپارچه و مستقل در حوزه هوانوردی ندارد. کیش‌ایر، تنها یک شرکت هواپیمایی نیست؛ بلکه نماد قدرت اجرایی و برنامه‌ریزی جزیره برای جذب مسافر و رونق‌بخشی به اقتصاد ملی است. با تعیین تکلیف قطعی و بازگشت این شرکت به چرخه  عملیاتی سازمان منطقه آزاد، می‌توانیم با اطمینان به سمت افق‌های جدید حرکت کنیم، مسیرهای پروازی بین‌المللی را بازگشایی کنیم و بار دیگر شاهد رکوردهای درخشان ورود گردشگر باشیم. آینده کیش، روشن است و کیش‌ایر، بالِ پرواز به سوی این آینده درخشان خواهد بود. ✍🏻 مریم کاظمی زاده - خبرنگار

ایجاد شده: 25/اردیبهشت/1405       آخرین ویرایش: 25/اردیبهشت/1405     اخبار داخلی
چگونه شرایط جنگی مسیر توسعه گردشگری ایران را تغییر داد

چگونه شرایط جنگی مسیر توسعه گردشگری ایران را تغییر داد

گردشگری از جمله صنایعی است که بیش از بسیاری از بخش‌های اقتصادی، به امنیت، ثبات و اعتماد عمومی وابسته است. هرگاه کشوری وارد شرایط جنگی یا فضای پرتنش امنیتی می‌شود، نخستین اثر آن بر ذهنیت مردم، سرمایه‌گذاران و گردشگران دیده می‌شود. در چنین فضایی، سفر دیگر یک فعالیت عادی، برنامه‌پذیر و آرامش‌بخش تلقی نمی‌شود، بلکه به تصمیمی پرریسک و وابسته به شرایط روز تبدیل می‌گردد. ایران نیز در مقاطع مختلف تاریخی، تجربه چنین وضعیتی را داشته و صنعت گردشگری آن از این تحولات عمیقاً تأثیر پذیرفته است. شرایط جنگی پیش از آنکه مستقیماً زیرساخت‌های گردشگری را هدف قرار دهد، بر «تصویر مقصد» اثر می‌گذارد. در صنعت گردشگری، تصویر ذهنی یک کشور گاهی از واقعیت میدانی نیز مهم‌تر است. حتی اگر همه شهرهای یک کشور درگیر نباشند، باز هم انتشار اخبار جنگ، ناامنی یا تنش نظامی می‌تواند کل کشور را در نگاه گردشگر خارجی به عنوان مقصدی پرخطر معرفی کند. این مسئله برای ایران نیز به‌ویژه در مقاطع بحرانی سبب شده است که بسیاری از گردشگران بالقوه، برنامه سفر خود را لغو یا به تعویق بیندازند. یکی از مهم‌ترین پیامدهای جنگ بر گردشگری ایران، کاهش محسوس گردشگران ورودی است. گردشگر خارجی معمولاً در انتخاب مقصد، بیش از هر چیز به امنیت، دسترسی، ثبات سیاسی و امکان پیش‌بینی شرایط توجه می‌کند. وقتی کشوری در فضای جنگی قرار می‌گیرد، شرکت‌های گردشگری بین‌المللی، رسانه‌ها، بیمه‌گران و حتی خطوط حمل‌ونقل نیز با احتیاط بیشتری رفتار می‌کنند. در نتیجه نه‌تنها ورود گردشگر کمتر می‌شود، بلکه شبکه‌های پشتیبان سفر نیز تضعیف می‌شوند و این امر ضربه‌ای چندلایه به توسعه گردشگری وارد می‌کند. در سطح داخلی نیز جنگ موجب تغییر جدی در الگوی سفر می‌شود. در شرایطی که جامعه با اضطراب، نااطمینانی و فشار اقتصادی روبه‌رو است، سفرهای تفریحی اولویت خود را از دست می‌دهند. خانواده‌ها بودجه‌های غیرضروری را کاهش می‌دهند و تمایل به سفرهای طولانی، پرهزینه یا غیرضروری کم می‌شود. این موضوع باعث می‌شود توسعه گردشگری داخلی نیز از مسیر طبیعی خود خارج شود و بسیاری از مقاصد گردشگری با افت تقاضا، کاهش اقامت و رکود خدمات مواجه شوند. از سوی دیگر، شرایط جنگی بر سرمایه‌گذاری در صنعت گردشگری نیز اثر منفی می‌گذارد. توسعه گردشگری نیازمند افق روشن، ثبات نسبی، امنیت سرمایه و پیش‌بینی‌پذیری بازار