به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز، وزارت امور خارجه انگلیس از ابتدای شیوع کرونا به شهروندان این کشور توصیه کرده بود که تنها در شرایط اضطراری به سایر کشورها سفر کنند. این هشدار مسافرتی امروز برای ۵۱ کشور جهان برداشته شد. چهارشنبه گذشته هم هشدار مسافرتی برای ۳۲ کشور جهان حذف شد. اینها کشورهایی هستند که در طرح پیشین نظام مسافرتی انگلیس در فهرست مناطق متوسط (زرد) بلحاظ خطر کرونایی قرار داشتند. تا ۸ روز پیش کشورها به سه دسته کم (سبز)، متوسط (زرد) و پر خطر کرونایی (قرمز) تفکیک میشدند. اما در تقسیمبندی جدید فهرست سبز و زرد با یکدیگر ادغام شده و فقط فهرست قرمز مشتمل بر ۵۴ کشور باقی مانده است. ایران طبق تقسیم بندی جدید در فهرست قرمز قرار ندارد و از دوشنبه آینده هم ۴۷ از فهرست قرمز خارج میشوند. انگلیس در نظام جدید مسافرتی همچنین مقررات ورود به این کشور را برای مسافرانی که دو نوبت واکسن ضد کرونا زده و از مبدا کشورهای قرمز وارد نمیشوند، آسان کرده است. از اواخر ماه جاری میلادی هم التزام مسافران به انجام تست گرانقیمت پیسیآر در روز دوم به آزمایش ارزان و سریع کرونا تغییر خواهد کرد. به این ترتیب فقط زمانی که نتیجه تست روز دوم مسافری مثبت شود، باید خود را قرنطینه و برای تست پیسیآر اقدام کند که برای شهروندان انگلیسی رایگان است. در تارنمای وزارت امور خارجه انگلیس آمده است که دولت دیگر به شهروندان توصیه نمیکند که به دلیل مسائل کرونایی به سایر کشور سفر نکنند، مگر در شرایط خاص که نظام بهداشت آن کشور تحت فشار باشد. «لیز تراس» وزیر امور خارجه انگلیس در این باره گفت که تغییرات جدید سفر به خارج را آسانتر و تجارت، گردشگری و دورهمیهای خانوادگی و دوستانه را تقویت میکند. وی افزود که رفع هشدارهای مسافرتی باعث میشود تا مردم با مسئولیتهای شخصی به کشورهای بیشتری در جهان سفر کنند.
ایجاد شده: 17/مهر/1400 آخرین ویرایش: 17/مهر/1400 اخبار خارجی
به گزارش هتل نیوز ، " امیر سزاوار " رئیس اتحادیه هتلداران مشهد، از زاویهای متفاوت به وضعیت رکود هتلداری در ایران پرداخته و کرونا را تنها دلیل بیاعتمادی مردم برای استفاده از اماکن عمومی نمیداند، بلکه سه دلیل ریشهای و اساسی را عامل اصلی رکود و تعطیلی هتلها و بیاعتمادی مردم به مراکز اقامتی رسمی بهویژه هتلها عنوان میکند. درواقع میتوان گفت مردم به مکانهای عمومی اعتماد دارند؛ اما مشکل در عملکردها، سختگیریهای نادرست برای اماکن عمومی دارای مجوز رسمی، بیبرنامگی، مدیریت ضعیف، عدم سیاستگذاری یا سیاستگذاریهای غلط، بهکارگیری افراد غیرمتخصص و غیرکارشناس بخش خصوصی دارای مجوز رسمی را به آنجا رسانده که توان ارائه خدمات جذب میهمانان و توان رقابت با دیگر اقامتگاهها بهویژه غیررسمی را ندارند و همین دلیلی برای پایینتر بودن هزینه این اقامتگاهها نسبت به هتلها است و با توجه به شرایط اقتصادی کنونی، مردم عمدتا به سمت مراکز ارزانتر میروند. دلیل دوم رکود صنعت هتلداری را در ایران که میتوان آن را مهمترین دلیل تعطیلی هتلها دانست، باید در وجود و حضور گسترده مراکز اقامتی دولتی در کنار بخش خصوصی بررسی کرد. مراکز دولتی چندان تحت تاثیر ضررها و خسارات قرار نمیگیرند. از این رو سودآور بودن هتلها هم اهمیت چندانی ندارد؛ زیرا مراکز دولتی بسیاری از پرداختها و هزینههایی که بر بخش خصوصی تحمیل میشود همچون سرمایههای اولیه و هزینه استهلاک را ندارند. در واقع سرمایهها از یک ارگان دولتی در آن مرکز بهکار گرفته شده است و نحوه بهکارگیری آن اهمیت چندانی ندارد. هزینه پرسنل مراکز دولتی نیز نصف هزینه بخش خصوصی است؛ زیرا این مراکز از نیروهای خود برای کار در اقامتگاهها استفاده میکنند. بنابراین با توجه به این شرایط نابرابر بخش خصوصی چگونه توان رقابت با این مراکز دولتی را دارد؟ در حال حاضر این امر بزرگترین چالش جامعه هتلداران است که با آن مواجه است. مراکز دولتی هتلسازی کرده و اکنون در حال هتلداری است و این در شهری همچون مشهد به وفور دیده میشود. در مشهد که در مجموع، ۲۴۰ هتل داشت، در حال حاضر، تنها ۱۳۰ هتل باز هستند. اما باز بودن بهمعنای کار کردن بنگاه اقتصادی نیست و همه با ضررهای سهمگینی مواجه هستند و تنها راه نجات خود را پایان کرونا میدانند. نیمی از هتلها رسما تعطیل هستند و عمده دلیل آنها وجود مراکز اقامتی دولتی و مراکز غیررسمی است؛ زیرا تنها با اجاره یک ساختمان چند طبقه میتوان بدون مجوز و پرداخت مالیات و نظارت به فعالیت پرداخت و نیازی به پرداخت هزینه کامل به پرسنل و رعایت حقوق آنها نیست؛ زیرا نیازی به جوابگویی به نهاد خاصی نیست. بنابراین تا زمانی که متولیان گردشگری بهصورت ریشهای به خارج کردن مراکز اقامتی دولتی از حالت گردشگری و بستن مراکز غیررسمی اقدام نکنند، صنعت هتلداری کشور از بحران کنونی نجات نخواهد یافت و در حال حاضر رسانهها مهمترین تاثیر و وظیفه را برای ریشه یابی مشکلات و اطلاعرسانی به متولیان گردشگری دارند. چالش سوم از نگاه سزاوار، مشکلات زیرساختی و ریشهای در امر هتلداری است که مانع از ورود سرمایهها در این صنعت میشود و این امر منجر به فرار سرمایهها از کشور میشود و همانگونه که مشاهده میکنیم طی چند سال اخیر بهویژه پس از تعطیلی هتلها ناشی از کرونا، سرمایهها بهسمت کشورهای دیگر بهویژه کشورهای نزدیک همچون ترکیه رفته است. سرمایهها از ایران به سمت ترکیه انتقال مییابد و در نتیجه ترکیه روند رو به رشد روزافزون خود در بخش گردشگری را ادامه میدهد و تبدیل به یکی از قدرتمندترین قطبهای هتلداری و گردشگری جهان شده است؛ زیرا برخلاف آنچه ما عمل کردیم، اقدام کرده است. متولیان گردشگری باید توجه خود را معطوف به زیرساختها، سیاستگذاریهای درست و بهکارگیری افراد متخصص کنند و به بررسی ضعفها و آسیبها و روند اجرایی طرحها بپردازند تا صنعت هتلداری را از این وضعیت بحرانی بیسابقه نجات دهند.
ایجاد شده: 14/مهر/1400 آخرین ویرایش: 14/مهر/1400 اخبار داخلی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز و به نقل از ایسنا، با وجود اعلام مکرر دولت ترکیه در ارتباط با «واکسینه نکردن» گردشگران و اتباع خارجی غیرمقیم، اما همچنان تورهای واکسن به مقصد این کشور در ایران تبلیغ زیرزمینی و غیررسمی میشود. فعالان گردشگری و برخی رسانههای ترکیه در واکنش به این تورها آن را نوعی «دروغ و کلاهبرداری» دانستهاند. در برخی رسانههای ترکیه از یک آژانس مسافرتی ایرانی نام برده شده که در ازای دریافت ۲۷۰۰ لیر (حدود هشت میلیون تومان با محاسبه نرخ روز لیر) وعده واکسن فایزر را بدون داشتن اقامت و پاسپورت ترکیه داده است. رسانههای داخلی و همینطور برخی فعالان گردشگری این کشور به این تبلیغ واکشن نشان داده و آن را دروغین و نوعی کلاهبرداری خواندهاند. مقامهای گردشگری ترکیه یادآور شدهاند که درحال حاضر تزریق واکسن در ترکیه بدون داشتن اقامت و پاسپورت این کشور امکانپذیر نیست. حسین کرک، رییس جامعه گردشگری خاورمیانه در ترکیه به این تبلیغ و تور واکنش نشان داده و خواسته برای جلوگیری از تخریب چهره گردشگری ترکیه، سریعتر این تبلیغات و تورها متوقف شود و با اشاره به اطلاعات نادرست تبلیغ درباره دُز دوم واکسنی که با فاصله کم و دو روز بعد از دُز اول تزریق خواهد شد، گفته که «معلوم نیست کدام واکسن و آمپول تقلبی را به مردم تزریق کردهاند. این عمل متناسب با کدام اخلاق انسانی و وجدانی است؟» پیشتر، فیلمی کوتاه از سطح شهر استانبول در شبکههای اجتماعی منتشر شده بود که مردی را درحال دادزنی برای تزریق آزاد و عمومی واکسن کرونا نشان میداد. همین ویدئو ناقص، منبع اطلاعات و اظهارات برخی مردم، فعالان گردشگری و حتی مسؤولان شده بود که در ترکیه بدون محدودیت به گردشگران خارجی واکسن تزریق میکنند و دستمایهای برای اجرای تور و سفر به ترکیه برای تزریق واکسن شده بود. این درحالی است که دولت ترکیه در برنامه جدید واکسن، صراحتا مشخص کرده فعلا برنامهای برای واکسیناسیون گردشگران و اتباع خارجی غیرمقیم در این کشور ندارد. حرمتالله رفیعی ـ رییس هیاتمدیره انجمن صنفی دفاتر خدمات مسافرت هوایی و جهانگردی ایران ـ در واکنش به گزارش رسانههای ترکیه و همچنن تبلیغ تور واکسن به ایسنا میگوید: تا کنون گزارشی در اینباره به دست ما نرسیده و شکایتی هم دریافت نشده است. او تاکید میکند که در ترکیه به هیچ مسافر ایرانی واکسن تزریق نمیشود، مگر اینکه در این کشور اقامت رسمی داشته باشد. دولت ترکیه هم بارها اعلام کرده برای توریستها واکسن تزریق نمیکند و فعلا برنامهای ندارد. شاید در آینده برنامه این کشور تغییر کند، اما درحال حاضر هیچ برنامهای را اعلام نکرده و واکسن هم به خارجی تزریق نمیکنند. رفیعی هرچند اجرای تور به کشورهایی که امکان تزریق واکسن به گردشگران و اتباع خارجی را دارند، مغایر با مقررات داخل کشور نمیداند، اما میگوید: بعید است با وجود مقررات ترکیه در خصوص واکسیناسیون کرونا، آژانسهای ایرانی وعده واکسن داده باشند، مگر اینکه زیرزمینی اتفاق افتاده باشد. ستاد ملی کرونا و وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی تبلیغ و اجرای تور به نام واکسن را تایید نکرده و حتی آن را فاقد وجاهت قانونی اعلام کردهاند.
