نتایج جستجو...
چه موکت‌هایی برای فضاهای فرودگاهی مناسب هستند؟

چه موکت‌هایی برای فضاهای فرودگاهی مناسب هستند؟

فرودگاه‌ها صرفاً محل عبور نیستند؛ آن‌ها دروازه‌ی ورود به کشور و خروج از آن هستند. در این فضاهای چندعملکردی، که تلاقی امنیت، کارآمدی، زیبایی و نظم است، هر عنصر از طراحی داخلی نقش تعیین‌کننده‌ای دارد.  کف‌پوش، به‌عنوان بستری که همه‌چیز بر آن جریان می‌یابد، از مهم‌ترین اجزای این تجربه محسوب می‌شود. چرا کف‌پوش در فرودگاه اهمیت دارد؟ انتخاب کف‌پوش برای فرودگاه‌ها، تنها یک تصمیم طراحی نیست؛ بلکه یک انتخاب استراتژیک است. این فضاها نیاز به متریالی دارند که هم‌زمان زیبا، مقاوم، آرام‌بخش و متناسب با تردد سنگین باشند. کف‌پوش مناسب باید حرکت چمدان‌ها را تسهیل کند، آلودگی صوتی را کاهش دهد و به‌راحتی نگهداری شود. موکت‌هایی برای فرودگاه‌ها باید چه ویژگی‌هایی داشته باشند؟ فرودگاه‌ها از جمله فضاهایی هستند که حجم بالای تردد، تغییرات دمایی، جابجایی چمدان‌ها، نظافت آسان و امنیت بالا در آن‌ها اهمیت دارد. بنابراین موکت‌هایی که برای این فضاها انتخاب می‌شوند، باید ویژگی‌های زیر را داشته باشند: • مقاومت بالا در برابر سایش و فشار مقاومت بالای موکت در فرودگاه‌ها از اهمیت زیادی برخوردار است. چرا که در این فضای پرتردد چرخ چمدان‌ها و وسایل حمل بار مرتباً در حال عبورند. • پایداری ابعاد و عدم تغییر شکل در طول زمان در فضاهای پرترددی مانند فرودگاه محصول باید به گونه‌ای باشد که در برابر تردد با انواع کفش‌ها، در اصطکاک با چرخ چمدان‌ها، عوامل محیطی و گذر زمان تغییر شکل ندهد. چرا که این فضاها نمی‌توانند در بازه زمانی کوتاه کفپوش را تعویض کنند. • قابلیت جذب صوت در فضای پر ازدحامی مانند فرودگاه محصولی مورد نیاز است که بتواند در فضاهای VIP و CIP از اضطراب سفر بکاهد و آرامش خاصی را در محیط منعکس کند. • ایمنی بالا در برابر حریق تمام فضاهای عمومی و پرتردد نیازمند محصولی هستند که استانداردهای بین‌المللی و تائید شده در مراکز ذی‌صلاح را داشته باشند. برخورداری از گواهی‌های بین‌المللی ضد حریق و عدم تولید دود سمی در شرایط اضطراری برای این محصولات اهمیت زیادی دارد تا در شرایط اضطراری مسافران در معرض خطر کمتری قرار گیرند. • آسانی در نظافت و نگهداری در فضاهای پرتردد کفپوش در معرض آلودگی قرار دارد بنابراین برای این فضاها کفپوشی مناسب است که امکان پاک‌سازی سریع و مؤثر در مواقع نیاز را داشته باشد. • سطحی مناسب برای حرکت چمدان‌ها فرودگاه‌ها در فضاهای خود نیازمند موکتی هستند که دارای بافت درشت نبوده و با کمترین اصطکاک با چرخ چمدان ها در حرکت باشند. • ثبات رنگ و مقاومت در برابر نور حفظ زیبایی محصول در فضاهای عمومی مانند تمامی فضاها از اهمیت زیادی برخوردار است. بنابراین عوامل محیطی مانند نورهای شدید مصنوعی یا طبیعی نباید روی زیبایی و رنگ آن‌ها تاثیری داشته باشد.  • طراحی هماهنگ با معماری داخلی رنگ و طرح موکت برای فضایی مانند فرودگاه تجربه بصری خوبی را برای مسافران به همراه دارد و این محصول به صورت ناخودآگاه در ذهن آن‌ها به یادگار می‌ماند. بنابراین انتخاب طرح و رنگ مناسب برای فضایی مانند فرودگاه یک ضرورت محسوب می‌شود.  استانداردهای لازم برای موکت‌های اجرا شده در فرودگاه‌ها برای انتخاب موکت مناسب در فضاهای فرودگاهی، تنها توجه به ظاهر و دوام کافی نیست؛ بلکه رعایت مجموعه‌ای از استانداردهای فنی و تخصصی الزامی است که تضمین‌کننده‌ی عملکرد بلندمدت و ایمنی در چنین محیط‌هایی باشند. برخی از مهم‌ترین این استانداردها عبارت‌اند از: 1. استاندارد حریق (Fire Classification) موکت‌های فرودگاهی باید دارای تأییدیه‌های رسمی مقاومت در برابر آتش باشند. این استاندارد معمولاً بر اساس آزمون‌هایی مانند EN 13501-1 )در اروپا( یا ASTM E648) و E662 در ایالات متحده( سنجیده می‌شود. موکت باید به گونه‌ای طراحی شده باشد که در صورت وقوع آتش‌سوزی، شعله‌ور نشود و دود سمی تولید نکند. 2. استاندارد دوام در برابر سایش (Wear Classification) موکت‌های استفاده‌شده در فضاهای پرتردد نظیر فرودگاه باید دارای رتبه‌بندی‌های بالای دوام باشند. در استاندارد EN 1307، کلاس تردد 33 یا 34 برای فضاهای تجاری سنگین توصیه می‌شود. این موکت‌ها قادر به تحمل حجم بالای رفت‌وآمد بدون افت کیفیت ظاهری و عملکردی هستند. 