نتایج جستجو...
گزارش OECD 2026؛ تاب‌آوری گردشگری جهان در برابر چالش‌های جدید

گزارش OECD 2026؛ تاب‌آوری گردشگری جهان در برابر چالش‌های جدید

به گزارش هتل نیوز ؛ گزارش روندها و سیاست‌های گردشگری ۲۰۲۶ نشان می‌دهد صنعت گردشگری جهان با وجود تنش‌های ژئوپلیتیکی، تغییرات اقلیمی و تغییر الگوی سفر گردشگران، همچنان روندی رو به رشد و تاب‌آور دارد. بر اساس این گزارش، دولت‌ها و فعالان صنعت گردشگری باید بر توسعه گردشگری پایدار، بهره‌گیری از فناوری‌های دیجیتال و هوش مصنوعی، حمایت از کسب‌وکارهای گردشگری و افزایش تاب‌آوری مقاصد در برابر بحران‌ها تمرکز کنند. این گزارش همچنین اعلام می‌کند تعداد گردشگران ورودی به کشورهای عضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی در سال ۲۰۲۴ از ۸۱۹ میلیون نفر فراتر رفته و رشد این بازار همچنان ادامه دارد. علاقمندان جهت مطالعه متن کامل این به لینک زیر مراجعه نمایید👇 OECD Tourism Trends and Policies 2026

ایجاد شده: امروز       آخرین ویرایش: امروز     اخبار خارجی
میدان نقش جهان و چالش اسکوترهای برقی