ایجاد شده: 12/مرداد/1400 آخرین ویرایش: 12/مرداد/1400 اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز و به نقل از دنیای اقتصاد، تا چند هفته دیگر متولی میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی در دولت منتخب تعیین میشود. این در حالی است که گفتوگو درباره اینکه چه کسی سکان این وزارتخانه را در اختیار خواهد گرفت همچنان ادامه دارد. " ابراهیم پورفرج " رئیس جامعه تورگردانان چند مولفه و ویژگی را برای سیاستگذار عرصه گردشگری برشمرده است. او میگوید: متولی این حوزه باید با فرهنگ و تاریخ ایران آشنا باشد زیرا این آشنایی در تصمیمگیریهای او بسیار موثر خواهد بود. شناخت اقتصاد گردشگری از دیگر مواردی است که رئیس جامعه تورگردانان آن را برای متولی حوزه گردشگری لازم میداند و با بیان آن میافزاید: صنعت گردشگری یکی از صنایعی است که میتواند بالاترین میزان اشتغال را به خود اختصاص دهد و این امر با توجه به تجربههای جهانی هم مشخص شده است، بنابراین شناخت مسوولان گردشگری از پتانسیلهای این صنعت برای چالشهایی که ما در حوزه اقتصاد و اشتغال داریم بسیار مهم است. او ادامه میدهد: چنانچه متولی حوزه گردشگری با مختصات روابط بینالمللی آشنا باشد و بداند چطور با مسوولان سایر کشورها ارتباط برقرار کند خواهد توانست حتی در بهبود روابط ایران و سایر کشورها هم به نحو موثری عمل کند. رئیس جامعه تورگردانان معتقد است سیاستگذار عرصه میراث فرهنگی و گردشگری علاوه بر این ویژگیها باید قدرت رایزنی در داخل کشور با هیات وزیران، نمایندگان مجلس و سایر مسوولان داشته باشد تا بتواند گردشگری و جایگاهش را برای آنها شفاف کند. او میگوید: آشنایی مسوولان و متولیان برای آنها جایگاه گردشگری به عنوان یکی از مولفههای توسعه پایدار را تشریح خواهد کرد، زیرا در حال حاضر بسیاری از آنها شناخت زیادی از جایگاه گردشگری در اشتغال و درآمدزایی و رفع چالشهایی که در حال حاضر با آنها دست به گریبان هستیم، ندارند. بهرهگیری از توان بخشخصوصی و تعامل منطقی با این بخش از دیگر مواردی است که این کارشناس حوزه گردشگری بر آن تاکید و اضافه میکند: نباید بهرهگیری از پتانسیلهای بخشخصوصی تبدیل به یک شعار شود، زیرا در غیر این صورت مشابه تجربههای گذشتهای که در اختیار داریم، این بخش از توریسم کنار گذاشته شده و ما از توان این بخش بیبهره میمانیم. یکی از راهکارهایی که کشورهای اروپایی در دوره کرونا امتحان کردند توسعه گردشگری داخلی بود، این در حالی است که ما در ایران چندان این موضوع را جدی نگرفتیم و همین امر باعث شد گردشگری داخلی به نقطه کوری بدل شود که چنانچه به آن نپردازیم با آسیب جدی مواجه شود. پورفرج در اینباره میگوید: تقویت گردشگری داخلی دو اثر مثبت دارد، در این شیوه منابع مالی از یک استان به استان دیگر تزریق میشود که در توسعه آنها نقش دارد و دوم اینکه گسترش گردشگری داخلی در نهایت به توسعه توریسم خارجی هم منتهی خواهد شد. بهبود امکانات و کیفیت هتلها و سایر اقسام اقامتگاهها، بهبود وسایل حملونقل عمومی و... از مواردی است که این کارشناس حوزه گردشگری به عنوان نتایج توسعه گردشگری داخلی اشاره میکند و میگوید: با بهبود این موارد شرایط برای توریسم ورودی هم بهتر خواهد شد، زیرا گردشگری داخلی زیرساختها را برای این بخش مهیا کرده است. پورفرج از جمله منتقدان وضعیت گردشگری داخلی در دوران کرونا در ایران است. او در این باره بیان میکند: ما بارها سفرهای امن را پیشنهاد دادیم و گفتیم با وجود شرایط پاندمی مردم به سفر نیاز دارند، زیرا در خانه ماندن علاوه بر افسردگی به اختلافات خانوادگی هم دامن میزند. بحث ما این بود که با رعایت مجموعهای از پروتکلها، سفرهای داخلی انجام شوند و آژانسها هم بتوانند با رعایت استانداردها مانند تست منفی راهنما، راننده، ضدعفونی کردن وسیله نقلیه و... این نیاز مردم را تامین کنند. او می افزاید: با فقدان برنامهریزی و متمرکز شدن سفرها در تعطیلات شاهد ترافیکهای سنگین در جادههای شمال و سایر مناطق گردشگرپذیر کشور و... بودیم که همین امر در نهایت به شیوع بیشترکرونا منجر شد. متاسفانه گاه میبینیم متولیان بدون بهرهگیری از مشاوره کارشناسان و متخصصان این حوزه تصمیمگیری میکنند که همین موضوع تبعاتی را برای جامعه و صنعت گردشگری به همراه دارد. پورفرج در بخش دیگری از سخنان به مساله بومگردی به عنوان یکی از پتانسیلهای رو به رشد در صنعت توریسم ایران اشاره کرده و میگوید: موضوع اقامت و گردشگری روستایی یکی از اشکال توریسم است که در دنیا سالهاست رونق بالایی پیدا کرده و یکی از منابع درآمدی اصلی برای کشورها است. او میافزاید: این شیوه از توریسم قادر است منابع مالی و درآمدی را به مناطق کمتر برخوردار کشانده و باعث یک توسعه همهجانبه شود و در عین حال توزیع مکانی سفر را به همراه داشته باشد. بومگردی همچنین قادر به توسعه کشاورزی و درآمدسازی برای کشاورزان، روستاییان و عشایر است. رئیس جامعه تورگردانان همچنین معتقد است ایرانیها به این شیوه از گردشگری اقبال خوبی نشان دادهاند. او میافزاید: در بومگردی مردم احساس راحتی و آرامش دارند و همین موضوع باعث شده در سالهای اخیر اقامتگاهها در اغلب مناطق شکل بگیرند و بتوانند گردشگران را از سایر شهرها و استانها به منطقه خود بکشانند.
ایجاد شده: 3/مرداد/1400 آخرین ویرایش: 3/مرداد/1400 اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز، معمولا هر نامگذاری، داستان و ماجرای مخصوص به خودش را دارد. حالا اگر این نامگذاری برای نام رسمی یک کشور با میلیونها جمعیت انسانی باشد، داستانهای تاریخی و فرهنگی به قدمت صدها و هزاران سال خواهد داشت. نامگذاری کشورها با عوامل زیادی در ارتباط است. نام برخی از آنها مانند مصر و یونان، باستانی است و نام بعضی دیگر برای درک و پیبردن، نیازی به فکرکردن زیادی ندارد اما نام شماری از کشورها داستانها و ایدئولوژیهای دیگری دارد. در این بین بعضی کشورها در طول تاریخ نامشان به دلایل مختلف تغییر کرده است. از این کشورها بعضی مانند هلند به منظور ارتقای صنعت گردشگری اسمشان را تغییر دادهاند و بعضی کشورها با تغییر حکومتی که بر آن سرزمین فرمانروایی میکرده، در طول تاریخ نامشان عوض شده است. همچنین برخی نامها پس از یک واقعه مثل همهپرسی یا انقلاب، برای حفظ اتحاد سیاسی و قومی، نام دیگری را انتخاب کردهاند. به طور کلی عوامل سیاسی یکی از مهمترین این دلایل برای تغییر نام است. با چند کشور که با ماجراهای جالب و داستانهای مختلف نام خود را تغییر دادهاند، بیشتر آشنا میشویم. نه به سیلان، درود بر استقلال | «سیلان» به «سریلانکا» سریلانکا، جزیرهای واقع در جنوب هند است. تا پیش از سال ۱۹۷۲ نام این کشور که آن موقع مستعمره بریتانیا بوده، سیلان بوده و توسط پرتغالیها روی آن گذاشته شده است. پرتغالیها در سال ۱۵۰۵ سریلانکای فعلی را کشف کردند. این کشور بعدها به جزئی از بریتانیا تبدیل شد و در سال ۱۹۴۸ توانست استقلال خود را به دست آورد. با این حال، سالها بعد، دولت این کشور جزیرهای تصمیم به تغییر نام آن گرفت. در سال ۲۰۱۱، نام سیلان در این کشور از همه چیزهایی که هنوز نام قدیمی را داشتند، از زیرمجموعههای دولت گرفته تا شرکتها، حذف و به طور رسمی نام فعلی به آن اطلاق شد. سرزمین کمارتفاعِ قطب جهانگردی | «هلند» به «ندرلند» اگرچه در زبان فارسی هنوز از این کشور با نام هلند (Holland) یاد میشود اما نام آن در واقع به ندرلند (Netherlands) تغییر یافته است. هلند در اصل نام منطقهای در کشور ندرلند است که از این لحاظ با نام قدیمی پارس برای ایران قابل مقایسه است. نام هلند به معنی سرزمین چوب است. دو استان هلند شمالی و جنوبی در ندرلند که همچنان نام «هلند» را داشتند، با هدف یکپارچهکردن همه استانهایی که جزو ندرلند هستند و همچنین در اقدامی بازاریابانه، دیگر با عناوین هلند شمالی و جنوبی خطاب نمیشوند. از ژانویه ۲۰۲۰ آنها هم مانند بقیه استانهای این کشور، ندرلند هستند. این تغییر در بسیاری از بخشهای دیگر، مثلاً در نام تیم فوتبال آنها هم دیده می شود. حالا این کشور با نام ندرلند شناخته میشود که به معنی «سرزمین پست» و اشاره به شرایط است. تغییر نامهای بسیار و پیاپی | «کامبوچا» به «کامبوج» نام این کشور از ۱۹۵۳ تا ۱۹۹۵، پنج بار تغییر یافت و این تغییرات به شرح زیر بود: اولین تغییرات در سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۷۰ صورت گرفت و پادشاهی کامبوج نامیده شد، سپس این نام در ۱۹۷۰ تغییر یافت و سال ۱۹۷۵ به جمهوری خمر تبدیل شد. متعاقباً این سرزمین تحت حکومت کمونیستی قرار گرفت و نام آن به کامپوچای دموکراتیک تغییر کرد. در ادامه این کشور تحت نظارت سازمان ملل وارد مرحله انتقالی شد و بین سالهای ۱۹۸۹ و ۱۹۹۳ دولت کامبوج خوانده شد و در سال ۱۹۹۳ به سلطنت و نام قدیمی خود، پادشاهی کامبوج برگشت. اما خمرها - پیروان حزب کمونیست - خود را کامپوچئیها مینامند که به معنای فرزندان شاهزاده (کامپو) است. شایان ذکر است کلمه کامبوج در اصطلاح غلط فرانسوی کلمه کامپوچاست. همنامشدن با کشور همسایه | «زئیر» به «جمهوری دموکراتیک کنگو» زئیر نام قدیم کشوری در آفریقای مرکزی بود که تا قبل از استقلال از بلژیک به همین نام شناخته میشد. کلمه زئیر صورت پرتغالیشده نام رودخانه کنگو در زبان کنگویی است که به آن نزاره یا نزادی به معنای «رودی که همه رودها را میبلعد» میگویند. اما این کشور پس از آن که در