پیش بینی اوج گیری سفر در نوروز ۱۴۰۱

به‌گزارش هتل نیوز و به نقل از میراث‌آریا، " علی اصغر شالبافیان " معاون گردشگری کشور روز گذشته شنبه ۶ آذرماه ۱۴۰۰ با بیان این مطلب در نخستین جلسه ستاد اجرایی خدمات سفر خراسان رضوی ویژه نوروز ۱۴۰۱ با بیان این مطلب افزود: «اولین جلسه ستاد اجرایی خدمات سفر را از خراسان رضوی آغاز کردم چون علاوه بر بحث معنویت به دلیل بارگاه ملکوتی حضرت رضا (ع)، این استان الگویی برای کشور است و به دلیل شوق زائران برای حضور در این استان جایگاه ویژه‌ای دارد که لزوم برنامه‌ریزی را مضاعف می‌کند.» رئیس ستاد اجرایی خدمات سفر کشور ادامه داد: «با شیوع پاندمی کرونا  اگر چه ستاد خدمات سفر در کشور تعطیل نشده بود اما به واسطه کاهش حجم کار، فعالیت آن نیز کمتر شده بود و اکنون در شرایطی قرار خواهیم گرفت که سفرها از زمان قبل کرونا نیز بیشتر خواهد شد و به هماهنگی بیشتری نیاز داریم.» شالبافیان ادامه داد: «بخش گردشگری از منظر اقتصادی و زیرساختی از جمله نیروی انسانی به شدت آسیب دیده است، که ارائه  تمهیدات زیرساختی به تلاشی مضاعف نیاز دارد.» معاون گردشگری کشور تاکید کرد: «تمهیداتی که باید اندیشیده شود فقط مربوط به حوزه زائران داخلی  نیست چون بعد از ۲۰ ماه بسته بودن مرزها، از سرگیری صدور روادید، تقاضای زیادی را ایجاد کرده است.» شالبافیان یادآور شد: «با توجه به هم‌زمانی مناسبت‌های ماه رجب و شعبان و عید نوروز تقاضای سفر زائران داخلی و خارجی  افزایش خواهد یافت.» او تصریح کرد: «براساس گزارش‌های دریافتی از برخی نمایندگی‌های ایران در کشورهای پاکستان، هند و کشورهای حاشیه خلیج فارس استقبال خوبی از سفر به ایران در پیش داریم.» معاون گردشگری کشور بر ضرورت فعالیت دائمی و در طول سال ستاد اجرایی خدمات سفر تاکید کرد و گفت: «پیش بینی‌ می‌شود روند افزایشی ورود زائران به مشهد حداقل تا پایان شهریور ماه تداوم داشته باشد، برنامه‌ریزی‌ها باید با این نگاه باشد.» شالبافیان با بیان این خراسان رضوی یک الگو برای کشور است، افزود: «طرح مبدا تا مبدا را به عنوان الگو به استان‌های دیگر نیز ارائه و به‌طور متناسب نظارت نیز خواهیم کرد، خراسان رضوی نیز نقش محوری دارد.» رئیس ستاد اجرایی خدمات سفر کشور با بیان‌ این‌که دستگاه‌های دولتی با برخی محدودیت‌ها مواجه‌اند، اظهار کرد: «استفاده از ظرفیت داوطلبان و نهادهای مردمی باید در دستور کار قرار گیرد و با توجه به این که بحث خدمت به زائران در استان خراسان رضوی مطرح است امکان بهره‌مندی از این ظرفیت‌ها بیشتر است.» شالبافیان تاکید کرد: «استاندار خراسان رضو ی با استانداری‌هایی که  در مسیر تشرف زائران قرار دارند، برای خدمات رسانی به زائران هماهنگی‌های لازم را انجام دهند.» او ادامه داد: «از شهرستان‌های استان نیز غفلت نشود و فرمانداری‌ها نیز فعال شوند و از ظرفیت آن‌ها استفاده شود.»

