نتایج جستجو...
بحران آب تهدیدی خاموش برای میراث جهانی ایران

بحران آب تهدیدی خاموش برای میراث جهانی ایران

به گزارش تور نیوز و به نقل از صدای میراث ؛ برداشت گسترده از منابع آب زیرزمینی و تشدید پدیده فرونشست زمین، به یکی از جدی‌ترین تهدیدها برای میراث جهانی ایران تبدیل شده است؛ تهدیدی که اکنون آثار تاریخی ثبت‌شده در یونسکو را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد. برداشت سالانه حدود ۴۲ میلیارد مترمکعب آب زیرزمینی در ایران، موجب کاهش سطح منابع آبی و ناپایداری زمین در مناطق مختلف شده و پایه‌های برخی از ارزشمندترین محوطه‌های تاریخی کشور را با خطر مواجه کرده است. از شکاف‌های ایجادشده در دشت مرودشت در نزدیکی تخت جمشید و نقش رستم گرفته تا فرونشست زمین در اصفهان و کاهش منابع آبی در یزد، نشانه‌های بحران آب اکنون به تهدیدی برای میراث فرهنگی ایران تبدیل شده است. خشکی زاینده‌رود و نگرانی‌های ناشی از فرونشست در محدوده میدان نقش جهان و مسجد جامع اصفهان، همچنین کاهش منابع آب زیرزمینی در یزد و تأثیر آن بر قنات‌ها و باغ‌های تاریخی، از جمله نمونه‌های این چالش به شمار می‌روند.

ایجاد شده: 24/تیر/1405       آخرین ویرایش: 24/تیر/1405     اخبار داخلی
میدان نقش جهان و چالش اسکوترهای برقی