سال ۱۹۶۰ از بلژیک مستقل شد، نامش به «جمهوری کنگو» که همان نام کشور همسایهاش بود، تغییر کرد. البته این تغییر نام دردسرهای خودش را داشته؛ چرا که نام آن شبیه نام کشور همسایه بوده است. در نتیجه برای تشخیص این دو کشور از نام پایتختهای آنها که کینشاسا و برازاویل بود، استفاده میشد تا تمایزی ایجاد شود تا این که چند سال بعد نام آن به «جمهوری دموکراتیک کنگو» تغییر کرد و هنوز هم با همین نام شناخته میشود. کشوری همچنان با دو نام | «برمه» به «میانمار» میانمار، نام کشوری با ۵۴ میلیون نفر جمعیت واقع در جنوب شرقی آسیاست. این کشور پیش از این با نام برمه شناخته میشده و مستعمره انگلیس بوده است. برای این که متوجه شوید هنوز هم نام برمه برای این کشور به کار میرود، کافی است به مورد اخیر اسناد رسمی منتشرشده توسط دولت بایدن رجوع کنید که از این کشور با نام برمه یاد شده است. مسئله تغییر نام از برمه یا میانمار در سال ۱۹۸۹ مطرح شد. در آن زمان دولت نظامی حاکم پس از سرکوب اعتراضات دموکراسیخواهانه و کشتهشدن هزاران نفر، نام کشور را از برمه به میانمار تغییر داد. دولت نظامی معتقد بود اصطلاح برمه تنها برمن، بزرگترین قوم میانمار را دربرمیگیرد و ۱۳۴ اقلیت قومی دیگر را شامل نمیشود و از این نظر، تبعیض نژادی محسوب میشود. همچنین معتقدند برمه که تحت حاکمیت بریتانیا نام رسمی کشور شد و پس از استقلال هم به همین نام باقی ماند، یادآور گذشتهای استعماری است. سازمان ملل متحد و برخی از کشورها مانند فرانسه و ژاپن این تغییر را به رسمیت شناختند اما آمریکا و بریتانیا این کار را نکردند. مخالفان داخلی تغییر نام معتقدند چون این تغییر بدون توجه به خواست مردم انجام شده نباید به رسمیت شناخته شود. آخرین کشوری که نامش را تغییر داد | «سوازیلند» به «اسواتینی» نام کشور اسواتینی را احتمالا کمتر کسی شنیده باشد. البته خیلی هم تعجب ندارد. این کشور یک و نیم میلیون نفری که در جنوب آفریقا و در همسایگی موزامبیک قرار دارد تازه سه سال است که تغییر نام داده و احتمالا میتوان آن را آخرین کشوری نام برد که بهتازگی نامش را تغییر داده است. این کشور پیش از این با نام سوازیلند شناخته میشده که مستعمره بریتانیا بوده است. مسواتی سوم، پادشاه این کشور کوچک واقع در جنوب آفریقا ۵۰ سال پس از استقلال (سپتامبر ۱۹۶۸ میلادی) دستور داد بار دیگر این کشور را با نام اصلی آن بخوانند. او در سخنرانی خود به مناسبت این روز اعلام کرد تمام کشورهای آفریقایی پس از استقلال به نام اصلی خود یعنی نامی که قبل از استعمار داشتند، بازگشتهاند و اکنون زمان آن است که سوازیلند هم دست به کار مشابهی بزند. این کشورِ یک و نیم میلیون نفری صاحب آخرین پادشاهی مطلقه در قارۀ آفریقاست. اسواتینی به معنی کشور مردم اسوازی است. اتیوپی، سرزمین مردمان چهرهسوخته | «حبشه» به «اتیوپی» اِتیوپی با نام رسمی جمهوری فدرال دموکراتیک اتیوپی با نام تاریخی حبشه، کشوری محصور در خشکی واقع در شاخ آفریقاست البته یونانیها از همان قدیم این سرزمین را با نام اتیوپی میشناختند که به یونانی معنی «چهرهسوخته» میدهد. نامی که به رنگ پوست آفتابسوخته مردمان این کشور اشاره دارد. اما این کشور نزد مسلمانان با نام حبشه شناخته میشده است. این کشور در سال ۱۲۷۰ وقتی تحت حکومت حبشیهای سلسله سلیمان قرار گرفت، به طور رسمی حبشه نامگذاری شد. حبشیها تا قرن بیستم بدون وقفه بر این قلمرو حکومت میکردند. هایله سلاسی از سال ۱۹۳۰ به عنوان آخرین شاه حبشه قدرت را به دست گرفت و بیش از شش دهه بر این کشور سلطنت کرد. او طی جنگ جهانی دوم، نام این کشور را رسما از حبشه به اتیوپی تغییر داد و امروز هم با همین نام شناخته میشود. خانه پدری مردم شریف ولتا | «ولتای علیا» به «بورکینافاسو» ولتای علیا تا قبل از ۱۹۸۴ سرزمینی در غرب آفریقا بود که نامش را از نام رود ولتا که در این کشور جریان دارد، گرفته بود. استمعارگران فرانسوی این نام را برایش انتخاب کرده بودند. ولتای سفید، ولتای سرخ و ولتای سیاه سه رود مهم این کشور هستند. سال ۱۹۸۳ توماس سانکارا با وقوع یک کودتا به عنوان رهبر انقلابی به ریاستجمهوری رسید. او یک سال بعد همراه با تحولات دیگری نام کشور را از ولتای علیا به بورکینافاسو تغییر داد؛ نامی که یک عبارت ترکیبی و برگرفته از دو زبان رایج در این کشور است. کلمه «بورکینا» در زبان موری به معنای «مردم شریف» است؛ در حالی که «فاسو» در زبان قوم مسلمان دیولا به معنی «خانه پدری» است. ترکیب این دو معنای «خانه پدری مردم شریف» را میدهد که بیش از سه دهه است به عنوان نام رسمی این کشور ۲۰ میلیون نفری شناخته میشود. بنین شدن برای صلح بیشتر | «داهومی» به «بنین» جمهوری بنین امروز کشوری در غرب آفریقا با زبان رسمی فرانسه و ۱۲ میلیون نفر جمعیت است. نام قدیمی این کشور تا سال ۱۹۷۵ داهومی بوده که از امپراتوری داهومی گرفته شده است. داهومی تا پیش از استعمار، پادشاهی قدرتمندی بود که در غرب آفریقا در جمهوری بنین کنونی تاسیس شد. این پادشاهی همچنین شامل منطقه توگو امروزی و برخی از مناطق جنوب غربی نیجریه بود. پس از به قدرت رسیدن ماتیو کرکو از طریق یک کودتای نظامی، او در سیام نوامبر ۱۹۷۵ با هدف بیطرفی و برقراری صلح بیشتر نام این کشور را به «بنین» تغییر داد که از نام خلیج بنین گرفته شده است. البته پیش از این، امپراتوری به نام بنین هم در این کشور در مسند قدرت بوده است. سرزمین مردمان آزاد و دور از استعمار | «سیام» به »تایلند» نام تایلند در زبان مردم محلی برگرفته از دو لغت Thi و Land و به معنای «سرزمین مردمان آزاد» یا همان «قوم تایی» است. علت این نامگذاری به قرنها پیش برمیگردد که مردمی از جنوب چین به تدریج به سوخوتای (تایلند کنونی) مهاجرت کردند و به تدریج در مناطق حاصلخیز کناره رودی در جنوب چین ساکن شدند. شاید علت دیگر چنین نامگذاری این باشد که تایلند تنها کشوری در جنوب شرق آسیاست که هرگز تحت استعمار کشوری قرار نگرفته است. آیوتایا، خوتای و تونبوری از نامهای قدیمی این کشور تا پیش از سال ۱۸۰۰ میلادی بودهاند اما این کشور بودایی که شاهراه مذهب، فرهنگ و مهاجرت آسیای جنوب شرقی بوده، صدها سال با نام سیام شناخته میشده است. سیام در زبان این کشور به معنای قهوهای یا تاریک است. تغییر نام سیام (Siam) به تایلند (Thailand) بهتازگی انجام نشده است. این اقدام در سال ۱۹۳۹ به دست پادشاه آن زمان این کشور صورت گرفت. هزینههایی که تغییر نام کشورها دارد تغییر نام کشورها به همین سادگی که روی کاغذ به نظر میرسد نیست و این کار هزینهها و مشکلات خاص خودش را دارد. همه این کشورها میلیونها دلار یا معادل آن در واحد پول رسمیشان، برای تغییر نام خود هزینه کردهاند. آن طور که ساده به نظر میرسد، این فقط یک شروع دوباره نیست. بسیاری از امور مانند قانون اساسی، متون رسمی و حتی پول یک کشور هم باید تغییر کند. به طور کلی هر چیزی که نام قدیمی را بر خود دارد مثل نقشهها، پرچمها و سرودها، باید از آن پاک و نام جدید در آنها جایگزین شود. طبیعی است این کار زمان میبرد و انرژی و هزینه خودش را دارد. همچنین در طرف دیگر ماجرا شهروندان و دیگر کشورها هستند که به خطابکردن آن کشور به نام قدیمیاش عادت کردهاند و حالا باید به گفتن و نوشتن آن عادت کنند. بسیاری از کشورها از جمله هلند هنوز مثلا برای ما با همان نام شناخته میشوند. این تغییرات یکشبه رخ نمیدهد و اگرچه بسیاری همچنان مطمئن نیستند که آیا اصلاً این تغییر ضروری بوده یا نه، اما معمولاً در نهایت با آن کنار میآیند. منبع : روزنامه خراسان
ایجاد شده: 2/مرداد/1400 آخرین ویرایش: 2/مرداد/1400 اخبار خارجی
به گزارش هتل نیوز و به نقل از ایسنا، " ولی تیموری " معاون گردشگری در خردادماه خبر داد که به دنبال توافقهای اولیه، صدور ویزای گردشگری ایران از نیمه دوم تیرماه ١۴٠٠ از سر گرفته میشود. صدور این ویزا همزمان با همهگیری ویروس کرونا از فروردینماه سال ۱۳۹۹ متوقف شده است. با این وجود، ستاد ملی کرونا فقط مجوز سفرهای درمانی، تجاری و تحصیلی به ایران را داده است. طبق آمار وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، در سه ماه نخست امسال، ۲۷ هزار تبعه خارجی به انگیزه درمان به ایران سفر کردهاند.آمارهای گمرک نیز نشان میدهد سال گذشته، با وجود محدودیتهای صدور ویزا، چهار میلیون و ۳۴۳هزار و ۱۶۳ مسافر به کشور وارد شدند که البته سه میلیون و ۳۰ هزار و ۴۶۴ نفر آنها ایرانی و فقط ۵۱۲ هزار و ۶۹۹ نفر دیگر خارجی بودهاند. انگیزه سفر این اتباع خارجی نیز به تفکیک مشخص نشده است. موافقت اولیه ستاد ملی کرونا برای ازسرگیری صدور ویزای گردشگری ایران، طبق اظهارات مقامات گردشگری از زمستان سال ۹۹ گرفته شده، اما هر بار به دلیل آنچه شروع پیک یا سویه جدید کرونا در کشور عنوان میشود، صدور مصوبه و اجرای آن به تعویق افتاده است. وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی با توجه به آخرین مذاکراتی که با کمیتههای این ستاد داشته امیدوار بود از تابستان ۱۴۰۰ مرزها به روی گردشگران خارجی باز شود و حتی در جلسهای با مدیران استانها خواسته بود برای معرفی ایران به عنوان مقصد گردشگری ایمن اقدام کنند و نظارت جدی بر رعایت پروتکلهای بهداشتی تاسیسات گردشگری داشته باشند، اما از ستاد ملی کرونا هنوز مصوبهای در ارتباط با صدور ویزای توریستی بیرون نیامده است. اگرچه مرزها باز بوده و پروازهای بینالمللی به بیش از ۲۰ کشور برقرار است.
