به دنبال مقصّر و گناهکار نیستیم امّا ....

ریاست محترم جمهور، حجت‌الاسلام دکتر حسن روحانی؛ به جستجوی مقصر و گناهکار نیستیم، نمی‌خواهیم نقد کنیم، نمی‌خواهیم دوباره از اوضاع نابسامان صنعت گردشگری و صنعت هتلداری بگوئیم.  آنچنان در یک بحران و فاجعه اقتصادی گرفتار آمده و آمده‌ایم که هر چه گوئیم جز نمک بر زخم پاشیدن نیست. گفتنی‌ها را می‌دانید و به خوبی آگاه هستید امّا چرا هر چه پیش می‌رویم و هر راهکاری ارائه می‌فرمائید نه تنها راهگشای مشکلات این صنعت نیست بلکه متاسفانه گاهی به مشکلات نیز می‌افزاید!!   آقای رئیس جمهور؛ آیا مملکت ملک‌الطوایفی است؟! دستگاه‌های اجرایی فرمانبردار دستورات کدام مرکز، ستاد بحران، شورای کرونا و ... هستند؟!  در استانی و در گوشه‌ای از این مملکت پهناور اعلام می‌کنند که هتل‌ها می‌توانند تا ۳۰ درصد ظرفیت خود میهمان بپذیرند و در استانی دیگر، هتلی تا مرحله پلمپ پیش‌می رود فقط به دلیل آنکه چهار اتاقش مهمان داشته است!!!  با کدام ناظر و نظارتی چنین دستوراتی صادر می شود؟ بر اساس کدام مستندات قابل اطمینانی چنین شیوه‌نامه‌هایی تدوین می‌شود؟ مگر چند هتل در بین این چند هزار واحد، پذیرش مسافر دارند؟ فقط آمار، عدد و رقم است که سلسله‌وار اعلام می‌شود و در مقابل، شک و شبهه ایجاد می‌کند.  مگر هتل دکّان بقّالی است که کرکره‌اش را پائین بکشند؟ آیا تحقیق کرده‌اید چه حجم کالایی در سردخانه‌های هتل‌ها و در انبارهای خشک و تَر در انتظار پایان یافتن تاریخ مصرفشان وجود دارد و باید به زودی به سطل زباله ریخته شود؟ شاید در مواقع حساس بتوان تا حدودی در هزینه‌های سربار صرفه‌جویی کرد امّا آیا هتل‌ها می‌توانند از هزینه‌های جاری جلوگیری کنند؟ مگر تعطیل کردن هتل معنا دارد؟  رعایت مسائل بهداشتی خاصّه در این شرایط، وظیفه اخلاقی و اجتماعی هر مدیر هتل است. چرا اینگونه تبلیغ می‌شود که بعضی از هتل‌ها فلان پروتکل بهداشتی را رعایت نمی‌کنند و جان خود و میهمانشان را به خطر می‌اندازند؟ سفر و گردش ممنوع است امّا مسافری که به هر دلیل وارد شهر می‌شود چه باید بکند؟ زحمات وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی و ادارات کل در سراسر استان‌ها و کوشش‌های نیروی انتظامی و تلاش‌های قوه قضائیه جهت پلمپ واحدهای غیرقانونی را پاس می‌داریم امّا هر مسافری گردشگر نیست و باید برای اینگونه میهمانان نیز اندیشه‌ای مناسب داشت‌. تمامی تورها کنسل می‌شود، همایش‌ها، سمینارها و هر نوع مراسم و گردهمایی تعطیل می شود ، رزروهای فردی و گروهی یک به یک باطل می‌شود.  با تهدید، ارعاب و انواع شیوه‌نامه‌ها و دستورات فورس ماژور، هتل‌ها را مجبور می‌کنند و یا با صلاحدید مدیران بزرگوارشان بدون دریافت کوچکترین ضرر و زیان، وجوه دریافتی حاصل از این رزروها را عودت می‌دهند و حال که صندوق و ذخیره مالی هتل‌ها به انتها رسید با تبلیغات گسترده از مردم تقاضا می‌کنند تا رزروهای خود را باطل نکنید و اجازه دهید در زمانی دیگر این تاسیسات اقامتی و پذیرایی، میهماندار شما باشند. نوش‌دارو پس از مرگ سهراب!! جناب آقای رئیس‌جمهور؛ هر آنچه در حال حاضر از مصاحبه‌های شما برداشت شده است و کورسویی از امید در آن وجود دارد امّا در عمل آنچنان این صنعت از آن منتفع نمی‌شود!!  در این زمان، نقدینگی یکی از بزرگترین چالش‌های هتل‌هاست و لذا از یک سو شما فرمودید به کارگاه‌های بزرگ و کوچک در صورتی که کارگری را اخراج نکنند وام می‌دهید با بهره و دو ساله!!! به چند و چون و میزان پرداختی، زمان بازپرداخت و ضریب کارمزد آن کاری نداریم و لطف شما را در این شرایط با جان و دل می‌پذیریم امّا وزارت کار و تعاون اعلام می‌فرمایند به کارگران شما بیمه بیکاری تعلق می‌گیرد و در فلان سایت ثبت نام کنید. حال آیا این عمل حکم اخراج کارگر را پیدا نمی‌کند؟!  می‌گوئیم نقدینگی نداریم و فرصتی دهید جهت پرداخت آبونمان حامل‌های سوخت، می‌گویند فقط قسط‌بندی و تاخیر در پرداخت. آبونمان شامل مصرف‌کنندگان خانگی است!!!  می‌گوئیم کارگاه‌های کوچک و اکثر هتل‌های یک و دوستاره دچار کمبود نقدینگی هستند و در خصوص پرداخت حق بیمه‌های کارفرمایی فرصتی دهید، می‌فرمایند برای کارگاه‌های با بیش از ده کارگر تسهیلاتی قائل شدیم و شامل کارگاه‌های کوچک نمی‌شود!!!  تقاضا کردیم چون فقط تا پایان فروردین‌ماه فرصت ارسال اظهارنامه مالیات بر ارزش افزوده است لذا تسهیلاتی قائل شوید، فرمودند اشکال ندارد تا پایان اردیبهشت پرداخت کنید!!! آیا قرار است معجزه‌ای رخ دهد با این یک ماه فرصت؟! آیا در خصوص مالیات عملکرد و تکلیفی اندیشه‌ای شده است؟ با عوارض‌های گوناگون شهری و کشوری که مستلزم مصوبات شوراهای اسلامی شهر و روستا را دارد و حتی اعتنایی به مصوبات ملی نیز ندارند چه باید کرد؟!  جناب آقای "حسن روحانی" رئیس جمهور محترم؛ انشاالله به زودی با همّت و کوشش تمامی مردم عزیز ایران بر این کرونا ویروس غلبه کرده و با افتخار اعلام کنید که شرایط عادی است و کسب و کار آغاز می‌شود امّا از آن زمان به بعد که تمامی مشاغل و تولیدکنندگان و واحدهای خدماتی با کوششی مضاعف مشکلات خود را یک به یک مرتفع می‌کنند و با علم به اینکه تمامی اصناف و فعالان اقتصادی در این شرایط متضرر شده‌اند، خود را تافته جدا بافته نمی‌دانیم. مهمترین مسئله اینکه وقتی این جانفشانی‌ها و از خود گذشتگی‌های دانشگاه‌ها و دانشکده‌های پزشکی و ایثار پزشکان، پرستاران و پرسنل بیمارستان‌ها را شاهد هستیم، زبانمان به لکنت می‌افتد که تقاضای مالی داشته باشیم امّا چه کنیم که به شدت در تنگنای اقتصادی گرفتار آمده‌ایم و حداقل یک سال طول می‌کشد تا شرایط برای صنعت گردشگری و صنعت هتلداری به شرایط نه چندان خوبِ قبل از این بحران برگردد. در این برهه، اگر انتظار کمک بلاعوض داشته باشیم، سخنی به گزاف نیست لذا اگر دولت توانایی این محبت را دارد، دریغ نفرمائید و در غیر این صورت، سهم صنعت گردشگری را از هر آنچه شما نام آن را تسهیلات و کمک می‌گذارید چه به صورت وام و چه به صورت سایر تسهیلات، جداگانه اعلام فرمائید. همچنین در ابلاغ این مصوبات، دستور فرمائید تعجیل کنند و یا راهکاری ارائه دهید که بتوانیم با کمترین صدمه جانی و مالی این دوران گذار را طی کنیم. سیّد علی معین‌زاده - فعال صنعت گردشگری و هتلداری کشور

پیشنهادی به وزارت گردشگری برای رفع بحران بیکاری

ظهور و بروز ویروس کرونا و تاثیر بر صنایع مختلف از جمله صنعت نوپای گردشگری و احتمال بیکاری حداقل ۷۰ درصد نیروهای شاغل در این صنعت، مخاطرات فراوانی را برای فعالین این حوزه به وجود آورده است. برای خروج فعالین بخش گردشگری از این بحران، پیشنهادی به شرح زیر تقدیم وزارت گردشگری و سایر مسئولین محترم می‌گردد.  بر اساس قوانین کار ‌و مقررات حاکم بر آن در صورت بیکاری نیروهای انسانی، آنها می‌توانند بر اساس سوابق خود از بیمه بیکاری استفاده نمایند. آنچه که آشکار و مبرهن است، بار مالی ‌و روانی این موضوع می‌باشد. به طور طبیعی هجوم تعداد کثیری از بیکاران در پایان فروردین به اداره کار و لزوم پرداخت مقرری از طرف بیمه در این شرایط و برای مدت طولانی بسیار سنگین خواهد بود. با فرض مهار این ویروس تا پایان خردادماه، پیشنهاد اینجانب مبنی بر پرداخت حقوق نیروهای بنگاه‌های اقتصادی از طرف تامین اجتماعی بر اساس آخرین لیست بیمه این بنگاه‌ها صورت پذیرد تا کارکنان دچار مشکل اقتصادی در تامین نیازهای اولیه خود نباشند. این پرداختی در اصل به صورت قرض‌الحسنه صورت پذیرد و پس از اتمام این بحران در طول پنج برابر مدت زمان بحران ( ۱۵ ماه ) توسط کارگران به تامین اجتماعی بازپرداخت گردد.  بدیهی است که ضمانت بازپرداخت این وجوه با کارفرمایان خواهد بود و کارفرمایان از حقوق نیروهای انسانی کسر و به بیمه پرداخت خواهند کرد. انجام این کار هم مشکل نیروها را حل خواهد کرد و هم بار مالی برای تامین اجتماعی ایجاد نخواهد کرد. محمد آرا - مدیر هتل بین‌المللی تبریز

