گروه رسانه‌ای هتل نیوز

نتایج جستجو...

شش تفاوت سفرهای ۲۰۲۲

به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز و به نقل از دنیای اقتصاد پس از آنکه شرکت موتوس آینده سفرها را مبنی بر چرخش مسافرت‌ها به سمت هیبریدی شدن بر مبنای کاری-تفریحی برآورد کرده بود، اکنون شورای جهانی سفر و گردشگری ۶ تفاوت دیگر در سبک سفرها را برای سال ۲۰۲۲ را پیش‌بینی کرده که سبک جدیدی از سفرها را ارائه می‌دهد. در واقع، همه‌گیری کرونا در جهان، علاوه بر تغییر سبک گردشگری مسافران از شهرگردی به طبیعت‌گردی، منجر به تغییر مقاصد گردشگری برون مرزی از مقاصد گردشگر پذیر پیشرفته به سمت مقاصد نوظهور شده است. این امر می‌تواند آینده بسیاری از مقاصد را کاملا تغییر دهد و منجر به توجه ویژه به مقاصد مغفول مانده شود. شورای جهانی سفر و گردشگری با همکاری گروه سفر دات کام– آژانس مسافرتی سنگاپور-، گزارش جدیدی از چشم‌انداز تغییر رفتار مسافران و روند رزرو در پساکرونا ارائه داده‌اند که براساس آن معتقدند هزینه‌های بین‌المللی سفر در سال 2022 شاید تا 94‌درصد افزایش یابد. عمده دلیل افزایش هزینه‌های بین‌المللی را می‌توان سفر به مقاصد ثانویه یا همان مقاصد کمتر دیده شده، در طول سال 2021 دانست. از هر 10 مسافر، حدود 8 نفر از آنها، سفرهای پایدار را در اولویت قرار خواهند داد .برآوردهای شورای جهانی سفر و گردشگری نشان می‌دهد که هزینه‌های بین‌المللی با رشد بسیاری همراه خواهد بود به‌طوری‌که در سال 2022 از هزینه‌های داخلی پیشی خواهد گرفت، زیرا مقاصد بیشتری محدودیت‌ها را کاهش می‌دهند و میزان واکسیناسیون همچنان در حال افزایش است. پس از کاهش نزدیک به 70 درصدی در سال 2020، هزینه‌های بین‌المللی در سال 2021 به میزان 3/ 9 درصد و در سال 2022 به میزان قابل توجه 94 درصدی افزایش خواهد یافت. با توجه به محدودیت‌های شدید و متناقض سفر در سراسر جهان، سفرهای داخلی افزایش چشمگیری داشته است، به‌گونه‌ای که میزان رزرو هتل‌های داخلی در سال جاری در مقایسه با سال 2019 افزایش 200 درصدی داشته است. از آغاز همه‌گیری، محدودیت‌های ادامه‌دار، سفرهای بین‌المللی را با مشکل مواجه کرده است. در واقع اگرچه سفرهای داخلی رونق بسیاری برای بخش گردشگری فراهم می کند اما بازگشت سفرهای بین‌المللی برای راه‌اندازی مجدد اقتصاد جهانی امری بسیار مهم است. بررسی‌های نهادهای بین‌المللی سفر و گردشگری نشان می‌دهد که، همه‌گیری کووید-19 نحوه سفر مردم را تغییر داده است. به این شکل که، نسل‌های جوان‌تر اولین افرادی هستند که به سفر بازمی‌گردند، تقاضا برای اقامت طولانی‌تر افزایش می‌یابد و قوانین جدیدی همچون اهمیت لغو سفر بدون هزینه و افزایش پروتکل‌های بهداشتی و ایمنی نیز تدوین شده است. همزمان با تداوم محدودیت‌های سفر، مسافران به‌طور فزاینده‌ای، به دنبال مقاصد ثانویه (جدید) برای انتخاب مقصد سفر برآمدند. براساس داده‌های رزرو هتل‌ها، ابوظبی در امارات، چیانگ مای در تایلند، دوحه در قطر، فلورانس در ایتالیا و فرانکفورت در آلمان محبوب‌ترین مقاصد ثانویه در کشورهای مربوطه در سال 2021 بوده‌اند. البته براساس داده‌های گروه تریپ دات کام، رزرو به مکان‌های نزدیک و داخلی در کوتاه مدت یا میان مدت نیز در حال افزایش است. چین به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین بازارهای مسافرتی جهان، رزرو جاذبه‌های طبیعت‌گردی آن در نیمه اول سال 2021 در مقایسه با مدت مشابه خود در سال 2020، حدود 265 درصد افزایش داشته است. طولانی‌تر شدن زمان سفر و توقف در مقصد، اشتیاق مصرف‌کنندگان برای سفر پایدارتر را افزایش داده است، زیرا بیش از 83 درصد از مسافران، سفرهای پایدار را در اولویت قرار خواهند داد. از دیگر تغییرات رفتار مسافران را می‌توان به گرایش به سمت سفرهای سبز دانست که با توجه به تقویت روند سفرهای بلندمدت، حدود 68 میلیون مسافر تصمیم بر پروازی با برچسب «انتخاب سبز» گرفته‌اند. در این پروازها، میزان تولید گازهای کربن بسیار کاهش می‌یابد. براساس این گزارش، حدود 70 درصد از مسافران بسیاری از کشورهای بزرگ همچون آمریکا، اسپانیا، بریتانیا، کانادا و ژاپن قصد دارند بیشتر از پنج سال گذشته برای سفرها هزینه کنند. همان‌طور که جولیا سیمپسون رئیس شورای جهانی سفر و گردشگری گفته، «هوس سفر باقی از بین نرفته، اما شکل سفرها تغییر یافته است.». در واقع پس از دو سال محدودیت در سفرها، مصرف‌کنندگان مشتاق کاوش هستند. اما باتوجه به آگاهی آنها از تاثیرات عادات سفر خود بر جهان، ترجیحات، نیازها و خواسته‌های آنها نیز تغییر کرده است. براین اساس بخش‌های نوظهور گردشگری در حال شکل‌گیری است. همچنین براساس اظهارات جین سان، مدیر عامل گروه تریپ دات کام، مسافران در سراسر جهان اشتیاق فراوانی برای سفرهای داخلی و خارجی دارند، از این رو در سال 2022 شاهد حجم عظیمی از تقاضای سفرها خواهیم بود و جهان باید با روندهای در حال ظهور صنعت گردشگری سازگار شود. براساس آخرین تحقیقات شورای جهانی سفر و گردشگری سال 2022 با بهبود جهانی سفر همراه خواهد بود و برآوردها نشان می‌دهد که سال 2021 با افزایش 7/ 30 درصدی و سال 2022 با افزایش 7/ 31 درصدی در تولید ناخالص داخلی جهان همراه خواهد بود.

ایجاد شده: 14/آذر/1400 آخرین ویرایش: 14/آذر/1400 اخبار خارجی

بوداپست محبوب‌ترین مقصد گردشگری جهان

به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز و به نقل از ایمنا، داده‌های رزرو شرکت‌های گردشگری نشان می‌دهد که "بوداپست" در بین محبوب‌ترین مقاصد مسافرتی جهان از نظر رزروهای انجام شده بین اول نوامبر ۲۰۲۱ تا ۲۸ فوریه ۲۰۲۲ است. پایتخت مجارستان حتی از لندن نیز که مدت‌ها به عنوان محبوب‌ترین مقصد شناخته می‌شد، پیشی گرفته است. لندن، پاریس، وین و برلین برای گذراندن تعطیلات، از شهرهای بسیار محبوب هستند، اما در پاییز امسال شاهد پیشی گرفتن بوداپست از آن‌ها هستیم. در این رده‌بندی پاریس در جایگاه هشتم قرار گرفت و پایتخت آلمان از فهرست ۱۰ شهر محبوب برتر خارج شد. ۱۰ شهر اروپایی محبوب به ترتیب شامل موارد زیر است: بوداپست - لندن - وین - میلان - استانبول - رم - کیف - پاریس - لیسبون - بارسلونا از نظر ملیت، بوداپست بیشترین جذب گردشگران روسی و بریتانیایی را دارد؛ مسافران این کشورها مانع زبان را کمتر چالش برانگیز می‌دانند، زیرا انگلیسی به طور گسترده در مکان‌های توریستی استفاده می‌شود و شهروندان مسن نیز زبان روسی را متوجه می‌شوند. با توجه به اینکه تقریباً ۴۰ درصد از تمام رزروها برای یک تا سه روز با ورود در روز جمعه است، کسانی که برای تفریح به بوداپست می‌آیند احتمالاً آخر هفته طولانی را در آنجا سپری می‌کنند. از آنجا که یک چهارم از رزروها برای یک هفته تمام است، به نظر می‌رسد از هر چهار بازدیدکننده، یک نفر فکر می‌کند که سه روز برای تماشای شگفتی‌های فرهنگی، معماری و آشپزی چنین شهر گسترده‌ای کافی نیست. دو سوم از افرادی که به بوداپست می‌آیند زیر ۴۰ سال هستند. طبق داده‌های رزرو، ۴۶ درصد از کل مهمانان شهر به تنهایی سفر می‌کنند، از هر ۱۰ نفر ۴ نفر با شریک زندگی خود می‌آیند و ۱۴ درصد در یک گروه سه‌نفره یا بیشتر حضور خواهند داشت. افزایش جریان گردشگران در بحبوحه بازگشت از بیماری همه گیر کرونا، مشکلاتی را به همراه داشته است؛ بنا بر اعلام سازمان صلح سبز، پروازهای کوتاه مسافتی که گردشگران آخر هفته‌ها انجام می‌دهند، حدود دوازده برابر بیشتر از سفرهای ریلی برای آب و هوا مضر است. بنابراین، سازمان دیده‌بان محیط زیست اخیراً پیشنهاد جایگزینی بیش از نیمی از محبوب‌ترین پروازهای مسافت کوتاه در اروپا با خدمات قطار را داده است؛ برای مثال ارتباط وین-بوداپست می‌تواند با قطار در دو ساعت و نیم طی شود. مطالعه صلح سبز نشان می‌دهد که جایگزینی تمام ۲۵۰ پرواز کوتاه مسافت اروپا با قطار، منجر به کاهش سالانه حدود ۲۳.۵ میلیون تن گاز CO۲ در سال می‌شود. (مقدار سالانه انتشار گاز CO۲ که تنها توسط کرواسی تولید می‌شود. ) با این حال، برای تحقق رؤیای سبز، قطارها به ویژه در شرق و جنوب شرق اروپا باید سریع‌تر باشند.

