علی حسنلو، معاون گردشگری منطقه آزاد کیش در مصاحبه ای اختصاصی با فلای نیوز به تشریح جایگاه کیش ایر در توسعه گردشگری جزیره کیش و مناطق آزاد پرداخت. متن کامل این مصاحبه در زیر آمده است : ۱. جایگاه استراتژیک کیش در نقشه گردشگری و تراز اقتصادی جزیره کیش امروز با دارا بودن بیش از ۱۲ هزار کسبوکار فعال و ثبت آمار خیرهکننده بیش از ۳ میلیون نفر شب اقامت در سال، به نقطهای از بلوغ رسیده است که هرگونه تصمیمگیری برای زیرساختهای آن، ابعادی ملی پیدا میکند. واقعیت جغرافیایی و اقتصادی کیش ایجاب میکند که ما نگاهی متفاوت به مقوله حملونقل داشته باشیم. در این جزیره، فرودگاه و شرکت هواپیمایی اختصاصی، صرفاً ابزارهای جانبی نیستند، بلکه ستون فقرات و شریان اصلی حیات اقتصادی محسوب میشوند. تداوم و رشد آمار اقامت و فعالیت کسبوکارهای بزرگ و کوچک، مستقیماً به پایداری خطوط پروازی گره خورده است. بر همین اساس، صیانت از جایگاه «کیشایر» و بازتعریف نقش آن در بدنه مدیریتی منطقه، یک ضرورت برای حفظ این سرمایه عظیم ملی و استمرار خدماترسانی به زائران و گردشگران است. ۲. بازخوانی تجربه موفق مدیریت پروازی در جشنوارههای تابستانی یکی از درخشانترین الگوهای مدیریتی که ضرورت وجود یک ایرلاین اختصاصی تحت فرمانِ مقصد را اثبات میکند، تجربه جشنوارههای تابستانی کیش است. در سنواتی که کیشایر تمام توان و ناوگان خود را در مسیر جزیره متمرکز کرد، ما شاهد یک تحول بیسابقه بودیم. در حالی که ماههای شهریور و مهر در تقویم گردشگری ایران به عنوان فصل کمتقاضا یا «لو-سیزن» شناخته میشدند و ایرلاینهای دیگر تمایلی به برقراری پروازهای گسترده نداشتند، کیشایر با نگاه استراتژیک وارد میدان شد. نتیجه این اقدام، شکستن رکوردهای تاریخی ورود مسافر در این دو ماه بود. این تجربه نشان داد که وقتی ابزار پرواز در اختیار برنامهریزِ مقصد باشد، میتوان حتی در سختترین شرایط فصلی، جریان گردشگری را برقرار نگه داشت و از خروج ارز جلوگیری کرد. ۳. منطق اقتصادی «سرمایهگذاری در تقاضا» به جای نگاه سودمحورِ آنی تحلیل اقتصادی دقیق رفتار کیشایر در شروع کمپینها، درسهای بزرگی برای مدیریت کلان دارد. در ابتدای هر جشنواره بزرگ، ممکن است در ۵ یا ۶ روز نخست، ایرلاین به دلیل جاری نشدن کاملِ جریان مسافر، متحمل هزینهها یا ضررهای مقطعی شود. اما این یک «ضرر» نیست، بلکه یک «سرمایهگذاری هوشمندانه» است. پس از این دوره کوتاه گذار، تقاضا به قدری افزایش مییابد که تا سه ماه بعد، نه تنها پروازها به لودِ ۱۰۰ درصدی میرسند، بلکه تقاضا از ظرفیت موجود پیشی میگیرد. اگر ما ایرلاین اختصاصی نداشته باشیم، در چنین مواقعی با پدیدهای مواجه میشویم که در ایام نوروز در کل کشور دیده میشود؛ یعنی ایجاد تقاضای زیاد بدون وجود پرواز کافی که نتیجهای جز گرانی بلیت و نارضایتی مسافر ندارد. اما با وجود کیشایر، ما میتوانیم این تقاضا را مدیریت کرده و تعادل قیمتی را حفظ کنیم. ۴. ضرورت استقلال پروازی برای توراپراتورها و فعالان گردشگری فعالان اقتصادی و توراپراتورهای جزیره کیش به عنوان بازوان اجرایی صنعت گردشگری، نیازمند فضایی امن و پیشبینیپذیر برای طراحی پکیجهای سفر هستند. وقتی یک برنامه بزرگ گردشگری تدوین میشود، توراپراتور باید اطمینان داشته باشد که پرواز به عنوان اصلیترین رکن سفر، در اختیار اوست. وابستگی به تصمیمات ایرلاینهای دیگر که اولویتهایشان لزوماً با اولویتهای جزیره همسو نیست، باعث میشود مسافر در میانه راه دچار زحمت و بلاتکلیفی شود. وجود کیشایر این اطمینانخاطر را ایجاد میکند که برنامههای گردشگری معطلِ پرواز نمیمانند. این همان نقطهای است که ما از آن به عنوان «رفاه مسافر» و «تسهیلگری در سفر» یاد میکنیم؛ هدفی که تنها با یک مدیریت منسجم و اختصاصی محقق میشود. ۵. الگوبرداری از استانداردهای موفق جهانی (امارات، ترکیه، سنگاپور) نگاهی به کشورهای موفق در حوزه گردشگری نشان میدهد که آنها از دههها پیش، مدل «ایرلاین در خدمت مقصد» را پیادهسازی کردهاند. هواپیمایی امارات، ترکیش ایرلاینز و سنگاپور ایرلاینز، نمونههای برجستهای هستند که ثابت کردهاند توسعه یک منطقه جغرافیایی بدون وجود یک بالِ هوایی قدرتمند و هماهنگ با سیاستهای توسعهای آن منطقه، امکانپذیر نیست. این ایرلاینها نه تنها سودآور هستند، بلکه باعث رونق چندبرابری هتلها، بازارهای تجاری و خدمات رفاهی در کشورهای خود شدهاند. کیشایر برای ما، دقیقاً چنین نقشی را ایفا میکند. ما باید با الگوبرداری از این مدلهای موفق، جایگاه کیشایر را به عنوان یک توسعهدهنده ملی (Developer) تثبیت کنیم. ۶. تعیین تکلیف مدیریتی؛ گامی به سوی نوسازی ناوگان موضوع تعیین تکلیف نهایی وضعیت مالکیت