نتایج جستجو...
عرضه هتل ۴۷۵ میلیون درهمی در پالم جمیرا

عرضه هتل ۴۷۵ میلیون درهمی در پالم جمیرا

به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز؛ هتل چهارستاره‌ای به ارزش ۴۷۵ میلیون درهم در پالم جمیرا دبی به فروش گذاشته شده است، که نشانه‌ای از بازار هتلداری دبی است. به گزارش ایتنا/هتل نیوز؛ هتل چهارستاره‌ای در پالم جمیرا دبی با قیمت ۴۷۵ میلیون درهم معادل حدود ۱۲۹ میلیون دلار برای فروش عرضه شده است. این معامله می‌تواند نشان‌دهنده تمایل سرمایه‌گذاران به دارایی‌های هتلداری در دبی باشد. این هتل ۱۸۰ اتاقه در یک ساختمان ۱۱ طبقه واقع شده و آگهی فروش آن توسط RGEstate منتشر شده است. بر اساس قیمت پیشنهادی، ارزش هر اتاق حدود ۲.۶۴ میلیون درهم برآورد می‌شود. این مجموعه دارای امکانات متنوعی است. از جمله این امکانات می‌توان به رستوران، فضاهای برگزاری جلسات، استخر روی پشت‌بام، باشگاه ورزشی، کافه، نمازخانه، اقامتگاه کارکنان و انبار اشاره کرد. عرضه این هتل در شرایطی انجام شده است که تحولات بازار گردشگری و هتلداری دبی، توجه سرمایه‌گذاران را به ارزش‌گذاری و بازدهی دارایی‌های این بخش معطوف کرده است.

ایجاد شده: 1/شهریور/1405       آخرین ویرایش: 1/شهریور/1405     اخبار خارجی
اتاق ۴۱۲؛ گاهی مهمان‌نوازی یعنی دیدن آدم‌ها