برند اصنهان برای اصفهان

به گزارش هتل نیوز و به نقل از دنیای اقتصاد، اصفهان به عنوان یکی از مقاصد مهم توریستی ایران در برندسازی پیشتاز شد و از برند «اصنهان» با ۲۰۰ فیلم کوتاه رونمایی کرد و برای نخستین‌بار فعالان حوزه گردشگری در تمامی بخش‌های دولتی و خصوصی را با تنوع محصولات گردشگری هم‌پا و همراه کرد. مینی نقش جهان محله اروپایی اصفهان در قلب جلفا، این‌بار با داستان‌های جدید از تاریخ پرفراز و نشیب ارامنه ایران به معرفی شکل جدیدی از خود برآمده و هویت جدیدی به محله ارامنه نشین اصفهان بخشیده است. داستان‌هایی که از بطن جامعه و به‌ صورت شفاهی نسل به نسل انتقال یافته و اینک نه تنها در میان مردم کوچه و بازار اصفهان بلکه به گوش تمام جهان می‌رسد. داستان‌ها و روایاتی که نه تنها برای جلفا بلکه برای جای جای اصفهان نقل شده و لایه‌های پنهان اصفهان را در معرض نمایش گذاشته است. داستان‌های نهانی که در دل کوچه پس کوچه‌های اصفهان، خانه‌های قدیمی و گرمابه‌ها، بازارهای قدیمی، میدان‌ها، بناهای تاریخی نهفته بود و اینک آن را به برند اصفهان تبدیل کرده است. اتاق بازرگانی اصفهان با همکاری شرکت خصوصی توسعه گردشگری با ایجاد هویت رقابتی برای شهر از برند گردشگری اصفهان با عنوان «اصنهان» رونمایی کرد و اصفهان را به پایه‌گذار برندسازی گردشگری در ایران تبدیل کرده است.«اصنهان» که اینک در قالب ۲۰۰ فیلم کوتاه یک دقیقه‌ای به کارگردانی مجید عرفانیان، جهانگرد فیلمساز، از ناگفته‌های اصفهان می‌گوید و شکل جدید و متفاوتی از اصفهان در قالب داستان و روایت را در شبکه‌های اجتماعی به نمایش گذاشته است.  پس از همه‌گیری کرونا و رکود بی‌سابقه در صنعت گردشگری، با توجه به تغییر سبک سفرها و ذائقه سفر گردشگران و مسافران، جهان از اواخر ۲۰۲۰ به سمت تغییر و ایجاد برندهای جدید شهری رفت که براساس آن جاذبه‌های گردشگری یک شهر به شکلی متفاوت و باتوجه به فناوری‌های جدید و دیجیتالی به تمام دنیا معرفی شود. سازمان جهانی گردشگری در یکی از توصیه‌های خود، داستان و روایات را روشی برای برندسازی و معرفی مقصد درنظر گرفته است. از این رو، برند «اصنهان» را شاید بتوان نخستین برند جدید شهری پس از همه‌گیری کرونا دانست که هویتی جدید به یک شهر بخشیده و به شکلی متفاوت، داستان‌هایی برگرفته شده از دل جامعه در قالب فیلم‌های کوتاه به نمایش گذاشته شده است.برندسازی نقش اساسی و مهمی در هویت‌بخشی به یک شهر در راستای جذب گردشگر، سرمایه‌گذاری، اشتغال، درآمدزایی، ارزآوری، توسعه اقتصادی و در نهایت توسعه پایدار دارد. بحران کرونا فرصت پرداختن به زیرساخت‌های گردشگری و ساخت برند اصفهان را فراهم کرد تا اصفهان همپای مقاصد برتر جهان پیش برود و به محیطی برای کسب و کار گردشگری، توسعه پایدار و جذب سرمایه‌گذار تبدیل شود و به جای ارائه صرف اطلاعات میراثی، به داستان‌های پشت آنها، طراحی تورهای ناگفته، ایجاد وب‌سایت، صفحات شبکه‌های اجتماعی با تولید محتوا به ۱۰ زبان زنده دنیا پرداخته است. همچنان که جهان پس از همه‌گیری در مسیر دیجیتالی شدن در عرصه برندسازی و بازاریابی مقاصد پیش رفته است، اصفهان نیز از این روش برای معرفی برند خود بهره گرفته، زیرا رسانه و شبکه‌های اجتماعی میزان اثرگذاری به مراتب بیشتر و بارزتری را در معرفی برند و جذب گردشگری به اصفهان خواهد داشت. این الگو می‌تواند برای دیگر استان‌ها نیز به‌کار رود و برندسازی شهرهای سراسر کشور به مقصدسازی تبدیل شود. با بررسی شهرهای بزرگ و گردشگرپذیری همچون پاریس، لندن، بانکوک، رم، نیویورک و بسیاری از شهرهای دیگر، یک ویژگی مشترک و مهم را می‌توان برای تبدیل شدن این شهرها به مقاصد اصلی گردشگری جهان درنظر گرفت و آن داشتن برند شهری است. برندسازی، شهر را به‌سمت توسعه پایدار سوق می‌دهد و منجر به ایجاد اشتغال، درآمدزایی، ارزآوری و درنتیجه توسعه اقتصادی شهر و کشور می‌شود. آنچه که برند «اصنهان» را متمایز و مهم کرده را می‌توان در چهار پارادایم مهم بررسی کرد. ویژگی مهم و بارز این برندسازی در ابتدا همان هویت‌بخشی و به نمایش گذاشتن شکل جدیدی از اصفهان با استفاده از داستان‌های کوتاه در قالب فیلم است که اصفهان را از نگاه صرف تاریخی مکتوب به سمت‌ داستان‌هایی سوق می‌دهد که در آن غذا، صنایع‌دستی، روایت‌ها، فرهنگ، لالایی‌های و آداب خانوادگی نقش اصلی در معرفی هویت اصفهان دارند و این امر می‌تواند یک مقصد گردشگری را به اوج برساند. روایت داستان‌ها از اتاق چله‌نشینی وانک، موزه موسیقی ارامنه، کاخ سفید، دیر راهبه‌ها، کلیسای بیت لحم، خانه شیخ بهایی، گرمابه‌ها، مناره علی، عصارخانه، خانه جواهری و دیگر مواردی که تاریخ و فرهنگ اصفهان را به‌گونه‌ای کاملا متفاوت نشان می‌دهد و اصالت و سنت اصفهان را به رخ می‌کشد؛ در کنار اینها، داستان‌هایی از شهرک سلامت، سیتی سنتر، شهرک دانش هویتی متفاوت از اصفهان را نشان می‌دهد که در حین حفظ سنت‌ها در مسیر مدرن شدن نیز گام برداشته و توانسته به قطب برتر توریسم سلامت در خاورمیانه تبدیل شود. مجموعه‌ای که جدیدترین و پیشرفته‌ترین دستگاه‌های پزشکی و بیمارستانی را جهت تشخیص و درمان بیماری‌ها در اختیار دارد. دومین پارادایم اهمیت بخش ایجاد این برند را می‌توان در همکاری و هماهنگی تمامی بخش‌های مربوط به حوزه گردشگری اعم از بخش‌های دولتی و خصوصی دانست که به گفته حمید غفاری راد، مدیر راهبردی برند اصنهان، نخستین همکاری کامل و جامع در طول تاریخ اصفهان بوده است.در این طرح علاوه بر همراه و هم‌پا بودن نهادهای دولتی و شهرداری، اتاق بازرگانی اصفهان و سرمایه‌گذاران بخش خصوصی نیز در راستای تحقق این امر سرمایه‌گذاری کردند و در مسیری مشترک برای رسیدن اصفهان به توسعه پایدار گام برداشتند. نکته قابل توجه در این است که هرگاه دولت به نقش اصلی خود که همان نظارت و تسهیل‌سازی برای فعالیت‌های بخش خصوصی و همکاری با سرمایه‌گذاران بپردازد، گردشگری و اقتصاد به سمت توسعه پیش می‌رود. سومین پارادایم بسیار مهمی که می‌توان برای این طرح در نظر گرفت، تمرکز بر گردشگری داخلی است.۱۰۰ فیلم اول کامل به زبان فارسی است که به معرفی داستان‌های ناگفته اصفهان به مردم سراسر کشور می‌پردازد تا مقصدسازی اصفهان در ابتدا برای گردشگران داخلی تحقق یابد. پس از همه‌گیری کرونا که سفرهای بین‌المللی تقریبا به حالت تعطیل درآمد، گردشگری داخلی تبدیل به هدف اصلی بسیاری از کشورها جهت بازیابی صنعت گردشگری شد و کشورهایی همچون چین و روسیه حتی توانستند از میزان گردشگران داخلی پیش از همه‌گیری در سال ۲۰۱۹ فراتر روند. این طرح می‌تواند اصفهان را  به یک مقصد مهم سفر برای مردم ایران تبدیل کندکه به‌دنبال ناشناخته‌های اصفهان، چند روزی را در این شهر اقامت کنند.البته شرط ضروری و لازم برای مسافران دائمی به اصفهان همان‌گونه که علی کرباسی‌زاده، دبیر اتاق بازرگانی اصفهان مطرح کرده، به اجرا درآمدن تعطیلات آخر هفته دو روزه است که تعطیلات در تمام سال پخش شود و امکان سفر در همه فصول فراهم شود و تنها منوط به تعطیلات مناسبتی همچون نوروز نشود. اگرچه معاون گردشگری در نشست رونمایی از برند «اصنهان» پیگیری این موضوع در سطح مقامات عالی کشور را مطرح کرده است. در نهایت آنچه برند «اصنهان» را بسیار ارزشمند کرده، به‌کارگیری فعالان متفکر و متخصص بخش گردشگری است که منجر به اشتغال‌زایی و ایجاد کسب و کار جدید شده است. جامعه هتلداران و تورگردانان اصفهان که در تحقق این برند نقش فعال و جدی داشتند برای تورهای ناگفته‌های اصفهان، آموزش، آمادگی برای جذب گردشگران داخلی و خارجی، توسعه پایدار و...افراد بسیاری را وارد بازار کار حوزه گردشگری کردند. قیصریه در نقش جهان که پس از مرمت اینک محلی برای تماشای نقش جهان از بالا است، در کنار آن به محل کسب درآمد عده‌ای از جوانان نیز تبدیل شده است. همچنان که در مجموعه سیتی‌سنتر، شهرک سلامت و شهرک دانش حدود ۱۳هزار نفر مشغول به‌کار هستند و با گسترش این روند این اشتغال‌زایی افزایش می‌یابد.

حوزه آماده کمک به فرهنگ‌سازی، توسعه و ترویج صنعت گردشگری است

روز جهانی گردشگری، فرصتی برای قدردانی از تلاش فعالان صنعت گردشگری و تأکید بر اهمیت توسعه این صنعت در کشور عزیزمان ایران است. به گزارش هتل نیوز و به نقل از خبرگزاری حوزه ، متن پیام " آیت الله اعرافی "مدیر حوزه های علمیه سراسر کشور به مناسبت روز جهانی گردشگری به این شرح است: بسم الله الرحمن الرحیم  أفلم یسیروا فی الأرض فتکون لهم قلوب یعقلون بها أو آذان یسمعون بها  روز جهانی گردشگری، فرصتی برای قدردانی از تلاش فعالان صنعت گردشگری و تأکید بر اهمیت توسعه این صنعت در کشور عزیزمان ایران است. تلاقی این روز تأثیرگذار، با ایام اربعین حسینی می‌تواند آغازی نیکو برای پیوند زدن گردشگری کشور، به میراث غنی فرهنگی و دینی ما باشد. در همین راستا، می‌توان با بهره‌گیری از امکانات موجود درجهت توسعه این حرکت جهانی، نهادینه سازی صلح و نزدیک ساختن قلوب همه انسان‌های آزادی خواه بهره جست. صنعت گردشگری امروزه نه تنها ابزاری برای تسهیل‌گری در سفر، بلکه مهمترین عامل در گفت‌وگوی فرهنگ‌ها و آشنا شدن با تاریخ و تمدن آنهاست. ایران اسلامی با برخورداری از تاریخی چند هزار ساله و فرهنگی اصیل، همواره مورد توجه جهان‌گردان بوده و هست. ثبت ۲۴ اثر تاریخی/ فرهنگی و ۲ اثر طبیعی از ایران در میراث جهانی یونسکو موید این است که می‌توان با برنامه‌ریزی و مدیریت صحیح از ظرفیت گردشگری کشور به‌خوبی بهره‌مند شد. این میراث گران‌بهاء تمدنی که در آثار برجای‌مانده تاریخی، دانشی، فرهنگی، هنری و فنی نمایان است، افزون بر مایه مباهات و افتخار بودن، وظیفه‌ای بس گران را بر دوش مسئولان اجرایی و علمی، و اهالی فرهنگ و صنعت گردشگری می‌نهد. در دست داشتن چشم‌اندازی روشن از این عرصه و ریل‌گذاری صحیح در راستای تحقق آن، شکوفایی اقتصادی و فرهنگی و بالندگی علمی و معنوی کشور را نوید می‌دهد. اما این امر، نیازمند هم‌فکری و هم‌کاری همه نهادهای اثرگذار است. این‌جانب روز جهانی گردشگری را به همه فعالان این عرصه تبریک گفته، مراتب سپاس‌گزاری خود را تقدیم ایشان می‌کنم.  همچنین ضمن آرزوی موفقیت برای این عزیزان، آمادگی حوزه‌های علمیه را، که به گواه تاریخ، سهم گران‌سنگی در شکوفایی علمی و فرهنگی ایران اسلامی داشته و دارند، برای کمک به فرهنگ‌سازی، توسعه و ترویج صنعت گردشگری اعلان می‌کنم.