و مدیریت کیشایر، کلیدِ اصلی شروع فرآیند نوسازی و بهسازی ناوگان است. در دورانی که شرکت در وضعیت واگذاری قرار داشت، به دلیل ملاحظات قانونی و اداری، امکان برخی سرمایهگذاریهای کلان برای نوسازی هواپیماها با چالش روبرو بود. اکنون که ضرورت بازگشت این شرکت به آغوش سازمان منطقه آزاد و یا تعیین تکلیف قطعی آن توسط نهادهای ذیربط مورد وفاق کارشناسان است، میتوان امیدوار بود که با یک مدیریت پایدار، ناوگان فرسوده بازسازی شده و هواپیماهای جدید به خطوط پروازی اضافه شوند. این اقدام نه تنها ایمنی و کیفیت پروازها را بالا میبرد، بلکه هزینههای نگهداری را کاهش داده و راندمان اقتصادی شرکت را افزایش میدهد. ۷. کیشایر؛ قطب پروازی و پیونددهنده مناطق آزاد جنوب یکی از ایدههای تحولآفرین، تبدیل کیشایر به محور سوددهی و خدماترسانی در کل مناطق آزاد کشور، به ویژه در پهنه جنوب است. جزیره قشم به عنوان مکمل گردشگری کیش، پتانسیلهای بینظیری دارد که میتواند در کنار کیش، یک قطب بزرگ گردشگری در خلیج فارس ایجاد کند. کیشایر میتواند با برقراری پروازهای منظم بین این دو جزیره و همچنین مسیرهای بینالمللی، نقش یک «هاب هوایی» را ایفا کند. این همافزایی باعث میشود که گردشگران خارجی با یک بلیت بتوانند از ظرفیتهای متنوع هر دو منطقه بهرهمند شوند. این نگاهِ شبکهای به مناطق آزاد، باعث ارتقای تراز تجاری و گردشگری کل استان هرمزگان و ایران خواهد شد. ۸. ظرفیتسازی برای سرمایهگذاری بخش خصوصی نکته قابل تامل این است که بخش خصوصیِ هوشمند و آگاه جزیره کیش، آمادگی خود را برای مشارکت در سهام و توسعه کیشایر اعلام کرده است. فعالان اقتصادی جزیره به خوبی درک کردهاند که رونق کسبوکارهایشان با بالهای کیشایر پیوند خورده است. این اشتیاق برای سرمایهگذاری، فرصت بینظیری را پیش روی حاکمیت قرار میدهد تا با مدلی از مشارکت عمومی-خصوصی ، کیشایر را به مدرنترین شرکت هواپیمایی منطقه تبدیل کند. وقتی ذینفعان اصلی در مدیریت و مالکیت شریک باشند، دلسوزی و دقت در بهرهوری به بالاترین سطح خود میرسد. ۹. حمایتهای قانونی و همراهی نمایندگان مجلس برای تحقق این چشمانداز روشن، همراهی و حمایت نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی، به ویژه نمایندگان دلسوز استان هرمزگان، نقشی کلیدی دارد. تبیین ضرورتهای حیاتی کیشایر در جلسات تخصصی و ایجاد بسترهای قانونی برای تسهیل بازگشت شرکت به سازمان یا مشارکت بخش خصوصی، مطالبهای است که از سوی جامعه بزرگ ۱۲ هزار نفری کسبوکارهای کیش مطرح میشود. ما اطمینان داریم که با نگاه ملی نمایندگان، کیشایر میتواند به عنوان الگویی موفق از مدیریت زیرساختی در مناطق آزاد به فعالیت خود ادامه دهد و بستر رقابت بینالمللی ایران در حوزه گردشگری را فراهم آورد. ۱۰. نتیجهگیری و چشمانداز توسعه هوایی در نهایت، باید بر این نکته تأکید کرد که کیش برای ماندن در سطح اول گردشگری منطقه، راهی جز داشتن یک مدیریتِ هوشمند، یکپارچه و مستقل در حوزه هوانوردی ندارد. کیشایر، تنها یک شرکت هواپیمایی نیست؛ بلکه نماد قدرت اجرایی و برنامهریزی جزیره برای جذب مسافر و رونقبخشی به اقتصاد ملی است. با تعیین تکلیف قطعی و بازگشت این شرکت به چرخه عملیاتی سازمان منطقه آزاد، میتوانیم با اطمینان به سمت افقهای جدید حرکت کنیم، مسیرهای پروازی بینالمللی را بازگشایی کنیم و بار دیگر شاهد رکوردهای درخشان ورود گردشگر باشیم. آینده کیش، روشن است و کیشایر، بالِ پرواز به سوی این آینده درخشان خواهد بود. ✍🏻 مریم کاظمی زاده - خبرنگار
ایجاد شده: 25/اردیبهشت/1405 آخرین ویرایش: 25/اردیبهشت/1405 اخبار داخلی
هرچند انتخابات شوراهای شهری و روستایی با توجه به شرایط ناشی از جنگ به تعویق افتاده است، اما شاید این تعویق را فرصتی مناسب برای آرایش حضور نیروهای تخصصی در انتخابات پیش رو بدانیم. انتخابات شوراها را نمیتوان صرفا یک حرکت سیاسی دانست به دلیل آنکه شوراها در واقع "اتاقهای فکر مدیریت شهری" تلقی میگردند و بدون شک خروجی ناشی از تصمیمها ومصوبههای شوراهای اسلامی شهر و روستا مستقیما در تامین و تضمین درآمدهای شهری و کیفیت زندگی موثر خواهد بود. بهنظر میرسد رکن اصلی در انتخاب افراد میبایست براساس تخصص و کارآمدی در پارلمان شهری ملاک عمل قرار گیرد. بسیاری از چالشهای در حوزههای مختلف خدمات شهری (و بهویژه در موضوع مورد بحث ما در صنعت هتل داری و گردشگری) ناشی از حضور افرادی است که با وجود نگاه مثبت و تلاش و توجه به ارتقاء سطح خدمات شهری به دلیل عدم دارا بودن تخصصهای لازم در توسعه براساس کارکردهای شهر، نمی توانند موفقیت های لازم در عرصه تامین خواسته های شهروندان را فراهم سازند. این نکته بهویژه