به گزارش هتل نیوز، " جمشید حمزهزاده " رئیس جامعه هتلداران ایران در گفتوگو با ابراز خوشحالی از صدور مجدد روادید و ورود گردشگر از آبانماه، بیان کرد: «با پیگیریهای انجامشده از سوی وزیر میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی پس از حدود یک سال و نیم شاهد ورود گردشگر خواهیم بود، مقاصد گردشگران خارجی که به ایران سفر میکنند به شهرهای خاص از جمله مشهد، قم، تبریز، شیراز، یزد، اصفهان و در درجه دوم تبریز و اهواز است، و برای برگشتن به رقم ۸میلیون و ۸۷۰هزار گردشگر ورودی پیش از کرونا، نیاز به برنامهریزی جدی داریم.» رئیس جامعه هتلداران ایران تصریح کرد: «پس از باز شدن مرزها با سرعت شاهد ورود گردشگر از عراق خواهیم بود، اما جذب گردشگران اروپایی با توجه به اینکه آنها از قبل برنامهریزی میکنند نیاز به زمان بیشتری دارد. همچنین باید تبلیغات خارج از کشور در رسانهها و مطبوعات خارجی، فضای مجازی و استفاده از بلاگرهای مطرح بینالمللی با برنامه و جدیت انجام شود.» الزام برای چک کردن تأییدیه رزرو هتل و سایر مراکز اقامتی گردشگران انفرادی در مرز یکی از پیشنهادهای مطرح شده از سوی رئیس جامعه هتلداران ایران بود. حمزهزاده با اشاره به واکسیناسیون ۹۰درصدی کارمندان هتلها، افزود: «۱۰درصد باقی مانده هم به دلایل شخصی واکسن نزدهاند که البته تا پایان مهرماه برای کارکنان هتلهای زنجیرهای فرصت معین شده است و در صورت رعایت نشدن، عذرشان خواسته میشود.» رئیس جامعه هتلداران ایران با تاکید بر به حداقل رساندن دغدغه گردشگران، تصریح کرد: «برای اعتمادسازی تمام پروتکلهای بهداشتی در هتلها رعایت میشود و هزینههای سنگینی برای خرید مواد ضدعفونی صرف میشود.» او همچنین با اشاره به اینکه در کنار گردشگری خارجی نباید از گردشگری داخلی غافل شد، گفت: «در تعطیلات اخیر با افزایش ۱۰درصدی، میانگین ضریب اشغال هتلها از ۱۵ به ۲۵درصد افزایش پیدا کرد.»
ایجاد شده: 26/مهر/1400 آخرین ویرایش: 27/مهر/1400 اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز؛ " کامیار اسکندریون " دبیر جامعه حرفهای هتلداران ایران، گفت: یکی از اقدامات غیرقانونی و نابجا در مجموعه معاونت گردشگری در دولت قبل، شرایط دشواری بود که در سامانه جانا برای صدور پروانه بهرهبرداری هتل در نظر گرفته شده بود. شما میدانید که من با آقای دکتر تیموری، ارتباط خوب، حسنه و دوستانهای داشتم اما این، مانع طرح انتقاد از ایشان نیست. در نقد عملکرد یک مدیریت باید صراحت داشت. در آن دوره برای صدور پروانه بهرهبرداری شرایط را خیلی پیچیده کردند. از مسائلی نظیر عدم سوءپیشینه گرفته تا موارد دیگری که مشکلات بروکراتیک برای متقاضیان پروانه بهرهبرداری به وجود میآورد. اعمال چنین شرایطی شاید برای تایید یک مدیر لازم باشد که هست؛ اما برای سرمایهگذار و بهرهبردار شرایط فرق میکند. در همهجای دنیا شرایط را برای سرمایهگذاری آسان میکنند اما در کشور ما انگار برعکس است و هر چه بازدارنده داریم میخواهیم پیش پای سرمایهگذار بگذاریم و منصرفش کنیم. او در ادامه افزود: از همه مهمتر مفاصا حساب داراییست که گفته شده متقاضیان پروانه بهرهبرداری ابتدا باید تکلیفشان را در این بخش روشن کنند. شما میدانید که مودی یعنی بدهکار مالیاتی که باید بدهی خود را ادا کند. متقاضی پروانه بهرهبرداری ممکن است شغل های مختلفی داشته باشد؛ سوال این است که زمینه های شغلی دیگر او چه ارتباطی به مسئله بهرهبرداری از هتل دارد که برای صدور پروانه بهرهبرداری، مجموعه فعالیتهای اقتصادی او را دخیل میکنند؟ دبیر جامعه حرفهای هتلداران ایران همچنین توضیح داد: مفاصا حساب دارایی ممکن است برای یک موسسه مالیاتی دو سه سال طول بکشد؛ در هیچ جای دنیا پروانه بهرهبرداری ارتباطی به موسسه مالیاتی پیدا نمیکند و در نظر گرفتن چنین شرایطی جز دشوار کردن کار و در نهایت منصرف کردن متقاضیان نتیجه دیگری در بر ندارد. تصمیم معاونت گردشگری سابق و در نظر گرفتن چنین شرایطی، انگار به دنبال این هدف صورت گرفته بود که میخواستند برای کسی پروانه بهرهبرداری از هتل صادر نشود؛ در حالی که برای سایر تاسیسات و از جمله اقامتگاههای غیرقانونی مانند خانههای مسافر و... چنان شرایط آسانی در نظر گرفته شد که تنها با تسلیم تقاضا، هزینهای ناچیز و مدارکی جزئی برایشان پروانه صادر میشد! و هتلها علیرغم سابقه فعالیتی که دارند و با وجود حجم غیرقابلمقایسه سرمایهگذاری آنها نسبت به اقامتگاههای غیرقانونی، برای دریافت صدور پروانه بهرهبرداری دچار مشکلاتی هستند که حتی گاهی غیرقابلحل میشود. او در بیان خواسته خود از معاونت جدید گردشگری کشور گفت: تقاضای ما از آقای شالبافیان که خودشان سالها در گردشگری بودهاند و در این صنعت صاحبنظر هستند، این است که شرایط مندرج در سامانه جانا را تغییر دهند؛ چراکه نتیجهای جز منصرف کردن سرمایهگذار در صنعت هتلداری ندارد.