کرونا؛ تهدید یا فرصت برای صنعت هتلداری

بی‌گمان صنعت گردشگری و هتلداری در دوران کنونی بیشترین توجه را به خود معطوف داشته است و به دلیل ارزآوری و رونق اقتصادی، مورد توجه بخش خصوصی و بخش دولتی قرار گرفته است.  صنعت هتلداری یکی از صنایع پاک به شمار می‌آید. این صنعت باعث اشتغال‌زایی شده و تا حدی به طور مستقیم و غیرمستقیم درصد بیکاری جامعه را پائین آورده و در نتیجه به کاهش ناهنجاری‌های اجتماعی منجر می‌گردد.  همانطور که می‌دانید هر صنعتی ممکن است با چالش‌هایی از جمله کمبود مواد اولیه، تحریم‌ها، نبود نیروی انسانی و کارآمد و غیره ... مواجه شود که نتیجه‌ای جز کُند شدن روند آن صنعت یا حتی به فراموشی سپردن آن نخواهد داشت. مواردی که بیان شد، می‌تواند برای یک صنعت تهدیدهایی محسوب شود. هتلداری نیز مانند سایر صنایع در طول تاریخ دستخوش تغییرات زیادی شده است. این صنعت از دیدِ باز همچون نهالی نوپا در برابر بادها و غرش ابرها، ایستادگی و مقاومت کرده است. از جمله تهدیدهای صنعت هتلداری می‌توان به تحریم‌ها، جنگ‌های داخلی و خارجی، تبلیغات منفی رسانه‌های خارجی، آب و هوا، کمبود خدمات و حتی بلایای طبیعی و بیماری‌های گسترده در هرکشور، اشاره کرد. یکی از همین تهدیدها که چند هفته‌ای است صنعت هتلداری کشور عزیزمان ایران را درگیر خود کرده است، بحث بیماری "کرونا" و شیوع آن در کشور است. هتل‌ها در این چند هفته به شکل عملی تعطیل شده‌اند. کارکنان و پرسنل هتل‌ها به مرخصی اجباری رفته‌اند، چراغ هتل‌ها خاموش شده است و رونق اقتصادی در بازار هتلداری به شدت کاهش یافته است. در نتیجه اینکه افرادی به طور مستقیم و غیرمستقیم بیکار شده‌اند و آینده‌ای روشن در این صنعت دیده یا احساس نمی‌شود.  حال همانطور که بیان شد، هر تهدید بابی است برای تبدیل شدن به فرصت. بعضی از تهدیدها دست خودمان نیست و حتی نمی‌توانیم به راحتی با آن دسته و پنجه نرم کنیم ولی می‌توانیم با نگاه مثبت خود، آن را به فرصت تبدیل کنیم. اگر با چشم مثبت‌اندیشی به تهدید بیماری کرونا نگریسته شود، یک فرصت است.  ما می‌توانیم در این زمینه اطلاعاتی جدید کسب نمائیم، هتل‌ها و مراکز اقامتی را بیش از بیش آماده سازیم، آگاهی خود در مورد موارد ضدعفونی کننده و طرز استفاده از آن در هتل‌ها را بالاتر ببریم، آموزش و آگاهی خود نسبت به بیماری‌های ویروسی و عفونی را بالاتر برده و درنتیجه خدمات بهتری را ارائه نمائیم. خلاصه اینکه دست از فعالیت خود برنداریم و از دیگر همکاران خود پیشی بگیریم.  این تهدید و بیماری بالاخره روزی از کشور ما رخت برمی‌بندد و اثرش تمام می‌شود و به یاری خداوند تبارک و تعال همه چیز به حالت اول بازمی‌گردد‌. در این میان افرادی موفق‌تر هستند که فرصت را بر تهدید ترجیح داده، معلومات خود را افزایش داده و آماده‌تر شده‌اند. بنابراین در این راستا با توجه به حساسیت موضوع باید جدی بود و این مرحله از زندگی را پشت سرگذاشت و با توجه به شعار وزارت بهداشت در این روزها، کرونا را شکست خواهیم داد. مرتضی تکمیلی - مدیریت مجموعه هتل‌های سنتی جاده ابریشم یزد

تعریف مفاهیم مهم صنعت هتلداری ؛ علم داده

🔴 علم داده (Data science) روشی است که به هتلها امکان‌ میدهد تا با استفاده از فناوری های نوین مانند هوش مصنوعی، رفتار مشتریان و بازار مورد نظر خود را پیش بینی کنند. برخی هتل های زنجیره ای بین المللی برای ایجاد و استقرار مدل های قیمت گذاری پویا بر اساس داده های رقبا و داده های موجود در بازار، افراد خبره و تحلیلگران قدرتمندی را در حوزه تحلیل داده ها و علم داده ها، استخدام می کنند. شغل "تحلیل گر‌ داده ها" در سالهای آتی به یکی از موفق ترین و بهترین مشاغل موجود بدل خواهد شد.