ایجاد شده: 18/آبان/1400 آخرین ویرایش: 18/آبان/1400 اخبار خارجی

اعتبار گذرنامه ایران از آخر سیزدهم

به گزارش هتل نیوز ، ایران در جدول شاخص اعتبار گذرنامه کشورهای جهان که نهاد پژوهشی «پاسپورت ایندکس هنلی» روز سه‌شنبه ۲۰ مهر آن را منتشر کرد، از آخر در جایگاه ۱۳ قرار گرفت و با کشورهایی نظیر سودان، سری‌لانکا و لبنان هم‌رده است. در شاخص امسال اعتبار گذرنامه‌های جهان که هر سال توسط موسسه بریتانیایی هنلی تهیه و منتشر می‌شود، ایران در رده ۱۰۷ قرار گرفته و فقط کشورهایی نظیر عراق، افغانستان، پاکستان، سوریه، یمن، سومالی، فلسطین، نپال، کره شمالی، کوزوو، لیبی و بنگلادش وضعیتی بدتر از ایران دارند. با گذرنامه ایرانی تنها می‌توان به ۴۱ کشور بدون روادید یا دریافت روادید به محض رسیدن به کشور مقصد سفر کرد که تقریبا نیمی از این کشورها در آفریقا و برخی نیز کشورهای آمریکای جنوبی مانند ونزوئلا، بولیوی و اکوادور هستند.

ایجاد شده: 21/مهر/1400 آخرین ویرایش: 21/مهر/1400 اخبار داخلی

شهروندان اتحادیه اروپا برای سفر به بریتانیا نیاز به پاسپورت دارند

به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز، سفر به بریتانیا از روز جمعه، اول اکتبر باید پاسپورت به همراه داشته باشند. از زمان اجرا شدن برگزیت تا کنون که اصطلاحا به آن دوره گذار می‌گفتند تنها ارائه کارت شناسایی برای ورود به بریتانیا کافی بود، اما با سپری شدن این دوره در فرودگاه‌ها و محل‌های ورود مسافران از طریق دریا کنترل‌های شدیدتری اعمال می‌شود. بنا بر توافقات صورت گرفته میان اتحادیه اروپا و بریتانیا این اقدامات شامل شهروندان اتحادیه اروپا که محل سکونت‌شان بریتانیاست نمی‌شود. خارجیانی که اجازه اقامت در بریتانیا را دارند می‌توانند همچنان با ارائه کارت شناسایی به این کشور سفر کنند. گفته می‌شود که شهروندان اتحادیه اروپا که محل سکونت‌شان کشور بریتانیا است، می‌توانند برای ورود به این کشور دچار مشکل شوند، زیرا تشخیص اجازه اقامت خارجیان تنها از طریق دیجیتالی پس از مراجعه به صفحه وزارت کشور بریتانیا قابل راستی‌آزمایی است. سازمان‌های مدنی و نهاد‌های دفاع از حقوق شهروندان تا کنون بارها از مسئولان بریتانیا خواسته‌اند که برگه‌‌ یا کارت‌های مکتوب واقعی و نه دیجیتالی برای شهروندان خارجی مقیم صادر کنند تا دردسرها در گذرگاه‌های مرزی کاهش یابد.

ایجاد شده: 9/مهر/1400 آخرین ویرایش: 9/مهر/1400 اخبار خارجی

خیز امارات برای پیشتازی در گردشگری حلال

به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز و به نقل از ایکنا، گردشگری اسلامی یا حلال به عنوان یکی از حوزه‌های مرتبط با صنعت توریسم در طول دهه گذشته به تدریج در حال باز کردن جای خود بوده است. ظرفیت بالای این بخش از صنعت گردشگری به دلیل تمرکز بر جمعیت مسلمانان است و به نظر می‌رسد که در سال‌های آینده رشد بیشتری را تجربه کند. به دلیل این پتانسیل بالا، کشورهای اسلامی و حتی غیراسلامی سرمایه‌گذاری‌های گسترده‌ای برای جذب گردشگران مسلمانی که به قوانین شریعت پایبند هستند، انجام داده‌اند. این سرمایه‌گذاری‌ها طیف وسیعی از تغییرات فیزیکی تا وضع قوانین در اماکن توریستی را در برمی‌گیرد. مسلمانان سریعترین رشد جمعیت را در بین ادیان جهان دارند. با این رشد، تقاضا برای محصولات و خدمات مطابق با اصول اسلامی افزایش می‌یابد. از طرف دیگر افزایش درآمد و جمعیت جوان مسلمانان به معنای افزایش تقاضا برای مسافرت و گردشگری در بین مسلمانان است. صنعت گردشگری با توجه به درآمد‌های بالایی که می‌تواند نصیب کشورها کند، امروزه به یکی از منابع درآمد کشورهایی که دارای تاریخ غنی و اماکن تاریخی هستند، تبدیل شده است. با این همه کشورهای دیگر با سرمایه‌گذاری تلاش دارند گردشگرانی را که برای تفریح مسافرت می‌کنند، به سوی خود جذب کنند. در بین کشورهای اسلامی، مالزی و اندونزی تلاش کرده‌اند که خود را به عنوان مقاصد اصلی گردشگری حلال حداقل در منطقه جنوب شرق آسیا مطرح کنند. علاوه بر این دو کشور، کشورهایی مانند برونئی، ویتنام و تایلند هم سرمایه‌گذاری و آموزش را در حوزه گردشگری حلال در پیش گرفته‌اند. اما موفق‌ترین کشور اسلامی در حوزه گردشگری و گردشگری حلال نه در شرق آسیا بلکه در حاشیه خلیج فارس واقع شده است؛ امارات متحده عربی. صنعت گردشگری در امارات یکی از بخش‌های مهم اقتصاد این کشور است. در سال ۲۰۱۸، صنعت گردشگری بیش از ۱۶۴,۷ میلیارد درهم (حدود ۴۴.۸ میلیارد دلار) تولید ناخالص داخلی کشور را به تنهایی به خود اختصاص داد. این باعث شده که صنعت گردشگری امارات متحده عربی در بین کشورهای حوزه خلیج فارس موفق ترین عملکرد را داشته باشد و رتبه برتر را بین کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس در جذب گردشگر به خود اختصاص دهد. در بین کشورهای جهان عرب، بیشترین نیروی شاغل در بخش گردشگری متعلق به امارات متحده عربی است و این صنعت بیش از ۶۰۴ هزار نفر در سال ۲۰۱۸ در این بخش شاغل کرده بود. انتظار می‌رود که با توجه به رشد صنعت گردشگری در این کشور، ۱۲,۴ درصد از تولید ناخالص داخلی کشور در سال ۲۰۲۷ از طریق صنعت گردشگری باشد و ۴۱۰،۰۰۰ نفر دیگر هم به شاغلان این صنعت اضافه شوند. سرمایه‌گذاری گسترده در امارات برای پیشتازی در گردشگری حلال جاذبه‌های گردشگری این کشور به طور کلی ساخته دست بشر است مانند برج خلیفه معروف در دبی که بلندترین برج جهان است. مجمع الجزایر جهان، نخل جمیرا در دبی و مسجد شیخ زاید در ابوظبی از دیگر اماکن گردشگرپذیر امارات متحده عربی به حساب می‌آیند. با این همه این کشور تنها شامل جاذبه‌های گردشگری ساخته دست بشر نیست و مناطقی مانند کوه‌های الحجر در فجیره و بیابان‌های منحصر به فرد و زندگی بادیه‌نشینان آن باعث جذب گردشگران می‌شود. از ابتدای تأسیس این کشور در سال ۱۹۷۱ با استقلال از بریتانیا، حکام این کشور به دنبال رشد و توسعه و تبدیل آن به کشوری رو به رشد در بین کشورهای عربی بودند. در سال ۱۹۸۹ هیئت ارتقای تجارت و گردشگری دبی تأسیس شد تا این امیرنشین را به عنوان یک مقصد لوکس برای بازارهای پیشرفته و بخش‌های تجاری تأثیرگذار معرفی کند. در ژانویه ۱۹۹۷، این هیئت با بخش گردشگری و بازاریابی بازرگانی (DTCM) جایگزین شد. این امر بعداً توسط سایر امیرنشین‌های امارات دنبال شد تا صنعت گردشگری امارات کار خود را آغاز کند. از دهه ۲۰۰۰ و با توجه به سرمایه‌گذاری‌ و طرح‌های بلندپروازانه امارات متحده عربی رونق چشمگیری از گردشگری را تجربه کرده است. در این میان بخش گردشگری حلال هم در بین طرح‌های بلندپروازانه در امارات متحده عربی جایگاه خاصی دارد. عمده‌ترین دلیل تبدیل شدن امارات به مقصد اول گردشگری حلال، موضوع غذا است. دسترسی به غذای حلال برای بسیاری از مسافران پایبند به شریعت اسلامی در بسیاری از کشورها به چالشی بزرگ برای این افراد تبدیل می‌شود. دسترسی راحت به رستوران‌ها به دلیل اعمال قوانین شرعی در امارات باعث شده که مسافران به این کشور نگرانی از بابت دسترسی به غذای حلال نداشته باشند. از سوی دیگر تنوع جمعیتی و بین‌المللی بودن مقاصد گردشگری در امارات، مانند دبی، تنوع غذایی ویژه‌ای برای گردشگران ایجاد کرده است. در این میان برپایی نمایشگاه‌های مختلف و متنوع در حوزه غذا و نوشیدنی در امارات رونق زیادی دارد. سرمایه‌گذاری گسترده در امارات برای پیشتازی در گردشگری حلال از سوی دیگر با وجود اینکه هتل‌ها در امیرنشین‌هایی مانند دبی، براساس استاندارد‌های جهانی رتبه‌بندی شده‌اند، اما بسیاری از اقامتگاه‌ها و مراکز در امارات دارای امکانات مناسب با شریعت اسلامی هستند. محدودیت در سرو و مصرف مشروبات الکلی در امارات و اختصاص واگن‌های زنان در مترو از جمله اقداماتی است که برای توسعه گردشگری حلال در امارات صورت گرفته است. به نظر می‌رسد که با توجه به نوسانات بازار نفت به عنوان منبع اصلی درآمد کشورهای عربی حوزه خلیج فارس، این کشورها به دنبال سرمایه‌گذاری و ارائه جایگزینی برای درآمد‌های نفتی خود هستند و گردشگری با توجه به بازار گسترده و متنوع آن می‌تواند جایگزین یا حداقل منبع درآمد خوبی برای درآمد‌های نفتی این کشورها باشد. در این بین حوزه گردشگری اسلامی با توجه به جوان بودن خود و کمتر هزینه‌بر بودن برای این کشورها (به دلیل اسلامی بودن آنها) جایی برای جذب سرمایه و در نهایت به پیش بردن اقتصاد آنها است و به نظر می‌رسد که مدل امارات متحده عربی می‌تواند به عنوان الگویی برای حوزه گردشگری حلال برای سایر کشورهای اسلامی شود.