اتاق ۴۱۲؛ گاهی مهمان‌نوازی یعنی دیدن آدم‌ها

✍🏻 مستر نوشت من اتاق‌های هتل را تمیز می‌کنم. در هتل ماریوت مرکز شهر کار می‌کنم و ۹ سال است که در همین طبقه و همین اتاق‌ها مشغول به کارم. آدم در این شغل چیزهای زیادی می‌بیند؛ چیزهایی که مهمان‌ها جا می‌گذارند؛ از زباله و لباس گرفته تا انعام و گاهی یادداشت‌هایی که هیچ‌کس انتظارشان را ندارد. از ماه مارس سال گذشته، متوجه اتاق ۴۱۲ شدم. هر دوشنبه یک مهمان ثابت وارد این اتاق می‌شد؛ یک مسافر کاری. هیچ‌وقت اتاق را کثیف نمی‌کرد و همیشه یک اسکناس پنج‌دلاری به عنوان انعام می‌گذاشت؛ تاخورده، زیر فنجان قهوه. سه ماه، هر دوشنبه همین اتفاق تکرار شد. تا اینکه انعام‌ها قطع شد. هفته چهاردهم بود. دوباره دوشنبه بود و دوباره اتاق ۴۱۲. اما این بار خبری از انعام نبود. فقط همان اتاق همیشگی بود؛ مرتب و تمیز. تخت مرتب شده بود، حوله‌ها تا شده بودند؛ انگار مهمان می‌خواست کار من را راحت‌تر کند. هفته پانزدهم هم همین‌طور گذشت. هفته شانزدهم، یادداشتی روی کاغذ مخصوص هتل پیدا کردم: «متأسفم که دیگر نمی‌توانم انعام بدهم. دو هفته پیش کارم را از دست دادم. هنوز مجبورم برای مصاحبه‌های کاری سفر کنم و با امتیازهایم در هتل می‌مانم. ممنونم بابت همه‌چیز.» پای یادداشت نوشته بود: «مایکل». من ۱۶ هفته اتاقش را تمیز کرده بودم، اما تازه آن روز اسمش را فهمیدم. برای او یادداشتی نوشتم و روی میز گذاشتم: «مایکل، نگران انعام نباش. برای مصاحبه‌هایت موفق باشی.» دوشنبه بعد، یادداشت جدیدی دیدم: «ممنونم. مصاحبه در کلمبوس خوب پیش نرفت. سه مصاحبه دیگر دارم. دارم به آخرین پیراهن‌های تمیزم می‌رسم. لباس‌شویی هتل خیلی گران است. دارم تمام تلاشم را می‌کنم.» وقتی وارد حمام شدم، چهار پیراهن رسمی دیدم که آویزان بودند. مایکل آنها را با دست در سینک شسته و روی چوب‌لباسی خشک کرده بود. پیراهن‌ها چروک و لکه‌دار بودند. با این وضعیت نمی‌شد به مصاحبه رفت. پیراهن‌ها را برداشتم و به لباس‌شویی هتل بردم. گفتم برای یکی از مهمان‌هاست و باید فوری آماده شود. آنها را شستند و اتو کردند؛ کاملاً مرتب و آماده. پیراهن‌ها را دوباره در کمدش گذاشتم و یادداشتی نوشتم: «لباس‌شویی این هفته مهمان من. موفق باشی.» هفته هجدهم، یادداشت جدیدی از مایکل پیدا کردم: «نمی‌دانم چطور تشکر کنم. برای یک مصاحبه دوم دعوت شدم. شرکت در دنور. یکی از همان پیراهن‌هایی را پوشیدم که شما تمیز کردید. اعتمادبه‌نفسم بیشتر شده بود. شما مجبور نبودید این کار را انجام دهید.» حق با او بود. من مجبور نبودم. اما مدام به مردی فکر می‌کردم که در سینک هتل لباس‌هایش را می‌شست و تلاش می‌کرد حرفه‌ای به نظر برسد، در حالی که زندگی‌اش داشت از هم می‌پاشید. او با آخرین امتیازهایش در هتل می‌ماند تا بتواند دنبال کار بگردد. هفته بیستم، اتاق ۴۱۲ خالی بود. نه یادداشتی، نه اثری از او. فقط رفته بود. از پذیرش پرسیدم. بررسی کردند و گفتند جمعه تسویه حساب کرده است. امتیازهایش تمام شده بود و دیگر نمی‌توانست اقامتش را تمدید کند. حالم بد شد. حتی فرصت نکرده بودم خداحافظی کنم. نمی‌دانستم کار پیدا کرده یا نه. نمی‌دانستم حالش خوب است یا نه. نمی‌دانستم آن پیراهن‌های تمیز واقعاً کمکی به او کرده‌اند یا نه. انگار همه‌چیز تمام شده بود و آن ۲۰ هفته یادداشت‌ها دیگر معنایی نداشت. دو ماه بعد، پذیرش با من تماس گرفت: یک نفر اینجاست که دنبال خدمتکار طبقه چهارم می‌گردد. می‌گوید قبلاً در اتاق ۴۱۲ اقامت داشته. پایین رفتم. مایکل بود. کت‌وشلوار پوشیده بود؛ یک کت‌وشلوار خوب و نو. مرا که دید، لبخند زد و گفت: کار را گرفتم. در دنور، هفته آینده شروع می‌کنم. برگشتم تا شخصاً از شما تشکر کنم. بعد گفت: وقتی هیچ چیزی نداشتم، شما باعث شدید ادامه بدهم. آن پیراهن‌ها، آن یادداشت‌ها... واقعاً مهم بودند. شما مجبور نبودید این کارها را انجام دهید. یک پاکت به من داد. داخلش ۳۰۰ دلار بود. گفت: برای تمام انعام‌هایی که نتوانستم بدهم. برای لباس‌شویی. برای اینکه وقتی احساس می‌کردم هیچ‌کس من را نمی‌بیند، شما من را مثل یک انسان دیدید.» خواستم پول را پس بدهم، اما قبول نکرد. گفت: شما به یک غریبه کمک کردید؛ کسی که نمی‌توانست چیزی به شما بدهد. اجازه بدهید حالا من جبران کنم. بعد گفت: هفته هفدهم هیچ پولی نداشتم. هیچ مصاحبه‌ای نتیجه نداده بود. هیچ امیدی نداشتم. یادداشت شما من را نجات داد. واقعاً نجاتم داد. سپس یک یادداشت دیگر از جیبش بیرون آورد. همان یادداشتی که من نوشته بودم: «لباس‌شویی این هفته مهمان من. موفق باشی.» آن را تا کرده و نگه داشته بود. کاغذ کهنه شده بود؛ انگار صدها بار آن را خوانده بود. گفت: این را در کیف پولم نگه داشتم. در هر مصاحبه، بعد از هر جواب رد، نگاهش می‌کردم. یک نفر به من ایمان داشت؛ کسی که حتی من را نمی‌شناخت. همین کافی بود که دوباره تلاش کنم. کافی بود که تسلیم نشوم. شما این را به من دادید. همان‌جا در لابی شروع به گریه کرد. گفت: «ممنونم.» من هنوز اتاق ۴۱۲ را تمیز می‌کنم. مهمان‌ها عوض شده‌اند، انعام‌ها فرق کرده‌اند و کثیف‌کاری‌ها متفاوت شده‌اند. اما حالا هر اتاق را جور دیگری نگاه می‌کنم. آن چمدان؟ شاید متعلق به کسی باشد که دارد برای رسیدن به جایی تلاش می‌کند. آن پیراهن‌های چروک؟ شاید نشانه کسی باشد که دارد تمام تلاشش را می‌کند. آن یخچال خالی؟ شاید متعلق به کسی باشد که دارد تک‌تک پول‌هایش را حساب می‌کند. من از مایکل یک چیز یاد گرفتم: اتاق‌های هتل فقط اتاق نیستند. آنها گاهی جایی هستند که آدم‌ها وقتی در یک مرحله گذار زندگی‌اند، به آن پناه می‌آورند؛ بین دو شغل، بین دو زندگی، بین تسلیم شدن و یک بار دیگر تلاش کردن. و گاهی کسی که آن اتاق را تمیز می‌کند، کسی که پیراهن‌های شسته‌شده با دست را می‌بیند، کسی که یادداشت‌ها را می‌خواند، می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند. نه به خاطر پول. نه به خاطر لباس‌شویی. بلکه فقط به این دلیل که یک نفر دید دیگری در حال سختی کشیدن است و به او گفت: «من تو را می‌بینم. تو مهم هستی. ادامه بده.» این فقط مهمان‌نوازی نیست. این انسانیت است. و هیچ هزینه‌ای ندارد؛ جز کمی توجه، کمی اهمیت دادن و اینکه متوجه شوی مسافر کاری اتاق ۴۱۲ فقط یک مهمان نیست. او مایکل است. و دارد تلاش می‌کند. گاهی تنها چیزی که یک نفر نیاز دارد این است که بشنود: «می‌بینم که داری تلاش می‌کنی. متوجهت هستم. ادامه بده.» اگر کسی را می‌شناسید که این روزها دارد سخت تلاش می‌کند، این داستان را برایش بفرستید و به او بگویید: می‌دانم چقدر داری تلاش می‌کنی. شاید خودت نبینی، اما من می‌بینم. ادامه بده... تو از چیزی که فکر می‌کنی قوی‌تری.

