به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز؛ گروه هتلهای رادیسون با همکاری اَکسِنچر، اپلیکیشن هوشمند جستوجوی هتل را در چتجیپیتی راهاندازی کرده است تا تجربه سفر را متحول کند. به گزارش ایتنا/هتل نیوز؛ گروه هتلهای رادیسون با همکاری شرکت اَکسِنچر، یک اپلیکیشن هوشمند جستوجوی هتل را ارائه کرده است. این اپلیکیشن مبتنی بر هوش مصنوعی در بستر چتجیپیتی و تحت عنوان @RadissonHotels قابل دسترسی است. مسافران با استفاده از این ابزار میتوانند بین بیش از هزار هتل رادیسون در ۱۰۰ کشور جستوجو کنند. کاربران میتوانند نیازهای خود را از طریق گفتوگوی طبیعی بیان کنند. برای مثال، آنها میتوانند به دنبال هتلهایی مناسب خانواده در آمستردام یا هتلهایی با امکانات خاص در پاریس بگردند. این سامانه علاوه بر اطلاعات هتلها، نرخهای لحظهای و نقشههای تعاملی را نیز در اختیار کاربران قرار میدهد. مدیر ارشد بازرگانی گروه رادیسون، به نقش هوش مصنوعی در تغییر نحوه جستوجو و رزرو اقامتگاهها اشاره کرد. او بیان کرد که این همکاری با اَکسِنچر با هدف بهبود تجربه کشف و انتخاب هتل برای نسل جدید مسافران انجام شده است.
ایجاد شده: 7/شهریور/1405 آخرین ویرایش: 7/شهریور/1405 اخبار خارجی
به گزارش هتل نیوز؛ بانک مرکزی ایران به زودی از سامانه جدیدی به نام سحام رونمایی خواهد کرد که به مدیریت یکپارچه حسابهای بانکی کمک میکند. به گزارش ایتنا/هتل نیوز؛ مراسم رونمایی از سامانه مدیریت حسابهای سپرده اشخاص (سحام) فردا در محل بانک مرکزی برگزار میشود. در این مراسم، رئیس کل و اعضای هیات عامل بانک مرکزی حضور خواهند داشت. سامانه سحام به منظور اجرای ماده ۵ ضوابط اجرایی افتتاح و نگهداری حسابهای سپرده ریالی طراحی شده است. این سامانه با همکاری حوزههای تنظیمگری و نظارت و نظام پرداخت و فناوریهای نوین ایجاد شده است. این سامانه به کاربران امکان میدهد تمامی حسابهای سپرده خود را مشاهده و مدیریت کنند. کاربران پس از احراز هویت الکترونیکی از طریق پنجره ملی خدمات هوشمند به این سامانه دسترسی خواهند داشت. به زودی این سامانه برای عموم در دسترس قرار خواهد گرفت.
ایجاد شده: 4/شهریور/1405 آخرین ویرایش: 5/شهریور/1405 اخبار داخلی
✍🏻 حاج سید جوادی | پست دکترای هوش مصنوعی از مالزی صنعت هتلداری و گردشگری ایران در افق ۱۴۰۵ با پارادوکسی سخت مواجه است: تقابل ظرفیتهای بینظیر تاریخی و فرهنگی با بحرانهای ساختاری حاصل از ناامنی ژئوپلیتیکی، تحریمهای دیجیتال-بانکی و تورم فرسایشی . در این پژوهش ،با هدف تبیین شکاف موجود میان ظرفیتهای بالقوه و عملکرد بالفعل صنعت هتلداری ایران ،تلاش می شود با اتخاذ رویکردی تحلیلی-تطبیقی، چالشهای سهگانهٔ فوق را بررسی و سازوکار اثرگذاری آنها بر کاهش ضریب اشغال و شکلگیری تلهٔ اهرم مالی در بنگاههای اقامتی را تبیین شود. در پاسخ به این چالشها، گذار از مدیریت سنتی رایج به مدیریت هوشمند دادهمحور، ضرورتی راهبردی بهشمار میآید. ازاینرو، پس از بررسی مبانی نظری و کاربردهای مهم هوش مصنوعی در هتلداری، نقشهراه جبرانی ۱۲ماهه و چهارفازی برای پیادهسازی هوش مصنوعی در هتلهای ایران ارائه میشود. نتایج نشان میدهد استقرار نظاممند فناوریهای دادهمحور، مشروط به اصلاح زیرساختهای پایه و بهبود دیپلماسی اقتصادی، میتواند به کاهش مطلوب هزینههای عملیاتی، بهینهسازی قیمتگذاری و ارتقای تابآوری سازمانی در برابر شوکهای تحمیلی محیطی بینجامد. واژگان کلیدی: صنعت مهمان نوازی، هوش مصنوعی، تورم فرسایشی، تحریم اقتصادی، مدیریت درآمد، تابآوری ، نقشهراه دیجیتال.،داده محور، اهرم مالی ۱. تابآوری در صنعت هتلداری: تعاریف، مفاهیم و چارچوب نظری ۱-۱. تعریف تابآوری سازمانی در هتلداری تابآوری سازمانی[1] در صنعت هتلداری به معنای توانایی یک کسبوکار برای پیشبینی، مهار، سازگاری و بازتوانی سریع در برابر تکانههای محیطی، بحرانهای اقتصادی و دگرگونیهای ناگهانی بازار است. هتلهای تابآور در شرایط بحرانی میتوانند با تکیه بر ابزارهای نوین، ساختار هزینههای خود را سامان دهند و با ایجاد جریانهای درآمدی هوشمند، از فروپاشی مالی جلوگیری کنند. ۱-۲. ابعاد تابآوری در صنعت اقامتی ادبیات پژوهشی معاصر، تابآوری در صنعت هتلداری را در چهار بُعد کلیدی تعریف میکند: تابآوری پیشبینانه [2]: توانایی شناسایی زودهنگام شوکها از طریق پایش دادهها و شاخصهای هشداردهنده، مانند نوسانات نرخ ارز، رزروهای لغوشده و روندهای جستوجوی مقاصد. تابآوری سازگارانه[3]: ظرفیت تعدیل سریع راهبردهای قیمتگذاری، بازاریابی و عملیاتی در واکنش به تغییرات ناگهانی تقاضا یا هزینهها. تابآوری جذبی [4]: توانایی تحمل شوک و کاهش آسیب از طریق ذخایر مالی، تنوعبخشی به کانالهای درآمدی و انعطافپذیری نیروی انسانی. تابآوری بازتوانیگر [5]: قابلیت بازگشت سریع به وضعیتی پایدار پس از بحران و حتی ارتقای سطح عملکرد در مقایسه با دوران پیش از بحران. در صنعت هتلداری، تفاوت اصلی میان تابآوری پیشبینانه و تابآوری سازگارانه در زمان اقدام و ماهیت واکنش به بحرانها نهفته است، در واقع ، تابآوری پیشبینانه ماهیتی آیندهنگر و شناساییمحور دارد، درحالیکه تابآوری سازگارانه ماهیتی واکنشی و اصلاحمحور برای بقا در شرایط متغیر دارد. برای دستیابی به این توانمندیها، استفاده از الگوریتمهای پیشبینی و مدیریت دادهمحور[6] بهعنوان هستهٔ اصلی تابآوری سازمانی در زیستبومهای پیچیده ضرورت دارد . بدون داشبوردهای یکپارچه، الگوریتمهای متعالی پیشبینی و دستیارهای هوشمند خودکارسازی تصمیمگیری، مدیریت هتلها نمیتوانند در برابر شوکهای همزمان و چندبعدی دارای عملکرد کارایی داشته باشند. ۲. ثروت حبسشده و پارادوکس گردشگری ایران صنعت گردشگری و هتلداری در دهههای اخیر بهعنوان یکی از پیشرانهای اصلی توسعهٔ اقتصادی در جهان شناخته شده است. بااینحال، این صنعت بهدلیل ماهیت خدماتی و وابستگی شدید به زنجیرهٔ تأمین جهانی، در برابر بحرانهای ژئوپلیتیکی و تحولات فناورانه بهشدت آسیبپذیر است. در این میان، گذار پارادایمی بهسوی هوشمندی کسبوکار، کلاندادهها [7] و هوش مصنوعی ، مرزهای رقابتپذیری را دراین صنعت جابهجا کرده است. اقتصاد ایران در افق ۱۴۰۵ نیاز حیاتی به تنوعبخشی به درآمدهای ارزی و کاهش وابستگی به درآمدهای نفتی دارد. برخورداری از ظرفیتهای غنی تاریخی و جغرافیایی، ۲۶ اثر ثبتشده در فهرست میراث جهانی یونسکو و جایگاه دهم جهان، ظرفیتی بالقوه برای تبدیل ایران به قطب گردشگری منطقه فراهم کرده است. بااینحال، شواهد میدانی و دادههای عملکردی صنعت هتلداری کشور تصویری متناقض ارائه میکنند. تعطیلی واحدهای اقامتی و کاهش ضریب اشغال، از وجود موانع ساختاری حکایت دارد که این ظرفیتها را به «ثروتی حبسشده»[8] تقلیل داده است. ۳. مثلث بحران و «اثر قیچی» بر صنعت هتلداری کالبدشکافی وضعیت صنعت هتلداری در سال ۱۴۰۵ نشاندهندهٔ عملکرد یک مثلث بحران است که سه ضلع آن پس از همهگیری کرونا، صنعت مهمان نوازی را فراگرفته است . همهگیری کرونا (۱۳۹۸-۱۴۰۰) شوک بزرگی به صنعت وارد کرد؛ ضریب اشغال هتلها عملاً به صفررسید و پیامدهای زیر بهوجود آمد: خسارت ۴۰۰۰ میلیارد تومانی به هتلها و دفاتر خدمات مسافرتی تا پایان سال ۱۳۹۸؛ تعدیل گستردهٔ نیروها و بیکاری ۱۳۰۰۰ راهنمای تور؛ بستهشدن کامل مرزها بهروی گردشگران خارجی. ۳-۱. تورم و کاهش قدرت خرید در ادبیات اقتصاد گردشگری، تورم از دو مسیر همزمان بر بنگاههای اقامتی فشار وارد میکند. از سمت تقاضا، تورم موجب کاهش درآمد واقعی و قدرت خرید خانوارها میشود؛ در نتیجه، سفر و اقامت که در دستهٔ کالاها و خدمات لوکس و غیرضروری با تقاضای کششپذیر[9] طبقهبندی میشوند، بهسرعت از سبد مصرفی خانوار حذف میشوند. از