است. اما جنگ این مؤلفه‌ها را تضعیف می‌کند. وقتی سرمایه‌گذار آینده روشنی برای بازگشت سرمایه نبیند، پروژه‌های هتلی، اقامتی، تفریحی و حمل‌ونقلی متوقف یا کند می‌شوند. در چنین وضعیتی، گردشگری از یک حوزه توسعه‌محور به بخشی پرریسک تبدیل می‌شود که در اولویت دوم یا سوم سرمایه‌گذاران قرار می‌گیرد. هتلداری نیز به عنوان یکی از ارکان اصلی گردشگری، در دوران جنگ دچار تغییر کارکرد می‌شود. هتل‌ها که در شرایط عادی باید میزبان گردشگران داخلی و خارجی باشند، در فضای جنگی ممکن است با کاهش شدید مسافر تفریحی روبه‌رو شوند. برخی از آنها ناچار می‌شوند خدمات خود را به گروه‌های دیگری مانند کارکنان سازمانی، نیروهای امدادی، خبرنگاران، یا مسافران ضروری ارائه دهند. به این ترتیب، صنعت هتلداری از مسیر معمول توسعه خود فاصله می‌گیرد و بیشتر به سمت بقا و تطبیق با شرایط اضطراری حرکت می‌کند. جنگ همچنین توسعه متوازن جغرافیایی گردشگری را مختل می‌کند. در شرایط عادی، برنامه‌ریزی گردشگری بر توزیع سفر، معرفی مقاصد جدید و توسعه منطقه‌ای استوار است. اما در فضای جنگی، برخی مناطق به‌کلی از چرخه سفر خارج می‌شوند و تمرکز بر شهرها و مناطق امن‌تر افزایش می‌یابد. این تمرکز ناهمگون، از یک سو فشار مضاعفی بر برخی مقاصد وارد می‌کند و از سوی دیگر، فرصت رشد را از مناطقی می‌گیرد که می‌توانستند در شرایط عادی نقش مهمی در اقتصاد گردشگری کشور ایفا کنند. در کنار این آسیب‌ها، جنگ گاه سبب می‌شود مفهوم «تاب‌آوری» در صنعت گردشگری جدی‌تر گرفته شود. بحران‌های شدید، بازیگران این صنعت را وادار می‌کنند که به مدیریت ریسک، برنامه‌ریزی بحران، تنوع‌بخشی به بازار هدف و انعطاف در خدمات بیشتر توجه کنند. برای ایران نیز تجربه شرایط جنگی و نااطمینانی‌های ناشی از آن می‌تواند به درسی مهم برای بازتعریف مدل توسعه گردشگری تبدیل شود؛ مدلی که فقط بر شرایط ایده‌آل متکی نباشد، بلکه توان مقاومت در برابر شوک‌ها را نیز داشته باشد. نکته مهم این است که جنگ صرفاً گردشگری را متوقف نمی‌کند، بلکه مسیر توسعه آن را تغییر می‌دهد. یعنی به جای آنکه صنعت گردشگری بر پایه رشد تدریجی، جذب گردشگر خارجی، گسترش برند مقصد و توسعه زیرساخت‌ها پیش رود، بیشتر درگیر حفظ وضع موجود، مدیریت بحران و جبران خسارت می‌شود. این تغییر مسیر، باعث عقب‌ماندن از رقابت منطقه‌ای و جهانی نیز می‌گردد، زیرا سایر کشورها در حال توسعه محصولات، خدمات و تصویر برند خود هستند، در حالی که کشور درگیر بحران بیشتر انرژی خود را صرف حفظ پایداری می‌کند. در نهایت، می‌توان گفت شرایط جنگی در ایران، صنعت گردشگری را نه فقط از نظر اقتصادی، بلکه از منظر راهبردی نیز تحت تأثیر قرار داده است. جنگ باعث کاهش تقاضا، تضعیف تصویر مقصد، توقف سرمایه‌گذاری، تغییر الگوی سفر و اختلال در توسعه زیرساخت‌ها می‌شود. با این حال، همین تجربه می‌تواند مبنایی برای بازنگری در سیاست‌های گردشگری باشد. اگر توسعه گردشگری ایران قرار است در آینده مسیر پایدارتری طی کند، باید از تجربه جنگ و بحران بیاموزد که امنیت، اعتماد، تاب‌آوری و مدیریت هوشمندانه، پایه‌های اصلی رشد این صنعت هستند. ✍️ فاطمه دکامینی - مدرس دانشگاه، مولف و پژوهشگر