ایجاد شده: 2/مرداد/1400 آخرین ویرایش: 2/مرداد/1400 اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز ، " سردار سیاوش " مسلمی فرمانده سپاه کربلا در دومین جلسه شورای فرهنگ عمومی استان با اشاره به ترویج فرهنگ عفاف و حجاب ، گفت: یکی از بسترهای مهم نهادینه کردن عفاف و حجاب،مدارس و دانشگاه ها هستند. سردار مسلمی با تصریح بر توانمندسازی فرهنگ عفاف و حجاب در بین دانش آموزان افزود: مجموع بسیج در حوزه فرهنگ سازی میتواند کمک کار نهادها در ترویج و نهادینه کردن فرهنگ عفاف و حجاب باشد. زیرساخت های فرهنگی در حوزه گردشگری فراهم شود. فرمانده سپاه کربلا در ادامه به مسئله گردشگری هم اشاره و اضافه کرد: مازندران به واسطه دریا و جنگل، استانی گردشگرپذیر بوده و خلاهای فرهنگی را باید در موضوع گردشگری حل کرد. سردار مسلمی با بیان اینکه باید زیرساخت های فرهنگی را در حوزه گردشگری فراهم کرد گفت: برنامه های خاصی از جمله ساختاری،فرهنگی،اجتماعی،اقتصادی و زیست محیطی در حوزه هاش گردشگری بررسی و مشکلات آن احصا شده است. فرمانده سپاه کربلا با اشاره به برخی فرهنگ های وارداتی که همراه با تورهای گردشگری به مازندران می آید، اضافه کرد: در معرفی جاذبه های گردشگری استان در زمینه های فرهنگی و آئین های بومی و محلی ضعف وجود دارد. سردار مسلمی به امکان تاریخی و مذهبی در مازندران هم اشاره کرد و گفت: متاسفانه در برخی موارد هنجارها،به ناهنجارها تبدیل شده است که می بایست در این موارد دقت نظر داشته و به رفع این مشکل پرداخت. فرمانده سپاه کربلا با تاکید بر اینکه باید نسبت به مسئله فرهنگی در حوزه های گردشگری دغدغه مند باشیم، افزود: فقدان رسانه های جریان ساز فرهنگی در حوزه گردشگری دیده می شود و نیاز است در فضای مجازی کارهای اساسی صورت بگیرد. سردار مسلمی اضافه کرد: فقدان فضاسازی محیطی بر اساس فرهنگ دینی و ارزشی از جمله مواردی است که باید در حوزه گردشگری به آن توجه شود. فرمانده سپاه کربلا تاکید کرد: باید فضای فرهنگی سالم در حوزه گردشگری ایجاد شود. سردار مسلمی در ادامه با تاکید بر اینکه بوم گردی باید مروج فرهنگ اسلامی باشد نه مبلغ فرهنگ غربی، اضافه کرد: گردشگری در مازندران به سمت گردشگری اسلامی که منجر به امنیت اخلاقی می شود، باشد. به گفته سردار مسلمی گردشگری تولید محور، گردشگری تاریخی و مذهبی و گردشگری عمومی از مواردی است که در مازندران نیاز به تشکیل راه اندازی کارگروه گردشگری زیر نظر شورای فرهنگ عمومی است.
ایجاد شده: 27/تیر/1400 آخرین ویرایش: 27/تیر/1400 اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز، سازمان جهانی گردشگری در دهمین گزارش خود مبنی بر میزان محدودیتهای سفر، تغییرات مثبتی را در روند کاهشی محدودیتها نشان داده است که در آن گردشگران واکسینهشده با کمترین محدودیت در سفر به کشورهای دیگر مواجه هستند. همهگیری بیماری کووید-۱۹ اثرات بیسابقهای برای جوامع، اقتصادها و گردشگری بههمراه داشته است، به گونهای که از ۱۱ مارس ۲۰۲۰ دولتها بهمنظور جلوگیری از شیوع بیشتر و مهار کرونا اقدامات بهداشتی حداکثری را درنظر گرفتند که مهمترین آن محدودیتهای سفر بهویژه خارج از مرزها بوده است. محدودیتهای سفر همچنان به عنوان یکی از شیوههای اصلی مقصدها برای محدود کردن شیوع کرونا مورد استفاده قرار میگیرد اما نسبت به گذشته با تغییرات بسیاری همراه شده و از بسته بودن کامل 75 درصد مرزها در مه 2020 به 29 درصد در ژوئن 2021 رسیده است که شاید بتوان عمده دلیل این کاهشها را در توزیع واکسیناسیون در بسیاری از کشورهای جهان دانست که در ایجاد حس امنیت جمعی تاثیرگذار بوده است. با توجه به وضعیت همهگیری در سراسر جهان، دولتها در هر زمانی احتمال کاهش محدودیتهای سفر یا افزایش آن را دارند که میتواند از یک مقصد به مقصد دیگر باتوجه به اقدامات و ملزومات مختلف ملی از جمله سیاست خارجی، مهاجرت و گردشگری یک کشور متفاوت باشد. براساس تحقیقات صورت گرفته با توجه به ارائه اطلاعات قابل اعتماد، دسترسی آسان به روشهای سفر برای گردشگری بینالمللی در اکثر مقاصد با بهبود همراه بوده است. عامل مهمی که تاثیر قابلتوجهی در کاهش محدودیتهای سفر خواهد داشت، افزایش تعداد مسافران واکسینه شده است. سفر برای مسافران واکسینه شده در سراسر جهان با کمترین محدودیت همراه است. تنها در 17 درصد از کل مقاصد جهان، محدودیتهای سفر را برای واکسینهها اعمال کردهاند که از این میان در برخی کشورها تمامی محدودیتها برای مسافران واکسینه اعمال میشود و در برخی موارد، محدودیتها برداشته میشوند. در کنار محدودیتها در بسته شدن مرزها، اقداماتی اضافی در صورت باز شدن مرزها اعمال شده است که میتوان به اجازه ورود بدون محدودیت واکسینهشدهها در اکثر مقاصد، فرمهای خوداظهاری برای شناسایی مسافران به شکل کاغذی یا دیجیتالی، ارائه تست منفی کرونا در بدو ورود، درخواست تاییدیهها و مجوزهای سلامت قبل از رسیدن به مقصد، درخواست مدارک مربوط به پوشش بیمهای و ایجاد کریدورهای مسافرتی و خطوط سبز اشاره کرد. پس از یک دوره محدودیت حداکثری سفر در اوایل همهگیری، مقاصد شروع به کاهش محدودیتهای سفر و فراهم کردن امکان جابهجایی مردم و بازیابی مجدد فعالیتهای اقتصادی از جمله گردشگری کردند. بهطوری که در نوامبر 2020 به کمترین میزان محدودیتهای سفر تنها با 27 درصد از بسته بودن کامل مرزها در سراسر جهان رسید و ارائه تست منفی کرونا به مهمترین روش ایمنی و بهداشتی برای سفر تبدیل شد. اما پس از شیوع ویروسهای جهشیافته جدید روند کاهش محدودیتهای سفر نیز کند شد و با حفظ وضع موجود مواردی اضافی برای سفرها افزوده شد. پیشرفت مداوم واکسیناسیون منجر به رویکردی متفاوتتر در کشورها میشود که در آن مسافران واکسینه شده از امتیازات خاص سفر برخوردارند. این پیشرفت در کاهش محدودیتهای سفر ناشی از کرونا تاثیر خواهد گذاشت. همچنین برآورد میشود با توسعه راههای مختلف مسافرتی، تحرکات بینالمللی در مسیر بهبود قرار گیرد. اما با این حال، با توجه به غیرقابل پیشبینی بودن شرایط و عملکردهای مختلف در هر مقصد، چالشی جدی جهت بهبود کامل گردشگری وجود دارد. البته دولتها بهطور مداوم باتوجه به وضعیت همهگیری در کشور خود، مقاصد نزدیک، بازارهای اصلی و در سطح جهانی محدودیتهای سفر را تنظیم میکنند که باتوجه به پیشرفت چشمگیر واکسیناسیون و تلاشهای دیجیتالیسازی مربوط به این موضوع هدف عمده دولتها تسهیل در تحرکات بینالمللی است. با گذشت زمان، بسیاری از مقاصد محدودیتهای سفر بینالمللی را کاهش داده و شیوههای جدیدی از جمله ارائه آزمایش در بدو ورود را جایگزین کردند. با وجود این، درحالحاضر تنها سه کشور در جهان (آلبانی، کاستاریکا و جمهوری دومینیکن) تمامی محدودیتهای سفر را به طور کامل برداشتهاند. در آمارهای ارائه شده از سوی سازمان جهانی گردشگری از تاریخ یک ژوئن 2021، در مجموع 136 مقصد بهطور کامل یا جزئی مرزهای خود را برای گردشگران بینالمللی بستهاند که از این میان 62 مقصد (29 درصد از کل مقاصد جهان) بهطور کامل و 73 مقصد (34 درصد از کل مقاصد جهان) بهطور جزئی مرزهای خود را بستند. این درحالی است که در گزارش قبلی در تاریخ فوریه 2021 این رقم 142 مقصد بوده است. حدود 78 کشور جهان یعنی حدود 36 درصد از کل مقاصد، ارائه نتایج تست منفی کرونا هنگام ورود به مقصد را درنظر گرفتهاند که برخی با قرنطینه کردن مسافران همراه است. حدود 16 درصد از کل مقاصد سراسر جهان با 35 مقصد، علاوه بر سایر محدودیتهای ورود، قرنطینه اجباری را برای همه گردشگران خارجی بدون در نظر گرفتن مبدأ اعمال میکنند. علاوه بر این، حدود 92 مقصد جهان محدودیتهای خاصی از جمله بسته شدن مرزها، تعلیق پروازها و قرنطینه اجباری را برای مقاصد