کرونا، گردشگری؛ مقدمه‌ای برای شروعی دوباره

امروز صنعت گردشگری نه تنها در کشور بلکه در کل دنیا برای اولین بار بعد از جنگ جهانی دوم تحت تاثیر عاملی ناشناخته و به دور از معادلات پیش‌بینی شده، قرار گرفته و از همین رو در حال سپری کردن رکودی بی‌سابقه است. گردشگری به عنوان صنعتی نوپا حداقل برای جمهوری اسلامی ایران که هنوز مُهر تشکیل وزارتخانه گردشگری آن خشک نشده در این گذرگاه تاریخی، روزهای بسیار سخت و ناامید کننده‌ای را پشت سر می‌گذارد. روزهایی که عدم برنامه‌ریزی صحیح در مدیریت بحران موضوع پیش آمده می‌تواند آینده پسابحران را نیز با وضعیتی اسفناک‌تر از وضعیت موجود، روبه‌رو نماید.  کنکاش در پیدا نمودن علت و معلول موضوع و نیز پرداختن به اما و اگرهای قبل بحران نه تنها امروز راه‌گشا نمی‌باشد بلکه آینده را نیز به شدت تهدید می‌نماید و این همان تکرار اشتباهی است که این صنعت را به ورطه نابودی می‌‎کشاند.  صنعت گردشگری در کشور به دلیل نداشتن یک چارچوب کلی به عنوان راهبر، همواره در طول این سال‌ها در معرض خطرهای گوناگون بوده که منتهی به دلیل مبتلا شدن به درد روزمرگی، این تهدیدها به آن صورت قابلیت خودنمایی پیدا ننمودند و بدیهی است که همواره در چنین شرایطی، وقوع بحران و یا هرگونه عامل غیر قابل پیش‌بینی، طی طریق را بسیار دشوار می‌نماید.  به طور کلی می‌توان گفت که نبود پلن‌های جایگزین در امر تصمیم‌گیری و نیز برنامه‌ریزی در بدنه صنعت گردشگری در طول این سال‌ها، مخاطرات فراوانی را متوجه این صنعت نموده است که اوج آن و یا به عبارتی دیگر تیر خلاص آن را در بحران کرونا ویروس شاهد می‌باشیم. ضعف‌های زیرساختی و نپرداختن اصولی به ابعاد گوناگون گردشگری، همواره به عنوان یکی از نقاط ضعف این صنعت در کشور به شمار می‌آمده که به عنوان مثال می‌توان از گردشگری سلامت به عنوان یک پلن جایگزین در این برهه تاریخی نام برد که متاسفانه عدم پرداختن به این موضوع در طول این سال‌ها تنها بارقه امید این صنعت در این شرایط خاص را ناامید ساخته است. گردشگری سلامت با توجه به تعریف و شرح وظایف مشخص شده جهت این نوع گردشگری با اندکی تغییرات جزئی و بازنگری در آن، می‌توانست به حداقل‌های جلوگیری از رکود پیش آمده کمک شایانی نماید و اینگونه نباشد که شاید بیماران قرنطینه جهت سیر مراحل درمان در هتل‌ها استقرار پیدا نمایند. ( نقل قول از معاونت درمان وزارت بهداشت )  این امر شاید جزئی از اهداف و شرح وظایف گردشگری سلامت باشد و در این برهه حساس بتواند به یکی از ابزارهای مهم جهت کنترل این بحران تبدیل شود اما آماده نبودن زیرساخت‌ها و بسترها و از همه آنها مهم‌تر، کمبود نیروی انسانی حوزه گردشگری و متخصص در امر درمان و سلامت می‌تواند  ضمن درگیر نمودن یک جمعیت قابل توجه با این بیماری از لحاظ رویکرد روانی و تاثیرگذاری بر ذهن مخاطب و بازارهای هدف، آینده پسابحران را نیز با مشکلات عدیده‌ای مواجه  نماید و اینجاست که موضوع، مفهوم و نقش آموزش در کنترل بحران‌ها به خوبی نمایان می‌گردد. مدیران ارشد در قسمت‌های گوناگون بدنه صنعت گردشگری کشور می‌بایست در خصوص نپرداختن جدی به موضوع آموزش در طول این سال‌ها جوابگو باشند. اما به طور کلی و جدای از موارد مطروحه و پرداختن به "نبایدها" در این شرایط حساس می‌بایست با عزمی جدی و هدفمند "بایدها" را مورد بررسی قرار داد تا که شاید بتوان بعد از گذر از این بحران، بازگشتی سریع و جدی به شرایط اولیه داشته باشیم که در این خصوص می‌بایست دو بخش عمده را مورد بررسی قرار داد؛ 1 - مردم و گردشگران به عنوان مخاطبین اصلی صنعت گردشگری 2 - مراکز ارائه خدمات صنعت گردشگری . به طور کلی صنعت گردشگری چه در کشور و چه در جهان، توسط مردم و گردشگران شکل می‌گیرد و این بدان معناست که می‌بایست جدای از به روز نمودن خدمات گردشگری ، همواره در زمینه فرهنگ‌سازی در میان گردشگران نیز فعالیت نمود چر اکه کسب سود و کسب لذت، دو کفه ترازوی صنعت گردشگری را تشکیل می‌دهند که توسط دو طیف خدمات‌دهنده و خدمات‌گیرنده کسب می‌گردند. بنابراین با فرهنگ‌سازی مناسب، صحیح و اصولی در این حوزه نه تنها می‌توان موجبات افزایش کسب سود را فراهم نمود بلکه می‌توان کسب لذت، هیجان و خلق خاطرات به یادماندنی توسط گردشگران را به بالاترین حد ممکن رساند. با توجه به هم‌زمانی بحران موجود با پیک گردشگری سال و کنسل شدن تمامی مسافرت‌های نوروزی و خانه‌نشین شدن مردم در ایّام نوروز برای اولین بار حداقل در پنجاه سال گذشته، می‌توان از این فرصت استفاده و این تهدید را به فرصت تبدیل نمود و با تدارک برنامه‌های متنوع در حوزه گردشگری ضمن ایجاد نشاط و خلق لحظات شاد و مفرح، فرهنگ گردشگری را نیز در لابه‌لای موضوعات مشابه به مخاطبین انتقال داد. ایجاد یک شبکه اختصاصی توسط رسانه ملی و تلاش در راستای تولید محتوای مربوط در قالب تصویرسازی با رویکرد تعطیلات نوروزی، می‌تواند تا حدودی سهم قابل توجهی در پر نمودن اوقات فراغت مردم را به خود اختصاص دهد. اجرای برنامه‌های زنده از جاذبه‌های گردشگری کشور و حتی برگزاری کنسرت‌ها و نمایش آن به صورت زنده از سیمای ملی می‌تواند ضمن زدودن غم و حالات کسالت‌بار از چهره مردم در ایّام نوروز، لحظات شاد و مفرحی را برای آنان به ارمغان بیاورد. بدون شک تعطیلات نوروزی مهمترین تعطیلات کشور در طول سال می‌باشد که تمامی دستگاه‌های خدماتی در حوزه گردشگری از مدت‌ها قبل در خصوص این تعطیلات برنامه‌ریزی و هزینه‎های قابل توجهی می‌نمایند و لذا هرگونه خلل در رابطه با این تعطیلات، می‌تواند آسیب‌های جدی به بدنه این صنعت وارد آورد. اتفاقی که با ظهور بحران "کرونا" در کشور رخ داده و صنعت گردشگری کشور در حال حاضر با تحمل ضررهای فراوان در بلاتکلیفی کامل به سر می‌برد و شاهد آن هستیم که با توجه به نامعلوم بودن زمان پایان این بحران حتی به صورت احتمالات حداقلی بسیاری از هتل‌ها، رستوران‌ها، آژانس‌های مسافرتی و گردشگری و سیستم حمل نقل زمینی، هوایی،ریلی ... درگیر کنسلی رزرو‌ها و استرداد وجوهات دریافتی می‌باشند که با توجه به هزینه‌کرد بسیاری از این وجوهات در بخش‌های مختلف و خالی ماندن دست بهره‌برداران، روزهای سختی در پیش روی آنان قرار گرفته و تصمیمات شتاب‌زده در خصوص تعطیلی کامل صنعت گردشگری کشور نیز سنگینی این موضوع را دو چندان نموده است. لذا باتوجه به موضوع مطرح شده به نظر می‌رسد که اتخاذ تصمیمات زیر از سوی دولت محترم بسیار ضروری و حیاتی می‌باشد. 1 - بخشودگی‌های مالیاتی و بیمه‌ای بخش گردشگری کشور  2 - کمک به بخش گردشگری در خصوص بازپرداخت تسهیلات بانکی  3 - کمک دولت و سازمان تامین اجتماعی کشور به بخش گردشگری در خصوص حفظ نیروهای انسانی این بخش با توجه به رکود موجود و جلوگیری از فاجعه‌ای دیگر تحت عنوان بیکاری  4 - اطلاع‌رسانی و تبلیغات در خصوص محفوظ ماندن وجوهات رزروی مردم نزد بخش‌های مختلف گردشگری با هدف استفاده از خدمات توسط مردم در ماه‌های آینده به صورت اعتبار سفر همراه با تخفیفات ویژه  5 - فراهم نمودن مقدمات جهت تعطیلات فصلی به مدت یک هفته و حداقل در دو فصل با توجه به زمان پایان بحران مذکور تحت عنوان تعطیلات پاییزی و تعطیلات زمستانی به منظور جبران آسیب‌های تعطیلات نوروز و استفاده از ظرفیت زمان‌های غیر پیک مانند فصل زمستان جهت تقویت مالی بخش‌های گردشگری  6 - کمک دولت و به ویژه رسانه ملی در خصوص انعکاس شرایط عادی و سالم وضعیت بعد از بحران به منظور ترغیب مردم به استفاده از خدمات گردشگری در محیطی امن و بدور از هرگونه استرس به مانند زمان قبل از بحران  7 - کمک دولت در خصوص ترغیب مردم به مسافرت در قالب افزایش سهیمه سوخت بنزین و نیز اعطای بن‌های مخصوص سفر به کارکنان دولت  به طور کلی در جمع‌بندی این نوشتار می‌توان به تاثیرگذاری و نقش مهم بحران مذکور بر صنعت گردشگری کشور اشاره نمود که با توجه به ابعاد جهانی و همه‌گیر بودن بحران در شرایط حاضر می‌بایست از فرصت ایجاد شده استفاده نمود و ضمن برنامه‌ریزی برای آینده‌ای درخشان‌تر از گذشته جهت صنعت گردشگری کشور مقدمات شروعی متفاوت، قدرتمند و برنامه‌محور را فراهم نمود. بی شک در فردای گذار از بحران کرونا ویروس با واژه‌ای جدید در ادبیات گردشگری کشور و حتی دنیا روبه‌رو خواهیم شد تحت عنوان گردشگری قبل و بعد از بحران کرونا ویروس. بنابراین در این برهه تاریخی از همین امروز می‌بایست تجربه نقطه‌های عطف تاریخی را بررسی نمائیم تا که بتوانیم برای شروعی دوباره مقدمه‌ای زیبا بنگاریم. سینا طالب‌زاده - کارشناس و مدرس هتلداری 

هتلی زیر آبی در باغ وحشی در بلژیک

به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز ، این باغ وحش که به تازگی افتتاح شده مجهز به اقامتگاه‌هایی است به میهمانان این امکان را می‌دهد تا برخورد نزدیک و صمیمانه‌ای با حیوانات داشته باشند. میهمانان می‌توانند ضمن اقامت در یک سوئیت مجلل از تماشای صحنه شنای موجودات زیر آب هم لذت ببرند و به آنها سلام کنند. این باغ وحش همچنین اتاق‌هایی دارد که رو به محل زندگی خرس‌ها، گرگ‌ها، خرس‌های قطبی، پنگوئن‌ها و ببرها منظره دارد.