ایجاد شده: 23/مهر/1400 آخرین ویرایش: 23/مهر/1400 اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز و به نقل از دنیای اقتصاد، صنعت هتلداری بیش از سایر اقامتگاهها مورد آسیب قرار گرفت، زیرا از ابتدای همهگیری کرونا و بسته شدن مرزها دیگر هیچ مسافر خارجی به ایران نیامده و در نتیجه هتلها بیش از دو سوم میهمانان خود را از دست دادهاند.هتلهای بزرگ و چند ستاره عمدتا میزبانان مسافران خارجی بوده و مسافران داخلی بسیار کمی هتلهای چند ستاره را به عنوان محل اقامت خود برمیگزینند. مهمترین دلیل عدم انتخاب هتل به عنوان محل اقامت در سفر برای بسیاری از شهروندان را میتوان در هزینه بالای اقامت در هتل دانست که با توجه به شرایط اقتصادی مردم و وضعیت معیشتی ضعیف خانوارها، انتخاب هتل تنها برای اقشار مرفه و پردرآمد امکانپذیر است. از این رو بیشتر مردم در سفرها یا در خانههای اقوام اقامت میکنند یا به دنبال اقامتگاههای بومگردی، خانههای شخصی ارزان یا هتلهایی با استانداردهای پایین هستند. با همهگیری کرونا هتلها، علاوه بر از دست دادن میهمانان اصلی خود یعنی همان مسافران خارجی حتی مسافران داخلی را نیز از دست دادند و به تناسب لغو سفرها و رزروها، هتلها با خسارتهای مالی بیسابقهای مواجه شدند و در ابتدا برای کاهش هزینهها اقدام به تعدیل نیرو یا فرستادن کارکنان خود به مرخصی بدون حقوق کردند اما با طولانی شدن روند محدودیت سفرها، بحران کرونا و هزینههای کمرشکن برخی از هتلها اقدام به تعطیلی موقت و برخی دائم کردند.طی یک سال و نیم گذشته شاهد به مزایده گذاشتن برخی از هتلها و آگهی فروش آنها بودیم حتی برخی از هتلها اقدام به تغییر کاربری کرده تا از این طریق برای تامین هزینهها درآمد کسب کرده و از تعطیلی دائم آن جلوگیری کنند. حتی برداشتن محدودیتهای سفرهای داخلی نیز تاثیری در رزرو هتلها در تعطیلات نداشته و در تعطیلات نوروز تنها ۳ درصد از مسافران در اقامتگاههای رسمی اقامت کردند و باقی مسافران در اقامتگاههای غیررسمی، خانههای شخصی، ویلاها، خانههای بومگردی یا کمپ زدن در طبیعت اقامت کردند. انتخاب نکردن هتلها برای اقامت صرفا بهدلیل بیاعتمادی به اماکن عمومی ناشی از بحران کرونا نیست بلکه براساس دیدگاهی است که طی سالیان در تفاوت قیمتها در اذهان نقش بسته است و با وجود آنکه هتلها از سال گذشته تخفیفات ویژهای برای جذب مسافران درنظر گرفتهاند اما آنچنان مورد اقبال قرار نگرفته است. با توجه به مشاهدات میدانی با قاطعیت میتوان گفت که هتلها یکی از مراکز امن و ایمن برای اقامت مسافران بهویژه در ایام کرونا محسوب میشوند و حتی میزان هزینه اجاره اتاقها در بسیاری از هتلها به سطح دیگر اقامتگاهها یا حتی برخی کمتر رسیدهاند و این نشان دهنده تغییر سبک و روش هتلها از جذب گردشگران خارجی به گردشگران داخلی است. از این رو هتلها با بهرهگیری از سه شیوه تخفیف، هماهنگی با دیگر مراکز تفریحی و دو نرخی کردن تعرفهها امکان بازیابی و احیای خود را فراهم میکنند. اگرچه تخفیف در اجارهبهای اقامت در هتلها میتواند در جذب تدریجی مسافران تاثیرگذار باشد و در آینده منجر به اعتمادسازی در میان اقشار مختلف درآمدی شود؛اما علاوه بر آن هتلها جهت بازگشت به مسیر احیای بازار خود نیازمند اقداماتی فراتر از این هستند. یکی از اقداماتی که میتواند منجر به جذب گردشگر به هتلها شود، هماهنگی با مراکز تفریحی جذاب برای قرار گرفتن در گزینههای انتخاب هتل است. با این روش هتلها در کنار تخفیفات ویژه میتوانند گزینه استفاده از مراکز تفریحی خاص برای مسافران را از آپشنهای ویژه رزرو درنظر بگیرند. زیرا این روش به مسافران این امکان را میدهد هم از امتیاز هتل بهرهمند شوند و هم از مراکز تفریحی استفاده کنند و از هزینه چند برابری برای استفاده جداگانه جلوگیری شود. تغییر سبک در عملکرد هتلها در اعتمادسازی و جذب گردشگران داخلی تاثیرگذار خواهد بود. از دیگر اقداماتی که شاید بتواند در جذب گردشگران داخلی تاثیرگذار باشد دو نرخی کردن هزینه اقامت در هتلها است.این واقعیت را نباید فراموش کرد که هزینه هتلها در مقایسه با دیگر مراکز اقامتی بسیار بالا است و آنها باید هزینه کارکنان خود را براساس حقوق و قوانین کار پرداخت کنند و علاوه بر این، هزینههای گسترده دیگری از مالیات بالا گرفته تا هماهنگی با دیگر نهادها بر آنها تحمیل شده است.از این رو هتلها نسبت به دیگر اقامتگاهها گرانتر بهنظر میرسند و شاید یکی از عوامل تمرکز صرف برخی هتلها در جذب گردشگران خارجی، کسب درآمد بیشتر برای تامین هزینهها باشد. اما غفلت از گردشگران داخلی منجر به بحرانی شده که اکنون گریبان هتلها را گرفته و دیگر مسافری برای دریافت خدمات وجود ندارد. با توجه به اینکه مجوز صدور ویزا به گردشگران خارجی به زودی اجرایی میشود، بهترین شیوه جذب گردشگران داخلی در شرایط کنونی نرخگذاری جدید براساس وضعیت اقتصادی خانوارها است و تعرفهها با دو نرخی شدن برای مسافران داخلی و خارجی، هم میتواند به جبران خسارتهای وارده بر هتلها تاثیر بگذارد و هم به افزایش تقاضای مسافران داخلی از هتلها منجر شود. نکته بسیار مهمی که از زمان همهگیری کرونا تا به امروز بر بازار گردشگری ایران قابل توجه بوده، این است که گردشگری داخلی بیش از گردشگری خارجی در درجه اهمیت قرار دارد و در صورت نادیده گرفتن آن، صدمات غیرقابل جبرانی بر این صنعت وارد خواهد شد، زیرا در صورت از دست دادن گردشگران خارجی به هر دلیلی، در صورت ضعف در گردشگری داخلی و نداشتن زیرساختهای لازم در این بخش، بازار گردشگری در تمامی بخشها با آسیبهای گستردهای همراه میشود. همانند آنچه که در بحران کرونا به وجود آمد بسیاری از هتلها تعطیل شدند و بهدلیل نبود مسافر ظرفیت پذیرش آن حتی به زیر ۵ درصد رسید و در حال حاضر با درنظر گرفتن تخفیفات بسیار، باز شدن سفرها و افزایش روند واکسیناسیون به زیر ۳۰ درصد رسیده است. این امر در دیگر بخشهای صنعت گردشگری همانند صنعت حمل و نقل بهویژه در بخش هوایی اتفاق افتاده و بازگشت آنها در کوتاهمدت امکان پذیر نیست و عمده دلیل آن را میتوان در بیاعتمادی مسافران داخلی در ارائه خدماتی که متکی بر گردشگران خارجی است، دانست.
ایجاد شده: 20/مهر/1400 آخرین ویرایش: 20/مهر/1400 اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز " امیر سزاوار " رئیس هیئت مدیره جامعه حرفهای هتل داران خراسان رضوی با بیان اینکه از ابتدای شیوع کرونا تاکنون هتلهای استان ۲ هزارو ۵۰۰ میلیارد تومان خسارت دیده اند، گفت: باتوجه به اینکه بیشتر هتلهای خراسان رضوی در مشهد مستقر هستند، هتل داران این شهر بیشترین خسارت را از شیوع کرونا متحمل شده اند.امیر سزاوار افزود: ضریب اشغال ناچیز هتلها سبب شده است برخی از آنها برای جذب مسافر و تامین هزینههای جاری، اقدام به قیمت شکنی کنند و درنتیجه هزینه اقامت در برخی هتلهای مشهد حتی از هزینه اجاره بهای یک واحد مسکونی هم کمتر باشد.وی ادامه داد: بررسیهای ما نشان میدهد که اکنون نرخ اقامت در هتلهای مشهد بسیار کمتر از نرخ اقامت در سایر جاها مانند کیش، شیراز و اصفهان است. به عنوان نمونه هفته گذشته که چند روز کشور تعطیل بود، نرخ اقامت در هتلهای سایر شهرها زیاد بود، اما در مشهد هتلها با نرخ کمتر از نرخ رسمی خدمات میدادند.وی بیان کرد: با وجود اینکه هتلها ضریب اشغال کمی دارند، هزینههای جاری آنها در ۶ ماه اول امسال افزایش یافته و همین مسئله فشار بر آنها را بیشتر کرده است.سزاوار با بیان اینکه صنعت هتل داری برای احیا نیازمند حمایت است، گفت: در مشهد میلیاردها تومان در بخش هتل داری سرمایه گذاری شده و این بخش فرصتهای شغلی زیادی را برای افراد مختلف فراهم کرده است. بر این اساس انتظار میرود که مسئولان مربوط به منظور جبران خسارتهای واردشده بر این بخش، اقدامات حمایتی جدی را انجام دهند.