میدان نقش جهان و چالش اسکوترهای برقی

حضور گسترده اسکوترهای برقی در میدان نقش جهان اصفهان، بار دیگر بحث میان کارشناسان میراث فرهنگی و مدیران شهری را درباره حدود استفاده از این فضای ثبت جهانی داغ کرده است؛ موضوعی که میان ضرورت توسعه حمل‌ونقل پاک و الزام حفاظت از یکی از مهم‌ترین عرصه‌های تاریخی کشور، چالشی جدی ایجاد کرده است. میدان نقش جهان، قلب تپنده اصفهان و یکی از شاخص‌ترین میدان‌های تاریخی جهان، بیش از چهار قرن است که نه‌تنها به‌عنوان شاهکاری از معماری و شهرسازی عصر صفوی شناخته می‌شود، بلکه نمونه‌ای کم‌نظیر از تلفیق زندگی شهری، تجارت، آیین، فرهنگ و هنر ایرانی به شمار می‌رود. میدانی که ثبت آن در فهرست میراث جهانی یونسکو صرفاً به دلیل شکوه معماری چهار بنای پیرامونی آن نبوده، بلکه سازمان یونسکو این مجموعه را به دلیل حفظ یک نظام شهری منحصربه‌فرد، تداوم حیات اجتماعی و ارزش برجسته جهانی آن به ثبت رسانده است. در دهه‌های اخیر، یکی از مهم‌ترین رویکردهای مدیریت میراث فرهنگی در شهرهای تاریخی جهان، بازگرداندن عرصه‌های تاریخی به عابران پیاده بوده است. از فلورانس و دوبروونیک گرفته تا بروژ، سالزبورگ، کراکوف و بخش‌های تاریخی پاریس، سیاست مشترک مدیران شهری، کاهش حضور وسایل نقلیه و افزایش امنیت و آرامش شهروندان و گردشگران بوده است. این رویکرد نه‌تنها با هدف حفاظت از کالبد تاریخی دنبال می‌شود، بلکه کیفیت تجربه حضور در میراث جهانی را نیز ارتقا می‌دهد؛ تجربه‌ای که در آن آرامش، امنیت و امکان مکث و تماشای میراث، بخشی از ارزش اثر تاریخی محسوب می‌شود. در ایران نیز طی سال‌های گذشته، میدان نقش جهان به‌تدریج به سمت تقویت رویکرد پیاده‌مداری حرکت کرده است. حذف تردد موتورسیکلت‌ها از عرصه میدان، یکی از مهم‌ترین مطالبات فعالان میراث فرهنگی، کسبه بازار و شهروندان بود که پس از سال‌ها پیگیری به نتیجه رسید و بسیاری آن را گامی در راستای حفاظت از مهم‌ترین فضای تاریخی اصفهان ارزیابی کردند. با این حال، طی دو سال گذشته، حضور گسترده اسکوترهای برقی در میدان نقش جهان، بار دیگر بحثی جدی میان کارشناسان میراث فرهنگی، معماران، شهرسازان و مدیران شهری ایجاد کرده است؛ موضوعی که تنها به یک وسیله حمل‌ونقل محدود نمی‌شود، بلکه پرسش‌های مهم‌تری را درباره فلسفه پیاده‌راه، نحوه مدیریت عرصه‌های ثبت جهانی، حقوق عابران پیاده، امنیت گردشگران و نسبت میان توسعه گردشگری و حفاظت از میراث جهانی مطرح می‌کند. اگرچه اسکوترهای برقی در بسیاری از شهرهای جهان به‌عنوان یکی از شیوه‌های حمل‌ونقل پاک شناخته می‌شوند، اما تقریباً در همه این شهرها استفاده از آن‌ها تابع ضوابط سختگیرانه‌ای همچون تعیین مسیر اختصاصی، محدودیت سرعت، نظارت هوشمند، اولویت مطلق عابر پیاده و ممنوعیت ورود به بسیاری از عرصه‌های تاریخی است. از همین رو، کارشناسان معتقدند نمی‌توان صرف وجود اسکوتر در برخی شهرهای اروپایی را دلیلی بر امکان استفاده آزادانه از آن در یک میدان ثبت جهانی دانست؛ زیرا هر فضای تاریخی، اقتضائات حفاظتی و مدیریتی خاص خود را دارد. میدان تاریخی، فضای چندمنظوره است؛ اما نه برای هر نوع فعالیت شعله وحدت‌پور، کنشگر میراث فرهنگی، عضو ایکوموس ایران و دانش‌آموخته دکترای مرمت بناها و بافت‌های تاریخی، در گفت‌وگو با پیام ما با تأکید بر اینکه برداشت‌های امروز از مفهوم چندمنظوره بودن میدان نقش جهان با واقعیت تاریخی آن فاصله دارد، اظهار کرد: میدان نقش جهان از ابتدای شکل‌گیری خود فضایی انعطاف‌پذیر بوده، اما انعطاف‌پذیری هرگز به معنای پذیرش هر نوع کاربری نیست. این میدان در دوره صفوی محل برگزاری بازی چوگان، آیین‌های رسمی، رژه‌های نظامی، جشن‌های حکومتی و مراسم عمومی بوده، اما هیچ‌یک از این کاربری‌ها به صورت همزمان یا بدون برنامه در میدان جریان نداشته است. وی افزود: هر یک از این فعالیت‌ها زمان، نظم و ضابطه مشخصی داشته‌اند و در هنگام برگزاری یک رویداد، سایر فعالیت‌ها متوقف می‌شد. بنابراین استناد به گذشته تاریخی میدان برای توجیه هر نوع استفاده امروزی، برداشت دقیقی از تاریخ شهرسازی ایران نیست. این پژوهشگر حوزه مرمت بناهای تاریخی ادامه داد: حتی در دوره پهلوی که میدان به‌عنوان یک پارک شهری مورد استفاده قرار گرفت نیز این تغییر کاربری به معنای بی‌ضابطه شدن فضا نبود. هیچ‌گاه قرار نبوده است که یک فضای عمومی تاریخی میزبان همه فعالیت‌های ممکن باشد. همان‌گونه که نمی‌توان انتظار داشت همه برنامه‌های ورزشی، تفریحی، آیینی و اجتماعی یک شهر در یک میدان تاریخی متمرکز شود، ورود هر وسیله یا فعالیت جدید نیز نیازمند ارزیابی کارشناسی است. وحدت‌پور با اشاره به حذف موتورسیکلت‌ها از میدان نقش جهان گفت: حدود دو سال و نیم پیش، با مطالبه جدی مردم، فعالان میراث فرهنگی، کسبه بازار و همراهی دستگاه‌های مسئول، تردد موتورسیکلت‌ها از میدان حذف شد و این اقدام، گام مهمی در تبدیل میدان به یک فضای پیاده‌مدار بود؛ فضایی که عابر پیاده بتواند بدون نگرانی، با آرامش و امنیت در آن حرکت کند. وی تصریح کرد: هنوز آثار مثبت این تصمیم به طور کامل نمایان نشده بود که اسکوترها وارد میدان شدند و اکنون همان دغدغه‌هایی که پیش‌تر درباره موتورسیکلت‌ها وجود داشت، با شکل دیگری دوباره در حال تکرار است؛ با این تفاوت که این بار بسیاری تصور می‌کنند چون اسکوتر وسیله‌ای برقی است، بنابراین حضور آن در یک میدان تاریخی نیز بدون اشکال خواهد بود؛ در حالی که موضوع اصلی صرفاً نوع موتور محرکه نیست، بلکه امنیت، شأن فضای تاریخی و کیفیت حضور عابران است. پیاده‌راه، بدون امنیت معنایی ندارد موضوع حضور اسکوترها در میدان نقش جهان تنها از منظر حفاظت میراث فرهنگی قابل بررسی نیست. این مسئله یکی از موضوعات مهم در ادبیات معاصر شهرسازی و طراحی فضاهای عمومی نیز به شمار می‌رود؛ جایی که میان توسعه شیوه‌های نوین حمل‌ونقل، حقوق عابران پیاده و حفظ کیفیت فضاهای عمومی باید تعادلی پایدار برقرار شود. در بسیاری از شهرهای اروپایی که امروز به‌عنوان الگوی پیاده‌راه‌سازی شناخته می‌شوند، ورود اسکوترهای اشتراکی ابتدا با استقبال روبه‌رو شد، اما افزایش تصادف‌ها، مزاحمت برای عابران، اشغال فضاهای عمومی و کاهش احساس امنیت، مدیران شهری را به سمت تدوین مقررات سختگیرانه‌تر سوق داد؛ مقرراتی که در برخی شهرها حتی به ممنوعیت کامل اسکوتر در بخش‌های تاریخی انجامید و در برخی دیگر تنها استفاده در مسیرهای اختصاصی، با سرعت محدود و تحت نظارت را مجاز دانست. پیروز حناچی، معمار، استاد دانشگاه و از صاحب‌نظران شناخته‌شده حوزه شهرسازی، معتقد است اصل مسئله نه مخالفت یا موافقت با اسکوتر، بلکه نحوه مدیریت حضور آن در قلمرو عمومی است. وی در گفت‌وگو با ما اظهار کرد: دوچرخه و اسکوتر از جمله پدیده‌هایی هستند که طی دو دهه اخیر در بسیاری از شهرهای دنیا گسترش یافته‌اند. البته درباره اسکوتر، به دلیل سرعت بالاتر و ویژگی‌های خاص آن، مسائل ایمنی جدی‌تری مطرح شده است و امروز حتی در کشورهای اروپایی نیز یکی از مهم‌ترین موضوعات مورد بحث، تدوین مقررات مشخص برای استفاده از این وسایل است. میدان نقش جهان، فضای عبور نیست؛ فضای مکث است حناچی با اشاره به جایگاه ویژه میدان نقش جهان در نظام شهرسازی ایران اظهار کرد: باید به این نکته توجه داشت که کارکرد اصلی چنین میدانی، ایجاد امکان حضور، مکث، تماشا و تعامل اجتماعی است. مردم به میدان نقش جهان نمی‌آیند که صرفاً از نقطه‌ای به نقطه دیگر بروند، بلکه می‌آیند تا از کیفیت فضا، معماری، چشم‌انداز تاریخی و محیط فرهنگی آن استفاده کنند. وی ادامه داد: طبیعی است که همه افراد توانایی پیاده‌روی طولانی ندارند و برخی ممکن است برای جابه‌جایی به وسیله کمکی نیاز داشته باشند، اما این موضوع نیز باید در قالب یک نظام مشخص مدیریت شود. همان‌گونه که درشکه‌های میدان نیز با مسیر مشخص، تعداد محدود و هویت تاریخی خود فعالیت می‌کنند، درباره سایر شیوه‌های جابه‌جایی نیز باید ضابطه وجود داشته باشد. این استاد دانشگاه افزود: اگر تقاضای واقعی برای استفاده از اسکوتر وجود دارد، پیش از هر اقدامی باید بررسی شود که آیا این تقاضا با مأموریت و ظرفیت میدان نقش جهان همخوانی دارد یا خیر. پس از آن نیز باید درباره مسیر حرکت، سرعت مجاز، شیوه نظارت و حقوق عابر پیاده تصمیم‌گیری شود. نمی‌توان اجازه داد کل فضای میدان در اختیار یک وسیله قرار گیرد و بعد انتظار داشت تعارضی میان کاربران مختلف به وجود نیاید. وی با اشاره به تجربه برخی شهرهای اروپایی گفت: در شهرهایی مانند پاریس، توسعه مسیرهای دوچرخه و اسکوتر بر اساس مطالعات شهری، نظرسنجی از شهروندان و ارزیابی آثار آن انجام می‌شود. حتی در آنجا نیز با افزایش حوادث، مقررات سختگیرانه‌تری برای استفاده از اسکوتر وضع شده است. بنابراین اگر از تجربه جهانی سخن می‌گوییم، باید همه ابعاد آن را ببینیم، نه صرفاً حضور این وسیله در برخی خیابان‌ها. میراث جهانی، پیش از هر چیز به آرامش نیاز دارد آنچه دو دیدگاه پیشین را به یکدیگر نزدیک می‌کند، تأکید بر مفهوم امنیت و کیفیت حضور انسان در عرصه‌های تاریخی است؛ مفهومی که در اسناد بین‌المللی حفاظت از میراث فرهنگی نیز بارها بر آن تأکید شده است. مراکز تاریخی موفق جهان، پیش از آنکه به دنبال افزودن کاربری‌های جدید باشند، تلاش می‌کنند آرامش، خوانایی و هویت تاریخی این فضاها را حفظ کنند. محمدحسین طالبیان، دبیر کمیته ملی حفاظت از بناها و محوطه‌های تاریخی ایران و معاون پیشین میراث فرهنگی کشور، نیز با همین رویکرد به موضوع نگاه می‌کند. او معتقد است مهم‌ترین وظیفه مدیریت مراکز تاریخی، ایجاد محیطی امن، آرام و متناسب با شأن میراث فرهنگی برای خانواده‌ها، شهروندان و گردشگران است. طالبیان در گفت‌وگو با ما اظهار کرد: در همه کشورهای دنیا تلاش می‌شود مراکز تاریخی تا حد امکان به فضاهایی آرام، ایمن و مناسب برای حضور مردم تبدیل شوند. هر اندازه این فضاها آرام‌تر باشند، هم حرمت تاریخ بهتر حفظ می‌شود و هم کیفیت تجربه بازدیدکنندگان افزایش پیدا می‌کند. وی افزود: هر عاملی که این آرامش را بر هم بزند، باید با نگاه کارشناسی مورد بررسی قرار گیرد. مدیریت میراث فرهنگی صرفاً حفاظت از کالبد بناها نیست، بلکه حفاظت از کیفیت حضور انسان در این فضاها نیز بخشی از مأموریت آن محسوب می‌شود. حفاظت از میراث جهانی، آزمونی برای حکمرانی شهری آنچه از مجموع دیدگاه‌ها برمی‌آید، مخالفت با فناوری یا حمل‌ونقل پاک نیست؛ بلکه تأکید بر این اصل است که هر فناوری و هر کاربری باید متناسب با هویت و ظرفیت مکان تاریخی تعریف شود. اکنون پرسش اصلی این است: آیا حضور گسترده اسکوترهای برقی در میدان نقش جهان با فلسفه پیاده‌راه، الزامات حفاظت از یک اثر ثبت جهانی و حق شهروندان برای تجربه آرام و ایمن سازگار است یا خیر؟ پاسخ به این پرسش، بیش از آنکه در تقابل دیدگاه‌ها باشد، در تدوین ضوابط روشن، مطالعات شهری و گفت‌وگوی میان مدیران شهری، متخصصان میراث فرهنگی و جامعه مدنی نهفته است؛ مسیری که بسیاری از شهرهای تاریخی جهان پیش‌تر پیموده‌اند. ✍🏻 کوروش دیباج؛ روزنامه نگار 