‌تاج چینی بر سر صنعت گردشگری و هتلداری ایران و جهان

این روزها حال گردشگری و هتلداری خوب نیست. نه تنها ایران بلکه بسیاری از کشورهای جهان با این معضل دست به‌ گریبانند.  همه کسب و کارها به نوعی دچار رکود شده‌اند و در این میان، بیشترین ضربه بر پیکر نحیف گردشگری در کشور ما وارد شده است. گویی این ضربات پیاپی قصد کندن ریشه‌های اقتصاد گردشگری را دارند.  آمار و ارقام منتشر شده از موسسات بین‌المللی در این مورد‌ تکان‌دهنده است. ارمغان ویروس کرونا بر اساس گزارش انجمن بین‌المللی حمل و نقل هوایی ( IATA ) چیزی حدود ۲۸ میلیارد دلار ضرر برای مشاغل مرتبط با گردشگری و هتلداری در کشورهای آسیا و اقیانوسیه در سال ۲۰۲۰ بوده است. بر اساس این گزارش حدود ۱۳ درصد از تقاضای بالقوه برای سفر و گردشگری در این منطقه کاهش یافته است.  صنعت بی‌رمق‌ گردشگری ایران که به تازگی به دلیل مسائل سیاسی و اجتماعی‌ منطقه، دچار سردرگمی و بی‌ثباتی شده بود با ورود این مهاجم چینی به شدت سقوط کرد. به طوری که درآمد این صنعت در برخی از شهرها به صفر نزدیک شد و بیش از ۹۰ درصد هتل‌های شهرهایی مثل قم که در این زمان از سال تا ۱۰۰ درصد ظرفیت پر بودند، تعطیل شدند!  با اینکه کلیه سازمان‌ها، نهادها و حتی مردم برای مقابله بسیج شده‌اند اما باید چشم انتظار خروج این میهمان تاج‌دار ناخوانده ماند تا به دنبال آن امنیت، سلامت، توسعه و رونق‌ گردشگری دوباره به بدنه جامعه بازگردد. در این میان، خبرهای بد همچنان بدون هیچ مسکن و یا راه‌حل موثری از طرف دولتمردان از همه طرف به گوش میرسند. وجوه پرداختی گردشگران در صورت لغو سفر باید بدون جریمه مسترد شود، شرکت‌های هواپیمایی و ریلی حق دریافت هزینه ابطال بلیت قطار و هواپیما ندارند، برگزاری آزمون‌های جامع دوره‌های گردشگری به تعویق می‌افتد، بازار گردشگری ایران برای مقابله با کرونا آمادگی ندارد، کرونا اسکله‌های گردشگری قشم را تعطیل می‌کند و ورود گردشگر به قشم رو به کاهش چشم‌گیر می‌گذارد، موزه‌ها و اماکن سیاحتی و زیارتی مورد بازدید گردشگران تعطیل می‌شوند، برگزاری تورهای گروهی به شدت کاهش‌ می‌یابد، بیش از ۲۰۰۰ دفتر خدمات مسافرتی و هواپیمایی در شرف تعطیلی به سر می‌برند و سردرگم و بلاتکلیف مانده‌اند که موجب خسارت‌های جبران ناپذیر به آنها می‌شود.  خبرهایی از این دست، دلسرد کننده و البته برای سرمایه‌گذاران، ویران‌کننده است.  چه‌ کسی مقصر این خسارات عظیم به اقتصاد کشور است؟  برخی‌ می‌گویند هواپیماهایی که علی‌رغم هشدار سازمان بهداشت جهانی، باز هم‌ به‌ چین رفت و آمد دارند. برخی نیز از عدم توانایی دستگاه‌های مربوطه می‌گویند و برخی با عینک بدبینی همیشگی خود، جریان‌های فکری هدایت شده را مقصر می‌دانند!  هتلداران در‌ جمع‌های خصوصی خود بسیار تلاش می‌کنند و فعالند اما نتیجه ملموسی در‌ پی ندارد. آژانس‌ها نیز به نوبه خود در تلاش برای رفع این مشکلات هستند اما آنها نیز راه به جایی نمی‌برند. آیا حلقه مفقوده ارتباط هتلداران متخصص و مسئولین تصمیم‌ساز، می‌تواند دلیل این همه ضرر باشد؟ این حلقه مفقوده سالهاست که در مجامع بین‌المللی با تشکیل کارگروه‌های موثر متشکل از هتلداران، آژانس‌ها و مسئولین رده بالای وزارت گردشگری هر کشور حل شده است. کار گروه‌هایی که در یک طرف میز چند شرکت و هتل‌های خصوصی معتبر جای دارند و در طرف دیگر آن تنی چند از دولت. نظرات تخصصی و سازنده به راحتی در یک سوی میز ارائه و در طرف دیگر میز و تنها به فاصله چند روز اجرایی می‌شوند. آیا این یکی از بزرگترین چالش‌های صنعت هتلداری کشور نیست؟ آیا تجمعات غیرتخصصی و غیرکاربردی با حضور چند نماینده، وزیر و برخی مدیران بی‌ربط و یا تجمعات تخصصی و کاملا حرفه‌ای هتلداران و آژانس‌ها بدون حضور تصمیم‌گیرندگان در دولت، صنعت گردشگری و هتلداری کشور را در مقابل هر معضل، بی‌پناه و بدون راهکار رها نکرده است؟  شاید وقت آن رسیده که به مسائل تخصصی، با دیدگاه تخصصی نگاه شود. مهدی براری - مدیر هتل‌های بین‌المللی و کریمه قم