دارای موارد ویروسهای جهشیافته درنظر گرفتهاند. در اعمال محدودیتها یا کاهش آن، اختلاف قابلتوجهی در مناطق جهان دیده میشود. مثلا ارائه تست منفی کرونا در 66 درصد از مقاصد قاره آمریکا اعمال میشود درحالیکه این رقم برای آسیا و اقیانوسیه تنها 9 درصد است. در مقابل 70 درصد از 46 مقصد آسیا و اقیانوسیه مرزهای خود را همچنان بر روی گردشگران بینالمللی کاملا بستهاند. وضعیت همهگیری جهانی بهویژه ظهور و گسترش ویروسهای جهشیافته منجر به رویکرد محتاطانه دولتها در کاهش محدودیت سفرهای بینالمللی شده است. با این حال انتظار میرود با پیشرفت واکسن و دیجیتالیسازی، محدودیتهای سفر با کاهش فزایندهای روبهرو شود. درحالحاضر تعداد قابلتوجهی از مقاصد همچنان مرزهای خود را کاملا بستهاند که اکثر آنها در آسیا و اقیانوسیه قرار دارند که در دیگر قارهها کمتر به چشم میخورد. بخش قابلتوجهی از کشورهایی که مرزهای خود را بهطور کامل بستهاند در گروه کشورهای در حال توسعه، توسعهنیافته یا کشورهای کوچک جزیرهای قرار دارند. در بین این مقاصد 34 مقصد حداقل 57 هفته مرزهای خود را بستهاند که بیش از نیمی از آنها در آسیا و اقیانوسیه قرار دارند. مرزهای اقتصادهای پیشرفته با استانداردهای بالای بهداشتی و عملکرد محیطی با کاهش بیشتری در محدودیتها همراه بوده و اروپا در پایان سال 2020 بیشترین کاهش منطقهای در محدودیتها را تجربه کرده است. همچنین تجزیه و تحلیلهای علمی سازمان جهانی گردشگری نشان میدهد مقاصدی که از اول ژوئن اقدام به بستن کامل مرزهای خود کردهاند در گروه اقتصادهای در حال ظهور هستند که از استانداردهای بهداشتی و رتبه عملکرد محیطی پایینی برخوردارند همچنین کمترین وابستگی را به گردشگری در اقتصاد خود دارند. همچنین در این تجزیه و تحلیل نقش واکسیناسیون در یک مقصد و ارتباط بالقوه آن با محدودیتهای سفر بررسی شده است که براساس آن اکثر کشورهایی که مرزهای خود را بستهاند سهم کمتری در دریافت واکسن از کل جمعیت خود داشتهاند. از نظر منطقهای از بین 63 مقصدی که مرزهای خود را کاملا بستهاند، حدود 51 درصد با 32 مقصد در آسیا و اقیانوسیه قرار دارند و پس از آن 16 درصد با 10 مقصد در آفریقا و آمریکا، 11 درصد با 7 مقصد در اروپا و 6 درصد با 4 مقصد در خاورمیانه هستند. مرزهای 20 کشور کوچک جزیرهای یعنی حدود 32 درصد از کل مقاصد بسته شدهاند و این رقم در کشورهای توسعهنیافته 14 مقصد و در کشورهای درحال توسعه 5 مقصد بوده است که آسیا و اقیانوسیه بیشترین سهم را به خود اختصاص دادهاند. در این کشورها سهم افراد واکسینه شده از کل جمعیت کمتر از 20 درصد است. البته بیشتر از نیمی از این مقاصد پایین بودن میزان مبتلایان را نشان میدهند. ارزیابیها نشان میدهد، 70 درصد از مقاصد با مرزهای بسته (33 مقصد از 47 مقصد) وابستگی کم یا متوسطی به گردشگری دارند که سهم آن در تولید ناخالص داخلی کمتر از 10 درصد است. از لحاظ وضعیت اقتصادی، 89 درصد از مقاصدی که مرزهای خود را بستهاند به اقتصادهای نوظهور تعلق دارند و سهم اقتصادهای پیشرفته تنها 11 درصد است. سازمان جهانی گردشگری در این گزارش خود به عملکرد 10 بازار برتر جهان نیز پرداخته است که براساس آن، از اول ژوئن سه بازار اصلی یعنی چین، کانادا و روسیه مرزهای خود را بهطور کامل بستهاند درحالیکه دیگر مقاصد برتر با محدودیت کمتری همراه بوده است. 6 کشور از این 10 بازار اصلی جهان شامل آمریکا، آلمان، انگلستان، فرانسه، ایتالیا و هلند به شکل متفاوتی شهروندان خود را به سفر به مقاصد کمخطر توصیه میکنند. این کشورها اطلاعات مقاصد را براساس سه رده خطر بالا، متوسط و کمخطر برای شهروندان خود طبقهبندی کردند. درحالیکه چهار مقصد دیگر یعنی کانادا، چین، هنگکنگ و روسیه به شهروندان خود توصیه میکنند از هرگونه سفر به خارج از کشور خودداری کنند. برخی کشورها اقداماتی اضافه همچون ارائه تست منفی کرونا و قرنطینه را نیز اعمال میکنند. چهار کشور آمریکا، چین، هنگکنگ و کانادا از تمام گردشگران ورودی میخواهند نتیجه تست کرونا را ارائه دهند یا قرنطینه اجباری داشته باشند. گردشگران بینالمللی از این چهار مقصد که در سال 2018 حدود 338 میلیون گردشگر ورودی (25 درصد از کل گردشگران ورودی جهان) را به خود اختصاص داده از اول ژوئن الزامات قرنطینه اجباری بدون درنظر گرفتن مبدأ را اعمال کردهاند. روسیه اما از مه 2021 قانون قرنطینه اجباری را لغو کرد و بهجای آن ارائه تست PCR را الزامی کرده و پنج روز پس از ورود تست مجدد انجام میدهد. آمریکا قرنطینه اجباری برای واکسینهها را برداشته اما دیگر مقاصد هنوز تصمیم مشخصی در این زمینه اتخاذ نکردهاند. در انگلستان، آلمان، فرانسه، ایتالیا و هلند، قرنطینه اجباری تنها درصورت ورود از کشورهای پرخطر نیاز است و برای سایر مقاصد کمخطر ارائه آزمایش منفی کافی است که در صورت واکسیناسیون کامل در برخی موارد ارائه تست هم نیاز نیست.منبع : دنیای اقتصاد
ایجاد شده: 27/تیر/1400 آخرین ویرایش: 27/تیر/1400 اخبار خارجی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز، با گذشت نزدیک به دوسال از آغاز همهگیری ناشی از شیوع کووید-۱۹، کمتر کسی در باب زخمی که این ویروس بر پیکر اقتصاد جهان گذاشته است دچار شک و تردید است. در همین راستا «کنفرانس توسعه و تجارت سازمان ملل» موسوم به «آنکتاد» در تازهترین گزارش خود تاکید کرده است آسیبهای وارده بر اقتصاد جهان در این ایام، ممکن است ضرری ۴تریلیون دلاری روی دست صنعت گردشگری بگذارد. این نهاد بینالمللی تاکید میکند سرعت پایین واکسیناسیون در کشورهای درحال توسعه بر شعلههای آتش این بحران میدمد. آنکتاد در گزارش خود سه سناریو را برای آنچه بر صنعت توریسم تا پایانسال 2021 میگذرد، ترسیم کرده است. براساس نخستین سناریو که بدبینانهترین برآورد برای گردشگری بینالمللی بهشمار میآید، کاهش گردشگری در سالجاری همچونسال 2020 خواهد بود و جهان، کاهشی 75درصدی گردشگری بینالمللی را تجربه خواهد کرد. در این سناریو، کاهش درآمد جهانی گردشگری به ارزش 948 میلیارد دلار باعث از دست رفتن تولید ناخالص داخلی واقعی 4/ 2 تریلیون دلاری میشود. بهطور مثال برای کشوری چون ترکیه که بالغ بر 5درصد از تولید ناخالص داخلی خود را وابسته به گردشگری بینالمللی است، کاهش 69درصدی توریسم سبب خسارتی 33میلیارد دلاری به این کشور شده است. بنا بر سناریوی دوم، میانگین کاهش توریسم در خوشبینانهترین حالت است و این کاهش 63درصدی است. طبق سناریوی آخر، بسته به آنکه روند واکسیناسیون در نقاط مختلف جهان تا چه میزان پیشروی داشته باشد، میزان گردشگری متغیر است. در کشورهایی که روند واکسیناسیون با سرعت بالایی انجام شده است، گردشگری بینالمللی کاهشی 37درصدی و کشورهایی که سرعت اندکی در واکسیناسیون دارند، کاهشی 75درصدی را تجربه خواهند کرد. در نتیجه توریسم در کشورهایی چون ایالاتمتحده، فرانسه، ایتالیا، سوئیس، آلمان و اسپانیا که واکسیناسیون در آنجا با شتاب بیشتری رخ داده، آسیب کمتری را متحمل خواهد شد. با وجود این، متخصصان بعید میدانند تاسال 2023 گردشگری بینالمللی به سطح پیش از کووید برسد. پرواضح پیداست که واکسیناسیون در جهان بسیار نامتقارن است؛ برخی از کشورها کمتر از یک درصد از جمعیت خود را واکسینه کردند و کشورهایی نیز حداقل یک دز واکسن به بیش از 60درصد از جمعیت خود تزریق کردند. این امر در نهایت سبب خواهد شد کشورهای درحال توسعه در این روند بسیار متضرر شوند، آسیبی که ممکن است ابعاد آن، کاهش 60درصدی تولید ناخالص جهانی باشد. انتظار میرود گردشگری بینالمللی در نیمه دوم سالجاری میلادی اندکی بهبود یابد اما همچنان «آنکتاد» پیشبینی میکند این بخش نسبت بهسال 2019 ضرری بین 7/ 1 تا 4/ 2تریلیون دلار را خواهد چشید.