ایجاد شده: امروز       آخرین ویرایش: امروز     مقالات و یادداشت ها
راه‌اندازی کانترهای اختصاصی پذیرش در فرودگاه بین‌المللی کیش

راه‌اندازی کانترهای اختصاصی پذیرش در فرودگاه بین‌المللی کیش

به گزارش فلای نیوز ؛ در راستای ارتقای کیفیت خدمات، تکریم حقوق مسافران و بهبود فرآیندهای فرودگاهی، هواپیمایی کیش از راه‌اندازی کانترهای اختصاصی پذیرش (Priority Check-in) در فرودگاه بین‌المللی کیش خبر داد. این طرح با هدف ارائه خدمات سریع‌تر، آسان‌تر و متمایز به مسافران و در چارچوب رویکرد مشتری‌مدارانه هواپیمایی کیش با شعار "ما به شما اهمیت می‌دهیم" اجرایی شده است. بر اساس این طرح، خدمات پذیرش اختصاصی برای دو گروه از مسافران شامل مسافران کلاس تجاری و دارندگان کارت کیشوندی فراهم شده است تا ضمن کاهش زمان انتظار، فرآیند پذیرش با سهولت و کیفیت بیشتری انجام شود. کانتر اختصاصی پذیرش با اختصاص فضای مشخص در کانتر شماره ۱۵ فرودگاه بین‌المللی کیش، امکان ارائه خدمات متمرکز و بهینه را برای مسافران این دو گروه فراهم کرده و گامی در مسیر استانداردسازی خدمات فرودگاهی و افزایش رضایتمندی مسافران به شمار می‌رود.