سمت عرضه نیز افزایش مداوم شاخص قیمت تولیدکننده [10]، هزینهٔ تأمین مواد اولیه، غذا و نوشیدنی[11] ، حاملهای انرژی و دستمزدها را افزایش میدهد. تورم مزمن، با نرخ بیش از ۴۰ درصد در سالهای متوالی، آثار زیر را بر صنعت هتلداری برجای گذاشته است: حذف سفر از سبد مصرفی خانوار؛ افزایش هزینههای نگهداری، شامل انرژی، مواد مصرفی، حقوق کارکنان و تعمیرات؛ کاهش تقاضای داخلی و گرایش گردشگران داخلی به اقامتگاههای ارزانتر؛ عدم تناسب نرخها، بهگونهای که هزینهها بسیار سریعتر از توان هتلها برای افزایش نرخ اتاق رشد میکنند؛ نوسان نرخ ارز که برنامهریزی مالی را بسیار دشوار کرده است. ۳-۲. تحریمهای بینالمللی (۱۳۹۷-۱۴۰۵) خروج آمریکا از برجام در مهٔ ۲۰۱۸ و بازگشت تحریمهای گسترده، نخستین و طولانیترین شوک این دوره به صنعت هتلداری ایران بود. آثار مستقیم این رویداد عبارت بودند از: قطع دسترسی به سامانههای رزرو جهانی؛ بوکینگداتکام[12] از نوامبر ۲۰۱۸ همکاری با هتلهای ایرانی را متوقف کرد و کارتهای اعتباری بینالمللی ویزاو مسترکارت نیز عملاً قابل استفاده نبودند. توقف پروازهای مستقیم برخی شرکتهای هواپیمایی اروپایی، از جمله بریتیش ایرویز ، ایر فرانس و کیالام به ایران؛ خروج سرمایهگذاران خارجی و لغو پروژههای توسعه خروج گروه آکور[13] (شامل برندهای ایبیس و نووتل؛ کاهش شدید شمار گردشگران خارجی، از ۸٫۸ میلیون نفر در سال ۲۰۱۹ به حدود ۱٫۵ میلیون نفر در سال ۲۰۲۱؛ مسدودشدن کانالهای پرداخت ارزی. در چنین شرایطی، بنگاهها ناچار به توسعهٔ شبکههای پرداخت جایگزین، اتکا به بازارهای منطقهای کشورهای همپیمان و استفاده از ارزهای دیجیتال یا توافقهای پولی دوجانبه میشوند. ۳-۳. جنگ دوازدهروزه (تابستان ۱۴۰۴) در تابستان ۱۴۰۴، جنگی دوازدهروزه در فصل اوج سفرها رخ داد که پیامدهای زیر را به همراه داشت: لغو گستردهٔ رزرو هتلها؛ سقوط ضریب اشغال به کمتر از ۲۰ درصد در مقاصد جنوبی؛ خسارت هزار میلیارد تومانی به پلتفرمهای گردشگری؛ کاهش ۷۰درصدی بازار اقامتگاهها. ۳-۴. جنگ ۴۰روزه (اسفند ۱۴۰۴ - فروردین ۱۴۰۵) شدیدترین ضربه به صنعت هتلداری ایران، جنگ ۴۰روزهای بود که از ۹ اسفند ۱۴۰۴ آغاز شد و تا ۲۵ فروردین ۱۴۰۵ ادامه یافت. این رویداد موجب ریزش شدید تقاضا و لغو گستردهٔ رزروها شد. از ۱۰ اسفند ۱۴۰۴ نیز محدودیتهای شدید و قطعی سراسری اینترنت اعمال شد که آثار مخربی بر صنعت هتلداری برجای گذاشت. پیامدهای اختلال اینترنت و محدودیتهای ارتباطی عبارت بودند از: آسیب به بازاریابی دیجیتال: بسیاری از اقامتگاههایی که از طریق اینستاگرام و پلتفرمهای آنلاین معرفی میشدند، دسترسی خود به مشتریان را از دست دادند. اختلال در رزرو: سامانههای داخلی رزرو آنلاین با اختلال مواجه شدند. ناتوانی گردشگران خارجی در استفاده از خدمات دیجیتال: گردشگران خارجی قادر به استفاده از اپلیکیشنهای مسیریابی، پیامرسانها و خدمات آنلاین نبودند. خسارت به پلتفرمهای بزرگ: علیبابا ، فلایتیو بواسطه خسارت و استرداد وجه ،جاباما نیز بواسطه کاهش بازار اقامت مواجه شدند. ۳-۵. سه ضلع بحران و اثر قیچی مجموع این سه عامل پدیدهای را در هتلداری ایران ایجاد کرده است که میتوان آن را «اثر قیچی»[14] نامید. یک لبهٔ این قیچی، کاهش شدید درآمدها در نتیجهٔ ناامنی و انزواست و لبهٔ دیگر، افزایش سرسامآور هزینهها در نتیجهٔ تورم. برخورد این دو لبه، حاشیه سود عملیاتی هتلها را عملاً از میان برده است. تفاوت این وضعیت با رکود متعارف آن است که در رکود معمولی، کاهش تقاضا غالباً با افت هزینهٔ برخی نهادهها همراه میشود و بنگاه فرصت انقباض دارد؛ اما در الگوی ایرانی سال ۱۴۰۵، هزینهها برخلاف درآمدها افزایش مییابند و «حاشیهٔ ایمنی» بنگاه بهطور همزمان از دو جبهه تخریب میشود. در نتیجه، باز نگهداشتن هتل میتواند زیانبارتر از تعطیلی موقت آن باشد. ۴. تلهٔ اهرم مالی؛ هتلها در آستانهٔ تاب آوری نکول هتلداری ذاتاً صنعتی سرمایهبر با سهم بالای هزینههای ثابت است. همین ویژگی موجب میشود اهرم عملیاتی و اهرم مالی در آن اثر بسیار زیادی داشته باشند. در شرایط سال ۱۴۰۵، اهرم مالی در صنعت هتلداری ایران به شمشیری دولبه تبدیل شده است که تیغهٔ آن بیش از پیش بهسوی شرایط تاب اوری نکول متمایل است. ۴-۱. بررسی سه سازوکار وارونگی اهرم مالی الف) اثر دوسویهٔ تورم بر ساختار بدهی: تورم بالا از یک سو ارزش واقعی بدهیهای ریالی قدیمی را کاهش میدهد و ظاهراً به سود بدهکار است؛ اما از سوی دیگر، نرخ بهرهٔ اسمی تسهیلات جدید را به محدودهٔ ۲۳ تا ۳۰ درصد رسانده و هزینهٔ نوسازی و جایگزینی تجهیزات را چند برابر کرده است. برآیند خالص این وضعیت برای بیشتر واحدها منفی است؛ زیرا منفعتِ سبکشدن بدهی قدیمی، اثری یکباره و ایستا دارد، درحالیکه زیان ناشی از گرانشدن تأمین مالی جدید و هزینهٔ نگهداشت، مستمر و تکرارشونده است. ب) عدم تطابق ارزی [15]: درآمد هتلها عمدتاً ریالی و تابع قدرت خرید داخلی است، درحالیکه بخش مهمی از بدهیها و تعهدات سرمایهای مربوط به تجهیزات، آسانسورها، سامانههای تهویه، تجهیزات آشپزخانه و نرمافزارهای مدیریت املاک هتلی[16] ماهیتی ارزی دارند. کاهش ارزش ریال باعث شده است ارزش ریالی این بدهیها چندین برابر شود. در نتیجه، اهرم مالی از ابزاری نسبتاً خنثی برای تأمین مالی، به عامل تشدیدکنندهٔ ریسک نکول [17] تبدیل شده است. ج) بحران نقدینگی و ناتوانی در پوشش بهره: با ضریب اشغال کمتر از ۴۰ درصد، سود عملیاتی [18] بسیاری از هتلها حتی برای پوشش هزینهٔ بهرهٔ بدهی نیز کافی نیست. این بدان معناست که نسبت پوشش بهره[19]]به کمتر از ۱ سقوط کرده و واحد وارد وضعیت «بازپرداخت از محل اصل دارایی» شده است. پیامد نهایی، قرارگرفتن داراییهای اقامتی در معرض تملک بانکها و انتقال مالکیت از بهرهبردار تخصصی به نهادی مالی و غیرتخصصی است؛ رخدادی که میتواند کیفیت مدیریت صنعت را در دورهٔ بعد نیز کاهش دهد. ۵. اهمیت توجه به تمایز «نوآوری» از «فناوری لوکس» درمعماری اکوسیستم هوش مصنوعی : ذکر این نکته ضروری است که در مواجهه با این بحران، تزریق فناوریهای بسیار پیشرفته به زیرساختهای قدیمی موجود ، می تواند اقدامی غیرمنطقی و حتی مخرب محسوب شود چرا که نهتنها سرعت را افزایش نمیدهد، بلکه میتواند موجب فروپاشی ساختار موجود شود. درحقیقت ،درجایگاه وضعیت فعلی، صنعت مهمان نوازی به نوآوریهای کاربردی بیش از فناوریهای با تکنولوژی های بالا و به تبع ان گران قیمت با درک شرایط تحریمی کشور نیاز دارد. پیش از هرگونه سرمایهگذاری سنگین در فناوریهای پیچیده، باید زیرساختهای پایه، از جمله پایداری اینترنت، استانداردسازی و طراحی معماری ارزش زنجیره داده و درگاههای پرداخت جایگزین،بعضا ایجاد ، اصلاح و تقویت شوند. ۶. مبانی نظری: کاربردهای هوش مصنوعی در صنعت هتلداری و گردشگری در شرایط اقتصادی کنونی ایران که با تورم مزمن، تحریمهای بانکی و نوسانات شدید بازارمواجح است ، هوش مصنوعی میتواند نقشی تحولآفرین در بهینهسازی منابع، کاهش هزینهها و ایجاد کانالهای درآمدی جدید ایفا کند. ورود هوش مصنوعی به صنعت هتلداری، رویکردهای مدیریتی را از الگوهای انفعالی به مدلهای پیشبینانه و کنشگرا تغییر خواهد داد.