✍🏻 مهرداد مرکزی | فعال گردشگری همه قدرتِ گردشگری را با «تعداد توریستها» یا «میلیاردها دلار درآمد» میسنجند؛ اما تجربهٔ ترکیه و تونس نشان میدهد امنیتِ یک کشور، نه با حجمِ پول، بلکه با «نحوهٔ توزیع آن» گره خورده است. امنیتِ نرم چیست؟ وقتی از امنیت در گردشگری میگوییم، منظورمان لزوماً گشتهای انتظامی یا حفاظت نظامی نیست. منظور ما «امنیت نرم» است: تابآوری اجتماعی، اعتمادِ مردم به آینده و احساسِ سهم داشتن در ثباتِ کشور. مدل ترکیه؛ شبکهٔ منافع مشترک در ترکیه، گردشگری در هزاران کسبوکار کوچک و خانوادگی پخش شده است. از هتلدار و رستوراندار تا راننده و فروشنده، همه از ثباتِ کشور نان میخورند. اینجا امنیت فقط وظیفه دولت نیست؛ یک «منفعت اقتصادی مشترک» برای مردم است. در کودتای ۲۰۱۶، مقاومت مردم در برابر تانکها پیام بزرگی داشت. اگرچه این رفتار مستقیماً ناشی از گردشگری نبود، اما این فرضیه را تقویت میکند: «جامعهای که خود را ذینفعِ ثبات میداند، در بحران تابآوری بیشتری دارد.» مدل تونس؛ شکاف، نه مشارکت پیش از ۲۰۱۱، گردشگریِ تونس صنعتی بزرگ اما «متمرکز» بود. منافع بیشتر در مناطق ساحلی و نزد گروهی خاص انباشته شد. این شکاف عمیق میان «ساحل برخوردار» و «داخلِ محروم»، امنیت اجتماعی را در برابر تکانهها ضعیف کرد. انقلاب تونس نتیجهٔ یک عامل واحد نبود، اما این نابرابری منطقهای قطعاً در شکلگیری نارضایتیها نقش داشت. حرف آخر توزیعِ عادلانهٔ سود، خودِ امنیت است. اگر جامعه احساس کند ثباتِ یک مقصد مستقیماً به سفرهٔ خودش گره خورده، برای حفظ آن کوتاهی نمیکند. جای اندیشیدن است؛ گردشگری در ایران چقدر توانسته منافعش را میان مردم محلی توزیع کند و زندگی آنها را به آینده و ثبات مقصد گره بزند؟
ایجاد شده: 25/مرداد/1405 آخرین ویرایش: 25/مرداد/1405 مقالات و یادداشت ها
✍️ دلارام آریایی پناه| خبرنگار و دبیر بخش خبرها و رویدادهای علمی، آموزشی و تخصصی هتلداری و گردشگری ایتنا نسل Z دیگر «مهمان آینده» صنعت هتلداری نیست؛ این نسل همین امروز نیز در حال تغییر قواعد بازی است. نسلی که متولد اواخر دهه ۹۰ میلادی و سالهای ابتدایی هزاره جدید است، برخلاف نسلهای پیشین، هتل را صرفاً مکانی برای خواب و استراحت نمیداند. برای این نسل، هتل بخشی از تجربه سفر است؛ تجربهای که باید متفاوت، قابل اشتراکگذاری و بهیادماندنی باشد. در بسیاری از کشورهای جهان، برندهای بزرگ هتلداری به این تغییر پاسخ دادهاند. لابیهای سنتی جای خود را به فضاهای اجتماعی دادهاند، رستورانها به پاتوق شهروندان تبدیل شدهاند و طراحی داخلی هتلها به اندازه تعداد ستارههایشان اهمیت پیدا کرده است. اما سؤال اینجاست؛ هتلهای ایران تا چه اندازه برای این تغییر آمادهاند؟ واقعیت این است که بخش عمدهای از هتلهای کشور هنوز بر همان الگوی سنتی رقابت میکنند؛ اتاق بزرگتر، صبحانه متنوعتر و تخفیف بیشتر. در حالی که مهمان نسل Z، قبل از رزرو اتاق، صفحه اینستاگرام هتل را بررسی میکند، نظرات کاربران را میخواند و به این فکر میکند که آیا این هتل ارزش ثبت شدن در خاطرات و شبکههای اجتماعیاش را دارد یا خیر. این نسل به دنبال «داستان» است، نه فقط «اقامت». دوست دارد در هتلی اقامت کند که هویت داشته باشد؛ از معماری و طراحی گرفته تا موسیقی، غذا، هنر و حتی نحوه برخورد کارکنان. برای او اینترنت پرسرعت، خدمات دیجیتال، امکان ورود بدون مراجعه به پذیرش، فضاهای کار اشتراکی و کافهای پویا، دیگر یک مزیت نیست؛ بلکه یک انتظار بدیهی است. در ایران، بسیاری از هتلها هنوز سرمایهگذاری خود را بر توسعه فیزیکی متمرکز کردهاند، در حالی که سرمایهگذاری اصلی باید بر طراحی تجربه