ایجاد شده: امروز       آخرین ویرایش: امروز     اخبار داخلی
اسکیفت ابزار جدیدی برای رصد روندهای صنعت سفر معرفی کرد

اسکیفت ابزار جدیدی برای رصد روندهای صنعت سفر معرفی کرد

به گزارش هتل نیوز ؛ مؤسسه تحقیقاتی Skift Research از قالب جدیدی برای گزارش‌های خود با عنوان چرخه عمر روندهای اسکیفت (Skift Trend Lifecycles) رونمایی کرد؛ ابزاری که با استفاده از داده‌ها و تحلیل‌ها، به فعالان و مدیران صنعت سفر کمک می‌کند روندهای مهم بازار را بهتر شناسایی و دنبال کنند. این گزارش‌ها بر موضوعات و تغییرات مهمی تمرکز دارند که آینده صنعت سفر و گردشگری را تحت تأثیر قرار می‌دهند. اسکیفت اعلام کرده است گزارش‌های منتشر شده، موضوعاتی مانند گردشگری زنده، سفرهای تجربی و گردشگری سلامت نیز بررسی خواهند شد. در این مدل، هر روند بر اساس میزان رشد و تأثیرگذاری خود در یکی از پنج مرحله نوظهور، در حال رشد ، اوج ، عادی شدن و کاهش قرار می‌گیرد. همزمان با معرفی این طرح، Skift Research از سه محصول جدید نیز رونمایی کرده است: مدل Skift Research Unlocked: رویدادی ماهانه برای مشترکان این مجموعه است که در آن جدیدترین داده‌ها و تحلیل‌های صنعت سفر ارائه می‌شود. مدل Skift Research Decision Briefs:  گزارش‌های کوتاه و کاربردی را در اختیار مدیران قرار می‌دهد تا بتوانند برای تصمیم‌های مهم خود از اطلاعات و تحلیل‌های دقیق‌تر استفاده کنند. سامانه Skift Research Trend Lifecycles:  به‌صورت مداوم روندهای صنعت سفر را بررسی و به‌روزرسانی می‌کند.

ایجاد شده: دو روز قبل       آخرین ویرایش: دو روز قبل     اخبار خارجی
ظرفیت‌های اقامتی خراسان رضوی با مشارکت مردمی و گروه‌های جهادی تقویت می‌شود

ظرفیت‌های اقامتی خراسان رضوی با مشارکت مردمی و گروه‌های جهادی تقویت می‌شود

به گزارش هتل نیوز ؛ " سید مصطفی فاطمی " مدیرکل توسعه گردشگری داخلی اعلام کرد؛ ظرفیت‌های اقامتی خراسان رضوی برای میزبانی از زائران با مشارکت گروه‌های جهادی و ظرفیت‌های مردمی تقویت می‌شود. وی افزود : وزارت میراث‌فرهنگی مسئولیت کمیته اسکان مراسم تشییع را بر عهده دارد و بخش عمده برنامه‌ریزی‌ها با توجه به تمرکز حضور زائران، در استان خراسان رضوی انجام شده است. فاطمی ادامه داد : زیرساخت‌های اقامتی موجود به‌تنهایی پاسخگوی حجم بالای زائران نخواهد بود و استفاده از ظرفیت‌های مردمی در دستور کار قرار دارد. مدیر کل دفتر توسعه گردشگری داخلی تاکید کرد : مشارکت مردم و گروه‌های جهادی عاملی مؤثر در ساماندهی اسکان و ارائه خدمات مناسب به زائران است.

ایجاد شده: 14/تیر/1405       آخرین ویرایش: 14/تیر/1405     اخبار داخلی
اعطای بورسیه سازمان جهانی گردشگری برای دوره بین‌المللی گردشگری خوراک

اعطای بورسیه سازمان جهانی گردشگری برای دوره بین‌المللی گردشگری خوراک

به گزارش هورکا نیوز ؛ سازمان جهانی گردشگری با همکاری مؤسسه BCulinary، چهار بورسیه تحصیلی برای دوره آنلاین طراحی تجربه گردشگری خوراک اختصاص داد. این بورسیه‌ها شامل دو سهمیه برای دوره زبان انگلیسی و دو سهمیه برای دوره زبان اسپانیایی است و با هدف توانمندسازی نسل جوان و تربیت رهبران آینده در حوزه گردشگری پایدار ارائه می‌شود. این دوره بر طراحی تجربه‌های فرهنگی معنادار، توسعه گردشگری مسئولانه و ارتقای جایگاه گردشگری خوراک در مقاصد گردشگری تمرکز دارد. علاقه‌مندان جهت ثبت‌نام و کسب اطلاعات بیشتر به لینک زیر مراجعه نمایند:  UNWTO ACADEMY

ایجاد شده: 14/تیر/1405       آخرین ویرایش: 14/تیر/1405     اخبار خارجی
تضعیف آموزش تخصصی هتلداری؛ یک عقب‌گرد راهبردی در توسعه سرمایه انسانی صنعت اقامت