میدان نقش جهان و چالش اسکوترهای برقی

حضور گسترده اسکوترهای برقی در میدان نقش جهان اصفهان، بار دیگر بحث میان کارشناسان میراث فرهنگی و مدیران شهری را درباره حدود استفاده از این فضای ثبت جهانی داغ کرده است؛ موضوعی که میان ضرورت توسعه حمل‌ونقل پاک و الزام حفاظت از یکی از مهم‌ترین عرصه‌های تاریخی کشور، چالشی جدی ایجاد کرده است. میدان نقش جهان، قلب تپنده اصفهان و یکی از شاخص‌ترین میدان‌های تاریخی جهان، بیش از چهار قرن است که نه‌تنها به‌عنوان شاهکاری از معماری و شهرسازی عصر صفوی شناخته می‌شود، بلکه نمونه‌ای کم‌نظیر از تلفیق زندگی شهری، تجارت، آیین، فرهنگ و هنر ایرانی به شمار می‌رود. میدانی که ثبت آن در فهرست میراث جهانی یونسکو صرفاً به دلیل شکوه معماری چهار بنای پیرامونی آن نبوده، بلکه سازمان یونسکو این مجموعه را به دلیل حفظ یک نظام شهری منحصربه‌فرد، تداوم حیات اجتماعی و ارزش برجسته جهانی آن به ثبت رسانده است. در دهه‌های اخیر، یکی از مهم‌ترین رویکردهای مدیریت میراث فرهنگی در شهرهای تاریخی جهان، بازگرداندن عرصه‌های تاریخی به عابران پیاده بوده است. از فلورانس و دوبروونیک گرفته تا بروژ، سالزبورگ، کراکوف و بخش‌های تاریخی پاریس، سیاست مشترک مدیران شهری، کاهش حضور وسایل نقلیه و افزایش امنیت و آرامش شهروندان و گردشگران بوده است. این رویکرد نه‌تنها با هدف حفاظت از کالبد تاریخی دنبال می‌شود، بلکه کیفیت تجربه حضور در میراث جهانی را نیز ارتقا می‌دهد؛ تجربه‌ای که در آن آرامش، امنیت و امکان مکث و تماشای میراث، بخشی از ارزش اثر تاریخی محسوب می‌شود. در ایران نیز طی سال‌های گذشته، میدان نقش جهان به‌تدریج به سمت تقویت رویکرد پیاده‌مداری حرکت کرده است. حذف تردد موتورسیکلت‌ها از عرصه میدان، یکی از مهم‌ترین مطالبات فعالان میراث فرهنگی، کسبه بازار و شهروندان بود که پس از سال‌ها پیگیری به نتیجه رسید و بسیاری آن را گامی در راستای حفاظت از مهم‌ترین فضای تاریخی اصفهان ارزیابی کردند. با این حال، طی دو سال گذشته، حضور گسترده اسکوترهای برقی در میدان نقش جهان، بار دیگر بحثی جدی میان کارشناسان میراث فرهنگی، معماران، شهرسازان و مدیران شهری ایجاد کرده است؛ موضوعی که تنها به یک وسیله حمل‌ونقل محدود نمی‌شود، بلکه پرسش‌های مهم‌تری را درباره فلسفه پیاده‌راه، نحوه مدیریت عرصه‌های ثبت جهانی، حقوق عابران پیاده، امنیت گردشگران و نسبت میان توسعه گردشگری و حفاظت از میراث جهانی مطرح می‌کند. اگرچه اسکوترهای برقی در بسیاری از شهرهای جهان به‌عنوان یکی از شیوه‌های حمل‌ونقل پاک شناخته می‌شوند، اما تقریباً در همه این شهرها استفاده از آن‌ها تابع ضوابط سختگیرانه‌ای همچون تعیین مسیر اختصاصی، محدودیت سرعت، نظارت هوشمند، اولویت مطلق عابر پیاده و ممنوعیت ورود به بسیاری از عرصه‌های تاریخی است. از همین رو، کارشناسان معتقدند نمی‌توان صرف وجود اسکوتر در برخی شهرهای اروپایی را دلیلی بر امکان استفاده آزادانه از آن در یک میدان ثبت جهانی دانست؛ زیرا هر فضای تاریخی، اقتضائات حفاظتی و مدیریتی خاص خود را دارد. میدان تاریخی، فضای چندمنظوره است؛ اما نه برای هر نوع فعالیت شعله وحدت‌پور، کنشگر میراث فرهنگی، عضو ایکوموس ایران و دانش‌آموخته دکترای مرمت بناها و بافت‌های تاریخی، در گفت‌وگو با پیام ما با تأکید بر اینکه برداشت‌های امروز از مفهوم چندمنظوره بودن میدان نقش جهان با واقعیت تاریخی آن فاصله دارد، اظهار کرد: میدان نقش جهان از ابتدای شکل‌گیری خود فضایی انعطاف‌پذیر بوده، اما انعطاف‌پذیری هرگز به معنای پذیرش هر نوع کاربری نیست. این میدان در دوره صفوی محل برگزاری بازی چوگان، آیین‌های رسمی، رژه‌های نظامی، جشن‌های حکومتی و مراسم عمومی بوده، اما هیچ‌یک از این کاربری‌ها به صورت همزمان یا بدون برنامه در میدان جریان نداشته است. وی افزود: هر یک از این فعالیت‌ها زمان، نظم و ضابطه مشخصی داشته‌اند و در هنگام برگزاری یک رویداد، سایر فعالیت‌ها متوقف می‌شد. بنابراین استناد به گذشته تاریخی میدان برای توجیه هر نوع استفاده امروزی، برداشت دقیقی از تاریخ شهرسازی ایران نیست. این پژوهشگر حوزه مرمت بناهای تاریخی ادامه داد: حتی در دوره پهلوی که میدان به‌عنوان یک پارک شهری مورد استفاده قرار گرفت نیز این تغییر کاربری به معنای بی‌ضابطه شدن فضا نبود. هیچ‌گاه قرار نبوده است که یک فضای عمومی تاریخی میزبان همه فعالیت‌های ممکن باشد. همان‌گونه که نمی‌توان انتظار داشت همه برنامه‌های ورزشی، تفریحی، آیینی و اجتماعی یک شهر در یک میدان تاریخی متمرکز شود، ورود هر وسیله یا فعالیت جدید نیز نیازمند ارزیابی کارشناسی است. وحدت‌پور با اشاره به حذف موتورسیکلت‌ها از میدان نقش جهان گفت: حدود دو سال و نیم پیش، با مطالبه جدی مردم، فعالان میراث فرهنگی، کسبه بازار و همراهی دستگاه‌های مسئول، تردد موتورسیکلت‌ها از میدان حذف شد و این اقدام، گام مهمی در تبدیل میدان به یک فضای پیاده‌مدار بود؛ فضایی که عابر پیاده بتواند بدون نگرانی، با آرامش و امنیت در آن حرکت کند. وی تصریح کرد: هنوز آثار مثبت این تصمیم به طور کامل نمایان نشده بود که اسکوترها وارد میدان شدند و اکنون همان دغدغه‌هایی که پیش‌تر درباره موتورسیکلت‌ها وجود داشت، با شکل دیگری دوباره در حال تکرار است؛ با این تفاوت که این بار بسیاری تصور می‌کنند چون اسکوتر وسیله‌ای برقی است، بنابراین حضور آن در یک میدان تاریخی نیز بدون اشکال خواهد بود؛ در حالی که موضوع اصلی صرفاً نوع موتور محرکه نیست، بلکه امنیت، شأن فضای تاریخی و کیفیت حضور عابران است. پیاده‌راه، بدون امنیت معنایی ندارد موضوع حضور اسکوترها در میدان نقش جهان تنها از منظر حفاظت میراث فرهنگی قابل بررسی نیست. این مسئله یکی از موضوعات مهم در ادبیات معاصر شهرسازی و طراحی فضاهای عمومی نیز به شمار می‌رود؛ جایی که میان توسعه شیوه‌های نوین حمل‌ونقل، حقوق عابران پیاده و حفظ کیفیت فضاهای عمومی باید تعادلی پایدار برقرار شود. در بسیاری از شهرهای اروپایی که امروز به‌عنوان الگوی پیاده‌راه‌سازی شناخته می‌شوند، ورود اسکوترهای اشتراکی ابتدا با استقبال روبه‌رو شد، اما افزایش تصادف‌ها، مزاحمت برای عابران، اشغال فضاهای عمومی و کاهش احساس امنیت، مدیران شهری را به سمت تدوین مقررات سختگیرانه‌تر سوق داد؛ مقرراتی که در برخی شهرها حتی به ممنوعیت کامل اسکوتر در بخش‌های تاریخی انجامید و در برخی دیگر تنها استفاده در مسیرهای اختصاصی، با سرعت محدود و تحت نظارت را مجاز دانست. پیروز حناچی، معمار، استاد دانشگاه و از صاحب‌نظران شناخته‌شده حوزه شهرسازی، معتقد است اصل مسئله نه مخالفت یا موافقت با اسکوتر، بلکه نحوه مدیریت حضور آن در قلمرو عمومی است. وی در گفت‌وگو با ما اظهار کرد: دوچرخه و اسکوتر از جمله پدیده‌هایی هستند که طی دو دهه اخیر در بسیاری از شهرهای دنیا گسترش یافته‌اند. البته درباره اسکوتر، به دلیل سرعت بالاتر و ویژگی‌های خاص آن، مسائل ایمنی جدی‌تری مطرح شده است و امروز حتی در کشورهای اروپایی نیز یکی از مهم‌ترین موضوعات مورد بحث، تدوین مقررات مشخص برای استفاده از این وسایل است. میدان نقش جهان، فضای عبور نیست؛ فضای مکث است حناچی با اشاره به جایگاه ویژه میدان نقش جهان در نظام شهرسازی ایران اظهار کرد: باید به این نکته توجه داشت که کارکرد اصلی چنین میدانی، ایجاد امکان حضور، مکث، تماشا و تعامل اجتماعی است. مردم به میدان نقش جهان نمی‌آیند که صرفاً از نقطه‌ای به نقطه دیگر بروند، بلکه می‌آیند تا از کیفیت فضا، معماری، چشم‌انداز تاریخی و محیط فرهنگی آن استفاده کنند. وی ادامه داد: طبیعی است که همه افراد توانایی پیاده‌روی طولانی ندارند و برخی ممکن است برای جابه‌جایی به وسیله کمکی نیاز داشته باشند، اما این موضوع نیز باید در قالب یک نظام مشخص مدیریت شود. همان‌گونه که درشکه‌های میدان نیز با مسیر مشخص، تعداد محدود و هویت تاریخی خود فعالیت می‌کنند، درباره سایر شیوه‌های جابه‌جایی نیز باید ضابطه وجود داشته باشد. این استاد دانشگاه افزود: اگر تقاضای واقعی برای استفاده از اسکوتر وجود دارد، پیش از هر اقدامی باید بررسی شود که آیا این تقاضا با مأموریت و ظرفیت میدان نقش جهان همخوانی دارد یا خیر. پس از آن نیز باید درباره مسیر حرکت، سرعت مجاز، شیوه نظارت و حقوق عابر پیاده تصمیم‌گیری شود. نمی‌توان اجازه داد کل فضای میدان در اختیار یک وسیله قرار گیرد و بعد انتظار داشت تعارضی میان کاربران مختلف به وجود نیاید. وی با اشاره به تجربه برخی شهرهای اروپایی گفت: در شهرهایی مانند پاریس، توسعه مسیرهای دوچرخه و اسکوتر بر اساس مطالعات شهری، نظرسنجی از شهروندان و ارزیابی آثار آن انجام می‌شود. حتی در آنجا نیز با افزایش حوادث، مقررات سختگیرانه‌تری برای استفاده از اسکوتر وضع شده است. بنابراین اگر از تجربه جهانی سخن می‌گوییم، باید همه ابعاد آن را ببینیم، نه صرفاً حضور این وسیله در برخی خیابان‌ها. میراث جهانی، پیش از هر چیز به آرامش نیاز دارد آنچه دو دیدگاه پیشین را به یکدیگر نزدیک می‌کند، تأکید بر مفهوم امنیت و کیفیت حضور انسان در عرصه‌های تاریخی است؛ مفهومی که در اسناد بین‌المللی حفاظت از میراث فرهنگی نیز بارها بر آن تأکید شده است. مراکز تاریخی موفق جهان، پیش از آنکه به دنبال افزودن کاربری‌های جدید باشند، تلاش می‌کنند آرامش، خوانایی و هویت تاریخی این فضاها را حفظ کنند. محمدحسین طالبیان، دبیر کمیته ملی حفاظت از بناها و محوطه‌های تاریخی ایران و معاون پیشین میراث فرهنگی کشور، نیز با همین رویکرد به موضوع نگاه می‌کند. او معتقد است مهم‌ترین وظیفه مدیریت مراکز تاریخی، ایجاد محیطی امن، آرام و متناسب با شأن میراث فرهنگی برای خانواده‌ها، شهروندان و گردشگران است. طالبیان در گفت‌وگو با ما اظهار کرد: در همه کشورهای دنیا تلاش می‌شود مراکز تاریخی تا حد امکان به فضاهایی آرام، ایمن و مناسب برای حضور مردم تبدیل شوند. هر اندازه این فضاها آرام‌تر باشند، هم حرمت تاریخ بهتر حفظ می‌شود و هم کیفیت تجربه بازدیدکنندگان افزایش پیدا می‌کند. وی افزود: هر عاملی که این آرامش را بر هم بزند، باید با نگاه کارشناسی مورد بررسی قرار گیرد. مدیریت میراث فرهنگی صرفاً حفاظت از کالبد بناها نیست، بلکه حفاظت از کیفیت حضور انسان در این فضاها نیز بخشی از مأموریت آن محسوب می‌شود. حفاظت از میراث جهانی، آزمونی برای حکمرانی شهری آنچه از مجموع دیدگاه‌ها برمی‌آید، مخالفت با فناوری یا حمل‌ونقل پاک نیست؛ بلکه تأکید بر این اصل است که هر فناوری و هر کاربری باید متناسب با هویت و ظرفیت مکان تاریخی تعریف شود. اکنون پرسش اصلی این است: آیا حضور گسترده اسکوترهای برقی در میدان نقش جهان با فلسفه پیاده‌راه، الزامات حفاظت از یک اثر ثبت جهانی و حق شهروندان برای تجربه آرام و ایمن سازگار است یا خیر؟ پاسخ به این پرسش، بیش از آنکه در تقابل دیدگاه‌ها باشد، در تدوین ضوابط روشن، مطالعات شهری و گفت‌وگوی میان مدیران شهری، متخصصان میراث فرهنگی و جامعه مدنی نهفته است؛ مسیری که بسیاری از شهرهای تاریخی جهان پیش‌تر پیموده‌اند. ✍🏻 کوروش دیباج؛ روزنامه نگار 