3. استاندارد جذب صوت (Acoustic Insulation) در بسیاری از فرودگاه‌ها، کنترل آلودگی صوتی یک اولویت مهم است. موکت‌های مناسب باید قابلیت جذب صدا (Noise Reduction Coefficient – NRC) را داشته باشند تا هم از انعکاس صدا جلوگیری کنند و هم محیطی آرام‌تر و دلپذیرتر فراهم کنند، به‌ویژه در سالن‌های انتظار، فضاهای VIP و اتاق‌های کنفرانس. 4. استاندارد مقاومت در برابر لغزش (Slip Resistance) سطح موکت باید به گونه‌ای طراحی شده باشد که در برابر لغزش مقاوم باشد، به‌خصوص در مناطق با ریسک بالا مانند ورودی‌ها، راهروهای پرتردد یا اطراف رستوران‌ها و کافه‌ها. 5. استاندارد پایداری ابعاد (Dimensional Stability) در فضاهایی با نوسانات دمایی و تغییرات رطوبتی، مثل فرودگاه‌ها، ثبات ابعاد موکت بسیار حیاتی است. موکت باید به‌گونه‌ای باشد که دچار جمع‌شدگی، انبساط یا تغییر شکل نشود و در طول زمان ظاهر خود را حفظ کند. 6. استاندارد بهداشت و ضد حساسیت با توجه به حضور طولانی‌مدت مسافران از گروه‌های مختلف، موکت فرودگاهی باید از مواد ضد حساسیت تولید شده باشد، قابلیت جلوگیری از تجمع گردوغبار و باکتری‌ها را داشته باشد و با استانداردهای بهداشت محیطی هماهنگ باشد. 7. دوستدار محیط زیست (Eco-Friendly Certification) بسیاری از فرودگاه‌های بین‌المللی در راستای سیاست‌های توسعه پایدار، از متریال‌هایی استفاده می‌کنند که دارای گواهی‌های زیست‌محیطی مانند Cradle to Cradle, Green Label Plus یا GUT باشند. نگاهی به سه کالکشن کاربردی  از موکت‌‍های رویا برای فرودگاه‌ها Creative Spark ، جرقه‌ای برای حرکت این کالکشن با الهام از انرژی و حرکت، فضا را زنده و منظم می‌کند. طراحان با انتخاب رنگ‌های پرانرژی و بافتی نرم، محیط سالن‌های انتظار و گیت‌ها را به فضایی آرام، بی‌صدا و در عین حال پویا تبدیل می‌کنند. حرکت چرخ چمدان‌ها روی این سطح روان و بی‌صداست. Basalt ، قدرت در سکوت طراحان این مجموعه با الهام از استحکام سنگ‌های آتشفشانی، حس اعتماد و وقار را به فضا می‌آورند. رنگ‌های خنثی و بافت میکرولول، این کالکشن را برای مسیرهای پرتردد مثل لابی‌ها ایده‌آل می‌کند. این موکت در برابر سایش بسیار مقاوم است و ظاهر خود را برای مدت طولانی حفظ می‌کند. Expantion Point ، راهی به مقصد این کالکشن با خطوطی الهام‌گرفته از نقشه‌های راه، مسافران را در فضا هدایت می‌کند. طراحان با استفاده از فرم‌های جهت‌دار، راهروها و مسیرهای اتصال بین ترمینال‌ها را به فضاهایی کاربردی و در عین حال جذاب تبدیل کرده‌اند. این مجموعه به‌جز زیبایی، کارکردی راهبردی نیز دارد. انتخابی حرفه‌ای برای فضاهای خاص تمامی این کالکشن‌ها مطابق با استانداردهای بین‌المللی طراحی و تولید شده‌اند. مقاومت بالا، جذب صوت، ایمنی در برابر حریق و سطحی مناسب برای حرکت روان چمدان‌ها، از ویژگی‌هایی است که این محصولات را برای فرودگاه‌ها به انتخابی مطمئن تبدیل می‌کند. در کنار این ویژگی‌های فنی، هماهنگی با سایر عناصر طراحی داخلی مانند نورپردازی و مبلمان نیز در آن‌ها به‌خوبی در نظر گرفته شده است. دعوت به تجربه‌ای نوین این مجموعه‌ها حاصل تجربه‌ای گسترده در طراحی فضاهای عمومی و پرتردد هستند. اگر به‌دنبال ارتقای تجربه‌ی حرکت در فرودگاه، و ایجاد فضایی به‌یادماندنی برای مسافران هستید، این سه کالکشن می‌توانند نقطه‌ی شروعی برای تحولی معمارانه باشند. برای مشاهده جزئیات بیشتر، دریافت کاتالوگ‌ها و مشاوره جهت انتخاب محصولش، به سایت شرکت رویا طرح داخلی مراجعه کنید: www.royaco.com