ایجاد شده: 31/مرداد/1405       آخرین ویرایش: 31/مرداد/1405     مقالات و یادداشت ها
دیزنی روی موج سفرهای دریایی؛ ۱۲ میلیارد دلار برای توسعه ناوگان کروز

دیزنی روی موج سفرهای دریایی؛ ۱۲ میلیارد دلار برای توسعه ناوگان کروز

به گزارش تور نیوز؛ شرکت دیزنی با برنامه‌ریزی سرمایه‌گذاری ۱۲ میلیارد دلاری، به‌دنبال توسعه ناوگان کروز خود و جذب بیشتر مسافران است. به گزارش ایتنا/تور نیوز؛ شرکت دیزنی اخیراً با معرفی شاخص جدید «مهمانان جهانی»، بر تمرکز خود در توسعه کسب‌وکار سفرهای دریایی تأکید کرد. این شاخص شامل مجموع بازدیدکنندگان پارک‌های تفریحی و مسافران کشتی‌های کروز است. در جدیدترین گزارش مالی، دیزنی از رشد ۴ درصدی در این شاخص خبر داد. دیزنی در برنامه سرمایه‌گذاری ۶۰ میلیارد دلاری خود در بخش «تجربه‌های گردشگری» در دهه آینده، ۲۰ درصد از این بودجه را به توسعه ناوگان کروز اختصاص داده است. این شرکت قصد دارد تعداد کشتی‌های خود را از ۸ فروند فعلی به ۱۳ فروند تا سال ۲۰۳۱ افزایش دهد. راه‌اندازی کشتی «Disney Adventure» در سنگاپور به‌عنوان نخستین کشتی مستقر در آسیا، بخشی از استراتژی دیزنی برای گسترش حضور در بازارهای جدید گردشگری است. کارشناسان صنعت گردشگری بر این باورند که سرمایه‌گذاری دیزنی در بخش کروز، اهمیت روزافزون گردشگری دریایی در بازار جهانی سفر را نشان می‌دهد.

ایجاد شده: 29/مرداد/1405       آخرین ویرایش: 29/مرداد/1405     اخبار داخلی
فرودگاه ۳۰ میلیارد دلاری عربستان در مسیر ساخت

فرودگاه ۳۰ میلیارد دلاری عربستان در مسیر ساخت

به گزارش فلای نیوز؛ عربستان سعودی با سرمایه‌گذاری ۳۰ میلیارد دلاری، در حال ساخت فرودگاه بین‌المللی ملک سلمان در ریاض است که ظرفیت جابه‌جایی بالایی خواهد داشت. به گزارش ایتنا/فلای نیوز؛ عربستان سعودی به‌طور جدی پروژه ساخت فرودگاه بین‌المللی ملک سلمان را دنبال می‌کند. این فرودگاه با سرمایه‌گذاری حدود ۳۰ میلیارد دلار در ریاض در حال ساخت است. مساحت این فرودگاه نزدیک به ۵۷ کیلومتر مربع خواهد بود و به یکی از بزرگ‌ترین قطب‌های حمل‌ونقل هوایی جهان تبدیل می‌شود. این فرودگاه دارای ۶ باند پروازی و سامانه‌های لجستیکی هوشمند مبتنی بر هوش مصنوعی است. همچنین امکانات تفریحی و تجاری و هتل‌های لوکس نیز در این پروژه طراحی شده است. ظرفیت جابه‌جایی فرودگاه ملک سلمان تا سال ۲۰۳۰ به ۱۲۰ میلیون و تا سال ۲۰۵۰ به ۱۸۵ میلیون مسافر در سال خواهد رسید. طراحی این پروژه بر عهده شرکت Foster + Partners است. هدف از اجرای این پروژه، تبدیل فرودگاه ملک سلمان به یک مرکز حمل‌ونقل و قطب اقتصادی و گردشگری در منطقه است.