در شهرهای بزرگ کشور که محور توسعه آنان براساس سفر و گردشگری شکل گرفته است (همانند مشهد، اصفهان، شیراز، شهرهای استانهای مازندران و گیلان و....) حائز اهمیت دو چندان خواهدبود. امروزه شاهد هستیم که برخی از سیاستها و تصمیمات اتخاذ شده توسط شوراها در حوزههای هتلداری در شهرها با اعتراض بهرهبرداران و صاحبان سرمایه در این حوزه مواجه شده و عملا باعث ایجاد نارضایتی میگردد. آنچه حائز اهمیت است نقش بخش گردشگری و هتلداری در تامین درآمدهای شهری است که در صورت وجود یک نگاه تخصصی و برنامه محور میتواند ضمن تامین درآمدهای پایدار به توسعه پایدار شهری نیز بینجامد. به همین دلیل است که ضرورت دارد با برنامهریزی مناسب صاحب نظرانی از دل سرمایهگذاران و بهرهبرداران صنعت و یا متخصصان آگاه و دلسوز که با مبانی علمی و اقتصادی صنعت نیز آشنایی کامل داشته باشند پای در عرصه رقابتهای شوراها نهاده و زمینه ارتقاء کیفیت خدمات، آرامش و بهبود زندگی مردم را در قالب تدوین مدلهای اقتصادی مبتنی بر حیات فرهنگی و اجتماعی شهرها فراهم سازند. با توجه به جاذبههای بینظیر اکوتوریستی و طبیعتگردی در مناطق روستایی این موضوع در انتخابات شوراهای روستایی نیز صادق خواهد بود. امید است در فرصت باقیمانده شاهد حضور موثر صاحبان سرمایه، بهرهبرداران و مدیران بخش گردشگری و هتلداری در روند تصمیم سازی این رویداد در جای جای کشور پهناورمان باشیم. ✍️ سید مسعود منتجبی - کارشناس گردشگری
ایجاد شده: 28/فروردین/1405 آخرین ویرایش: 28/فروردین/1405 مقالات و یادداشت ها
به گزارش هتل نیوز ؛ استاندار تهران اعلام کرد ؛ جایگزینی حمل و نقل ریلی با جادهای، هزینه حمل کالا را ۳۰ درصد کاهش میدهد که این امر در مهار تورم و کاهش قیمت تمامشده کالاهای اساسی نقشی کلیدی ایفا میکند. وی گفت : از اثرات تصمیمات ارزی دولت در جنگ ۴۰ روزه این بود که باعث شد مردم هیچ کمبودی احساس نکنند و این سیاست موفقی بود. استاندارد تهران تاکید کرد : تهران مرز هوایی و ریلی دارد و چهارراه اتصال به همه بنادر است و متأسفانه از حمل ریلی به جای جادهای استفاده نمیکنیم در حالی که هزینه حمل ریلی ۳۰ درصد کمتر است.
ایجاد شده: 28/فروردین/1405 آخرین ویرایش: 28/فروردین/1405 اخبار داخلی
گردشگری از جمله صنایعی است که بیش از بسیاری از بخشهای اقتصادی، به امنیت، ثبات و اعتماد عمومی وابسته است. هرگاه کشوری وارد شرایط جنگی یا فضای پرتنش امنیتی میشود، نخستین اثر آن بر ذهنیت مردم، سرمایهگذاران و گردشگران دیده میشود. در چنین فضایی، سفر دیگر یک فعالیت عادی، برنامهپذیر و آرامشبخش تلقی نمیشود، بلکه به تصمیمی پرریسک و وابسته به شرایط روز تبدیل میگردد. ایران نیز در مقاطع مختلف تاریخی، تجربه چنین وضعیتی را داشته و صنعت گردشگری آن از این تحولات عمیقاً تأثیر پذیرفته است. شرایط جنگی پیش از آنکه مستقیماً زیرساختهای گردشگری را هدف قرار دهد، بر «تصویر مقصد» اثر میگذارد. در صنعت گردشگری، تصویر ذهنی یک کشور گاهی از واقعیت میدانی نیز مهمتر است. حتی اگر همه شهرهای یک کشور درگیر نباشند، باز هم انتشار اخبار جنگ، ناامنی یا تنش نظامی میتواند کل کشور را در نگاه گردشگر خارجی به عنوان مقصدی پرخطر معرفی کند. این مسئله برای ایران نیز بهویژه در مقاطع بحرانی سبب شده است که بسیاری از گردشگران بالقوه، برنامه سفر خود را لغو یا به تعویق بیندازند. یکی از مهمترین پیامدهای جنگ بر گردشگری ایران، کاهش محسوس گردشگران ورودی است. گردشگر خارجی معمولاً در انتخاب مقصد، بیش از هر چیز به امنیت، دسترسی، ثبات سیاسی و امکان پیشبینی شرایط توجه میکند. وقتی کشوری در فضای جنگی قرار میگیرد، شرکتهای گردشگری بینالمللی، رسانهها، بیمهگران و حتی خطوط حملونقل نیز با احتیاط بیشتری رفتار میکنند. در نتیجه نهتنها ورود گردشگر کمتر میشود، بلکه شبکههای پشتیبان سفر نیز تضعیف میشوند و این امر ضربهای چندلایه به توسعه گردشگری وارد میکند. در سطح داخلی نیز جنگ موجب تغییر جدی در الگوی سفر میشود. در شرایطی که جامعه با اضطراب، نااطمینانی و فشار اقتصادی روبهرو است، سفرهای تفریحی اولویت خود را از دست میدهند. خانوادهها بودجههای غیرضروری را کاهش میدهند و تمایل به سفرهای طولانی، پرهزینه یا غیرضروری کم میشود. این موضوع باعث میشود توسعه گردشگری داخلی نیز از مسیر طبیعی خود خارج شود و بسیاری از مقاصد گردشگری با افت تقاضا، کاهش اقامت و رکود خدمات مواجه شوند. از سوی دیگر، شرایط جنگی بر سرمایهگذاری در صنعت گردشگری نیز اثر منفی میگذارد. توسعه گردشگری نیازمند افق روشن، ثبات نسبی، امنیت سرمایه و پیشبینیپذیری بازار است. اما جنگ این مؤلفهها را تضعیف میکند. وقتی سرمایهگذار آینده