ایجاد شده: 1/اردیبهشت/1404       آخرین ویرایش: 1/اردیبهشت/1404     مقالات و یادداشت ها
توسعه استراتژیک Travelodge از طریق خرید و بازسازی هتل‌ها

توسعه استراتژیک Travelodge از طریق خرید و بازسازی هتل‌ها

به گزارش سرویس خارجی ایتنا ؛ هتل زنجیره‌ای Travelodge، نخستین برند هتل‌های اقتصادی بریتانیا، در راستای توسعه استراتژیک خود اقدام به خرید ۱۱ هتل جدید در بریتانیا کرده است. ۹ مورد از این هتل‌ها قبلاً متعلق به برند Hotel Campanile بوده‌اند و شامل ۹۵۱ اتاق هستند که پنج هتل به صورت مالکیت کامل و چهار هتل به صورت اجاره بلندمدت خریداری شده‌اند. این هتل‌ها در شهرهایی مانند بیرمنگام، منچستر، لیورپول و میلتون کینز واقع شده‌اند. همچنین دو هتل دیگر در برومسگرو (هتل سابق Ibis) و ویکفیلد (هتل مستقل CitiLodge سابق) قرار دارند که پس از بازسازی کامل، تحت برند Travelodge فعالیت خود را آغاز خواهند کرد. Travelodge در ادامه برنامه‌های توسعه‌ای خود، یک هتل تازه‌ بازسازی شده در مرکز شهر بروملی نیز افتتاح کرده است. این شرکت قصد دارد با تمرکز بر فرصت‌های بازسازی برند و افزایش تعادل بین دارایی‌های ملکی و اجاره‌ای، دامنه فعالیت خود را در بریتانیا و اسپانیا گسترش دهد. در حال حاضر، Travelodge بیش از ۶۰۰ هتل و ۴۷٬۰۰۰ اتاق در بریتانیا، ایرلند و اسپانیا دارد و به دنبال افتتاح بیش از ۳۰۰ هتل جدید در نقاط کلیدی است. همچنین این برند با اجرای برنامه‌های بازسازی و نوسازی، به ارتقاء تجربه مهمانان، توسعه پایدار و ایجاد محیطی فراگیر، سالم و آگاه نسبت به محیط‌زیست متعهد است.

ایجاد شده: 31/فروردین/1404       آخرین ویرایش: 31/فروردین/1404     اخبار خارجی
 وین به شبکه بین‌المللی رصدخانه‌های گردشگری پایدار UN Tourism پیوست

وین به شبکه بین‌المللی رصدخانه‌های گردشگری پایدار UN Tourism پیوست

به گزارش سرویس خارجی ایتنا ؛ شهر وین، پایتخت اتریش، به شبکه بین‌المللی رصدخانه‌های گردشگری پایدار سازمان جهانی گردشگری (UN Tourism) پیوست. این شبکه که به اختصار INSTO نامیده می‌شود، مجموعه‌ای از شهرها و مقاصدی است که به طور مستمر داده‌های گردشگری خود را برای تضمین توسعه پایدار و متوازن صنعت گردشگری رصد و تحلیل می‌کنند. رصدخانه گردشگری پایدار وین با همکاری نهادهای محلی، از جمله مؤسسه گردشگری وین و دپارتمان اقتصاد و گردشگری شهر، فعالیت خواهد کرد. تمرکز اصلی این رصدخانه بر مسائل مهمی مانند مدیریت تراکم گردشگران، مصرف منابع، پایداری اجتماعی و مشارکت جامعه محلی است. وین قصد دارد با تحلیل داده‌ها و اتخاذ تصمیمات مبتنی بر شواهد، کیفیت تجربه گردشگری را برای بازدیدکنندگان و ساکنان بهبود بخشد. با پیوستن وین، تعداد رصدخانه‌های عضو INSTO به ۳۹ مورد در سراسر جهان رسید. این اقدام وین نشان‌دهنده تعهد جدی این شهر به گردشگری مسئولانه، پایدار و انسان‌محور است که به نفع اقتصاد محلی، محیط زیست و جوامع شهری عمل می‌کند.

ایجاد شده: 24/فروردین/1404       آخرین ویرایش: 24/فروردین/1404     اخبار خارجی
گردشگری نوروزی، نیازمند طرحی نو