مهمان باشد. تجربهای که از لحظه جستوجوی آنلاین آغاز میشود و تا مدتها پس از پایان سفر ادامه پیدا میکند. مهمانی که با رضایت هتل را ترک میکند، امروز تنها یک مشتری نیست؛ او یک رسانه است که تجربه خود را برای صدها یا هزاران نفر روایت میکند. از سوی دیگر، نسل Z به اصالت نیز اهمیت میدهد. او ترجیح میدهد در هتلی اقامت کند که فرهنگ و هویت مقصد را بازتاب دهد، نه ساختمانی که در هر شهر دیگری نیز میتوان نمونه مشابه آن را پیدا کرد. این موضوع برای ایران، با تنوع فرهنگی، معماری بومی و میراث غنی، یک فرصت بزرگ محسوب میشود؛ فرصتی که هنوز بهطور کامل از آن استفاده نشده است. شاید مهمترین چالش هتلهای ایران، تغییر نگاه مدیران باشد. رقابت آینده، بر سر تعداد اتاقها یا لوکسترین لابی نخواهد بود؛ بلکه بر سر خلق تجربههایی است که مهمان را به بازگشت و توصیه هتل به دیگران ترغیب کند. نسل Z دیر یا زود، سهم عمده بازار گردشگری را در اختیار خواهد گرفت و اکنون مسئله، رخ دادن یا ندادن این تحول نیست؛ مسئله این است که هتلهای ایران چه زمانی خود را برای همراهی با این نسل بازطراحی خواهند کرد؟
ایجاد شده: 18/مرداد/1405 آخرین ویرایش: 18/مرداد/1405 مقالات و یادداشت ها
✍🏻 نازلی بخشایش | خبرنگار و دبیر حوزه گردشگری فرهنگی و هنری موسیقی محور گردشگری در جهان امروز دیگر صرفاً جابهجایی برای دیدن آثار تاریخی، طبیعت یا گذران اوقات فراغت نیست. گردشگر معاصر بیش از گذشته به دنبال تجربه است؛ تجربهای که بتواند میان هویت فردی، علایق فرهنگی و مقصد سفر پیوند برقرار کند. در این میان، موسیقی بهعنوان یکی از فراگیرترین زبانهای فرهنگی بشر، به عاملی مؤثر در انتخاب مقصد، شکلگیری سفر و حتی بازتعریف هویت شهرها و کشورها تبدیل شده است. از سفر برای حضور در یک کنسرت یا جشنواره گرفته تا بازدید از زادگاه آهنگسازان، موزههای موسیقی، سالنهای تاریخی، شهرهای موسیقایی و مکانهایی که با خاطره یک هنرمند یا یک اثر پیوند خوردهاند، همگی در قلمرو «گردشگری موسیقیمحور» قرار میگیرند. گردشگری موسیقی یا Music Tourism به سفرهایی اطلاق میشود که موسیقی در آنها انگیزه اصلی یا یکی از انگیزههای مهم سفر است. این نوع گردشگری طیف گستردهای را دربرمیگیرد: سفر برای شرکت در کنسرتها و جشنوارهها، بازدید از اپراها و تالارهای موسیقی، گردشگری مرتبط با میراث موسیقایی، سفر به زادگاه یا آرامگاه هنرمندان، بازدید از موزهها و آرشیوهای موسیقی، حضور در رویدادهای موسیقی بومی و محلی و حتی سفر برای آموزش، اجرا یا تجربه موسیقی در یک مقصد مشخص. سازمان جهانی گردشگری ملل متحد، موسیقی و هنرهای اجرایی را از عناصر مهم گردشگری فرهنگی میداند؛ حوزهای که میتواند به حفاظت از میراث، تقویت اقتصاد محلی و ایجاد تجربهای متمایز برای گردشگران کمک کند. از این منظر، موسیقی فقط یک محصول فرهنگی نیست، بلکه میتواند به «دلیل سفر» و در نتیجه به یک دارایی اقتصادی و توسعهای تبدیل شود. از آیینهای موسیقایی تا صنعت گردشگری تجربهمحور: پیوند موسیقی و سفر پدیدهای تازه نیست. در دورههای تاریخی، آیینهای مذهبی، موسیقیهای درباری، اجراهای مردمی و مناسبتهای فصلی، گروههایی از مردم را از مناطق مختلف به یک مکان جذب میکردند. در اروپا، سفر برای تماشای اپرا و اجراهای موسیقی کلاسیک، بهویژه از قرن هجدهم و نوزدهم، به بخشی از فرهنگ سفر طبقات مرفه تبدیل شد. شهرهایی مانند وین، سالزبورگ، ونیز و میلان بهتدریج هویت خود را با موسیقی و هنرهای نمایشی پیوند دادند. با گسترش صنعت ضبط، رادیو، سینما و سپس رسانههای دیجیتال، موسیقی از مرزهای جغرافیایی عبور کرد و رابطه مخاطب با مکانهای موسیقایی شکل