ایجاد شده: 9/مرداد/1400 آخرین ویرایش: 9/مرداد/1400 اخبار خارجی

کشورهایی که نامشان عوض شد

به گزارش هتل نیوز، معمولا هر نامگذاری، داستان و ماجرای مخصوص به خودش را دارد. حالا اگر این نامگذاری برای نام رسمی یک کشور با میلیون‌ها جمعیت انسانی باشد، داستان‌های تاریخی و فرهنگی به قدمت صدها و هزاران سال خواهد داشت. نامگذاری کشورها با عوامل زیادی در ارتباط است. نام برخی از آنها مانند مصر و یونان، باستانی است و نام بعضی دیگر برای درک و پی‌بردن، نیازی به فکرکردن زیادی ندارد اما نام شماری از کشورها داستان‌ها و ایدئولوژی‌های دیگری دارد. در این بین بعضی کشورها در طول تاریخ نامشان به دلایل مختلف تغییر کرده است. از این کشورها بعضی‌ مانند هلند به منظور ارتقای صنعت گردشگری اسم‌شان را تغییر داده‌اند و بعضی کشورها با تغییر حکومتی که بر آن سرزمین فرمانروایی می‌کرده، در طول تاریخ نامشان عوض شده است. همچنین برخی نام‌ها پس از یک واقعه مثل همه‌پرسی یا انقلاب، برای حفظ اتحاد سیاسی و قومی، نام دیگری را انتخاب کرده‌اند. به طور کلی عوامل سیاسی یکی از مهم‌ترین این دلایل برای تغییر نام است. با چند کشور که با ماجراهای جالب و داستان‌های مختلف نام خود را تغییر داده‌اند، بیشتر آشنا می‌شویم. نه به سیلان، درود بر استقلال | «سیلان» به «سریلانکا» سریلانکا، جزیره‌ای واقع در جنوب هند است. تا پیش از سال ۱۹۷۲ نام این کشور که آن موقع مستعمره بریتانیا بوده، سیلان بوده و توسط پرتغالی‌ها روی آن گذاشته شده است. پرتغالی‌ها در سال ۱۵۰۵ سریلانکای فعلی را کشف کردند. این کشور بعدها به جزئی از بریتانیا تبدیل شد و در سال ۱۹۴۸ توانست استقلال خود را به دست آورد. با این حال، سال‌ها بعد، دولت این کشور جزیره‌ای تصمیم به تغییر نام آن گرفت. در سال ۲۰۱۱، نام سیلان در این کشور از همه چیزهایی که هنوز نام قدیمی را داشتند، از زیرمجموعه‌های دولت گرفته تا شرکت‌ها، حذف و به طور رسمی نام فعلی به آن اطلاق شد. سرزمین کم‌ارتفاعِ قطب جهانگردی | «هلند» به «ندرلند» اگرچه در زبان فارسی هنوز از این کشور با نام هلند (Holland) یاد می‌شود اما نام آن در واقع به ندرلند (Netherlands) تغییر یافته است. هلند در اصل نام منطقه‌ای در کشور ندرلند است که از این لحاظ با نام قدیمی پارس برای ایران قابل مقایسه است. نام هلند به معنی سرزمین چوب است. دو استان هلند شمالی و جنوبی در ندرلند که همچنان نام «هلند» را داشتند، با هدف یکپارچه‌کردن همه‌ استان‌هایی که جزو ندرلند هستند و همچنین در اقدامی بازاریابانه، دیگر با عناوین هلند شمالی و جنوبی خطاب نمی‌شوند. از ژانویه‌ ۲۰۲۰ آنها هم مانند بقیه استان‌های این کشور، ندرلند هستند. این تغییر در بسیاری از بخش‌های دیگر، مثلاً در نام تیم فوتبال آنها هم دیده می شود. حالا این کشور با نام ندرلند شناخته می‌شود که به معنی «سرزمین پست» و اشاره به شرایط است. تغییر نام‌های بسیار و پیاپی | «کامبوچا» به «کامبوج» نام این کشور از ۱۹۵۳ تا ۱۹۹۵، پنج بار تغییر یافت و این تغییرات به شرح زیر بود: اولین تغییرات در سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۷۰ صورت گرفت و پادشاهی کامبوج نامیده شد، سپس این نام در ۱۹۷۰ تغییر یافت و سال ۱۹۷۵ به جمهوری خمر تبدیل شد. متعاقباً این سرزمین تحت حکومت کمونیستی قرار گرفت و نام آن به کامپوچای دموکراتیک تغییر کرد. در ادامه این کشور تحت نظارت سازمان ملل وارد مرحله انتقالی شد و بین سال‌های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۳ دولت کامبوج خوانده شد و در سال ۱۹۹۳ به سلطنت و نام قدیمی خود، پادشاهی کامبوج برگشت. اما خمرها - پیروان حزب کمونیست - خود را کامپوچئی‌ها می‌نامند که به معنای فرزندان شاهزاده (کامپو) است. شایان ذکر است کلمه کامبوج در اصطلاح غلط فرانسوی کلمه کامپوچاست. همنام‌شدن با کشور همسایه | «زئیر» به «جمهوری دموکراتیک کنگو» زئیر نام قدیم کشوری در آفریقای مرکزی بود که تا قبل از استقلال از بلژیک به همین نام شناخته می‌شد. کلمه زئیر صورت پرتغالی‌شده نام رودخانه کنگو در زبان کنگویی است که به آن نزاره یا نزادی به‌ معنای «رودی که همه رودها را می‌بلعد» می‌گویند. اما این کشور پس از آن که در سال ۱۹۶۰ از بلژیک مستقل شد، نامش به «جمهوری کنگو» که همان نام کشور همسایه‌اش بود، تغییر کرد. البته این تغییر نام دردسرهای خودش را داشته؛ چرا که نام آن شبیه نام کشور همسایه بوده است. در نتیجه برای تشخیص این دو کشور از نام پایتخت‌های آنها که کینشاسا و برازاویل بود، استفاده می‌شد تا تمایزی ایجاد شود تا این که چند سال بعد نام آن به «جمهوری دموکراتیک کنگو» تغییر کرد و هنوز هم با همین نام شناخته می‌شود. کشوری همچنان با دو نام | «برمه» به «میانمار» میانمار، نام کشوری با ۵۴ میلیون نفر جمعیت واقع در جنوب شرقی آسیاست. این کشور پیش از این با نام برمه شناخته می‌شده و مستعمره انگلیس بوده است. برای این که متوجه شوید هنوز هم نام برمه برای این کشور به کار می‌رود، کافی است به مورد اخیر اسناد رسمی منتشرشده توسط دولت بایدن رجوع کنید که از این کشور با نام برمه یاد شده است. مسئله تغییر نام از برمه یا میانمار در سال ۱۹۸۹ مطرح شد. در آن زمان دولت نظامی حاکم پس از سرکوب اعتراضات دموکراسی‌خواهانه و کشته‌شدن هزاران نفر، نام کشور را از برمه به میانمار تغییر داد. دولت نظامی معتقد بود اصطلاح برمه تنها برمن‌، بزرگ‌ترین قوم میانمار را دربرمی‌گیرد و ۱۳۴ اقلیت قومی دیگر را شامل نمی‌شود و از این نظر، تبعیض نژادی محسوب می‌شود. همچنین معتقدند برمه که تحت حاکمیت بریتانیا نام رسمی کشور شد و پس از استقلال هم به همین نام باقی ماند، یادآور گذشته‌ای استعماری است. سازمان ملل متحد و برخی از کشورها مانند فرانسه و ژاپن این تغییر را به رسمیت شناختند اما آمریکا و بریتانیا این کار را نکردند. مخالفان داخلی تغییر نام معتقدند چون این تغییر بدون توجه به خواست مردم انجام شده نباید به رسمیت شناخته شود. آخرین کشوری که نامش را تغییر داد | «سوازیلند» به «اسواتینی» نام کشور اسواتینی را احتمالا کمتر کسی شنیده باشد. البته خیلی هم تعجب ندارد. این کشور یک و نیم میلیون نفری که در جنوب آفریقا و در همسایگی موزامبیک قرار دارد تازه سه سال است که تغییر نام داده و احتمالا می‌توان آن را آخرین کشوری نام برد که به‌تازگی نامش را تغییر داده است. این کشور پیش از این با نام سوازیلند شناخته می‌شده که مستعمره بریتانیا بوده است. مسواتی سوم، پادشاه این کشور کوچک واقع در جنوب آفریقا ۵۰ سال پس از استقلال (سپتامبر ۱۹۶۸ میلادی) دستور داد بار دیگر این کشور را با نام اصلی آن بخوانند. او در سخنرانی خود به مناسبت این روز اعلام کرد تمام کشورهای آفریقایی پس از استقلال به نام اصلی خود یعنی نامی که قبل از استعمار داشتند، بازگشته‌اند و اکنون زمان آن است که سوازیلند هم دست به کار مشابهی بزند. این کشورِ یک و نیم میلیون نفری صاحب آخرین پادشاهی مطلقه در قارۀ آفریقاست. اسواتینی به معنی کشور مردم اسوازی است. اتیوپی، سرزمین مردمان چهره‌سوخته | «حبشه» به «اتیوپی» اِتیوپی با نام رسمی جمهوری فدرال دموکراتیک اتیوپی با نام تاریخی حبشه، کشوری محصور در خشکی واقع در شاخ آفریقاست البته یونانی‌ها از همان قدیم این سرزمین را با نام اتیوپی می‌شناختند که به یونانی معنی «چهره‌سوخته» می‌دهد. نامی که به رنگ پوست آفتاب‌سوخته‌ مردمان این کشور اشاره دارد. اما این کشور نزد مسلمانان با نام حبشه شناخته می‌شده است. این کشور در سال ۱۲۷۰ وقتی تحت حکومت حبشی‌های سلسله سلیمان قرار گرفت، به طور رسمی حبشه نام‌گذاری شد. حبشی‌ها تا قرن بیستم بدون وقفه بر این قلمرو حکومت می‌کردند. هایله سلاسی از سال ۱۹۳۰ به عنوان آخرین شاه حبشه قدرت را به دست گرفت و بیش از شش دهه بر این کشور سلطنت کرد. او طی جنگ جهانی دوم، نام این کشور را رسما از حبشه به اتیوپی تغییر داد و امروز هم با همین نام شناخته می‌شود. خانه پدری مردم شریف ولتا | «ولتای علیا» به «بورکینافاسو» ولتای علیا تا قبل از ۱۹۸۴ سرزمینی در غرب آفریقا بود که نامش را از نام رود ولتا که در این کشور جریان دارد، گرفته بود. استمعارگران فرانسوی این نام را برایش انتخاب کرده بودند. ولتای سفید، ولتای سرخ و ولتای سیاه سه رود مهم این کشور هستند. سال ۱۹۸۳ توماس سانکارا با وقوع یک کودتا به عنوان رهبر انقلابی به ریاست‌جمهوری رسید. او یک سال بعد همراه با تحولات دیگری نام کشور را از ولتای علیا به بورکینافاسو تغییر داد؛ نامی که یک عبارت ترکیبی و برگرفته از دو زبان رایج در این کشور است. کلمه «بورکینا» در زبان موری به معنای «مردم شریف» است؛ در حالی که «فاسو» در زبان قوم مسلمان دیولا به معنی «خانه پدری» است. ترکیب این دو معنای «خانه پدری مردم شریف» را می‌دهد که بیش از سه دهه است به عنوان نام رسمی این کشور ۲۰ میلیون نفری شناخته می‌شود. بنین شدن برای صلح بیشتر | «داهومی» به «بنین» جمهوری بنین امروز کشوری در غرب آفریقا با زبان رسمی فرانسه و ۱۲ میلیون نفر جمعیت است. نام قدیمی این کشور تا سال ۱۹۷۵ داهومی بوده که از امپراتوری داهومی گرفته شده است. داهومی تا پیش از استعمار، پادشاهی قدرتمندی بود که در غرب آفریقا در جمهوری بنین کنونی تاسیس شد. این پادشاهی همچنین شامل منطقه توگو امروزی و برخی از مناطق جنوب غربی نیجریه بود. پس از به قدرت رسیدن ماتیو کرکو از طریق یک کودتای نظامی، او در سی‌ام نوامبر ۱۹۷۵ با هدف بی‌طرفی و برقراری صلح بیشتر نام این کشور را به «بنین» تغییر داد که از نام خلیج بنین گرفته شده است. البته پیش از این، امپراتوری به نام بنین هم در این کشور در مسند قدرت بوده است. سرزمین مردمان آزاد و دور از استعمار | «سیام» به »تایلند» نام تایلند در زبان مردم محلی برگرفته از دو لغت Thi و Land و به معنای «سرزمین مردمان آزاد» یا همان «قوم تایی» است. علت این نامگذاری به قرن‌ها پیش برمی‌گردد که مردمی از جنوب چین به تدریج به سوخوتای (تایلند کنونی) مهاجرت کردند و به تدریج در مناطق حاصل‌خیز کناره رودی در جنوب چین ساکن شدند. شاید علت دیگر چنین نامگذاری این باشد که تایلند تنها کشوری در جنوب شرق آسیاست که هرگز تحت استعمار کشوری قرار نگرفته است. آیوتایا، خوتای و تونبوری از نام‌های قدیمی این کشور تا پیش از سال ۱۸۰۰ میلادی بوده‌اند اما این کشور بودایی که شاهراه مذهب، فرهنگ و مهاجرت آسیای جنوب شرقی بوده، صدها سال با نام سیام شناخته می‌شده است. سیام در زبان این کشور به معنای قهوه‌ای یا تاریک است. تغییر نام سیام (Siam) به تایلند (Thailand) به‌تازگی انجام نشده است. این اقدام در سال ۱۹۳۹ به دست پادشاه آن زمان این کشور صورت گرفت. هزینه‌هایی که تغییر نام کشورها دارد تغییر نام کشورها به همین سادگی که روی کاغذ به نظر می‌رسد نیست و این کار هزینه‌ها و مشکلات خاص خودش را دارد. همه‌ این کشورها میلیون‌ها دلار یا معادل آن در واحد پول رسمی‌شان، برای تغییر نام خود هزینه کرده‌اند. آن طور که ساده به نظر می‌رسد، این فقط یک شروع دوباره نیست. بسیاری از امور مانند قانون اساسی، متون رسمی و حتی پول یک کشور هم باید تغییر کند. به طور کلی هر چیزی که نام قدیمی را بر خود دارد مثل نقشه‌ها، پرچم‌ها و سرودها، باید از آن پاک و نام جدید در آنها جایگزین شود. طبیعی است این کار زمان می‌برد و انرژی و هزینه خودش را دارد. همچنین در طرف دیگر ماجرا شهروندان و دیگر کشورها هستند که به خطاب‌کردن آن کشور به نام قدیمی‌اش عادت کرده‌اند و حالا باید به گفتن و نوشتن آن عادت کنند. بسیاری از کشورها از جمله هلند هنوز مثلا برای ما با همان نام شناخته می‌شوند. این تغییرات یک‌شبه رخ نمی‌دهد و اگرچه بسیاری همچنان مطمئن نیستند که آیا اصلاً این تغییر ضروری بوده یا نه، اما معمولاً در نهایت با آن کنار می‌آیند. منبع : روزنامه خراسان