تضعیف آموزش تخصصی هتلداری؛ یک عقب‌گرد راهبردی در توسعه سرمایه انسانی صنعت اقامت

تصمیم اخیر برای تغییر عنوان «هنرستان یا دبیرستان هتلداری» به «هتلداری و گردشگری» در نگاه نخست شاید صرفاً یک تغییر نام به نظر برسد، اما در واقع بازتاب یک نگرش نادرست و غیرتخصصی نسبت به ماهیت صنعت هتلداری و نیازهای واقعی بازار کار است؛ نگرشی که متأسفانه طی سال‌های گذشته به تدریج جایگاه هتلداری را در نظام سیاست‌گذاری گردشگری کشور تضعیف کرده است. در تمامی نظام‌های پیشرفته آموزشی جهان، هتلداری (Hospitality) و گردشگری (Tourism) اگرچه دارای ارتباطات متقابل هستند، اما دو حوزه مستقل با دانش، مهارت‌ها، استانداردها، مشاغل و مسیرهای آموزشی متفاوت محسوب می‌شوند. معتبرترین مؤسسات آموزشی جهان از جمله مدرسه عالی هتلداری لوزان سوئیس (EHL) نیز میان مدیریت هتلداری و مدیریت گردشگری تفکیک علمی و حرفه‌ای قائل هستند و برای هر یک برنامه‌های تخصصی جداگانه طراحی می‌کنند.  مسئله اصلی اینجاست که هتلداری یک فعالیت صرفاً گردشگری نیست؛ بلکه یک صنعت عملیاتی، خدماتی و سرمایه‌بر است که نیازمند آموزش‌های تخصصی در حوزه‌های پذیرش، خانه‌داری، غذا و نوشیدنی، آشپزی، رزرواسیون، درآمدزایی، فروش، نگهداری تأسیسات، مدیریت عملیات، خدمات مهمان و استانداردهای بین‌المللی اقامت است. در مقابل، گردشگری عمدتاً بر برنامه‌ریزی سفر، بازاریابی مقصد، راهنمایی گردشگران، حمل‌ونقل، سیاست‌گذاری و توسعه مقاصد متمرکز است. به همین دلیل در بسیاری از کشورهای پیشرو، دانش‌آموزان و دانشجویان از همان ابتدای مسیر آموزشی میان رشته‌های Hotel Management، Hospitality Management و Tourism Management تفکیک می‌شوند. علت این تفکیک روشن است: نیازهای شغلی این دو حوزه یکسان نیست. امروز صنعت جهانی سفر و گردشگری حدود ۳۵۷ میلیون شغل در جهان ایجاد کرده و نزدیک به ۱۰ درصد تولید ناخالص داخلی جهان را به خود اختصاص داده است. (World Travel & Tourism Council⁠) اما در دل همین اکوسیستم عظیم، بخش اقامت و هتلداری یکی از بزرگ‌ترین و مهم‌ترین مصرف‌کنندگان نیروی انسانی آموزش‌دیده محسوب می‌شود؛ تا جایی که شورای جهانی سفر و گردشگری (WTTC) هشدار داده است که صنعت مهمان‌نوازی و گردشگری جهان تا سال ۲۰۳۵ با کمبود ده‌ها میلیون نیروی کار مواجه خواهد شد و تنها در بخش‌های مرتبط با مهمان‌نوازی، شکاف نیروی انسانی به میلیون‌ها نفر خواهد رسید.  در چنین شرایطی، کشورهای توسعه‌یافته نه‌تنها آموزش تخصصی هتلداری را تضعیف نکرده‌اند، بلکه سرمایه‌گذاری گسترده‌ای برای تربیت نیروی انسانی ماهر در این حوزه انجام داده‌اند؛ زیرا به خوبی می‌دانند که کیفیت خدمات اقامتی مستقیماً بر رضایت گردشگران، درآمد ارزی، نرخ بازگشت مسافر و اعتبار برند ملی تأثیر می‌گذارد. نکته مهم‌تر آن است که صنعت هتلداری بزرگ‌ترین دریافت‌کننده سرمایه‌گذاری در زنجیره گردشگری است. گزارش‌های بین‌المللی سرمایه‌گذاری هتل نشان می‌دهد که حجم سرمایه‌گذاری در بخش اقامت و هتل‌ها طی سال‌های اخیر رشد قابل توجهی داشته و همچنان یکی از جذاب‌ترین حوزه‌های سرمایه‌گذاری در صنعت سفر محسوب می‌شود. بنابراین این پرسش جدی مطرح می‌شود که چرا بخشی که بیشترین حجم سرمایه‌گذاری، اشتغال مستقیم، دارایی‌های فیزیکی و نیاز به نیروی انسانی تخصصی را در اختیار دارد، باید در نظام آموزشی کشور به تدریج هویت مستقل خود را از دست بدهد؟ واقعیت این است که تجربه سال‌های اخیر نشان می‌دهد هتلداری در بسیاری از تصمیمات اجرایی و حتی نمادین، به تدریج در سایه عنوان کلی «گردشگری» قرار گرفته است. حذف تدریجی واژه «هتلداری» از برخی رویدادها، نمایشگاه‌ها و ساختارهای سیاست‌گذاری نمونه‌ای از همین روند است. این در حالی است که در ادبیات جهانی، Hospitality نه زیرمجموعه‌ای کم‌اهمیت از Tourism، بلکه یکی از ارکان اصلی و مستقل آن محسوب می‌شود. نگرانی فعالان صنعت هتلداری از تغییر عنوان مدارس تخصصی هتلداری نیز دقیقاً از همین منظر قابل درک است. تجربه نشان داده است که هرگاه دو رشته تخصصی با نیازهای آموزشی متفاوت در یک ساختار آموزشی ادغام می‌شوند، به مرور سهم آموزش‌های مهارتی، کارگاهی و عملی کاهش یافته و جای خود را به دروس عمومی‌تر و مشترک می‌دهد. نتیجه چنین رویکردی، کاهش عمق مهارت‌آموزی و تربیت فارغ‌التحصیلانی است که نه در هتلداری تخصص کافی دارند و نه در گردشگری. اگر هدف کشور توسعه گردشگری، ارتقای کیفیت خدمات، افزایش سرمایه‌گذاری و رقابت‌پذیری بین‌المللی است، مسیر آن از تضعیف آموزش تخصصی هتلداری نمی‌گذرد. برعکس، امروز باید شاهد توسعه هنرستان‌های تخصصی هتلداری، تجهیز کارگاه‌های آموزشی، ارتقای استانداردهای مهارتی و تقویت پیوند میان مدارس و هتل‌ها باشیم. تغییر عنوان «هتلداری» به «هتلداری و گردشگری» شاید در ظاهر اقدامی کوچک باشد، اما در عمل می‌تواند نشانه‌ای از یک خطای بزرگ‌تر باشد؛ خطایی که میان یک صنعت عملیاتی و سرمایه‌بر با یک حوزه سیاست‌گذاری و خدمات سفر تمایز قائل نیست. صنعت هتلداری ایران بیش از هر زمان دیگری به نیروی انسانی ماهر نیاز دارد. تصمیم‌گیران باید به جای کمرنگ کردن هویت آموزشی این صنعت، برای تقویت آن برنامه‌ریزی کنند. آینده هتل‌های کشور با سرمایه‌گذاری در ساختمان‌ها ساخته نمی‌شود؛ با سرمایه‌گذاری در آموزش نیروی انسانی ساخته می‌شود. ✍️ مهدی حسینی

ایجاد شده: 8/تیر/1405       آخرین ویرایش: 8/تیر/1405     مقالات و یادداشت ها
سفر امن در زمان عدم قطعیت سیاسی-اقتصاد؛ نکات راهبردی برای مدیران هتل و آژانس‌ها