ایجاد شده: 22/تیر/1405       آخرین ویرایش: 22/تیر/1405     مقالات و یادداشت ها
رئیس کمیسیون گردشگری اتاق ایران : تابستان بهترین فرصت برای توسعه گردشگری آبی است

رئیس کمیسیون گردشگری اتاق ایران : تابستان بهترین فرصت برای توسعه گردشگری آبی است

به گزارش تور نیوز ؛ رئیس کمیسیون گردشگری اتاق بازرگانی ایران اعلام کرد : ظرفیت‌های گسترده گردشگری آبی در فصل تابستان می‌تواند زمینه‌ساز ایجاد فرصت‌های جدید اقتصادی و رونق فعالیت‌های گردشگری در کشور باشد. وی  افزود : توسعه گردشگری آبی نیازمند همکاری و هم‌افزایی دستگاه‌هایی همچون شهرداری‌ها، سازمان بنادر و هیأت‌های ورزش‌های آبی است و اتاق بازرگانی نیز آمادگی هماهنگی میان این بخش‌ها را دارد. سیدمصطفی موسوی در ادامه گفت :  سازمان بنادر مشوق‌های مناسبی برای سرمایه‌گذاری در حوزه شناورهای گردشگری در نظر گرفته است، اما اطلاع‌رسانی گسترده درباره این ظرفیت‌ها برای جذب سرمایه‌گذاران بیشتر ضروری است. او تاکید کرد : نمونه‌های موفق ایجاد زیرساخت‌های گردشگری آبی در کشور نشان می‌دهد این حوزه می‌تواند به یکی از محورهای توسعه گردشگری داخلی تبدیل شود.

ایجاد شده: 22/تیر/1405       آخرین ویرایش: 22/تیر/1405     اخبار داخلی
کدایف سرد پدیده جدید دسرهای تابستانی ترکیه

کدایف سرد پدیده جدید دسرهای تابستانی ترکیه

به گزارش هورکا نیوز ؛ در حالی که باقلوای سرد طی سال‌های اخیر به یکی از محبوب‌ترین دسرهای تابستانی در ترکیه تبدیل شده است، یک استاد شیرینی‌پزی در شهر غازی‌عینتاب رقیبی جدی برای این دسر پرطرفدار روانه بازار کرده است. این محصول تازه با نام کدایف سرد با ترکیبی از شیر و پسته تهیه می‌شود و در مدت کوتاهی توانسته با استقبال گسترده مواجه شود. محمد تاشچی، استاد ۳۲ ساله کدایف در غازی‌عینتاب، با بهره‌گیری از رویکردی نوآورانه در تهیه کدایف سنتی، نسخه‌ای سرد و شیری از این شیرینی را تولید کرده به گفته وی، نخستین نمونه از این نوع در منطقه جنوب‌شرقی آناتولی به شمار می‌رود. در این محصول جدید، به جای استفاده از شربت سنتی، ترکیبی سبک بر پایه شیر به کار رفته و روی آن با پسته فراوان، شکلات و طعم‌های میوه‌ای همچون پرتقال، زغال‌اخته، تمشک و توت‌فرنگی تزئین می‌شود. قیمت هر کیلوگرم از این دسر از ۸۰۰ لیر آغاز می‌شود و بسته به نوع و ترکیبات مورد استفاده، تا یک هزار لیر نیز می‌رسد.

ایجاد شده: 20/تیر/1405       آخرین ویرایش: 20/تیر/1405     اخبار خارجی
امکان مشاهده صندلی کودکان در ژاپن‌ایرلاینز

امکان مشاهده صندلی کودکان در ژاپن‌ایرلاینز

به گزارش فلای نیوز ؛ ژاپن‌ایرلاینز در اقدامی برای افزایش شفافیت در فرآیند رزرو بلیت و بهبود تجربه سفر مسافران، قابلیتی را ارائه کرده است که به مسافران امکان می‌دهد پیش از انتخاب صندلی، محل استقرار نوزادان و کودکان خردسال را مشاهده کنند. بر اساس این قابلیت، هنگام رزرو بلیت، صندلی‌های اختصاص‌یافته به مسافران دارای کودکانی با سن بین ۸ روز تا ۲ سال، با نماد ویژه کودک روی نقشه صندلی‌ها مشخص می‌شوند. این ویژگی به سایر مسافران اجازه می‌دهد در صورت تمایل، صندلی دیگری را انتخاب کنند و در عین حال به خانواده‌ها نیز کمک می‌کند تا در کنار یکدیگر بنشینند. این اقدام ژاپن‌ایرلاینز با استقبال گسترده کاربران و مسافران مواجه شده و بسیاری آن را نمونه‌ای موفق از ایجاد تعادل میان رفاه خانواده‌ها و حق انتخاب سایر مسافران در فرآیند رزرو پرواز دانسته‌اند.