ایجاد شده: 2/مرداد/1400 آخرین ویرایش: 2/مرداد/1400 اخبار خارجی

گذرنامه مسافرتی کووید۱۹ در اروپا اجرایی شد

به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز ، ارائه گواهینامه بهداشتی کووید هنگام تردد در میان کشورهای عضو اتحادیه اروپا در حالی از روز پنجشنبه اجرایی شد که افزایش گونه جهش یافته دلتا از ویروس کرونا همچنان بسیاری از کشورهای اروپایی را تهدید می‌کند. این گذرنامه بهداشتی به دو شکل کاغذی و دیجیتال در اختیار مسافران قرار می‌گیرد و حاوی یک کد QR با ویژگی‌های امنیتی پیشرفته است که نشان می‌دهد صاحب آن با یکی از محصولات دارویی مورد تایید اتحادیه اروپا واکسینه شده،‌ به تازگی از ابتلا به کووید شفا یافته و یا نتیجه تازه‌ترین آزمایش کرونای وی منفی است. بر اساس قوانین اتحادیه اروپا، دارندگان این گواهینامه هنگام سفر بین ۲۷ کشور عضو و چهار کشور دیگر اروپایی ایسلند، نروژ، سوئیس و لیختن اشتاین که به این برنامه پیوسته‌اند دیگر نیازی به قرنطینه شدن یا انجام تست‌های متعدد و مکمل را نخواهند داشت. کلیه کشورهای یاد شده ملزم هستند داشتن گواهینامه مسافرتی کووید را که سبب یکپارچکی مقررات بهداشتی برای مسافران ورودی می شود را از روز پنجشنبه اول ماه ژوئیه به مدت دوازده ماه اجرایی کنند. دیدیه ریندرز، کمیسر عدالت اتحادیه اروپا در گفتگو با فرانس۲۴ اعلام کرد که انتظار دارد کلیه کشورهای عضو اتحادیه اروپا از روز پنجشنبه به صورت هماهنگ اجرای این طرح را آغاز کنند. گفته می‌شود که ایرلند تنها کشور عضو اتحادیه اروپا است که به دلیل تبعات حملات سایبری ماه مه به نهاد‌ها و سازمان‌های بهداشتی ممکن است با تاخیر چنین طرحی را به اجرا بگذارد. اتحادیه اروپا همچنین در حال مذاکره با برخی کشورهای ثالث از جمله بریتانیا و ایالات متحده است تا احتمال همکاری دو جانبه در زمینه شناسایی متقابل داده‌های بهداشتی و اجرای مشترک این طرح را مورد بررسی قرار دهد. بیست و یک کشور عضو اتحادیه اروپا از جمله فرانسه، اسپانیا، ایتالیا، یونان و کرواسی که مقصد نهایی اغلب گردشگران اروپایی و حتی غیر اروپایی به شمار می‌روند پیش‌تر روز چهارشنبه آمادگی خود را برای اجرایی کردن این طرح اعلام کرده بودند. کمیسر عدالت اتحادیه اروپا می‌گوید: «ما نه تنها به موجب قانون آزادی تردد استفاده از چنین ابزاری را به کشورهای عضو توصیه می‌کنیم بلکه از کشورها می‌خواهیم از این امکان در سطح ملی نیز برای اهداف دیگر نظیر برپایی کنسرت‌ها، برگزاری فستیوال‌ها، بازگشایی سالن‌های سینما، تئاتر و رستوران‌ها استفاده کنند.» تلاش اتحادیه اروپا برای احیای مجدد صنعت توریسم و تسهیل در سفرهای خارجی در فصل تابستان در حالی با اجرایی شدن گذرنامه مسافرتی کووید تکمیل می‌شود که نگرانی‌ها در خصوص افزایش موارد ابتلا به ویروس‌های جهش‌یافته‌ در اروپا تقویت شده است. دلتا،‌ تازه‌ترین نوع جهش یافته ویروس کرونا که پیش‌تر در هند و اکنون در بریتانیا،‌ عضو سابق اتحادیه اروپا، رو به ازدیاد گذاشته اگر شرایطی بحرانی در کشورهای عضو ایجاد کند می‌تواند «ترمزی اضطراری» برای اجرای طرح گذرنامه مسافرتی اروپا محسوب شود. برغم تاکید بر اجرای هماهنگ طرح گواهینامه مسافرتی کووید آلمان پیش‌تر برخی محدودیت‌ها را برای آن ایجاد کرد. مقامات آلمان ورود مسافر از کشور پرتغال،‌ جایی که ویروس جهش‌یافته دلتا غالب شده است را ممنوع اعلام کرده‌اند. بر اساس دستورالعمل صادر شده از سوی دولت آلمان تنها شهروندان و ساکنان این کشور اجازه ورود از پرتغال را دارند و برای این کار نیز باید دست کم دو هفته به قرنطینه بروند. تصمیم یکجانبه برلین اما خشم بروکسل را برانگیخته، به نحوی که کمیسر عدالت اتحادیه اروپا به صراحت می‌گوید آلمان باید با شرکای خود مشورت می‌کرد و «ما باید از وضع ممنوعیت‌‌های سفر پرهیز کنیم.»