روشنی برای بازگشت سرمایه نبیند، پروژههای هتلی، اقامتی، تفریحی و حملونقلی متوقف یا کند میشوند. در چنین وضعیتی، گردشگری از یک حوزه توسعهمحور به بخشی پرریسک تبدیل میشود که در اولویت دوم یا سوم سرمایهگذاران قرار میگیرد. هتلداری نیز به عنوان یکی از ارکان اصلی گردشگری، در دوران جنگ دچار تغییر کارکرد میشود. هتلها که در شرایط عادی باید میزبان گردشگران داخلی و خارجی باشند، در فضای جنگی ممکن است با کاهش شدید مسافر تفریحی روبهرو شوند. برخی از آنها ناچار میشوند خدمات خود را به گروههای دیگری مانند کارکنان سازمانی، نیروهای امدادی، خبرنگاران، یا مسافران ضروری ارائه دهند. به این ترتیب، صنعت هتلداری از مسیر معمول توسعه خود فاصله میگیرد و بیشتر به سمت بقا و تطبیق با شرایط اضطراری حرکت میکند. جنگ همچنین توسعه متوازن جغرافیایی گردشگری را مختل میکند. در شرایط عادی، برنامهریزی گردشگری بر توزیع سفر، معرفی مقاصد جدید و توسعه منطقهای استوار است. اما در فضای جنگی، برخی مناطق بهکلی از چرخه سفر خارج میشوند و تمرکز بر شهرها و مناطق امنتر افزایش مییابد. این تمرکز ناهمگون، از یک سو فشار مضاعفی بر برخی مقاصد وارد میکند و از سوی دیگر، فرصت رشد را از مناطقی میگیرد که میتوانستند در شرایط عادی نقش مهمی در اقتصاد گردشگری کشور ایفا کنند. در کنار این آسیبها، جنگ گاه سبب میشود مفهوم «تابآوری» در صنعت گردشگری جدیتر گرفته شود. بحرانهای شدید، بازیگران این صنعت را وادار میکنند که به مدیریت ریسک، برنامهریزی بحران، تنوعبخشی به بازار هدف و انعطاف در خدمات بیشتر توجه کنند. برای ایران نیز تجربه شرایط جنگی و نااطمینانیهای ناشی از آن میتواند به درسی مهم برای بازتعریف مدل توسعه گردشگری تبدیل شود؛ مدلی که فقط بر شرایط ایدهآل متکی نباشد، بلکه توان مقاومت در برابر شوکها را نیز داشته باشد. نکته مهم این است که جنگ صرفاً گردشگری را متوقف نمیکند، بلکه مسیر توسعه آن را تغییر میدهد. یعنی به جای آنکه صنعت گردشگری بر پایه رشد تدریجی، جذب گردشگر خارجی، گسترش برند مقصد و توسعه زیرساختها پیش رود، بیشتر درگیر حفظ وضع موجود، مدیریت بحران و جبران خسارت میشود. این تغییر مسیر، باعث عقبماندن از رقابت منطقهای و جهانی نیز میگردد، زیرا سایر کشورها در حال توسعه محصولات، خدمات و تصویر برند خود هستند، در حالی که کشور درگیر بحران بیشتر انرژی خود را صرف حفظ پایداری میکند. در نهایت، میتوان گفت شرایط جنگی در ایران، صنعت گردشگری را نه فقط از نظر اقتصادی، بلکه از منظر راهبردی نیز تحت تأثیر قرار داده است. جنگ باعث کاهش تقاضا، تضعیف تصویر مقصد، توقف سرمایهگذاری، تغییر الگوی سفر و اختلال در توسعه زیرساختها میشود. با این حال، همین تجربه میتواند مبنایی برای بازنگری در سیاستهای گردشگری باشد. اگر توسعه گردشگری ایران قرار است در آینده مسیر پایدارتری طی کند، باید از تجربه جنگ و بحران بیاموزد که امنیت، اعتماد، تابآوری و مدیریت هوشمندانه، پایههای اصلی رشد این صنعت هستند. ✍️ فاطمه دکامینی - مدرس دانشگاه، مولف و پژوهشگر
ایجاد شده: 27/فروردین/1405 آخرین ویرایش: 27/فروردین/1405 مقالات و یادداشت ها
تیراندازی در هتل Washington Hilton، هنگام ضیافت شام با حضور دونالد ترامپ رئیسجمهور آمریکا، نشان داد هتلهای شاخص در پایتختها همواره در تقاطع مهماننوازی و سیاست قرار دارند. این موقعیت، ضمن فرصتسازی، ریسکهای امنیتی جدی ایجاد میکند. حضور چهرههای سیاسی سطح بالا، هتل را موقتاً به محیطی با حساسیت امنیتی بالا تبدیل کرده و هماهنگی با نهادهایی مانند سرویس مخفی آمریکا را اجتنابناپذیر میسازد. از منظر صنعت هتلداری، این حادثه سه پیامد دارد: ۱. مهمانان و برگزارکنندگان رویدادها، بهویژه در بخش MICE، نسبت به ریسک حساساند و چنین اتفاقی میتواند به جابهجایی تقاضا به سمت هتلها یا مقاصد کمریسکتر منجر شود. ۲. میزبانی رویدادهای سیاسی سطح بالا، هتل را ناگزیر به رعایت استانداردهای امنیتی فراتر از حالت عادی میکند، این الزامات، اگرچه برای کاهش ریسک ضروریاند، اما میتوانند تجربه مهمانان عادی را نیز تحت تأثیر قرار دهند. ۳. بر خلاف حوادث معمول رویدادهای مرتبط با چهره های سیاسی بیشتر در حافظه رسانهای باقی میمانند. در نتیجه، نام برند هتل ممکن است برای مدتی طولانیتر با یادآوری این حادثه تداعی شود حتی اگر مدیریت بحران بهخوبی انجام شده باشد. در انتها باید به این نکته توجه داشت، میزبانی رویدادهای سیاسی سطح بالا یک تصمیم صرفاً تجاری نیست، بلکه انتخابی استراتژیک با پیامدهای امنیتی است. این انتخاب نیازمند زیرساخت پیشرفته، پروتکلهای امنیتی و توانایی مدیریت روایت رسانهای بهطور حرفهای است.