ایجاد شده: 16/تیر/1400 آخرین ویرایش: 16/تیر/1400 اخبار خارجی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز، واکسیناسیون سراسری در اروپا، رونقی اساسی به بازار گردشگری اروپا بخشیده و نزدیک به ۶۰ درصد مردم سفرهای تابستانی را پس از یکسال رکود تجربه خواهند کرد. در این میان فرانسه و ایتالیا پیشتاز سفرهای تابستانی خواهند بود. براساس نظرسنجی شرکت تحقیقات جهانی بازار ایپسوس (Ipsos) که مقر آن در پاریس است، انتظار میرود اکثریت مردم اروپا یعنی ۵۷درصد در این تابستان سفر کنند. این نظرسنجی که از بین ۱۴ هزار نفر در ۱۴ کشور و سه قاره از ۵ تا ۲۰ مه ۲۰۲۱ انجام شده، روند سفرهای جهانی را ارزیابی کرده و سال ۲۰۲۱ را با توجه به تاثیر همهگیری کرونا در چندین زمینه از جمله نگرش به سفر بررسی کرده است. اتحادیه اروپا طی دو دهه اخیر از شرکت ایپسوس حمایت مالی کرده بر این اساس آن را مهمترین نهاد نظرسنجی بهشمار میآورد. اگرچه تاثیرات همهگیری کرونا در دومین تابستان نیز قابل مشاهده است اما خوشبینی بسیاری به بازگشت سفرهای تابستانی وجود دارد. حتی چند کشور اروپایی انتظار دارند سفرهای تابستانی نسبت به تعداد سفرهای ۲۰۱۹ افزایش یابد. فرانسه و ایتالیا با ۶۷ درصد انتظار دارند تعطیلات تابستانی عادی خود را بگذرانند. البته نزدیک به ۷۰ درصد مردم اروپا معتقدند سفرها طی سه سال آینده به حالت عادی برمیگردد. محدودیتهای ناشی از همهگیری کرونا طی سال گذشته بر عادات شهروندان اروپایی تاثیر گذاشته است. براساس نظرسنجی در تعطیلات امسال حدود ۵۸ درصد از افراد بهویژه در ایتالیا، لهستان، فرانسه و اتریش دیدن و به آغوش گرفتن خانودههایشان را هدف سفر خود قرار دادهاند و حدود ۴۰ درصد به فعالیتهای ساده مانند غذا خوردن در رستورانها میپردازند. بهطور کلی، ۵۷ درصد از مردم اروپا انتظار مسافرت در تعطیلات تابستان را دارند که البته در مقایسه با سال ۲۰۱۹ کاهش ۶ درصدی را نشان میدهد. اما با توجه به این کاهش، انتظار سفر در اروپاییها به نسبت آمریکاییها با ۵۰ درصد، چینیها با ۵۳ درصد و تایلندیها با ۴۴ درصد بیشتر است. باوجود میل سفر در مردم اروپا، برخی از کشورها کاهش دورقمی در برنامههای سفر تابستانی دارند. آلمان ۲۱ امتیاز منفی، انگلستان ۱۴ امتیاز منفی و بلژیک ۱۲ امتیاز منفی را ثبت کرده است. در مقابل سایر کشورهای اروپایی شاهد افزایش میل سفر از جمله ایتالیا با ۶ امتیاز و لهستان ۵ امتیاز هستند. براساس آمارها، بودجه سفر اروپاییها در مقایسه با همتایان آمریکایی خود با آسیب بیشتری مواجه شده است. بهطور کلی بودجههای سفر اروپا در مقایسه با سال ۲۰۱۹ بیش از ۲۰ درصد کاهش یافته است اما بودجه سفر آمریکا تنها ۲ درصد کاهش یافته است. بیشترین افت در اسپانیا با کاهش ۳۰ درصدی بوده و پس از آن فرانسه با افت ۲۶درصدی، آلمان با کاهش ۲۵ درصدی و اتریش با سقوط ۲۱ درصدی همراه بوده است. پرتغال تنها کشوری در نظرسنجی است که بودجههای سفر آن در مقایسه با سال ۲۰۱۹ ثابت مانده است. همچنین انگلیسیها، بلژیکیها و آمریکاییها خوشبینی بیشتری به سفرها نسبت به دیگر کشورها دارند، زیرا بیشتر مردم این کشورها بازگشت سفرها به حالت عادی را در سال ۲۰۲۲ یا ۲۰۲۳ میدانند. در این نظرسنجی سفر به سواحل در راس سایر مناطق گردشگری قرار گرفت و حدود ۵۸ درصد از افراد شرکتکننده در این نظرسنجی سفر به سواحل را برگزیدند و سهم سفر به روستا ۲۶ درصد و کوهستان ۲۴ درصد بوده است. اما با وجود این دو منطقه اخیر در مقایسه با سال ۲۰۱۹ توانستند چهار امتیاز کسب کنند و فاصله خود را کاهش دهند. همچنین اروپاییها ترجیح میدهند تعطیلات خود را در داخل کشور بگذرانند. افرادی هم که به خارج از کشور سفر میکنند کشورهای اسپانیا، فرانسه و ایتالیا را بهعنوان مقصد سفر خود انتخاب کردهاند. در واقع با توجه به تاریخ انتخاب مقاصد، سه کشور اول سفر همچنان مورد انتخاب اروپاییان خواهد بود. همچنین برخی از کشورهایی که بهطور سنتی علاقهمند به سفرهای خارجی بودهاند، اینک تمایل به گذران تعطیلات تابستانی در مرزهای خود دارند که در مقایسه با سال ۲۰۱۹ افزایش چشمگیری داشته است. بلژیکیها با ۳۲ درصد رشد توانستند ۱۷ امتیاز کسب کنند. گردشگران سوئیسی با افزایش ۱۵ امتیازی و پاسخدهندگان انگلیسی با صعود ۱۶ امتیازی همراه بودند. اگرچه نظرسنجیها تمایل افراد به سفر را نشان میدهد اما رزرو بستههای سفر چندان با استقبال مواجه نشده و تنها ۳۵ درصد پاسخدهندگان اروپایی سفرهای تابستانی خود را رزرو کردهاند. این درحالی است که این رقم برای آمریکاییها ۴۷ درصد، چینیها ۳۷درصد و پاسخدهندگان تایلندی ۵۰ درصد بوده است. ایتالیاییها جزو معدود کسانی هستند که سفر تعطیلات تابستانی خود را با ۲۳ درصد رزرو کردهاند درحالیکه ساکنان انگلیس با ۵۶ درصد در اروپا پیشتاز هستند. یکی از نکات مهم دیگری که در این نظرسنجی به آن پرداخته شده است تمرکز بیشتر افراد بر بیمه سفر بهدلیل همهگیری است. بیش از ۴۵ درصد اروپاییها اعلام کردند در نتیجه بحران کرونا پوشش بیمه سفر خود را افزایش میدهند. همچنین واکسن نیز بسیار مورد توجه قرار گرفته و حدود ۸۱ درصد از مردم اروپا اعلام کردند برای بازگشت سفرها آماده واکسیناسیون هستند. شاید بتوان یکی دیگر از تغییر عادات و ذائقه افراد برای سفرها را توجه بیشتر به محیطزیست دانست. اکثر پاسخدهندگان در این نظرسنجی بهدنبال وارد کردن توجه و تاثیرات زیستمحیطی، اجتماعی و اقتصادی سفر به عادتهای خود هستند تا با تغییر رفتارهای خود احترام بیشتری به محیط اطراف خود بگذارند. حدود ۸۹ درصد از مردم اروپا استفاده از بطری مسافرتی را جایگزین پلاستیک یکبار مصرف کردهاند. در گذشته این رقم ۵۷ درصد بوده و اکنون جهشی ۳۲ درصدی داشته است. همچنین ۸۸ درصد حاضرند با تغییر رفتارهای خود از اتلاف منابع محلی جلوگیری کنند. این تعداد از مسافران حاضرند با خوردن غذا و خرید در مقاصد متعلق به مردم بومی و اقامت در اماکن محلی به اقتصاد جوامع محلی کمک کنند. منبع : دنیای اقتصاد
ایجاد شده: 7/تیر/1400 آخرین ویرایش: 7/تیر/1400 اخبار خارجی
به گزارش هتل نیوز، در سال ۹۲ حسن روحانی رسماً رئیس جمهور ایران شد و مردمی که به او رأی دادند و آنها که به او رأی ندادند همگی چشم انتظار تحقق وعدهها و شعارهای روحانی بودند. اما این شعارها و وعدهها چه بود و از سال ۹۲ که ۸ سال میگذرد تا کنون چه تعداد از آنها عملی شد؟ روحانی در وعدههای انتخاباتی خود طی دو دوره و سالهای ۹۲ و ۹۶ وعدههایی را در زمینههای مختلف از جمله گردشگری داد که مهمترین آنها، تسهیل بازگشت ایرانیان، لغو ویزای عراق، افزایش هر سال یک میلیون نفر به تعداد گردشگران خارجی، جذب بیشتر گردشگران خارجی، بازگرداندن اعتبار به گذرنامه ایرانی و برداشتن موانع سفر اساتید به خارج بود. وعدههایی که فعالان گردشگری تصور میکردند با انتخاب او میتوانند به این اهداف دست پیدا کنند اما حالا با پایان دولت روحانی باید دید چقدر از این وعدهها محقق شده است. حسن روحانی خرداد همان سال وضع موجود اقتصادی و سیاسی و اجتماعی کشور را نقد کرد و به مردم وعده داد وقتی بر سر کار آمد، مشکلات اقتصادی و اجتماعی و سیاسی مانند بیکاری و گرانی را حل کرده و مطالبات سیاسی و اجتماعی و فرهنگی مردم را محقق کند. سال ۹۲ همزمان با مناظره ۸ نامزد انتخابات ریاست جمهوری در صدا و سیما، ۱۶ پرسش مطرح شد که یکی از این سوالات درباره اقدام مؤثر در تقویت و توسعه صنعت گردشگری در کشور بود. سوالی که مشخصاً در حوزه گردشگری بوده ولی امسال در میان سوالات به آن پرداخته نشد. اگر بتوانیم در طول یک سال ۱۰ میلیون گردشگر وارد کشور کنیم، ۱۳.۶ میلیارد دلار درآمد کسب میکنیم بخشی از پاسخی که سال ۹۲ حسن روحانی به آن داد این بود: «اگر ما بتوانیم در طول یک سال ۱۰ میلیون گردشگر وارد کشور کنیم، ۱۳.