ایجاد شده: 13/تیر/1400 آخرین ویرایش: 13/تیر/1400 اخبار خارجی

آینده گذرنامه کووید

به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز و به نقل از گاردین، بسیاری از افراد استدلال می‌کنند که گذرنامه‌های کووید ـ تأییدیه‌هایی که نشان می‌دهد آیا کسی واکسن زده یا نتیجه تست کرونایش منفی بوده یا به کووید ایمنی دارد ـ راهگشا نیست. ما در آخرین گزارشی که در انجمن سلطنتی لندن منتشر کرده‌ایم، نتیجه گرفته‌ایم که این گذرنامه‌ها در بعضی موارد می‌توانند راه‌حل معقولی باشند اما فقط اگر با معیارهای مشخصی منطبق باشند. اصل مطلب این است که این گذرنامه‌ها چطور و کجا به کار روند. در مورد سفرهای بین‌المللی، که زیرساخت‌های تست کووید و سیستم «کارت زرد» در حال حاضر به راه افتاده است، گذرنامه کووید اقدامی منطقی به نظر می‌رسد. دولت بریتانیا نیز گذرنامه کووید را دست‌کم برای گردهمایی‌های بزرگ مثل مسابقات ورزشی در دستور کار قرار داده است. اوایل ماه آوریل امسال، وقتی تیم ورزشی «تگزاس رنجرز» در استادیوم بیس‌بالی که تمام بلیت‌هایش فروخته شده بود بازی می‌کرد، ما نگاهی انداختیم به اینکه وقتی درهای استادیوم‌ها بدون محدودیت باز می‌شود چه اتفاقی می‌افتد: هیچ فاصله‌گیری اجتماعی‌ای انجام نشده بود و تعداد کمی از افراد ماسک زده بودند ـ همه این اتفاقات هم در زمانی رخ می‌داد که ابتلاها اوج گرفته بود و فقط گروه کمی از جمعیت کشور دوز دوم واکسن را دریافت کرده بودند. گذرنامه کووید وقتی می‌تواند در رویدادهای بزرگ به کار بیاید که در کنار سایر اقدامات همچون تهویه هوا و فاصله‌گیری اجتماعی و تست ابتلا و سیستم رهگیری مبتلایان انجام شود. اما در این صورت هم باید معیارهای مشخص ایمنی و ابتلا در مورد آن لحاظ شود. برای اینکه نشان بدهیم آیا کسی به کووید مبتلاست چهار راه وجود دارد: تأییدیه واکسیناسیون یا نتیجه تست PCR، تست تشخیص سریع LFT یا تست آنتی‌بادی است. ما در گزارش‌مان نتیجه گرفتیم که فقط تأییدیه واکسیناسیون یا نتیجه تست PCR می‌تواند معیار مناسبی برای صدور گذرنامه کووید باشد. دلیلش این است که تست‌های آنتی‌بادی معیار معتبری برای ابتلا نیست و تست LFT برای تشخیص ابتلا در افرادی که مبتلا هستند اما میزان کمی از ویروس در بدن‌شان هست مؤثر نیست. این تست دوم به‌خصوص زمانی می‌تواند نامعتبر باشد که توسط یک متخصص گرفته نشده باشد. دولت به‌درستی خط‌قرمزهایی را برای خود در نظر گرفته است. تأییدیه واکسن هیچ‌وقت برای خدمات اساسی مثل سوپرمارکت‌ها و حمل‌ونقل لازم نیست. ولی ورود به درگاه‌های غیرضروری ازجمله رستوران‌ها و کافه‌ها جایی است که این معیار را باید در نظر گرفت. نخست‌وزیر بریتانیا اخیراً گفته است که دیوارهای بین مردم در کسب‌وکارهای برچیده خواهد شد بدون اینکه بگوید کجا گذرنامه‌های سلامتی لازم خواهد بود. اما صاحبان کسب‌وکارها ممکن است احساس کنند حکومت در عوض اینکه دیوارها را بردارد، دارد خودش را به‌جای دیوارها می‌نشاند. هیئت وزیران ممکن است بخشی از مسئولیت اجرای گذرنامه کووید را بر عهده برخی از کسب‌وکارها بیندازند ولی این کار در مسایل حقوقی و اخلاقی گیر خواهد کرد. برای نمونه، کمیسیون فرصت‌های برابر اشتغال در آمریکا اخیراً به کسب‌وکارها اطلاع داده است که اگر کارمند یا کارگری نتواند به‌علت معلولیت یا عقاید مذهبی واکسن بزند و کسب‌وکار قادر نباشد اقدام بیشتری برای او بکند، از نظر قانونی مجاز است که آن‌ها را از مجموعه نیروهای کار خود کنار بگذارد. این‌ها فقط چند مورد از مواردی است که گذرنامه‌های کووید با آن روبه‌رو خواهند شد. ضروری است اطمینان حاصل شود از اینکه گذرنامه کووید نابرابری را ایجاد نمی‌کند یا آن را وخیم‌تر نمی‌سازد، به‌ویژه در بین کسانی که شاید برای تست‌دادن یا واکسیناسیون تعلل می‌کنند. این گذرنامه‌ها سؤالاتی را نیز از فناوری‌ای که به کار می‌برند و ابعاد داده‌ای که جمع می‌کنند به وجود می‌آورند. آیا این گذرنامه‌ها در امتداد ابزارهای مختلف و اپلیکیشن وزارت بهداشت کار می‌کنند؟ چطور می‌شود از جعل گذرنامه کووید جلوگیری کرد؟ و این گذرنامه‌ها چطور می‌توانند تضمین کنند که داده‌های افراد امن می‌ماند؟ دولت نیز باید روشن سازد که آیا مایل است این گذرنامه‌ها طلیعه تولد نظام بهداشت دیجیتال باشد یا اینکه مثل آنچه در کشورهایی مثل دانمارک اعمال شده، تأییدیه‌های کووید فقط گذرنامه‌هایی است که به‌زودی اطلاعات آن پاک خواهد شد. همه این‌ها سؤالاتی است که به‌روشنی باید به آن‌ها پاسخ داده شود. تأییدیه‌های کووید می‌تواند به اطمینان جوامع از سلامتی مردم بیفزاید اما فقط وقتی که آ‌ن‌ها معیارهای لازم را رعایت کرده باشند. دو نوع گذرنامه واکسیناسیون ویروس کرونا در بریتانیا اولین کمپین ایمن‌سازی دسته‌جمعی در جهان برای محافظت در برابر کووید ـ 19 با استفاده از واکسن‌هایی است که در پاسخ به دنیاگیری کووید-۱۹ در بریتانیا ساخته شده‌است. واکسیناسیون از ۸ دسامبر ۲۰۲۰ آغاز شد. این دو واکسن که در حال حاضر استفاده می‌شود با مشارکت فایزر و بیوان‌تک (واکسن فایزر ـ بیوان‌تک) و دانشگاه آکسفورد و آسترازنکا (واکسن آکسفورد ـ آسترازنکا) ساخته شده ‌است. سومین مورد تأیید شده اما هنوز اجرایی نشده توسط مدرنا (واکسن مدرنا) ساخته شد. تا تاریخ ۷ فوریه ۲۰۲۱، پنج واکسن دیگر کووید ـ 19 به‌سفارش این برنامه در مراحل مختلف توسعه وجود دارد. در این برنامه براساس سن، مرحله یک از عرضه آسیب‌پذیرترین افراد است. دریافت دوزهای دوم به تأخیر انداخته شد تا افراد بیشتری بتوانند اولین دوز خود را دریافت کنند. هدف برای دادن هر دوز به ۱۵ میلیون نفر در چهار گروه اولویت اول تا اواسط فوریه ۲۰۲۱ اعلام شد و در ۱۴ فوریه این امر محقق شد. تا ۱۵ آوریل به پنج گروه بعدی واکسن داده شد، به این معنی که در آن زمان ۳۲ میلیون دوز تجویز شد. محل واکسیناسیون شامل اقدامات پزشک عمومی، خانه‌های مراقبت و داروخانه‌ها و همچنین بیمارستان‌ها است. باید گفت که دولت در بحث درباره اینکه در این همهمه کووید چه چیزی خوب است یا نه، گذرنامه سلامتی یا گذرنامه واکسن را هم در مقام یک راهکار ارایه کرده و بحث درباره آن بالا گرفته است. طبیعی است که مثل هر بحث دیگری، بخشی از مردم با آن موافق‌اند و برخی مخالف‌اند. تأییدیه‌هایی که به مردم اجازه می‌دهد وارد مکان‌های شلوغی شوند که احتمال ابتلای آن‌ها به کووید زیاد است، می‌تواند به دو صورت صادر شود: گذرنامه کووید که نشان می‌دهد نتیجه تست اخیر کرونای فرد چه بوده و گذرنامه واکسن که نشان می‌دهد فرد واکسن زده است. بیاییم روی گدرنامه واکسن متمرکز شویم. اول یک تمایز اساسی را در نظر بگیریم: یک دنیا تفاوت هست بین نیاز به واکسنی که برای فعالیت‌هایی که به‌نظر اساسی نمی‌آیند زده می‌شود و نیاز به واکسنی که برای انجام فعالیت‌های روزمره لازم و اساسی است. در مورد اول، واکسیناسیون یک امر انتخابی است اما در مورد دوم، واکسن زدن یک اقدام به‌شدت واجب است. وقتی افراد می‌بینند که واکسن یک امر ضروری برای انجام فعالیت‌هیا اجتماعی روزمره است (رفتن به کافه، یا حتی رفتن به سر کار) دو پیامد برایشان پیش می‌آید: آن‌هایی که واکسن نمی‌زنند، عملاً از جامعه حذف می‌شوند. آن‌ها این حذف اجباری از جامعه را به این چشم می‌بینند که دارند کنترل می‌شوند و مجبورشان می‌کنند که واکسن بزنند. واکسیناسیون می‌تواند کاری قلمداد شود که توسط مردم و برای مردم انجام می‌شود. در عوض، واکسن می‌تواند چیزی باشد که از یک نهاد خارجی بر مردم تحمیل می‌شود ـ و بنابراین مقامات سیاسی و همچنین بهداشتی با انجام آن و در چشم مردم در نقش یک «دیگری» ظاهر شوند. تمام این مسایل می‌تواند در مردم خشم ایجاد کند و مردم را به این نقطه برساند که با نرفتن زیر بار واکسن دوباره استقلال و خودمختاری‌شان را به دست آورند. این خودش به اندازه کافی بد است ولی وقتی که مثل یک شکاف بین افرادی که واکسن زده‌اند و آن‌هایی که واکسن نزده‌اند رفتار کند، سنگ مشکلات در چاهی می‌افتد که بیرون‌آوردن آن کار بسیار دشواری خواهد بود. این شکاف هم تصادفی نیست: به‌روشنی نمودار شکاف اجتماعی موجود است. در بریتانیا، کسانی که رابطه بدتری با مقامات دارند، نرخ واکسیناسیون کمتری هم دارند. افزایش فقر رابطه محکمی با کاهش واکسیناسیون دارد. اقلیت‌های قومی، به‌خصوص سیاه‌پوستان، نگرانی‌های بیشتری بابت واکسن‌های کووید دارند. آن‌ها تجربه تاریخی دردناکی که داشته‌اند، باید متقاعد شوند که واکسن به‌نفع آن‌ها و برای رفاه و سلامتی آ‌ن‌ها عرضه شده است، نه برای کنترل آ‌ن‌ها. گذرنامه‌های سلامتی می‌تواند اهمیت واکسن را تحت‌الشعاع قرار دهد و نگرانی‌هایی را به وجود بیاورد که اقلیت‌های قومی براساس تجربه تاریخی خود در زدن آن تأمل و تعلل کنند. آن‏ها همچنین روایت افراد هوادار جنبش‌های ضد واکسن را پیش می‌برند، جنبش‌هایی که هواداران‌شان می‌گویند در واکسیناسیون بیش از آنکه سلامتی مطرح باشد، بحث کنترل افراد اهمیت دارد. زدن واکسن توسط اکثریت جامعه یک امر مهم و حیاتی است و برای اینکه بیماری کنترل شود باید بخش اعظمی از مردم آن را زده باشند اما چنین روایت‌هایی از واکسن که تعداد چشمگیری از افراد را بدبین می‌کند و از سیاست‌های رسمی دور می‌کند، باعث می‌شود خیلی از آن‌ها در مقابل واکسن زدن مقاومت یا تعلل کنند و در نتیجه فوریت درمان بیماری با واکسن تحت تأثیر قرار بگیرد. بی‌عدالتی در واکسیناسیون به‌اضافه گذرنامه واکسن به نژادپرستی واکسن تعبیر می‌شود. به همین علت است که ما باید فوراً کیت‌های این گذرنامه‌های واکسن را کنار بگذاریم و در عوض، تجربیات سلامت عمومی که سال‌هاست به آن رسیده‌ایم: سلامت وابسته است به همکاری پایدار جامعه. گذرنامه‌های واکسن هم سلامت فیزیکی و هم سلامت جامعه ما را به خطر می‌اندازد.