ایجاد شده: 27/فروردین/1405 آخرین ویرایش: 27/فروردین/1405 مقالات و یادداشت ها
به گزارش هتل نیوز ؛ پس از ماهها کشوقوس، گمانهزنی و حتی کشیدهشدن موضوع به صحن علنی مجلس، سرانجام واگذاری گروه هتلهای پارسیان وارد فاز تازهای شد؛ اینبار با نام یک خریدار جدید از بخش خصوصی: شرکت «فولاد ارس». بر اساس اعلام منابع آگاه، تفاهمنامهای میان بنیاد مستضعفان انقلاب اسلامی بهعنوان مالک گروه و شرکت فولاد ارس به امضا رسیده و بر اساس آن قرار است بخش عمدهای از هتلهای گروه گروه هتلهای پارسیان به این شرکت واگذار شود. طبق اطلاعات بهدستآمده، ۷ اسفند موعد نخستین پرداخت از سوی فولاد ارس به بنیاد مستضعفان است؛ چکی که تنها بخش اندکی از مبلغ کل معامله را شامل میشود و بهنوعی آغاز رسمی فرآیند انتقال مالکیت تلقی میشود. کدام هتلها در لیست واگذاری نیستند؟ در فهرست واگذاری، نام سه هتل شاخص دیده نمیشود: • هتل پارسیان خزر • هتل پارسیان انقلاب • هتل پارسیان کوثر این موضوع خود به یکی از پرسشهای جدی در فضای کارشناسی تبدیل شده است؛ اینکه مدل نهایی واگذاری چگونه طراحی شده و چه داراییهایی در سبد انتقال قرار گرفتهاند. واکنشها؛ نگرانی در بدنه مدیریتی و کارکنان در حالیکه بحث واگذاری گروه پارسیان طی سالهای اخیر بارها مطرح و هر بار با مخالفتها و ابهامهایی روبهرو شده بود، اینبار خبر امضای تفاهمنامه موجی از نگرانی را در میان مدیران و کارکنان این مجموعه ایجاد کرده است. بر اساس شنیدهها، بدنه انسانی پارسیان از روند واگذاری و آینده شغلی خود بهشدت گلایهمند و آزرده هستند. ابهام درباره ساختار مدیریتی جدید، احتمال تغییرات گسترده و نامشخصبودن سیاستهای آتی، چالش تازهای برای هزاران نیروی شاغل در این گروه باسابقه هتلداری کشور ایجاد کرده است. واگذاریای که سالها محل جدل بود واگذاری گروه هتلهای پارسیان پیشتر نیز با مشتریان مختلف و پیشنهادهای متفاوتی همراه بوده و هر بار بحثهای حقوقی، کارشناسی و حتی سیاسی را بهدنبال داشته است. ورود یک شرکت فعال در حوزه فولاد به صنعت هتلداری، اکنون پرسشهای تازهای درباره استراتژی سرمایهگذاری، همافزایی صنعتی و آینده برند پارسیان مطرح کرده است. اکنون نگاهها به ۷ اسفند و تحقق نخستین تعهد مالی دوخته شده است؛ تاریخی که میتواند سرآغاز یکی از مهمترین جابهجاییهای مالکیتی در صنعت هتلداری ایران باشد. ✍️ مسعود مروت نژاد - سردبیر
ایجاد شده: 25/بهمن/1404 آخرین ویرایش: 27/اسفند/1404 اخبار داخلی
⚠️ «گردشگری ایران در وضعیت اضطرار پنهان» وقت آن رسیده وزارت گردشگری “شرایط ویژه ملی” اعلام کند ✍🏻 بیانیه پیشنهادی شورای راهبردی و سیاستگذاران گروه رسانه ای ایتنا ▫️ صنعت گردشگری ایران این روزها نه در رکود عادی، نه در بحران فصلی، بلکه در شرایطی قرار دارد که میتوان آن را «اضطرار ساختاری» نامید؛ وضعیتی که اگرچه هنوز بهصورت رسمی ذیل عنوان فورسماژور اعلام نشده، اما در عمل بسیاری از شاخصهای آن محقق شده است. ▫️ کاهش محسوس ورود گردشگران خارجی، افت چشمگیر سفرهای داخلی، افزایش بیسابقه هزینههای خدمات سفر، تورم فزاینده، نااطمینانی ناشی از تحولات منطقهای و احتمال وقوع جنگ، و در نهایت توقف گردش مالی در زنجیره ارزش گردشگری، باعث شده بخش قابل توجهی از ۲۱ رسته مصادیق گردشگری کشور در معرض تعطیلی یا تعلیق فعالیت قرار گیرند. ▫️ بر اساس گفتوگوها و گزارشهای میدانی اخیر؛ ✅ درصد اشغال بسیاری از هتلهای شهری به زیر ۳۰٪ سقوط کرده است. ✅ بخش قابل توجهی از دفاتر خدمات مسافرتی با کاهش فروش بیش از ۶۰٪ مواجهاند. ✅ شماری از هتلها و اقامتگاهها بهدلیل نبود نقدینگی، تعدیل یا تسویه پرسنل انجام دادهاند. ✅ روابط مالی میان آژانسها و هتلها بهواسطه کنسلیها و بازپرداختها دچار تنش جدی شده است. ✅ پروژههای توسعهای و سرمایهگذاریهای جدید عملاً متوقف شدهاند. ▫️ با این حال، وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی همچنان در نقطهای میان اعلام فورسماژور و عدم اعلام آن قرار دارد. این تردید، هرچند ممکن است ناشی از خلأهای قانونی یا نگرانیهای حقوقی باشد، اما در عمل هزینه آن را فعالان بخش خصوصی میپردازند. ▪️ چرا فورسماژور راهحل کامل نیست؟ ▫️ در حقوق بینالملل و رویههای جهانی، فورسماژور معمولاً در شرایطی اعلام میشود که یک واقعه غیرقابل پیشبینی و غیرقابل کنترل اجرای تعهدات را ناممکن کند (مانند جنگ رسمی، زلزله گسترده یا همهگیری جهانی). ▫️ اما تجربه دوران کووید-۱۹ نشان داد که بسیاری از کشورها پیش از اعلام وضعیتهای حاد، چارچوبهایی تحت عنوان: ✅ Emergency Tourism Protocol ✅ Special Economic Relief Status ✅ Temporary Tourism Protection Framework را تدوین کردند تا بدون ورود به پیچیدگیهای حقوقی فورسماژور، امکان حمایت و تنظیمگری فوری فراهم شود. ▫️ در ایران نیز به نظر میرسد مشکل اصلی نه صرفاً نبود اراده، بلکه نبود یک سازوکار جامع و چندبعدی برای مدیریت چنین شرایطی است. ▪️ اعلام «شرایط ویژه ملی گردشگری» ▫️ شورای راهبردی و سیاستگذاران گروه رسانه ای ایتنا پیشنهاد میکند؛ وزارت گردشگری بهجای اعلام شرایط فورسماژور، با همکاری دولت و بخش خصوصی، چارچوبی با عنوان «شرایط ویژه ملی گردشگری» را بهصورت رسمی ابلاغ کند. ▫️ این وضعیت میتواند دارای یک پروتکل جامع با ابعاد زیر باشد ؛ 1️⃣ تعیین تکلیف روابط مالی در زنجیره گردشگری الف) رابطه آژانس و هتل ✅ تعلیق جرائم کنسلی در دوره بحران ✅ تدوین دستورالعمل بازپرداخت مرحلهای ✅ ایجاد سازوکار داوری سریع برای اختلافات ب) رابطه با پلتفرمهای رزرو آنلاین ✅ توقف موقت جریمههای SLA ✅ امکان بازپرداخت انعطافپذیر ج) بدهیهای بینشرکتی ✅ امکان تهاتر و تقسیط رسمی تحت نظارت وزارت 2️⃣ حمایتهای مالی و اعتباری هدفمند ✅ تعلیق یا تقسیط مالیات بر ارزش افزوده ✅ تعویق پرداخت حق بیمه کارفرمایی ✅ اعطای خط اعتباری سرمایه در گردش با نرخ ترجیحی ✅ استمهال اقساط تسهیلات بانکی فعالان گردشگری ✅ ایجاد صندوق تثبیت گردشگری برای شرایط اضطراری ▫️ در بسیاری از کشورها پس از بحرانهای امنیتی یا همهگیری، بستههای حمایتی ۳ تا ۵ درصد تولید ناخالص داخلی بخش گردشگری اختصاص داده شد. در ایران نیز بدون تزریق نقدینگی هدفمند، چرخه ورشکستگی زنجیرهای محتمل است. 3️⃣ صیانت از نیروی انسانی ✅ یارانه دستمزد موقت برای جلوگیری از تعدیل نیرو ✅ بیمه بیکاری تسهیلشده برای پرسنل تعدیلشده ✅ برنامههای آموزش مهارتهای مکمل برای دوران رکود ▫️ حفظ نیروی انسانی متخصص، مهمترین سرمایه نامشهود صنعت گردشگری است. 4️⃣ مدیریت تصویر بینالمللی و دیپلماسی گردشگری ✅ تدوین بسته ارتباطی برای سفارتخانهها و دفاتر خارجی ✅ تولید پیامهای اطمینانبخش هدفمند برای بازارهای منتخب ✅ تمرکز بر بازارهای همسایه و کمریسک در کوتاهمدت 5️⃣ برنامه تابآوری و بازگشت (Resilience & Recovery Plan) ✅ تنوعبخشی به محصولات گردشگری داخلی ✅ تقویت گردشگری سلامت، زیارتی و منطقهای ✅ توسعه فروش اعتباری و اقساطی سفر برای تحریک تقاضا ✅ بازنگری در مدلهای قیمتگذاری و مدیریت هزینه هتلها ▪️ چرا این تصمیم فوری است؟ ▫️ تعویق در تصمیمگیری، پیامدهایی جدی خواهد داشت؛ ✅ افزایش تعطیلی واحدها ✅ از دست رفتن سرمایه انسانی ✅ کاهش سرمایهگذاری بلندمدت ✅ بیاعتمادی فعالان بخش خصوصی نسبت به سیاستگذار ▫️ گردشگری صنعتی با ماهیت «اعتماد» است. هرچه نااطمینانی بیشتر شود، بازگشت به شرایط عادی زمانبرتر و پرهزینهتر خواهد بود. ▪️ جمعبندی ▫️ صنعت گردشگری ایران امروز در یک «وضعیت خاکستری خطرناک» قرار دارد؛ نه آنقدر بحرانی که فورسماژور رسمی اعلام شود، و نه آنقدر عادی که بتوان آن را با ابزارهای معمول اداره کرد. ▫️ از این رو شورای سردبیری این رسانه با بررسی همه جانبه موضوع و تجمیع مطالب ، پیشنهاد میکند ؛ ✅ وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی با مشارکت تشکلهای صنفی، چارچوب «شرایط ویژه ملی گردشگری» را تدوین و ابلاغ کند. ✅ این چارچوب باید جامع، چندبخشی، و دارای ضمانت اجرایی باشد. ✅ سیاستگذار باید میان تعلل حقوقی و اقدام عملی، گزینه دوم را انتخاب کند. ▫️ امروز، تصمیمگیری جسورانه نهتنها از فروپاشی بخشی از صنعت جلوگیری میکند، بلکه پیام روشنی از مسئولیتپذیری و همراهی با بخش خصوصی مخابره خواهد کرد. ▫️ گردشگری ایران هنوز قابل نجات است اما پنجره زمان در حال بسته شدن است.
ایجاد شده: 25/بهمن/1404 آخرین ویرایش: 25/بهمن/1404 اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز ؛ " محمود مادرشاهیان " رئیس جامعه حرفه ای هتلداران استان خراسان رضوی گفت : با توجه به اینکه ماه مبارک رمضان در فصل غیرپیک سفر قرار دارد و هتلها نیز تخفیفها و بستههای ویژهای برای زائران در نظر گرفتهاند، نرخهای ارائهشده در مراکز اقامتی پایینتر از نرخهای مصوب است. وی افزود : سیاست کلی هتلداران مشهد، همراهی با زائران و کمک به تداوم سفرهای زیارتی با قیمتهای منطقی و شفاف است. رئیس جامعه حرفه ای هتلداران استان خراسان رضوی تاکید کرد : نظارت بر نرخها و کیفیت خدمات مراکز اقامتی در ایام ماه مبارک رمضان بهصورت چندلایه و مستمر انجام میشود.