نکات کاربردی راجع به میزبانان

میزبان باید همواره لباس تمیز، مرتب و اتو کشیده به تن کند. الصاق Name Tag ( نام میزبان ) و بج سینه رستوران ( با نام هتل )  همواره بر روی لباس میزبان الزامی است.  بهتر است میزبان از عطر استفاده نکند اما در صورت لزوم از عطرهای بسیار ملایم استفاده کند. حین انجام وظیفه از رفتارهای نامتعارف مانند کشیدن سیگار و جویدن آدامس خودداری کند. میزبان باید آرام و سریع عمل کند. میزبان باید حد بین دوستی و رابطه خودمانی را تشخیص دهد و متوجه باشد تا از حریم آن عبور ننماید. خوردن سبزیجاتی که بوی دهان را تغییر می‌دهد و برای مهمان خوشایند نیست مانند پیاز وسبزی برای کلیه پرسنل میزبانی ممنوع است. در صورت امکان بهتر است میزبان از اسپری خوشبو کننده دهان استفاده کند. میزبان باید هوشیار و گوش به زنگ باشد. میزبان باید روحیه با نشاط داشته و مودب باشد. میزبان باید نظافت شخصی خود را همواره جزو اصول قرار داده و رعایت کند. داشتن لبخند در هر شرایطی از ضروریات این شغل است. میزبان باید کفش‌های براق و واکس‌زده داشته باشد. وی باید حتی المقدور جوراب‌های همرنگ شلوار داشته باشد. بهتر است که‌ میزبان همواره آمادگی تعویض لباس و جوراب‌ها را داشته باشد تا در مواقع اضطراری بتواند لباس فرم خود را عوض کند. میزبان مجاز به استفاده از وسایل آرایشی همچون دستبند، انگشتر، گوشواره و مواردی از این قبیل نیست. وی می‌تواند تنها از حلقه ازدواج خود در زمان پذیرایی استفاده نماید. یکی از مهمترین اصول میزبانی برای یک میزبان این است که باید همواره از پارچه‌های تمیز مخصوص با رنگ سفید یا کرم روی دست چپ خود استفاده نماید. از کاربردهای این‌ دستمال این است که میزبان‌ می‌تواند در زمان مناسب برای پاک کردن خرده‌های نان از میز در صورت نبود ابزار مناسب یا پاک کردن موضعی میز در صورت ریختن غذا از آن استفاده نماید. وسایل غذاخوری باید همیشه در یک بشقاب، سینی و یا دستمال حمل شوند و از انتقال آنها با دست خودداری شود. باید گوشه بشقاب‌ها طوری در دست گرفته شود تا اثر انگشت بر روی ظرف نماند. در روانشناسی مهمان لازم است بدانید که هر مهمان نیاز به ارائه خدمات متفاوتی دارد. در حالت کلی، نوع سرویس توسط مهمان مشخص می‌شود. اما‌ گاهی لازم است که میزبان با توجه به سابقه و آگاهی خود، نیاز مهمان را شناسایی کرده و نوع سرویس مطلوب را پیشنهاد و ارائه دهد. در واقع با وجود این که کیفیت غذا و محیط رستوران از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است اما روش صحیح ارائه سرویس برای هر مهمان بسیار حساس بوده و باید رفتارها سنجیده و مناسب با موقعیت و عملکرد مهمان باشد. در بخش پیشین ذکر شد که روش صحیح ارائه سرویس برای هر میهمان بسیار حساس بوده و باید رفتارها سنجیده و مناسب با موقعیت و عملکرد میهمان باشد. برای مثال مهمانی که می‌خواهد در محوطه مخصوص افراد سیگاری، سیگار خود را روشن کند برایش درصورت امکان فندک گرفته شود تا سیگارش را روشن کند و یا حداقل فندک در اختیارش گذاشته شود. باید جای سیگاری در اختیار میهمان قرار گیرد. نحوه گذاشتن و برداشتن جای سیگاری هم باید آموزش داده شود به این شکل که در صورت پر شدن جا سیگاری و برای تعویض آن ابتدا یک جا سیگاری خالی با دست راست روی جا سیگاری پُر قرار داده شود و از سر میز با دست چپ هر دو جا سیگاری برداشته شوند و مجدداً جا سیگاری خالی با دست راست روی میز قرار گیرد تا خاک سیگار روی میز نریزد. نیاز و خواسته میهمانی که عجله دارد، همواره در اولویت قرار می‌گیرد. میهمان‌های تنها معمولا از داشتن هم صحبت استقبال می‌کنند لذا میزبان می‌تواند زمان بیشتری را به این مهمانان اختصاص دهد. البته رعایت تمامی‌ پروتکل‌های میزبانی و رسمی الزامی است. ممکن است میهمان از میزبان تقاضای نامتناسبی داشته باشد که میزبان نباید به این خواسته‌ها جواب مثبت بدهد. در این موارد، میزبان باید با رعایت کامل ادب و احترام و با یادآوری قوانین هتل از انجام این کار خودداری نماید. اگر میهمان قصد کشیدن سیگار دارد، میزبان باید با احترام کامل وی را به محوطه مخصوص سیگار کشیدن راهنمایی کند. میزبان باید توجه داشته باشد میهمان‌هایی که در حال مکالمه هستند و یا با دوستان خود مشغول صحبت هستند، نباید بی مورد صحبت‌هایشان را قطع کرد و در زمان مناسب باید به آنها مراجعه شود.  رفتار مناسب با میهمانان: میهمان‌های دائمی دوست دارند بر سر میز همیشگی خود بنشینند. بعضی از میهمان‌های جدید نیاز به توضیحاتی در مورد منو دارند که باید آنها را کاملا راهنمایی نمود اما میزبان نباید در مورد سفارش غذا به میهمان به هیچ عنوان اصرار کند بلکه میزبان باید فقط پیشنهاد دهنده باشد. میهمان‌هایی که ممکن است تعدادی از اقوام یا دوستان خود را دعوت کنند و میز رزرو کنند که باید حتما نام آنها به همراه استند رزرو رستوران سر میزشان قرار گیرد ( برای مثال جناب آقای دکتر و یا سرکار خانم ) تا بدانند که برای ما مهم هستند و باید به آنها توجه خاص نمود تا مراسمشان به نحو احسن برگزار گردد. میهمان‌هایی که ناراحت و عصبانی هستند نباید به ایشان زیاد نزدیک شد و بهتر است کمی از آنها فاصله گرفته شود و نیازهایشان به موقع برآورده شود تا مبادا پرخاشگری کنند و آسایش کل‌ میهمانان را بر هم‌ بزنند.  چیدمان میز برای سرو غذا قبل از شروع سرو غذا، هر میز غذاخوری باید با دقت آماده شده باشد.  رومیزی، دستمال سفره، نمکدان و فلفل‌پاش و سایر وسایل باید کاملا آماده باشند.  معمولا از گلدان و گل و شمعدان که در روز خاموش است و در شب‌ها روشن می‌باشد به شکل‌های مختلف روی میزها به عنوان جزء ثابت در بیشتر رستوران‌ها استفاده می‌شود. تمام این گلدان‌ها و سایر ظروف باید کاملا تمیز و پولیش شده باشند و مرتب شسته و تمیز شوند. گلدان‌ها باید هر روز با آب تمیز و سرد پر شوند و گل‌های تازه در آنها گذاشته شود و یا گلهایشان به خوبی در فضای مناسب و خنک تا قبل از زمان سرویس نگهداری شوند. برای ماندگاری بیشتر و تازگی گل‌ها می‌توانیم از مقدار بسیار کمی قند در داخل آب هر گلدان استفاده کنیم. ابتدا باید پارچه مخصوص کُرکی را روی میز قرار داده و گوشه‌های آن را با گیره یا بند به پایه میز ثابت کرد. سپس پارچه رومیزی را روی آن پهن کرد. لبه پارچه رومیزی باید همسطح صندلی باشد و یا حداقل ۳۰ سانتیمتر از لبه میز آویزان باشد. تای وسط رومیزی باید به سمت میهمان قرار گیرد و برای پوشاندن لکه‌های احتمالی رومیزی نیز می‌توان از یک رومیزی دیگر روی آن استفاده کرد که سطح میز را بپوشاند. اصول صحیح میزبانی و میهمان نوازی در صورتی که هنگام سرو غذا نیازی به تعویض رومیزی باشد باید طوری عمل کرد که روی میز هیچگاه بدون رومیزی نزد میهمان قرار نگیرد. دستمال سفره باید بصورت باز شده یا تا شده در وسط وسایل غذاخوری ( کارد و چنگال ) و یا در کنار آنها در فاصله ۲.۵ سانتی‌متری از لبه میز قرار گیرد. اگر رستوران از بشقاب استفاده می‌کند، دستمال سفره باید داخل بشقاب گذاشته شود و یا در کنار آن قرار گیرد. چیدمان میز دستمال سفره باید داخل بشقاب قرار داده شود و یا در کنار آن قرار گیرد. برای حفظ و رعایت بهداشت بهتر است از دستمال‌هایی با رنگ روشن استفاده گردد. از مصرف طولانی مدت دستمال سفره جداً پرهیز شود. دستمال‌های سفره باید به صورت‌ منظم و بنا به شلوغ یا خلوت بودن رستوران در فواصل مشخص به لاندری ارجاع شده و کاملا شسته و تمیز شوند. از گذاشتن نان روی دستمال‌های سفره و نپ کین‌های مصرفی ( Napkin ) باید پرهیز کرد. نان‌ها را باید در سبد مخصوص نان و روی نپ کین مخصوص نان قرار داد. مهم‌ترین نکات حرفه‌ای برای یک میزبان در یک رستوران ظاهر میزبان و نحوه لباس پوشیدن  لباس و ظاهر یک‌ میزبان، علاوه بر تامین زیبایی و افزایش جذابیت بصری، در واقع نوعی احترام گذاشتن به میهمانان است. در چنین محیط‌هایی که خدمت و یا غذایی خاص قرار است به میهمان ارائه شود و کیفیت و تمیز بودن محیط برای میهمان اهمیت دارد، استفاده از لباس‌های فرم و ظاهری آراسته برای میزبان امری ضروری است. نحوه ی سرو و ارائه غذا یکی از موارد مهم در میزبانی از میهمانان این است که میزبان به این نکته توجه کامل داشته باشد که نحوه سرو غذا به اندازه طعم و نحوه طبخ غذا مهم است و میهمانان به هر دو این موضوعات توجه خواهند کرد. بنابراین میزبان و پرسنل بخش آشپزخانه و افرادی که مسئول ارائه غذا به مشتری هستند، باید به این موضوع توجه داشته و با به کار بردن خلاقیت در سرو و تزئین غذا باعث شوند که خدمات ارائه شده بیش از پیش مورد پسند میهمان واقع شود. ویژگی‌های یک سرویس خوب و قابل توجه در این بخش قصد داریم ۹ ویژگی یک سرویس خوب را معرفی کنیم. با دانستن این ۹ ویژگی می‌توانید مطمئن باشید که خدمات شما به عنوان یک میزبان، بسیار خوب بوده و می‌توانید یک خاطره خوب در ذهن مشتریان به جا بگذارید. در واقع این ۹ ویژگی در کنار یکدیگر یک کد خدماتی را تعریف می‌کنند که شامل مراقبت از میهمان است.  ارائه خدمات در هر کسب و کار، مهمترین بخش آن به شمار می‌رود. هرچه مشتری بیشتر صمیمی شود و درگیر شود، ارائه یک سرویس عالی، عامل مهم و تاثیرگذاری برای موفقیت شما خواهد بود.  خوردن غذا یک فعالیت بسیار شخصی است و همراه با فاکتورهای عاطفی و عقلانی زیادی می‌باشد. توجه زیاد به آسایش میهمان، ویژگی بارز بهترین مراکز غذاخوری محسوب می‌شود. یک سرویس خوب باعث می‌شود میهمان احساس راحتی کرده و از غذای خود لذت ببرد. میزبانان نه تنها باید غذا و نوشیدنی های میهمان را سرو کنند بلکه باید بتوانند در مقابل مواردی مانند صدای بلند موزیک و یا صدای جمع آوری ظروف که ممکن است لذت غذا خوردن میهمان را کاهش دهند، راهکار ارائه کرده و لذت میهمان را تضمین کنند. به یاد داشته باشید که یک میزبان هم باید پاسخگوی نیازهای میهمان باشد و هم نیازهای ناگفته وی را پیش‌بینی کند. در حقیقت، توجه به جزئیات این ۹ ویژگی، دقیقاً همان چیزی است که سرویس را برجسته و قابل توجه می‌سازد. در بازار رقابتی امروز، کیفیت خدمات به اندازه خود غذا و گاهی حتی بیشتر از آن مهم است. ظروف سرویس رستوران بهتر است ظروف رستوران ساده و بدون نقش و نگار باشند. روی کلیه ظروف سرویس باید لگو و آرم هتل یا رستوران حک شود. ظروف باید طوری جلوی میهمان گذاشته شود که آرم حک شده بر روی ظرف، جلوی دید او قرار گیرد. ظروف بن ماری این ظروف اختراع خانم "بن ماری" است. این ظروف از جنس نقره بوده و حتی در چلوکبابی‌های قدیم و پذیرایی‌های مجلسی ایران هم استفاده می‌شد. از ویژگی‌های این ظروف این است که می‌توان غذا را در آن گرم یا سرد حفظ نمود. آیا یک سرویس خوب و قابل توجه فقط در ظاهر خوب است یا اولین برداشت میهمان مهم است؟ شما فقط یک شانس دارید که در برداشت اولیه، خوب به نظر برسید. در کسب و کار رستوران و هتل، داوری‌ها و قضاوت‌های میهمان که می‌تواند کل تجربه خوردن غذا را تغییر دهد در عرض چند دقیقه پس از ورود میهمان به رستوران انجام می‌شود.  یک میزبان خوب هرگز این فرصت را از دست نمی‌دهد. هنگامی که یک رستوران با استفاده از گیاهان، دکوراسیون، مبلمان، تجهیزات و کارمندان، ظاهری تمیز و شیک از خود نشان می‌دهد، می‌تواند مطمئن باشد که هرگونه نگرانی میهمان در مورد وضعیت بهداشتی بخش‌های غیرقابل رویت مانند آشپزخانه را از بین برده است. حتی یک لکه روغن روی فرش، یک خرده نان روی صندلی یا لکه‌ای روی دیوار می‌تواند میهمان را از لذت مورد انتظارش در غذا خوردن در این رستوران باز دارد. ته سیگارهای خاموش در محل عبور میهمانان و یا پنجره‌های کثیف یک پیام منفی بسیار قدرتمند را برای مشتریان ارسال می‌کند. ویژگی‌های یک سرویس خوب و قابل توجه یک سرویس خوب و قابل توجه، دوستانه، مودبانه و گرم است. یک استقبال گرم و دوستانه به میهمانان اطمینان می‌دهد که می‌توانند از وعده‌های غذایی خود لذت ببرند. به همین صورت، یک بدرقه گرم باعث می‌شود که میهمانان به بازگشت تشویق شده و در مورد آن احساس خوبی داشته باشند. میزبان خوب نه تنها به نیاز میهمان در غذاهای سرو شده بلکه به کل تجربه خوردن غذا در رستوران، حساس است و به نکات آن توجه می‌کند. تعداد کمی از میهمانان برای گفتگو با کارکنان رستوران به آنجا می‌آیند، اغلب دوست دارند با دوستان خود که همراه با آنها هستند، صحبت کنند. میهمانان همیشگی ممکن است با میزبانان رابطه غیر رسمی برقرار کنند. برخی ممکن است حتی رستوران را به عنوان دومین اتاق غذاخوری منزل خود تصور کنند. رفتارهای خوب موجب تعدیل در تعاملات اجتماعی نامشخص می‌شود و به طور ناخودآگاه به افراد القا می‌کند که هیچ چیزی برای ترسیدن وجود ندارد. رفتار مؤدبانه موجب ایجاد فضای راحت و احساس آرامش می‌شود، بنابراین میهمانان می‌دانند که چه چیزی را باید انتظار داشته باشند. یک سرویس قابل توجه، با آگاهی و دانش همراه است. میهمانان معمولاً اطلاعاتی راجع به منو یا نوشیدنی می‌پرسند.  