ایجاد شده: 29/خرداد/1400 آخرین ویرایش: 29/خرداد/1400 اخبار خارجی

راهکارهای بهبود صنعت گردشگری در همه‌گیری کرونا

به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز، بر اساس نظرسنجی شرکت آمادئوس (شرکت چندملیتی و اسپانیایی) از ۶۸۸ هتلدار در جهان در ماه مارس و آوریل ۲۰۲۱، گزارشی با عنوان «بازسازی مهمان‌یاری: روند تقاضا، داده‌ها و فناوری» در ماه مه منتشر شد. در این گزارش، صنعت مهمان‌یاری، همراه با توصیه‌هایی به هتلداران برای تهیه برنامه بهبودی ارائه شده است. در این گزارش، برخی از موضوعات و توصیه‌های این تحقیق در استفاده از داده‌ و فناوری برای پاسخگویی به همه‌گیری و ترسیم مسیر بهبودی برای هتلداران عنوان شده که برخی از آنها در ذیل ذکر شده است. تغییر در رفتار رزرو مسافران براساس نظرسنجی شرکت آمادئوس در بیماری همه‌گیر کووید- ۱۹، از دو کانال مستقیم و OTA (به‌روزرسانی بی‌سیم) استفاده می‌شود، البته کانال مستقیم نقش زیادی در سهم بازار دارد. اگر در سال ۲۰۱۹، کانال مستقیم فقط ۴۱ درصد از سهم رزرو جهانی را به خود اختصاص داده بود، در آوریل ۲۰۲۰، به ۶۷ درصد افزایش یافته است. این تغییر در رفتار رزرو مسافر را می‌توان با این واقعیت توضیح داد که مسافران نسبت به وضعیت بازگشایی هتل‌ها و همچنین رعایت دستورالعمل‌های بهداشتی بیش از گذشته به اطلاعات رسمی و ایمن نیاز دارند. طی یک سال از آوریل ۲۰۲۰ تا آوریل ۲۰۲۱ برای کانال OTA، سهم بازار رزرو کانال‌های OTA نیز بیش از دو برابر شده و به ۱۹ درصد رسیده است. وقتی از هتلداران درباره برتری کانال توزیع در سال جاری سوال می‌شود، ۲۸.۵ درصد کانال OTA و ۲۲.۵ درصد کانال مستقیم را انتخاب می‌کنند و برخی از کانال‌ها مانند سیستم توزیع جهانی، آژانس مسافرتی و سرویس متاسرچ (ابزاری برای بازیابی اطلاعات آنلاین) نسبت کمتری را به خود اختصاص می‌دهند. جان تیسرا، رئیس بین‌المللی مهمان‌یاری شرکت آمادئوس گفت: اگرچه در حال حاضر کانال مستقیم غالب است، اما با پایان همه‌گیری، هتل‌ها باید بیشتر خود را نشان دهند. بنابراین، در گزارش آمادئوس، به منظور جلب نیازهای مهمانان، توصیه‌هایی به هتلداران ارائه می‌شود که برای داشتن یک راهبرد مناسب بازاریابی در زمان مناسب، نیاز به نظارت دقیق بر تغییر در ترکیب کانال‌ها دارند تا اثربخشی هر کانال را به حداکثر برسانند. استفاده از داده برای جلب تقاضای بازار برای کنترل تغییرات بازار، ترکیب منابع مختلف داده‌های تاریخی و آینده‌نگر مهم است. از آنجا که بازار بسیار تغییر کرده است، داده‌های تاریخی مانند گذشته ارزش ندارند و این امر مستلزم آن است که هتلداران در مورد نحوه استفاده از داده‌ها تجدیدنظر کنند. کیتی مورو، معاون رئیس شرکت مشارکت داده‌ها وهتلداری آمادئوس اظهار کرد: هتلداران باید اطلاعات مربوط به تقاضا، جستجو، پرواز، نرخ خرید و اقامتگاه‌های جایگزین را جمع‌آوری کنند تا تصویری کامل به‌دست آورند. به‌عنوان‌مثال، استفاده از داده‌های مربوط به قصد جستجوی میهمان می‌تواند به هتلداران کمک کند تا روند تقاضا را تغییر دهند، اما در شرایط فعلی، بسیاری از مهمانان فقط اطلاعات را جستجو می‌کنند اما بلافاصله رزرو نمی‌کنند. بنابراین، هتلداران برای درک اینکه در کدام بازارها جستجوها به رزرو تبدیل می‌شوند، باید اطلاعات جستجوی آینده‌نگر، رزرو و اطلاعات مربوط به اشغال واقعی را ترکیب کنند و منابع را برای کارایی موثر اختصاص دهند. همچنین ترکیب منابع داده به هتلداران کمک می‌کند تا رقابت خود و رقبا را بسنجند. به‌عنوان‌مثال، اگر هتلداران متوجه افزایش تعداد مسافران هواپیمایی از مقصد خود شوند، اما تعداد رزروهای هتل آنها افزایش نیافته، به این معنی است که میهمانان محل‌های اقامت دیگری را انتخاب کرده‌اند. بر این اساس، هتلداران باید راهبردهای بازاریابی و قیمت‌گذاری خود را برای دستیابی و جذب موثرتر مهمانان بررسی کنند. بهینه‌سازی فرایندهای عملیاتی و افزایش تجربه مشتری در بیش از یک سال رویارویی با بیماری همه‌گیر و کاهش بی‌سابقه تقاضای گردشگری، هتل‌ها مجبور شده‌اند برای کاهش هزینه‌ها به دنبال راه‌های مختلفی باشند. در این میان، محبوب‌ترین اقدامات کاهش هزینه هتل‌های جهان، کاهش تعداد امکانات رفاهی موجود (۸/۱۷ درصد) و ترخیص کارکنان (۶/۱۶ درصد) است. اگرچه در مدت زمان کوتاهی می‌تواند در کاهش هزینه هتل‌ها موثر باشد اما معایب دیگری نیز دارد. به‌عنوان‌مثال، در زمان تثبیت موقتی بیماری همه‌گیر، بسیاری از مسافران اطمینان بیشتری برای سفر دوباره پیدا کرده‌اند. بااین‌حال، هتل‌ها در این زمان، پرسنل کافی برای خدمات‌دهی مناسب ندارند و کیفیت خدمات نیز پایین آمده است، زیرا امکانات رفاهی کاهش یافته است. برای حل این مشکل، فناوری به‌عنوان یک راه‌حل مفید برای هتل‌ها محسوب می‌شود. استفاده از فناوری برای دیجیتالی‌کردن فرآیندهای عملیاتی به بهینه‌سازی تخصیص کار و منابع کمک می‌کند. بر اساس این گزارش، بسیاری از هتل‌ها در سال گذشته علاقه بیشتری به استفاده از فناوری در عملیات خود داشته‌اند. بررسی آمادئوس همچنین نشان داد که مفیدترین فناوری برای هتل‌ها در همه‌گیری بعد از «رسانه‌های دیجیتال»، «فناوری بدون لمس» (۲۶ درصد) است. بسیاری از هتل‌های زنجیره‌ای در سراسر جهان از راه‌حل‌های مختلف فناوری لمسی برای افزایش تجربه مهمان استفاده کرده‌اند. به‌عنوان‌مثال، شرکت Accor (آکور، گروه هتلداری فرانسوی) تجربه مهمان کاملا دیجیتالی و لمسی را در هتل Ibis Styles London Gloucester Road بریتانیا ارائه کرده است. میهمانان می‌توانند به‌صورت آنلاین به سیستم وارد شوند و با استفاده از لینک ارائه شده پرداخت آنلاین، دسترسی به اتاق‌ها و سایر مناطق هتل با استفاده از کلید بی‌سیم و تماس با کارکنان هتل از طریق واتس‌اپ داشته باشند. هتل‌Gurney G در آسیا و G Kelawai در مالزی با استفاده از فناوری تشخیص چهره، دمای بدن میهمانان را بررسی و با کد QR (کیوآر کد) به مهمانان کمک می‌کنند و ماشین‌های ضدعفونی‌کننده دستی خودکار را در ورودی هتل قرار دادند. در آینده، روند استفاده از این فناوری‌های لمسی رشد زیادی خواهد کرد. بااین‌حال، در چنین فضایی در هتل‌ها برای اطمینان از تجربه مهمانان باید توجه بیشتری به خدمات و محصولات شخصی داشت. این امر با تلفیق فناوری با داده‌های متمرکز امکان‌پذیر است. هتل‌ها می‌توانند با بهره‌گیری از داده‌های شخصی مهمان، خدمات متناسب را ارائه دهند. به‌عنوان‌مثال، هنگامی که مسافران به جای مشاهده فقط امکانات استاندارد، به دنبال اتاقی برای اقامت هستند، هتل‌هایی که شخصی‌سازی را در برنامه خود قرار داده‌اند می‌توانند از طریق خدمات و امکانات ویژه مهمانان را بر اساس تنظیمات قبلی آنان جذب کنند. به‌طورکلی، اجرای فناوری برای بهینه‌سازی عملیات روند مهمی در آینده نزدیک است، اما یک سوال بزرگ برای هتل‌ها اطمینان مهمانان در نقاط تماسی است که تعامل مستقیم انسان را نیاز دارد. منبع : ایسنا