۶ میلیارد (دلار) درآمد کسب میکنیم و این مجموعه گردشگر چهار میلیون شغل ایجاد میکند. در حال حاضر ما سه و نیم میلیون نفر بیکار در کشور داریم که اگر ۱۰ میلیون گردشگر وارد کشور شوند مشکل اشتغال کاملاً حل خواهد شد. در صنعت توریسم باید زیربناها مثل هتل، فرودگاه و حمل و نقل را درست کنیم و همه اینها به راحتی امکانپذیر است. حتی اگر سرمایهگذار داخلی نداشته باشیم – که داریم – سرمایهگذار خارجی آماده است برای ما هتل بسازد و بعد از پول آن هتل برداشت میشود و به کشور واگذار میشود. فرودگاههای ما قابل توسعه است. مهمترین مشکلی که داریم و باید حل کنیم، بحث بانکی و مسائل مالی است که به خاطر تحریم مشکل داریم و دولت باید برنامهریزی کند تا پول گردشگران به نحو مناسب وارد کشور شود.» از سال ۹۲ تا کنون رقم ورود گردشگر خارجی به ایران با حرکت لاکپشتی رو به رو بود. به نحوی که تا کنون حدود ۸ میلیون گردشگر خارجی به ایران آمده است. این تعداد با شیوع ویروس کرونا عملاً به زیر صد نفر رسید. ضمن اینکه در طول ۸ سال اخیر هیچ اقدامی در جهت سرمایه گذاری، سرمایه گذاران خارجی در ایران و به خصوص در بخش اقامتی انجام نشد. مسائل مالی و حمایتهای بانکی نیز همچنان گریبان سرمایه گذاران را میگیرد. روحانی در همان سالهای اولیه ریاست جمهوری زمانی که بیشتر درباره گردشگری سخن میگفت بیان کرد: اگر فکر ما این است که اگر گردشگری وارد کشور شود فضای جامعه فاسد میشود مثل این است که ما به خودمان شک داریم. بنابراین ما نباید به جوانهایمان شک کنیم همه اینها فرهنگدوست و مسلمان هستند و تحت تأثیر اینگونه فسادها قرار نخواهند گرفت. او همچنین گفته بود که دولت تدبیر، گرانی را با فکر و برنامه کنترل و کاهش خواهد داد و بیکاری را با روشهایی چون توجه به صنعت، کشاورزی و گردشگری کاهش خواهد داد و بیکاری را به نُرم جهانی خواهد رساند. چهارمین مرتبه جاذبه توریسمی دنیا از آن ایران است، اما صنعت گردشگری فعال نشده است. نیاز به سرمایهگذاری داخلی هم نیست سرمایه خارجی هم جذب میشود اگر توریست وارد کشور شود. کردستان میتواند قطب گردشگری ایران باشد روحانی همچنین در سفری که به سنندج، ارومیه و تبریز داشت، گفته بود: اگر صنعت گردشگری در کردستان احیا شود مساله بیکاری به طور کامل حل خواهد شد. کردستان میتوان قطبی ازقطبهای گردشگری ایران عزیز باشد و باید کاری کنیم که صادرکننده کالا و خدمت به کشور همسایهمان عراق باشیم. هدیه تقلبی که روحانی از آمریکاییها گرفت هفتم مهر سال ۹۲ درست چند ماه پس از اینکه روحانی روی صندلی ریاست جمهوری نشست، به نیویورک رفت و پس از بازگشت خبر از هدیهای ارزشمند داد که آمریکاییها به ملت ایران هدیه دادهاند و هدف از بازپس دادن آن را بهتر شدن روابط فرهنگی ایران و آمریکا دانست. این شیردال که یک جام سیمین بود و محمد علی نجفی رئیس وقت سازمان میراث فرهنگی اعلام کرد که احتمالاً متعلق به دوره هخامنشی باشد. اما پس از چند روز کارشناسان میراث فرهنگی گفتند که این شیء تقلبی است و هیچ ارزشی ندارد! برگرداندن سر سرباز هخامنشی در پی سفر دوم روحانی به نیویورک نیز در سال ۹۷ اتفاق افتاد. تعداد زیادی هتل تا پایان سال ۹۳ به بهرهبرداری میرسد روحانی پنجم خرداد سال ۹۳ پس از اینکه به دیدار معاونان سازمان میراث فرهنگی وقت رفت گفت: در بخش صنایع دستی بانوان ما میتوانند بخش بزرگی از این صنایع دستی را در داخل خانه انجام بدهند، در کنار وظیفة مادریشان میتوانند بار این بخش را برای درآمد خود و عظمت کشور و هم برای صادرات بر دوش بگیرند. دولت در همة زمینهها اقداماتی باید انجام بدهد و در زمینة جذب گردشگران خارجی بخشی از آن باید به عنوان صنایع توریستی مورد توجه قرار بگیرد اعم از فرودگاهها، قطار، جادهها، هتلها و زمینههای جذب توریسم از لحاظ تبلیغاتی، سیاسی و اقداماتی که برای ویزا باید انجام بگیرد، در همه این زمینهها دولت فعال خواهد بود، اما عمدتاً بخش خصوصی باید سرمایهگذاری انجام بدهد. این سازمان میتواند با برنامههایی که دارد برای صادرات، معرفی فرهنگ و تمدن ایرانی، اسلامی و انقلابی ما و هم برای رونق صنایع دستی، فعال بشود. ارزآوری ما بیشتر خواهد شد. اشتغال افزایش پیدا خواهد کرد و همان فرهنگ و اقتصادی که امسال باید بیشتر مورد توجه باشد، تحقق پیدا خواهد کرد. اتفاقاً این سازمان میتواند در زمینه فرهنگ و اقتصاد فعال باشد و در اجرای اقتصاد مقاومتی این سازمان باید به وظایف خودش عمل بکند. قرار بود تا ساختار مناسبی برای این وزارتخانه تبیین شود اما با گذشته دو سال و چندین بار تغییر در ساختار، هنوز به شاکله اصلی نرسیده و هنوز ساختاری متناسب با وزارت میراث فرهنگی شکل نگرفته است ما میتوانیم در سایه فعالیت این سازمان و بخش خصوصی شرایط بهتری را برای جذب گردشگر و صادرات بیشتر صنایع دستی و هم برای اشتغال بیشتر جوانهای عزیز فراهم کنیم. برای اینکه از همه این آثار چه مذهبی، چه تاریخی به خوبی استفاده کنیم، دولت باید سرمایهگذاری کند؛ هم برای حفظ و مرمت این آثار و معرفی این آثار به دنیا که مردم بشناسند و جذب بشوند و هم زمینه برای حضور و ورود گردشگران از لحاظ سیاسی (مسائل مربوط به ورود و خروج آنها به کشور) و همچنین سرمایهگذاریهایی در بخش حمل و نقل و اسکان باید انجام بگیرد. دولت در این زمینه مصمم است و اقدامات خوبی شروع شده است. انشاءالله تعداد زیادی هتل تا پایان امسال به بهرهبرداری میرسد. برای سالهای آینده از سرمایهگذاران بخشهای مختلف مخصوصاً بخشهای خصوصی در این حوزه دعوت میکنم. دولت هم در این زمینه از طریق صندوق کمک خواهد کرد برای اینکه بتوانیم زمینه را فراهم بکنیم و انشاءالله همینطور که در دو ماهه اول شاهد ۳ برابر شدن در بخشی از زمینهها برای جذب گردشگر هستیم، در ادامه سال هم بتوانیم این روند را ادامه بدهیم. سالی یک میلیون گردشگر اضافه میشود اردیبهشت سال ۹۶ روحانی که قصد داشت برای دولت دوازدهم هم کاندید شود در اولین برنامه تبلیغاتی خود وعده دیگری داد و گفت: تصمیم دولت بر این است که سالانه یک میلیون نفر بر گردشگری کشور بیافزاید. سال ۹۶ او گفت: بازگشت عزت به پاسپورت ایرانی یکی از وعدههای حسن روحانی رئیس دولت یازدهم به مردم بود. وی در یکی از برنامههای تلویزیونی خطاب به مردم ایران گفت: به همه هموطنان قول میدهم که افتخارات بزرگان ایرانی که برخی کشورهای همسایه آن را تصاحب کردند برگردانم و احترام پاسپورت ایرانی نیز برگردانده میشود. مخالفت با وزارت شدن سازمان میراث فرهنگی در مدتی که روحانی رئیس جمهور بود، محمد علی نجفی، مسعود سلطانی فر، زهرا احمدی پور، علی اصغر مونسان به عنوان رؤسای سازمان میراث فرهنگی انتخاب شدند. همچنین با اینکه دولت اصلاً قصد نداشت که سازمان میراث فرهنگی به وزارتخانه تبدیل شود و دلیل خود را هم بزرگ شدن دولت میدانست اما در نهایت با تصویب نمایندگان مجلس، سازمان میراث فرهنگی در مرداد سال ۹۸ به وزارت تبدیل شد و علی اصغر مونسان هم به عنوان وزیر در آن فعالیت کرد. از آن زمان قرار بود تا ساختار مناسبی برای این وزارتخانه تبیین شود اما با گذشته دو سال و چندین بار تغییر در ساختار، هنوز به شاکله اصلی نرسیده و هنوز ساختاری متناسب با وزارت میراث فرهنگی شکل نگرفته است چون یک بار به عنوان مثال گردشگری با معاونت سرمایه گذاری ترکیب میشود و بار دیگر جدا کار میکند هنوز هم خیلی از کارمندان این وزارتخانه نمیدانند در نهایت ساختار این وزارت به چه شکل و شمایلی رسید. مشکلات یک قرن گذشته در دولت دوازدهم ۲۹ خرداد ۱۴۰۰ حسن روحانی در جلسه هیأت دولت با تبریک به ابراهیم رئیسی به عنوان منتخب مردم گفت که ۴۵ روز دیگر پایان مأموریت دولت دوازدهم خواهد بود. من افتخار میکنم در دولتی بودیم که سختترین ایام تاریخ ایران را شاهد بودیم و بار مسئولیت را در طول یک قرن گذشته حمل کردیم و روزهای سختی را پشت سر گذاشتیم. منظور روحانی از روزهای سخت، موضوعاتی از قبیل تحریمها و همزمانی آن با شیوع ویروس کرونا بود. غیر از آن اتفاقاتی مانند سیل و سقوط هواپیما و شهادت سردار سلیمانی نیز موجب شد تا از سال ۹۸ تا کنون صنعت گردشگری ایران زمین بخورد و فعالان صنایع دستی نیز به بدترین وضعیت دچار شوند. آخرین وعده رئیس جمهور دولت دوازدهم در آخرین وعدههای خود در زمینه گردشگری گفته است: در ۶ ماهه اول سال ۱۴۰۰ هم با مشکلاتی روبرو هستیم اما در عین حال این نوید را میدهم که وضع گردشگری در ماههای پایانی امسال وقتی واکسیناسیون در سراسر کشور انجام بگیرد شرایط جدیدی میشود و همه این زحماتی که مردم و بخش دولتی و خصوصی کشیدند در پایان امسال شاهد بهره برداری خواهند بود. رئیسی و گردشگری حالا سید ابراهیم رئیسی به عنوان رئیس جمهور ایران انتخاب شده است. رئیس جمهوری که ۴۴ روز دیگر بر این صندلی خواهد نشست، تاکنون هیچ وعدهای در شعارهای انتخاباتی خود در حوزه گردشگری نداشته است جز اینکه کمیته گردشگری در ستاد انتخاباتی دارد و این کمیته هم هر از گاهی یک برنامه تبلیغاتی تهیه کرده و کارشناسان قدیمی سازمان میراث فرهنگی را دور هم جمع کرده تا بتواند ساختاری دیگر برای وزارت میراث فرهنگی تعریف و پیشنهاد کند. البته باید دید وعده رئیسی درباره اینکه ترکیب کابینه او ارتباطی با ستادهای انتخاباتی او ندارد در حوزه گردشگری چه خواهد شد؟ اکنون باید منتظر ماند و دید که دولت رئیسی چه برنامهای برای توسعه صنعت گردشگری و تقویت میراث فرهنگی و صنایع دستی ایران دارد چون تا کنون برنامه مشخصی از سوی وی ارائه نشده است.