ازطریق جستجوی ژرف می توان درادبیات پژوهشی معاصر، کاربردهای این فناوری را در محورهای زیردر تطابق با شرایط فوق الذکر بیان کرد: ۶-۱. مدیریت بهینهٔ درآمد و قیمتگذاری پویا[20] در مدلهای سنتی، قیمتگذاری اتاقها بر اساس فصلهای اوج و کمتقاضا و بهصورت ایستا انجام میشد. یکی از مهمترین مزیتهای اقتصادی هوش مصنوعی، توانایی پردازش حجم عظیمی از دادههای ساختیافته و سایر (مانند اخبار، شبکههای اجتماعی و گزارشهای مالی) و تحلیل لحظهای هزاران متغیر مستقل (از جمله سابقهٔ رزرو، رویدادهای محلی، وضعیت آبوهوا، نرخ ارز و قیمتهای لحظهای رقبا) است. سامانههای هوشمند مدیریت درآمد [21] با بهرهگیری از این متغیرها، الگوهای پنهان را استخراج و روندهای آینده را پیشبینی میکنند و نرخ بهینه را برای حداکثرسازی شاخص درآمد بهازای هر اتاق در دسترس [22] پیشنهاد میدهند. قیمتگذاری پویا نهتنها درآمد بنگاه را بهینه میکند، بلکه از طریق تخصیص کارآمدتر منابع میتواند رفاه مصرفکننده را نیز افزایش دهد. ۶-۲. مدیریت و پیش بینی هوشمند زنجیرهٔ تأمین[23] در اقتصادهای تحت تحریم که با محدودیت واردات و نوسان شدید هزینهٔ حملونقل مواجهاند، هوش مصنوعی میتواند با پیشبینی تقاضا، بهینهسازی مسیرهای لجستیکی و مدیریت هوشمند موجودی، هزینههای زنجیرهٔ تأمین را تا ۲۰ درصد کاهش دهد. سامانههای هوش مصنوعی قادرند با تحلیل دادههای تاریخی فروش، الگوهای فصلی و حتی دادههای آبوهوایی، تقاضای آینده را پیشبینی کنند و از انباشت بیش از حد کالا یا کمبود موجودی جلوگیری نمایند. شرکتهایی مانند آمازون و علیبابا از این فناوری برای کاهش زمان تحویل و هزینهٔ انبارداری بهره میبرند. ۶-۳. شخصیسازی تجربهٔ مهمان[24] ایجاد تجربهای متمایز، هستهٔ اصلی مزیت رقابتی در صنعت هتلداری است. هوش مصنوعی از طریق تحلیل کلاندادههای حاصل از تعاملات پیشین مهمانان، فعالیت آنها در شبکههای اجتماعی و ترجیحات ثبتشده، پروفایلهای دقیقی از علایق و ترجیحات آنان ایجاد میکند. این پروفایلها به سامانههای مدیریت هتل امکان میدهند پیش از ورود مهمان، دمای مطلوب اتاق، نوع بالش، ترجیحات غذایی در مینیبار و حتی محتوای سامانهٔ سرگرمی داخل اتاق را بهصورت خودکار تنظیم کنند. ۶-۴. خودکارسازی خدمات مشتری و پردازش زبان طبیعی[25] استفاده از چتباتها و دستیاران صوتی مبتنی بر پردازش زبان طبیعی، تحولی اساسی در کانالهای ارتباطی هتل ایجاد کرده است. این سامانهها میتوانند در تمام ساعات شبانهروز و به زبانهای مختلف به پرسشهای متداول مهمانان پاسخ دهند، فرایند رزرو را مستقیماً تکمیل کنند و درخواستهای خدماتی (مانند سفارش غذا در اتاق یا درخواست نظافت) را به بخش مربوط ارجاع دهند. این امر زمان کارکنان بخش پذیرش را آزاد میکند تا بر تعاملات انسانی پیچیدهتر تمرکز کنند. ۶-۵. بهینهسازی عملیات و نگهداری پیشبینانه[26] ترکیب اینترنت اشیا[27] و هوش مصنوعی در بخش فنی و مهندسی هتل میتواند هزینههای جاری را بهشدت کاهش دهد. حسگرهای هوشمند نصبشده روی تجهیزات حیاتی، مانند چیلرها، آسانسورها و سامانههای تهویهٔ مطبوع، دادههای عملکردی را بهطور مداوم به پلتفرمهای مرکزی ارسال میکنند. الگوریتمهای هوش مصنوعی با شناسایی الگوهای نامتعارف، خرابی تجهیزات را پیش از وقوع پیشبینی و هشدارهای تعمیراتی صادر میکنند. این رویکرد زمان توقف خدمات [28]و هزینهٔ تعمیرات اضطراری را به حداقل میرساند. ۶-۶. تشخیص تقلب و امنیت سایبری در نظام مالی با گسترش تراکنشهای دیجیتال و پرداختهای الکترونیکی، حجم تهدیدهای سایبری و تقلبهای مالی بهشدت افزایش یافته است. الگوریتمهای یادگیری عمیق[29]] میتوانند با تحلیل رفتار کاربران و الگوهای تراکنش، فعالیتهای مشکوک را در کسری از ثانیه شناسایی و مسدود کنند. در بانکداری و فینتکهای ایرانی، استفاده از هوش مصنوعی برای تشخیص تقلب در تراکنشهای کارتبهکارت به یک استاندارد امنیتی تبدیل شده است. این فناوری سالانه از میلیاردها تومان خسارت مالی جلوگیری میکند. در مجموع، هوش مصنوعی نه یک گزینهٔ لوکس، بلکه زیرساخت بقا برای بنگاههای اقتصادی در شرایط بحرانی است. سازمانهایی که امروز در مسیر دادهمحوری گام برمیدارند، فردا توان بیشتری برای مقاومت در برابر شوکهای اقتصادی خواهند داشت و حتی میتوانند از آنها بهعنوان فرصتی برای رشد بهره ببرند. ۷. نقشهراه ۱۲ماهه: آرایش جنگی با سلاح هوش مصنوعی در اقتصاد پرنوسان سال ۱۴۰۵، مدیریت سنتی دیگر پاسخگو نیست و هتلها به نوعی به «آرایش جنگی دادهمحور» نیاز دارند. در مواجهه با بحرانهای تشریحشده، رویکردهای مدیریت سنتی مبتنی بر شهود و قیمتگذاریهای ایستا، کارایی لازم را ندارند. بنگاههای اقامتی برای عبور از این طوفان اقتصادی، به تغییر آرایش راهبردی و اتخاذ آرایش جنگی دادهمحور نیاز دارند. بااینحال، تزریق شتابزده و بدون برنامهٔ فناوریهای گرانقیمت به زیرساختهای فرسوده، به اتلاف منابع خواهد انجامید. بر اساس تحلیل نیازهای بومی و امکانسنجی فناورانه، یک نقشهراه جبرانی ۱۲ماهه در سه فاز برای استقرار هوش مصنوعی در هتلهای ایران پیشنهاد میشود: فاز اول (صفر تا ۳ ماه): توسعهٔ زیرساخت داده و پایش بازار بسیاری از هتلهای داخلی از پراکندگی دادهها و سامانههای نرمافزاری جزیرهای رنج میبرند. نخستین گام، تجمیع پایگاههای داده [30] است. در این فاز، ایجاد داشبوردهای یکپارچهٔ مدیریت اطلاعات و راهاندازی رباتهای دادهکاو[31] برای رصد لحظهای بازار در دستور کار قرار میگیرد. این سامانهها بهصورت ۲۴ساعته نوسانات نرخ ارز، نرخ تورم منطقهای، راهبرد قیمتگذاری رقبا و روند جستوجوی مقاصد در پلتفرمهای رزرو را گردآوری و برای تحلیلهای بعدی پردازش میکنند. فاز دوم (۳ تا ۶ ماه): پیادهسازی قیمتگذاری پویا و مدیریت تقاضا مهمترین اقدام برای مقابله با تورم، عبور از نرخنامههای ثابت سالانه است. در این فاز، الگوریتمهای هوشمند مستقر میشوند تا با بهرهگیری از دادههای تجمیعشده در فاز نخست، نرخ اتاقها را بر اساس کشش تقاضا، نوسانات اقتصاد کلان و الگوهای رزرو، بهصورت لحظهای تعدیل کنند. هدف این مرحله جلوگیری از فروش اتاق با نرخهای غیرواقعی در شرایط تورمی و همزمان تحریک تقاضای پنهان در روزهای کممسافر است. پیادهسازی موفق این سامانه میتواند به بازیابی درآمدها تا سطح ۵۷ درصد در شرایط رکود تورمی کمک کند. فاز سوم (۶ تا ۱۲ ماه): ارتقای تجربهٔ مهمان و استقلال پرداخت پس از تثبیت ساختار مالی و عملیاتی، تمرکز بهسمت توسعهٔ کانالهای ارتباطی معطوف میشود. راهاندازی دستیاران مجازی و چتباتهای چندزبانه مبتنی بر هوش مصنوعی مولد، برای پاسخگویی ۲۴ساعته به متقاضیان داخلی و بینالمللی ضروری است. همچنین، برای کاهش آثار تحریمهای بانکی، پلتفرمهای فروش هتل باید به درگاههای پرداخت جایگزین، از جمله شبکههای پرداخت منطقهای و کیفپولهای مبتنی بر رمزارز[32] متصل شوند تا مسیر ورود ارز به هتل تسهیل شود. ۸. سخن پایانی: هوش مصنوعی، تسهیلگر است نه جایگزین صنعت هتلداری ایران در مقطع تاریخی سال ۱۴۰۵ در نقطهٔ عطفی برای انتخاب میان «به هم ریختگی ساختاری» و «گذار پارادایمی» قرار دارد. همافزایی شوکهای ژئوپلیتیکی، تحریمهای اقتصادی و تورم فرسایشی، مدلهای سنتی مدیریت هتل را عملاً ناکارآمد کرده و تلهٔ اهرم مالی، خطر تملک داراییها از سوی شبکهٔ بانکی را تشدید کرده است. رویکرد انفعالی و انتظار برای بهبود شرایط کلان، راهبردی نسبتا پرخطر است. بنگاههای اقامتی برای حفظ تابآوری خود ناگزیرند امادگی دادهمحور اتخاذ کنند و هوش مصنوعی را بهصورت گامبهگام و سریع بهکار گیرند. در نهایت، باید به خاطر داشت که ادغام هوش مصنوعی در صنعت هتلداری به معنای حذف انسان نیست. مهماننوازی اصیل ایرانی مزیتی است که هیچ رقیب منطقهای و هیچ رباتی قادر به کپیبرداری از آن نیست. هوش مصنوعی صرفاً ابزاری است که نیروی انسانی را از وظایف تکراری رها میکند تا تمام تمرکز خود را بر خلق ارزش و ارتقای تجربهٔ بیبدیل مهمان معطوف سازد. بقا در این ساختار پیچیده تنها برای سازمانهایی میسر است که جسارت عبور از مدلهای سنتی و پیوستن به شبکههای هوشمند را داشته باشند. هتلداری در ایرانِ امروز دیگر صرفاً یک هنر نیست، بلکه «علم مدیریت بحران و بهینهسازی الگوریتمی منابع» است.