کشورهایی که نامشان عوض شد

به گزارش هتل نیوز، معمولا هر نامگذاری، داستان و ماجرای مخصوص به خودش را دارد. حالا اگر این نامگذاری برای نام رسمی یک کشور با میلیون‌ها جمعیت انسانی باشد، داستان‌های تاریخی و فرهنگی به قدمت صدها و هزاران سال خواهد داشت. نامگذاری کشورها با عوامل زیادی در ارتباط است. نام برخی از آنها مانند مصر و یونان، باستانی است و نام بعضی دیگر برای درک و پی‌بردن، نیازی به فکرکردن زیادی ندارد اما نام شماری از کشورها داستان‌ها و ایدئولوژی‌های دیگری دارد. در این بین بعضی کشورها در طول تاریخ نامشان به دلایل مختلف تغییر کرده است. از این کشورها بعضی‌ مانند هلند به منظور ارتقای صنعت گردشگری اسم‌شان را تغییر داده‌اند و بعضی کشورها با تغییر حکومتی که بر آن سرزمین فرمانروایی می‌کرده، در طول تاریخ نامشان عوض شده است. همچنین برخی نام‌ها پس از یک واقعه مثل همه‌پرسی یا انقلاب، برای حفظ اتحاد سیاسی و قومی، نام دیگری را انتخاب کرده‌اند. به طور کلی عوامل سیاسی یکی از مهم‌ترین این دلایل برای تغییر نام است. با چند کشور که با ماجراهای جالب و داستان‌های مختلف نام خود را تغییر داده‌اند، بیشتر آشنا می‌شویم. نه به سیلان، درود بر استقلال | «سیلان» به «سریلانکا» سریلانکا، جزیره‌ای واقع در جنوب هند است. تا پیش از سال ۱۹۷۲ نام این کشور که آن موقع مستعمره بریتانیا بوده، سیلان بوده و توسط پرتغالی‌ها روی آن گذاشته شده است. پرتغالی‌ها در سال ۱۵۰۵ سریلانکای فعلی را کشف کردند. این کشور بعدها به جزئی از بریتانیا تبدیل شد و در سال ۱۹۴۸ توانست استقلال خود را به دست آورد. با این حال، سال‌ها بعد، دولت این کشور جزیره‌ای تصمیم به تغییر نام آن گرفت. در سال ۲۰۱۱، نام سیلان در این کشور از همه چیزهایی که هنوز نام قدیمی را داشتند، از زیرمجموعه‌های دولت گرفته تا شرکت‌ها، حذف و به طور رسمی نام فعلی به آن اطلاق شد. سرزمین کم‌ارتفاعِ قطب جهانگردی | «هلند» به «ندرلند» اگرچه در زبان فارسی هنوز از این کشور با نام هلند (Holland) یاد می‌شود اما نام آن در واقع به ندرلند (Netherlands) تغییر یافته است. هلند در اصل نام منطقه‌ای در کشور ندرلند است که از این لحاظ با نام قدیمی پارس برای ایران قابل مقایسه است. نام هلند به معنی سرزمین چوب است. دو استان هلند شمالی و جنوبی در ندرلند که همچنان نام «هلند» را داشتند، با هدف یکپارچه‌کردن همه‌ استان‌هایی که جزو ندرلند هستند و همچنین در اقدامی بازاریابانه، دیگر با عناوین هلند شمالی و جنوبی خطاب نمی‌شوند. از ژانویه‌ ۲۰۲۰ آنها هم مانند بقیه استان‌های این کشور، ندرلند هستند. این تغییر در بسیاری از بخش‌های دیگر، مثلاً در نام تیم فوتبال آنها هم دیده می شود. حالا این کشور با نام ندرلند شناخته می‌شود که به معنی «سرزمین پست» و اشاره به شرایط است. تغییر نام‌های بسیار و پیاپی | «کامبوچا» به «کامبوج» نام این کشور از ۱۹۵۳ تا ۱۹۹۵، پنج بار تغییر یافت و این تغییرات به شرح زیر بود: اولین تغییرات در سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۷۰ صورت گرفت و پادشاهی کامبوج نامیده شد، سپس این نام در ۱۹۷۰ تغییر یافت و سال ۱۹۷۵ به جمهوری خمر تبدیل شد. متعاقباً این سرزمین تحت حکومت کمونیستی قرار گرفت و نام آن به کامپوچای دموکراتیک تغییر کرد. در ادامه این کشور تحت نظارت سازمان ملل وارد مرحله انتقالی شد و بین سال‌های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۳ دولت کامبوج خوانده شد و در سال ۱۹۹۳ به سلطنت و نام قدیمی خود، پادشاهی کامبوج برگشت. اما خمرها - پیروان حزب کمونیست - خود را کامپوچئی‌ها می‌نامند که به معنای فرزندان شاهزاده (کامپو) است. شایان ذکر است کلمه کامبوج در اصطلاح غلط فرانسوی کلمه کامپوچاست. همنام‌شدن با کشور همسایه | «زئیر» به «جمهوری دموکراتیک کنگو» زئیر نام قدیم کشوری در آفریقای مرکزی بود که تا قبل از استقلال از بلژیک به همین نام شناخته می‌شد. کلمه زئیر صورت پرتغالی‌شده نام رودخانه کنگو در زبان کنگویی است که به آن نزاره یا نزادی به‌ معنای «رودی که همه رودها را می‌بلعد» می‌گویند. اما این کشور پس از آن که در سال ۱۹۶۰ از بلژیک مستقل شد، نامش به «جمهوری کنگو» که همان نام کشور همسایه‌اش بود، تغییر کرد. البته این تغییر نام دردسرهای خودش را داشته؛ چرا که نام آن شبیه نام کشور همسایه بوده است. در نتیجه برای تشخیص این دو کشور از نام پایتخت‌های آنها که کینشاسا و برازاویل بود، استفاده می‌شد تا تمایزی ایجاد شود تا این که چند سال بعد نام آن به «جمهوری دموکراتیک کنگو» تغییر کرد و هنوز هم با همین نام شناخته می‌شود. کشوری همچنان با دو نام | «برمه» به «میانمار» میانمار، نام کشوری با ۵۴ میلیون نفر جمعیت واقع در جنوب شرقی آسیاست. این کشور پیش از این با نام برمه شناخته می‌شده و مستعمره انگلیس بوده است. برای این که متوجه شوید هنوز هم نام برمه برای این کشور به کار می‌رود، کافی است به مورد اخیر اسناد رسمی منتشرشده توسط دولت بایدن رجوع کنید که از این کشور با نام برمه یاد شده است. مسئله تغییر نام از برمه یا میانمار در سال ۱۹۸۹ مطرح شد. در آن زمان دولت نظامی حاکم پس از سرکوب اعتراضات دموکراسی‌خواهانه و کشته‌شدن هزاران نفر، نام کشور را از برمه به میانمار تغییر داد. دولت نظامی معتقد بود اصطلاح برمه تنها برمن‌، بزرگ‌ترین قوم میانمار را دربرمی‌گیرد و ۱۳۴ اقلیت قومی دیگر را شامل نمی‌شود و از این نظر، تبعیض نژادی محسوب می‌شود. همچنین معتقدند برمه که تحت حاکمیت بریتانیا نام رسمی کشور شد و پس از استقلال هم به همین نام باقی ماند، یادآور گذشته‌ای استعماری است. سازمان ملل متحد و برخی از کشورها مانند فرانسه و ژاپن این تغییر را به رسمیت شناختند اما آمریکا و بریتانیا این کار را نکردند. مخالفان داخلی تغییر نام معتقدند چون این تغییر بدون توجه به خواست مردم انجام شده