تازهای یافت. طرفداران گروههای موسیقی و هنرمندان مشهور، برای دیدن محل تولد، خانه، استودیو یا مکانهای مرتبط با آثار آنان سفر کردند. نمونه مشهور آن، گردشگری مرتبط با گروه «بیتلز» در شهر لیورپول است؛ پدیدهای که نشان میدهد میراث یک گروه موسیقی چگونه میتواند به بخشی پایدار از اقتصاد و برند شهری تبدیل شود. در دهههای اخیر، رشد جشنوارههای بزرگ، توسعه صنعت موسیقی زنده، افزایش سفرهای کوتاهمدت و گسترش شبکههای اجتماعی، گردشگری موسیقی را وارد مرحلهای تازه کرده است. امروز یک کنسرت بزرگ میتواند هزاران یا حتی میلیونها نفر را به شهر یا کشوری دیگر بکشاند و زنجیرهای از هزینهها را در حملونقل، اقامت، رستورانها، خرید، خدمات شهری و صنایع خلاق فعال کند. سهم موسیقی در اقتصاد گردشگری؛ چرا آمارها یکسان نیستند؟ یکی از دشواریهای تحلیل گردشگری موسیقی، نبود یک نظام آماری جهانی و یکپارچه برای اندازهگیری آن است. برخلاف گردشگری ساحلی، طبیعتگردی یا گردشگری تجاری، هنوز شاخص واحدی وجود ندارد که بتوان بر اساس آن سهم دقیق موسیقی را از کل گردشگران جهان تعیین کرد. دلیل این مسئله روشن است: بسیاری از گردشگران با بیش از یک انگیزه سفر میکنند. ممکن است فردی برای دیدن یک شهر تاریخی سفر کند، اما در همان سفر در یک کنسرت نیز حضور داشته باشد؛ یا برای شرکت در یک جشنواره به مقصدی برود و همزمان از جاذبههای فرهنگی و طبیعی آن منطقه بازدید کند. بنابراین، مرز میان «گردشگر موسیقی» و «گردشگری که موسیقی یکی از تجربههای اوست» همیشه کاملاً مشخص نیست. با این حال، دادههای ملی و منطقهای نشان میدهد که این حوزه در بسیاری از کشورها به یکی از محرکهای مهم گردشگری فرهنگی و اقتصاد رویداد تبدیل شده است. یکی از معتبرترین نمونهها، گزارشهای سالانه نهاد UK Music در بریتانیاست. بر اساس گزارش «Hometown Glory»، در سال ۲۰۲۴ حدود ۲۳.۵ میلیون گردشگر موسیقی در کنسرتها و جشنوارههای بریتانیا حضور داشتند؛ رقمی که نسبت به ۱۹.۲ میلیون نفر در سال ۲۰۲۳، حدود ۲۳ درصد افزایش داشت. از این تعداد، حدود ۲۱.۹ میلیون نفر گردشگر داخلی و حدود ۱.۶ میلیون نفر گردشگر بینالمللی بودند. هزینهکرد این گردشگران در حوزههایی مانند بلیت، اقامت، حملونقل، خوراک، خرید و خدمات مرتبط، حدود ۱۰ میلیارد پوند برآورد شده است. این رقم نسبت به حدود ۸ میلیارد پوند در سال ۲۰۲۳، رشدی نزدیک به ۲۵ تا ۲۶ درصد را نشان میدهد. این آمار بهخوبی نشان میدهد که موسیقی تنها درآمد حاصل از فروش بلیت نیست. هر رویداد موسیقایی میتواند مجموعهای از کسبوکارهای محلی را فعال کند و اثر آن از سالن اجرا یا محل برگزاری جشنواره فراتر برود. آیا بریتانیا رتبه نخست گردشگری موسیقی جهان را دارد؟ پاسخ دقیق این است که رتبهبندی رسمی و واحدی برای تعیین «کشور نخست گردشگری موسیقی جهان» وجود ندارد؛ زیرا کشورها از روشهای متفاوتی برای سنجش این بازار استفاده میکنند و شاخصهای قابل مقایسه جهانی هنوز بهصورت استاندارد تدوین نشدهاند. با این حال، اگر معیار را حجم گردشگران موسیقی، تنوع رویدادها، قدرت صنعت موسیقی زنده، میزان اثر اقتصادی، سابقه تاریخی و کیفیت دادههای منتشرشده قرار دهیم، بریتانیا یکی از پیشروترین و مستندترین نمونههای جهان و احتمالاً برجستهترین الگوی قابل سنجش در گردشگری موسیقی زنده است. بریتانیا مجموعهای کمنظیر از ظرفیتها را در اختیار دارد: شهرهای موسیقایی مانند لندن، لیورپول، منچستر و گلاسگو؛ جشنوارههای بینالمللی؛ سالنهای تاریخی؛ موسیقی پاپ و راک با نفوذ جهانی؛ میراث هنرمندان مشهور؛ و شبکه گستردهای از سالنها و فضاهای اجرای موسیقی. این کشور توانسته موسیقی را نه