ایجاد شده: 27/فروردین/1405       آخرین ویرایش: 27/فروردین/1405     مقالات و یادداشت ها
سفری به تاریخ تحول فناوری در صنعت هتلداری

سفری به تاریخ تحول فناوری در صنعت هتلداری

✍🏻 یادداشت اختصاصی نگاهی به تاریخ تحول فناوری در صنعت هتلداری نشان می‌دهد هتل‌ها برای بیش از یک قرن، نه‌تنها محل اقامت، بلکه نمایشگاهی جهانی در نوآوری بوده‌اند؛ جایی که مردم برای نخستین‌بار فناوری‌هایی را تجربه می‌کردند که بعدها وارد خانه‌ها و زندگی روزمره شد. اینفوگرافیک منتشرشده، مسیر تحول هتل‌ها از دهه ۱۸۲۰ تا امروز را به‌خوبی ترسیم می‌کند؛ از نخستین هتل‌های مجهز به لوله‌کشی و آسانسور گرفته تا ورود برق، تهویه مطبوع، تلویزیون داخل اتاق، اینترنت پرسرعت، کنترل هوشمند اتاق و هوش مصنوعی. در قرن نوزدهم، اقامت در هتل تجربه‌ای فراتر از سفر بود. بسیاری از مردم نخستین‌بار روشنایی الکتریکی، تلفن داخل اتاق، حمام خصوصی یا آسانسور را در هتل‌ها تجربه کردند. هتل‌ها در آن دوران نماد آینده، تجمل و پیشرفت فناوری محسوب می‌شدند. اما با ظهور اینترنت، گوشی‌های هوشمند و شتاب فناوری‌های مصرفی، این برتری تاریخی به‌تدریج کاهش یافت. امروز در بسیاری از موارد، فناوری در خانه‌ها سریع‌تر و هوشمندتر از هتل‌ها توسعه پیدا می‌کند و تجربه اقامت گاهی پیچیده‌تر و حتی ناکارآمدتر از زندگی روزمره شده است. نکته قابل‌تأمل اینجاست که صنعتی که زمانی الهام‌بخش آینده بود، اکنون در برخی بخش‌ها در حال جبران عقب‌ماندگی دیجیتال است؛ موضوعی که در تجربه کاربری، طراحی تجهیزات اتاق، سیستم‌های کنترلی و یکپارچگی خدمات به‌وضوح دیده می‌شود. با این حال، کارشناسان معتقدند هتلداری هنوز ظرفیت بازگشت به جایگاه تاریخی خود را دارد؛ به‌شرط آنکه فناوری دیگر صرفاً یک مسئله IT تلقی نشود، بلکه بخشی از طراحی تجربه مهمان باشد. نسل جدید هتل‌ها به‌سمت مفاهیمی مانند شخصی‌سازی مبتنی بر هوش مصنوعی، اتاق‌های هوشمند، خدمات بدون تماس، کلیدهای دیجیتال و تلفیق فناوری با طراحی داخلی حرکت می‌کند؛ مسیری که می‌تواند بار دیگر هتل‌ها را به محل نخستین مواجهه مردم با آینده تبدیل کند. شاید آینده هتلداری نه در افزودن فناوری بیشتر، بلکه در طراحی تجربه‌ای طبیعی، ساده و انسانی از فناوری تعریف شود؛ همان چیزی که روزی هتل‌ها را به نماد نوآوری جهان تبدیل کرده بود.

ایجاد شده: 27/فروردین/1405       آخرین ویرایش: 27/فروردین/1405     مقالات و یادداشت ها
نشست وزرای گردشگری اکو در جمهوری آذربایجان برگزار شد

نشست وزرای گردشگری اکو در جمهوری آذربایجان برگزار شد

به گزارش هتل نیوز ؛ هفتمین نشست وزرای گردشگری سازمان همکاری های اقتصادی (اکو) در شهر شوشا جمهوری آذربایجان با حضور هیأت‌های کشورهای عضو برگزار شد. سفیر ایران در باکو در سخنان خود با اشاره به آسیب وارده به ۱۴۹ اثر تاریخی، اماکان باستانی و موزه از جمله پنج اثر ثبت شده ایرانی در فهرست میراث جهانی یونسکو و تاکید بر این نکته که آسیب وارده به برخی از این آثار بسیار جدی است، آنها را مصداق جنایت علیه بشریت و تعرض به میراث مشترک بشری دانست و ضرورت واکنش جدی جامعه جهانی را یادآور شد. در این نشست، ضمن امضای سند تعیین شهر شوشا به عنوان «پایتخت گردشگری اکو در سال ۲۰۲۶» «بیانیه شوشا» به عنوان سند نهایی نشست به تصویب رسید. در این بیانیه با اشاره به نقش گردشگری در تقویت همگرایی منطقه‌ای، بر گسترش همکاری‌های مشترک در این حوزه تأکید شده است.