میزبانانی که از منو آگاهی دارند، می‌توانند به میهمان کمک کنند تا منوی غذا و نوشیدنی خود را سفارش دهند. میزبان باید غذا و نوشیدنی‌های مخصوص همان روز را که در منو نیامده، بداند تا بتواند به میهمان در تصمیمش کمک کند. میهمانان غذایی را که وجود ندارد، سفارش نمی‌دهند لذا باید اسامی غذاهایی‌ که در‌ منو وجود ندارند را به میهمان اطلاع داد. یک میزبان عالی نه تنها می‌داند که چطور باید به سوالات میهمان پاسخ دهد بلکه باید حدس بزند که میهمان واقعاً به دنبال چه‌ چیزی است.برای مثال میهمان ممکن است بپرسد که مواد‌ تشکیل دهنده تارت پنیری اسفناج چیست. پاسخ میزبان‌ می‌تواند اینچنین باشد که در این تارت، پنیر و اسفناج وجود دارد که البته این پاسخ از لحاظ فنی درست است.  اما در صنعت هتلداری چنین پاسخی پذیرفته نیست چرا که احتمالا میهمان قصد داشته از جزئیات بیشتری مانند وجود سیر و پیاز در تارت بداند. میزبان باید از جزئیات ‌کامل تارت آگاه بوده و آنها را به تفصیل شرح دهد. به خصوص اگر در ترکیبات آن سیر، پیاز یا گردو استفاده شده است چرا که این ترکیبات گاهی آلرژی‌زا هستند و یا گاهی مورد علاقه میهمان نمی‌باشند. یک سرویس قابل توجه، کارآمد و موثر است. به دلایل مشخص، کارایی برای میزبان‌ها و مدیران آنها مهم است.  اولین نکته در کارآمدی یک سرویس آن است که می‌توان با تلاش کمتر کار موثر بیشتری انجام داد و درآمد بیشتری کسب کرد. وقتی میهمانان می‌بینند که میزبان به سرعت، به شکل موثر، حرفه‌ای و به راحتی کار می‌کند، در محیط احساس آرامش می‌کنند. بی‌نظمی و عجله بی‌مورد، مسری است و احساس آرامش را از بین می‌برد. تکنیک ناکارآمد، زمان را هدر می‌دهد.  روش‌های اشتباه می‌تواند منجر به اختلال در فرایند سرو غذا شود و فضای اعتماد را از بین ببرد.  توجه به mise en place ( قرار گرفتن همه چیز در جای خود )، حرکات هوشمندانه و تا حد ممکن کوتاه و نگرش همکاری میان همکاران، باعث سهولت در انجام کار یک میزبان می‌شود. یک سرویس قابل توجه، به موقع انجام میگیرد. میزبانان خبره نیازهای مهمانان را پیش بینی می کنند.  این بدان معنی است که دقیقا قبل از اینکه مهمانان متوجه شوند به آنها احتیاج دارند، خدمات مناسب مورد نیاز مهمان را ارائه می دهند. سفارشات باید در یک زمان معقول پس از نشستن مهمانان گرفته شود.  مهمان باید برای مرور منو و انتخاب غذا یا نوشیدنی فرصت کافی داشته باشد. ظروف باید قبل از اینکه مهمان به آن نیاز پیدا کند یا در خواست کند، بر روی میز وی قرار گیرد. برای مهمان هیچ چیز ناخوشایندتر از نگاه کردن به دسر و نداشتن چنگال یا قاشق برای خوردن آن نیست. مهمانان نباید مدت طولانی بین بخشهای سرو غذا معطل بمانند. زمان دقیق سرو هر بخش تضمین می کند که مهمانان غذای خود را در حالی که تازه و در دمای ایده آل است، دریافت کنند. مهمانان نباید برای دریافت آب یا نوشیدنی، نان یا کره، درخواست کنند. یک میزبان خبره دقیقا زمان پر کردن لیوان مهمان و یا شارژ مجدد برخی از اقلام روی میز را میداند. قهوه نباید در حالی که جلوی میهمان بر روی میز وی قرار می‌گیرد، سرد شود و میهمان در انتظار شکر و خامه بماند. خامه و شکر باید قبل از قهوه یا چای بر روی میز سرو شده باشد. صورت حساب باید به آرامی، بی سر و صدا و بدون هیچ حرکت اضافه، تحویل داده شود.  صورت حساب باید زمان اتمام غذای میهمان و هنگامی ارائه شود که میهمان نشانه‌ای از آمادگی برای پرداخت بروز داد.  هرگز نباید به میهمانان احساس عجله را منتقل کرد. با این حال، زمانی که میهمانان عجله دارند باید هر آنچه می‌توانید برای سرعت بخشیدن به فرایند سرو غذا انجام دهید تا میهمانان بتوانند از وعده غذایی خود در زمانی که در اختیار دارند، لذت ببرند. یک سرویس قابل توجه، انعطاف پذیر است. سرویس عبارت است از رعایت مجموعه‌ای از اصول. اما با این وجود بعضی اوقات قوانین باید کمی خم شوند. مثلا ممکن است میهمان، یک پیش غذا و یک سالاد به جای پیش غذا و غذای اصلی درخواست کند یا غذاها را خارج از ترتیب منو سفارش دهد مانند زمانی که بخواهد بعد از وعده غذایی، یک سالاد سفارش دهد. برخی از میهمانان ترجیح می‌دهند خودشان نوشیدنی را برای خود بریزند.  پذیرش برخی از این موارد ساده است. تنها باید اندکی از قوانین صرف نظر کرد. اگر دو میهمان به گرمی در حال مکالمه هستند، عقل سلیم ایجاب می‌کند که یکی باید از سمت راست و دیگری از سمت چپ پذیرایی شود.  قضاوت صحیح و تصمیم‌گیری عاقلانه بهترین راهنمایی راجع به زمان و مکان انعطاف‌پذیری در برابر اصول و قواعد را مشخص می‌کند. یک سرویس قابل توجه، سازگار است. افراد به دلایل مختلف برای اولین بار به یک رستوران می‌روند.  اما بازگشت مجدد آنها به همان رستوران، تنها یک دلیل دارد: آنها رستوران، غذای آن و سرویس آن را دوست دارند.  استفاده درست از این اصول میهمان‌نوازی و خدمات که در این مباحث مطرح شده است، می‌تواند فرد را مجبور کند که حداقل یک بار به همان رستوران بازگردد. اما اگر‌ بازگشت مکرر میهمان خود را می‌طلبید، باید غذا و خدمات خود را به شکل‌ مداوم بهبود بخشید تا موجب بازگشت مکرر میهمان شوید. خدمات ناهمگن هرگز بازدیدهای مکرر را تشویق نمی‌کند.  یک بخش از سرویس که بد باشد، حتی در صورت عدم خطای میزبان، فرد را از تجربه مجدد آن رستوران یا هتل بازمی‌دارد.  تبلیغات دهان به دهان بقیه کارها را به طور اتوماتیک برای شما انجام می‌دهد.   رمز موفقیت دراز مدت، خدمات قابل توجهی است که به هر کدام از میهمانان در هر روز، هفته، ماه و یا سال ارائه می‌شود. یک سرویس قابل توجه، ارتباط موثر ایجاد می‌کند. هنر ایجاد ارتباطات به معنای انتقال دقیق میزان مناسب اطلاعات در زمان مناسب است. هنگامی که یک میزبان، غذا، نوشیدنی و یا خدمت ویژه‌ای که در منو وجود ندارد را شرح می‌دهد یا در مورد غذاهای اضافی و نوشیدنی‌ها، پیشنهاداتی ارائه می‌دهد که ممکن است تجربه غذا خوردن را بهبود ببخشد، در واقع می‌توان گفت که غذا به درستی سرو شده و بهترین خدمت ارائه شده است.  میزبان ممکن است یک غذای فرعی را پیشنهاد کند که همراه با استیک سرو شود. این غذای فرعی می‌تواند یک گل رز شکفته باشد که در کنار استیک است. این گل رزشکفته، یک پیاز کاملاً سرخ شده است که هنگام پختن مانند گل سرخ باز می‌شود. ( نمونه ای از ارائه اقلامی‌ که در منو نیستند ) میزبانان برجسته، آنچه را که میهمان می‌خواهد، تشخیص داده و اطلاعات مورد نیاز در آن حوزه را به شیوه بسیار روشن و واضح ارائه می‌دهند. باید توجه داشت که میزبان نباید اطلاعات را آشکارا و مغرورانه به میهمان ارائه دهد زیرا ممکن است موجب احساس حقارت و نادانی در میهمان شده و وی را ناراحت و آزرده خاطر سازد. ارائه سیاستمدارانه اطلاعات، همواره شما را به هدف خودتان می‌رساند. یک سرویس قابل توجه، اعتماد ایجاد می‌کند. باید بین میزبان و میهمان، اعتماد ایجاد شود.  میهمان معمولاً دوست دارد مطمئن شود که توصیفات منوی غذا صحیح بوده و کدهای بهداشتی کاملا رعایت می‌شوند.  به عنوان مثال، وقتی میهمانان قهوه بدون کافئین سفارش می‌دهند و این قهوه برای میهمان سرو می‌شود، در حقیقت میهمان باید تنها به حرف میزبان در این موضوع اعتماد کند.  اگر یک میهمان متوجه شود که دستگاه قهوه فقط دو کاراف دارد و هر دو دسته قهوه‌ای هستند و هر دو نشان‌دهنده قهوه معمولی هستند نه قهوه سبز ( که معمولاً حاوی کافئین نیست )، شک و تردیدهایی شکل می‌گیرد که می‌تواند رابطه اعتماد ایجاد شده در بقیه وعده‌های غذایی را نیز از بین ببرد. یا موقعیتی را تصور کنید که میهمان حساس به سیر از شما بپرسد که آیا غذایش حاوی سیر است و در پاسخ جواب منفی دریافت کند. وی آن غذا را سفارش داده و میل کند و نیمه شب با تپش قلب از خواب بیدار شود. چنین میهمانی هرگز به رستوران شما باز نمی‌گردد. پیوند اعتماد بین میهمان و میزبان برای بازگشت میهمان، مهم است. یک سرویس قابل توجه، فراتر از انتظار عمل می‌کند. میهمانانی که وفادار هستند و مکرر به هتل یا رستوران برمی‌گردند، هر بار که مراجعه می‌کنند، انتظار سطح خدمات اولیه یکسانی را دارند اما میزبانان برجسته دائماً در جستجوی راه‌هایی برای بهبود تجربه میهمان هستند. بهترین خدمات، بهبود مداوم کیفیت خدمات است.  ارتباطات و خدمات کوچک مانند یادآوری نام کوچک میهمان یا دادن یک اسباب بازی به کودک بدون شک به خاطر سپرده می‌شوند. وقتی مسائلی مانند مشکلات رزرو یا اتاق برای میهمان پیش بیاید، عذرخواهی انجام می‌شود اما مدیر می‌تواند یک فنجان قهوه یا یک لیوان نوشیدنی پیشنهاد دهد که به صورت مضاعف مورد استقبال قرار می‌گیرد. این پیشنهادات همان خدمات فراتر از انتظار میهمان است.  تاریخچه مختصری از سرویس میز غذا ۹ اصل اساسی هتلداری و ارائه خدمت که تاکنون برای شما ذکر شد، ممکن است ساده به نظر برسد اما این قوانین همیشه حرفه‌ای و بدین صورت نبوده‌اند. سرویس میز به شکل‌ کنونی در واقع یک حرفه جدید است اما‌ سابقه‌ای طولانی و متفاوتی داشته و با توجه به این سابقه طولانی و اتفاقات متنوع، شکل‌ گرفته است. سرویس میز با توجه به تغییر در ساختار اجتماعی، معماری و نوع غذایی که سرو می‌شد، تکامل یافت. با مقایسه غذاها و شیوه‌های غذاخوردن اجداد ما به ویژه در زمان ضیافت و آداب و رسوم خودمان، عادات غذا خوردن امروزی در رستوران‌های رسمی، خانوادگی یا غیر رسمی، می‌توان به سادگی این قوانین و خدمات را درک کرد. بدین صورت است که حتی برخی از اصطلاحات عجیب و غریب استفاده شده در آشپزخانه‌ها و رستوران‌های امروز که در‌گذشته ریشه دارند به سادگی‌ قابل درک و تحلیلی می‌شوند. جهان باستان: یونان اولین توصیفات نوشته شده از صحنه‌های غذاخوری غربی در عهد عتیق و در اُدیسه هومر و ایلیاد یافت می‌شود. در خواندن این گزارش‌ها، بدیهی است که وضعیت افرادی که غذا می‌خورند، مورد بحث قرار گرفته است. حتی تا دوران معاصر نیز نویسندگان در بیشتر موارد درباره زندگی عادی و روزمره چیزی نمی‌نوشتند. آنها برای ثروتمندان و قدرتمندان و در مورد مجالس ضیافت و مناسبت‌های ویژه‌ای می‌نوشتند که افراد حاضر در آنها دارای موقعیت اجتماعی خوبی بودند. تا سال ۴۰۰ قبل از میلاد، ضیافت یونان با ساختاری ثابت برای غذاهای سرو شده و روش تهیه آنها، استاندارد قابل قبول محسوب و ثبت شد. ضیافت‌ها معمولاً در خانه‌های خصوصی برگزار می‌شد زیرا یونانیان مکان‌های عمومی بسیار کمی جهت خوردن غذا داشتند. اتاق‌های ناهارخوری کوچک بودند و برای نشستن میهمانان، نیمکت‌هایی قرار داده می‌شد. این اتاق‌ها دارای تعدادی کاناپه نیز بودند. این میهمانی‌ها معمولاً در یک اتاق با پنج کاناپه برگزار می‌شد که میز کوچکی در جلوی هر کاناپه قرار داشت. روی هر میز سبدی حاوی منتخب نان‌های تهیه شده از گندم یا جو قرار داده می‌شد. میزبانان ظروف بزرگ را از آشپزخانه می‌آوردند و میهمانان قسمت‌های مورد علاقه خود را انتخاب کرده و اضافات و باقی‌مانده غذا را روی میز می‌ریختند. جهان باستان: روم رومیان فرهنگ‌های بسیاری را از یونانیان باستان اقتباس کردند که یکی از آنها هنرهای آشپزی بوده است. البته آنها عقاید یونانیان در مورد وعده‌های غذایی را صرفاً به عنوان نقطه شروع در نظر گرفتند. آنها از دستور‌العمل‌های پیچیده‌تر، سروهای دقیق‌تر، انواع بیشتری از ادویه‌ها و مواد بیشتری برای پخت غذا استفاده کردند. خانواده‌های رومی اغلب با هم غذا می‌خوردند.  قوانین سختگیرانه‌ای بر اساس موقعیت هر یک از افراد بر سر میز غذا حاکم بود.  سرپرست خانوار همیشه معتبرترین نقطه میز را در اختیار داشت.  برای میهمانان نیز با توجه به وضعیت اجتماعی‌شان، جایی از میز در نظر گرفته می‌شد. جالب است که برای دعوت افراد به اتاق غذاخوری، حتی رتبه اجتماعی افراد رعایت می‌شد! یعنی این موضوع بسیار مهم بوده است که چه کسی توسط چه کسی دعوت شده است، چه کسی دعوت را پذیرفته است و چه کسی درخواست دعوت کرده است. در مورد قدرت در روم باستان چیزهای زیادی گفته شده است که تمامی آنها کمابیش بر روی میز غذا نیز رعایت می‌شده است. وعده غذایی به سه قسمت تقسیم می شد. قسمت اول غذا می‌توانست شامل میوه، مرغ، غذاهای دریایی، نمک و غذاهایی از تکه‌های کوچک گوشت باشد. این غذاهای سبک با غذاهای دلپذیرتر همراه بوده است. از جمله این غذاهای همراه با غذای اصلی می‌توان به مواردی همچون غذاهای دریایی تازه و گوشت‌های بو داده مانند گوشت بره یا گوشت تازه بز اشاره کرد. بعد از این  بخش از غذا، تمام موارد روی میز با تمام استخوان‌ها و بقایای دیگر غذاها جمع‌آوری شده و میز جدیدی چیده می‌شد. میزبانان با حوله و لگن‌های آب گرم معطر همراه با روغن‌های گرانبها در اطراف میزها حاضر بودند تا میهمانان دست خود را تمیز کنند. سپس دسرها سرو می‌شدند.  دسِرها شامل میوه‌های خشک و تازه، انواع پنیر، آجیل و شیرینی‌های کوچک بود.  همراه با دِسِر، نوشیدنی مخلوط شده با آب در یک ظرف سفالی بزرگ با دهانه گشاد سرو می‌شد. 