ایجاد شده: 13/تیر/1405       آخرین ویرایش: 13/تیر/1405     اخبار خارجی
تضعیف آموزش تخصصی هتلداری؛ یک عقب‌گرد راهبردی در توسعه سرمایه انسانی صنعت اقامت

تضعیف آموزش تخصصی هتلداری؛ یک عقب‌گرد راهبردی در توسعه سرمایه انسانی صنعت اقامت

تصمیم اخیر برای تغییر عنوان «هنرستان یا دبیرستان هتلداری» به «هتلداری و گردشگری» در نگاه نخست شاید صرفاً یک تغییر نام به نظر برسد، اما در واقع بازتاب یک نگرش نادرست و غیرتخصصی نسبت به ماهیت صنعت هتلداری و نیازهای واقعی بازار کار است؛ نگرشی که متأسفانه طی سال‌های گذشته به تدریج جایگاه هتلداری را در نظام سیاست‌گذاری گردشگری کشور تضعیف کرده است. در تمامی نظام‌های پیشرفته آموزشی جهان، هتلداری (Hospitality) و گردشگری (Tourism) اگرچه دارای ارتباطات متقابل هستند، اما دو حوزه مستقل با دانش، مهارت‌ها، استانداردها، مشاغل و مسیرهای آموزشی متفاوت محسوب می‌شوند. معتبرترین مؤسسات آموزشی جهان از جمله مدرسه عالی هتلداری لوزان سوئیس (EHL) نیز میان مدیریت هتلداری و مدیریت گردشگری تفکیک علمی و حرفه‌ای قائل هستند و برای هر یک برنامه‌های تخصصی جداگانه طراحی می‌کنند.  مسئله اصلی اینجاست که هتلداری یک فعالیت صرفاً گردشگری نیست؛ بلکه یک صنعت عملیاتی، خدماتی و سرمایه‌بر است که نیازمند آموزش‌های تخصصی در حوزه‌های پذیرش، خانه‌داری، غذا و نوشیدنی، آشپزی، رزرواسیون، درآمدزایی، فروش، نگهداری تأسیسات، مدیریت عملیات، خدمات مهمان و استانداردهای بین‌المللی اقامت است. در مقابل، گردشگری عمدتاً بر برنامه‌ریزی سفر، بازاریابی مقصد، راهنمایی گردشگران، حمل‌ونقل، سیاست‌گذاری و توسعه مقاصد متمرکز است. به همین دلیل در بسیاری از کشورهای پیشرو، دانش‌آموزان و دانشجویان از همان ابتدای مسیر آموزشی میان رشته‌های Hotel Management، Hospitality Management و Tourism Management تفکیک می‌شوند. علت این تفکیک روشن است: نیازهای شغلی این دو حوزه یکسان نیست. امروز صنعت جهانی سفر و گردشگری حدود ۳۵۷ میلیون شغل در جهان ایجاد کرده و نزدیک به ۱۰ درصد تولید ناخالص داخلی جهان را به خود اختصاص داده است. (World Travel & Tourism Council⁠) اما در دل همین اکوسیستم عظیم، بخش اقامت و هتلداری یکی از بزرگ‌ترین و مهم‌ترین مصرف‌کنندگان نیروی انسانی آموزش‌دیده محسوب می‌شود؛ تا جایی که شورای جهانی سفر و گردشگری (WTTC) هشدار داده است که صنعت مهمان‌نوازی و گردشگری جهان تا سال ۲۰۳۵ با کمبود ده‌ها میلیون نیروی کار مواجه خواهد شد و تنها در بخش‌های مرتبط با مهمان‌نوازی، شکاف نیروی انسانی به میلیون‌ها نفر خواهد رسید.  در چنین شرایطی، کشورهای توسعه‌یافته نه‌تنها آموزش تخصصی هتلداری را تضعیف نکرده‌اند، بلکه سرمایه‌گذاری گسترده‌ای برای تربیت نیروی انسانی ماهر در این حوزه انجام داده‌اند؛ زیرا به خوبی می‌دانند که کیفیت خدمات اقامتی مستقیماً بر رضایت گردشگران، درآمد ارزی، نرخ بازگشت مسافر و اعتبار برند ملی تأثیر می‌گذارد. نکته مهم‌تر آن است که صنعت هتلداری بزرگ‌ترین دریافت‌کننده سرمایه‌گذاری در زنجیره گردشگری است. گزارش‌های بین‌المللی سرمایه‌گذاری هتل نشان می‌دهد که حجم سرمایه‌گذاری در بخش اقامت و هتل‌ها طی سال‌های اخیر رشد قابل توجهی داشته و همچنان یکی از جذاب‌ترین حوزه‌های سرمایه‌گذاری در صنعت سفر محسوب می‌شود. بنابراین این پرسش جدی مطرح می‌شود که چرا بخشی که بیشترین حجم سرمایه‌گذاری، اشتغال مستقیم، دارایی‌های فیزیکی و نیاز به نیروی انسانی تخصصی را در اختیار دارد، باید در نظام آموزشی کشور به تدریج هویت مستقل خود را از دست بدهد؟ واقعیت این است که تجربه سال‌های اخیر نشان می‌دهد هتلداری در بسیاری از تصمیمات اجرایی و حتی نمادین، به تدریج در سایه عنوان کلی «گردشگری» قرار گرفته است. حذف تدریجی واژه «هتلداری» از برخی رویدادها، نمایشگاه‌ها و ساختارهای سیاست‌گذاری نمونه‌ای از همین روند است. این در حالی است که در ادبیات جهانی، Hospitality نه زیرمجموعه‌ای کم‌اهمیت از Tourism، بلکه یکی از ارکان اصلی و مستقل آن محسوب می‌شود. نگرانی فعالان صنعت هتلداری از تغییر عنوان مدارس تخصصی هتلداری نیز دقیقاً از همین منظر قابل درک است. تجربه نشان داده است که هرگاه دو رشته تخصصی با نیازهای آموزشی متفاوت در یک ساختار آموزشی ادغام می‌شوند، به مرور سهم آموزش‌های مهارتی، کارگاهی و عملی کاهش یافته و جای خود را به دروس عمومی‌تر و مشترک می‌دهد. نتیجه چنین رویکردی، کاهش عمق مهارت‌آموزی و تربیت فارغ‌التحصیلانی است که نه در هتلداری تخصص کافی دارند و نه در گردشگری. اگر هدف کشور توسعه گردشگری، ارتقای کیفیت خدمات، افزایش سرمایه‌گذاری و رقابت‌پذیری بین‌المللی است، مسیر آن از تضعیف آموزش تخصصی هتلداری نمی‌گذرد. برعکس، امروز باید شاهد توسعه هنرستان‌های تخصصی هتلداری، تجهیز کارگاه‌های آموزشی، ارتقای استانداردهای مهارتی و تقویت پیوند میان مدارس و هتل‌ها باشیم. تغییر عنوان «هتلداری» به «هتلداری و گردشگری» شاید در ظاهر اقدامی کوچک باشد، اما در عمل می‌تواند نشانه‌ای از یک خطای بزرگ‌تر باشد؛ خطایی که میان یک صنعت عملیاتی و سرمایه‌بر با یک حوزه سیاست‌گذاری و خدمات سفر تمایز قائل نیست. صنعت هتلداری ایران بیش از هر زمان دیگری به نیروی انسانی ماهر نیاز دارد. تصمیم‌گیران باید به جای کمرنگ کردن هویت آموزشی این صنعت، برای تقویت آن برنامه‌ریزی کنند. آینده هتل‌های کشور با سرمایه‌گذاری در ساختمان‌ها ساخته نمی‌شود؛ با سرمایه‌گذاری در آموزش نیروی انسانی ساخته می‌شود. ✍️ مهدی حسینی