ایجاد شده: 17/فروردین/1405       آخرین ویرایش: 17/فروردین/1405     اخبار داخلی
گراند هتل در آتش؛ پایان تلخ بنایی که تاریخ ایران را تغییر داد

گراند هتل در آتش؛ پایان تلخ بنایی که تاریخ ایران را تغییر داد

به گزارش هتل نیوز ؛ هتل تاریخی تهران سه شنبه در آتش سوخت. گراند هتل تهران نخستین هتلِ بناشده به سبک اروپایی در ایران به شمار می‌رود. این بنا در اواخر دوره قاجار، به همت یک مهاجر قفقازی به نام «باقرخان» یا «باقراف»، در زمینی به مساحت حدود ۱۳۰۰ متر مربع در خیابان لاله‌زار جنوبی ساخته شد. زمین مذکور پیش‌تر بخشی از املاک سیف‌الدوله، از نوادگان فتحعلی‌شاه قاجار، بود.پیش از تأسیس این هتل، مسافران خارجی و داخلی عمدتاً در کاروانسراها، سفارتخانه‌ها یا خانه‌های شخصی اقامت می‌کردند. گراند هتل با الگوبرداری از هتل‌های اروپایی، نه‌تنها در معماری بلکه در شیوه‌ اداره، پذیرایی و خدمات، الگویی نوین را وارد ایران کرد و به‌سرعت به محل اقامت دیپلمات‌ها، گردشگران خارجی، اشراف و رجال سیاسی تبدیل شد. گراند هتل علاوه بر کاربری اقامتی، نقش مهمی در تاریخ فرهنگی و هنری ایران ایفا کرده است. سالن بزرگ این بنا که گنجایش حدود ۶۰۰ نفر را داشت، محل اجرای تئاتر، کنسرت، نمایش فیلم و برنامه‌های هنری متنوع بود و به همین دلیل به «گراند سینما» نیز شهرت یافت. در سال ۱۲۸۷ خورشیدی، سالن تئاتر گراند هتل دچار آتش‌سوزی شد، اما به دستور علی نصر بازسازی گردید. پس از درگذشت او، این تماشاخانه به احترامش «تئاتر نصر» نام گرفت.  با گذشت زمان و تغییر شرایط اقتصادی و شهری، گراند هتل کارکرد اولیه خود را از دست داد. از اواسط دوره پهلوی، بخش‌هایی از این بنا به مغازه‌های فروش لوازم الکتریکی و سپس کارگاه‌های خیاطی و تریکوبافی تبدیل شد. با وجود این آسیب‌ها، گراند هتل در سال ۱۳۸۱ خورشیدی در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید. این بنای تاریخی  سه شنبه ۵ اسفند ۱۴۰۴ در نتیجه اهمال مسئولان ذی‌ربط در نگهداری از میراث فرهنگی در آتش سوخت.

ایجاد شده: 8/اسفند/1404       آخرین ویرایش: 17/فروردین/1405     اخبار داخلی
هتل‌های پارسیان در چنگ فولاد؛ «فولاد ارس» مشتری جدید بزرگ‌ترین گروه هتلداری دولتی

هتل‌های پارسیان در چنگ فولاد؛ «فولاد ارس» مشتری جدید بزرگ‌ترین گروه هتلداری دولتی