ایجاد شده: 4/شهریور/1405 آخرین ویرایش: 4/شهریور/1405 مقالات و یادداشت ها
✍🏻 فاطمه دکامینی | خبرنگار و دبیر حوزه اطلاعات، آمار و پژوهش های تخصصی گردشگری و هتلداری ایتنا وقتی از «هتل سبز» سخن میگوییم، معمولاً تصویر پنلهای خورشیدی، شیرهای آب کممصرف، کارتهای الکترونیکی و سطلهای تفکیک زباله در ذهن شکل میگیرد. اما پشت همه این تجهیزات، یک پرسش بنیادی وجود دارد: هر اتاق هتل، برای هر شب اقامت، چه میزان گاز گلخانهای وارد جو میکند؟ پاسخ به این پرسش، صرفاً یک عدد برای گزارشهای زیستمحیطی نیست؛ بلکه میتواند به شاخصی راهبردی برای مدیریت هزینه، ارتقای بهرهوری، جذب گردشگر و سنجش واقعی عملکرد هتلها تبدیل شود. هتلی که میزان انتشار خود را نمیداند، عملاً نمیتواند ادعا کند که سبز، پایدار یا حتی کممصرف است. ردپای کربن یک اتاق هتل، مجموع انتشار مستقیم و غیرمستقیم گازهای گلخانهای ناشی از ارائه خدمات به مهمان است. این انتشار فقط به مصرف برق اتاق محدود نمیشود، بلکه مجموعهای از فعالیتها را دربرمیگیرد: 1. برق مصرفشده برای روشنایی، سرمایش، گرمایش و تجهیزات؛ 2. سوخت مصرفی موتورخانه، دیگهای بخار و سامانههای پشتیبان 3. مصرف آب و انرژی مورد نیاز برای تصفیه و انتقال آن 4.شستوشوی ملحفهها، حولهها و لباسهای کارکنان 5. مواد غذایی مصرفشده در رستوران و صبحانه 6. تولید و دفع پسماند 7. مواد شوینده، اقلام یکبارمصرف و لوازم بهداشتی 8. حملونقل کارکنان، مهمانان و کالاهای مورد نیاز هتل 9. انتشار ناشی از ساختوساز و نگهداری ساختمان. بنابراین، شاخص دقیقتر نه «مصرف انرژی اتاق»، بلکه انتشار به ازای هر اتاقِ اشغالشده در هر شب است. این تفکیک اهمیت زیادی دارد؛ چراکه اتاق خالی نیز ممکن است برق، سرمایش، گرمایش و خدمات نظافتی دریافت کند، اما انتشار آن نباید با اتاقی که میزبان یک یا چند مهمان است، یکسان محاسبه شود. چرا یک عدد ثابت برای همه هتلها وجود ندارد؟ میزان انتشار کربن هر اتاق به عوامل متعددی وابسته است: اقلیم، نوع ساختمان، منبع انرژی، درجه هتل، میزان اشغال، نوع سیستم گرمایش و سرمایش، شدت خدمات، الگوی شستوشو و حتی عادات مسافران. هتلی در منطقهای گرم و مرطوب، انرژی بیشتری برای سرمایش و رطوبتزدایی مصرف میکند. در مقابل، هتلی در منطقهای سرد ممکن است بخش عمده انرژی خود را صرف گرمایش کند. همچنین یک هتل لوکس با استخر، مجموعه اسپا، رستورانهای متعدد و خدمات ۲۴ساعته، طبیعتاً الگوی انتشار متفاوتی از یک هتل اقتصادی خواهد داشت. به همین دلیل، مقایسه دو هتل تنها بر اساس میزان کل مصرف انرژی، گمراهکننده است. شاخص معتبر باید دستکم بر مبنای این واحدها گزارش شود: کیلوگرم معادل دیاکسیدکربن به ازای هر اتاقِ اشغالشده در هر شب در برخی گزارشها نیز از شاخص «انتشار به ازای هر مهمان در هر شب» استفاده میشود. هر دو شاخص مفیدند، اما باید روش محاسبه، دامنه دادهها و عوامل لحاظشده بهطور شفاف اعلام شود. سه لایه انتشار در هتلداری برای محاسبه حرفهای ردپای کربن، میتوان انتشار هتل را در سه محدوده بررسی کرد. - محدوده نخست؛ انتشار مستقیم بخش شامل سوختی است که هتل مستقیماً مصرف میکند؛ مانند گاز طبیعی در موتورخانه، گازوئیل ژنراتور یا سوخت خودروهای متعلق به هتل. اندازهگیری این بخش معمولاً سادهتر است، زیرا اطلاعات آن در قبضها و سوابق خرید سوخت وجود دارد. - محدوده دوم؛ انتشار ناشی از انرژی خریداریشده برق خریداریشده از شبکه، مهمترین جزء این بخش است. اگر برق یک منطقه عمدتاً از نیروگاههای فسیلی تأمین شود، هر کیلوواتساعت مصرفی، انتشار بیشتری به همراه خواهد داشت..... در مقابل، هتلی که بخشی از برق خود را از پنل خورشیدی یا قرارداد انرژی تجدیدپذیر تأمین میکند، میتواند شدت انتشار خود را کاهش دهد. - محدوده سوم؛ زنجیره تأمین و خدمات غیرمستقیم این بخش پیچیدهتر اما بسیار مهمتر است. انتشار ناشی از تولید و حمل مواد غذایی، شستوشوی بیرون از هتل، خرید مبلمان، تولید بطریهای پلاستیکی، رفتوآمد مهمانان و دفع پسماند، در این محدوده قرار میگیرد. بسیاری از هتلها فقط برق و گاز را گزارش میکنند و سایر موارد را نادیده میگیرند. چنین گزارشی ممکن است از نظر حسابداری قابل قبول باشد، اما تصویر کاملی از اثر اقلیمی هتل ارائه نمیدهد. فناوری؛ ابزار اندازهگیری، نه ویترین سبز فناوری میتواند اندازهگیری ردپای کربن را از یک فرآیند دستی و پرخطا به سامانهای پیوسته و هوشمند تبدیل کند. کنتورهای تفکیکی، حسگرهای اینترنت اشیا، سامانه مدیریت ساختمان و داشبوردهای تحلیلی میتوانند مشخص کنند که کدام طبقه، اتاق یا بخش هتل بیشترین انرژی را مصرف میکند. با استفاده از این دادهها میتوان: ۱. سرمایش و گرمایش را متناسب با میزان اشغال تنظیم کرد؛ ۲. روشنایی اتاق های خالی را بهصورت خودکار کاهش داد؛ ۳. نشتی آب و افت غیرعادی مصرف را شناسایی کرد؛ ۴. زمان مناسب شستوشوی حوله و ملحفه را مدیریت کرد ۵. مصرف انرژی آشپزخانه، رختشویی و موتورخانه را جداگانه سنجید؛ ۶. هزینه و انتشار هر خدمت را محاسبه کرد ۷. اثر اقدامات اصلاحی را پیش و پس از اجرا مقایسه کرد. هوش مصنوعی نیز میتواند با تحلیل دادههای آبوهوایی، میزان اشغال و الگوی مصرف، تقاضای انرژی را پیشبینی کند. با این حال، هیچ الگوریتمی نمیتواند جایگزین داده معتبر شود. اگر هتل کنتور تفکیکی نداشته باشد یا اطلاعات آن ناقص باشد، هوشمندسازی صرفاً ظاهری فناورانه به یک مدیریت سنتی خواهد داد. کاهش ردپا از کجا آغاز میشود؟ کاهش انتشار کربن الزاماً با پروژههای پرهزینه آغاز نمیشود. نخستین گام، ایجاد نظام اندازهگیری و تعیین خط پایه است. پس از آن، هتل میتواند اقدامات زیر را در اولویت قرار دهد: ۱. بهینهسازی موتورخانه و سامانههای سرمایش و گرمایش؛ ۲. عایقکاری پوسته ساختمان و اصلاح درزهای پنجرهها؛ ۳. استفاده از تجهیزات کممصرف و کنترل هوشمند روشنایی؛ ۴. نصب کنتورهای تفکیکی برای طبقات و بخشهای مختلف؛ ۵. کاهش شستوشوی غیرضروری حوله و ملحفه؛ ۶. حذف تدریجی اقلام یکبارمصرف پلاستیکی؛ ۷. خرید مواد غذایی محلی و کاهش دورریز غذا؛ ۸. استفاده از انرژی خورشیدی در بخشهایی که توجیه فنی و اقتصادی دارند؛ ۹. آموزش کارکنان و مشارکت دادن مهمانان در برنامههای کاهش مصرف؛ ۱۰. گزارشدهی سالانه و قابل راستیآزمایی درباره انتشار و مصرف منابع. نکته کلیدی آن است که هیچ اقدام سبزی نباید صرفاً به تبلیغات محدود شود. نصب چند پنل خورشیدی، بدون اندازهگیری عملکرد کل ساختمان، نمیتواند یک هتل را سبز کند. ایران؛ فرصتها و موانع در ایران، محاسبه ردپای کربن هتلها با چند مانع جدی روبهروست: نبود استاندارد واحد برای گزارشدهی، کمبود کنتورهای تفکیکی، تفاوت کیفیت دادهها، یارانهای بودن بخشی از حاملهای انرژی و ضعف پیوند میان سیاستهای گردشگری و سیاستهای اقلیمی. با این حال، شرایط کشور فرصتهای مهمی نیز ایجاد کرده است. شدت بالای مصرف انرژی در بسیاری از ساختمانها، تابش مناسب خورشید در بخش بزرگی از کشور، بحران آب و افزایش هزینههای نگهداری، همگی نشان میدهند که هتل سبز فقط یک دغدغه محیطزیستی نیست؛ بلکه موضوعی اقتصادی و حتی امنیتی است. در شهرهای گردشگری و مناطق کمآب، کاهش مصرف آب و انرژی میتواند مستقیماً به تداوم فعالیت هتل کمک کند. هتلی که در برابر قطعی برق، کمبود آب و افزایش هزینه سوخت آسیبپذیر است، حتی اگر از نظر تعداد ستارهها لوکس باشد، از منظر آیندهنگری پایدار نیست. هتل سبز، هتلی نیست که فقط از رنگ سبز در تبلیغات خود استفاده کند؛ هتلی است که بتواند مصرف و انتشار خود را اندازهگیری، کاهش و بهصورت شفاف گزارش کند. در نهایت، پرسش اصلی صنعت هتلداری آینده این نخواهد بود که «چند ستاره هستید؟» بلکه این خواهد بود: برای هر شب اقامت یک مهمان، چه میزان از منابع زمین را مصرف و چه مقدار کربن تولید میکنید؟ پاسخ دقیق به همین پرسش، میتواند آغاز واقعی گذار از هتلداری پرمصرف به هتلداری پایدار باشد.