ایجاد شده: 25/مرداد/1405       آخرین ویرایش: 25/مرداد/1405     اخبار داخلی
گردشگری و امنیت ملی؛ وقتی سفرهٔ مردم خطِ مقدم امنیت می‌شود

گردشگری و امنیت ملی؛ وقتی سفرهٔ مردم خطِ مقدم امنیت می‌شود

✍🏻 مهرداد مرکزی | فعال گردشگری همه قدرتِ گردشگری را با «تعداد توریست‌ها» یا «میلیاردها دلار درآمد» می‌سنجند؛ اما تجربهٔ ترکیه و تونس نشان می‌دهد امنیتِ یک کشور، نه با حجمِ پول، بلکه با «نحوهٔ توزیع آن» گره خورده است. امنیتِ نرم چیست؟ وقتی از امنیت در گردشگری می‌گوییم، منظورمان لزوماً گشت‌های انتظامی یا حفاظت نظامی نیست. منظور ما «امنیت نرم» است: تاب‌آوری اجتماعی، اعتمادِ مردم به آینده و احساسِ سهم داشتن در ثباتِ کشور. مدل ترکیه؛ شبکهٔ منافع مشترک در ترکیه، گردشگری در هزاران کسب‌وکار کوچک و خانوادگی پخش شده است. از هتل‌دار و رستوران‌دار تا راننده و فروشنده، همه از ثباتِ کشور نان می‌خورند. اینجا امنیت فقط وظیفه دولت نیست؛ یک «منفعت اقتصادی مشترک» برای مردم است. در کودتای ۲۰۱۶، مقاومت مردم در برابر تانک‌ها پیام بزرگی داشت. اگرچه این رفتار مستقیماً ناشی از گردشگری نبود، اما این فرضیه را تقویت می‌کند: «جامعه‌ای که خود را ذی‌نفعِ ثبات می‌داند، در بحران تاب‌آوری بیشتری دارد.» مدل تونس؛ شکاف، نه مشارکت پیش از ۲۰۱۱، گردشگریِ تونس صنعتی بزرگ اما «متمرکز» بود. منافع بیشتر در مناطق ساحلی و نزد گروهی خاص انباشته شد. این شکاف عمیق میان «ساحل برخوردار» و «داخلِ محروم»، امنیت اجتماعی را در برابر تکانه‌ها ضعیف کرد. انقلاب تونس نتیجهٔ یک عامل واحد نبود، اما این نابرابری منطقه‌ای قطعاً در شکل‌گیری نارضایتی‌ها نقش داشت. حرف آخر توزیعِ عادلانهٔ سود، خودِ امنیت است. اگر جامعه احساس کند ثباتِ یک مقصد مستقیماً به سفرهٔ خودش گره خورده، برای حفظ آن کوتاهی نمی‌کند. جای اندیشیدن است؛ گردشگری در ایران چقدر توانسته منافعش را میان مردم محلی توزیع کند و زندگی آن‌ها را به آینده و ثبات مقصد گره بزند؟

ایجاد شده: 25/مرداد/1405       آخرین ویرایش: 25/مرداد/1405     مقالات و یادداشت ها
آیا هتل‌های ایران برای پذیرش مهمانان نسل Z آماده‌اند؟