ایجاد شده: 19/خرداد/1400 آخرین ویرایش: 19/خرداد/1400 اخبار خارجی

بسته دولت‌ها برای اصلاح بازار گردشگری

به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز، پس از همه‌گیری کرونا که ضربه سهمگینی بر پیکره‌ بازار گردشگری جهان وارد کرده، اقدامات سریع و مهم برای حمایت از بخش گردشگری طی این دوران آشفته لازم و ضروری است، از این رو شورای جهانی سفر و گردشگری دولت‌ها را دعوت به اجرایی کردن سیاست‌های حمایتی در سه حوزه حمایت مالی از کارگران، حمایت مالی از شرکت‌ها و فعالان گردشگری و ایجاد نقدینگی (تزریق پول نقد) می‌کند. پس از توصیه شورای جهانی سفر و گردشگری براساس اولویت در سه حوزه، ۸ کشور جهان شامل استرالیا، فرانسه، هنگ‌کنگ، ژاپن، نیوزیلند، پرتغال، بریتانیا و چین درحال اجرای سیاست‌های موثر جهت بازگشت بازار گردشگری خود هستند. استرالیا دولت علاوه بر حمایت 6/ 17 میلیارد دلاری در برنامه اول، مبلغی بالغ بر 300 میلیارد دلار (استرالیا) دیگر به این بخش اختصاص داده است. در این طرح دولت بسته‌ای یک میلیارد دلاری (613 میلیون دلار آمریکا) برای حمایت از سرمایه‌گذاری تجاری به‌منظور حمایت هدفمند بخش‌های آسیب‌دیده از جمله سفر و گردشگری ارائه داده است. همچنین تسهیلات محرک خانوارها را ایجاد کرده که به سود اقتصاد قوی‌تر خواهد بود. دولت یک میلیارد دلار را برای حمایت از این بخش‌ها و مناطق و جوامعی که به‌شدت متاثر از اثرات اقتصادی کووید-19 قرار گرفته‌اند و همچنین افرادی که به‌شدت وابسته به صنایعی مانند گردشگری، کشاورزی و آموزش هستند، درنظر گرفته است. این حمایت‌ها در بخش هوانوردی، گردشگری منطقه‌ای، کمک‌های مالی و سرمایه‌گذاری زیربنایی است. دولت معافیت‌های مالیاتی و تشویق سرمایه‌گذاری 100هزار شغل تا پایان سال 2021 را افزایش داده و تولید ناخالص داخلی را در سال 2021-2020 به 6 میلیارد دلار رساند و قصد افزایش آن تا 19 میلیارد دلار در سال 2022-2021 را دارد. فرانسه دولت فرانسه طرح 45 میلیارد دلاری را برای حمایت از اقتصاد گردشگری درنظر گرفته است که حدود 35 میلیارد دلار آن جهت تعویق هزینه‌های مالیاتی شرکت‌ها اختصاص دارد. در این طرح، 5/ 8 میلیارد دلار صرف تامین بودجه کوتاه‌مدت و بیکاری شده است که در آن شرکت‌ها 70 درصد از حقوق کارمندان را پرداخت می‌کنند و برای کارمندان با حداقل حقوق و با کمتر 100 درصد حقوق را پرداخت می‌کنند. همچنین حقوق بیکاری را به‌صورت ماهانه پرداخت خواهد کرد. دولت فرانسه همچنین یک حمایت مالی 300 میلیارد دلاری برای تامین مالی بانک‌ها اتخاذ کرده که بانک‌ها تسهیلات لازم برای اعطای وام به شرکت‌ها جهت حفظ مشاغل در اختیار داشته باشند. بانک‌ها به‌مدت 6 ماه بازپرداخت وام‌ها را به تعویق انداخته‌اند. همچنین دولت با همکاری بخش‌خصوصی قانونی را جهت حمایت از نقدینگی فعالان گردشگری برای جلوگیری از حذف آنها تدوین کرده‌اند. هنگ‌کنگ هنگ‌کنگ در ابتدای اپیدمی 30 میلیارد دلار (هنگ‌کنگ) بودجه درنظر گرفت پس از آن 120 میلیارد دلار بسته حمایتی برای سال 2021 درنظر گرفت، همچنین طرح جدیدی با اعطای 130 میلیارد دلار با هدف حفاظت از مشاغل به اجرا درآورده است و راه را برای بهبود اقتصاد پس از همه‌گیری هموار می‌کند. این تدابیر شامل طرح حمایت مالی 81 دلاری و نیز حمایت از ابتکارات خاص بخش‌خصوصی بالغ بر 21 میلیارد دلار است. همچنین دولت به آژانس‌های مسافرتی دارای مجوز 20 هزار تا 200 هزار دلار هنگ‌کنگ تامین بودجه کرد و به کارکنان ماهانه 5هزار دلار هنگ‌کنگ به مدت 6 ماه پرداخت می‌کند. همچنین به کارکنان حمل‌ونقل هوایی، زمینی و دریایی ضمن پرداخت یارانه 10 هزار دلاری در مدت شش ماه اجاره ماهانه و هزینه‌های مدیریتی را پرداخت می‌کند. ژاپن ژاپن بزرگ‌ترین بسته اقتصادی اضطراری خود به ارزش 108 تریلیون ین ژاپن معادل حدود 20‌درصد از تولید ناخالص داخلی خود را به تصویب رساند که از این مبلغ 40 تریلیون ین به‌صورت مستقیم و 2‌تریلیون ین برای اقدامات فوری به بخش گردشگری داده شد.همچنین برنامه مالی به ارزش 20 تریلیون ین در ماه دسامبر با هدف کاهش تاثیرات اقتصادی سال گذشته، تنظیم شده و مبلغ 2‌میلیارد ین برای ایجاد تحرک و بهبود صنایع مرتبط با گردشگری درنظر گرفته است. بانک توسعه ژاپن نیز مبلغ 300 میلیون ین (تقریبا 8/ 2‌میلیارد دلار) برای اعطای وام به شرکت‌های کوچک و متوسط با بهره کم اعطا کرده است. نیوزیلند دولت یک بسته مالی 1/ 12 میلیارد دلاری جهت حمایت از مشاغل درنظر گرفته که این بسته حدود 4 درصد از کل تولید ناخالص داخلی نیوزیلند است. این بسته شامل 5/ 5 میلیارد دلار یارانه به مشاغل آسیب‌دیده در همه بخش‌ها و مناطق، 126 میلیون دلار جهت حمایت درآمد بیشتر و 8/ 2 میلیارد دلار جهت ایجاد نقدینگی در بازار گردشگری است. دولت 900 میلیون دلار نیوزیلند به شرکت حمل‌ونقل ملی و همچنین یک بسته مالی کمکی 600 میلیون دلاری برای بخش هوایی درنظر گرفته است. پرتغال دولت این کشور، بیش از 30 ابتکار برای حمایت از کارگران و خانوارها و کاهش اثرات اقتصادی کرونا به‌کار گرفت. پرتغال نهادی با عنوان توریسم پرتغال تشکیل داد که به پشتیبانی بازار گردشگری پرداخته است. این نهاد اعتبار 60 میلیون دلاری برای مشاغل کوچک درنظر گرفته است. این نهاد ضمن اعطای وام و پرداخت تسهیلات به‌منظور کمک به مشاغل اقدام به حمایت از کارکنان جهت حفظ شغل، اطمینان از پرداخت حداقل 70 درصد از بیمه، حمایت‌های مالی از کارکنانی که شغل خود را از دست داده یا نیاز به ماندن در خانه دارند، می‌کند. همچنین دولت پرتغال با پرداخت 200 میلیون یورو برای آژانس‌های مسافرتی و شرکت‌های خدمات رفاهی و برگزارکنندگان رویدادها موافقت کرد که 75میلیون آن برای کسب‌وکارهای کوچک و متوسط درنظر گرفته شده است. این نهاد همچنین به ارائه آموزش‌های آنلاین رایگان و فراهم کردن سرمایه 250 هزار دلاری جهت پرداخت هزینه‌های مسکن، گاز، آب و نظافت بخش‌ها پرداخته است. انگلستان دولت انگلیس اقدامات هدفمندی با پرداخت مبلغ 330 میلیارد پوند جهت حمایت از خدمات عمومی، مردم و کسب‌وکارها تنظیم کرده است. این اقدامات شامل اعطای 12 میلیون پوند برای کسب‌وکارهای خرده‌فروش، رستوران و...، 15 میلیون پوند برای شرکت‌های کوچک و متوسط و 5 میلیون پوند برای سایر شرکت‌های آسیب‌دیده می‌شود. برای شرکت‌های بزرگ نیز بانک انگلستان به پرداخت بدهی‌های کوتاه‌مدت آنها پرداخته است. دولت همچنین برای کارکنانی که شغل خود را از دست داده‌اند کمک مالی 80 درصدی از دستمزدها تا 2500 پوند در نظر گرفته است. همچنین حق بیمه و مستمری بازنشستگی را برای این کارکنان پرداخت می‌کند. دولت یک حمایت مالی دیگر نیز با ارزش 3/ 1 میلیون پوند از اول نوامبر برای پشتیبانی از بازار گردشگری درنظر گرفته است. چین وزارت فرهنگ و جهانگردی و بانک صنعتی و بازرگانی چین جهت کمک به بنگاه‌های فرهنگی و گردشگری توافق‌نامه همکاری استراتژیک امضا کردند و وام‌هایی همچون «وام اپیدمی»، «وام اشتغال» و «وام مالیاتی» برای شرکت‌ها با خط اعتباری یک میلیارد یوآن چین فراهم می‌کند. شرکت هواپیمایی چین نیز شامل تخفیفات مالیاتی و ارائه دریافت یارانه شده است. معافیت‌های مالیاتی و لغو موقت بازپرداخت بدهی‌های خطوط هوایی به صندوق توسعه هواپیمایی کشور از دیگر اقدامات در این توافق‌نامه است. همچنین دولت چین به حمایت دولت‌های محلی پرداخته و بانک ملی چین 500 میلیارد یوآن بودجه برای پرداخت وام با بانک‌های کوچک جهت تامین بودجه شرکت‌های کوچک و متوسط و کشاورزی درنظر گرفته است. منبع : دنیای اقتصاد