ایجاد شده: 18/مهر/1400 آخرین ویرایش: 18/مهر/1400 اخبار داخلی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز، در سالهای اخیر، گردشگری فضایی از حالت فانتزی و خیالپردازانه خارج شده و بازار روبهرشدی را وعده میدهد که انتظار میرود تا سال ۲۰۳۰ حداقل به ارزش ۳ میلیارد دلار برسد. در حالی که شرکتهایی مانند اسپیسایکس فناوری موشکهای قابل استفاده مجدد را آزمایش میکنند تا پروازهای فضایی را برای مردم مقرونبهصرفهتر و در دسترستر سازند، سایر شرکتهای خصوصی از جمله ویرجین گلکتیک و بلو ارجین در حال سرمایهگذاری روی گردشگری فضایی خارج از جو هستند تا اهالی زمین را به اصطلاح وارد لبه فضا کنند. انتظار میرود فقط مسافران ثروتمند و محققان در آینده نزدیک به گردشگری فضایی دسترسی داشته باشند اما در بلندمدت میتوان انتظار داشت شهروندان عادی نیز بتوانند از مواهب فناوری بهره ببرند. تکامل فناوری نقش مهمی در اعزام گردشگران بیشتر به فضا دارد و از چند جنبه تأثیرگذار بر روند آینده گردشگری فضایی اثر میگذارد. سفرهای توریستی خارج از جو سفرهای خارج از جو احتمالاً اولین بخش فرعی گردشگری فضایی خواهد بود اما احتمالاً کوتاهمدتترین آنها خواهد بود. با این حال بلو ارجین با حمایت جف بزوس روی سیستم نیوشفرد خود کار میکند. در این سیستم، گردشگران فضایی با استفاده از یک راکت به فضا منتقل میشوند. سپس راکت از کپسول جدا میشود و آنها با چتر نجات به زمین برمیگردند. شرکت ریچارد برانسون یعنی ویرجین گلکتیک نیز متکی به یک «هواپیمای فضایی» است که از یک حامل هوایی جدا شده و با یک موتور موشکی که سرعتش قابل تنظیم است مسافران را از جو خارج میکند. سیستمهای شاتلِ هر دو شرکت طوری طراحی شدهاند که مسافران را به بیش از ۵۰ مایل بالاتر از جو زمین میبرند و این امکان را میدهند تا به مدت چند دقیقه بیوزنی را تجربه کنند. بلو ارجین به تازگی این سفر را امتحان کرده است و ویرجین گلکتیک قرار است در ماه دسامبر این کار را با سفینه اسپیسشیپ-۲ انجام دهد. این پروازهای فضایی کوتاهمدت اولاً فرصتهایی را برای تحقیقات علمی فراهم میکنند و ثانیاً رویای گردشگری فضایی را به معنای حقیقی کلمه تحقق میبخشند. متداول شدن گردشگری فضایی مستلزم وضع قوانین جدید برای رصد فضا از جنبههای مختلف است. با این وجود باید به این نکته توجه داشت که عطف به هزینههای بالا و کوتاهمدت بودن سفرها، نگرانیهایی در مورد کاهش علاقه عمومی به گردشگری فضایی وجود دارد. این امر ممکن است بازار این صنعت را تحتالشعاع قرار دهد زیرا مسافران در انتظار تحولات جدید در این زمینه هستند. اما امید میرود بتوان با این ابزارها، زمینه لازم برای سفرهای تجاری درون زمین مهیا شود. برای مثال این برنامههای فضایی را میتوان با سفرهای هوایی طولانیمدت درون زمین جایگزین کرد. اسپیسایکس اعلام کرده است که قصد دارد از موشک خود برای پرواز ۱۰۰ نفر در سراسر جهان استفاده کند. براساس این روش، پرواز ۱۵ ساعته از نیویورک به شانگهای در ۳۹ دقیقه انجام خواهد شد. به گفته شرکت خدمات مالی و بانکداری یوبیاس «اگر تنها ۵ درصد از میانگین ۱۵۰ میلیون مسافری که در پروازهای ۱۰ ساعته(یا بیش از آن) سفر میکنند، ۲۵۰۰ دلار به ازای هر سفر بپردازند در این صورت ممکن است ۲۰ میلیارد دلار در سال سود به شرکت اسپیسایکس برسد.» در گزارش اخیر یوبیاس آمده است: «گردشگری فضایی همچنین میتواند مقدمه لازم را برای توسعه سفرهای طولانیمدت روی زمین فراهم کند.» سفر به فضا و تعطیلات مداری گردشگری مداری یکی دیگر از اهداف اصلی آژانسهای دولتی و شرکتهای فضایی خصوصی است که اهداف بلندمدت اقامت در ماه و مریخ را در آینده نهچنداندور در سر میپرورانند. برخلاف سفرهای رایج خارج از جو، گردشگری مداری مستلزم باقی ماندن در فضا برای حداقل یک دور چرخش کامل زمین است. شرکتهای بوئینگ، اسپیسایکس و آکسیوم اسپیس در نظر دارند تا از سال آتی شروع به اعزام منظم گردشگران به ایستگاه فضایی بینالمللی با فضاپیماهای تجاری کنند. اسپیسایکس همچنین با شرکت اسپیسادونچرز (Space Adventures) همکاری میکند تا در اواخر سال ۲۰۲۱ یا اوایل سال ۲۰۲۲ چهار گردشگر را برای چند روز به مدار نزدیک زمین اعزام کند. در حالی که روزبهروز، شرکتهای بیشتری گردشگری در فضا را در دستور کار خود قرار میدهند، به نظر میرسد تعطیلات مداری به یک روند محبوب در گردشگری فضایی تبدیل خواهد شد. البته زیرساختهای لازم برای اجرای برنامه تعطیلات مداری، از جمله احداث هتل در مدار زمین یا حتی روی ماه، به دلیل اینکه شرکتهای زیرساخت فضایی هنوز به طور کامل توسعه پیدا نکردهاند در ابتدای راه خود قرار دارد. بخش عمدهای از این زیرساختها در مراحل اولیه باقی مانده است اما ایجاد اقامتگاههایی در مدار نزدیک زمین خیلی دور از دسترس نیست. در یکی از طرحهای مطرحشده انتظار میرود مسافران با استفاده از گرانش زمین در یک بالون پر از هیدروژن با کپسول تحت فشار به فضا بروند. همچنین طراحی یا بازسازی ایستگاه فضایی برای پذیرایی از مهمانان در دستور کار قرار گرفته است. ناسا قصد دارد به طریقی از ایستگاه فضایی بینالمللی برای گردشگری تجاری استفاده کند. ایستگاه آرورا، هتلی لوکس است که قرار است در ازای ۹.۵ میلیون دلار به مدت ۱۲ روز از ۶ مهمان در مدار نزدیک زمین پذیرایی کند. طبیعتاً این رقم بالا است اما کارشناسان پیشبینی میکنند که قیمتها همچون فناوریهای کامپیوتری و تلفن همراه کاهش خواهد یافت. یکی دیگر از گزینههای سفر فضایی، زیستگاههای فضایی قابل توسعهای است که به عنوان هتلهای مداری عمل خواهند کرد. ایستگاه فضایی بادی بیگلو اسپیس یعنی B۳۳۰ یک نمونه از این زیستگاههای فضایی است. با افزایش تقاضا، شرکتهای بیشتری روی این دسته از زیستگاههای بادی سرمایهگذاری خواهند کرد. بیگلو اسپیس همچنین قصد دارد ماژول متصل به ایستگاه فضایی بینالمللی را به عنوان یکی از اولین هتلهای فضایی توسعه دهد. تعطیلات در فضا سرانجام دروازهای برای سکونت در ماه و مریخ تبدیل خواهد شد. شکوفایی صنعت فضا و اقتصاد جهانی شرکتهای خصوصی فضایی به طور اختصاصی در زمینه گردشگری فضایی سرمایهگذاری میکنند و شرکتهایی مانند یوبیاس دسترسی به فضا را برای فرصتهای گستردهتر سرمایهگذاری در نظر میگیرند. به نظر میرسد به تدریج تعداد بیشتری از مهندسان نسل بعدی برای آموزشهای فضایی تعلیم خواهند دید و در نهایت موانع عمومیت یافتن آن را کاهش میدهند که این مسئله باعث افزایش رقابت، کاهش هزینهها و در نهایت امکانپذیر شدن سفرهای فضایی برای شهروندان عادی میشود. البته عوامل ایمنی، راحتی و سلامتی بسیار مهم هستند که باید در نظر گرفته شوند. قبل از سفر گردشگران به فضا، آموزش، غربالگری پزشکی و معافیت از مسئولیت باید مورد بررسی قرار گیرد. همگانیسازی گردشگری فضایی میتواند بر بسیاری از عوامل اجتماعی و اقتصادی روی زمین تأثیر مثبت بگذارد و با ایجاد اشتغال، آموزش شهروندان در مورد فضا، احتمالاً حوزههای مرتبط با آن مانند به کارگیری انرژی خورشیدی نیز بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد.