به گزارش هتل نیوز ؛ پس از ماه‌ها کش‌وقوس، گمانه‌زنی و حتی کشیده‌شدن موضوع به صحن علنی مجلس، سرانجام واگذاری گروه هتل‌های پارسیان وارد فاز تازه‌ای شد؛ این‌بار با نام یک خریدار جدید از بخش خصوصی: شرکت «فولاد ارس». بر اساس اعلام منابع آگاه، تفاهم‌نامه‌ای میان بنیاد مستضعفان انقلاب اسلامی به‌عنوان مالک گروه و شرکت فولاد ارس به امضا رسیده و بر اساس آن قرار است بخش عمده‌ای از هتل‌های گروه گروه هتل‌های پارسیان به این شرکت واگذار شود. طبق اطلاعات به‌دست‌آمده، ۷ اسفند موعد نخستین پرداخت از سوی فولاد ارس به بنیاد مستضعفان است؛ چکی که تنها بخش اندکی از مبلغ کل معامله را شامل می‌شود و به‌نوعی آغاز رسمی فرآیند انتقال مالکیت تلقی می‌شود. کدام هتل‌ها در لیست واگذاری نیستند؟ در فهرست واگذاری، نام سه هتل شاخص دیده نمی‌شود:  • هتل پارسیان خزر  • هتل پارسیان انقلاب  • هتل پارسیان کوثر این موضوع خود به یکی از پرسش‌های جدی در فضای کارشناسی تبدیل شده است؛ اینکه مدل نهایی واگذاری چگونه طراحی شده و چه دارایی‌هایی در سبد انتقال قرار گرفته‌اند. واکنش‌ها؛ نگرانی در بدنه مدیریتی و کارکنان در حالی‌که بحث واگذاری گروه پارسیان طی سال‌های اخیر بارها مطرح و هر بار با مخالفت‌ها و ابهام‌هایی روبه‌رو شده بود، این‌بار خبر امضای تفاهم‌نامه موجی از نگرانی را در میان مدیران و کارکنان این مجموعه ایجاد کرده است. بر اساس شنیده‌ها، بدنه انسانی پارسیان از روند واگذاری و آینده شغلی خود به‌شدت گلایه‌مند و آزرده هستند. ابهام درباره ساختار مدیریتی جدید، احتمال تغییرات گسترده و نامشخص‌بودن سیاست‌های آتی، چالش تازه‌ای برای هزاران نیروی شاغل در این گروه باسابقه هتلداری کشور ایجاد کرده است. واگذاری‌ای که سال‌ها محل جدل بود واگذاری گروه هتل‌های پارسیان پیش‌تر نیز با مشتریان مختلف و پیشنهادهای متفاوتی همراه بوده و هر بار بحث‌های حقوقی، کارشناسی و حتی سیاسی را به‌دنبال داشته است. ورود یک شرکت فعال در حوزه فولاد به صنعت هتلداری، اکنون پرسش‌های تازه‌ای درباره استراتژی سرمایه‌گذاری، هم‌افزایی صنعتی و آینده برند پارسیان مطرح کرده است. اکنون نگاه‌ها به ۷ اسفند و تحقق نخستین تعهد مالی دوخته شده است؛ تاریخی که می‌تواند سرآغاز یکی از مهم‌ترین جابه‌جایی‌های مالکیتی در صنعت هتلداری ایران باشد. ✍️ مسعود مروت نژاد - سردبیر

ایجاد شده: 25/بهمن/1404       آخرین ویرایش: 27/اسفند/1404     اخبار داخلی
تکلیف بازگشت هزینه غرفه‌داران نمایشگاه گردشگری تهران تا ۱۰ روز آینده مشخص می‌شود

تکلیف بازگشت هزینه غرفه‌داران نمایشگاه گردشگری تهران تا ۱۰ روز آینده مشخص می‌شود

به گزارش هتل نیوز ؛ " ادریس مازندرانی " مدیرعامل شرکت آوای موفق ایرانیان و مجری برگزاری نوزدهمین دوره نمایشگاه بین المللی گردشگری تهران در گفتگو با خبرنگار هتل نیوز گفت :  وزارت گردشگری در حال هماهنگی برای تعیین دو تاریخ پیشنهادی جهت برگزاری نمایشگاه در سال آینده است.  این تاریخ‌ها حداکثر تا ۱۰ روز آینده نهایی و به مجری اعلام خواهد شد. وی افزود : اگر زمان برگزاری در یکی دو ماه ابتدایی سال آینده باشد، برنامه‌ریزی برای برگزاری نمایشگاه آغاز می‌شود.  در صورت تعیین تاریخ دیرتر، هزینه غرفه‌دارانی که درخواست بازگشت وجه داشته باشند، عودت خواهد شد. او در پایان گفت : نتیجه نهایی این فرآیند و تصمیم‌گیری درباره برگزاری یا بازگشت وجوه، طی ۱۰ روز آینده مشخص می‌شود. ✍🏻 مریم کاظمی زاده - خبرنگار هتل نیوز

ایجاد شده: 19/بهمن/1404       آخرین ویرایش: 19/بهمن/1404     اخبار داخلی
جایگاه تبلیغات 1 جایگاه تبلیغات 1


کمی منتظر بمانید...