ایجاد شده: 4/شهریور/1405 آخرین ویرایش: 4/شهریور/1405 مقالات و یادداشت ها
✍🏻 به قلم؛ رضا حسینی سردبیر بخش سرمایه گذاری گردشگری و هتلداری ایتنا 📌 نیروی انسانی؛ چالش پنهان سرمایهگذاری در گردشگری یکی دیگر از چالشهای مهم صنعت گردشگری، کمبود نیروی انسانی متخصص و هزینههای بالای آموزش است؛ موضوعی که به نظر میرسد نیازمند بازنگری و تغییر رویکرد جدی در سیاستگذاری است. در حوزه نیروی انسانی متخصص، یکی از مسائل مهم، تناسب نداشتن برخی ویژگیهای فرهنگی و رفتاری نیروی کار با استانداردهای مورد نیاز صنعت مهماننوازی است. در همین زمینه، میتوان تجربه کشورهای عربی در استفاده از نیروی انسانی خارجی را به عنوان یک فرصت مورد بررسی قرار داد و با جذب نیروی متخصص خارجی، بخشی از نیازهای این صنعت را با هزینه مناسبتر تأمین کرد. در حوزه بینالمللی نیز صنعت گردشگری ایران با ضعف جدی در بازاریابی و جذب گردشگر مواجه است. رایزنان فرهنگی ایران در سفارتخانههای کشورهای مختلف، در حال حاضر ارتباط مؤثر و پروتکل مشخصی برای همکاری با مجموعه گردشگری و جذب گردشگر ندارند و سازوکار مشخصی برای معرفی ظرفیتهای گردشگری ایران و هدایت گردشگران از بازارهای هدف وجود ندارد. ایجاد یک مکانیزم مشخص برای جذب گردشگر از بازارهایی مانند آفریقا، اروپا، کشورهای CIS و سایر بازارهای هدف، میتواند بخشی از این خلأ را جبران کند و به توسعه بازارهای بینالمللی گردشگری ایران کمک کند. از سوی دیگر، صنعت هتلداری هنوز ارتباط و اتصال مؤثری با صنایع و بنگاههای بزرگ اقتصادی ندارد؛ در حالی که این مجموعهها میتوانند در بسیاری از موارد مکمل یکدیگر باشند و ظرفیتهای یکدیگر را پوشش دهند. برخورد سلیقهای برخی بنگاههای بزرگ اقتصادی با صنعت هتلداری نیز از جمله مسائلی است که ضرورت ایجاد یک چارچوب و پروتکل مشخص در سیاستگذاری گردشگری برای شکلگیری این ارتباط را بیشتر میکند. در مجموع، اگر قرار است در این حوزه به شکل جدی فعالیت شود، باید با رویکردی هوشمندانه به چالشهای پیش روی سرمایهگذاری نگاه کرد. مجموعه مشکلاتی که در مسیر سرمایهگذار وجود دارد، نیازمند یک سازوکار مشخص و یک دستگاه مسئول است تا بتواند این مسائل را بهصورت یکپارچه بررسی و برای آنها تصمیمگیری کند. سرمایهگذار گردشگری در ایران، زمانی که یک پروژه هتل را آغاز میکند، صرفاً با اجرای یک پروژه ساختمانی مواجه نیست؛ بلکه همزمان با مجموعهای از تصمیمهای اقتصادی، اداری، ارزی و اجرایی مواجه است که هرکدام از آنها میتواند زمان بازگشت سرمایه را چندین سال جابهجا کند تجربه عملی سرمایهگذاری نیز نشان میدهد که برای توسعه واقعی صنعت گردشگری، باید این چالشها بهصورت ریشهای شناسایی و برطرف شوند؛ چراکه بدون بازطراحی سیاستگذاری و ایجاد یک مسیر مشخص برای حمایت از سرمایهگذار، نمیتوان انتظار داشت سرمایهگذاری در این صنعت به شکل پایدار و رقابتی توسعه پیدا کند.
ایجاد شده: 3/شهریور/1405 آخرین ویرایش: 3/شهریور/1405 مقالات و یادداشت ها
✍🏻 نازلی بخشایش | سردبیر بخش گردشگری موسیقیمحور ایتنا؛ اگر بخواهیم هتل را در دو واژه خلاصه کنیم، شاید چیزی جز امنیت و آرامش نباشد. تمام آنچه یک هتل خوب برای مهمان فراهم میکند ـ از کیفیت خواب و نور و دما گرفته تا طراحی، خدمات، بو، صدا و رفتار کارکنان ــ در نهایت باید به همین دو احساس منتهی شود: «اینجا امن است» و «اینجا آرامم». اما در میان عناصر طراحی تجربه مهمان، یک عنصر هنوز در بسیاری از هتلهای ما جدی گرفته نمیشود: موسیقی. موسیقی صرفاً چیزی نیست که برای پر کردن سکوت در لابی پخش شود. موسیقی میتواند بخشی از هویت هتل، ابزار مدیریت احساس مهمان و حتی بخشی از برند آن باشد. پژوهشها نیز این موضوع را تأیید میکنند؛ یک فراتحلیل از ۵۶ مطالعه و ۲۰۹ اثر تجربی در حوزه گردشگری و هتلداری نشان داده است که نه صرفاً «وجود موسیقی»، بلکه نوع، تناسب و میزان علاقهمندی به موسیقی بر واکنش و رفتار مشتری اثر میگذارد. اینجاست که مفهوم Soundscape یا منظر صوتی اهمیت پیدا میکند. استاندارد بینالمللی ISO 12913، Soundscape را محیط صوتیای میداند که انسان آن را در یک زمینه مشخص تجربه و ادراک میکند و برای طراحی و مدیریت آن چارچوب ارائه میدهد. بنابراین هتل میتواند ــ و شاید باید ــ همانطور که برای نور، رایحه و طراحی داخلی خود برنامه دارد، برای «صدای هتل» هم برنامه داشته باشد. چرا لابی باید همان موسیقی رستوران را داشته باشد؟ چرا اسپای هتل باید همان صداهایی را بشنود که مهمان در باشگاه میشنود؟ چرا راهرو، کافه، رستوران، استخر و فضای انتظار نباید هرکدام هویت صوتی متناسب با کارکرد و حالوهوای خود را داشته باشند؟ هتل میتواند یک موسیقینامه (Music Identity) داشته باشد؛ موسیقی لابی برای «خوشامدگویی»، رستوران برای «مکث و معاشرت»، اسپـا برای «رهایی»، باشگاه برای «انرژی» و حتی راهروها برای ایجاد حس آرامش و پیوستگی. این موسیقی لزوماً نباید بلند باشد؛ اتفاقاً پژوهشی که ۲۳۵۷ نظر آنلاین درباره ۲۸ هتل در آنتالیا را بررسی کرده، نشان میدهد مهمانان نسبت به موسیقی با صدای بلند و تمپوی سریع واکنش منفیتری دارند و هماهنگی موسیقی با محیط را مثبتتر ارزیابی میکنند. نمونههای موفق هم دیگر صرفاً ایده نیستند. در سال ۲۰۲۶، یک مطالعه واقعی در شش هتل Motel One نشان داد وقتی موسیقی محلی و متناسب با مقصد جایگزین موسیقی غیرمحلی شد، احتمال احساس ارتباط مهمان با مقصد تقریباً سه برابر شد؛ همچنین سهم مهمانانی که اقامت خود را «خوب یا بسیار خوب» ارزیابی کردند از ۶۶ به ۷۹ درصد رسید. این یعنی هتل میتواند حتی مقصد را از طریق گوش معرفی کند. همانطور که امروز بسیاری از برندهای هتلی از «رایحه اختصاصی» برای ساختن یک تداعی ذهنی استفاده میکنند، موسیقی نیز میتواند به یک امضای حسی تبدیل شود. Westin سالهاست از رایحه White Tea بهعنوان بخشی از هویت حسی خود استفاده میکند و پژوهشهای حوزه هتلداری نیز اثر رایحه بر یادآوری تجربه را بررسی کردهاند. پس چرا موسیقی نه؟ البته منظور از موسیقی هتل فقط Playlist نیست. پیانو در لابی، ساکسوفون در یک عصر مشخص، اجرای زنده موسیقی بومی یا حتی انتخاب هوشمندانه یک هنرمند محلی میتواند بخشی از تجربه مقصد باشد؛ به شرط آنکه اجرا برای فضا طراحی شده باشد، نه اینکه صرفاً «اجرای موسیقی» اتفاق بیفتد. پیشنهاد من به هتلداران ساده است: پیش از انتخاب اسپیکر و Playlist، از خود بپرسیم هتل ما قرار است چه احساسی ایجاد کند؟ سپس برای هر نقطه از Guest Journey یک پاسخ صوتی طراحی کنیم. چون مهمان فقط اتاق هتل را به یاد نمیآورد؛ حسی را به یاد میآورد که در آن هتل تجربه کرده است. و شاید زمان آن رسیده باشد که هتلهای ما، علاوه بر امضای بصری و رایحه اختصاصی، یک چیز دیگر هم داشته باشند: صدایی که وقتی مهمان دوباره آن را میشنود، یاد هتل بیفتد.