ایجاد شده: 16/مهر/1400 آخرین ویرایش: 16/مهر/1400 اخبار خارجی
به گزارش هتل نیوز ، " امیر سزاوار " رئیس اتحادیه هتلداران مشهد، از زاویهای متفاوت به وضعیت رکود هتلداری در ایران پرداخته و کرونا را تنها دلیل بیاعتمادی مردم برای استفاده از اماکن عمومی نمیداند، بلکه سه دلیل ریشهای و اساسی را عامل اصلی رکود و تعطیلی هتلها و بیاعتمادی مردم به مراکز اقامتی رسمی بهویژه هتلها عنوان میکند. درواقع میتوان گفت مردم به مکانهای عمومی اعتماد دارند؛ اما مشکل در عملکردها، سختگیریهای نادرست برای اماکن عمومی دارای مجوز رسمی، بیبرنامگی، مدیریت ضعیف، عدم سیاستگذاری یا سیاستگذاریهای غلط، بهکارگیری افراد غیرمتخصص و غیرکارشناس بخش خصوصی دارای مجوز رسمی را به آنجا رسانده که توان ارائه خدمات جذب میهمانان و توان رقابت با دیگر اقامتگاهها بهویژه غیررسمی را ندارند و همین دلیلی برای پایینتر بودن هزینه این اقامتگاهها نسبت به هتلها است و با توجه به شرایط اقتصادی کنونی، مردم عمدتا به سمت مراکز ارزانتر میروند. دلیل دوم رکود صنعت هتلداری را در ایران که میتوان آن را مهمترین دلیل تعطیلی هتلها دانست، باید در وجود و حضور گسترده مراکز اقامتی دولتی در کنار بخش خصوصی بررسی کرد. مراکز دولتی چندان تحت تاثیر ضررها و خسارات قرار نمیگیرند. از این رو سودآور بودن هتلها هم اهمیت چندانی ندارد؛ زیرا مراکز دولتی بسیاری از پرداختها و هزینههایی که بر بخش خصوصی تحمیل میشود همچون سرمایههای اولیه و هزینه استهلاک را ندارند. در واقع سرمایهها از یک ارگان دولتی در آن مرکز بهکار گرفته شده است و نحوه بهکارگیری آن اهمیت چندانی ندارد. هزینه پرسنل مراکز دولتی نیز نصف هزینه بخش خصوصی است؛ زیرا این مراکز از نیروهای خود برای کار در اقامتگاهها استفاده میکنند. بنابراین با توجه به این شرایط نابرابر بخش خصوصی چگونه توان رقابت با این مراکز دولتی را دارد؟ در حال حاضر این امر بزرگترین چالش جامعه هتلداران است که با آن مواجه است. مراکز دولتی هتلسازی کرده و اکنون در حال هتلداری است و این در شهری همچون مشهد به وفور دیده میشود. در مشهد که در مجموع، ۲۴۰ هتل داشت، در حال حاضر، تنها ۱۳۰ هتل باز هستند. اما باز بودن بهمعنای کار کردن بنگاه اقتصادی نیست و همه با ضررهای سهمگینی مواجه هستند و تنها راه نجات خود را پایان کرونا میدانند. نیمی از هتلها رسما تعطیل هستند و عمده دلیل آنها وجود مراکز اقامتی دولتی و مراکز غیررسمی است؛ زیرا تنها با اجاره یک ساختمان چند طبقه میتوان بدون مجوز و پرداخت مالیات و نظارت به فعالیت پرداخت و نیازی به پرداخت هزینه کامل به پرسنل و رعایت حقوق آنها نیست؛ زیرا نیازی به جوابگویی به نهاد خاصی نیست. بنابراین تا زمانی که متولیان گردشگری بهصورت ریشهای به خارج کردن مراکز اقامتی دولتی از حالت گردشگری و بستن مراکز غیررسمی اقدام نکنند، صنعت هتلداری کشور از بحران کنونی نجات نخواهد یافت و در حال حاضر رسانهها مهمترین تاثیر و وظیفه را برای ریشه یابی مشکلات و اطلاعرسانی به متولیان گردشگری دارند. چالش سوم از نگاه سزاوار، مشکلات زیرساختی و ریشهای در امر هتلداری است که مانع از ورود سرمایهها در این صنعت میشود و این امر منجر به فرار سرمایهها از کشور میشود و همانگونه که مشاهده میکنیم طی چند سال اخیر بهویژه پس از تعطیلی هتلها ناشی از کرونا، سرمایهها بهسمت کشورهای دیگر بهویژه کشورهای نزدیک همچون ترکیه رفته است. سرمایهها از ایران به سمت ترکیه انتقال مییابد و در نتیجه ترکیه روند رو به رشد روزافزون خود در بخش گردشگری را ادامه میدهد و تبدیل به یکی از قدرتمندترین قطبهای هتلداری و گردشگری جهان شده است؛ زیرا برخلاف آنچه ما عمل کردیم، اقدام کرده است. متولیان گردشگری باید توجه خود را معطوف به زیرساختها، سیاستگذاریهای درست و بهکارگیری افراد متخصص کنند و به بررسی ضعفها و آسیبها و روند اجرایی طرحها بپردازند تا صنعت هتلداری را از این وضعیت بحرانی بیسابقه نجات دهند.
ایجاد شده: 14/مهر/1400 آخرین ویرایش: 14/مهر/1400 اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز ، همزمان با بحران کرونا در جهان، بخش گردشگری بیش از سایر فعالیتهای اقتصادی در معرض ضررو زیان قرار گرفته و صنعت هتلداری همچون صنعت هوایی بهدلیل لغو و تعطیلی سفرها بیش از سایر بخشهای گردشگری دچار آسیب شده است. بسیاری از هتلها تعطیل شده و برخی تغییر کاربری دادند یا اقدام به شیوههای جدیدی برای جذب مشتری همچون اجاره ساعتی اتاقهای هتل کردهاند. هتل زنجیرهای رد رووف در آمریکا در اواخر سال ۲۰۲۰ علاوه بر اجاره ساعتی، حتی کمپین «اکنون رزرو کن و بعدا استفاده کن» را برای تشویق مردم به سفر راهاندازی کرد. مشتریان میتوانستند با خرید برگه ۱۰۰دلاری از هتل انتخابی خود اعتباری ۱۵۰دلاری پس از ۶۰ روز دریافت کنند. حتی بسیاری از هتلها برای اطمینانبخشی به مشتریان پروتکلهای بهداشتی جدیدی را تدوین و اجرایی کردند. اما با این وجود هتلها نتوانستند اعتماد مشتریان را جلب کنند و مسافران، اقامتگاههای بومگردی را بر هتلها ارجح دانستند و سفرها با تغییر سبک به سمت طبیعتگردی و بومگردی مواجه شد. اما با وجود آسیب بسیار بر صنعت هتلداری جهان، دولتها در برخی از کشورهای پیشرو و نوظهور در جهت حفظ و بازگرداندن مشاغل و درآمدها اقدامات گستردهای همچون تسهیلسازی مالی و اعطای وامهای درازمدت یا بلاعوض را در پیش گرفتند. از این رو بسیاری از هتلها از سقوط نجات یافتند. برای صنعت هتلداری ایران نیز در بحران کرونا وضعیت همانند دیگر کشورها و حتی اسفناکتر بود؛ زیرا هتلها تا پیش از همهگیری کرونا با توجه به هزینه اقامت، بیشتر مورد توجه گردشگران خارجی یا اقشار مرفه و پردرآمد قرار میگرفت و عمده درآمد هتلها از طریق گردشگران خارجی تامین میشد؛ اما همهگیری کرونا و تعطیلی بازار گردشگری بینالمللی مانع از ورود گردشگران خارجی به ایران شد و این آغاز سقوط اقتصادی هتلها در ایران بود. هتلها علاوه بر از دست دادن گردشگران خارجی حتی مسافران حداقلی داخلی خود را نیز از دست دادند که عمده دلیل این امر بیاعتمادی افراد به استفاده از مکانهای عمومی برای سفرها بوده است. طی یکسال و نیم اخیر مسافران عمدتا در ویلاهای شخصی یا اقامتگاههای بومگردی یا غیررسمی یا به شکل کمپ و چادر زدن اقامت کردند و تقریبا هتلها از گزینههای اقامتی مسافران حذف شدند. در تعطیلات عید نوروز امسال که سفرها آزاد شد براساس آمار مرکز حملونقل کشوری حدود ۴میلیون خانوار به سفر رفتند؛ اما از این میزان تنها ۳درصد مراکز اقامتی رسمی را برای اقامت انتخاب کردند و مابقی مسافران در خانههای شخصی یا دیگر اقامتگاهها سکنی یافتند. درواقع اگرچه سفرها در مقایسه با نوروز ۹۹ افزایش حدود ۶۰ درصدی را تجربه کرده بود، اما این موضوع تاثیری در احیای نبض بازار هتلها و اقامتگاههای رسمی نداشته است. در سالهای گذشته ظرفیت هتلها بین ۸۰ تا ۱۰۰درصد تقریبا تکمیل بود؛ اما طی یکسال و نیم گذشته پس از همهگیری کرونا اتاقهای استفادهشده هتلها به کمتر از ۳۰درصد رسید و تقریبا بیش از ۶۰درصد هتلها در کشور تعطیل شدند یا به شرایط نیمهتعطیل درآمدند؛ برخی بهصورت موقت و برخی دائمی. همین امر باعث شد تا همانطور که طی یکسال اخیر مشاهده کردیم برخی از صاحبان هتلها اقدام به فروش یا تغییر کاربری هتلها کردند و آنهایی که به فعالیت خود ادامه دادهاند با هزینههای سنگینی مواجه هستند و بسیاری از کارکنان خود را از دست دادهاند؛ زیرا برای تامین هزینهها با مشکلات بسیاری همراه بودند و نبود و کاهش مسافران مشکلات را افزایش داده است. براساس آمارهای ارائهشده از سوی جامعه هتلداران میزان خسارتهای مالی کرونا بر هتلهای ایران بیش ار ۲۰هزار و دویست میلیارد تومان بوده است و حدود دو سوم کارکنان هتلها شغل خود را از دست دادند. درحالیکه بسیاری از آنها نیروهای متخصص در این حوزه بودهاند. اما این نکته را باید نظر گرفت همانطور که هتلها بسیار متضرر شدهاند و از لحاظ اقتصادی با چالشهای عظیمی مواجه هستند، مردم نیز با توجه به شرایط اقتصادی کشور و تحمیل فشارهای مالی گسترده ناشی از کاهش درآمدها یا از دست دادن شغلها در وضعیت معیشتی بسیار سختی قرار دارند و برای بسیاری از خانوارها سفر تقریبا از سبد آنها حذف شده است یا حداقل بهدنبال سفرهای ارزانتر هستند و با توجه به هزینه بالای اقامت در هتلها، عمدتا دیگر مراکز اقامتی مورد استفاده قرار میگیرد.