گردشگری نوروزی، نیازمند طرحی نو

به گفته وزیرمحترم میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی حدود ۳۵ میلیون و ۸۷۱ هزار نفر در ایام نوروز امسال در کشورمان سفر کرده اند. بر این اساس از ۲۷ میلیون خانوار ایرانی بیش از ۱۱ میلیون خانوار سفر رفته‌اند و  از مجموع ۸۶  میلیون نفر جمعیت کشور، حدود ۴۰ درصد سفر رفتند و ۶۰ درصد هم سفر نکرده‌اند! با توجه به این واقعیت و تمرکز حجم بالای سفر در بازه 20 روزه تعطیلات نوروزی به نظر می رسد بتوان سفر ایرانیان در نوروز را نمونه ای استثنایی درسطح جهان برشمرد و  آن را با  تعطیلات روز ملی  در چین یا تعطیلات  جشن چند روزه دیوالی در هند مشابه دانست. اما این واقعیت را نباید از نظر دور داشت که در هردو رویداد مذکور 40 درصد مردم آن کشورها همزمان به سفر نمی روند و از این جهت رویداد سفرهای نوروزی ایرانیان در نوع خود مشابه ای ندارد! از سوی دیگر  هرساله شاهد اتفاقات زیادی در جریان سفرهای نوروزی هستیم که مفهوم توسعه پایدار گردشگری رابه خودی خود به چالش می کشد: همچون ناهنجاری هایی که  نوروز امسال به وضوح بیشتری دیده شد از جمله برداشت خاک در جزیره هرمز یا یادگارنویسی های تخت جمشید که اینها تنها  بخش بسیار کوچکی از مشکلات و مصایب سفرهای نوروزی به حساب می آیند.  در کنار این موضوعات نباید از کشته شدن 880 تن و مجروح شدن بیش از بیست هزار نفر  از هم میهنانمان در تصادفات جاده ای غفلت کنیم. در کنار این موارد ترافیک شدید در مسیرهای منتهی به مقاصد گردشگری ، مصرف بی رویه بنزین که هرساله در نوروز رکورد می زند، آلودگی های زیست محیطی ناشی از هجوم بی رویه گردشگران به مناطق توریستی و تزاحم با جامعه بومی و محلی که در برخی از اوقات گزارش هایی از مقاومت و مشکلات جوامع میزبان به گوش می رسد نیز به کرات مشاهده شد .  همه این موارد در کنار کمبود بلیت حمل و نقل در کنار گرانی شدید آن بخاطر عدم توازن در عرضه و تقاضا  بویژه در صنعت حمل و نقل هوایی و ریلی را هم بایستی به این موارد اضافه کرد که در کنار خطرات و نابسامانی هایی که در زمینه کمبود ظرفیت اسکان در بسیاری از مناطق کشوررخ می دهد و در نتیجه استقرار در واحدهای غیر رسمی و فاقد استانداردهای لازم برای بخشی از ایرانیان  پیش می آید اشاره کرد که در کل به پایین آمدن کیفیت سفر در نوروز می انجامد. در همین زمینه بد نیست اشاره ای به موضوع مهم تغییر اقلیم و  پیامدهای آن در کشور نیز اشاره کنیم که از جمله انها رخدادهای آب و هوایی نظیر بارش باران های سیل آسا  و صدور هشدارهای قرمز و نارنجی توسط سازمان هواشناسی کشور در ایام نوروز است که نسبت به سالیان قبل بیشتر و تقریبا به یک اقدام عادی و فراگیر تبدیل شده و نشان از این دارد که دیگر فروردین ماه را نمی توان به لحاظ آب وهوایی بهاری دانست و احتمال مواجه در این ایام با آب و هوای زمستانی بسیار است. از منظر عدالت اجتماعی نیز تعطیلات نوروزی 15 روزه برای بخشی از بدنه کارگری کشور که به اصطلاح روزمزد هستند و با انواع بحران های مالی و معیشتی همراه می شوند بسیار عذاب آور و شکننده است و از طرفی استفاده خاص بخشی از کارکنان دولت و نهادها از اماکن اقامتی - مهمانسراها و زایرسراهای ویژه کارکنان دولت و فرهنگیان و ... مورد انتقاد اکثریت مردم قرار گرفته و تولید کنندگان و کار آفرینان کشور نیز  همواره نسبت به تعطیلات طولانی این ایام  که عملا یک ماه از سال کشور تعطیل و اغلب  فعالیت ها بلاتکلیف می مانند شکوه و گلایه دارند.  پرواضح است در این شرایط بهترین مدلی که می توان این روند راتغییر داده و شرایط سفر ایرانیان را متحول و مشکلات را کاهش دهد تغییر سبک سفر ایرانیان و خارج کردن ایام نوروز به عنوان پیک مسافرتی است و برای این مهم کاهش تعطیلات نوروزی و تقلیل آن به 4-5 روز که در تقویم رسمی کشور هم پیش بینی شده مورد انتظار است و برنامه ریزی برای انتقال پیک سفر به فصل تابستان به عنوان فصل مسافرت برای همه افراد و خانواده ها و مشابه اغلب کشورهای دنیا پیشنهاد می شود. براین اساس چنانچه دولت بتواند ضمن تبیین این موضوع به آحاد مردم ایام تعطیلات نوروزی را به سمت تعطیلات کوتاه مدت تقلیل داده و سفر ایرانیان در این ایام متمرکز بر دیدار از فامیل و بستگان ( گردشگری  وی اف آر) شود و از تبلیغات بی رویه سفر  نیز خودداری  گردد ستادهای خدمات سفر در کشور جمع و جور شده و بسیج امکات دولتی محدودتر خواهد شد و مسلما  هزینه های سربار هم کاهش خواهد یافت و مشکلات پیش گفته به حدقابل توجهی کاهش و رفع خواهد شد. بیاییم برای حفظ جان هم میهنانمان و حفظ  آبرو و عزت ایرانیان و پایداری زیست محیطی در کشور و مسافرت های نوروزی طرحی نو در اندازیم. ✍️ فرید جواهرزاده - رییس دوره اول و دوم انجمن علمی طبیعت گردی ایران