آیا هتل‌های ایران برای پذیرش مهمانان نسل Z آماده‌اند؟

✍️ دلارام آریایی پناه| خبرنگار و دبیر بخش خبرها و رویدادهای علمی، آموزشی و تخصصی هتلداری و گردشگری ایتنا نسل Z دیگر «مهمان آینده» صنعت هتلداری نیست؛ این نسل همین امروز نیز در حال تغییر قواعد بازی است.  نسلی که متولد اواخر دهه ۹۰ میلادی و سال‌های ابتدایی هزاره جدید است، برخلاف نسل‌های پیشین، هتل را صرفاً مکانی برای خواب و استراحت نمی‌داند. برای این نسل، هتل بخشی از تجربه سفر است؛ تجربه‌ای که باید متفاوت، قابل اشتراک‌گذاری و به‌یادماندنی باشد. در بسیاری از کشورهای جهان، برندهای بزرگ هتلداری به این تغییر پاسخ داده‌اند. لابی‌های سنتی جای خود را به فضاهای اجتماعی داده‌اند، رستوران‌ها به پاتوق شهروندان تبدیل شده‌اند و طراحی داخلی هتل‌ها به اندازه تعداد ستاره‌هایشان اهمیت پیدا کرده است. اما سؤال اینجاست؛ هتل‌های ایران تا چه اندازه برای این تغییر آماده‌اند؟ واقعیت این است که بخش عمده‌ای از هتل‌های کشور هنوز بر همان الگوی سنتی رقابت می‌کنند؛ اتاق بزرگ‌تر، صبحانه متنوع‌تر و تخفیف بیشتر. در حالی که مهمان نسل Z، قبل از رزرو اتاق، صفحه اینستاگرام هتل را بررسی می‌کند، نظرات کاربران را می‌خواند و به این فکر می‌کند که آیا این هتل ارزش ثبت شدن در خاطرات و شبکه‌های اجتماعی‌اش را دارد یا خیر. این نسل به دنبال «داستان» است، نه فقط «اقامت». دوست دارد در هتلی اقامت کند که هویت داشته باشد؛ از معماری و طراحی گرفته تا موسیقی، غذا، هنر و حتی نحوه برخورد کارکنان. برای او اینترنت پرسرعت، خدمات دیجیتال، امکان ورود بدون مراجعه به پذیرش، فضاهای کار اشتراکی و کافه‌ای پویا، دیگر یک مزیت نیست؛ بلکه یک انتظار بدیهی است. در ایران، بسیاری از هتل‌ها هنوز سرمایه‌گذاری خود را بر توسعه فیزیکی متمرکز کرده‌اند، در حالی که سرمایه‌گذاری اصلی باید بر طراحی تجربه مهمان باشد. تجربه‌ای که از لحظه جست‌وجوی آنلاین آغاز می‌شود و تا مدت‌ها پس از پایان سفر ادامه پیدا می‌کند. مهمانی که با رضایت هتل را ترک می‌کند، امروز تنها یک مشتری نیست؛ او یک رسانه است که تجربه خود را برای صدها یا هزاران نفر روایت می‌کند. از سوی دیگر، نسل Z به اصالت نیز اهمیت می‌دهد. او ترجیح می‌دهد در هتلی اقامت کند که فرهنگ و هویت مقصد را بازتاب دهد، نه ساختمانی که در هر شهر دیگری نیز می‌توان نمونه مشابه آن را پیدا کرد. این موضوع برای ایران، با تنوع فرهنگی، معماری بومی و میراث غنی، یک فرصت بزرگ محسوب می‌شود؛ فرصتی که هنوز به‌طور کامل از آن استفاده نشده است. شاید مهم‌ترین چالش هتل‌های ایران، تغییر نگاه مدیران باشد. رقابت آینده، بر سر تعداد اتاق‌ها یا لوکس‌ترین لابی نخواهد بود؛ بلکه بر سر خلق تجربه‌هایی است که مهمان را به بازگشت و توصیه هتل به دیگران ترغیب کند. نسل Z دیر یا زود، سهم عمده بازار گردشگری را در اختیار خواهد گرفت و اکنون مسئله، رخ دادن یا ندادن این تحول نیست؛ مسئله این است که هتل‌های ایران چه زمانی خود را برای همراهی با این نسل بازطراحی خواهند کرد؟

ایجاد شده: 18/مرداد/1405       آخرین ویرایش: 18/مرداد/1405     مقالات و یادداشت ها
کوکاکولا ارزشمندترین برند نوشیدنی جهان شد

کوکاکولا ارزشمندترین برند نوشیدنی جهان شد

به گزارش هورکا نیوز ؛ بر اساس تازه‌ترین آمار منتشرشده از سوی CompaniesMarketCap، شرکت کوکاکولا با ارزش بازار ۳۴۹ میلیارد دلار همچنان عنوان ارزشمندترین برند صنعت نوشیدنی جهان را در اختیار دارد و جایگاه نخست این فهرست را حفظ کرده است. در رتبه دوم، برند چینی گوئیژو ماوتای، تولیدکننده نوشیدنی سنتی این کشور، با ارزش بازار ۲۱۹ میلیارد دلار قرار گرفته است؛ جایگاهی که این برند را بالاتر از غول‌هایی مانند پپسی‌کو و استارباکس قرار می‌دهد. پپسی‌کو نیز با ارزش بازار ۱۸۵ میلیارد دلار در رتبه سوم ارزشمندترین شرکت‌های صنعت نوشیدنی جهان قرار دارد. در ادامه این فهرست، استارباکس، بزرگ‌ترین زنجیره قهوه جهان، با ارزش بازار ۱۱۶ میلیارد دلار در جایگاه پنجم ایستاده است. این رتبه‌بندی نشان می‌دهد که علاوه بر برندهای شناخته‌شده آمریکایی، شرکت‌های آسیایی نیز سهم قابل‌توجهی از ارزش بازار صنعت جهانی نوشیدنی را به خود اختصاص داده‌اند.

ایجاد شده: 3/مرداد/1405       آخرین ویرایش: 3/مرداد/1405     اخبار خارجی
 جام جهانی ۲۰۲۶؛ آیا بزرگ‌ترین رویداد فوتبالی جهان توانست گردشگری آمریکای شمالی را متحول کند؟

جام جهانی ۲۰۲۶؛ آیا بزرگ‌ترین رویداد فوتبالی جهان توانست گردشگری آمریکای شمالی را متحول کند؟