ایجاد شده: 8/تیر/1405       آخرین ویرایش: 8/تیر/1405     مقالات و یادداشت ها
 هتل پالادیو اقامتگاهی که به نماد طراحی لوکس در هند تبدیل شد

هتل پالادیو اقامتگاهی که به نماد طراحی لوکس در هند تبدیل شد

به گزارش هتل نیوز ؛ هتل بوتیک Villa Palladio در نزدیکی شهر Jaipur به یکی از شاخص‌ترین و متفاوت‌ترین هتل‌های لوکس هند تبدیل شده است. این مجموعه ۹ اتاقه به ابتکار «باربارا میولینی» کارآفرین سوئیسی-ایتالیایی و «ماری-آن اودجانس» طراح هلندی شکل گرفته و با تلفیق معماری سنتی راجستانی و عناصر طراحی ایتالیایی، یک ملک سلطنتی قدیمی را به فضایی منحصربه‌فرد با دیوارهای سرخ‌رنگ، نقاشی‌های دست‌ساز، حیاط‌های مرمری و دکوراسیونی چشمگیر تبدیل کرده است. ویلا پالادیو که از آن با عنوان «رویای ایتالیایی–هندی» یاد می‌شود، به دلیل هویت بصری متمایز خود در سطح بین‌المللی مورد توجه قرار گرفته و موفق به دریافت Michelin Key شده است. کارشناسان معتقدند ویلا پالادیو نمونه‌ای از روند جدید هتلداری لوکس در جهان است؛ رویکردی که در آن طراحی، روایت‌پردازی و هویت بصری، نقشی هم‌تراز با کیفیت خدمات و تجربه اقامت ایفا می‌کنند.

ایجاد شده: 3/تیر/1405       آخرین ویرایش: 3/تیر/1405     اخبار خارجی
هوش مصنوعی راه‌حل رفع بحران مسئولیت‌پذیری در هتل‌ها / مشاور فناوری ibis: عدم پاسخگویی هزینه‌سازتر از OTA است

هوش مصنوعی راه‌حل رفع بحران مسئولیت‌پذیری در هتل‌ها / مشاور فناوری ibis: عدم پاسخگویی هزینه‌سازتر از OTA است

به گزارش هتل نیوز ؛ "شایلندرا آهیر" مشاور فناوری و تحول دیجیتال گروه هتل‌های ibis در مصاحبه ای اختصاصی گفت : عدم مسئولیت‌پذیری و پاسخگویی، به‌شکلی چراغ‌خاموش و بی‌صدا، بیشتر از افزایش قبوض خدماتی، کمیسیون‌های آژانس‌های آنلاین (OTA) یا هزینه‌های نیروی کار، برای هتل‌ها هزینه تراشی می‌کند. بگذارید واقعیت کف میدان را با هم مرور کنیم؛ سرپرست خانه‌داری فرم نظافت ۲۸ اتاق را تایید می‌کند، اما مهمان وارد شده و با نبود کنترل تلویزیون یا سطل زباله تعویض‌نشده مواجه می‌شود. هیچ‌کس هم متوجه نمی‌شود، چون هیچ‌کس واقعاً «مسئول» نهایی آن اتاق نبوده است. در نمونه‌ای دیگر، شکایت مهمان در ساعت ۹ شب به پذیرش می‌رسد، به بخش فنی ارجاع داده می‌شود، اما بدون هیچ پیگیری نهایی، مهمان با نارضایتی می‌خوابد و صبح یک بازخورد ۲ ستاره در گوگل ثبت می‌کند. واقعیت تکان‌دهنده این است که به ازای هر مهمانی که شکایتش را به شما می‌گوید، ۲۶ نفر دیگر بدون اینکه چیزی بگویند، هتل را با نارضایتی ترک می‌کنند. این همان «شکاف مسئولیت‌پذیری» (Accountability Gap) است؛ یک مشکل ساختاری و سیستمی، نه فردی. وقتی یک وظیفه، مالک مشخص، زمان ثبت‌شده و فرآیند پیگیری نداشته باشد، به‌سادگی در میان تعویض شیفت‌ها محو می‌شود و در جلسات صبحگاهی، در پاسخ به وضعیت اتاق‌ها، سکوت سنگینی سالن را فرامی‌گیرد. در این میان، قرار نیست هوش مصنوعی (AI) جایگزین نیروهای غیرقابل جایگزین شما شود؛ بلکه می‌آید تا همان «لایه مسئولیت‌پذیری» مفقود شده را در عملیات هتل ایجاد کند. در هتل‌های آینده‌نگر، هوش مصنوعی مدیریت وظایف را بر عهده می‌گیرد؛ هر درخواست ثبت و به یک عضو مشخص ارجاع می‌شود تا دیگر جملاتی مثل "فکر کردم یکی دیگه انجامش داده" وجود نداشته باشد. هوش مصنوعی با شناسایی پیش‌بینانه مشکلات، اتاق‌هایی را که روند شکایات در آن‌ها بالاست، ۴۸ ساعت قبل از پذیرش و ورود مهمان جدید، به بخش تعمیرات هشدار می‌دهد. خلاصه‌های تولیدشده توسط هوش مصنوعی جایگزین جملات شفاهی و گذریِ تعویض شیفت می‌شوند تا هر وظیفه باز و هر یادداشت مربوط به مهمان، به‌طور کاملاً شفاف به تیم بعدی تحویل داده شود. این فناوری با تشخیص الگوها، تکرار یک شکایت مشابه در هفته را نه به شکل لیستی از تیکت‌ها، بلکه به عنوان یک هشدارِ ریشه‌ای برای حل علت اصلی مشکل به مدیریت گزارش می‌دهد. تجربه واقعی یک گروه هتل‌داری در نیوانگلند نشان داد که پیگیری این سیستم ظرف ۶ ماه باعث ۴.۲ امتیاز افزایش رضایت مهمان، ۲.۸ درصد کاهش هزینه نیروی کار و ۷.۷ درصد افزایش فروش شد؛ فقط به این دلیل که مسئولیت‌پذیری، مرئی و شفاف شد. آینده دیگر متعلق به تخته‌شاسی‌ها و جلساتی که در آن مدیران نقش کارآگاه را بازی می‌کنند نیست؛ بلکه متعلق به سیستم‌هایی است که پذیرش مسئولیت را خودکار می‌کنند. به قول یکی از رهبران این صنعت: «کارهای قابل پیش‌بینی را اتوماسیون و سیستمی کنید، و کارهای استثنایی را انسانی سازید» تا تیم شما بتواند روی لحظاتی تمرکز کند که واقعاً برای مهمان اهمیت دارد.