فقط بهعنوان یک محصول هنری، بلکه بهعنوان بخشی از سیاست توسعه شهری، اقتصاد خلاق و برند ملی خود تعریف کند. در کنار بریتانیا، ایالات متحده نیز یکی از بزرگترین قطبهای گردشگری موسیقی جهان است. شهرهایی مانند نشویل، ممفیس، نیواورلئان، آستین و نیویورک، هرکدام با ژانرها و روایتهای موسیقایی خاص خود شناخته میشوند. نشویل با موسیقی کانتری، ممفیس با بلوز و راکاندرول و نیواورلئان با جَز، نمونههایی از شهرهایی هستند که هویت موسیقایی را به بخشی از تجربه گردشگری تبدیل کردهاند. در اروپا، اتریش نیز جایگاه ویژهای دارد. وین با میراث موسیقی کلاسیک و نامهایی چون موتسارت، بتهوون، شوبرت، برامس و اشتراوس، یکی از مهمترین مقاصد گردشگری موسیقی کلاسیک جهان است. سالزبورگ نیز با پیوند تاریخی خود با موتسارت، از موسیقی برای تقویت هویت شهری و جذب گردشگران استفاده میکند. جشنواره سالزبورگ، کنسرتهای تاریخی و فضاهای فرهنگی این شهر، نمونهای موفق از پیوند میراث هنری و اقتصاد گردشگری هستند. آلمان نیز با شهرهایی مانند برلین، لایپزیگ و بایرویت، در حوزه موسیقی کلاسیک، اپرا و جشنوارههای تخصصی جایگاه مهمی دارد. در آسیا، کره جنوبی با تکیه بر موج فرهنگی کرهای و گسترش جهانی K-pop، شکل تازهای از گردشگری موسیقی را ایجاد کرده است؛ گردشگریای که با رسانههای دیجیتال، صنعت سرگرمی، مد، فناوری و برند ملی پیوند خورده است. موسیقی چگونه به توسعه گردشگری کمک میکند؟ نخستین اثر موسیقی، افزایش جذابیت مقصد است. بسیاری از شهرها دارای جاذبههای تاریخی یا طبیعی مشابهاند، اما موسیقی میتواند به آنها هویتی متمایز ببخشد. شهری که با یک سبک موسیقی، یک جشنواره یا یک هنرمند شناخته میشود، در ذهن گردشگر تصویری مشخصتر و ماندگارتر پیدا میکند. دومین اثر، افزایش مدت اقامت و میزان هزینهکرد گردشگر است. رویدادهای چندروزه، جشنوارهها و برنامههای موسیقایی معمولاً گردشگر را برای مدت بیشتری در مقصد نگه میدارند. این مسئله به افزایش تقاضا برای هتل، حملونقل، رستوران، خرید و خدمات محلی منجر میشود. سومین اثر، توزیع جغرافیایی گردشگری است. برخلاف بسیاری از جاذبههای مشهور که گردشگران را در چند شهر بزرگ متمرکز میکنند، جشنوارهها و رویدادهای موسیقایی میتوانند گردشگر را به شهرهای کوچک، مناطق روستایی و مقاصد کمتر شناختهشده هدایت کنند. موسیقی محلی در این میان ظرفیت ویژهای دارد، زیرا میتواند تجربهای اصیل و وابسته به مکان ایجاد کند؛ تجربهای که بهسادگی قابل انتقال یا تکرار در مقصدی دیگر نیست. چهارمین اثر، تقویت اقتصاد محلی و اشتغال است. یک رویداد موسیقایی علاوه بر هنرمندان، به فعالیت گروههای گستردهای از مشاغل وابسته است: برگزارکنندگان، صدابرداران، نورپردازان، طراحان صحنه، کارکنان هتل، رانندگان، فروشندگان، تولیدکنندگان صنایعدستی و فعالان حوزه خوراک و خدمات. بنابراین، اثر اقتصادی موسیقی در یک مقصد، چندلایه و زنجیرهای است. پنجمین اثر، تقویت دیپلماسی فرهنگی و قدرت نرم است. موسیقی میتواند تصویری انسانی، خلاق و ماندگار از یک کشور ایجاد کند. گاه یک هنرمند یا یک جریان موسیقایی بیش از بسیاری از کمپینهای تبلیغاتی، نام یک شهر یا کشور را در جهان مطرح میکند. از «رویداد» تا «میراث»؛ دو مسیر اصلی گردشگری موسیقی گردشگری موسیقی را میتوان به دو حوزه اصلی تقسیم کرد. نخست، گردشگری رویدادمحور است؛ مانند سفر برای حضور در کنسرت، جشنواره، اپرا یا یک اجرای ویژه. این نوع گردشگری معمولاً زمانمند است و به تقویم رویدادها وابسته است. دوم، گردشگری میراث موسیقایی است؛ مانند بازدید از خانه و زادگاه هنرمندان، موزههای موسیقی، سالنهای تاریخی، آرشیوها