ایجاد شده: 1/شهریور/1405 آخرین ویرایش: 1/شهریور/1405 مقالات و یادداشت ها
به گزارش هتل نیوز؛ مجمع عمومی گروه هتلهای هما در سالگرد تأسیس این مجموعه، به بررسی عملکرد و برنامههای آتی در صنعت گردشگری پرداخت. به گزارش ایتنا/هتل نیوز؛ مجمع عمومی عادی فوقالعاده شرکت گروه هتلهای هما، به سال مالی منتهی به ۲۹ اسفندماه ۱۴۰۴ اختصاص داشت. این رویداد در تاریخ ۲۵ مردادماه ۱۴۰۵ در سالن صدف هتل هما تهران برگزار شد. در این نشست، اعضای هیئتمدیره و مدیرعامل به ارائه گزارش عملکرد مدیریت پرداختند. در این گزارش، مهمترین مسائل و چالشهای پیش روی گروه بررسی شد. همچنین برنامههای آتی نیز به بحث گذاشته شد. مدیرعامل گروه هتلهای هما در این جلسه، بر تداوم اقدامات اصلاحی و توسعهای تأکید کرد. وی بر افزایش بهرهوری و تقویت درآمدهای پایدار نیز اشاره داشت. هدف استفاده بهینه از ظرفیتها و داراییهای مجموعه در این راستا قرار دارد. با توجه به شرایط صنعت گردشگری و تحولات منطقهای، تأکید بر مولدسازی ظرفیتها و تقویت انضباط مالی صورت گرفت. همچنین بهسازی هتلهای تابعه نیز در دستور کار قرار دارد. گروه هتلهای هما اعلام کرد که در سال ۱۴۰۵، توسعه و بهسازی، هوشمندسازی و افزایش بهرهوری را دنبال خواهد کرد. این اقدامات به ارتقای کیفیت خدمات و تقویت جایگاه این مجموعه کمک خواهد کرد.
ایجاد شده: 31/مرداد/1405 آخرین ویرایش: 31/مرداد/1405 اخبار داخلی
✍🏻 امیر محمد بابائی فرد | خبرنگار ویژه حوزه فناوری های نوین و دیجیتال، فناوری اطلاعات و انفورماتیک حوزه گردشگری و هتلداری ایتنا فناوری دیگر صرفاً یک ابزار پشتیبان در صنعت هتلداری نیست؛ بلکه به یکی از عناصر اصلی رقابت، بهرهوری و تجربه مهمان تبدیل شده است. از هوش مصنوعی و تحلیل داده گرفته تا اینترنت اشیا، سیستمهای ابری، اتوماسیون و خدمات بدون تماس، فناوری در حال بازتعریف شیوه اداره هتلها و ارتباط آنها با مهمانان است. گزارشهای بینالمللی نشان میدهند مسیر آینده هتلداری به سمت هتلهایی هوشمندتر، دادهمحورتر، شخصیسازیشدهتر و در عین حال انسانیتر حرکت میکند. گزارش State of Hospitality Tech in 2025 نیز بر همین روند تأکید دارد و هوش مصنوعی، معماری منعطف سیستمها و افزایش سواد دیجیتال کارکنان را از اولویتهای مهم صنعت میداند. هوش مصنوعی؛ از یک فناوری جذاب تا یک ابزار عملیاتی امروزه AI میتواند در بخشهای مختلف هتل مورد استفاده قرار گیرد؛ از پیشبینی تقاضا و قیمتگذاری پویا گرفته تا پاسخگویی هوشمند به درخواستهای مهمان، پیشنهاد خدمات و اتاق، تحلیل نظرات مشتریان و پیشبینی نیازهای عملیاتی. برای مثال، سیستمهای مبتنی بر AI میتوانند بر اساس سابقه اقامت، نوع سفر و رفتار مشتری، پیشنهادهای شخصیسازیشدهای برای ارتقای اتاق، خدمات جانبی یا رستوران ارائه کنند. این رویکرد علاوه بر افزایش رضایت مهمان، میتواند به رشد درآمدهای جانبی هتل نیز کمک کند. اینترنت اشیا؛ هتل هوشمند یعنی چه؟ هوشمندسازی هتل فقط به نصب یک تلویزیون هوشمند یا کلید دیجیتال محدود نمیشود. اتصال تجهیزات اتاق، سیستمهای تهویه، روشنایی، سنسورها، مدیریت انرژی و تجهیزات عملیاتی به یک شبکه یکپارچه، امکان کنترل مصرف انرژی، تشخیص خرابی، نگهداری پیشبینانه و شخصیسازی فضای اتاق را فراهم میکند. در چنین مدلی، هتل میتواند حتی پیش از ورود مهمان، برخی تنظیمات اتاق را بر اساس ترجیحات او آماده کند. فناوری ابری؛ زیرساخت تحول دیجیتال هتل یکی از تغییرات مهم در معماری IT هتلها، حرکت از نرمافزارهای سنتی و جزیرهای به سمت Cloud و سیستمهای یکپارچه است. اتصال PMS، رزرو، CRM، مدیریت درآمد، POS، خانهداری و سایر سامانهها باعث میشود اطلاعات در اختیار واحدهای مختلف قرار گیرد و مدیران بتوانند تصمیمهای سریعتر و دقیقتری اتخاذ کنند. مطالعه Oracle و Skift که با مشارکت بیش از ۶۰۰ مدیر هتل و بیش از ۵۰۰۰ مصرفکننده انجام شده، بر اهمیت فناوری ابری، امنیت داده و جریان یکپارچه اطلاعات برای استفاده مؤثر از AI و تحلیل داده تأکید کرده است. اما یک نکته مهم: فناوری نباید «مهماننوازی» را حذف کند شاید مهمترین نکته در مسیر دیجیتالیشدن هتلها این باشد که هدف نهایی، حذف انسان نیست؛ بلکه آزاد کردن نیروی انسانی از کارهای تکراری برای تمرکز بیشتر بر مهمان است. چکاین دیجیتال، چتبات، اتوماسیون خانهداری یا سیستمهای هوشمند زمانی ارزشمند هستند که اصطکاک سفر مهمان را کاهش دهند و کارکنان هتل فرصت بیشتری برای ارائه خدمات واقعی و انسانی داشته باشند. گزارش Oracle و Skift نیز بر همین موضوع تأکید میکند: آینده هتلداری صرفاً «خودکار شدن» نیست؛ بلکه استفاده از فناوری برای ارائه خدمات شخصیتر و انسانیتر است. برای هتلهای ایران از کجا باید شروع کرد؟ تحول دیجیتال الزاماً به معنای یک سرمایهگذاری سنگین و یکباره نیست. یک مسیر منطقی میتواند شامل این مراحل باشد: ۱. یکپارچهسازی اطلاعات و سیستمها ۲. حرکت به سمت زیرساختهای ابری و امن ۳. دیجیتالیکردن فرآیندهای تکراری ۴. استفاده هدفمند از AI در فروش، بازاریابی و خدمات مهمان ۵. جمعآوری و تحلیل دادههای مشتریان با رعایت حریم خصوصی ۶. آموزش کارکنان و افزایش سواد دیجیتال ۷. سنجش بازگشت سرمایه هر پروژه فناوری در واقع، سؤال اصلی مدیر هتل نباید این باشد که «چه فناوری جدیدی بخریم؟»؛ بلکه باید پرسید: «کدام مسئله کسبوکار ما را میتوان با فناوری بهتر، سریعتر و کمهزینهتر حل کرد؟» آینده هتلداری؛ ترکیب فناوری و انسان رقابت آینده میان هتلها صرفاً بر سر تعداد امکانات یا حتی قیمت نخواهد بود؛ بلکه بر سر کیفیت تجربهای است که با کمک داده، فناوری و نیروی انسانی ایجاد میشود. هتلی که اطلاعات مشتری را بهدرستی مدیریت کند، عملیات خود را هوشمند کند، از AI برای تصمیمگیری استفاده کند و در عین حال ارتباط انسانی با مهمان را حفظ کند، یک گام مهم به سوی مدل Smart & Data-Driven Hotel برداشته است. فناوری قرار نیست جای مهماننوازی را بگیرد؛ قرار است مهماننوازی را هوشمندتر، سریعتر و شخصیتر کند.