سفر امن در زمان عدم قطعیت سیاسی-اقتصاد؛ نکات راهبردی برای مدیران هتل و آژانس‌ها

در دنیای پرآشوب امروز، ثبات اقتصادی و سیاسی دیگر یک امر بدیهی نیست. این ناآرامی‌ها، به‌ویژه در صنعت پویای گردشگری، چالش‌های منحصر به فردی را برای هتل‌ها و آژانس‌های مسافرتی ایجاد می‌کند. با این حال، همین چالش‌ها فرصت‌هایی برای نوآوری، تاب‌آوری و تمایز را نیز فراهم می‌کنند. با اتخاذ رویکردهای استراتژیک و هوشمندانه، می‌توان نه تنها از این دوران پر فراز و نشیب عبور کرد، بلکه جایگاه خود را در بازار تقویت نمود. بازنگری در استراتژی‌های قیمت‌گذاری و انعطاف‌پذیری در زمان عدم قطعیت، مشتریان به دنبال ارزش و اطمینان بیشتری هستند. ارائه بسته‌های قیمتی منعطف، امکان کنسلی رایگان (تا حد امکان)، و تخفیف‌های هوشمندانه در زمان‌های کم‌تقاضا می‌تواند جذابیت خدمات شما را دوچندان کند. در نظر گرفتن پکیج‌های ترکیبی که شامل اقامت، گشت و انتقال می‌شود، با قیمت‌گذاری رقابتی، می‌تواند به مشتریان احساس امنیت و صرفه‌جویی بدهد. همچنین، استفاده از مدل‌های قیمت‌گذاری پویا که به سرعت به تغییرات بازار واکنش نشان می‌دهند، حیاتی است. تنوع‌بخشی به بازار هدف و مقاصد تکیه بر یک بازار خاص یا یک مقصد جغرافیایی، ریسک بالایی دارد. در شرایط کنونی، گسترش دامنه فعالیت به بازارهای بین‌المللی جدید (با در نظر گرفتن ملاحظات سیاسی و اقتصادی) و همچنین تمرکز بر مقاصد داخلی کمتر شناخته شده اما با پتانسیل بالا، می‌تواند سبد ریسک شما را متعادل کند. شناسایی و جذب گردشگران داخلی که به دلیل محدودیت‌های سفر خارجی، به دنبال تجربه‌های جدید در کشور خود هستند، یک فرصت طلایی است. تقویت کانال‌های ارتباطی و اعتمادسازی شفافیت و ارتباط مستمر با مشتریان، کلید عبور از بحران است. در زمان عدم قطعیت، مشتریان بیش از پیش به دنبال اطلاعات دقیق و به‌روز هستند. استفاده فعال از رسانه‌های اجتماعی، ایمیل مارکتینگ هدفمند، و وب‌سایت به‌روز شده برای اطلاع‌رسانی درباره وضعیت ایمنی، پروتکل‌های بهداشتی، و هرگونه تغییر در برنامه‌ها، ضروری است. ایجاد حس اطمینان و امنیت از طریق ارائه اطلاعات صادقانه و پاسخگویی سریع به سوالات، روابط بلندمدت با مشتریان را تضمین می‌کند. نوآوری در خدمات و تجربه مشتری شرایط بحرانی، فرصتی برای خلاقیت است. ارائه تجربیات منحصر به فرد و شخصی‌سازی شده که فراتر از خدمات استاندارد هتل‌داری یا تورگردانی باشد، می‌تواند شما را از رقبا متمایز کند. این می‌تواند شامل تورهای خصوصی با تمرکز بر تجربیات فرهنگی عمیق، کارگاه‌های آموزشی، یا حتی استفاده از فناوری برای ارائه تجربه‌های مجازی قبل از سفر باشد. تمرکز بر "تجربه" به جای صرفاً "خدمت"، در ذهن مشتری ماندگارتر خواهد بود. مدیریت ریسک و تاب‌آوری عملیاتی ایجاد برنامه‌های اضطراری برای سناریوهای مختلف (مانند تغییرات ناگهانی در مقررات سفر، اختلالات حمل و نقل، یا بحران‌های بهداشتی) امری حیاتی است. این شامل داشتن روابط قوی با تامین‌کنندگان متنوع، انعطاف‌پذیری در برنامه‌ریزی پرسنل، و آمادگی برای تغییر سریع در عملیات است. سرمایه‌گذاری در آموزش پرسنل برای مواجهه با شرایط غیرمنتظره و توانمندسازی آن‌ها برای اتخاذ تصمیمات سریع، تاب‌آوری سازمان را افزایش می‌دهد. همکاری و شبکه‌سازی استراتژیک در این دوران، همکاری می‌تواند به معنای بقا باشد. ایجاد اتحادهای استراتژیک با سایر کسب‌وکارهای گردشگری (مانند رستوران‌ها، فروشگاه‌های صنایع دستی، یا شرکت‌های حمل و نقل) برای ارائه بسته‌های جذاب‌تر و تقسیم منابع، می‌تواند مفید باشد. همچنین، مشارکت فعال در انجمن‌های صنفی و تبادل تجربیات با همکاران، راهنمایی‌های ارزشمندی را در شرایط دشوار ارائه می‌دهد. در نهایت، عبور از دوران عدم قطعیت، نیازمند دیدگاهی بلندمدت، انعطاف‌پذیری، و تمرکز بر ایجاد ارزش واقعی برای مشتری است. مدیرانی که قادرند با خلاقیت و هوشمندی، چالش‌ها را به فرصت تبدیل کنند، نه تنها در این دوران دوام خواهند آورد، بلکه به پیشگامان صنعت گردشگری آینده تبدیل خواهند شد. ✍️ فاطمه دکامینی - مدرس دانشگاه، مولف و پژوهشگر

ایجاد شده: 31/خرداد/1405       آخرین ویرایش: 31/خرداد/1405     مقالات و یادداشت ها
برند KFC از هویت بصری جدید خود رونمایی کرد!

برند KFC از هویت بصری جدید خود رونمایی کرد!

به گزارش هورکا نیوز ؛ بازطراحی برند KFC با همکاری آژانس JKR وارد مرحله اجرایی شد و این برند جهانی در تازه‌ترین کمپین خود، هویت بصری جدیدی را معرفی کرد که در آن سطل معروف مرغ سوخاری به عنصر محوری تمامی اجزای برند تبدیل شده است. این پروژه که لوگو، بسته‌بندی، طراحی رستوران‌ها، تایپوگرافی و لحن ارتباطی را در بر می‌گیرد، بر استفاده از شناخته‌شده‌ترین دارایی برند KFC تمرکز دارد. بر اساس این بازطراحی، KFC پس از دهه‌ها استفاده از هویتی نسبتاً ثابت، تصمیم گرفته است بدون فاصله گرفتن از ریشه‌های خود، ساختار بصری برند را به‌روزرسانی کند. در این رویکرد، سطل مرغ سوخاری که نزدیک به یک قرن بخشی از هویت برند بوده، به مرکز یک سیستم بصری جدید با نام Bucketverse تبدیل شده است؛ مفهومی که قرار است تجربه‌ای یکپارچه از برند را در تمامی نقاط تماس با مشتری ایجاد کند.