و مکانهایی که در تاریخ موسیقی نقش داشتهاند. مزیت این نوع گردشگری، پایداری بیشتر آن است. یک کنسرت ممکن است تنها یک شب برگزار شود، اما یک موزه، خانه تاریخی یا مسیر گردشگری موسیقی میتواند در تمام طول سال پذیرای گردشگران باشد. شهرهای موفق معمولاً این دو مسیر را با یکدیگر ترکیب میکنند؛ یعنی هم رویدادهای زنده و جذاب برگزار میکنند و هم میراث موسیقایی خود را به محصولی دائمی برای گردشگری تبدیل میسازند. فرصت ایران؛ موسیقی بهعنوان نقشهای فرهنگی ایران از نظر تنوع موسیقایی، یکی از غنیترین کشورهای منطقه است. موسیقی دستگاهی، موسیقی نواحی، موسیقی آیینی، موسیقی مقامی، سازهای بومی، آوازهای محلی و تنوع فرهنگی اقوام، مجموعهای گسترده از ظرفیتها را برای توسعه گردشگری موسیقی فراهم کرده است. از موسیقی خراسان و کردستان تا موسیقی جنوب، آذربایجان، لرستان، بلوچستان، گیلان و مازندران، هر منطقه میتواند روایت موسیقایی خاص خود را به بخشی از تجربه سفر تبدیل کند. این ظرفیت تنها به اجرای موسیقی محدود نیست؛ بلکه میتواند با آموزش ساز، بازدید از کارگاههای سازسازی، آشنایی با آیینها، تجربه خوراک محلی، صنایعدستی و طبیعت منطقه پیوند بخورد. برای مثال، یک گردشگر میتواند در قالب یک بسته سفر فرهنگی، در کارگاه ساخت سازهای سنتی حضور یابد، با شیوههای نوازندگی محلی آشنا شود، در یک اجرای زنده شرکت کند و همزمان جاذبههای تاریخی و طبیعی منطقه را تجربه کند. چنین الگویی، گردشگری را از بازدید صرف به تجربهای عمیق و مشارکتی تبدیل میکند. با این حال، بهرهبرداری از این ظرفیت نیازمند برنامهریزی حرفهای است. نبود تقویم بینالمللی رویدادهای موسیقی، ضعف در معرفی چندزبانه، کمبود دادههای آماری، محدود بودن زیرساختهای اجرای استاندارد و نبود بستههای گردشگری تخصصی، از جمله موانع توسعه این حوزه هستند. ایران برای ورود جدیتر به گردشگری موسیقی، به چند اقدام اساسی نیاز دارد: ایجاد بانک اطلاعاتی از رویدادها و میراث موسیقایی، طراحی مسیرهای گردشگری موسیقی، حمایت از جشنوارههای محلی، ثبت و مستندسازی میراث موسیقی نواحی، توسعه آموزشهای تخصصی برای راهنمایان گردشگری و ایجاد همکاری میان وزارتخانهها، نهادهای فرهنگی، دانشگاهها، هنرمندان و بخش خصوصی. جمعبندی: گردشگری موسیقی در جهان امروز یک حوزه حاشیهای یا صرفاً سرگرمکننده نیست؛ بلکه بخشی از اقتصاد تجربه، صنایع خلاق و توسعه فرهنگی به شمار میرود. موسیقی میتواند گردشگر جذب کند، مدت اقامت را افزایش دهد، اقتصاد محلی را فعال سازد، هویت شهرها را تقویت کند و تصویری ماندگار از یک کشور در ذهن مخاطبان جهانی بسازد. اگرچه هنوز آمار جهانی یکپارچهای درباره سهم دقیق گردشگری موسیقی از کل گردشگری وجود ندارد، دادههای کشورهایی مانند بریتانیا نشان میدهد که این حوزه میتواند میلیاردها پوند اثر اقتصادی و دهها میلیون سفر مرتبط ایجاد کند. بریتانیا، با توجه به حجم گردشگران موسیقی، تنوع رویدادها و نظام نسبتاً دقیق گزارشدهی، یکی از مهمترین الگوهای جهانی در این زمینه است؛ اما کشورهایی مانند آمریکا، اتریش، آلمان و کره جنوبی نیز هر یک مدل متفاوت و موفقی از پیوند موسیقی و گردشگری ارائه کردهاند. برای ایران، موسیقی میتواند فراتر از یک هنر، به پلی میان فرهنگ، گردشگری، اقتصاد محلی و گفتوگوی بینالمللی تبدیل شود. تنوع موسیقایی ایران، اگر بهدرستی مستندسازی، معرفی و به محصول گردشگری تبدیل شود، ظرفیت آن را دارد که بخشی از نقشه فرهنگی سفر در منطقه و جهان را به خود اختصاص دهد. شاید زمان آن رسیده باشد که موسیقی را نه فقط آنچه میشنویم، بلکه آنچه به خاطرش سفر میکنیم، بازتعریف کنیم.