ایجاد شده: 22/فروردین/1404       آخرین ویرایش: 22/فروردین/1404     مقالات و یادداشت ها
سیاست های غلط، حکمرانی بد و غفلت از منابع گردشگری کشور

سیاست های غلط، حکمرانی بد و غفلت از منابع گردشگری کشور

وقتی فهم کارگزاران و مسئولان از توانمندی های کشور ناقص است. وقتی برنامه ای برای توسعه گردشگری کشور به عنوان مهمترین اولویت اقتصادی و فرهنگی وجود ندارد. وقتی هدایت سرمایه ها و منابع ملی براساس آمایش سرزمین نیست. وقتی دعوای نمایندگان حوزه های انتخابیه و استانداران برای اختصاص و اخذ بودجه های ملی و هزینه و مصرف آن در صنایع آب بر بدون توجه به اقلیم، منابع آبی و سرزمینی است. وقتی مسابقه بر سر احداث داشتن کارخانه های ذوب‌ فلزات، پتروشیمی، سیمان و سرامیک در بین نمایندگان مجلس شروع می شود و داشتن این صنایع آب بر به افتخاری برای نماینده حوزه های انتخابیه و مسئولان شهر بدون توجه به عواقب آلودگی زیست محیطی، منابع آبی و خاکی، تامین انرژی و بازارهای فروش و حمل و نقل و ترانزیت، تبدیل می شود.  همین شده است که در شهرهایمان ذوب آهن ، سیمان و سنگ و سرامیک داریم ولی آبی برای نوشیدن و هوایی برای نفس کشیدن نداریم. و این یعنی فاجعه و بی خردی تام در حکمرانی و حکمروایی بد و زشت در اداره مملکت. یکی بر سر شاخ و بُن می برید!؟! امروزه همان رخ می دهد که در استان های اصفهان و یزد فارس و ارومیه می بینیم. عدم درک توانمندی ها و ظرفیت های توسعه ای و اولویت بندی تخصیص و هدایت سرمایه ها بر اساس اصل هزینه و فایده منطقه ای و عدم پایبندی به اصول توسعه پایدار و علم اقتصاد در صادرات و واردات و شعارهای بی محتوای خودکفایی صنعتی و کشاورزی و تولیدات ملی به هر قیمتی. تاسف. بعد از ۴۵ سال هم وابسته تر شده ایم و هم محیط زیست مان را نابود کرده ایم و هم دشمن تراشی و تنفر در داخل را در حوزه های جغرافیایی و منطقه ای افزایش داده ایم و هم مردم را به جان یکدیگر انداخته ایم. حکایت تخریب تاسیسات آب انتقالی شرب یزد در شرق اصفهان از همین نوع است. براستی اولویت توسعه در مرکز کشور و فلات مرکزی ایران با توجه به اقلیم و منابع آبی موجود چه بوده و می باشد؟ بجز گردشگری!؟! شهرهایی که هم اکنون به لحاظ ظرفیت ها و منابع برتر میراث عظیم فرهنگی و طبیعی و انسانساخت خود می بایستی به مهمترین مقاصد گردشگری دنیا تبدیل و درآمد چند هزار برابری تولیدات صنایع مخرب استقرار یافته کنونی برای ساکنان این مناطق می شدند، اکنون بر روی زمین سوخته به دنبال آب برای شرب و زمین هایی می گردند که دچار فرسایش و فرونشست روزمره شده اند.  شما نام این بلایی که حاکمان و برنامه ریزان بر سر آنان آورده اند چه می گذارید؟ بجز جهل و بی سوادی و کج فهمی؟ اگر فهم درستی در کشور حاکم بود هم اکنون استانهای اصفهان و یزد و قم و فارس‌ و کرمان بایستی برای جذب هرچه بیشتر گردشگر داخلی و خارجی کنسرسیوم ها و اتحادیه هایی برای مدیریت مقصد و افزایش سهم بیشتر از بازار تجارت گردشکران خارجی برای دیدار از دستاوردهای تمدن کهن ایرانی و اسلامی اقدام می کردند نه دعوا برای انتقال آب جهت شرب و مصرف در صنایع مخرب! آبی که بایستی در زاینده رود جاری و شهر را زنده و سفره های آبی زیر زمینی را تغذیه و تالاب ها را سیراب کند تا انبوه گردشگران دنیا را میزبان شایسته ای باشد و صنایع دستی، سوغات و محصولات محلی را شکوفا نماید هم اکنون اصفهان  را خشک و آلوده و یزد را بی آب و وابسته به آسمان و زمین کرده است. بله این بی تدبیری نیست. این ظلم به میهن است. این ناترازی نیست. این ورشکستکی حکمرانی است. اگر اولویت نظام و کشورداری بر اساس اقتصاد فرهنگ بنا می شد هم اکنون می بایستی سرزمین ایران و البته استان یزد یکی از برترین قطب های گردشگرپذیر جهان و تولید و فروش برتر صنایع دستی، هنرهای بومی و سوغات محلی می شد نه وابسته به آب زاینده رود برای تولید آهن و فولاد و کاشی و سرامیک. بله آب زاینده رود برای کسری آب‌شرب مردمان شریف و نجیب و صرفه جوی استان یزد مورد استفاده قرار می گیرد ولی منابع آبی خود استان صرف چه صنایع آب بری می شود که بر اثر سیاست های غلط مکان گزینی و سهم خواهی ضد پایداری محیطی و گردشگری در این استان و استان اصفهان و البته در استانهای مرکزی و بی آب ایران استقرار یافته اند. درآمد ذوب آهن و کارخانجات و صنایع آب بر اصفهان چند میلیارد دلار است که هم هوا، هم آب و هم روحیه سرزندگی مردم اصفهان را تباه کرده است؟ سالیانه چند میلیون گردشگر داخلی و خارجی را برای دیدن دستاوردهای تمدن اسلامی در شهر اصفهان و کرانه های زیبای زاینده رود می توانیم میزبانی کنیم؟ که هم درآمد چند صدبرابری این صنایع مخرب را داشته باشد، هم صنایع دستی و هنرهای ملی و بومی را شکوفا کند و هم از فرونشست زمین و فرونشست جاذبه ها و تخریب بناهای تاریخی اصفهان پیشگیری کند. برنامه ریزان بی سواد اعم از دولت و نمایندگان مجلس با دستان خودشان جنگ آب را در داخل کشور رقم زده اند که قطعا عواقب آن همانند نابودی معیشت کشاورزان و باغداران بومی، تشدید مهاجرت، افزایش حاشیه نشینی، افزایش ناامنی، بیکاری، تنفر اجتماعی و نابودی محیط زیست و افزایش ریزگردها و آلودگی هوا و در نهایت انسجام ملی را خدشه دار خواهد کرد. این وضعیت برای دریاچه ارومیه و تالاب میانکاله به خاطر سدسازی بی رویه و هدایت حق آبه دریاچه و تالاب برای کشاورزی همچنین انتقال فاضلاب صنعتی و شهری به تالاب انزلی و سایر  منابع آبی داخلی نیز صادق است! سیاست های غلط کشور  و حکمرانی بد...!؟! ✍️ علی رحیم پور - کارشناس گردشگری