ایجاد شده: 29/خرداد/1405       آخرین ویرایش: 29/خرداد/1405     اخبار خارجی
درخت برندهای لوکس هتل‌داری؛ نقشه‌ای نوین برای فهم جایگاه برندهای جهانی

درخت برندهای لوکس هتل‌داری؛ نقشه‌ای نوین برای فهم جایگاه برندهای جهانی

در سال‌های اخیر، تلاش‌های متعددی برای رتبه‌بندی برندهای هتلداری لوکس جهان بر اساس تعداد ستاره‌ها یا جایگاه در یک هرم سلسله‌مراتبی صورت گرفته است؛ رویکردی که همواره با بحث‌ها و اختلاف‌نظرهای فراوان میان توسعه‌دهندگان، مشاوران، سرمایه‌گذاران و مدیران صنعت مهمان‌نوازی همراه بوده است. با این حال، کارشناسان معتقدند اکوسیستم پیچیده برندهای لوکس هتلداری را نمی‌توان تنها با معیارهای سنتی مانند چهار و پنج ستاره تا فوق‌لوکس تبیین کرد. در همین راستا، مفهومی جدید با عنوان درخت برندهای لوکس هتلداری (Luxury Hospitality Brand Tree) ارائه شده که به جای رتبه‌بندی خطی برندها، بر جایگاه‌سازی، هویت و نوع ارزش‌آفرینی هر برند تمرکز دارد. این مدل برندهای مطرح جهانی را در چهار گروه اصلی دسته‌بندی می‌کند: ۱. لوکس بزرگ‌مقیاس (Grand Luxury): برندهایی که تجربه لوکس را در مقیاس وسیع، با امکانات گسترده و ظرفیت‌های بالا ارائه می‌کنند. ۲. لوکس مدرن (Modern Luxury): برندهایی که تلفیقی از ارزش اقتصادی، فناوری، خدمات نوین و سبک زندگی معاصر را در اختیار مهمانان قرار می‌دهند. ۳. لوکس پرستیژ (Prestige Luxury): برندهایی که اعتبار، جایگاه اجتماعی و خدمات ممتاز را به عنوان مزیت رقابتی خود تعریف کرده‌اند. ۴. لوکس تجربی (Experiential Luxury): برندهایی که بر خلق تجربه‌های منحصربه‌فرد، ارتباطات عاطفی و سفرهای تحول‌آفرین برای مهمانان تمرکز دارند. بر اساس این مدل، بخش لوکس تجربی خود به چند شاخه تخصصی‌تر تقسیم می‌شود که شامل سبک زندگی (Lifestyle)، سلامت و تندرستی (Wellness)، اقامتگاه‌های منحصربه‌فرد و سفارشی (Bespoke) و تجربه‌های متمایز (Distinct) است. در این رویکرد، ارزش برند نه در تعداد ستاره‌ها، بلکه در توانایی آن برای خلق تجربه‌ای متفاوت و پاسخ‌گویی به نیازهای خاص بازار تعریف می‌شود. تصویر منتشرشده از این مدل، برندهای برجسته‌ای همچون Aman، Rosewood، Ritz-Carlton Reserve، Belmond، Peninsula، Conrad، Park Hyatt، Grand Hyatt و ده‌ها برند معتبر دیگر را در شاخه‌های مختلف این درخت جای داده است. موضوعی که نشان می‌دهد موفقیت یک برند لزوماً به سطح لوکس بودن آن وابسته نیست، بلکه به میزان تطابق آن با نیازهای بازار هدف و استراتژی توسعه بستگی دارد. کارشناسان صنعت مهمان‌نوازی معتقدند این مدل می‌تواند برای سرمایه‌گذاران، توسعه‌دهندگان هتل و مدیران برندها ابزاری کاربردی برای انتخاب صحیح برند و طراحی پروژه‌های آینده باشد؛ چرا که در بازار امروز، تمایز و تخصص‌گرایی بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته و انتخاب برند مناسب می‌تواند عامل تعیین‌کننده موفقیت یک پروژه هتلی باشد. ✍️ "دلارام آریایی پناه" خبرنگار و دبیر بخش خبرها و رویدادهای علمی، آموزشی و تخصصی هتلداری و گردشگری ایتنا

ایجاد شده: 28/خرداد/1405       آخرین ویرایش: 28/خرداد/1405     مقالات و یادداشت ها
هوش مصنوعی راه‌حل رفع بحران مسئولیت‌پذیری در هتل‌ها / مشاور فناوری ibis: عدم پاسخگویی هزینه‌سازتر از OTA است

هوش مصنوعی راه‌حل رفع بحران مسئولیت‌پذیری در هتل‌ها / مشاور فناوری ibis: عدم پاسخگویی هزینه‌سازتر از OTA است