بره همراه با کنگر فرنگی، رازیانه و زیتون

بیانیه جامعه هتلداران ایران در خصوص حذف مالیات بر ارزش افزوده هتل‌ها و مراکز اقامتی

به گزارش هتل‌نیوز ، هیات‌مدیره جامعه هتلداران ایران در پی مصوبه نمایندگان مجلس شورای اسلامی و معافیت هتل‌ها و مراکز اقامتی از پرداخت مالیات بر ارزش افزوده، اقدام به انتشار بیانیه‌ای نمود.  متن کامل بیانیه جامعه هتلداران ایران به شرح زیر است. در برهه‌ای از زمان که کشور در آزمونی سخت، دوران سخت و غمباری را تحمل کرد و صنعت گردشگری نیز دچار چالش شده بود، مجلس شورای اسلامی در بازنگری قانون مالیات بر ارزش افزوده با تصویب بند 16 ماده 19 آن، خون تازه‌ای به شریان صنعت هتلداری و اقامتی کشور، تزریق کرد.  بر خود واجب می‌دانیم ابتدا از تک تک قانونگذاران عزیز اعم از بزرگواران در کمیسیون اقتصادی، فراکسیون گردشگری مجلس شورای اسلامی و سایر نمایندگان محترم همراه، سپاسگزاری نمائیم و همچنین از نمایندگان دولت در مجلس شورای اسلامی، جناب آقای دکتر "مونسان" وزیر محترم میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی و معاونین محترم ایشان، روسا و اعضای محترم هیات‌مدیره جوامع هتلداران سراسر کشور که همیشه با حمایت‌های خود، هتلداران کشور را تنها نمی‌گذارند، تشکری ویژه داشته باشیم. همکاران عزیز و فعالان هتلداری و اقامتی سراسر کشور، این مصوبه را به مثابه یک پیروزی و موفقیت بزرگ، قلمداد نمائید و مبارکتان باشد. به یقین قانونگذاران عزیز و دولتمردان محترم با ارج گذاشتن به صنعت هتلداری کشور چنین قانون مهمی را حمایت و مصوب کردند و لذا بر ماست که با تلاش و کوشش مضاعف در خدمت مردم عزیز کشورمان باشیم. جامعه هتلداران ایران همیشه و در هر زمانی مدافع حقوق اعضای خود در سراسر کشور بوده و امیدوار است بتواند با یاری شما بزرگواران باعث رونق صنعت گردشگری و هتلداری ایران عزیز شود. هیات‌مدیره جامعه هتلداران ایران

با سلطه بیمارستان‌ها و مراکز درمانی، نقش وزارت گردشگری در زمینه گردشگری سلامت چیست؟!