ایجاد شده: 14/مهر/1400 آخرین ویرایش: 14/مهر/1400 اخبار داخلی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز، ایر فرانس به عنوان بخشی از تلاش این خط هوایی برای نوسازی ناوگان خود با جتهای جدید و کممصرفتر، نخستین فروند از ۶۰ فروند هواپیمای ایرباس A220 خود را تحویل گرفت. کاهش آلایندگی و مصرف سوخت پایین از مواردی است که امروزه خطوط هوایی جهان بهشدت به آن توجه دارند. «ایر فرانس» (Air France) هم برای حرکت در این مسیر، تصمیم به نوسازی کامل ناوگان خود دارد. اکنون عضو کوچک و کممصرف خانوادهی «ایرباس» (Airbus) یعنی A220 برای نخستین بار در اختیار این خط هوایی قرار گرفته است. این هواپیمای A220 با شماره رجیستر F-HZUA، «لو بورژه» (Le Bourget) نام گرفته است و از بازگشت ایر فرانس به روند نامگذاری هواپیماها بر اساس نام شهرها حکایت دارد. با کاهش سفرها در دوران همهگیری کرونا، خطوط هوایی زیان بسیاری متحمل شدند و تلاش برای نوسازی ناوگان یک گام بزرگ در جهت بازسازی این صنعت است. «بن اسمیت» (Ben Smith) مدیر اجرایی ایر فرانس-کیالام در مراسم رونمایی از این هواپیمای جدید گفت: «سفارش ۶۰ فروند هواپیمای A220 نشاندهندهی سرمایهگذاریهایی است که ما با وجود بحران مالی حفظ کردیم.» به گفتهی ایرباس، سفارش ۶۰ فروند هواپیمای A220-300 بزرگترین سفارش این مدل هواپیما از بین خطوط هوایی اروپا است. هواپیمای ایرباس A220 ایر فرانس دارای ۱۴۸ صندلی در یک چیدمان تک-کلاس است و از وایفای و اتصال USB برای هر صندلی هم پشتیبانی میکند. هزینهی هر صندلی در A220 در مقایسه با A318 و A319 10 درصد کاهش خواهد داشت و مصرف سوخت آن هم ۲۰ درصد پایینتر است. این هواپیما همچنین ۲۰ درصد آلایندگی کربنی کمتری نسبت به مدلهای قبلی در ناوگان ایر فرانس دارد. بیزنس جت مدرن ایرباس بر پایهی A220 ایر فرانس قصد دارد این مدل هواپیما را تا سال ۲۰۲۵ بهطور کامل در ناوگان خود به خدمت بگیرد و آن را جایگزین هواپیماهای A318 با میانگین سنی حدود ۱۶ سال، A319 با میانگین سنی حدود ۲۰ سال و همچنین برخی مدلهای A320 با میانگین سنی حدود ۱۲ سال کند. این شرکت هوایی همچنین ۱۱ فروند هواپیمای ایرباس A350 را از ۳۸ فروند سفارش داده شده برای ناوگان دوربرد خود تحویل گرفته است. «آنه ریگیل» (Anne Rigail) مدیرعامل ایر فرانس گفت: «A220 نمادی از تلاشی است که ایر فرانس برای پیروزی دوباره در شبکهی میانبرد خود آغاز کرده است. این یک برنامهی متراکم و بلندپروازانه است که به تجربهی بهتر مشتریان و شرایط رقابتی ما کمک میکند.» نخستین پرواز هواپیمای A220 ایر فرانس ۳۱ اکتبر (۹ آبان) از فرودگاه شارل دو گل پاریس به مقصد برلین آلمان انجام خواهد شد. طبق برنامهریزی، این هواپیما به مقاصد مختلف اروپا مانند بارسلونا، مادرید، بولونیا، رم، ونیز و کپنهاگ پرواز میکند.
ایجاد شده: 9/مهر/1400 آخرین ویرایش: 9/مهر/1400 اخبار خارجی
به گزارش هتل نیوز و به نقل از ایسنا، " سیاوش امیر مکری " سرپرست سازمان هواپیمایی کشوری در پاسخ به سوالی درباره اینکه آخرین وضعیت بررسی قیمت بلیت هواپیما به کجا ختم شد و چرا این موضوع در جلسه اخیر شورای عالی هواپیمایی به نتیجه نرسید، اظهار کرد: در شورای عالی هواپیمایی بنا به دستور وزیر راه و شهرسازی کمیته کارشناسی تشکیل شد و هم اکنون آنالیز قیمت و هزینههایی که شرکتهای هواپیمایی ارائه کردهاند در این کمیته در حال بررسی است. وی افزود: در همان جلسه اعلام کردیم قیمتهایی که مسیر قانونی خودش را طی نکرده و تایید نشده است، مورد قبول ما نیست و بر همین اساس کمیته کارشناسی برای بررسی آن تشکیل شد. سرپرست سازمان هواپیمایی کشوری در پاسخ به سوال دیگری درباره اینکه تکلیف ایرلاینهایی که افزایش قیمت را از یک ماه نیم و گذشته تا کنون اعمال کردند و مردم چیست؟ ادامه داد: تا شورای عالی هواپیمایی نرخی را تصویب نکند، قیمت بلیت هواپیما باید مطابق با نرخهای مصوب گذشته باشد و دستگاههای نظارتی هم میتوانند با تخلفهای صورت گرفته، برخورد کنند. امیرمکری اعلام کرد: من این مساله را به صورت مستمر در طول روزها و هفتههایی که در سازمان هواپیمایی کشوری مسئولیت گرفتم، پیگیری کرده و میکنم و با توجه به فرآیند بررسی هزینهها و آنالیزهای مورد ادعای شرکتهای هواپیمایی به نظر میرسد در هفته آینده تکلیف قیمت بلیت هواپیما مشخص شود اما در وهله نخست باید آنالیز ارائه شده از سوی ایرلاینها که مبنای محاسبات آنها در تعیین قیمت بلیت هواپیماست، بررسی و دقت و صحت آن مشخص شود. وی تاکید کرد: مسلما در اسرع وقت تکلیف قیمت بلیت هواپیما را مشخص میکنیم چرا که مردم باید هر چه زودتر تکلیفشان در این زمینه روشن شود. در حالی که قیمت بلیت هواپیما در طول حدود یک ماه و نیم گذشته افزایش یافته است و مقرر شده بود تا تکلیف آن به زودی مشخص شود، پس از هفتهها جلسهای در روزهای گذشته برگزار شد و نهایتا به دستور محمد اسلامی -وزیر راه و شهرسازی- کمیته کارشناسی برای تعیین هزینه هر ساعت-صندلی پرواز تشکیل شد و قرار بود بر اساس نتایج این کمیته در نشستی فوقالعاده برای نرخ بلیت هواپیما تصمیمگیری شود.