ایجاد شده: 30/خرداد/1400 آخرین ویرایش: 30/خرداد/1400 اخبار داخلی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز و به نقل از گاردین، بسیاری از افراد استدلال میکنند که گذرنامههای کووید ـ تأییدیههایی که نشان میدهد آیا کسی واکسن زده یا نتیجه تست کرونایش منفی بوده یا به کووید ایمنی دارد ـ راهگشا نیست. ما در آخرین گزارشی که در انجمن سلطنتی لندن منتشر کردهایم، نتیجه گرفتهایم که این گذرنامهها در بعضی موارد میتوانند راهحل معقولی باشند اما فقط اگر با معیارهای مشخصی منطبق باشند. اصل مطلب این است که این گذرنامهها چطور و کجا به کار روند. در مورد سفرهای بینالمللی، که زیرساختهای تست کووید و سیستم «کارت زرد» در حال حاضر به راه افتاده است، گذرنامه کووید اقدامی منطقی به نظر میرسد. دولت بریتانیا نیز گذرنامه کووید را دستکم برای گردهماییهای بزرگ مثل مسابقات ورزشی در دستور کار قرار داده است. اوایل ماه آوریل امسال، وقتی تیم ورزشی «تگزاس رنجرز» در استادیوم بیسبالی که تمام بلیتهایش فروخته شده بود بازی میکرد، ما نگاهی انداختیم به اینکه وقتی درهای استادیومها بدون محدودیت باز میشود چه اتفاقی میافتد: هیچ فاصلهگیری اجتماعیای انجام نشده بود و تعداد کمی از افراد ماسک زده بودند ـ همه این اتفاقات هم در زمانی رخ میداد که ابتلاها اوج گرفته بود و فقط گروه کمی از جمعیت کشور دوز دوم واکسن را دریافت کرده بودند. گذرنامه کووید وقتی میتواند در رویدادهای بزرگ به کار بیاید که در کنار سایر اقدامات همچون تهویه هوا و فاصلهگیری اجتماعی و تست ابتلا و سیستم رهگیری مبتلایان انجام شود. اما در این صورت هم باید معیارهای مشخص ایمنی و ابتلا در مورد آن لحاظ شود. برای اینکه نشان بدهیم آیا کسی به کووید مبتلاست چهار راه وجود دارد: تأییدیه واکسیناسیون یا نتیجه تست PCR، تست تشخیص سریع LFT یا تست آنتیبادی است. ما در گزارشمان نتیجه گرفتیم که فقط تأییدیه واکسیناسیون یا نتیجه تست PCR میتواند معیار مناسبی برای صدور گذرنامه کووید باشد. دلیلش این است که تستهای آنتیبادی معیار معتبری برای ابتلا نیست و تست LFT برای تشخیص ابتلا در افرادی که مبتلا هستند اما میزان کمی از ویروس در بدنشان هست مؤثر نیست. این تست دوم بهخصوص زمانی میتواند نامعتبر باشد که توسط یک متخصص گرفته نشده باشد. دولت بهدرستی خطقرمزهایی را برای خود در نظر گرفته است. تأییدیه واکسن هیچوقت برای خدمات اساسی مثل سوپرمارکتها و حملونقل لازم نیست. ولی ورود به درگاههای غیرضروری ازجمله رستورانها و کافهها جایی است که این معیار را باید در نظر گرفت. نخستوزیر بریتانیا اخیراً گفته است که دیوارهای بین مردم در کسبوکارهای برچیده خواهد شد بدون اینکه بگوید کجا گذرنامههای سلامتی لازم خواهد بود. اما صاحبان کسبوکارها ممکن است احساس کنند حکومت در عوض اینکه دیوارها را بردارد، دارد خودش را بهجای دیوارها مینشاند. هیئت وزیران ممکن است بخشی از مسئولیت اجرای گذرنامه کووید را بر عهده برخی از کسبوکارها بیندازند ولی این کار در مسایل حقوقی و اخلاقی گیر خواهد کرد. برای نمونه، کمیسیون فرصتهای برابر اشتغال در آمریکا اخیراً به کسبوکارها اطلاع داده است که اگر کارمند یا کارگری نتواند بهعلت معلولیت یا عقاید مذهبی واکسن بزند و کسبوکار قادر نباشد اقدام بیشتری برای او بکند، از نظر قانونی مجاز است که آنها را از مجموعه نیروهای کار خود کنار بگذارد. اینها فقط چند مورد از مواردی است که گذرنامههای کووید با آن روبهرو خواهند شد. ضروری است اطمینان حاصل شود از اینکه گذرنامه کووید نابرابری را ایجاد نمیکند یا آن را وخیمتر نمیسازد، بهویژه در بین کسانی که شاید برای تستدادن یا واکسیناسیون تعلل میکنند. این گذرنامهها سؤالاتی را نیز از فناوریای که به کار میبرند و ابعاد دادهای که جمع میکنند به وجود میآورند. آیا این گذرنامهها در امتداد ابزارهای مختلف و اپلیکیشن وزارت بهداشت کار میکنند؟ چطور میشود از جعل گذرنامه کووید جلوگیری کرد؟ و این گذرنامهها چطور میتوانند تضمین کنند که دادههای افراد امن میماند؟ دولت نیز باید روشن سازد که آیا مایل است این گذرنامهها طلیعه تولد نظام بهداشت دیجیتال باشد یا اینکه مثل آنچه در کشورهایی مثل دانمارک اعمال شده، تأییدیههای کووید فقط گذرنامههایی است که بهزودی اطلاعات آن پاک خواهد شد. همه اینها سؤالاتی است که بهروشنی باید به آنها پاسخ داده شود. تأییدیههای کووید میتواند به اطمینان جوامع از سلامتی مردم بیفزاید اما فقط وقتی که آنها معیارهای لازم را رعایت کرده باشند. دو نوع گذرنامه واکسیناسیون ویروس کرونا در بریتانیا اولین کمپین ایمنسازی دستهجمعی در جهان برای محافظت در برابر کووید ـ 19 با استفاده از واکسنهایی است که در پاسخ به دنیاگیری کووید-۱۹ در بریتانیا ساخته شدهاست. واکسیناسیون از ۸ دسامبر ۲۰۲۰ آغاز شد. این دو واکسن که در حال حاضر استفاده میشود با مشارکت فایزر و بیوانتک (واکسن فایزر ـ بیوانتک) و دانشگاه آکسفورد و آسترازنکا (واکسن آکسفورد ـ آسترازنکا) ساخته شده است. سومین مورد تأیید شده اما هنوز اجرایی نشده توسط مدرنا (واکسن مدرنا) ساخته شد. تا تاریخ ۷ فوریه ۲۰۲۱، پنج واکسن دیگر کووید ـ 19 بهسفارش این برنامه در مراحل مختلف توسعه وجود دارد. در این برنامه براساس سن، مرحله یک از عرضه آسیبپذیرترین افراد است. دریافت دوزهای دوم به تأخیر انداخته شد تا افراد بیشتری بتوانند اولین دوز خود را دریافت کنند. هدف برای دادن هر دوز به ۱۵ میلیون نفر در چهار گروه اولویت اول تا اواسط فوریه ۲۰۲۱ اعلام شد و در ۱۴ فوریه این امر محقق شد. تا ۱۵ آوریل به پنج گروه بعدی واکسن داده شد، به این معنی که در آن زمان ۳۲ میلیون دوز تجویز شد. محل واکسیناسیون شامل اقدامات پزشک عمومی، خانههای مراقبت و داروخانهها و همچنین بیمارستانها است. باید گفت که دولت در بحث درباره اینکه در این همهمه کووید چه چیزی خوب است یا نه، گذرنامه سلامتی یا گذرنامه واکسن را هم در مقام یک راهکار ارایه کرده و بحث درباره آن بالا گرفته است. طبیعی است که مثل هر بحث دیگری، بخشی از مردم با آن موافقاند و برخی مخالفاند. تأییدیههایی که به مردم اجازه میدهد وارد مکانهای شلوغی شوند که احتمال ابتلای آنها به کووید زیاد است، میتواند به دو صورت صادر شود: گذرنامه کووید که نشان میدهد نتیجه تست اخیر کرونای فرد چه بوده و گذرنامه واکسن که نشان میدهد فرد واکسن زده است. بیاییم روی گدرنامه واکسن متمرکز شویم. اول یک تمایز اساسی را در نظر بگیریم: یک دنیا تفاوت هست بین نیاز به واکسنی که برای فعالیتهایی که بهنظر اساسی نمیآیند زده میشود و نیاز به واکسنی که برای انجام فعالیتهای روزمره لازم و اساسی است. در مورد اول، واکسیناسیون یک امر انتخابی است اما در مورد دوم، واکسن زدن یک اقدام بهشدت واجب است. وقتی افراد میبینند که واکسن یک امر ضروری برای انجام فعالیتهیا اجتماعی روزمره است (رفتن به کافه، یا حتی رفتن به سر کار) دو پیامد برایشان پیش میآید: آنهایی که واکسن نمیزنند، عملاً از جامعه حذف میشوند. آنها این حذف اجباری از جامعه را به این چشم میبینند که دارند کنترل میشوند و مجبورشان میکنند که واکسن بزنند. واکسیناسیون میتواند کاری قلمداد شود که توسط مردم و برای مردم انجام میشود. در عوض، واکسن میتواند چیزی باشد که از یک نهاد خارجی بر مردم تحمیل میشود ـ و بنابراین مقامات سیاسی و همچنین بهداشتی با انجام آن و در چشم مردم در نقش یک «دیگری» ظاهر شوند. تمام این مسایل میتواند در مردم خشم ایجاد کند و مردم را به این نقطه برساند که با نرفتن زیر بار واکسن دوباره استقلال و خودمختاریشان را به دست آورند. این خودش به اندازه کافی بد است ولی وقتی که مثل یک شکاف بین افرادی که واکسن زدهاند و آنهایی که واکسن نزدهاند رفتار کند، سنگ مشکلات در چاهی میافتد که بیرونآوردن آن کار بسیار دشواری خواهد بود. این شکاف هم تصادفی نیست: بهروشنی نمودار شکاف اجتماعی موجود است. در بریتانیا، کسانی که رابطه بدتری با مقامات دارند، نرخ واکسیناسیون کمتری هم دارند. افزایش فقر رابطه محکمی با کاهش واکسیناسیون دارد. اقلیتهای قومی، بهخصوص سیاهپوستان، نگرانیهای بیشتری بابت واکسنهای کووید دارند. آنها تجربه تاریخی دردناکی که داشتهاند، باید متقاعد شوند که واکسن بهنفع آنها و برای رفاه و سلامتی آنها عرضه شده است، نه برای کنترل آنها. گذرنامههای سلامتی میتواند اهمیت واکسن را تحتالشعاع قرار دهد و نگرانیهایی را به وجود بیاورد که اقلیتهای قومی براساس تجربه تاریخی خود در زدن آن تأمل و تعلل کنند. آنها همچنین روایت افراد هوادار جنبشهای ضد واکسن را پیش میبرند، جنبشهایی که هوادارانشان میگویند در واکسیناسیون بیش از آنکه سلامتی مطرح باشد، بحث کنترل افراد اهمیت دارد. زدن واکسن توسط اکثریت جامعه یک امر مهم و حیاتی است و برای اینکه بیماری کنترل شود باید بخش اعظمی از مردم آن را زده باشند اما چنین روایتهایی از واکسن که تعداد چشمگیری از افراد را بدبین میکند و از سیاستهای رسمی دور میکند، باعث میشود خیلی از آنها در مقابل واکسن زدن مقاومت یا تعلل کنند و در نتیجه فوریت درمان بیماری با واکسن تحت تأثیر قرار بگیرد. بیعدالتی در واکسیناسیون بهاضافه گذرنامه واکسن به نژادپرستی واکسن تعبیر میشود. به همین علت است که ما باید فوراً کیتهای این گذرنامههای واکسن را کنار بگذاریم و در عوض، تجربیات سلامت عمومی که سالهاست به آن رسیدهایم: سلامت وابسته است به همکاری پایدار جامعه. گذرنامههای واکسن هم سلامت فیزیکی و هم سلامت جامعه ما را به خطر میاندازد.
ایجاد شده: 29/خرداد/1400 آخرین ویرایش: 29/خرداد/1400 اخبار خارجی