ایجاد شده: 18/مرداد/1405 آخرین ویرایش: 18/مرداد/1405 مقالات و یادداشت ها
به گزارش هورکا نیوز ؛ بسیاری از غذاهای مشهور جهان، برخلاف تصور رایج، نام خود را از مواد اولیه یا محل تولدشان نگرفتهاند، بلکه از افراد واقعی الهام گرفتهاند، از ملکهها و فرماندهان نظامی گرفته تا سرآشپزها و مشتریان رستورانها، هر یک داستانی جذاب پشت نام خود دارند. برخی از این روایتها مستند و برخی دیگر همچنان محل بحث تاریخنگاران هستند، اما همگی نشان میدهند که تاریخ، فرهنگ و آشپزی چگونه در کنار هم ماندگار شدهاند. روایت نامگذاری برخی از غذاهای مشهور دنیا به شرح زیر است: سالاد سزار (Caesar Salad): برخلاف تصور بسیاری، این سالاد هیچ ارتباطی با ژولیوس سزار ندارد. «سزار کاردینی»، رستوراندار ایتالیاییتبار، در سال ۱۹۲۴ و در اوج شلوغی رستورانش در شهر تیخوانای مکزیک، با مواد موجود سالادی تهیه کرد که بهسرعت شهرت جهانی یافت و به نام خودش ثبت شد. پیتزا مارگاریتا (Pizza Margherita): بر اساس مشهورترین روایت، در سال ۱۸۸۹ رافائله اسپوزیتو برای استقبال از ملکه مارگاریتا، پیتزایی با گوجهفرنگی، پنیر موزارلا و ریحان تهیه کرد که رنگهای پرچم ایتالیا را تداعی میکرد. ملکه از این پیتزا استقبال کرد و نام او برای همیشه روی این غذای محبوب ماند؛ هرچند برخی پژوهشگران درباره صحت این روایت تردید دارند. ساندویچ (Sandwich): جان مونتاگو، ارل چهارم ساندویچدر قرن هجدهم، «جان مونتاگو» که علاقه زیادی به بازی ورق داشت، برای اینکه هنگام بازی میز را ترک نکند، از خدمتکارش خواست گوشت را میان دو برش نان قرار دهد. این شیوه سرو غذا بهسرعت محبوب شد و از آن زمان این خوراک با نام «ساندویچ» شناخته میشود.
ایجاد شده: 2/مرداد/1405 آخرین ویرایش: 2/مرداد/1405 اخبار خارجی
به گزارش هتل نیوز ؛ پروژه عکاسی «توماس دوک» بار دیگر توجه علاقهمندان سفر را به لوکیشنهای واقعی انیمیشن محبوب «راتاتویی» جلب کرده است. این عکاس با تطبیق صحنههای فیلم با مکانهای واقعی پاریس، نشان میدهد چگونه آثار سینمایی و انیمیشنها میتوانند به انگیزهای برای سفر و کشف مقاصد گردشگری تبدیل شوند. بسیاری از لوکیشنهای بهکاررفته در «راتاتویی» از نمادهای مشهور پاریس الهام گرفتهاند؛ از برج ایفل و پلهای تاریخی رود سن گرفته تا رستوران افسانهای «La Tour d’Argent» که الهامبخش رستوران معروف «گوستو» در این انیمیشن بوده است. کارشناسان گردشگری از این پدیده با عنوان «گردشگری فیلم» یاد میکنند؛ شاخهای از گردشگری که در آن فیلمها، سریالها و انیمیشنها باعث افزایش علاقه گردشگران به بازدید از مکانهای واقعی میشوند. موفقیت جهانی «راتاتویی» حتی به طراحی مسیرهای گردشگری و جاذبههای مرتبط با این انیمیشن در پاریس و دیزنیلند پاریس کمک کرده است. ، رستورانها و جاذبههای واقعی این شهر راهی فرانسه کند.
ایجاد شده: 31/تیر/1405 آخرین ویرایش: 31/تیر/1405 اخبار خارجی
به گزارش هورکا نیوز ؛ گزارشهای منتشرشده از پلمب تعدادی کافه و کافهرستوران در محدوده خیابانهای سنایی و ایرانشهر تهران خبر میدهد. بر اساس این گزارشها، واحدهایی از جمله «سام کافه»، «جو کافه»، «دو بار»، «مان»، «نووک»، «تئوری» و چند مجموعه دیگر روز دوشنبه توسط نهادهای مسئول پلمب شدهاند. تاکنون هیچ نهاد رسمی جزئیات دقیقی درباره دلایل این اقدام اعلام نکرده است، اما پیگیریهای رسانهای نشان میدهد مواردی مانند رعایت ضوابط صنفی، موضوع حجاب و شئونات عمومی، نحوه ارائه خدمات غذایی و همچنین استفاده از پیادهرو برای استقرار میز و صندلی از جمله موارد مطرحشده در تذکرات اخیر به برخی واحدهای صنفی این محدوده بوده است. برخی منابع محلی نیز از افزایش بازرسیها و نظارتها بر کافهها و رستورانهای مرکز تهران در هفتههای اخیر خبر دادهاند. با این حال، تا زمان انتشار این خبر، هیچ اطلاعیه رسمی از سوی پلیس اماکن یا دستگاههای مسئول درباره جزئیات تخلفات منتسب به هر یک از این واحدها منتشر نشده است. فعالان صنف کافه و رستوران معتقدند شفافسازی دلایل پلمب واحدهای صنفی و اعلام ضوابط مشخص میتواند به کاهش ابهامات و جلوگیری از بروز مشکلات مشابه برای سایر کسبوکارهای حوزه پذیرایی و گردشگری شهری کمک کند.