به گزارش هتل‌نیوز ، فعال حوزه گردشگری سلامت کشور با انتقاد از اظهارات معاونین وزارت بهداشت در نشست با مدیران عامل بیمارستان‌ها و شرکت‌های تسهیل‌گر دارای مجوز گردشگری سلامت، اظهار داشت: ما در این شرایط سخت با اعتبار شخصی در حال جذب گردشگران سلامت به ایران هستیم ولیکن گویا افرادی قصد دارند همین میزان کم را نیز قطع کنند. "عبدالرضا خدادادی" با طرح این پرسش که نقش وزارت گردشگری در حوزه گردشگری سلامت چیست، ابراز داشت: در شرایط بحرانی که گردشگری کشور در آن قرار دارد، موازی‌کاری وزارت بهداشت در زمینه گردشگری سلامت، اوج بد سلیقگی و نوعی خودزنی است. "خدادادی" بیان داشت: اظهارات مطرح شده از سوی معاون درمان وزارت بهداشت، بیانگر سلطه کامل بیمارستان‌ها و مراکز درمانی بر گردشگری سلامت کشور است. پس وزارت گردشگری کجای این معادله قرار دارد و اصلا چرا به سلامت پیشوند گردشگری اضافه می‌شود؟ وی افزود: هنوز تعریف دقیق و مشخصی از دلال و دلال‌پروری در حوزه گردشگری سلامت بعمل نیامده است. گاهی اوقات ملاحظه می‌شود که حتی شرکت‌های تسهیل‌گر نیز با استفاده از رانت‌های خاص خود تبدیل به دلال می‌شوند. رییس هیات‌مدیره شرکت "سراج متحده" که در زمینه اعزام گردشگران سلامت کشور عمان فعالیت می‌کند در ادامه گفت: با بررسی گذشته و سابقه فعالیت گردشگری سلامت در ایران، متوجه می‌شویم که افراد و شرکت‌ها در کشور مبدا، اقدام به اعزام بیماران به ایران نموده‌اند و اکثر گردشگران سلامت از طریق این افراد و شرکت‌ها وارد کشور می‌شوند. وی ادامه داد: این در حالیست که شرکت‌های تسهیل‌گر با دریافت مبلغی به عنوان سهم شرکت یا بیمارستان از افراد، همین کار را انجام می‌دهند. در واقع پول زوری است که باید به شرکت‌های دارای مجوز از دانشگاه علوم پزشکی و وزارت بهداشت، پرداخت نمایند. "عبدالرضا خدادادی" با تحلیل وضعیت صنعت گردشگری در کشور، گفت: در شرایط بحرانی کنونی که اکثر تورهای ورودی به کشور، کنسل شده و تعداد گردشگران خارجی به حداقل رسیده است، این مترجمان و راهنمایان گردشگری سلامت دارای سابقه و اعتبار نزد متقاضیان در کشورهای هدف هستند که با اعتمادسازی در حال جذب گردشگران سلامت هستند. وی تصریح کرد: پرداختن به موضوع حذف این دلسوزان و گم‌نامان عرصه گردشگری سلامت در این برهه زمانی، نوعی کج‌سلیقگی و خودزنی است. "عبدالرضا خدادادی" در پایان گفت: اگر قرار است بیمارستان‌ها به طور مستقیم، جذب گردشگران سلامت را انجام دهند پس نقش وزارت گردشگری چیست و در این دور باطل ضرر اصلی متوجه چه کسی خواهد بود؟

برخی افراد و رسانه‌ها با انتشار تصاویر منفی تمامی زحمات فعالان گردشگری را هدر می‌دهند

معاون گردشگری کشور در چهل و پنجمین نشست ستاد مرکزی خدمات سفر که روز دوشنبه 23 دی‌ماه به میزبانی سازمان صدا و سیما، برگزار شد ضمن اشاره به اینکه این ستاد از 22 دستگاه تشکیل شده و بر اساس مصوبه دولت، جایگاه قانونی خود را پیدا کرده است، اظهار داشت: علاوه بر دستگاه‌های عضو، بخش خصوصی نیز عضو این ستاد است. کمیته‌های تخصصی در دل این ستاد تشکیل شده که با مسئولیت هر یک از اعضا در این کمیته‌ها، موضوعات مورد بررسی قرار می‌گیرد. "ولی تیموری" در ابتدای این جلسه، ابراز داشت: فصل پررونق گردشگری کشور در نوروز 99 را پیش رو داریم و معمولا از اوایل اسفندماه نیز وارد فصل پررونق گردشگری بین‌المللی می‌شویم. در حقیقت ایام نوروز علاوه بر رونق گردشگری داخلی منجر به رونق گردشگری خارجی نیز می‌شود. به گزارش هتل‌نیوز ، معاون گردشگری کشور در ادامه و در رابطه با اتفاقات روزهای اخیر در کشور مانند شهادت سپهبد سلیمانی و سانحه هواپیمای اوکراینی، گفت: این اتفاقات قطعا تاثیراتی بر صنعت گردشگری گذاشته اما این قول را می‌دهم که صنعت گردشگری به حدی توان و ظرفیت دارد که به زودی خود را باز می‌یابد و دوباره رونق می‌گیرد. ولی تیموری در ادامه، گردشگری را نیاز مردم دانست و بیان داشت: نگاه ما به گردشگری، فرهنگی است و چه بسا همین ظرفیت و جایگاه فرهنگی گردشگری است که رئیس جمهور آمریکا در کنار تمامی تهدیدهای نظامی، هدف قرار دادن 52 نقطه فرهنگی ایران را نیز در فهرست تهدیدهای خود قرار می‌دهد. وی ادامه داد: گردشگران خارجی بسیاری از جمله گردشگران اروپایی و آمریکایی در هنگام سفر به ایران، کلیپ‌هایی از جاذبه‌های گردشگری، میهمان‌نوازی و سنت‌های دوست‌داشتنی ایران و ایرانیان را منتشر می‌کنند و دروغ‌های رسانه‌ای و تصویرسازی نادرست آمریکا و سایر دشمنان از جامعه ما را یادآور می‌شوند. "ولی تیموری" تصریح کرد: گردشگری می‌تواند به تقویت روحیه نشاط اجتماعی مردم کمک کند. گردشگری ما می‌تواند به عنوان یک بازوی توانمند در کنار سایر ظرفیت‌های موجود در نظام جمهوری اسلامی قرار گیرد و در خدمت مردم باشد. رئیس ستاد مرکزی خدمات سفر کشور در رابطه با نقش و تاثیر سازمان صدا و سیما در حوزه گردشگری، گفت: صنعت گردشگری یک صنعت ملی است و نیازمند همکاری تمام رسانه‌ها از جمله صدا و سیما به عنوان رسانه ملی هستیم تا تصویر مناسبی از جاذبه‌ها و ظرفیت‌های گردشگری ایران به نمایش گذاشته شود. معاون گردشگری کشور در ادامه با انتقاد از برخی افراد و رسانه‌ها در انتشار و انعکاس اخبار منفی از ایران، گفت: در صنعت گردشگری، تصویرسازی اهمیت زیادی دارد یعنی از هر مقصد باید تصویر واقعی ایجاد کنیم و مدیریت این تصاویر نیز مهم است. وی تصریح کرد: زحمت‌های فراوانی برای این تصویرها کشیده شده ولی با برخی از اخبار منفی تمام این زحمات به هدر می‌رود. هیچ جا مانند کشور ایران خبرهای منفی را پررنگ نمی‌کنند. گویا اخبار منفی بیشتر گرفته می‌شود. وی افزود: با بازگو کردن اخبار منفی، دامنه خسارت‌ها را بیشتر می‌کنیم اما با بزرگنمایی اخبار مثبت، می‌توان تاثیر اخبار بد را به حداقل رساند. در واقع باید بتوانیم از جاذبه‌ شهرهای مدرن کشور در تصاویرمان استفاده کنیم تا گردشگر با چراغ خاموش وارد ایران نشود. معاون گردشگری در پایان گفت: سیاست اصلی ما در حوزه گردشگری داخلی، توزیع سفر است که شامل فاکتورهای زمانی و جغرافیایی ( مکانی ) می‌شود. در این خصوص نیز نیازمند همکاری بیشتر صدا و سیما از جمله معاونت استان‌های این سازمان هستیم زیرا هر یک از استان‌ها این ظرفیت را دارند تا به جذب گردشگر کمک کنند.