به گزارش هتل نیوز ؛ "شایلندرا آهیر" مشاور فناوری و تحول دیجیتال گروه هتل‌های ibis در مصاحبه ای اختصاصی گفت : عدم مسئولیت‌پذیری و پاسخگویی، به‌شکلی چراغ‌خاموش و بی‌صدا، بیشتر از افزایش قبوض خدماتی، کمیسیون‌های آژانس‌های آنلاین (OTA) یا هزینه‌های نیروی کار، برای هتل‌ها هزینه تراشی می‌کند. بگذارید واقعیت کف میدان را با هم مرور کنیم؛ سرپرست خانه‌داری فرم نظافت ۲۸ اتاق را تایید می‌کند، اما مهمان وارد شده و با نبود کنترل تلویزیون یا سطل زباله تعویض‌نشده مواجه می‌شود. هیچ‌کس هم متوجه نمی‌شود، چون هیچ‌کس واقعاً «مسئول» نهایی آن اتاق نبوده است. در نمونه‌ای دیگر، شکایت مهمان در ساعت ۹ شب به پذیرش می‌رسد، به بخش فنی ارجاع داده می‌شود، اما بدون هیچ پیگیری نهایی، مهمان با نارضایتی می‌خوابد و صبح یک بازخورد ۲ ستاره در گوگل ثبت می‌کند. واقعیت تکان‌دهنده این است که به ازای هر مهمانی که شکایتش را به شما می‌گوید، ۲۶ نفر دیگر بدون اینکه چیزی بگویند، هتل را با نارضایتی ترک می‌کنند. این همان «شکاف مسئولیت‌پذیری» (Accountability Gap) است؛ یک مشکل ساختاری و سیستمی، نه فردی. وقتی یک وظیفه، مالک مشخص، زمان ثبت‌شده و فرآیند پیگیری نداشته باشد، به‌سادگی در میان تعویض شیفت‌ها محو می‌شود و در جلسات صبحگاهی، در پاسخ به وضعیت اتاق‌ها، سکوت سنگینی سالن را فرامی‌گیرد. در این میان، قرار نیست هوش مصنوعی (AI) جایگزین نیروهای غیرقابل جایگزین شما شود؛ بلکه می‌آید تا همان «لایه مسئولیت‌پذیری» مفقود شده را در عملیات هتل ایجاد کند. در هتل‌های آینده‌نگر، هوش مصنوعی مدیریت وظایف را بر عهده می‌گیرد؛ هر درخواست ثبت و به یک عضو مشخص ارجاع می‌شود تا دیگر جملاتی مثل "فکر کردم یکی دیگه انجامش داده" وجود نداشته باشد. هوش مصنوعی با شناسایی پیش‌بینانه مشکلات، اتاق‌هایی را که روند شکایات در آن‌ها بالاست، ۴۸ ساعت قبل از پذیرش و ورود مهمان جدید، به بخش تعمیرات هشدار می‌دهد. خلاصه‌های تولیدشده توسط هوش مصنوعی جایگزین جملات شفاهی و گذریِ تعویض شیفت می‌شوند تا هر وظیفه باز و هر یادداشت مربوط به مهمان، به‌طور کاملاً شفاف به تیم بعدی تحویل داده شود. این فناوری با تشخیص الگوها، تکرار یک شکایت مشابه در هفته را نه به شکل لیستی از تیکت‌ها، بلکه به عنوان یک هشدارِ ریشه‌ای برای حل علت اصلی مشکل به مدیریت گزارش می‌دهد. تجربه واقعی یک گروه هتل‌داری در نیوانگلند نشان داد که پیگیری این سیستم ظرف ۶ ماه باعث ۴.۲ امتیاز افزایش رضایت مهمان، ۲.۸ درصد کاهش هزینه نیروی کار و ۷.۷ درصد افزایش فروش شد؛ فقط به این دلیل که مسئولیت‌پذیری، مرئی و شفاف شد. آینده دیگر متعلق به تخته‌شاسی‌ها و جلساتی که در آن مدیران نقش کارآگاه را بازی می‌کنند نیست؛ بلکه متعلق به سیستم‌هایی است که پذیرش مسئولیت را خودکار می‌کنند. به قول یکی از رهبران این صنعت: «کارهای قابل پیش‌بینی را اتوماسیون و سیستمی کنید، و کارهای استثنایی را انسانی سازید» تا تیم شما بتواند روی لحظاتی تمرکز کند که واقعاً برای مهمان اهمیت دارد.

ایجاد شده: 25/خرداد/1405       آخرین ویرایش: 25/خرداد/1405     اخبار خارجی
هتل Hyatt سنگاپور با تمرکز بر ورزش هایروکس، تجربه‌ای تازه برای میهمانان رقم زد

هتل Hyatt سنگاپور با تمرکز بر ورزش هایروکس، تجربه‌ای تازه برای میهمانان رقم زد

به گزارش هتل نیوز ؛ هتل گرند حیات سنگاپور با توجه به افزایش علاقه مسافران به ورزش و سبک زندگی سالم، امکانات جدیدی را برای علاقه‌مندان به ورزش «هایروکس» فراهم کرده است. این هتل که پیش از این تنها دارای یک باشگاه بدنسازی معمولی بود، اکنون بخشی از فضای خود را به تمرینات ویژه هایروکس اختصاص داده است. در مسابقات هایروکس، شرکت‌کنندگان هشت مرحله دویدن یک کیلومتری را همراه با هشت تمرین مختلف از جمله کشیدن سورتمه، حمل وزنه و حرکات استقامتی انجام می‌دهند. مدیران هتل معتقدند بسیاری از مسافران هنگام انتخاب محل اقامت، به امکانات ورزشی و سلامتی نیز توجه ویژه‌ای دارند. به همین دلیل، گرند حیات تلاش کرده است تا علاوه بر خدمات اقامتی، فضایی مناسب برای تمرین، ریکاوری و حفظ آمادگی جسمانی میهمانان خود فراهم کند. این اقدام نشان‌دهنده روند رو به رشد توجه هتل‌های بزرگ جهان به گردشگری ورزشی است.

ایجاد شده: 23/خرداد/1405       آخرین ویرایش: 23/خرداد/1405     اخبار خارجی
جایگاه تبلیغات 1 جایگاه تبلیغات 1
شهر رشت خاستگاه نخستین اتوبوس عمومی ایران
گزارش OECD 2026؛ تاب‌آوری گردشگری جهان در برابر چالش‌های جدید
تبدیل یک رویداد ورزشی به موتور درآمدزایی هتل‌ها
راه‌اندازی کانترهای اختصاصی پذیرش در فرودگاه بین‌المللی کیش
هتل بین‌المللی آراز میزبان رویداد تخصصی HORECA TEDX
اصفهان و کوالالامپور فصل تازه‌ای از همکاری‌های گردشگری را آغاز می‌کنند
رئیس کمیسیون گردشگری اتاق ایران : تابستان بهترین فرصت برای توسعه گردشگری آبی است
استرداد وجوه بلیت تمامی پروازهای لغوشده انجام شده است
بازگشت برند نوستالژیک مجیدیه به بازار نوشیدنی ایران
شورای جهانی سفر و گردشگری انتخاب عجایب هفتگانه مدرن جهان را آغاز کرد
شکستن پنجره هواپیما رایان ایر جان یک مسافر را به خطر انداخت
اسکیفت ابزار جدیدی برای رصد روندهای صنعت سفر معرفی کرد


کمی منتظر بمانید...