ایجاد شده: 25/خرداد/1405       آخرین ویرایش: 25/خرداد/1405     اخبار خارجی
پیوستن گروه هتل‌های ملیا به شورای جهانی سفر و گردشگری

پیوستن گروه هتل‌های ملیا به شورای جهانی سفر و گردشگری

به گزارش هتل نیوز ؛ هتل‌های Meliá، یکی از بزرگ‌ترین و باسابقه‌ترین شرکت‌های هتلداری جهان، به عضویت جهانی شورای جهانی سفر و گردشگری درآمد. این گروه هتلداری اسپانیایی که از سال ۱۹۵۶ فعالیت خود را آغاز کرده است، در حال حاضر بیش از ۴۰۰ هتل را در ۴۶ کشور جهان و تحت ۹ برند مختلف مدیریت می‌کند.  گروه هتل‌های Meliá به دلیل تمرکز بر نوآوری، توسعه پایدار و ارتقای تجربه مهمانان، به عنوان یکی از بازیگران تأثیرگذار صنعت مهمان‌نوازی شناخته می‌شود. گلوریا گوئه‌وارا، رئیس و مدیرعامل WTTC، با استقبال از عضویت Meliá، این شرکت را نمونه‌ای موفق از ترکیب توسعه جهانی، پایداری و مسئولیت‌پذیری اجتماعی دانست.  همچنین گابریل اسکار، رئیس و مدیرعامل هتل‌های Meliá، بر اهمیت همکاری‌های بین‌المللی و مشارکت بخش خصوصی و دولتی برای توسعه پایدار گردشگری تأکید کرد.

ایجاد شده: 18/خرداد/1405       آخرین ویرایش: 18/خرداد/1405     اخبار خارجی
بازسازی همزمان 13 پروژه در هتلهای هما

بازسازی همزمان 13 پروژه در هتلهای هما

به گزارش هتل نیوز، احمد ساعیان، مدیرعامل گروه هتل‌های هما، با تأکید بر ضرورت بازتعریف این برند قدیمی، احیا و ارتقای برند همراه با افزایش کیفیت خدمات و توسعه در شهرهای هدف را اولویت اصلی خود اعلام کرد. ساعیان ۴۷ ساله و فارغ‌التحصیل کارشناسی ارشد هتلداری از سوئیس و انگلستان، معتقد است که با حمایت هلدینگ هگتا می‌توان با بازسازی زیرساخت‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری سهم بیشتری از بازار گردشگری کشور کسب کرد. بازسازی همزمان ۱۳ پروژه در هتل‌های هما مدیرعامل گروه هتل‌های هما در تشریح وضعیت پروژه‌های بازسازی و نوسازی هتل‌های هما در شهرهای مختلف، فهرستی از ۱۳ طرح در حال اجرا را به شرح زیر اعلام کرد: ۱. مقاوم‌سازی هتل هما بندرعباس ۲. بازسازی اتاق‌های فرسوده در هتل هما بندرعباس ۳. بازسازی ۲ باب اتاق به صورت نمونه در هتل هما خیام مشهد ۴. پروژه اتمام سالن کنفرانس و اجلاس هتل هما احمدآباد ۵. تکمیل مجموعه آبی هتل هما احمدآباد ۶. بازسازی و نوسازی اتاق‌های فرسوده در هتل هما شیراز ۷. افزایش ظرفیت کافی‌شاپ در شیراز ۸. بازسازی آشپزخانه هتل هما تهران ۹. بازسازی رستوران گلستان (رستوران اصلی) هتل هما تهران و بازگشت آن به چرخه خدمات ۱۰. پروژه احیای نما هتل هما تهران ۱۱. پروژه تکمیل مدرسه هتلداری ۱۲. پروژه تعویض چیلر در هتل هما شیراز ۱۳. به‌روزرسانی ناوگان حمل‌ونقل هتل هما تهران توسعه شعب جدید در شمال و جنوب‌غرب کشور ساعیان با اشاره به برنامه توسعه شعب جدید گفت: گروه هتل‌های هما همیشه از پروژه‌های جدید استقبال کرده و در حال حاضر اضافه کردن یک هتل در شمال و یک هتل در جنوب‌غرب کشور را به صورت همزمان پیش می‌برد. توسعه خدمات هتلداری در سواحل زیبای خلیج‌فارس نیز در راستای رونق گردشگری و با توجه به سبقه این گروه، یکی از اهداف توسعه است. هما؛ برندی قدیمی، معتبر و دوست‌داشتنی مدیرعامل گروه هتل‌های هما در ارزیابی جایگاه این برند در صنعت هتلداری ایران گفت: «هما» در صنعت هتلداری ایران برندی قدیمی، معتبر و حتی می‌توان گفت دوست‌داشتنی، محبوب و خاطره‌انگیز است. از نظر کلیت خدمات هتلی، هتل‌های هما کاملاً هم‌تراز هتل‌های زنجیره‌ای معتبر جهان هستند؛ به‌ویژه در حوزه ارائه خدمات، نحوه مهمانداری و تعامل با میهمان که در بسیاری موارد برابر یا حتی برتر ارزیابی می‌شود. با این حال، در بخش تجهیزات و زیرساخت‌های فیزیکی، فاصله‌ای اندک با استانداردهای روز جهانی مشاهده می‌شود. مدرسه هتلداری هما و دیجیتالی‌سازی خدمات ساعیان در پاسخ به پرسشی درباره ارتقای مهارت کارکنان گفت: برای این منظور مدرسه هتلداری هما تأسیس شده که به صورت مرتب اقدام به برگزاری دوره‌های آموزشی برای به‌روز نگه داشتن کارکنان و مدیریت این گروه می‌کند. همچنین، اخیراً سیستم رزرو آنلاین هتل پس از سال‌ها تلاش راه‌اندازی شده است و در حال توسعه راهکارهای هوشمند برای خلق تجربیات ماندگار برای مهمانان هستیم. حضور فعال در اسکان آسیب‌دیدگان جنگ مدیرعامل گروه هتل‌های هما با اشاره به نقش این گروه در شرایط بحرانی گفت: گروه هتل‌های هما به عنوان اولین پیشگام در صنعت هتلداری، داوطلبانه پیشنهاد میزبانی از آسیب‌دیدگان جنگ تحمیلی را مطرح و اجرایی نمود. در حال حاضر، بخش قابل توجهی از هتل هما تهران و همچنین بخشی از هتل هما بندرعباس به این گروه اختصاص یافته است و ضمن ارائه خدمات اقامتی، خدمات حمایتی در کنار خدمات پزشکی و پیراپزشکی به این عزیزان ارائه می‌گردد. ساعیان در پایان تأکید کرد: هتل‌های هما متعلق به مردم است و همیشه در غم‌ها، شادی‌ها، بحران‌ها و سایر اتفاقات کنار مردم بوده است و درب این هتل بر روی مردم عزیز وطن همیشه باز است.