ایجاد شده: 20/فروردین/1404       آخرین ویرایش: 20/فروردین/1404     مقالات و یادداشت ها
دولت، بخش خصوصی و فناوری: سه‌گانه تحول صنعت گردشگری

دولت، بخش خصوصی و فناوری: سه‌گانه تحول صنعت گردشگری

صنعت گردشگری در ایران به‌عنوان یکی از محورهای اصلی توسعه اقتصادی و فرهنگی همواره مورد توجه فعالان این حوزه قرار گرفته است. این صنعت با برخورداری از ظرفیت‌های بی‌نظیر طبیعی، تاریخی و فرهنگی، می‌تواند نقش تعیین‌کننده‌ای در ارتقای جایگاه ایران در عرصه جهانی ایفا کند. با این حال، دستیابی به این اهداف مستلزم برنامه‌ریزی دقیق، هم‌افزایی میان دولت و بخش خصوصی و بهره‌گیری از فناوری‌های نوین است. در این مسیر، دولت باید نقش خود را از دخالت مستقیم در امور اجرایی به سمت سیاست‌گذاری، نظارت و ایجاد زیرساخت‌های لازم تغییر دهد تا بستری مناسب برای رشد و توسعه پایدار این صنعت فراهم شود. دولت به‌عنوان نهاد سیاست‌گذار و ناظر، باید با ایجاد زیرساخت‌های الکترونیکی و دیجیتالی، زمینه استفاده از فناوری‌های پیشرفته را در صنعت گردشگری فراهم کند. هوش مصنوعی به‌عنوان یکی از ابزارهای تحول‌آفرین، می‌تواند در ارتقای کیفیت خدمات، مدیریت داده‌ها و ارائه تجربه‌های منحصربه‌فرد به گردشگران نقش کلیدی ایفا کند. سرمایه‌گذاری در توسعه سامانه‌های رزرو آنلاین، راه‌اندازی پلتفرم‌های مدیریت سفر و استفاده از ابزارهای تحلیل داده مبتنی بر هوش مصنوعی، از جمله اقداماتی است که می‌تواند به بهبود عملکرد این صنعت کمک کند. همچنین، ایجاد شبکه‌های ارتباطی پایدار، امنیت سایبری و گسترش اپلیکیشن‌های گردشگری از ضروریاتی است که مرزهای سنتی این صنعت را درنوردیده و افق‌های جدیدی را ترسیم می‌کند. یکی از چالش‌های اصلی صنعت گردشگری ایران، دخالت مستقیم دولت در مدیریت مکان‌های تفریحی و گردشگری است. این رویکرد اغلب با ناکارآمدی، بروکراسی پیچیده و کاهش جذابیت خدمات همراه بوده است. به همین دلیل، خروج دولت از بنگاه‌داری و واگذاری امور عملیاتی به بخش خصوصی، گامی ضروری برای افزایش بهره‌وری و جلب مشارکت گسترده‌تر است. دولت باید با تدوین سیاست‌های شفاف و تسهیل فرآیند سرمایه‌گذاری، انگیزه لازم را برای ورود بخش خصوصی به عرصه‌های جدیدی مانند توسعه زیرساخت‌های گردشگری، تأسیس هتل‌ها و مراکز اقامتی هوشمند و ارائه خدمات شخصی‌سازی‌شده فراهم کند. بخش خصوصی نیز می‌تواند با راه‌اندازی پلتفرم‌های دیجیتال، برندسازی و بازاریابی بین‌المللی، جاذبه‌های ایران را به جهانیان معرفی کند و تجربه گردشگران را از ورود تا خروج به کشور بهینه‌سازی نماید. سرمایه‌گذاری مداوم در بخش‌های کلیدی صنعت گردشگری، از جمله حمل‌ونقل ریلی، جاده‌ها، فرودگاه‌ها، بنادر و مراکز تفریحی، رفاهی و فرهنگی، از وظایف مهم دولت در این مسیر است. زیرساخت‌های الکترونیکی نیز نقش حیاتی در عملیاتی کردن سیاست‌ها دارند. گسترش پرداخت‌های دیجیتالی، یکپارچگی اطلاعات و امنیت گردش مالی، می‌تواند تجربه گردشگران داخلی و خارجی را به‌طور چشمگیری ارتقا بخشد. استفاده از هوش مصنوعی برای تجزیه و تحلیل رفتار گردشگران، پیش‌بینی نیازها و مدیریت منابع، به شرکت‌های فعال در این حوزه امکان می‌دهد تا با دقت بیشتری خدمات را طراحی کنند و رضایت مشتریان را افزایش دهند. دولت همچنین می‌تواند با حمایت از استارتاپ‌های خلاقانه در زمینه گردشگری هوشمند، فضای لازم برای ارائه خدمات نوآورانه را فراهم کند. موفقیت در صنعت گردشگری ایران در سال 1404 تنها با خروج دولت از مسئولیت‌های عملیاتی و ایجاد فرصت واقعی برای نقش‌آفرینی بخش خصوصی محقق خواهد شد. دولت باید نقش تسهیل‌گری و نظارت را به‌طور کامل بپذیرد و از طریق برنامه‌ریزی راهبردی، استانداردسازی خدمات و برندسازی بین‌المللی، ایران را در میان مقاصد گردشگری برجسته دنیا قرار دهد. بخش خصوصی نیز در این مسیر انتظار دارد در فضایی امن، شفاف و حمایت‌شده، اقدام به سرمایه‌گذاری و توسعه زیرساخت‌های هوشمند کند و از قدرت فناوری برای خلق تجربه‌های به‌یادماندنی استفاده نماید. هماهنگی کامل میان این دو بخش و بهره‌گیری از فناوری‌های مدرن، راه را برای رشد صنعت گردشگری و افزایش سهم ایران در بازارهای جهانی هموار خواهد کرد. امید است صنعت گردشگری ایران با بهره‌گیری از ظرفیت‌های بی‌نظیر خود و استفاده از فناوری‌های نوین، به یکی از قطب‌های مهم گردشگری در منطقه و جهان تبدیل گردد. تحقق این هدف مستلزم همکاری همه‌جانبه دولت و بخش خصوصی، سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها و ایجاد بستری مناسب برای ارائه خدمات باکیفیت و منحصربه‌فرد به گردشگران است. ✍️ مهران امیرحسینی - فعال گردشگری 

ایجاد شده: 7/فروردین/1404       آخرین ویرایش: 7/فروردین/1404     مقالات و یادداشت ها
پنج مزیت مدیریت آب برای کسب‌وکارهای گردشگری و هتلداری