ایجاد شده: 21/بهمن/1404 آخرین ویرایش: 21/بهمن/1404 اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز ؛ " علیرضا تابش " مدیرعامل شرکت رفاه و گردشگری تأمین اجتماعی (هگتا) گفت : در راستای سیاستهای فرهنگی و رفاهی سازمان تأمین اجتماعی و با حمایت مستقیم مصطفی سالاری مدیرعامل این سازمان طرح کرامت رضوی برای اعزام بازنشستگان این سازمان از یک بهمن آغاز و تا پایان اسفند ادامه دارد. وی افزود : تاکنون سه هزار بازنشسته در قالب طرح کرامت رضوی به مشهد اعزام و چهار تا پنج هزار نفر از واجدان شرایط نیز به این سفر معنوی اعزام می شوند. مدیرعامل هگتا تاکید کرد : این طرح معنوی با همکاری آژانس تأمین در شرکت رفاه و گردشگری تأمین اجتماعی (هگتا)، معاونت فرهنگی و پشتیبانی سازمان تأمین اجتماعی و کانونهای بازنشستگان اجرا میشود
ایجاد شده: 19/بهمن/1404 آخرین ویرایش: 19/بهمن/1404 اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز ؛ سیدرضا صالحیامیری در دیدار با اعضای انجمن دفاتر مسافرت هوایی و جهانگردی ایران، بر لزوم تغییر رویکرد در مدیریت گردشگری تأکید کرد و گفت: بازگرداندن ثبات به این صنعت، مستلزم نگاه مسئلهمحور، گفتوگوی تخصصی و همکاری مؤثر میان نهادهای اجرایی و اقتصادی است. او با اشاره به نقش کلیدی بخش خصوصی افزود: بدون تعامل واقعی دولت با فعالان بازار و تشکلهای حرفهای، امکان عبور از چالشها و رسیدن به پایداری وجود ندارد. صالحیامیری همچنین امیدآفرینی اجتماعی، احیای اعتماد عمومی و تقویت ارتباط دولت و جامعه را پایههای توسعه پایدار اقتصاد ملی دانست و خاطرنشان کرد: گردشگری با سیاستگذاری هوشمند و مشارکت همه ذینفعان، میتواند به پیشران مهم رشد اقتصادی کشور تبدیل شود. ✍️ مسعود مروت نژاد - سردبیر
ایجاد شده: 19/بهمن/1404 آخرین ویرایش: 27/اسفند/1404 اخبار داخلی
صنعت گردشگری یکی از مهمترین بخشهای اقتصادی ایران است که به دلایل مختلف از جمله منابع طبیعی غنی، تاریخ و فرهنگ باستانی، و مهماننوازی مردم، توانسته است جذابیتهای فراوانی برای گردشگران داخلی و خارجی ایجاد کند. اما این صنعت در سالهای اخیر به شدت تحت تأثیر تهدیدات بینالمللی، به ویژه سیاستهای خصمانه دولتهای خارجی و تحریمها قرار گرفته است. تهدیدات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی، باعث شدهاند که گردشگران خارجی از سفر به ایران منصرف شوند و این موضوع به کاهش درآمدهای حاصل از صنعت گردشگری انجامیده است. در این شرایط، تأثیرات منفی بر هتلها، آژانسهای مسافرتی و سایر مشاغل مرتبط با گردشگری به وضوح قابل مشاهده است. بسیاری از هتلها با کاهش شدید اشغال مواجه شدهاند، و این امر به بیکاری و کاهش درآمدها منجر شده است. همچنین، نگرانیهای امنیتی و عدم اطمینان در مورد آینده، مانع از جذب گردشگران خارجی میشود. در ادامه به چند نکته در مورد وضعیت کنونی و چشمانداز آینده این صنعت پرداخته میشود: تداوم وضعیت فعلی در شرایط کنونی، اگر تغییرات جدی در سیاستهای داخلی و خارجی ایران و همچنین در نحوه برخورد جامعه بینالمللی با این کشور به وجود نیاید، صنعت گردشگری احتمالاً همچنان با چالشها و ضرر و زیانهای جدی مواجه خواهد بود. ادامه تحریمها و عدم ثبات سیاسی میتواند به کاهش تمایل سرمایهگذاران برای سرمایهگذاری در این صنعت منجر شود. نیاز به اصلاحات برای بهبود وضعیت صنعت گردشگری، نیاز به اصلاحات اساسی در سیاستها و استراتژیها وجود دارد. این اصلاحات شامل بهبود زیرساختها، ایجاد تسهیلات برای گردشگران، تقویت دیپلماسی فرهنگی و بهبود تصویر عمومی ایران در رسانههای بینالمللی است. بدون این اصلاحات، وضعیت صنعت گردشگری بهبود نخواهد یافت. فرصتهای موجود با وجود چالشهای فعلی، فرصتهایی نیز برای بهبود وضعیت صنعت گردشگری وجود دارد. تغییر در روابط بینالمللی، بهبود تصویر ایران و افزایش تقاضا برای سفر به مقاصد جدید میتواند به جذب گردشگران کمک کند. برای مثال، اگر دولت بتواند روابط خود را با کشورهای همسایه و دیگر کشورها تقویت کند، میتواند به افزایش گردشگران و درآمدهای حاصل از این صنعت کمک کند. ضرورت همکاری بینالمللی تحقق این اهداف نیازمند همکاری و تعامل بینالمللی است. در صورتی که ایران بتواند به یک شریک قابل اعتماد در زمینه گردشگری و فرهنگ تبدیل شود، میتواند به تدریج از تحریمها و تهدیدات بینالمللی فاصله بگیرد و به جذب گردشگران کمک کند. اینکه تا کی صنعت گردشگری ایران متحمل ضرر و زیانها خواهد بود، به عوامل متعددی بستگی دارد، از جمله تغییرات در سیاستهای داخلی و خارجی، اقدامات مؤثر در جهت بهبود زیرساختها و تصویر ایران در سطح جهانی. بدون یک رویکرد جامع و هماهنگ، این صنعت همچنان در معرض خطر خواهد بود. اگرچه وضعیت کنونی ناامیدکننده به نظر میرسد، اما با تدابیر مناسب و همکاریهای بینالمللی، میتوان به بهبود وضعیت صنعت گردشگری امیدوار بود. در واقع، حل چالشهای بینالمللی مرتبط با صنعت گردشگری ایران نیازمند یک رویکرد جامع و چندجانبه است که شامل دیپلماسی، همکاریهای بینالمللی، بهبود زیرساختها و توسعه استراتژیهای بازاریابی میشود. در ادامه، چندین راهکار برای حل این چالشها ارائه میشود: دیپلماسی فعال و مؤثر تقویت روابط دیپلماتیک: برقراری و تقویت روابط دیپلماتیک با کشورهای مختلف میتواند به کاهش تنشها و ایجاد زمینههای همکاری بینالمللی کمک کند. این روابط باید بهویژه با کشورهای همسایه و کشورهایی که فرهنگ و تاریخ مشترکی دارند، گسترش یابد. ایجاد انجمنهای فرهنگی: برگزاری نشستها و همایشهای فرهنگی و