نباید به رسمیت شناخته شود. آخرین کشوری که نامش را تغییر داد | «سوازیلند» به «اسواتینی» نام کشور اسواتینی را احتمالا کمتر کسی شنیده باشد. البته خیلی هم تعجب ندارد. این کشور یک و نیم میلیون نفری که در جنوب آفریقا و در همسایگی موزامبیک قرار دارد تازه سه سال است که تغییر نام داده و احتمالا می‌توان آن را آخرین کشوری نام برد که به‌تازگی نامش را تغییر داده است. این کشور پیش از این با نام سوازیلند شناخته می‌شده که مستعمره بریتانیا بوده است. مسواتی سوم، پادشاه این کشور کوچک واقع در جنوب آفریقا ۵۰ سال پس از استقلال (سپتامبر ۱۹۶۸ میلادی) دستور داد بار دیگر این کشور را با نام اصلی آن بخوانند. او در سخنرانی خود به مناسبت این روز اعلام کرد تمام کشورهای آفریقایی پس از استقلال به نام اصلی خود یعنی نامی که قبل از استعمار داشتند، بازگشته‌اند و اکنون زمان آن است که سوازیلند هم دست به کار مشابهی بزند. این کشورِ یک و نیم میلیون نفری صاحب آخرین پادشاهی مطلقه در قارۀ آفریقاست. اسواتینی به معنی کشور مردم اسوازی است. اتیوپی، سرزمین مردمان چهره‌سوخته | «حبشه» به «اتیوپی» اِتیوپی با نام رسمی جمهوری فدرال دموکراتیک اتیوپی با نام تاریخی حبشه، کشوری محصور در خشکی واقع در شاخ آفریقاست البته یونانی‌ها از همان قدیم این سرزمین را با نام اتیوپی می‌شناختند که به یونانی معنی «چهره‌سوخته» می‌دهد. نامی که به رنگ پوست آفتاب‌سوخته‌ مردمان این کشور اشاره دارد. اما این کشور نزد مسلمانان با نام حبشه شناخته می‌شده است. این کشور در سال ۱۲۷۰ وقتی تحت حکومت حبشی‌های سلسله سلیمان قرار گرفت، به طور رسمی حبشه نام‌گذاری شد. حبشی‌ها تا قرن بیستم بدون وقفه بر این قلمرو حکومت می‌کردند. هایله سلاسی از سال ۱۹۳۰ به عنوان آخرین شاه حبشه قدرت را به دست گرفت و بیش از شش دهه بر این کشور سلطنت کرد. او طی جنگ جهانی دوم، نام این کشور را رسما از حبشه به اتیوپی تغییر داد و امروز هم با همین نام شناخته می‌شود. خانه پدری مردم شریف ولتا | «ولتای علیا» به «بورکینافاسو» ولتای علیا تا قبل از ۱۹۸۴ سرزمینی در غرب آفریقا بود که نامش را از نام رود ولتا که در این کشور جریان دارد، گرفته بود. استمعارگران فرانسوی این نام را برایش انتخاب کرده بودند. ولتای سفید، ولتای سرخ و ولتای سیاه سه رود مهم این کشور هستند. سال ۱۹۸۳ توماس سانکارا با وقوع یک کودتا به عنوان رهبر انقلابی به ریاست‌جمهوری رسید. او یک سال بعد همراه با تحولات دیگری نام کشور را از ولتای علیا به بورکینافاسو تغییر داد؛ نامی که یک عبارت ترکیبی و برگرفته از دو زبان رایج در این کشور است. کلمه «بورکینا» در زبان موری به معنای «مردم شریف» است؛ در حالی که «فاسو» در زبان قوم مسلمان دیولا به معنی «خانه پدری» است. ترکیب این دو معنای «خانه پدری مردم شریف» را می‌دهد که بیش از سه دهه است به عنوان نام رسمی این کشور ۲۰ میلیون نفری شناخته می‌شود. بنین شدن برای صلح بیشتر | «داهومی» به «بنین» جمهوری بنین امروز کشوری در غرب آفریقا با زبان رسمی فرانسه و ۱۲ میلیون نفر جمعیت است. نام قدیمی این کشور تا سال ۱۹۷۵ داهومی بوده که از امپراتوری داهومی گرفته شده است. داهومی تا پیش از استعمار، پادشاهی قدرتمندی بود که در غرب آفریقا در جمهوری بنین کنونی تاسیس شد. این پادشاهی همچنین شامل منطقه توگو امروزی و برخی از مناطق جنوب غربی نیجریه بود. پس از به قدرت رسیدن ماتیو کرکو از طریق یک کودتای نظامی، او در سی‌ام نوامبر ۱۹۷۵ با هدف بی‌طرفی و برقراری صلح بیشتر نام این کشور را به «بنین» تغییر داد که از نام خلیج بنین گرفته شده است. البته پیش از این، امپراتوری به نام بنین هم در این کشور در مسند قدرت بوده است. سرزمین مردمان آزاد و دور از استعمار | «سیام» به »تایلند» نام تایلند در زبان مردم محلی برگرفته از دو لغت Thi و Land و به معنای «سرزمین مردمان آزاد» یا همان «قوم تایی» است. علت این نامگذاری به قرن‌ها پیش برمی‌گردد که مردمی از جنوب چین به تدریج به سوخوتای (تایلند کنونی) مهاجرت کردند و به تدریج در مناطق حاصل‌خیز کناره رودی در جنوب چین ساکن شدند. شاید علت دیگر چنین نامگذاری این باشد که تایلند تنها کشوری در جنوب شرق آسیاست که هرگز تحت استعمار کشوری قرار نگرفته است. آیوتایا، خوتای و تونبوری از نام‌های قدیمی این کشور تا پیش از سال ۱۸۰۰ میلادی بوده‌اند اما این کشور بودایی که شاهراه مذهب، فرهنگ و مهاجرت آسیای جنوب شرقی بوده، صدها سال با نام سیام شناخته می‌شده است. سیام در زبان این کشور به معنای قهوه‌ای یا تاریک است. تغییر نام سیام (Siam) به تایلند (Thailand) به‌تازگی انجام نشده است. این اقدام در سال ۱۹۳۹ به دست پادشاه آن زمان این کشور صورت گرفت. هزینه‌هایی که تغییر نام کشورها دارد تغییر نام کشورها به همین سادگی که روی کاغذ به نظر می‌رسد نیست و این کار هزینه‌ها و مشکلات خاص خودش را دارد. همه‌ این کشورها میلیون‌ها دلار یا معادل آن در واحد پول رسمی‌شان، برای تغییر نام خود هزینه کرده‌اند. آن طور که ساده به نظر می‌رسد، این فقط یک شروع دوباره نیست. بسیاری از امور مانند قانون اساسی، متون رسمی و حتی پول یک کشور هم باید تغییر کند. به طور کلی هر چیزی که نام قدیمی را بر خود دارد مثل نقشه‌ها، پرچم‌ها و سرودها، باید از آن پاک و نام جدید در آنها جایگزین شود. طبیعی است این کار زمان می‌برد و انرژی و هزینه خودش را دارد. همچنین در طرف دیگر ماجرا شهروندان و دیگر کشورها هستند که به خطاب‌کردن آن کشور به نام قدیمی‌اش عادت کرده‌اند و حالا باید به گفتن و نوشتن آن عادت کنند. بسیاری از کشورها از جمله هلند هنوز مثلا برای ما با همان نام شناخته می‌شوند. این تغییرات یک‌شبه رخ نمی‌دهد و اگرچه بسیاری همچنان مطمئن نیستند که آیا اصلاً این تغییر ضروری بوده یا نه، اما معمولاً در نهایت با آن کنار می‌آیند. منبع : روزنامه خراسان