جام جهانی فوتبال همواره یکی از بزرگ‌ترین موتورهای محرک صنعت گردشگری جهان بوده است؛ رویدادی که علاوه بر میلیون‌ها هوادار، میلیاردها دلار سرمایه را به سمت هتل‌ها، خطوط هوایی، رستوران‌ها، مراکز خرید و کسب‌وکارهای محلی هدایت می‌کند. اما جام جهانی ۲۰۲۶ که برای نخستین بار به میزبانی مشترک آمریکا، کانادا و مکزیک برگزار شد، تجربه‌ای متفاوت از دوره‌های گذشته رقم زد؛ تجربه‌ای که نشان می‌دهد افزایش تعداد گردشگران الزاماً به معنای اشغال کامل هتل‌ها یا سودآوری یکسان برای همه شهرها نیست. قطر؛ الگویی که همه انتظار تکرار آن را داشتند در جام جهانی ۲۰۲۲ قطر، دولت این کشور ظرفیت اقامت را از حدود ۲۹ هزار اتاق به بیش از ۱۳۰ هزار واحد اقامتی افزایش داد. نتیجه این سرمایه‌گذاری قابل توجه بود: تعداد اتاق‌های رزروشده نسبت به قبل از مسابقات ۲۷۶ درصد افزایش یافت. قیمت هتل‌ها بیش از ۱۱۵ درصد رشد کرد. درآمد صنعت هتل‌داری از حدود ۱۶۱ میلیون دلار به بیش از ۵۱۰ میلیون دلار در ماه مسابقات رسید. میانگین اشغال هتل‌ها حدود ۵۹ درصد ثبت شد؛ رقمی که در نگاه اول پایین به نظر می‌رسد، اما به دلیل افزایش چند برابری ظرفیت اقامت، همچنان درآمدی بی‌سابقه برای صنعت گردشگری قطر ایجاد کرد. (Allianz Trade Corporate⁠) همین تجربه باعث شد بسیاری از تحلیلگران انتظار داشته باشند جام جهانی ۲۰۲۶ نیز رکوردهای مشابهی را ثبت کند. جام جهانی ۲۰۲۶؛ بزرگ‌ترین جام تاریخ نسخه ۲۰۲۶ بزرگ‌ترین جام جهانی تاریخ است: ۴۸ تیم ۱۰۴ مسابقه ۱۶ شهر میزبان سه کشور میزبان شامل آمریکا، کانادا و مکزیک فدراسیون جهانی فوتبال (FIFA) پیش‌بینی کرده بود این مسابقات ده‌ها میلیارد دلار اثر اقتصادی برای منطقه ایجاد کند و تنها منطقه نیویورک–نیوجرسی بیش از ۱.۲ میلیون گردشگر و حدود ۳.۳ میلیارد دلار منفعت اقتصادی از میزبانی مسابقات و فینال به دست آورد. (ABC News⁠) رشد گردشگری در سه کشور میزبان براساس برآورد شورای جهانی سفر و گردشگری (WTTC)، جام جهانی باعث رشد قابل توجه اقتصاد گردشگری در آمریکای شمالی شد. پیش‌بینی‌ها نشان می‌دهد: کانادا: رشد ۶.۴ درصدی اقتصاد گردشگری مکزیک: رشد ۲.۴ درصدی آمریکا: رشد ۲.۱ درصدی این ارقام نشان می‌دهد کانادا بیشترین منفعت نسبی را از منظر رشد گردشگری تجربه کرده است، هرچند سهم اصلی هزینه‌کرد گردشگران به دلیل تعداد بیشتر مسابقات، در آمریکا ثبت شده است. (euronews⁠) هتل‌ها؛ درآمد بیشتر، اما نه همیشه با اتاق‌های پر یکی از مهم‌ترین یافته‌های گزارش‌های صنعت هتلداری این است که جام جهانی ۲۰۲۶ بیش از آنکه باعث افزایش اشغال هتل‌ها شود، موجب افزایش قیمت اتاق‌ها شد. طبق داده‌های Lighthouse: قیمت هتل‌های شهرهای میزبان آمریکا نسبت به سال قبل به طور متوسط ۵۵ درصد افزایش یافت. در کانادا نرخ هتل‌ها تقریباً دو برابر شد. در مکزیک قیمت اتاق‌ها تا ۱۱۴ درصد رشد کرد. (mylighthouse.com⁠) اما در عمل، بسیاری از هتلداران به اشغال کامل نرسیدند. برخی شهرهای میزبان آمریکا که قیمت اتاق‌ها را تا ۵۰۰ درصد افزایش داده بودند، در هفته‌های ابتدایی مسابقات ناچار شدند نرخ‌ها را کاهش دهند، زیرا بخشی از هواداران از سفر منصرف شدند یا اقامتگاه‌های کوتاه‌مدت مانند Airbnb را انتخاب کردند. حتی در برخی شهرها پیش‌بینی درآمد هتل‌ها تا ۵۰ درصد کاهش یافت. (TravelPulse⁠) افزایش سفرهای بین‌المللی آمارهای شرکت‌های تحلیل سفر نشان می‌دهد: رزرو پروازها به آمریکا، کانادا و مکزیک در دوره جام جهانی حدود ۱۵ درصد نسبت به سال قبل افزایش یافت. هزینه‌کرد گردشگران غیرمحلی در شهرهای میزبان ۱۶.۷ درصد رشد کرد. مجموع خریدهای ثبت‌شده با کارت‌های بانکی در شهرهای میزبان ۶.۳ درصد افزایش یافت. (LinkedIn⁠) این افزایش عمدتاً در بخش‌های هتل، رستوران، حمل‌ونقل و سرگرمی ثبت شده است. چرا همه شهرها برنده نبودند؟ برخلاف قطر که تقریباً تمام گردشگران وارد یک کشور کوچک شدند، در جام جهانی ۲۰۲۶ شرایط متفاوت بود. مهم‌ترین دلایل عبارت بودند از: وسعت جغرافیایی سه کشور میزبان پراکندگی ۱۶ شهر میزبان قیمت بسیار بالای بلیت مسابقات افزایش شدید نرخ هتل‌ها استفاده گسترده از اقامتگاه‌های اجاره‌ای سفرهای کوتاه‌مدت هواداران بین شهرها به همین دلیل، برخی شهرها مانند نیویورک، میامی، لس‌آنجلس و سیاتل از رونق قابل توجه گردشگری بهره بردند، اما در برخی دیگر میزان اشغال هتل‌ها کمتر از انتظار بود. (The Guardian⁠) وضعیت مکزیک؛ شور هواداران، اما رشد اقتصادی کمتر از انتظار مکزیک با وجود میزبانی ۱۳ مسابقه و حضور گسترده هواداران، نتوانست به همه اهداف اقتصادی خود دست یابد. بر اساس گزارش رویترز: اثر اقتصادی جام جهانی حدود ۲ میلیارد دلار برآورد شد. ایجاد حدود ۱۰۰ هزار شغل موقت ثبت شد که حدود ۱۰ درصد کمتر از پیش‌بینی اولیه بود. برخی هتل‌ها و رستوران‌ها در شهرهای میزبان با اشغال کمتر از انتظار روبه‌رو شدند. اقتصاددانان تأکید کردند اثر مثبت جام جهانی بیشتر کوتاه‌مدت بوده است. (Reuters⁠) جمع‌بندی تجربه جام جهانی ۲۰۲۶ نشان می‌دهد بزرگ‌ترین رویداد فوتبالی جهان همچنان یکی از مهم‌ترین محرک‌های گردشگری بین‌المللی است، اما موفقیت اقتصادی آن دیگر صرفاً با «پر شدن هتل‌ها» سنجیده نمی‌شود. در آمریکای شمالی، رشد سفرهای خارجی، افزایش قیمت هتل‌ها، رونق رستوران‌ها و افزایش هزینه‌کرد گردشگران، میلیاردها دلار درآمد جدید ایجاد کرد. با این حال، افزایش شدید قیمت‌ها، پراکندگی جغرافیایی مسابقات و تغییر رفتار مسافران باعث شد برخلاف تجربه قطر، همه شهرهای میزبان از رونق یکسانی برخوردار نباشند. به بیان دیگر، جام جهانی ۲۰۲۶ نشان داد که در اقتصاد گردشگری امروز، مدیریت تقاضا، قیمت‌گذاری و زیرساخت‌های سفر به اندازه خود مسابقات اهمیت دارند. ✍🏻به قلم مهدی حسینی