هنری در کشورهای مختلف میتواند به ترویج فرهنگ و تاریخ ایران کمک کند و تصویر مثبتتری از کشور ارائه دهد. توسعه زیرساختهای گردشگری سرمایهگذاری در زیرساختها: بهبود زیرساختهای گردشگری، مانند هتلها، حمل و نقل و امکانات تفریحی، میتواند به جذب گردشگران کمک کند. این سرمایهگذاریها باید بهگونهای انجام شود که کیفیت خدمات بهبود یابد. ایجاد تسهیلات گردشگری: فراهم کردن تسهیلات ویژه برای گردشگران، مانند تخفیفهای ویژه یا خدمات رایگان، میتواند به جذب مسافران کمک کند. استفاده از فناوریهای نوین برنامههای دیجیتال: استفاده از فناوریهای نوین برای بهبود تجربه گردشگران میتواند تأثیرگذار باشد. ایجاد وبسایتها و اپلیکیشنهای کاربرپسند برای ارائه اطلاعات دقیق درباره جاذبهها و امکان رزرو خدمات، به گردشگران کمک میکند. بازاریابی دیجیتال: بهرهگیری از رسانههای اجتماعی و پلتفرمهای آنلاین برای تبلیغ جاذبههای گردشگری و ارائه تجربیات مثبت از مسافران قبلی میتواند به جذب گردشگران جدید کمک کند. همکاریهای بینالمللی ایجاد توافقهای فرهنگی: توسعه همکاری با کشورهای دیگر و ایجاد توافقهای فرهنگی و گردشگری میتواند به تبادل تجربیات و جذب گردشگران کمک کند. مشارکت در سازمانهای بینالمللی: عضویت و مشارکت در سازمانهای بینالمللی مانند یونسکو و سازمان جهانی گردشگری میتواند به تقویت موقعیت ایران در عرصه جهانی کمک کند. ✍️ فاطمه دکامینی - مدرس دانشگاه، مولف و پژوهشگر
ایجاد شده: 19/بهمن/1404 آخرین ویرایش: 19/بهمن/1404 مقالات و یادداشت ها
در سالهای اخیر، صنعت گردشگری به عنوان یکی از محورهای توسعه اقتصادی در بسیاری از کشورها شناخته شده است. اما متأسفانه در ایران، با وجود پتانسیلهای فراوان و جاذبههای گردشگری بینظیر، هنوز هم با چالشهای جدی در این حوزه مواجه هستیم. یکی از این چالشها، فقدان آمار و اطلاعات دقیق و قابل اعتماد در زمینه گردشگری، مؤسسات آموزشی مرتبط و تعداد هتلها و مراکز اقامتی است. تا به امروز، هیچ نهاد و مرجع مشخصی در کشور وجود نداشته که به صورت جامع و سیستماتیک به جمعآوری، تحلیل و انتشار دادههای مربوط به گردشگری و هتلداری بپردازد. این امر نه تنها بر تصمیمگیریهای کلان اقتصادی تأثیر منفی گذاشته، بلکه سرمایهگذاران و کارآفرینان فعال در این حوزه را نیز با سردرگمی و عدم اطمینان مواجه کرده است. به عنوان یک فعال در حوزه گردشگری و هتلداری، بر این باورم که ایجاد یک نهاد مرجع برای گردآوری و تحلیل اطلاعات در این حوزه، امری ضروری است. این نهاد میتواند به عنوان یک پل ارتباطی میان دولت، سرمایهگذاران و دانشگاهها عمل کرده و با ارائه آمار و اطلاعات دقیق، زمینهساز تصمیمگیریهای استراتژیک و توسعه پایدار در صنعت گردشگری کشور باشد. چالشهای موجود: عدم وجود آمار دقیق: در حال حاضر، اطلاعات موجود درباره تعداد هتلها، ظرفیتهای اقامتی و آمار گردشگران به صورت پراکنده و غیرقابل اعتماد است. این امر موجب میشود که تصمیمگیریهای کلان در سطح دولتی و خصوصی با دشواری مواجه شود. کمبود مؤسسات آموزشی متخصص: عدم وجود آمار و اطلاعات دقیق درباره نیاز بازار، منجر به کمبود مؤسسات آموزشی و دورههای تخصصی در زمینه گردشگری و هتلداری شده است. این موضوع باعث افت کیفیت خدمات و عدم توانایی در جذب گردشگران بیشتر میشود. عدم شناخت از بازار: سرمایهگذاران و کارآفرینان به دلیل عدم دسترسی به اطلاعات معتبر، در انتخاب و طراحی پروژههای خود با چالشهایی روبرو هستند که میتواند به هدر رفت منابع و سرمایههای آنها منجر شود. مزایای ایجاد نهاد مرجع: جمعآوری و تحلیل دادهها: ایجاد یک نهاد مرجع میتواند به جمعآوری و تحلیل دادههای دقیق و معتبر در زمینه گردشگری و هتلداری بپردازد. این اطلاعات میتواند شامل آمار مربوط به تعداد هتلها، نرخ اشغال، تعداد گردشگران داخلی و خارجی، و نیازهای بازار باشد. کمک به تصمیمگیریهای استراتژیک: با وجود دادههای دقیق و قابل اعتماد، تصمیمگیریهای کلان اقتصادی و سرمایهگذاریها به مراتب آسانتر و مؤثرتر خواهد شد. نهاد مرجع میتواند به دولت و بخش خصوصی در تدوین سیاستهای مناسب کمک کند. توسعه مؤسسات آموزشی: با درک بهتر از نیازهای صنعت، میتوان مؤسسات آموزشی مرتبط با گردشگری و هتلداری را بهبود بخشید و دورههای آموزشی متناسب با نیاز بازار ارائه داد. این امر به بهبود کیفیت خدمات در صنعت گردشگری منجر میشود. جذب سرمایهگذاری: با ارائه اطلاعات دقیق و معتبر، نهاد مرجع میتواند به جذب سرمایهگذاران و کارآفرینان در صنعت گردشگری کمک کند. این موضوع میتواند منجر به افزایش اشتغال و رشد اقتصادی در کشور شود. ایجاد شبکههای همکاری: نهاد مرجع میتواند به عنوان یک پل ارتباطی میان دولت، دانشگاهها و بخش خصوصی عمل کرده و با ایجاد شبکههای همکاری، به تبادل اطلاعات و تجربیات در این حوزه کمک کند. از این رو، پیشنهاد میکنم که با همکاری نهادهای دولتی و خصوصی، اقدام به تأسیس یک مرکز تحقیقاتی و آماری در حوزه گردشگری و هتلداری کنیم. این مرکز میتواند به جمعآوری دادههای مربوط به تعداد هتلها، مراکز آموزشی، میزان ورود گردشگران و سایر عوامل مؤثر بر صنعت گردشگری بپردازد و با تحلیلهای علمی و کاربردی، راهکارهای مناسبی برای توسعه این صنعت ارائه دهد. بیتردید، با ایجاد چنین نهادی، میتوانیم به یکی از چالشهای بزرگ صنعت گردشگری در ایران غلبه کنیم و زمینه را برای رشد و شکوفایی این صنعت فراهم آوریم. ✍️ فاطمه دکامینی - مدرس دانشگاه، مولف و پژوهشگر
ایجاد شده: 29/آذر/1404 آخرین ویرایش: 29/آذر/1404 مقالات و یادداشت ها