ایجاد شده: 26/مرداد/1405 آخرین ویرایش: 28/مرداد/1405 مقالات و یادداشت ها
به گزارش فلای نیوز؛ عربستان سعودی با سرمایهگذاری ۳۰ میلیارد دلاری، در حال ساخت فرودگاه بینالمللی ملک سلمان در ریاض است که ظرفیت جابهجایی بالایی خواهد داشت. به گزارش ایتنا/فلای نیوز؛ عربستان سعودی بهطور جدی پروژه ساخت فرودگاه بینالمللی ملک سلمان را دنبال میکند. این فرودگاه با سرمایهگذاری حدود ۳۰ میلیارد دلار در ریاض در حال ساخت است. مساحت این فرودگاه نزدیک به ۵۷ کیلومتر مربع خواهد بود و به یکی از بزرگترین قطبهای حملونقل هوایی جهان تبدیل میشود. این فرودگاه دارای ۶ باند پروازی و سامانههای لجستیکی هوشمند مبتنی بر هوش مصنوعی است. همچنین امکانات تفریحی و تجاری و هتلهای لوکس نیز در این پروژه طراحی شده است. ظرفیت جابهجایی فرودگاه ملک سلمان تا سال ۲۰۳۰ به ۱۲۰ میلیون و تا سال ۲۰۵۰ به ۱۸۵ میلیون مسافر در سال خواهد رسید. طراحی این پروژه بر عهده شرکت Foster + Partners است. هدف از اجرای این پروژه، تبدیل فرودگاه ملک سلمان به یک مرکز حملونقل و قطب اقتصادی و گردشگری در منطقه است.
ایجاد شده: 25/مرداد/1405 آخرین ویرایش: 25/مرداد/1405 اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز ؛ بیستویکمین سمپوزیوم و نمایشگاه برنامه شناسایی مسافران سازمان بینالمللی هوانوردی غیرنظامی (ICAO TRIP)، با تمرکز بر آینده هویت دیجیتال سفر و توسعه راهکارهای نوین شناسایی مسافران برگزار خواهد شد. این رویداد بینالمللی با شعار «عملیاتی کردن اعتماد؛ به سوی هویت مسافرت قابل اعتماد برای همه»، میزبان مدیران ارشد کشورهای عضو ایکائوخواهد بود. شرکتکنندگان در این سمپوزیوم به بررسی آخرین تحولات، چالشها و راهکارهای توسعه یک اکوسیستم سفر یکپارچه، ایمن و هوشمند با تمرکز بر مدیریت هویت مسافران خواهند پرداخت. آینده فناوریهای شناسایی، افزایش امنیت مرزی، استانداردسازی اسناد سفر و ایجاد تجربهای روانتر برای مسافران از جمله محورهای اصلی این رویداد خواهد بود. زمان برگزاری: ۲۲ الی ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۶ مکان برگزاری: مونترال کانادا ـ مقر سازمان بینالمللی هوانوردی غیرنظامی (ایکائو)
ایجاد شده: 29/تیر/1405 آخرین ویرایش: 29/تیر/1405 اخبار خارجی
حضور گسترده اسکوترهای برقی در میدان نقش جهان اصفهان، بار دیگر بحث میان کارشناسان میراث فرهنگی و مدیران شهری را درباره حدود استفاده از این فضای ثبت جهانی داغ کرده است؛ موضوعی که میان ضرورت توسعه حملونقل پاک و الزام حفاظت از یکی از مهمترین عرصههای تاریخی کشور، چالشی جدی ایجاد کرده است. میدان نقش جهان، قلب تپنده اصفهان و یکی از شاخصترین میدانهای تاریخی جهان، بیش از چهار قرن است که نهتنها بهعنوان شاهکاری از معماری و شهرسازی عصر صفوی شناخته میشود، بلکه نمونهای کمنظیر از تلفیق زندگی شهری، تجارت، آیین، فرهنگ و هنر ایرانی به شمار میرود. میدانی که ثبت آن در فهرست میراث جهانی یونسکو صرفاً به دلیل شکوه معماری چهار بنای پیرامونی آن نبوده، بلکه سازمان یونسکو این مجموعه را به دلیل حفظ یک نظام شهری منحصربهفرد، تداوم حیات اجتماعی و ارزش برجسته جهانی آن به ثبت رسانده است. در دهههای اخیر، یکی از مهمترین رویکردهای مدیریت میراث فرهنگی در شهرهای تاریخی جهان، بازگرداندن عرصههای تاریخی به عابران پیاده بوده است. از فلورانس و دوبروونیک گرفته تا بروژ، سالزبورگ، کراکوف و بخشهای تاریخی پاریس، سیاست مشترک مدیران شهری، کاهش حضور وسایل نقلیه و افزایش امنیت و آرامش شهروندان و گردشگران بوده است. این رویکرد نهتنها با هدف حفاظت از کالبد تاریخی دنبال میشود، بلکه کیفیت تجربه حضور در میراث جهانی را نیز ارتقا میدهد؛ تجربهای که در آن آرامش، امنیت و امکان مکث و تماشای میراث، بخشی از ارزش اثر تاریخی محسوب میشود. در ایران نیز طی سالهای گذشته، میدان نقش جهان بهتدریج به سمت تقویت رویکرد پیادهمداری حرکت کرده است. حذف تردد موتورسیکلتها از عرصه میدان، یکی از مهمترین مطالبات فعالان میراث فرهنگی، کسبه بازار و شهروندان بود که پس از سالها پیگیری به نتیجه رسید و بسیاری آن را گامی در راستای حفاظت از مهمترین فضای تاریخی اصفهان ارزیابی کردند. با این حال، طی دو سال گذشته، حضور گسترده اسکوترهای برقی در میدان نقش جهان، بار دیگر بحثی جدی میان کارشناسان میراث فرهنگی، معماران، شهرسازان و مدیران شهری ایجاد کرده است؛ موضوعی که تنها به یک وسیله حملونقل محدود نمیشود، بلکه پرسشهای مهمتری را درباره فلسفه پیادهراه، نحوه مدیریت عرصههای ثبت جهانی، حقوق عابران پیاده، امنیت گردشگران و نسبت میان توسعه گردشگری و حفاظت از میراث جهانی مطرح میکند. اگرچه اسکوترهای برقی در بسیاری از شهرهای جهان بهعنوان یکی از شیوههای حملونقل پاک شناخته میشوند، اما تقریباً در همه این شهرها استفاده از آنها تابع ضوابط سختگیرانهای همچون تعیین مسیر اختصاصی، محدودیت سرعت، نظارت هوشمند، اولویت مطلق عابر پیاده و ممنوعیت ورود به بسیاری از عرصههای تاریخی است. از همین رو، کارشناسان معتقدند نمیتوان صرف وجود اسکوتر در برخی شهرهای اروپایی را دلیلی بر امکان استفاده آزادانه از آن در یک میدان ثبت جهانی دانست؛ زیرا هر فضای تاریخی، اقتضائات حفاظتی و مدیریتی خاص خود را دارد. میدان تاریخی، فضای چندمنظوره است؛ اما نه برای هر نوع فعالیت شعله وحدتپور، کنشگر میراث فرهنگی، عضو ایکوموس ایران و دانشآموخته دکترای مرمت بناها و بافتهای تاریخی، در گفتوگو با پیام ما با تأکید بر اینکه برداشتهای امروز از مفهوم چندمنظوره بودن میدان نقش جهان با واقعیت تاریخی آن فاصله دارد، اظهار کرد: میدان نقش جهان از ابتدای شکلگیری خود فضایی انعطافپذیر بوده، اما انعطافپذیری هرگز به معنای پذیرش هر نوع کاربری نیست. این میدان در دوره صفوی محل برگزاری بازی چوگان، آیینهای رسمی، رژههای نظامی، جشنهای حکومتی و مراسم عمومی بوده، اما هیچیک از این کاربریها به صورت همزمان یا بدون برنامه در میدان جریان نداشته است. وی افزود: هر یک از این فعالیتها زمان، نظم و ضابطه مشخصی داشتهاند و در هنگام برگزاری یک رویداد، سایر فعالیتها متوقف میشد. بنابراین استناد به گذشته تاریخی میدان برای توجیه هر نوع استفاده امروزی، برداشت دقیقی از تاریخ شهرسازی ایران نیست. این پژوهشگر حوزه مرمت بناهای تاریخی ادامه داد: حتی در دوره پهلوی که میدان بهعنوان یک پارک شهری مورد استفاده قرار گرفت نیز این تغییر کاربری به معنای بیضابطه شدن فضا نبود. هیچگاه قرار نبوده است که یک فضای عمومی تاریخی میزبان همه فعالیتهای ممکن باشد. همانگونه که نمیتوان انتظار داشت همه برنامههای ورزشی، تفریحی، آیینی و اجتماعی یک شهر در یک میدان تاریخی متمرکز شود، ورود هر وسیله یا فعالیت جدید نیز نیازمند ارزیابی کارشناسی است. وحدتپور با اشاره به حذف موتورسیکلتها از میدان نقش جهان گفت: حدود دو سال و نیم پیش، با مطالبه جدی مردم، فعالان میراث فرهنگی، کسبه بازار و همراهی دستگاههای مسئول، تردد موتورسیکلتها از میدان حذف شد و این اقدام، گام مهمی در تبدیل میدان به یک فضای پیادهمدار بود؛ فضایی که عابر پیاده بتواند بدون نگرانی، با