ایجاد شده: 29/اردیبهشت/1405       آخرین ویرایش: 29/اردیبهشت/1405     اخبار داخلی
تبیین نقش پیشرانِ «کیش‌ایر» در توسعه پایدار گردشگری و اقتصاد مناطق آزاد

تبیین نقش پیشرانِ «کیش‌ایر» در توسعه پایدار گردشگری و اقتصاد مناطق آزاد

 علی حسنلو، معاون گردشگری منطقه آزاد کیش در مصاحبه ای اختصاصی با فلای نیوز به تشریح جایگاه کیش ایر در توسعه گردشگری جزیره کیش و مناطق آزاد پرداخت. متن کامل این مصاحبه در زیر آمده است :  ۱. جایگاه استراتژیک کیش در نقشه گردشگری و تراز اقتصادی جزیره کیش امروز با دارا بودن بیش از ۱۲ هزار کسب‌وکار فعال و ثبت آمار خیره‌کننده بیش از ۳ میلیون نفر شب اقامت در سال، به نقطه‌ای از بلوغ رسیده است که هرگونه تصمیم‌گیری برای زیرساخت‌های آن، ابعادی ملی پیدا می‌کند. واقعیت جغرافیایی و اقتصادی کیش ایجاب می‌کند که ما نگاهی متفاوت به مقوله حمل‌ونقل داشته باشیم. در این جزیره، فرودگاه و شرکت هواپیمایی اختصاصی، صرفاً ابزارهای جانبی نیستند، بلکه ستون فقرات و شریان اصلی حیات اقتصادی محسوب می‌شوند. تداوم و رشد آمار اقامت و فعالیت کسب‌وکارهای بزرگ و کوچک، مستقیماً به پایداری خطوط پروازی گره خورده است. بر همین اساس، صیانت از جایگاه «کیش‌ایر» و  بازتعریف نقش آن در بدنه مدیریتی منطقه، یک ضرورت برای حفظ این سرمایه عظیم ملی و استمرار خدمات‌رسانی به زائران و گردشگران است.  ۲. بازخوانی تجربه موفق مدیریت پروازی در جشنواره‌های تابستانی یکی از درخشان‌ترین الگوهای مدیریتی که ضرورت وجود یک ایرلاین اختصاصی تحت فرمانِ مقصد را اثبات می‌کند، تجربه جشنواره‌های تابستانی کیش است. در سنواتی که کیش‌ایر تمام توان و ناوگان خود را در مسیر جزیره متمرکز کرد، ما شاهد یک تحول بی‌سابقه بودیم. در حالی که ماه‌های شهریور و مهر در تقویم گردشگری ایران به عنوان فصل کم‌تقاضا یا «لو-سیزن» شناخته می‌شدند و ایرلاین‌های دیگر تمایلی به برقراری پروازهای گسترده نداشتند، کیش‌ایر با نگاه استراتژیک وارد میدان شد. نتیجه این اقدام، شکستن رکوردهای تاریخی ورود مسافر در این دو ماه بود. این تجربه نشان داد که وقتی ابزار پرواز در اختیار برنامه‌ریزِ مقصد باشد، می‌توان حتی در سخت‌ترین شرایط فصلی، جریان گردشگری را برقرار نگه داشت و از خروج ارز جلوگیری کرد.  ۳. منطق اقتصادی «سرمایه‌گذاری در تقاضا» به جای نگاه سودمحورِ آنی تحلیل اقتصادی دقیق رفتار کیش‌ایر در شروع کمپین‌ها، درس‌های بزرگی برای مدیریت کلان دارد. در ابتدای هر جشنواره بزرگ، ممکن است در ۵ یا ۶ روز نخست، ایرلاین به دلیل جاری نشدن کاملِ جریان مسافر، متحمل هزینه‌ها یا ضررهای مقطعی شود. اما این یک «ضرر» نیست، بلکه یک «سرمایه‌گذاری هوشمندانه» است. پس از این دوره کوتاه گذار، تقاضا به قدری افزایش می‌یابد که تا سه ماه بعد، نه تنها پروازها به لودِ ۱۰۰ درصدی می‌رسند، بلکه تقاضا از ظرفیت موجود پیشی می‌گیرد. اگر ما ایرلاین اختصاصی نداشته باشیم، در چنین مواقعی با پدیده‌ای مواجه می‌شویم که در ایام نوروز در کل کشور دیده می‌شود؛ یعنی ایجاد تقاضای زیاد بدون وجود پرواز کافی که نتیجه‌ای جز گرانی بلیت و نارضایتی مسافر ندارد. اما با وجود کیش‌ایر، ما می‌توانیم این تقاضا را مدیریت کرده و تعادل قیمتی را حفظ کنیم.  ۴. ضرورت استقلال پروازی برای توراپراتورها و فعالان گردشگری فعالان اقتصادی و توراپراتورهای جزیره کیش به عنوان بازوان اجرایی صنعت گردشگری، نیازمند فضایی امن و پیش‌بینی‌پذیر برای طراحی پکیج‌های سفر هستند. وقتی یک برنامه بزرگ گردشگری تدوین می‌شود، توراپراتور باید اطمینان داشته باشد که پرواز به عنوان اصلی‌ترین رکن سفر، در اختیار اوست. وابستگی به تصمیمات ایرلاین‌های دیگر که اولویت‌هایشان لزوماً با اولویت‌های جزیره همسو نیست، باعث می‌شود مسافر در میانه راه دچار زحمت و بلاتکلیفی شود. وجود کیش‌ایر این اطمینان‌خاطر را ایجاد می‌کند که برنامه‌های گردشگری معطلِ پرواز نمی‌مانند. این همان نقطه‌ای است که ما از آن به عنوان «رفاه مسافر» و «تسهیل‌گری در سفر» یاد می‌کنیم؛ هدفی که تنها با یک مدیریت منسجم و اختصاصی محقق می‌شود.  ۵. الگوبرداری از استانداردهای موفق جهانی (امارات، ترکیه، سنگاپور) نگاهی به کشورهای موفق در حوزه گردشگری نشان  می‌دهد که آن‌ها از دهه‌ها پیش، مدل «ایرلاین در خدمت مقصد» را پیاده‌سازی کرده‌اند. هواپیمایی امارات، ترکیش ایرلاینز و سنگاپور ایرلاینز، نمونه‌های برجسته‌ای هستند که ثابت کرده‌اند توسعه یک منطقه جغرافیایی بدون وجود یک بالِ هوایی قدرتمند و هماهنگ با سیاست‌های توسعه‌ای آن منطقه، امکان‌پذیر نیست. این ایرلاین‌ها نه تنها سودآور هستند، بلکه باعث رونق چندبرابری هتل‌ها، بازارهای تجاری و خدمات رفاهی در کشورهای خود شده‌اند. کیش‌ایر برای ما، دقیقاً چنین نقشی را ایفا می‌کند. ما باید با الگوبرداری از این مدل‌های موفق، جایگاه کیش‌ایر را به عنوان یک توسعه‌دهنده ملی (Developer) تثبیت کنیم.  ۶. تعیین تکلیف مدیریتی؛ گامی به سوی نوسازی ناوگان موضوع تعیین تکلیف نهایی وضعیت مالکیت و مدیریت کیش‌ایر، کلیدِ اصلی شروع فرآیند نوسازی و بهسازی ناوگان است. در دورانی که شرکت در وضعیت واگذاری قرار داشت، به دلیل ملاحظات قانونی و اداری، امکان برخی سرمایه‌گذاری‌های کلان برای نوسازی هواپیماها با چالش روبرو بود. اکنون که ضرورت بازگشت این شرکت به آغوش سازمان منطقه آزاد و یا تعیین تکلیف قطعی آن توسط نهادهای ذیربط مورد وفاق کارشناسان است، می‌توان امیدوار بود که با یک مدیریت پایدار، ناوگان فرسوده بازسازی شده و هواپیماهای جدید به خطوط پروازی اضافه شوند. این اقدام نه تنها ایمنی و کیفیت پروازها را بالا می‌برد، بلکه هزینه‌های نگهداری را کاهش داده و راندمان اقتصادی شرکت را افزایش می‌دهد.  ۷. کیش‌ایر؛ قطب پروازی و پیونددهنده مناطق آزاد جنوب یکی از ایده‌های تحول‌آفرین، تبدیل کیش‌ایر به محور سوددهی و خدمات‌رسانی در کل مناطق آزاد کشور، به ویژه در پهنه جنوب است. جزیره قشم به عنوان مکمل گردشگری کیش، پتانسیل‌های بی‌نظیری دارد که می‌تواند در کنار کیش، یک قطب بزرگ گردشگری در خلیج فارس ایجاد کند. کیش‌ایر می‌تواند با برقراری پروازهای منظم بین این دو جزیره و همچنین مسیرهای بین‌المللی، نقش یک «هاب هوایی» را ایفا کند. این هم‌افزایی باعث می‌شود که گردشگران  خارجی با یک بلیت بتوانند از ظرفیت‌های متنوع هر دو منطقه بهره‌مند شوند. این نگاهِ شبکه‌ای به مناطق آزاد، باعث ارتقای تراز تجاری و گردشگری کل استان هرمزگان و ایران خواهد شد.  ۸. ظرفیت‌سازی برای سرمایه‌گذاری بخش خصوصی نکته قابل تامل این است که بخش خصوصیِ هوشمند و آگاه جزیره کیش، آمادگی خود را برای مشارکت در سهام و توسعه کیش‌ایر اعلام کرده است. فعالان اقتصادی جزیره به خوبی درک کرده‌اند که رونق کسب‌وکارهایشان با بال‌های کیش‌ایر پیوند خورده است. این اشتیاق برای سرمایه‌گذاری، فرصت بی‌نظیری را پیش روی حاکمیت قرار می‌دهد تا با مدلی از مشارکت عمومی-خصوصی ، کیش‌ایر را به مدرن‌ترین شرکت هواپیمایی منطقه تبدیل کند. وقتی ذینفعان اصلی در مدیریت و مالکیت شریک باشند، دلسوزی و دقت در بهره‌وری به بالاترین سطح خود می‌رسد.  ۹. حمایت‌های قانونی و همراهی نمایندگان مجلس  برای تحقق این چشم‌انداز روشن، همراهی و حمایت نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی، به ویژه نمایندگان دلسوز استان هرمزگان، نقشی کلیدی دارد. تبیین ضرورت‌های حیاتی کیش‌ایر در جلسات تخصصی و ایجاد بسترهای قانونی برای تسهیل بازگشت شرکت به سازمان یا مشارکت بخش خصوصی، مطالبه‌ای است که از سوی جامعه بزرگ ۱۲ هزار نفری کسب‌وکارهای کیش مطرح می‌شود. ما اطمینان داریم که با نگاه ملی نمایندگان، کیش‌ایر می‌تواند به عنوان الگویی موفق از مدیریت زیرساختی در مناطق آزاد به فعالیت خود ادامه دهد و بستر رقابت بین‌المللی ایران در حوزه گردشگری را فراهم آورد.  ۱۰. نتیجه‌گیری و چشم‌انداز توسعه هوایی در نهایت، باید بر این نکته تأکید کرد که کیش برای ماندن در سطح اول گردشگری منطقه، راهی جز داشتن یک مدیریتِ هوشمند، یکپارچه و مستقل در حوزه هوانوردی ندارد. کیش‌ایر، تنها یک شرکت هواپیمایی نیست؛ بلکه نماد قدرت اجرایی و برنامه‌ریزی جزیره برای جذب مسافر و رونق‌بخشی به اقتصاد ملی است. با تعیین تکلیف قطعی و بازگشت این شرکت به چرخه  عملیاتی سازمان منطقه آزاد، می‌توانیم با اطمینان به سمت افق‌های جدید حرکت کنیم، مسیرهای پروازی بین‌المللی را بازگشایی کنیم و بار دیگر شاهد رکوردهای درخشان ورود گردشگر باشیم. آینده کیش، روشن است و کیش‌ایر، بالِ پرواز به سوی این آینده درخشان خواهد بود. ✍🏻 مریم کاظمی زاده - خبرنگار