ایجاد شده: 12/خرداد/1400 آخرین ویرایش: 12/خرداد/1400 اخبار خارجی

آشنایی با شرکت هواپیمایی قطر

به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز، قطر ایرویز از معدود شرکت‌های هوایی است که به طور مداوم به هر شش قاره دنیا و در چهار کلاس فرست (First)، تجاری (Business)، اقتصادی (Economy) و مهمانان ویژه (VIP) پرواز می‌کند که بلیط‌های بخش مهمانان ویژه به شکل عمومی به فروش نمی‌رسد. قطر ایرلاین (Qatar Airways) شرکت هواپیمایی ملی قطر و حامل پرچم این کشور است که از ماه اکتبر ۲۰۱۳ عضو اصلی اتحادیه بین المللی وان‌ورلد شده است. شرکت هواپیمایی قطر ایرویز در سال ۱۹۹۳ راه‌اندازی شد و اولین پرواز خود را با یک فروند بوئینگ ۷۶۷، که از شرکت هواپیمایی کویت اجاره گرفته بود، انجام داد. قطر ایرویز در اصل متعلق به خاندان آل ثانی بود ولی در سال ۱۹۹۷ توسط یک تیم مدیریتی جدید، دوباره سازماندهی شد و ۵۰٪ درصد از سهام آن به سرمایه‌گذاران خصوصی فروخته شد. بعد از چند سال قطر ایرویز به یکی از رقابتی ترین شرکت‌های هواپیمایی تبدیل شد. این ایرلاین در حال حاضر روزانه به بیش از ۱۳۳ مقصد در آفریقا، آسیای میانه، اروپا، خاور دور، آسیای جنوبی، خاورمیانه، آمریکای شمالی، آمریکای جنوبی و اقیانوسیه، پروازهای مستقیم و غیر مستقیم دارد. دفتر مرکزی ایرلاین قطر در شهر دوحه قطر قرار دارد و فرودگاه بین‌المللی دوحه، مرکز اصلی و آشیانه هواپیماهای این شرکت هواپیمایی است. تعداد کارکنان شرکت هواپیمایی قطر در سال ۲۰۱۳ بیش از 30 هزار نفر اعلام شد. شرکت هواپیمایی قطر در ایران، از تهران، شیراز و مشهد به مقصدهای خارجی پرواز دارد. مقاصد قطر ایرویز قطر ایرویز از معدود شرکت‌های هوایی است که به طور مداوم به هر شش قاره دنیا پرواز دارد. پروازهای شرکت هواپیمایی قطر، از ایران به مقصد دوحه به صورت مستقیم و برای دیگر مقصدهای پروازیبه صورت غیرمستقیم از دوحه است. پروازهای قاره آفریقا: الجزایر، تونس، مراکش، نیجریه، سودان، اریتره، جیبوتی، اتیوپی، اوگاندا، کنیا، رواندا، تانزانیا، موزامبیک وآفریقای جنوبی پروازهای آسیا و اقیانوسیه: استرالیا، اندونزی، سنگاپور، مالزی، ویتنام، مالدیو، تایلند، میانمار، بنگلادش، فیلیپین، ژاپن، کره جنوبی، چین، نپال، هندوستان، سرلانکا، پاکستان و آذربایجان پروازهای قاره اروپا: ترکیه، قبرس، یونان، ایتالیا، گرجستان، اسپانیا، سوئیس، اتریش، کرواسی، مجارستان، بلغارستان، رومانی، لهستان، آلمان، هلند، بلژیک، فرانسه، بریتانیا، دانمارک، سوئد ونروژ، روسیه پروازهای خاورمیانه: عراق، کویت، بحرین، عربستان، لبنان ، اردن، یمن، امان، امارات، مصر، دوحه، برزیل، آرژانتین، ایالات متحده آمریکا و کانادا ناوگان هواپیمایی قطر قطر ایرویز در حال حاضر در ناوگان هوایی خود، ۱۳۰ فروند هواپیمای جت مسافربری و 55 فروند هواپیمای باری دارد که با قراردادهای جدید به زودی افزایش پیدا خواهد کرد. کلاس های پروازی قطر ایرویز در چهار کلاس فرست (First)، تجاری (Business)، اقتصادی (Economy) و مهمانان ویژه (VIP) پرواز می‌کند که بلیط‌های بخش مهمانان ویژه به شکل عمومی به فروش نمی‌رسد. در فرست کلاس صندلی‌ها مجهز به ماساژور، سیستم حرارتی و برودتی، سیستم سرگرمی، تلوزیون لمسی، حمام، تخت خواب و در بعضی موارد اتاق خصوصی هستند. در قسمت کلاس تجاری صندلی ها تا ۱۸۰ درجه خم می‌شود و قابلیت تبدیل شدن به تخت را دارد. استانداردهای قطر ایرویز در کلاس تجاری با استانداردهای Skytrax تفاوت دارد و از استانداردهای بالاتری پیروی می‌کند. هواپیماهای قطر در تمامی کلاس ها برای هر صندلی صفحه نمایش مخصوص، برای نشان دادن شبکه‌های تلویزیونی اروپایی و عربی دارند. حادثه در شرکت هواپیمایی قطر ۱۹ آوریل سال ۲۰۰۷، یک فروند هواپیمای ایرباس ای۳۰۰ که در آشیانه فرودگاه ابوظبی قرار داشت آتش گرفت و بال سمت راست هواپیما کاملا در آتش سوخت. در این حادثه هیچ‌کس آسیب ندید. حاشیه‌های قطر ایرویز در ۱۹ اکتبر ۲۰۰۹ قطر ایرویز به علت گران شدن نفت، سوخت جدیدی را برای ناوگان خود به کار برد. این سوخت که ترکیبی از گاز طبیعی و بنزین سفید بود، با وجود پروسه پیچیده تولید آن، برای قطر بسیار مقرون به صرفه درآمد، زیرا قطر دارای سومین منابع گاز طبیعی دنیا بعد از روسیه و ایران است. منبع : ایرنا

ایجاد شده: 10/خرداد/1400 آخرین ویرایش: 10/خرداد/1400 اخبار خارجی

تکنولوژی و گذرنامه واکسن

اتحادیه اروپا، برخی از دولت‌های آسیایی و صنعت هوایی در تلاش هستند این تابستان درآمد خود از تعطیلات را به دلیل بیماری همه‌گیر کرونا از دست ندهند. آن‌ها در حال تهیه گذرنامه‌های واکسن کووید-۱۹ برای کمک به آغاز سفرهای بین‌المللی هستند. به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز، این افراد و نهادها در حال کار روی سیستم‌هایی هستند که به مسافران امکان می‌دهد از اپلیکیشن‌های تلفن همراه، برای اثبات واکسیناسیون خود استفاده کنند. در این صورت نیاز به قرنطینه در مقصد یا حتی تست‌های کرونا مرتفع می‌شود. اما با وجود تلاش‌های متعدد، فقدان یک سیستم مرکزی بین‌المللی برای تایید الکترونیکی وضعیت واکسیناسیون به چشم می‌آید. این پروژه‌ها همچنین با چالش‌های فنی روبه‌رو هستند و سوالاتی درباره حریم خصوصی و نابرابری‌ها در واکسیناسیون را ایجاد می‌کند. گذرنامه‌های واکسیناسیون یک لایه دیجیتالی دیگر به بسیاری از برنامه‌های موجود در زمینه ویروس کرونا و کنترل ردیابی ارتباط‌ها در بسیاری از کشورها و ایالات متحده آمریکا اضافه می‌کند. استفاده از چنین گواهی‌نامه‌هایی برای استفاده در داخل کشور برای رفع محدودیت‌ها مورد بحث قرار گرفته است. بسیاری مخالف الزام ارائه آن برای حضور در بارها، کنسرت‌ها و رویدادهای ورزشی هستند. با این حال، انگیزه بیشتری برای استفاده از آن‌ها در سفرهای بین‌المللی وجود دارد به خصوص کشورهایی مانند ایسلند که مرزهای خود را تنها روی مسافرین واکسینه شده باز می‌کنند و دیگر کشورها مانند عربستان سعودی اجازه می‌دهند شهروندان واکسینه شده به خارج از کشور سفر کنند. تصمیم هفته گذشته اتحادیه اروپا برای گشودن مرزهای خود روی مسافران کاملا واکسینه شده فوریت این موضوع را بیشتر نشان داد. سازمان جهانی بهداشت، اثبات واکسیناسیون را به‌عنوان الزام در سفرهای بین‌المللی به دلیل توزیع نابرابر واکسن توصیه نمی‌کند. اسناد تقلبی اسناد تقلبی مربوط به تست‌های کووید-۱۹ که از سوی کلاهبرداران فروخته می‌شود در زمان همه‌گیری مشکل‌ساز شده است اما متخصصان حوزه فناوری می‌گویند که نسخه‌های دیجیتال گذرنامه واکسن دارای حفاظ امینی است که جعل آن‌ها را سخت می‌کند. انجمن بین‌المللی حمل‌ونقل هوایی می‌گوید نتایج تست یا وضعیت واکسیناسیون را بررسی نمی‌کنند اما با آزمایشگاه‌های ثبت شده طرف هستند و به این طریق اپلیکیشن می‌تواند افرادی را که تست داده‌اند یا واکسینه شده‌اند مطابقت دهد. این اپلیکیشن صورت مسافر را با استفاده از دوربین تلفن اسکن می‌کند و آن را با مشخصات بیومتریک گذرنامه مطابقت می‌دهد و بررسی‌هایی برای جلوگیری از استفاده شخص دیگر از هویت او انجام می‌شود. امنیت و حریم خصوصی گذرنامه‌های واکسیناسیون یک موضوع دو قطبی است و بحث‌‌هایی را مبنی بر استفاده از این روش برای کنترل افراد، محدود کردن آزادی‌ها و از بین بردن حریم خصوصی در پی داشته است. افراد متخصص در حوزه فناوری تاکید می‌کنند تنها چیزی که از این طریق منتقل می‌شود کلیدهای رمزگذاری شده هستند که اجازه می‌دهند اطلاعات به‌صورت ایمن تبادل شوند. از سوی دیگر این سوال نیز مطرح می‌شود که شرکت‌های معتبر تولید واکسن چه میزان باهم همکاری می‌کنند و آیا کشورها گواهینامه‌های یکدیگر را به رسمیت می‌شناسند. دولت بریتانیا هشدار داده است که در حال حاضر بسیاری از کشورها گواهی واکسیناسیون را از مسافران قبول نمی‌کنند. همزمان اتحادیه اروپا در طرح خود گفته است که همه واکسن‌های ضدکرونایی که به تایید این اتحادیه رسیده است یعنی فایزر‌-بیون‌تک، مدرنا، آسترازنکا و جانسون اند جانسون به طور خودکار از سوی همه کشورهای عضو به رسمیت شناخته خواهد شد و در کنار آن، به کشورهای دیگر اجازه داده می‌شود تا واکسن‌های دیگری را که مستقلا برای واکسیناسیون شهروندانشان انتخاب کرده‌اند، حتی اگر مجوزی در سطح اروپا نداشته باشد به این فهرست اضافه کنند. اما سوالات دیگری نیز درباره افرادی که تلفن‌های هوشمند ندارند و یا هر عضو خانواده دستگاه جداگانه ندارد، پرسیده می‌شود. مقامات اتحادیه اروپا و انجمن بین‌المللی حمل‌ونقل هوایی می‌گویند که در حال کار بر روی راه حل‌ها از جمله گزینه‌های مبتنی بر کاغذ هستند. منبع ؛ یورونیوز

ایجاد شده: 8/خرداد/1400 آخرین ویرایش: 8/خرداد/1400 اخبار خارجی