آرامش و امنیت در آن حرکت کند. وی تصریح کرد: هنوز آثار مثبت این تصمیم به طور کامل نمایان نشده بود که اسکوترها وارد میدان شدند و اکنون همان دغدغههایی که پیشتر درباره موتورسیکلتها وجود داشت، با شکل دیگری دوباره در حال تکرار است؛ با این تفاوت که این بار بسیاری تصور میکنند چون اسکوتر وسیلهای برقی است، بنابراین حضور آن در یک میدان تاریخی نیز بدون اشکال خواهد بود؛ در حالی که موضوع اصلی صرفاً نوع موتور محرکه نیست، بلکه امنیت، شأن فضای تاریخی و کیفیت حضور عابران است. پیادهراه، بدون امنیت معنایی ندارد موضوع حضور اسکوترها در میدان نقش جهان تنها از منظر حفاظت میراث فرهنگی قابل بررسی نیست. این مسئله یکی از موضوعات مهم در ادبیات معاصر شهرسازی و طراحی فضاهای عمومی نیز به شمار میرود؛ جایی که میان توسعه شیوههای نوین حملونقل، حقوق عابران پیاده و حفظ کیفیت فضاهای عمومی باید تعادلی پایدار برقرار شود. در بسیاری از شهرهای اروپایی که امروز بهعنوان الگوی پیادهراهسازی شناخته میشوند، ورود اسکوترهای اشتراکی ابتدا با استقبال روبهرو شد، اما افزایش تصادفها، مزاحمت برای عابران، اشغال فضاهای عمومی و کاهش احساس امنیت، مدیران شهری را به سمت تدوین مقررات سختگیرانهتر سوق داد؛ مقرراتی که در برخی شهرها حتی به ممنوعیت کامل اسکوتر در بخشهای تاریخی انجامید و در برخی دیگر تنها استفاده در مسیرهای اختصاصی، با سرعت محدود و تحت نظارت را مجاز دانست. پیروز حناچی، معمار، استاد دانشگاه و از صاحبنظران شناختهشده حوزه شهرسازی، معتقد است اصل مسئله نه مخالفت یا موافقت با اسکوتر، بلکه نحوه مدیریت حضور آن در قلمرو عمومی است. وی در گفتوگو با ما اظهار کرد: دوچرخه و اسکوتر از جمله پدیدههایی هستند که طی دو دهه اخیر در بسیاری از شهرهای دنیا گسترش یافتهاند. البته درباره اسکوتر، به دلیل سرعت بالاتر و ویژگیهای خاص آن، مسائل ایمنی جدیتری مطرح شده است و امروز حتی در کشورهای اروپایی نیز یکی از مهمترین موضوعات مورد بحث، تدوین مقررات مشخص برای استفاده از این وسایل است. میدان نقش جهان، فضای عبور نیست؛ فضای مکث است حناچی با اشاره به جایگاه ویژه میدان نقش جهان در نظام شهرسازی ایران اظهار کرد: باید به این نکته توجه داشت که کارکرد اصلی چنین میدانی، ایجاد امکان حضور، مکث، تماشا و تعامل اجتماعی است. مردم به میدان نقش جهان نمیآیند که صرفاً از نقطهای به نقطه دیگر بروند، بلکه میآیند تا از کیفیت فضا، معماری، چشمانداز تاریخی و محیط فرهنگی آن استفاده کنند. وی ادامه داد: طبیعی است که همه افراد توانایی پیادهروی طولانی ندارند و برخی ممکن است برای جابهجایی به وسیله کمکی نیاز داشته باشند، اما این موضوع نیز باید در قالب یک نظام مشخص مدیریت شود. همانگونه که درشکههای میدان نیز با مسیر مشخص، تعداد محدود و هویت تاریخی خود فعالیت میکنند، درباره سایر شیوههای جابهجایی نیز باید ضابطه وجود داشته باشد. این استاد دانشگاه افزود: اگر تقاضای واقعی برای استفاده از اسکوتر وجود دارد، پیش از هر اقدامی باید بررسی شود که آیا این تقاضا با مأموریت و ظرفیت میدان نقش جهان همخوانی دارد یا خیر. پس از آن نیز باید درباره مسیر حرکت، سرعت مجاز، شیوه نظارت و حقوق عابر پیاده تصمیمگیری شود. نمیتوان اجازه داد کل فضای میدان در اختیار یک وسیله قرار گیرد و بعد انتظار داشت تعارضی میان کاربران مختلف به وجود نیاید. وی با اشاره به تجربه برخی شهرهای اروپایی گفت: در شهرهایی مانند پاریس، توسعه مسیرهای دوچرخه و اسکوتر بر اساس مطالعات شهری، نظرسنجی از شهروندان و ارزیابی آثار آن انجام میشود. حتی در آنجا نیز با افزایش حوادث، مقررات سختگیرانهتری برای استفاده از اسکوتر وضع شده است. بنابراین اگر از تجربه جهانی سخن میگوییم، باید همه ابعاد آن را ببینیم، نه صرفاً حضور این وسیله در برخی خیابانها. میراث جهانی، پیش از هر چیز به آرامش نیاز دارد آنچه دو دیدگاه پیشین را به یکدیگر نزدیک میکند، تأکید بر مفهوم امنیت و کیفیت حضور انسان در عرصههای تاریخی است؛ مفهومی که در اسناد بینالمللی حفاظت از میراث فرهنگی نیز بارها بر آن تأکید شده است. مراکز تاریخی موفق جهان، پیش از آنکه به دنبال افزودن کاربریهای جدید باشند، تلاش میکنند آرامش، خوانایی و هویت تاریخی این فضاها را حفظ کنند. محمدحسین طالبیان، دبیر کمیته ملی حفاظت از بناها و محوطههای تاریخی ایران و معاون پیشین میراث فرهنگی کشور، نیز با همین رویکرد به موضوع نگاه میکند. او معتقد است مهمترین وظیفه مدیریت مراکز تاریخی، ایجاد محیطی امن، آرام و متناسب با شأن میراث فرهنگی برای خانوادهها، شهروندان و گردشگران است. طالبیان در گفتوگو با ما اظهار کرد: در همه کشورهای دنیا تلاش میشود مراکز تاریخی تا حد امکان به فضاهایی آرام، ایمن و مناسب برای حضور مردم تبدیل شوند. هر اندازه این فضاها آرامتر باشند، هم حرمت تاریخ بهتر حفظ میشود و هم کیفیت تجربه بازدیدکنندگان افزایش پیدا میکند. وی افزود: هر عاملی که این آرامش را بر هم بزند، باید با نگاه کارشناسی مورد بررسی قرار گیرد. مدیریت میراث فرهنگی صرفاً حفاظت از کالبد بناها نیست، بلکه حفاظت از کیفیت حضور انسان در این فضاها نیز بخشی از مأموریت آن محسوب میشود. حفاظت از میراث جهانی، آزمونی برای حکمرانی شهری آنچه از مجموع دیدگاهها برمیآید، مخالفت با فناوری یا حملونقل پاک نیست؛ بلکه تأکید بر این اصل است که هر فناوری و هر کاربری باید متناسب با هویت و ظرفیت مکان تاریخی تعریف شود. اکنون پرسش اصلی این است: آیا حضور گسترده اسکوترهای برقی در میدان نقش جهان با فلسفه پیادهراه، الزامات حفاظت از یک اثر ثبت جهانی و حق شهروندان برای تجربه آرام و ایمن سازگار است یا خیر؟ پاسخ به این پرسش، بیش از آنکه در تقابل دیدگاهها باشد، در تدوین ضوابط روشن، مطالعات شهری و گفتوگوی میان مدیران شهری، متخصصان میراث فرهنگی و جامعه مدنی نهفته است؛ مسیری که بسیاری از شهرهای تاریخی جهان پیشتر پیمودهاند. ✍🏻 کوروش دیباج؛ روزنامه نگار
ایجاد شده: 22/تیر/1405 آخرین ویرایش: 22/تیر/1405 مقالات و یادداشت ها
به گزارش فلای نیوز ؛ "سید مصطفی فاطمی" مدیرکل توسعه گردشگری داخلی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی، با حضور در هلدینگ گردشگری اقامت۲۴ از بخشهای مختلف این مجموعه بازدید کرد. در این بازدید رئیس هیئتمدیره و مدیرعامل هلدینگ گردشگری اقامت۲۴، ضمن استقبال از مدیرکل گردشگری داخلی، گزارشی از روند فعالیتها، دستاوردها، ظرفیتهای فناورانه و برنامههای آینده این مجموعه در حوزه گردشگری و خدمات آنلاین سفر ارائه کردند. سید مصطفی فاطمی نیز در جریان این بازدید، با حضور در واحدهای مختلف اقامت۲۴، از نزدیک با فرآیندهای اجرایی، خدمات نوین، زیرساختهای دیجیتال و شیوه ارائه خدمات این مجموعه آشنا شد و بر نقش شرکتهای دانشبنیان و پلتفرمهای هوشمند در توسعه صنعت گردشگری کشور تأکید کرد. طرفین درباره راهکارهای گسترش همکاریهای مشترک، ارتقای کیفیت خدمات گردشگری، توسعه گردشگری داخلی و بهرهگیری از فناوریهای نوین در صنعت سفر و اقامت به گفتوگو پرداختند.
ایجاد شده: 14/تیر/1405 آخرین ویرایش: 14/تیر/1405 اخبار داخلی