ایجاد شده: 31/تیر/1405 آخرین ویرایش: 31/تیر/1405 اخبار داخلی
جام جهانی فوتبال همواره یکی از بزرگترین موتورهای محرک صنعت گردشگری جهان بوده است؛ رویدادی که علاوه بر میلیونها هوادار، میلیاردها دلار سرمایه را به سمت هتلها، خطوط هوایی، رستورانها، مراکز خرید و کسبوکارهای محلی هدایت میکند. اما جام جهانی ۲۰۲۶ که برای نخستین بار به میزبانی مشترک آمریکا، کانادا و مکزیک برگزار شد، تجربهای متفاوت از دورههای گذشته رقم زد؛ تجربهای که نشان میدهد افزایش تعداد گردشگران الزاماً به معنای اشغال کامل هتلها یا سودآوری یکسان برای همه شهرها نیست. قطر؛ الگویی که همه انتظار تکرار آن را داشتند در جام جهانی ۲۰۲۲ قطر، دولت این کشور ظرفیت اقامت را از حدود ۲۹ هزار اتاق به بیش از ۱۳۰ هزار واحد اقامتی افزایش داد. نتیجه این سرمایهگذاری قابل توجه بود: تعداد اتاقهای رزروشده نسبت به قبل از مسابقات ۲۷۶ درصد افزایش یافت. قیمت هتلها بیش از ۱۱۵ درصد رشد کرد. درآمد صنعت هتلداری از حدود ۱۶۱ میلیون دلار به بیش از ۵۱۰ میلیون دلار در ماه مسابقات رسید. میانگین اشغال هتلها حدود ۵۹ درصد ثبت شد؛ رقمی که در نگاه اول پایین به نظر میرسد، اما به دلیل افزایش چند برابری ظرفیت اقامت، همچنان درآمدی بیسابقه برای صنعت گردشگری قطر ایجاد کرد. (Allianz Trade Corporate) همین تجربه باعث شد بسیاری از تحلیلگران انتظار داشته باشند جام جهانی ۲۰۲۶ نیز رکوردهای مشابهی را ثبت کند. جام جهانی ۲۰۲۶؛ بزرگترین جام تاریخ نسخه ۲۰۲۶ بزرگترین جام جهانی تاریخ است: ۴۸ تیم ۱۰۴ مسابقه ۱۶ شهر میزبان سه کشور میزبان شامل آمریکا، کانادا و مکزیک فدراسیون جهانی فوتبال (FIFA) پیشبینی کرده بود این مسابقات دهها میلیارد دلار اثر اقتصادی برای منطقه ایجاد کند و تنها منطقه نیویورک–نیوجرسی بیش از ۱.۲ میلیون گردشگر و حدود ۳.۳ میلیارد دلار منفعت اقتصادی از میزبانی مسابقات و فینال به دست آورد. (ABC News) رشد گردشگری در سه کشور میزبان براساس برآورد شورای جهانی سفر و گردشگری (WTTC)، جام جهانی باعث رشد قابل توجه اقتصاد گردشگری در آمریکای شمالی شد. پیشبینیها نشان میدهد: کانادا: رشد ۶.۴ درصدی اقتصاد گردشگری مکزیک: رشد ۲.۴ درصدی آمریکا: رشد ۲.۱ درصدی این ارقام نشان میدهد کانادا بیشترین منفعت نسبی را از منظر رشد گردشگری تجربه کرده است، هرچند سهم اصلی هزینهکرد گردشگران به دلیل تعداد بیشتر مسابقات، در آمریکا ثبت شده است. (euronews) هتلها؛ درآمد بیشتر، اما نه همیشه با اتاقهای پر یکی از مهمترین یافتههای گزارشهای صنعت هتلداری این است که جام جهانی ۲۰۲۶ بیش از آنکه باعث افزایش اشغال هتلها شود، موجب افزایش قیمت اتاقها شد. طبق دادههای Lighthouse: قیمت هتلهای شهرهای میزبان آمریکا نسبت به سال قبل به طور متوسط ۵۵ درصد افزایش یافت. در کانادا نرخ هتلها تقریباً دو برابر شد. در مکزیک قیمت اتاقها تا ۱۱۴ درصد رشد کرد. (mylighthouse.com) اما در عمل، بسیاری از هتلداران به اشغال کامل نرسیدند. برخی شهرهای میزبان آمریکا که قیمت اتاقها را تا ۵۰۰ درصد افزایش داده بودند، در هفتههای ابتدایی مسابقات ناچار شدند نرخها را کاهش دهند، زیرا بخشی از هواداران از سفر منصرف شدند یا اقامتگاههای کوتاهمدت مانند Airbnb را انتخاب کردند. حتی در برخی شهرها پیشبینی درآمد هتلها تا ۵۰ درصد کاهش یافت. (TravelPulse) افزایش سفرهای بینالمللی آمارهای شرکتهای تحلیل سفر نشان میدهد: رزرو پروازها به آمریکا، کانادا و مکزیک در دوره جام جهانی حدود ۱۵ درصد نسبت به سال قبل افزایش یافت. هزینهکرد گردشگران غیرمحلی در شهرهای میزبان ۱۶.۷ درصد رشد کرد. مجموع خریدهای ثبتشده با کارتهای بانکی در شهرهای میزبان ۶.