پنج مزیت مدیریت آب برای کسب‌وکارهای گردشگری و هتلداری

به گزارش سرویس خارجی ایتنا ؛ هم‌زمان با روز جهانی آب (۲۲ مارس ۲۰۲۵)، اهمیت مدیریت بهینه آب در صنعت گردشگری و هتلداری بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است. کاهش مصرف آب نه‌تنها موجب کاهش هزینه‌های عملیاتی می‌شود، بلکه تأثیرات زیست‌محیطی این صنعت را نیز کاهش می‌دهد. طبق آمار، پردازش آب در بریتانیا حدود ۰.۸٪ از انتشار سالانه گازهای گلخانه‌ای این کشور را تشکیل می‌دهد. این موضوع نشان می‌دهد که کاهش مصرف آب، مستقیماً به کاهش ردپای کربنی و هزینه‌های مالی کمک می‌کند. در این گزارش، پنج مزیت اصلی مدیریت آب برای کسب‌وکارهای گردشگری و هتلداری بررسی شده است: 1️⃣ کاهش هزینه‌ها –  مصرف کمتر آب منجر به کاهش هزینه‌های قبوض شده و صرفه‌جویی مالی قابل‌توجهی را برای کسب‌وکارها به همراه دارد. 2️⃣ کاهش ردپای کربنی –  با کاهش مصرف آب، انرژی موردنیاز برای تصفیه و توزیع آن نیز کمتر شده و در نتیجه، انتشار گازهای گلخانه‌ای کاهش می‌یابد. 3️⃣ افزایش بهره‌وری عملیاتی –  مدیریت بهینه آب باعث بهبود عملکرد تأسیسات و کاهش هدررفت آب در بخش‌هایی مانند هتل‌ها، رستوران‌ها و مراکز گردشگری می‌شود. 4️⃣ تقویت تصویر برند و جلب مشتریان آگاه به محیط زیست – ب سیاری از گردشگران امروزی به پایداری محیط زیستی اهمیت می‌دهند. اجرای سیاست‌های صرفه‌جویی در آب می‌تواند به بهبود وجهه برند و جذب مشتریان بیشتر کمک کند. 5️⃣ حفاظت از منابع طبیعی برای آینده –  آب یک منبع حیاتی است و مدیریت صحیح آن می‌تواند به توسعه پایدار صنعت گردشگری و حفظ منابع برای نسل‌های آینده کمک کند. چگونه مصرف آب را در کسب‌وکار خود مدیریت کنیم؟ پایش مصرف آب:  با نظارت مستمر بر مصرف آب، می‌توان میزان اثربخشی تجهیزات و اقدامات صرفه‌جویی را ارزیابی و اصلاحات لازم را اعمال کرد. شناسایی سریع نشتی‌ها:  نشتی‌های کوچک مانند یک شیر چکه‌کننده می‌توانند سالانه هزاران لیتر آب را هدر دهند. پایش مداوم می‌تواند از این هدررفت و هزینه‌های اضافی جلوگیری کند. بازیافت و استفاده مجدد از آب:  این اقدام نه‌تنها فشار بر منابع آب را کاهش می‌دهد، بلکه به کاهش کمبودهای فصلی آب نیز کمک می‌کند. مدیریت فاضلاب:  جلوگیری از ورود زباله‌های نامناسب به سیستم فاضلاب، از مشکلات زیست‌محیطی و هزینه‌های بالای تعمیرات جلوگیری خواهد کرد. کاهش انتشار آلاینده‌ها:  با مدیریت بهینه مصرف آب، نیاز به تأمین و تصفیه آب کاهش یافته و در نتیجه، مصرف انرژی و انتشار کربن نیز کمتر می‌شود. مدیریت صحیح منابع آبی، گامی اساسی برای افزایش بهره‌وری، کاهش هزینه‌ها و حفظ محیط زیست در صنعت گردشگری و هتلداری است. بازنشر با ذكر منبع بلامانع است.

ایجاد شده: 2/فروردین/1404       آخرین ویرایش: 2/فروردین/1404     اخبار خارجی
شکاف آبی و تأثیر آن بر توسعه گردشگری در آینده

شکاف آبی و تأثیر آن بر توسعه گردشگری در آینده

به گزارش ایتنا ؛ با تشدید بحران کم‌آبی در جهان، پدیده “شکاف آبی” (Water Gap) به یکی از چالش‌های اساسی در توسعه پایدار گردشگری تبدیل شده است. افزایش تقاضا برای منابع آبی، تغییرات اقلیمی و رشد سریع صنعت گردشگری، فشار مضاعفی بر منابع آبی وارد کرده و برنامه‌ریزی دقیق برای مدیریت این بحران را ضروری ساخته است. چالش‌های اصلی: مصرف بالای آب در مراکز گردشگری: هتل‌ها، استراحتگاه‌ها، استخرها و زمین‌های گلف، از جمله تأسیساتی هستند که مصرف آب بالایی دارند و در مناطق خشک، این فشار بیشتر احساس می‌شود. تأثیر تغییرات اقلیمی: کاهش بارندگی و افزایش دما باعث شده بسیاری از مقاصد گردشگری با بحران کم‌آبی مواجه شوند. آسیب به جوامع محلی: در بسیاری از مناطق، گردشگری منابع آبی را از جوامع محلی دور کرده و به تعمیق نابرابری‌های اجتماعی منجر شده است. راهکارهای پیشنهادی برای آینده: سرمایه‌گذاری در فناوری‌های کاهش مصرف آب: استفاده از سیستم‌های بازیافت آب، شیرآلات کم‌مصرف و دستگاه‌های تصفیه آب خاکستری در هتل‌ها و تأسیسات گردشگری.  توسعه سیاست‌های گردشگری پایدار: تنظیم مقرراتی که مصرف آب در مراکز گردشگری را کنترل کند و تعادل میان نیازهای گردشگران و جوامع محلی را حفظ کند. آگاهی‌بخشی و مسئولیت‌پذیری گردشگران: تشویق مسافران به رفتارهای پایدار، مانند کاهش مصرف آب در هتل‌ها و حمایت از مقاصدی که استانداردهای زیست‌محیطی را رعایت می‌کنند. با توجه به این چالش‌ها، آینده گردشگری مستلزم تغییرات بنیادین در مدیریت منابع آبی است. اگر صنعت گردشگری نتواند خود را با این شرایط جدید تطبیق دهد، ممکن است برخی از مقاصد پرطرفدار به دلیل بحران کم‌آبی از دسترس خارج شوند.

ایجاد شده: 29/اسفند/1403       آخرین ویرایش: 29/اسفند/1403     اخبار داخلی
جایگاه تبلیغات 1 جایگاه تبلیغات 1


کمی منتظر بمانید...