دکتر حمزه‌زاده را به عنوان وزیر گردشگری پیشنهاد کنید

به گزارش هتل نیوز، جمعی از مدیران و فعالان گردشگری کشور در نامه‌ای به رییس‌جمهور منتخب، خواستار معرفی رییس کنونی جامعه حرفه‌ای هتلداران ایران به عنوان وزیر گردشگری به مجلس شدند. متن کامل این نامه را که به امضای روسای جوامع هتلداران استان‌ها و مناطق آزاد، انجمن صنفی دفاتر خدمات مسافرت هوایی و جهانگردی ایران و ... رسیده است را در ادامه می‌خوانید ؛ بسمه تعالی جناب حضرت آیت­ الله دکتر ابراهیم رئیسی ریاست محترم و محبوب جمهوری اسلامی ایران با سلام و احترام ضمن تبریک و تهنیت فراوان به مناسبت انتخاب شایسته و سزاوار حضرتعالی به سمت ریاست جمهوری اسلامی ایران و آرزوی توفیقات روزافزون درجهت پیشبرد هرچه بهتر و بیشتر اهداف نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران. جناب آقای دکتر رئیسی، همان‌گونه که مستحضر هستید صنعت گردشگری به عنوان یک رسته تخصصی از دیرباز تاکنون نقش بسیار حیاتی در نبض اقتصاد کشور ایفا نموده. صنعتی که ریشه در تار و پود زندگی انسان‌ها دارد. آغاز و پایانی نداشته و همواره در حال پیشرفت بوده و هست؛ تا آنجا که ابعاد گسترده­ای همچون هتلداری، آژانس‌های مسافرتی، سفره ­خانه­ ها، راهنمایان گردشگری، مجتمع­های گردشگری، بوم­گردی­ها و ... را در بر گرفته است؛ لذا طبیعتاً رتق و فتق امور مربوط به این رسته پر اهمیت، تخصص همراه با تجربه در این مسیر را می‌طلبد. تخصصی که با آگاهی از پیچیدگی­های این صنعت، کاستی­ها و قوت‌ها، پتانسیل‌ها و دغدغه­ ها، طی چندین سال کار حاصل گردیده و اکنون این تخصص همچون چراغی فرا راه این صنعت می­باشد. لذا ما جامعه هتلداران کشور و کلیه تشکل‌های مربوط به صنعت گردشگری با تمسک به فرمایش‌های گرانقدر حضرتعالی «در بهره بردن از تیم مجرب و کارآزموده و متخصص در کابینه خود» از محضر حضرتعالی قویا درخواست داریم در صورت صلاحدید و با نظر لطف بزرگوارانه خود با انتخاب جناب آقای دکتر جمشید حمزه ­زاده به عنوان فردی متخصص و آشنا با مشکلات این صنعت و نیز چهره­ای شناخته­شده در این رسته، موافقت فرمایید. چرا که مدیریت یکی از بزرگ‌ترین گروه‌های هتلداری کشور (گروه هتل­های پارس) از ایشان فردی هم جنس این صنعت ساخته؛ مدیری که همچون خون در رگ‌های این صنعت جاری است و فعالیت در حوزه­های مرتبط با گردشگری و هتلداری ایشان را فردی لایق و کارآزموده نموده است. لذا کلیه تشکل‌های صنفی، انجمن­ها و تشکل‌های فعال در حوزه گردشگری و هتلداری کشور، همه و همه بر انتخاب ایشان به عنوان وزیر گردشگری اتفاق نظر داشته و ایشان را به عنوان شخصیتی که علاوه بر تصدی اجرایی در سطح عالی تعامل بسیار نزدیکی با مراکز علمی و دانشگاهی داشته و تدریس در دانشگاه علامه طباطبایی را که در واقع قطب علوم انسانی در سطح خاورمیانه در حوزه­های مرتبط با گردشگری و هتلداری است، در سابقه درخشان خویش دارند؛ همچنین علاوه بر موارد یاد شده از دیگر سوابق اجرایی ایشان می­توان به ریاست ستاد تسهیلات سفرهای کشور و نیز مدیرکل برنامه­ریزی و توسعه گردشگری داخلی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور اشاره داشت. علاوه بر اینها ایشان در سازمان ایرانگردی و جهانگردی، سیر و سیاحت اداره کل ارشاد اسلامی سابقه خدمت دارند و در حال حاضر رئیس جامعه هتلداران ایران هستند و 10 سال تجارب وزین و گرانقدر این تشکل را در کارنامه خود دارند؛ لذا ایشان را به حضور حضرتعالی معرفی می­نمائیم؛ امید که با انتخاب دکتر حمزه‌زاده به عنوان وزیر گردشگری، سکان گردشگری ایران بزرگ به دست افراد شایسته و کارآمد افتاده و ایشان با شایستگی و لیاقتی که دارند، تداوم‌بخش مسیر طی شده جناب آقای دکتر مونسان باشند.

بازتاب هتل‌های خاص ایران در رسانه آمریکایی

به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز، سی‌ان‌ان به مناسبت انتشار کتابی درباره هتل‌های ایران به زبان انگلیسی توسط یک گردشگر سوئیسی، به جنبه‌های متفاوت و کمتر شنیده‌شده از ایران پرداخته است. برخی از مردم برای تاریخ به ایران سفر می‌کنند؛ ۲۴ مکان میراث جهانی یونسکو برای شروع خوب است. دیگران به دنبال فرهنگ و زندگی مردم هستند؛ غذای عالی و مهمان‌نوازی افسانه‌ای که مسافران عادی از آن لذت می‌برند، اما برای «توماس وگمن» سفر به ایران کمی متفاوت بوده است. سی‌ان‌ان‌ آمریکا در این گزارش نگاهی داشته به تجربه سفرِ ایرانِ «توماس وگمن»، گردشگری که کتابی درباره هتل‌های ایران نوشته است. از نظر او، چشمگیرترین نکته در مورد ایران، هتل‌های آن است. البته نه هتل‌های بزرگ هفت‌ستاره، بلکه هتل بوتیک‌های کوچکی که توسط خانواده‌ها اداره می‌شوند، در حالی که کاملاً مدرن و پیشرفته هستند. او می‌گوید: در ایران یک مشخصه عالی درباره هتل بوتیک‌ها وجود دارد که طراحی معاصر را با میراث ایرانی ترکیب کرده‌اند و این در حال افزایش است. وگمن متخصص بیمه در سوئیس است که اولین سفرش را به ایران در سال ۲۰۱۹ انجام داد و آن‌چنان تحت تأثیر این هتل‌ها قرار گرفت که با وجود این‌که تجربه انتشار کتابی را نداشت، تصمیم گرفت کتابی بنویسد. او می‌گوید: هنگام پرواز از تهران به زوریخ به این فکر کردم آیا کتابی در مورد هتل‌های ایران وجود دارد و فهمیدم حتی یک کتاب هم وجود نداد. این درحالی بود که هنگام سفر از ایران و به‌ویژه هتل‌های آن بسیار متعجب و شگفت‌زده شدم. وگمن پس از سفر به ایران، کتابی درباره ۱۶ هتل، عمدتا هتل بوتیک در شهرهایی از تهران و شیراز تا روستایی در جزیره قشم در جنوب ایران، با عنوان «Persian Nights» نوشته است. سی‌ان‌ان‌ در این گزارش مدعی شده که این نخستین کتاب انگلیسی‌زبان است که به هتل‌های ایران اختصاص یافته است و می‌گوید به کسانی که این کشور را نمی‌شناسند نگاه اجمالی از رونق طراحی، فراتر از اماکن تاریخی می‌دهد. وگمن، نویسنده کتاب «شب‌های پارسی» می‌گوید: به هر کشوری که سفر می‌کنید متوجه می‌شوید که واقعیت‌هایی متفاوت از آن‌چه می‌دانید و شنیده‌اید، وجود دارد و اگر آن کشور کمی بسته‌تر باشد و افراد کمتری به آن‌جا سفر کنند تا عکس‌ها و تجربیات خود را به اشتراک بگذارند، واقعیت‌ها متفاوت‌تر هم خواهد بود. بنابراین احتمالاً تصور غلط بیشتری درباره ایران نسبت به سایر کشورها وجود دارد. کتاب او - که در آن با یک تیم ایرانی کار کرده است ـ ۱۶ هتل ایرانی را به تصویر می‌کشد، اگرچه بیشتر آن‌ها ساختمان‌های نوسازی‌شده میراثی هستند، اما با فروشگاه، گالری و حتی رستوران‌های گیاهخواری پیوند خورده‌اند. او در این کتاب اشاره می‌کند که بسیاری از بخش‌ها توسط زنان اداره می‌شوند. در کتاب شب‌های پارسی به جزئیات یک هتل بوتیک در شهر اصفهان پرداخته شده که ساختمان آن به اواخر دوره قاجار و قرن نوزدهم تعلق دارد، ساختمانی که طراحی مدرنی دارد و عاری از پلاستیک است و از صابون‌های دست‌ساز ارگانیک، غذای گیاهی و حتی دمپایی‌های حصیری ساخت هنرمندان جنوب ایران استفاده کرده است. وگمن می‌گوید: چنین میراث محکمی از گذشته ایران وجود دارد؛ چرا آن‌ها باید بناهای جدید بسازند؟ این (تبدیل ساختمان‌های تاریخی به هتل بوتیک) راهی برای نگهداری آن‌ها است. این گردشگر سوئیسی در کتابش فقط به هتل بوتیک‌ها نپرداخته، سراغ مهمانپذیرهای کوچک (بومگردی‌ها) که به مراتب قیمت پایین‌تری نسبت به هتل بوتیک‌ها دارند هم رفته است. تجربه اقامت در یکی از آن‌ها را که در شهر اصفهان، نزدیک مسجد جامع ـ میراث ثبت‌شده در یونسکو ـ واقع شده شرح داده است؛ خانه‌ای که توسط یک زوج اداره می‌شود و گویی قرار است مدتی با آن‌ها زندگی کنید. این زوج جوان حتی کارگاه چاپ پارچه‌ای را اداره می‌کنند و برای مهمانان دوچرخه دارند.  هر چند به اعتقاد نویسنده کتاب «شب‌های پارسی» هتل‌ها تنها دلیل سفر به ایران نیستند، اما او معتثد است ایران باید در فهرست بازدید همه گردشگران باشد. او می‌گوید: ایران یکی از معدود کشورهایی بود که مدت‌ها بود واقعاً به آن علاقه داشتم؛ ایران، ژاپن و پرو. من کشورهایی را دوست دارم که دارای فرهنگ بسیار قوی و باستانی هستند و از لحاظ تاریخی دارای اهمیت هستند. من با چند ایرانی در اروپا ملاقات کردم و آن‌ها همیشه رفتار بسیار دوستانه‌ای داشته‌اند. او اولین سفرش را پس از جدا شدن از همسرش انجام داد. می‌خواست تنها باشد، به جای سفر با یک گروه، راهنما ـ راننده‌ای را استخدام کرد که هزینه آن در حدود ۱۱۰ دلار در روز بود. وگمن درباره چگونگی پیدا کردن هتل‌های محل اقامتش می گوید: رزرو هتل‌ها آسان بود؛ زیرا همه آن‌ها یکدیگر را می‌شناسند. بسیاری از آن‌ها توصیه‌شده بودند (که همیشه بهترین هستند)، به علاوه من در اینستاگرام و اینترنت تحقیق کردم و کتاب‌های راهنمای ایران را خواندم. فقط هتل‌ها نبودند که وگمن را متعجب کردند، به عنوان کسی که درباره تاریخ ایران تحقیق کرده، جنبه مدرن آن نیز غافلگیرکننده بود. او می‌گوید: من انتظار کشوری سنتی‌تر را داشتم، اما در این هتل‌ها، کافه‌ها و گالری‌هایی شبیه اروپا یا آمریکا بود که متعجب شدم. انتظار نداشتم که یک دستگاه قهوه‌ساز Marzocco ایتالیایی یا یک دستگاه برشته‌کننده قهوه Probat آلمانی ببینم. به نظر می‌رسد خلاقیت قوی وجود دارد. متوجه شدم واقعیت‌های زیادی وجود دارد و من می‌خواستم آن‌چه را که تجربه کردم و لذت بردم نشان دهم. سی‌ان‌ان در گزارشش تاکید دارد وگمن تلاش می‌کند به این نکته اشاره کند کتابی که نوشته درباره هتل‌ها است، نه سیاست. او می‌گوید: مطمئنا واقعیت‌های بسیار متفاوتی درباره ایران وجود دارد، این کشور عربستان سعودی نیست، کره شمالی هم نیست، اما ایالات متحده و انگلیس هم نیست. وگمن به عنوان یک جهانگرد می‌گوید: در سفر به ایران بسیار آزاد بودم. احساس می‌کردم می‌توانم هر زمان که بخواهم به همه جا بروم. من با استفاده از Google Maps دیروقت به اقامتگاه می‌رفتم و همیشه احساس امنیت می‌کردم. او از معماری مساجد و غذاهای ایرانی لذت می‌برد و می‌گوید: آن‌ها خورشت‌های فوق‌العاده می‌پزند و غذاهای گیاهی زیادی دارند، از نظر غذا فرهنگی بسیار غنی دارند. وگمن تحت تاثیر رفتار مردم ایران هم قرار گرفته است و می‌گوید: من یک سال در برزیل زندگی کردم، بنابراین به فرهنگ‌های دوستانه و باز عادت کرده‌ام، فکر می‌کنم ایرانی‌ها دوستانه رفتار می‌کنند. کتاب «شب‌های پارسی» (Persian Nights) پیش از همه‌گیری ویروس کرونا نوشته شده است، وگمن تصمیم دارد با پایان همه‌گیری و روشن شدن اوضاع به ایران برگردد و یک رونمایی از کتابش داشته باشد. منبع : ایسنا