ایجاد شده: 25/اردیبهشت/1405       آخرین ویرایش: 25/اردیبهشت/1405     اخبار داخلی
«کودک‌مال رشت» به مقصد جدید گردشگری شهری تبدیل می‌شود

«کودک‌مال رشت» به مقصد جدید گردشگری شهری تبدیل می‌شود

به گزارش سی تی نیوز ؛ " رحیم شوقی " شهردار رشت با اشاره به اجرای پروژه «کودک‌مال» گفت ؛ این پروژه به‌عنوان نخستین مجموعه تخصصی کودک در رشت، با هدف ارائه خدمات آموزشی، تفریحی و تجاری ویژه کودکان و خانواده‌ها طراحی شده و می‌تواند به یکی از مقاصد جدید گردشگری شهری تبدیل شود. وی افزود ؛ کودک‌مال دارای پیوست‌های فرهنگی و اجتماعی است و ضمن پاسخ‌گویی به نیاز خانواده‌ها، نقش مؤثری در افزایش سرزندگی، نشاط شهری و ارتقای کیفیت فضاهای شهری خواهد داشت. شهردار رشت ادامه داد : این پروژه نمونه‌ای از سرمایه‌گذاری هدفمند است که همزمان توسعه اقتصادی و تقویت ارزش‌های فرهنگی و اجتماعی شهر را دنبال می‌کند. او همچنین تاکید کرد ؛ کمبود زیرساخت‌های اقامتی استاندارد از مهم‌ترین موانع توسعه گردشگری رشت است و با احداث این هتل مدرن، ظرفیت اسکان گردشگران افزایش یافته و امکان میزبانی از رویدادهای ملی و بین‌المللی فراهم خواهد شد. ✍️ مسعود مروت نژاد - سردبیر

ایجاد شده: 8/اسفند/1404       آخرین ویرایش: 27/اسفند/1404     اخبار داخلی
جایگاه تبلیغات 1 جایگاه تبلیغات 1


کمی منتظر بمانید...