ایجاد شده: 29/تیر/1405       آخرین ویرایش: 29/تیر/1405     مقالات و یادداشت ها
رکوردشکنی گردشگری سلامت ترکیه در سال ۲۰۲۶

رکوردشکنی گردشگری سلامت ترکیه در سال ۲۰۲۶

به گزارش تور نیوز و بر اساس گزارش رئیس کمیته خدمات درمانی انجمن صادرکنندگان خدمات ترکیه (HİB)، صنعت گردشگری سلامت این کشور در سه‌ماهه نخست سال ۲۰۲۶ با ثبت رکوردهای جدید، جایگاه خود را به‌عنوان یکی از مقاصد اصلی درمان و خدمات پزشکی بیش از پیش تثبیت کرده است. در این مدت، ترکیه میزبان ۳۰۲ هزار و ۴۸۷ بیمار بین‌المللی بوده و از محل ارائه خدمات درمانی به این بیماران، ۷۶۱.۵ میلیون دلار درآمد کسب کرده است. آمارهای رسمی نشان می‌دهد درآمد سرانه حاصل از هر بیمار در حوزه گردشگری سلامت با رشد ۳۹ درصدی نسبت به مدت مشابه سال گذشته، به حدود ۲ هزار و ۵۰۰ دلار رسیده است. این رقم در درمان‌های تخصصی از جمله سرطان‌شناسی، جراحی قلب و عروق و پیوند اعضا، تا ۵۰ هزار دلار نیز افزایش می‌یابد. در حال حاضر، جراحی‌های زیبایی و پلاستیک، کاشت مو، خدمات دندان‌پزشکی و چشم‌پزشکی بیشترین سهم را در جذب بیماران خارجی به ترکیه دارند.

ایجاد شده: 27/تیر/1405       آخرین ویرایش: 27/تیر/1405     اخبار خارجی
 استراتژی پنهان Airbnb در برنامه ورود Ennismore به بورس آمریکا