آغاز صدور بلیت‌های فناورانه در هما

به گزارش هتل نیوز و به نقل از ایرنا، هما به‌عنوان نخستین و بزرگ‌ترین ایرلاین کشور، در راستای توسعه خدمات نوین در مسیر تحول دیجیتال و حرکت به‌سوی اقتصاد دیجیتالی، فناوری بلاک‌چین را با کمک شرکت ققنوس، به‌عنوان اولین و بزرگ‌ترین زیرساخت دفتر کل توزیع‌شده در ایران در صنعت هوانوردی و گردشگری به خدمت گرفت تا برای نخستین بار در جهان، نسل فناورانه بلیت‌های پرواز را بر بستر توکن صادر کند. هما در اطلاعیه امروز خود آورده است: یکی از مشکلات فروش بلیت هواپیما، مسائل پیش‌بینی نشده برای اشخاص بوده که همین موضوع باعث می‌شود تا برنامه‌ریزی دقیق برای سفرهای چند ماه آینده و خرید بلیت زودهنگام بسیار دشوار باشد؛ از سوی دیگر، مسافران هواپیما ترجیح می‌دهند تا بلیت پرواز خود را قبل از نزدیک شدن به ایام تعطیلات یا مناسبت‌ها که احتمال زیادی برای کمیاب شدن بلیت وجود دارد، خریداری کنند اما در سیستم فروش بلیت، قابلیت خرید بلیت باز به‌معنای بلیت بدون‌ زمان وجود ندارد که توکن هماتیک با هدف رفع چالش‌های بیان شده، طراحی شده است. شهروندان در آینده نزدیک با استفاده از توکن هماتیک می‌توانند تجربه‌ای نوین از خرید بلیت هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران (هما) داشته باشند؛ در واقع با استفاده از این توکن برای کلاس‌ پروازهای اکونومی، قابلیت خرید بلیت بدون زمان بر اساس مسافت هوایی وجود دارد که با این خدمت، مسافران می‌توانند مستقل از شهر مبدا و مقصد، این توکن را از قبل و به مرور زمان خریداری و متناسب با مسافت پروازهای خود استفاده کنند. همچنین قابلیت مبادله این توکن با سایر مسافران نیز وجود دارد. در فرآیند محاسبه هزینه پرواز با توکن هماتیک، میزان مسافت هوایی دو شهر یا به اصطلاح «ناتیکال مایل» بین دو شهر استفاده می‌شود. هر واحد از این توکن، برابر منافع استفاده از یک صندلی در پرواز اکونومی به مسافت ۱۰۰ ناتیکال مایل بوده؛ به طور مثال، مسافران برای خرید بلیت در مسیر تهران- مشهد که مسافت آن ۴۱۰ ناتیکال مایل است، باید ۴.۱ توکن برای دریافت بلیت پرداخت کنند. همچنین در مسیرهای کمتر از ۲۵۰ ناتیکال مایل، دست‌کم ۲.۵ توکن به‌منظور صدور بلیت پرواز دریافت می‌شود. بر اساس اعلام هما، توکن هماتیک هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران (هما) تحولی در فرآیند صدور بلیت و انقلابی در صنعت هوانوردی ایران به‌شمار می‌رود.

اوج گیری گردشگری چین در تعطیلات ماه مه

به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز، وزارت فرهنگ و گردشگری چین اعلام کرد که این کشور در مجموع ۲۳۰ میلیون سفر تفریحی داخلی را در جریان تعطیلات ۵ روزه ماه مه به مناسبت هفته کارگر رقم زد. بر اساس اعلام این وزارتخانه، درآمد گردشگری به ۱۱۳.۲۳ میلیارد یوان (حدود ۱۷.۵ میلیارد دلار) رسید که در مقایسه با سال گذشته بیش از ۱۳۸ درصد رشد داشت. تعطیلات «روز کارگر» از اول تا ۵ ماه مه (۱۱ تا ۱۵ اردیبهشت) در حالی در چین برگزار شد که این کشور پس از شرایط سخت کرونایی در حال حرکت به وضعیت عادی است. در طول ۵ روز ابتدایی ماه مه حدود ۲۳۰ میلیون سفر گردشگری صورت گرفته که در مقایسه با سال گذشته ۱۲۰ درصد افزایش داشته و حتی از سال ۲۰۱۹ هم این آمار فراتر رفته است. مساله افزایش گردشگری در چین بر همه بخش ها از فروش بلیط گرفته تا فروش های معاف از مالیات تاثیر مثبت داشته است. چینی ها عمدتا از سفر به مقاصد خارجی پرهیز کردند اما برخلاف گذشته در سفر به ماکائو بیشتر مبادرت ورزیدند.   بر اساس داده های سایت مسافرتی فلیگی (fliggy)، رزرو هتل و تورهای گردشگری نسبت به سال ۲۰۲۰، حدود ۲۰ برابر بالا رفته و سفرها به جزیره ماکائو به تقریبا ۲۵ درصد سال ۲۰۱۹ رسیده است. وضعیت ایجاد شده در چین به نحوی است که کنترل بسیار سفت و سخت بر شیوع کرونا، ابتلا به بیماری کووید-۱۹ در شهرهای این کشور را تقریبا به صفر رسانده و واکسیناسیون در شهرهای بزرگ چین مانند شانگهای به ۵۰ درصد انجام شده است.