ایجاد شده: 13/مرداد/1400 آخرین ویرایش: 13/مرداد/1400 اخبار داخلی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز و به نقل از ایکنا، گردشگری اسلامی یا حلال به عنوان یکی از حوزههای مرتبط با صنعت توریسم در طول دهه گذشته به تدریج در حال باز کردن جای خود بوده است. ظرفیت بالای این بخش از صنعت گردشگری به دلیل تمرکز بر جمعیت مسلمانان است و به نظر میرسد که در سالهای آینده رشد بیشتری را تجربه کند. به دلیل این پتانسیل بالا، کشورهای اسلامی و حتی غیراسلامی سرمایهگذاریهای گستردهای برای جذب گردشگران مسلمانی که به قوانین شریعت پایبند هستند، انجام دادهاند. این سرمایهگذاریها طیف وسیعی از تغییرات فیزیکی تا وضع قوانین در اماکن توریستی را در برمیگیرد. مسلمانان سریعترین رشد جمعیت را در بین ادیان جهان دارند. با این رشد، تقاضا برای محصولات و خدمات مطابق با اصول اسلامی افزایش مییابد. از طرف دیگر افزایش درآمد و جمعیت جوان مسلمانان به معنای افزایش تقاضا برای مسافرت و گردشگری در بین مسلمانان است. صنعت گردشگری با توجه به درآمدهای بالایی که میتواند نصیب کشورها کند، امروزه به یکی از منابع درآمد کشورهایی که دارای تاریخ غنی و اماکن تاریخی هستند، تبدیل شده است. با این همه کشورهای دیگر با سرمایهگذاری تلاش دارند گردشگرانی را که برای تفریح مسافرت میکنند، به سوی خود جذب کنند. در بین کشورهای اسلامی، مالزی و اندونزی تلاش کردهاند که خود را به عنوان مقاصد اصلی گردشگری حلال حداقل در منطقه جنوب شرق آسیا مطرح کنند. علاوه بر این دو کشور، کشورهایی مانند برونئی، ویتنام و تایلند هم سرمایهگذاری و آموزش را در حوزه گردشگری حلال در پیش گرفتهاند. اما موفقترین کشور اسلامی در حوزه گردشگری و گردشگری حلال نه در شرق آسیا بلکه در حاشیه خلیج فارس واقع شده است؛ امارات متحده عربی. صنعت گردشگری در امارات یکی از بخشهای مهم اقتصاد این کشور است. در سال ۲۰۱۸، صنعت گردشگری بیش از ۱۶۴,۷ میلیارد درهم (حدود ۴۴.۸ میلیارد دلار) تولید ناخالص داخلی کشور را به تنهایی به خود اختصاص داد. این باعث شده که صنعت گردشگری امارات متحده عربی در بین کشورهای حوزه خلیج فارس موفق ترین عملکرد را داشته باشد و رتبه برتر را بین کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس در جذب گردشگر به خود اختصاص دهد. در بین کشورهای جهان عرب، بیشترین نیروی شاغل در بخش گردشگری متعلق به امارات متحده عربی است و این صنعت بیش از ۶۰۴ هزار نفر در سال ۲۰۱۸ در این بخش شاغل کرده بود. انتظار میرود که با توجه به رشد صنعت گردشگری در این کشور، ۱۲,۴ درصد از تولید ناخالص داخلی کشور در سال ۲۰۲۷ از طریق صنعت گردشگری باشد و ۴۱۰،۰۰۰ نفر دیگر هم به شاغلان این صنعت اضافه شوند. سرمایهگذاری گسترده در امارات برای پیشتازی در گردشگری حلال جاذبههای گردشگری این کشور به طور کلی ساخته دست بشر است مانند برج خلیفه معروف در دبی که بلندترین برج جهان است. مجمع الجزایر جهان، نخل جمیرا در دبی و مسجد شیخ زاید در ابوظبی از دیگر اماکن گردشگرپذیر امارات متحده عربی به حساب میآیند. با این همه این کشور تنها شامل جاذبههای گردشگری ساخته دست بشر نیست و مناطقی مانند کوههای الحجر در فجیره و بیابانهای منحصر به فرد و زندگی بادیهنشینان آن باعث جذب گردشگران میشود. از ابتدای تأسیس این کشور در سال ۱۹۷۱ با استقلال از بریتانیا، حکام این کشور به دنبال رشد و توسعه و تبدیل آن به کشوری رو به رشد در بین کشورهای عربی بودند. در سال ۱۹۸۹ هیئت ارتقای تجارت و گردشگری دبی تأسیس شد تا این امیرنشین را به عنوان یک مقصد لوکس برای بازارهای پیشرفته و بخشهای تجاری تأثیرگذار معرفی کند. در ژانویه ۱۹۹۷، این هیئت با بخش گردشگری و بازاریابی بازرگانی (DTCM) جایگزین شد. این امر بعداً توسط سایر امیرنشینهای امارات دنبال شد تا صنعت گردشگری امارات کار خود را آغاز کند. از دهه ۲۰۰۰ و با توجه به سرمایهگذاری و طرحهای بلندپروازانه امارات متحده عربی رونق چشمگیری از گردشگری را تجربه کرده است. در این میان بخش گردشگری حلال هم در بین طرحهای بلندپروازانه در امارات متحده عربی جایگاه خاصی دارد. عمدهترین دلیل تبدیل شدن امارات به مقصد اول گردشگری حلال، موضوع غذا است. دسترسی به غذای حلال برای بسیاری از مسافران پایبند به شریعت اسلامی در بسیاری از کشورها به چالشی بزرگ برای این افراد تبدیل میشود. دسترسی راحت به رستورانها به دلیل اعمال قوانین شرعی در امارات باعث شده که مسافران به این کشور نگرانی از بابت دسترسی به غذای حلال نداشته باشند. از سوی دیگر تنوع جمعیتی و بینالمللی بودن مقاصد گردشگری در امارات، مانند دبی، تنوع غذایی ویژهای برای گردشگران ایجاد کرده است. در این میان برپایی نمایشگاههای مختلف و متنوع در حوزه غذا و نوشیدنی در امارات رونق زیادی دارد. سرمایهگذاری گسترده در امارات برای پیشتازی در گردشگری حلال از سوی دیگر با وجود اینکه هتلها در امیرنشینهایی مانند دبی، براساس استانداردهای جهانی رتبهبندی شدهاند، اما بسیاری از اقامتگاهها و مراکز در امارات دارای امکانات مناسب با شریعت اسلامی هستند. محدودیت در سرو و مصرف مشروبات الکلی در امارات و اختصاص واگنهای زنان در مترو از جمله اقداماتی است که برای توسعه گردشگری حلال در امارات صورت گرفته است. به نظر میرسد که با توجه به نوسانات بازار نفت به عنوان منبع اصلی درآمد کشورهای عربی حوزه خلیج فارس، این کشورها به دنبال سرمایهگذاری و ارائه جایگزینی برای درآمدهای نفتی خود هستند و گردشگری با توجه به بازار گسترده و متنوع آن میتواند جایگزین یا حداقل منبع درآمد خوبی برای درآمدهای نفتی این کشورها باشد. در این بین حوزه گردشگری اسلامی با توجه به جوان بودن خود و کمتر هزینهبر بودن برای این کشورها (به دلیل اسلامی بودن آنها) جایی برای جذب سرمایه و در نهایت به پیش بردن اقتصاد آنها است و به نظر میرسد که مدل امارات متحده عربی میتواند به عنوان الگویی برای حوزه گردشگری حلال برای سایر کشورهای اسلامی شود.
ایجاد شده: 9/مرداد/1400 آخرین ویرایش: 9/مرداد/1400 اخبار خارجی
به گزارش هتل نیوز، معمولا هر نامگذاری، داستان و ماجرای مخصوص به خودش را دارد. حالا اگر این نامگذاری برای نام رسمی یک کشور با میلیونها جمعیت انسانی باشد، داستانهای تاریخی و فرهنگی به قدمت صدها و هزاران سال خواهد داشت. نامگذاری کشورها با عوامل زیادی در ارتباط است. نام برخی از آنها مانند مصر و یونان، باستانی است و نام بعضی دیگر برای درک و پیبردن، نیازی به فکرکردن زیادی ندارد اما نام شماری از کشورها داستانها و ایدئولوژیهای دیگری دارد. در این بین بعضی کشورها در طول تاریخ نامشان به دلایل مختلف تغییر کرده است. از این کشورها بعضی مانند هلند به منظور ارتقای صنعت گردشگری اسمشان را تغییر دادهاند و بعضی کشورها با تغییر حکومتی که بر آن سرزمین فرمانروایی میکرده، در طول تاریخ نامشان عوض شده است. همچنین برخی نامها پس از یک واقعه مثل همهپرسی یا انقلاب، برای حفظ اتحاد سیاسی و قومی، نام دیگری را انتخاب کردهاند. به طور کلی عوامل سیاسی یکی از مهمترین این دلایل برای تغییر نام است. با چند کشور که با ماجراهای جالب و داستانهای مختلف نام خود را تغییر دادهاند، بیشتر آشنا میشویم. نه به سیلان، درود بر استقلال | «سیلان» به «سریلانکا» سریلانکا، جزیرهای واقع در جنوب هند است. تا پیش از سال ۱۹۷۲ نام این کشور که آن موقع مستعمره بریتانیا