استراتژی پنهان Airbnb در برنامه ورود Ennismore به بورس آمریکا

به گزارش هتل نیوز ؛ شرکت هتلداری Accor در حال آماده‌سازی برند Ennismore برای ورود به بازار بورس آمریکا است؛ اقدامی که می‌تواند یکی از مهم‌ترین رویدادهای صنعت هتلداری و گردشگری در سال جاری باشد. بر اساس گزارش بلومبرگ، Accor برای انجام این فرآیند از بانک سرمایه‌گذاری Goldman Sachs کمک گرفته و بانک‌های BNP Paribas و JPMorgan نیز در این پروژه مشارکت دارند. پیش‌بینی می‌شود سهام Ennismore در صورت نهایی شدن برنامه‌ها، تا پایان سال جاری در بورس نیویورک عرضه شود. ارزش این شرکت در حال حاضر حدود ۳.۷ میلیارد دلار برآورد شده است. این رقم کمتر از برآوردهای قبلی تحلیلگران است که سال گذشته ارزش Ennismore را بین ۳.۴ تا ۵.۸ میلیارد دلار تخمین زده بودند. اما دلیل این ارزش‌گذاری پایین‌تر چیست؟ کارشناسان معتقدند بازار، Ennismore را بیشتر به عنوان یک مجموعه متشکل از حدود ۲۰۰ هتل و رستوران می‌بیند، نه یک پلتفرم فناوری با توانایی جذب مستقیم مشتریان؛ مدلی که شباهت زیادی به کسب‌وکار Airbnb دارد.

ایجاد شده: 26/تیر/1405       آخرین ویرایش: 26/تیر/1405     اخبار خارجی
بلیت پرواز مادام‌العمر؛ میلیون‌ها دلار هزینه برای آمریکن‌ایرلاینز

بلیت پرواز مادام‌العمر؛ میلیون‌ها دلار هزینه برای آمریکن‌ایرلاینز

فروش بلیت نامحدود پرواز در دهه ۱۹۸۰، به یکی از پرهزینه‌ترین تصمیم‌های تاریخ صنعت هوانوردی برای شرکت آمریکن‌ایرلاینز تبدیل شد. در سال ۱۹۸۷، شرکت هواپیمایی آمریکن‌ایرلاینز برای جبران بحران نقدینگی، بلیت پرواز نامحدود مادام‌العمر در کلاس درجه یک را به تعدادی از مشتریان ثروتمند خود عرضه کرد. یکی از خریداران این بلیت، «استیو راث‌استاین» بود که پس از پرداخت مبلغی قابل‌توجه، بیش از ۲۱ سال بدون محدودیت از پروازهای این شرکت استفاده کرد و حتی با استفاده از امتیاز بلیت همراه، دوستان و اعضای خانواده خود را نیز به‌صورت رایگان جابه‌جا می‌کرد. هزینه‌های مربوط به پروازها، خدمات ویژه، پذیرایی و مالیات این مسافر در طول سال‌ها میلیون‌ها دلار برای آمریکن‌ایرلاینز هزینه به همراه داشت و این برنامه را به یکی از زیان‌بارترین تصمیم‌های تجاری صنعت هوانوردی تبدیل کرد. سرانجام این شرکت پس از ۲۱ سال، با طرح دعوی حقوقی، قرارداد بلیت مادام‌العمر را لغو کرد.

ایجاد شده: 14/تیر/1405       آخرین ویرایش: 14/تیر/1405     اخبار خارجی
تحولات مهم گردشگری آسیا-اقیانوسیه ۲۳ ـ ۳۰ ژوئن

تحولات مهم گردشگری آسیا-اقیانوسیه ۲۳ ـ ۳۰ ژوئن

به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز؛ در هفته گذشته، صنعت گردشگری و سفر در منطقه آسیا-اقیانوسیه و برخی دیگر از کشورها شاهد مجموعه‌ای از تحولات مهم در حوزه تسهیل صدور ویزا، سیاست‌های جذب گردشگر و عملکرد بخش گردشگری بود. بر این اساس، عربستان سعودی ویزای جدیدی را برای شهروندان بریتانیا معرفی کرده که امکان اقامت تا ۱۸۰ روز را فراهم می‌کند. همچنین امارات متحده عربی دامنه اجرای طرح ویزای فرودگاهی خود را به شش کشور دیگر گسترش داده است. در ژاپن نیز از اول ژوئیه، هزینه صدور ویزا برای اتباع خارجی تا پنج برابر افزایش یافته است، هرچند مسافران فیلیپینی از این افزایش هزینه معاف هستند. هند همزمان هزینه صدور ویزاهای گردشگری و درمانی برای شهروندان فیجی را حذف کرده و پس از نزدیک به دو سال، صدور ویزای گردشگری برای شهروندان بنگلادش را از سر گرفته است. هتل‌های کانادا بالاترین رشد نرخ اقامت را از سال ۲۰۲۴ تاکنون به ثبت رسانده‌اند. تایوان نیز اعلام کرده است به گردشگرانی که مجدداً به این مقصد سفر کنند، مشوقی معادل ۲۵۰ دلار آمریکا پرداخت خواهد کرد. کره‌جنوبی نیز از عبور شمار گردشگران خارجی ورودی از مرز ۱۰ میلیون نفر خبر داده است. استرالیا نیز از ثبت رکورد جدید در میزان هزینه‌کرد گردشگران خبر داده است؛ موضوعی که از تداوم روند رو به رشد صنعت گردشگری در این منطقه حکایت دارد.

ایجاد شده: 13/تیر/1405       آخرین ویرایش: 13/تیر/1405     اخبار خارجی
جایگاه تبلیغات 1 جایگاه تبلیغات 1


کمی منتظر بمانید...