میزبانی مقاصد گردشگری چین از انبوه بی سابقه مسافران

همزمان با فرا رسیدن تعطیلات ۵ روزه به مناسبت روز جهانی کارگر در چین، مقاصد توریستی در این کشور با انبوهی از مسافران مواجه شده اند که این روند نشان دهنده اعتماد مردم چین به اقدامات دولت این کشور در راستای کنترل روند اپیدمی ویروس کروناست. برآوردهای انجام شده نشان می دهد که ۲۶۵ میلیون سفر در طول این تعطیلات در چین صورت خواهد گرفت. به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز، دیوار بزرگ بادالینک (Badaling Great Wall) با صدور اعلامیه ای اطلاع داده که رزرواسیون آنلاین آن از ۴۸ هزار و ۷۵۰ مورد که مرز تعیین شده بر اساس الزامات کنترل اپیدمی کروناست، فراتر رفته است؛ ویدئوهای منتشر شده نیز حاکی از ازدحام جمعیت چینی ها در دیوار بزرگ است. صحنه مشابهی از ازدحام جمعیت گردشگران در کوه معروف «تای» در شرق چین گزارش شده است؛ یک کاربر اینترنتی با شوخ طبعی پستی منتشر کرده و نوشته است که: «حتی اگر شما بخواهید از کوهنوردی صرف نظر کنید، مردم پشت سر شما اجازه چنین کاری را به شما نخواهند داد». برج جرثقیل زرد (Yellow Crane Tower) که یک مکان مهم تروریستی در ووهان واقع در مرکز چین محسوب می شود نیز با صدور اعلامیه ای از پذیرش ۴۰ هزار بازدید کننده در روز اول تعطیلات خبر داد که این تعداد توریست به معنای ۸۰ درصد از ظرفیت این مکان توریستی است؛ احتمال دارد که مسئولان این مقصد توریستی به دلیل رعایت الزامات مربوط به کنترل اپیدمی کرونا مجبور شوند ورود به این مکان توریستی را به حالت تعلیق درآورند. کارمندان تامین امنیت در مناطق توریستی از جمله در غارهای «لانگمن» چین نیز با استفاده از بلندگو از توریست ها می خواهند تا همراه با جمعیت حرکت کنند و برای مدت طولانی در یک مکان به منظور گرفتن عکس توقف نداشته باشند تا از هجوم جمعیت و وقوع حوادث دیگر جلوگیری شود. نه فقط مکان های توریستی چین بلکه مراکز خدمات بزرگراهی، ایستگاه های راه آهن و فرودگاه های این کشور نیز با تعداد بی سابقه ای از مسافران مواجه شده اند. جریان مسافر در راه آهن چین در مقایسه با میزان ثبت شده آن در سال ۲۰۱۹ میلادی در اولین روز از تعطیلات روز کارگر در این کشور با افزایشی ۶٫۱ درصدی همراه بوده است. احیای بازار سفر چین همگام با ارتقاء پایدار واکسیناسیون در برابر کرونا در این کشور پیش می رود؛ تا روز جمعه اخیر، بیش از ۲۰۰ میلیون دوز واکسن کرونا در سرزمین اصلی چین تزریق شده و این در حالیست که ارائه خدمات واکسیناسیون علیه کووید-۱۹ در طول تعطیلات پیش رو در چین متوقف نخواهد شد.

پیام دبیرکل سازمان ملل به مناسبت روز "ساعت زمین"

جوان‌ترین زن گردشگر جهان هزینه سفرهایش را چگونه تامین می‌کند؟

به گزارش هتل نیوز و به نقل از یورونیوز، لکسی آلفورد تا ۲۱ سالگی توانست به چهار گوشه جهان سفر کند و همۀ کشورها را از نزدیک ببیند. او اکنون در ۲۲ سالگی، با استفاده از وبسایت خود همچنین امکانات شبکه‌های اجتماعی، به یک راهنمای پرشور برای الهام بخشیدن به مسافران جوانی تبدیل شده که قصد دارند تجربه او را تکرار کنند. او اهل شمال کالیفرنیا است و در حال حاضر ساکن لس‌آنجلس است. لکسی آلفورد زادگاهش را ایالتی با بیشترین تنوع قومی و فرهنگی در سراسر آمریکا توصیف می‌کند و می‌گوید: «هیچ کجای دنیا را به اینجا ترجیح نمی‌دهم.» او اکنون در سن ۲۲ سالگی عنوان جوانترین گردشگر جهان را کسب کرده و به همین مناسبت، خبرنگار یورونیوز با او به گفتگو نشسته است. یورونیوز: سلام لکسی، آیا در سال گذشته هم توانستید به سفرهایتان ادامه دهید؟ لکسی آلفورد: «سال گذشته سال عجیبی بود. من [اوایل مارس گذشته] دقیقا یک روز قبل از آنکه اولین مورد ابتلا به ویروس کرونا تایید شود، برای دیدن کارناوال به برزیل رفته بودم. اما مجبور شدم به ایالات متحده برگردم و بعد از آن هم که ما در یک قرنطینه کامل بودیم. با این وجود بله، در دوران قرنطینه هم برای کار به مسافرت رفتم. من به ترکیه رفتم تا یک سفر دو هفته‌ای جاده‌ای برای صفحه‌ام در یوتیوب انجام دهم و یک سفر جاده‌ای دو هفته‌ای دیگر نیز در کردستان عراق داشتم.» یورونیوز: آیا از همان ابتدا قصد داشتید جوانترین فردی شوید که به همۀ کشورهای دنیا سفر کرده است؟ لکسی آلفورد: «این اتفاق بصورت تدریجی افتاد. من از زمانی که خیلی جوان بودم شروع به مسافرت کردم زیرا مادرم یک آژانس مسافرتی دارد؛ او این کسب و کار را زمانی آغاز کرده بود که تنها ۱۹ سال داشت. او همواره در دوران مدرسه هم من را با خود برای کاوش به سفر می‌برد که تجربه‌ای عالی بود. این سبک زندگی من بود و باعث شد تا ۱۸ سالگی بتوانم به حدود ۷۰ کشور جهان سفر کنم.» «من دوران دبیرستان را هم زودتر به پایان رساندم و توانستم مدرک کاردانی خودم را در ۱۸ سالگی بگیرم. یکی از بزرگترین آرزوهایم از ۱۲ سالگی این بود که بتوانم یک سال زندگی را به دور از محیط کار و مدرسه تجربه کنم. به همین دلیل شروع به پس انداز کردم و پول زیادی را جمع کردم تا بتوانم برای یک سال همه چیز را ترک کنم و به دور دنیا سفر کنم.» «می خواستم تا آنجا که می‌شود دنیا را ببینم و چیزهای تازه‌ای یاد بگیرم و در آن فرصت یکساله‌ای که برای سفر بوجود آوردم، این فکر به ذهنم خطور کرد که چند کشور در جهان وجود دارد؟ در آن زمان ۱۸ سال داشتم و می‌دانستم که فرصت کافی برای برآورده کردن آرزوهایم دارم. بعد از آن در گوگل جستجو کردم تا ببینم جوانترین فردی که تا آن زمان به همه کشورهای جهان سفر کرده کیست؟ فهمیدم جیمز اسکیت [بریتانیایی] در گینس رکورد دارد. آنجا بود که تصمیم گرفتم آرزویم را عملی کنم. می‌دانستم اگر چنین کاری نکنم، تا آخر عمر پشیمان خواهم شد.» یورونیوز: مردم زیادی هستند که آرزوی چنین سفری را دارند اما محدودیتهای مالی و زمانی مانع عملی شدن آرزویشان می‌شود. هزینه‌های یکسال سفر خود را چگونه تامین کردید؟ لکسی آلفورد: «من همۀ هزینه این سفر را خودم تامین کردم. من از سن بسیار پایین کار کردن را در آژانس مسافرتی مادرم شروع کرده بودم. من آدم خوش شانسی بودم زیرا نه تنها از این راه پول درآوردم بلکه چیزهای زیادی هم درباره سفر کردن آموختم. بویژه در این باره که چگونه می‌توان چنین سفری را با بودجۀ کمی انجام داد.» «من برای یک دوره یک سال و نیم بطور جدی روی پس انداز پولم تمرکز کردم. در همین مدت دوربینم را نیز برداشتم و شروع به کار روی وبلاگم کردم و درباره شبکه‌های اجتماعی چیزهای زیادی یاد گرفتم. سپس شروع به ملاقات با مردمی کردم که در این صنعت فعال بودند و شبکه‌ای از ارتباطات را برای خودم بوجود آوردم. سپس به آرامی شروع به یافتن مشتریانی کردم که برایشان محتوا می‌نوشتم و همین کار اساس فعالیت حرفه‌ای شد که امروز مشغول آن هستم.» یورونیوز: در میان جاهایی که بازدید کرده‌اید آیا مکانی وجود دارد که علاقه ویژه‌ای به آن داشته باشید؟ لکسی آلفورد: «من به دلایلی متفاوت، جاهای مختلفی را دوست دارم. من اندونزی را برای غواصی خیلی دوست دارم. من یک غواص هستم و دنیای زیر آب برایم بسیار جذاب است. ونزوئلا را به دلیل طبیعت زیبایش و مردم مهربانش دوست دارم. پاکستان مهمان نوازترین کشوری بود که من سفر کردم، چشم اندازهای کوهستانی این کشور نیز فوق‌العاده است. مصر را برای تاریخش دوست دارم. کاری که برای حفظ این تاریخ شده، باورنکردنی است. هنوز هم می‌توانید رنگ‌ها و دودها را روی دیوارهای درون اهرام بزرگ ببینید. و ایسلند؛ یک جزیره منحصربفرد، منحصربفرد‌ترین مکان در جهان. یورونیوز: جایی هست که نخواهید به آنجا برگردید؟ لکسی آلفورد: «جایی نیست که نخواهم به آنجا برگردم. اما تجربه‌ای که اکنون از سفرهایم دارم با تجربه سه سال پیش من متفاوت است. اکنون کمتر به شمردن کشورها می‌پردازم و بیشتر به دنبال تجربیات منحصر به فرد در جریان سفرهایم هستم. بنابراین اکنون سفرهایم بستگی به فرصتهایی دارد که در آن مکان‌ها در انتظارم است.» «یک چیز مهم اینکه تجربه‌های سفر بستگی به مردمان آن سرزمین دارد. این مردم هستند که می‌توانند یک سفر را عالی یا متوقف کنند. این مردم هستند که باعث می‌شوند تجربه‌ها برای همیشه در ذهن شما ماندگار شود.» یورونیوز: هنوز هم مخالفت‌های زیادی در قبال خانم‌هایی وجود دارد که به تنهایی سفر می‌کنند؛ بویژه به دلیل نگرانی از امن بودن این سفرها. اما شما بسیاری از این سفرها را به تنهایی انجام دادید آنهم در حالی که خیلی جوان بودید. آیا تا به حال چیزی بوده که شما را نگران کند؟ لکسی آلفورد: «من به تنهایی به حدود ۵۰ کشور سفر کردم. بنابراین حدود هفت هشت ماه کاملا تنها بودم. من واقعاً فکر می‌کنم سفرهای انفرادی چیزی است که هر فرد، زن و مرد، باید در دوره‌ای از زندگی خود تجربه کند. این کار به شما می‌آموزد که چگونه مستقل باشید و به تنهایی در این دنیای پرهیاهو حرکت کنید. همچنین باعث می‌شود وقتی به خانه برمی‌گردید یا با خانواده و دوستان خود هستید، واقعا قدردان زمانی باشید که با آنها می‌گذرانید.» «برداشتن اولین قدم برای انجام سفری به تنهایی، لزوماً کار سختی نیست. لازم نیست حتما به جایی با یک فرهنگ کاملاً متفاوت یا زبانی کاملاً متفاوت سفر کنید و سعی کنید با آنها همراه شوید. شهری در همسایگی شما یا کشوری نزدیکتر نیز کافیست. فقط جایی که بتوانید با خودتان و افکارتان تنها باشید. می‌توانید آرام آرام چنین کاری را شروع کنید و بیاموزید که چگونه در جهان به پیش بروید. این کار به ما می‌آموزد که چگونه سپاسگزار باشیم: برای افرادی که در زندگی خود داریم و تجربیاتی که در زندگی کسب کرده‌ایم.» یورونیوز: روز جهانی زن برای شما چه معنایی دارد؟ لکسی آلفورد: «من عاشق این هستم که روزهای مربوط به زنان را جشن بگیریم و زمانی را به تأمل دربارۀ میزان پیشرفت زنان در جامعه اختصاص دهیم و اینکه اکنون زنان چگونه قادر به انجام کارهایی هستند که قبلاً هرگز نمی‌توانستند انجام بدهند. موضوع چنین روزی این است که ما تا چه اندازه عالی شدیم و اینکه احساس کنیم می‌توانیم رویاهایمان را دنبال کنیم و هیچ کس نمی‌تواند مانع ما شود.» یورونیوز: به شخصی که می‌خواهد رویاهایش را دنبال کند، چه توصیه‌ای دارید؟ لکسی آلفورد: «توصیه ای که سال‌ها پیش به من کرده‌اند و من در همه این سال‌ها آن را در ذهن داشته‌ام این است که هرگز در مقابل پاسخ نه تسلیم نشوید. هرکسی ممکن است نسبت به عقاید شما شک کند یا نخواهد کاری به نفع شما انجام دهد. این شما هستید که باید استقامت داشته باشید.» یورونیوز: نام صفحه شما در شبکه‌های اجتماعی «Lexie Limitless» است؛ آنهم با تاکید بر کلمه Limitless(به معنای نامحدود). آیا مسافرانی هستند که شما بخواهید به افراد توصیه کنید که آنها را دنبال کنند؟ لکسی آلفورد: «بری از eyeofshe@ یک خالق سفر و ماجراجوی شگفت‌انگیز است. اندی از destinationchaser@ هم یکی دیگر از مسافران الهامبخش است که نگاه بسیار منحصربفردی به جهان دارد. سیارا از hey_ciara@ نیز زنی گردشگر است که می‌توانید او را دنبال کنید.»