بوده، سیلان بوده و توسط پرتغالیها روی آن گذاشته شده است. پرتغالیها در سال ۱۵۰۵ سریلانکای فعلی را کشف کردند. این کشور بعدها به جزئی از بریتانیا تبدیل شد و در سال ۱۹۴۸ توانست استقلال خود را به دست آورد. با این حال، سالها بعد، دولت این کشور جزیرهای تصمیم به تغییر نام آن گرفت. در سال ۲۰۱۱، نام سیلان در این کشور از همه چیزهایی که هنوز نام قدیمی را داشتند، از زیرمجموعههای دولت گرفته تا شرکتها، حذف و به طور رسمی نام فعلی به آن اطلاق شد. سرزمین کمارتفاعِ قطب جهانگردی | «هلند» به «ندرلند» اگرچه در زبان فارسی هنوز از این کشور با نام هلند (Holland) یاد میشود اما نام آن در واقع به ندرلند (Netherlands) تغییر یافته است. هلند در اصل نام منطقهای در کشور ندرلند است که از این لحاظ با نام قدیمی پارس برای ایران قابل مقایسه است. نام هلند به معنی سرزمین چوب است. دو استان هلند شمالی و جنوبی در ندرلند که همچنان نام «هلند» را داشتند، با هدف یکپارچهکردن همه استانهایی که جزو ندرلند هستند و همچنین در اقدامی بازاریابانه، دیگر با عناوین هلند شمالی و جنوبی خطاب نمیشوند. از ژانویه ۲۰۲۰ آنها هم مانند بقیه استانهای این کشور، ندرلند هستند. این تغییر در بسیاری از بخشهای دیگر، مثلاً در نام تیم فوتبال آنها هم دیده می شود. حالا این کشور با نام ندرلند شناخته میشود که به معنی «سرزمین پست» و اشاره به شرایط است. تغییر نامهای بسیار و پیاپی | «کامبوچا» به «کامبوج» نام این کشور از ۱۹۵۳ تا ۱۹۹۵، پنج بار تغییر یافت و این تغییرات به شرح زیر بود: اولین تغییرات در سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۷۰ صورت گرفت و پادشاهی کامبوج نامیده شد، سپس این نام در ۱۹۷۰ تغییر یافت و سال ۱۹۷۵ به جمهوری خمر تبدیل شد. متعاقباً این سرزمین تحت حکومت کمونیستی قرار گرفت و نام آن به کامپوچای دموکراتیک تغییر کرد. در ادامه این کشور تحت نظارت سازمان ملل وارد مرحله انتقالی شد و بین سالهای ۱۹۸۹ و ۱۹۹۳ دولت کامبوج خوانده شد و در سال ۱۹۹۳ به سلطنت و نام قدیمی خود، پادشاهی کامبوج برگشت. اما خمرها - پیروان حزب کمونیست - خود را کامپوچئیها مینامند که به معنای فرزندان شاهزاده (کامپو) است. شایان ذکر است کلمه کامبوج در اصطلاح غلط فرانسوی کلمه کامپوچاست. همنامشدن با کشور همسایه | «زئیر» به «جمهوری دموکراتیک کنگو» زئیر نام قدیم کشوری در آفریقای مرکزی بود که تا قبل از استقلال از بلژیک به همین نام شناخته میشد. کلمه زئیر صورت پرتغالیشده نام رودخانه کنگو در زبان کنگویی است که به آن نزاره یا نزادی به معنای «رودی که همه رودها را میبلعد» میگویند. اما این کشور پس از آن که در سال ۱۹۶۰ از بلژیک مستقل شد، نامش به «جمهوری کنگو» که همان نام کشور همسایهاش بود، تغییر کرد. البته این تغییر نام دردسرهای خودش را داشته؛ چرا که نام آن شبیه نام کشور همسایه بوده است. در نتیجه برای تشخیص این دو کشور از نام پایتختهای آنها که کینشاسا و برازاویل بود، استفاده میشد تا تمایزی ایجاد شود تا این که چند سال بعد نام آن به «جمهوری دموکراتیک کنگو» تغییر کرد و هنوز هم با همین نام شناخته میشود. کشوری همچنان با دو نام | «برمه» به «میانمار» میانمار، نام کشوری با ۵۴ میلیون نفر جمعیت واقع در جنوب شرقی آسیاست. این کشور پیش از این با نام برمه شناخته میشده و مستعمره انگلیس بوده است. برای این که متوجه شوید هنوز هم نام برمه برای این کشور به کار میرود، کافی است به مورد اخیر اسناد رسمی منتشرشده توسط دولت بایدن رجوع کنید که از این کشور با نام برمه یاد شده است. مسئله تغییر نام از برمه یا میانمار در سال ۱۹۸۹ مطرح شد. در آن زمان دولت نظامی حاکم پس از سرکوب اعتراضات دموکراسیخواهانه و کشتهشدن هزاران نفر، نام کشور را از برمه به میانمار تغییر داد. دولت نظامی معتقد بود اصطلاح برمه تنها برمن، بزرگترین قوم میانمار را دربرمیگیرد و ۱۳۴ اقلیت قومی دیگر را شامل نمیشود و از این نظر، تبعیض نژادی محسوب میشود. همچنین معتقدند برمه که تحت حاکمیت بریتانیا نام رسمی کشور شد و پس از استقلال هم به همین نام باقی ماند، یادآور گذشتهای استعماری است. سازمان ملل متحد و برخی از کشورها مانند فرانسه و ژاپن این تغییر را به رسمیت شناختند اما آمریکا و بریتانیا این کار را نکردند. مخالفان داخلی تغییر نام معتقدند چون این تغییر بدون توجه به خواست مردم انجام شده نباید به رسمیت شناخته شود. آخرین کشوری که نامش را تغییر داد | «سوازیلند» به «اسواتینی» نام کشور اسواتینی را احتمالا کمتر کسی شنیده باشد. البته خیلی هم تعجب ندارد. این کشور یک و نیم میلیون نفری که در جنوب آفریقا و در همسایگی موزامبیک قرار دارد تازه سه سال است که تغییر نام داده و احتمالا میتوان آن را آخرین کشوری نام برد که بهتازگی نامش را تغییر داده است. این کشور پیش از این با نام سوازیلند شناخته میشده که مستعمره بریتانیا بوده است. مسواتی سوم، پادشاه این کشور کوچک واقع در جنوب آفریقا ۵۰ سال پس از استقلال (سپتامبر ۱۹۶۸ میلادی) دستور داد بار دیگر این کشور را با نام اصلی آن بخوانند. او در سخنرانی خود به مناسبت این روز اعلام کرد تمام کشورهای آفریقایی پس از استقلال به نام اصلی خود یعنی نامی که قبل از استعمار داشتند، بازگشتهاند و اکنون زمان آن است که سوازیلند هم دست به کار مشابهی بزند. این کشورِ یک و نیم میلیون نفری صاحب آخرین پادشاهی مطلقه در قارۀ آفریقاست. اسواتینی به معنی کشور مردم اسوازی است. اتیوپی، سرزمین مردمان چهرهسوخته | «حبشه» به «اتیوپی» اِتیوپی با نام رسمی جمهوری فدرال دموکراتیک اتیوپی با نام تاریخی حبشه، کشوری محصور در خشکی واقع در شاخ آفریقاست البته یونانیها از همان قدیم این سرزمین را با نام اتیوپی میشناختند که به یونانی معنی «چهرهسوخته» میدهد. نامی که به رنگ پوست آفتابسوخته مردمان این کشور اشاره دارد. اما این کشور نزد مسلمانان با نام حبشه شناخته میشده است. این کشور در سال ۱۲۷۰ وقتی تحت حکومت حبشیهای سلسله سلیمان قرار گرفت، به طور رسمی حبشه نامگذاری شد. حبشیها تا قرن بیستم بدون وقفه بر این قلمرو حکومت میکردند. هایله سلاسی از سال ۱۹۳۰ به عنوان آخرین شاه حبشه قدرت را به دست گرفت و بیش از شش دهه بر این کشور سلطنت کرد. او طی جنگ جهانی دوم، نام این کشور را رسما از حبشه به اتیوپی تغییر داد و امروز هم با همین نام شناخته میشود. خانه پدری مردم شریف ولتا | «ولتای علیا» به «بورکینافاسو» ولتای علیا تا قبل از ۱۹۸۴ سرزمینی در غرب آفریقا بود که نامش را از نام رود ولتا که در این کشور جریان دارد، گرفته بود. استمعارگران فرانسوی این نام را برایش انتخاب کرده بودند. ولتای سفید، ولتای سرخ و ولتای سیاه سه رود مهم این کشور هستند. سال ۱۹۸۳ توماس سانکارا با وقوع یک کودتا به عنوان رهبر انقلابی به ریاستجمهوری رسید. او یک سال بعد همراه با تحولات دیگری نام کشور را از ولتای علیا به بورکینافاسو تغییر داد؛ نامی که یک عبارت ترکیبی و برگرفته از دو زبان رایج در این کشور است. کلمه «بورکینا» در زبان موری به معنای «مردم شریف» است؛ در حالی که «فاسو» در زبان قوم مسلمان دیولا به معنی «خانه پدری» است. ترکیب این دو معنای «خانه پدری مردم شریف» را میدهد که بیش از سه دهه است به عنوان نام رسمی این کشور ۲۰ میلیون نفری شناخته میشود. بنین شدن برای صلح بیشتر | «داهومی» به «بنین» جمهوری بنین امروز کشوری در غرب آفریقا با زبان رسمی فرانسه و ۱۲ میلیون نفر جمعیت است. نام قدیمی این کشور تا سال ۱۹۷۵ داهومی بوده که از امپراتوری داهومی گرفته شده است. داهومی تا پیش از استعمار، پادشاهی قدرتمندی بود که در غرب آفریقا در جمهوری بنین کنونی تاسیس شد. این پادشاهی همچنین شامل منطقه توگو امروزی و برخی از مناطق جنوب غربی نیجریه بود. پس از به قدرت رسیدن ماتیو کرکو از طریق یک کودتای نظامی، او در سیام نوامبر ۱۹۷۵ با هدف بیطرفی و برقراری صلح بیشتر نام این کشور را به «بنین» تغییر داد که از نام خلیج بنین گرفته شده است. البته پیش از این، امپراتوری به نام بنین هم در این کشور در مسند قدرت بوده است. سرزمین مردمان آزاد و دور از استعمار | «سیام» به »تایلند» نام تایلند در زبان مردم محلی برگرفته از دو لغت Thi و Land و به معنای «سرزمین مردمان آزاد» یا همان «قوم تایی» است. علت این نامگذاری به قرنها پیش برمیگردد که مردمی از جنوب چین به تدریج به سوخوتای (تایلند کنونی) مهاجرت کردند و به تدریج در مناطق حاصلخیز کناره رودی در جنوب چین ساکن شدند. شاید علت دیگر چنین نامگذاری این باشد که تایلند تنها کشوری در جنوب شرق آسیاست که هرگز تحت استعمار کشوری قرار نگرفته است. آیوتایا، خوتای و تونبوری از نامهای قدیمی این کشور تا پیش از سال ۱۸۰۰ میلادی بودهاند اما این کشور بودایی که شاهراه مذهب، فرهنگ و مهاجرت آسیای جنوب شرقی بوده، صدها سال با نام سیام شناخته میشده است. سیام در زبان این کشور به معنای قهوهای یا تاریک است. تغییر نام سیام (Siam) به تایلند (Thailand) بهتازگی انجام نشده است. این اقدام در سال ۱۹۳۹ به دست پادشاه آن زمان این کشور صورت گرفت. هزینههایی که تغییر نام کشورها دارد تغییر نام کشورها به همین سادگی که روی کاغذ به نظر میرسد نیست و این کار هزینهها و مشکلات خاص خودش را دارد. همه این کشورها میلیونها دلار یا معادل آن در واحد پول رسمیشان، برای تغییر نام خود هزینه کردهاند. آن طور که ساده به نظر میرسد، این فقط یک شروع دوباره نیست. بسیاری از امور مانند قانون اساسی، متون رسمی و حتی پول یک کشور هم باید تغییر کند. به طور کلی هر چیزی که نام قدیمی را بر خود دارد مثل نقشهها، پرچمها و سرودها، باید از آن پاک و نام جدید در آنها جایگزین شود. طبیعی است این کار زمان میبرد و انرژی و هزینه خودش را دارد. همچنین در طرف دیگر ماجرا شهروندان و دیگر کشورها هستند که به خطابکردن آن کشور به نام قدیمیاش عادت کردهاند و حالا باید به گفتن و نوشتن آن عادت کنند. بسیاری از کشورها از جمله هلند هنوز مثلا برای ما با همان نام شناخته میشوند. این تغییرات یکشبه رخ نمیدهد و اگرچه بسیاری همچنان مطمئن نیستند که آیا اصلاً این تغییر ضروری بوده یا نه، اما معمولاً در نهایت با آن کنار میآیند. منبع : روزنامه خراسان
ایجاد شده: 2/مرداد/1400 آخرین ویرایش: 2/مرداد/1400 اخبار خارجی
به گزارش هتل نیوز و به نقل از دنیای اقتصاد، " محسن حاجیسعید " رئیس کانون راهنمایان گردشگری همچنان از بیتوجهی به این حوزه گلهمند است و آن را یکی از بزرگترین مصائب صنعت توریسم میداند. او همچنین درباره مولفههایی که باید وزیر آتی گردشگری داشته باشد میگوید: در جلسههایی که با تشکلهای حوزه توریسم داشتیم مجموعهای از شاخصهها و ویژگیها را مدنظر قرار دادیم. یکی از این مولفهها انجام فعالیتهای تخصصی در این حوزه است. او با اشاره به اینکه وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی وزارتخانهای است که مسوولان آن باید توان مدیریتی بالایی داشته باشند، میافزاید: حجم کارهایی که باید در این وزارتخانه انجام شود به اندازه سه وزارتخانه است زیرا هر کدام از حوزههای تخصصی گردشگری، میراث فرهنگی و صنایعدستی آنقدر اهمیت دارند که بتوانند در حد یک وزارتخانه باشند. این فعال حوزه توریسم معتقد است مسائل حوزه گردشگری باید در نهادهای حاکمیتی و دولت حل شود. او ادامه میدهد: وزیر جدید باید بتواند در هیات دولت، گردشگری را بهعنوان یکی از اصلیترین محورهای توسعه کشور پررنگ کند و گرههای کور این صنعت را بگشاید. حاجیسعید از تحریم و بیکاری بهعنوان چالشهایی که با آن مواجه هستیم نام برده و میگوید: گردشگری میتواند فرصتهایی را در اختیار ما بگذارد که با استفاده از آنها بر این مسائل غلبه کنیم. اما این موضوع زمانی محقق خواهد شد که برنامهریزی درستی برای گردشگری داشته باشیم. این فعال حوزه گردشگری معتقد است توسعه توریسم با حرف و شعار اتفاق نمیافتد و تنها با برنامه محقق میشود. او میافزاید: ما باید با برنامه عمل کرده و بودجهای را برای تبلیغات و معرفی تصویر واقعی ایران کنار بگذاریم. متاسفانه این تصور وجود دارد که ما در مرکز توجه هستیم و همه ما را میبینند اما این برداشتی نادرست است. از این رو باید با اختصاص بودجههای ویژه بتوانیم ایرانهراسی را از طریق صنعت گردشگری برطرف کنیم. حاجیسعید با اشاره به اینکه در مدیریت گردشگری ما بارها با شیوههای خلاقانه مواجه بودهایم میگوید: اگر وزیر جدید هم بخواهد با چنین شیوههایی بحث گردشگری را پیش ببرد محکوم به شکست خواهد بود. روشهای خلاقانه جای خود را دارند اما ما نباید شیوههای عادی را کنار بگذاریم. او از شعارزدگی بهعنوان یکی از موانع اصلی گردشگری نام برده و اضافه میکند: وزیر آتی گردشگری لازم است اطلاعات لازم را در این حوزه داشته باشد زیرا در صورت انتخاب نادرست بیش از هر کسی هزینههای آن را دولت میپردازد. حاجیسعید میگوید: مسوولان گردشگری باید از افرادی انتخاب شوند که اهالی صنعت توریسم او را بشناسند و از هر نهاد یا ارگان دیگری براساس شعارهایی که مطرح کرده است انتخاب نشود. زیرا تا افرادی که تخصص یا آشنایی با این حوزه ندارند با الفبای این حوزه آشنا شوند ما دو، سه سال را از دست دادهایم و گردشگری دیگر طاقت چنین هزینهای را ندارد. او میافزاید: صنعت توریسم به واسطه بحرانهای مختلف از سال ۹۸ تاکنون درگیر زنده ماندن است، بنابراین ما نمیتوانیم آزمون و خطای دوباره داشته باشیم. وزیر جدید باید شخصیتی باشد که بداند گردشگری مبتلا به چه مصائبی است و برای آن درمانی داشته باشد. توجه داشته باشیم که توریسم مبتلا به یک سرطان وخیم نیست بلکه به بیماری بیتوجهی مبتلاست. ما بارها در جلسات با مسوولان درباره چالشهای گردشگری و راهکارهای آن صحبت کردهایم و نیازمند گوش شنوایی هستیم که به این مسائل رسیدگی کند. حاجیسعید از عدم اعتماد به بخشخصوصی در صنعت توریسم بهعنوان یکی از مشکلات این حوزه یاد کرده و میگوید: دولت در وزارت گردشگری علاقه عجیبی به امور اجرایی دارد، این درحالی است که اگر دولت بخواهد وقت خود را صرف امور اجرایی کند از برنامهریزی دور میماند. پیشنهاد ما این بوده که بخشخصوصی امور اجرایی را انجام دهد و دولت در بخش سیاستگذاری و برنامهریزی متمرکز شود زیرا چنین تقسیم کاری توان این حوزه را چندین برابر کرده و به وزارتخانه این فرصت را میدهد که برنامهریزی درست برای رفع موانع داشته باشد. متقاعد کردن لایههای بالایی تصمیمگیری درباره مشکلات حوزه گردشگری از دیگر خواستههای جامعه گردشگری به گفته حاجیسعید است که با بیان آن، میافزاید: متاسفانه برخی نهادها نگاه بستهای به گردشگری دارند و حتی آن را بهعنوان یک آسیب فرهنگی میبینند. از این رو باید شخصی با جایگاه ویژه در راس وزارتخانه قرار گیرد تا بتواند درهای بستهای را که برای توسعه گردشگری وجود دارد باز کند.
ایجاد شده: 28/تیر/1400 آخرین ویرایش: 28/تیر/1400 اخبار داخلی