«چینی» زبان رسمی سازمان جهانی گردشگری سازمان ملل شد

به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز و به نقل از ایرنا، رادیو بین المللی چین روز دوشنبه اعلام کرد زبان چینی، به زبان های انگلیسی، اسپانیایی، فرانسوی، عربی و روسی پیوست و تعداد کل زبان های رسمی سازمان جهانی گردشگری به ۶ زبان رسید. «زوراب پولولیکاشویلی» دبیرکل سازمان جهانی گردشگری سازمان ملل به همین مناسبت پیام تبریکی را برای دولت چین ارسال کرد. سازمان جهانی گردشگری سازمان ملل با نفوذ ترین سازمان گردشگری بین المللی بین دولتی در دنیا محسوب می شود که در حال حاضر ۱۵۹ عضو دارد و مقر آن در مادرید پایتخت اسپانیا است. چین در سال ۱۹۸۳ میلادی به سازمان جهانی گردشگری سازمان ملل پیوست؛ چین این پیشنهاد که زبان چینی نیز به یکی از زبان های رسمی این نهاد تبدیل شود را در جریان برگزاری هفدهمین نشست مجمع عمومی سازمان جهانی گردشگری در نوامبر سال ۲۰۰۷ میلادی مطرح کرد؛ مجمع عمومی نیز این پیشنهاد را پذیرفت و اصلاحیه ماده ۳۸ قانون سازمان جهانی گردشگری را تصویب کرد که بر اساس آن، زبان های رسمی این سازمان، عربی، چینی، انگلیسی، فرانسوی، روسی و اسپانیایی معرفی شدند. بر اساس اساسنامه سازمان جهانی گردشگری سازمان ملل، بعد از اینکه مجمع عمومی این نهاد اصلاحیه را تصویب کرد، روند تصویب این اصلاحیه و اجرایی شدن آن، به بیش از دو سوم آراء کشورهای عضو این سازمان نیازمند است. از زمان تصویب این اصلاحیه در سال ۲۰۰۷ میلادی، چین اقدامات زیادی را در مسیر همکاری با سازمان جهانی گردشگری سازمان ملل عملی کرده است تا کشورهای عضو این سازمان را به تکمیل روند تائید این اصلاحیه تشویق کند و زبان چینی هر چه زودتر، به یکی از زبان های رسمی سازمان جهانی گردشگری تبدیل شود. در ژانویه سال ۲۰۲۱ میلادی بود که ۱۰۶ کشور عضو سازمان جهانی گردشگری این اصلاحیه را تائید کردند و رسما لازم الاجرا شد. بر اساس اعلامیه صادر شده از سوی وزارت فرهنگ و جهانگردی چین، تبدیل زبان چینی به یکی از زبان های رسمی UNWTO باعث تقویت یکپارچگی و اعتبار و اقتدار این نهاد به عنوان یک آژانس تخصصی سازمان ملل و تقویت وضعیت و نسبت استفاده از زبان چینی در سازمان های بین المللی شده است. مسئولان وزارت فرهنگ و جهانگردی چین تاکید کرده اند که چنین روندی به پکن کمک می کند تا نقشی به مراتب فعال تر و پویاتر را در امور جهانگردی بین المللی جهانی ایفا کند و بستری فراهم شود تا چین تجارب و فرصت های توسعه گردشگری خود را به اشتراک بگذارد و سهمی مثبت در ساخت جامعه ای با آینده مشترک برای بشریت ایفا کند.