۳ درصد افزایش یافت. (LinkedIn) این افزایش عمدتاً در بخشهای هتل، رستوران، حملونقل و سرگرمی ثبت شده است. چرا همه شهرها برنده نبودند؟ برخلاف قطر که تقریباً تمام گردشگران وارد یک کشور کوچک شدند، در جام جهانی ۲۰۲۶ شرایط متفاوت بود. مهمترین دلایل عبارت بودند از: وسعت جغرافیایی سه کشور میزبان پراکندگی ۱۶ شهر میزبان قیمت بسیار بالای بلیت مسابقات افزایش شدید نرخ هتلها استفاده گسترده از اقامتگاههای اجارهای سفرهای کوتاهمدت هواداران بین شهرها به همین دلیل، برخی شهرها مانند نیویورک، میامی، لسآنجلس و سیاتل از رونق قابل توجه گردشگری بهره بردند، اما در برخی دیگر میزان اشغال هتلها کمتر از انتظار بود. (The Guardian) وضعیت مکزیک؛ شور هواداران، اما رشد اقتصادی کمتر از انتظار مکزیک با وجود میزبانی ۱۳ مسابقه و حضور گسترده هواداران، نتوانست به همه اهداف اقتصادی خود دست یابد. بر اساس گزارش رویترز: اثر اقتصادی جام جهانی حدود ۲ میلیارد دلار برآورد شد. ایجاد حدود ۱۰۰ هزار شغل موقت ثبت شد که حدود ۱۰ درصد کمتر از پیشبینی اولیه بود. برخی هتلها و رستورانها در شهرهای میزبان با اشغال کمتر از انتظار روبهرو شدند. اقتصاددانان تأکید کردند اثر مثبت جام جهانی بیشتر کوتاهمدت بوده است. (Reuters) جمعبندی تجربه جام جهانی ۲۰۲۶ نشان میدهد بزرگترین رویداد فوتبالی جهان همچنان یکی از مهمترین محرکهای گردشگری بینالمللی است، اما موفقیت اقتصادی آن دیگر صرفاً با «پر شدن هتلها» سنجیده نمیشود. در آمریکای شمالی، رشد سفرهای خارجی، افزایش قیمت هتلها، رونق رستورانها و افزایش هزینهکرد گردشگران، میلیاردها دلار درآمد جدید ایجاد کرد. با این حال، افزایش شدید قیمتها، پراکندگی جغرافیایی مسابقات و تغییر رفتار مسافران باعث شد برخلاف تجربه قطر، همه شهرهای میزبان از رونق یکسانی برخوردار نباشند. به بیان دیگر، جام جهانی ۲۰۲۶ نشان داد که در اقتصاد گردشگری امروز، مدیریت تقاضا، قیمتگذاری و زیرساختهای سفر به اندازه خود مسابقات اهمیت دارند. ✍🏻به قلم مهدی حسینی
ایجاد شده: 29/تیر/1405 آخرین ویرایش: 29/تیر/1405 مقالات و یادداشت ها
به گزارش هورکا نیوز ؛ افزایش قیمت مواد اولیه، کاهش قدرت خرید خانوارها و افت مراجعه مشتریان، صنعت رستورانداری ایران را با چالشهای جدی مواجه کرده است. فعالان این حوزه میگویند رشد هزینههای تأمین مواد غذایی، اجارهبها و دستمزد کارکنان، در کنار کاهش تقاضا، سودآوری رستورانها را به شدت کاهش داده است. در نتیجه این شرایط، برخی رستورانهای باسابقه ناچار به تعطیلی شدهاند و بسیاری از واحدها نیز برای حفظ مشتریان، منوهای اقتصادی و غذاهای ارزانتر را جایگزین بخشی از محصولات خود کردهاند.
ایجاد شده: 24/تیر/1405 آخرین ویرایش: 24/تیر/1405 اخبار داخلی
به گزارش هورکا نیوز ؛ ویمبلدون، بهعنوان بزرگترین و معتبرترین رقابت تنیس جهان، تنها برای ورزشکاران و برگزارکنندگان این مسابقات درآمدزایی نمیکند؛ بلکه به فرصتی اقتصادی برای صنعت مهماننوازی و کسبوکارهای شهری نیز تبدیل شده است. همزمان با برگزاری مسابقات ویمبلدون، بسیاری از رستورانها، کافهها، هتلها و قنادیهای لندن با طراحی منوها و خدمات ویژه، از فضای ایجاد شده پیرامون این رویداد جهانی بهرهبرداری میکنند. دسرهای الهامگرفته از توپ و راکت تنیس، استفاده از توتفرنگی و خامه بهعنوان نماد سنتی ویمبلدون، نوشیدنیهای اختصاصی، منوهای محدود و طراحی دکوراسیون متناسب با حال و هوای مسابقات، بخشی از اقداماتی است که کسبوکارهای حوزه هتل، رستوران و کافه برای جذب مشتریان و خلق تجربهای متفاوت به کار میگیرند. در هتلهای لوکس نیز بستههای اختصاصی تجربه ویمبلدون، شامل دسرها و خدمات ویژهای که تنها در طول دو هفته برگزاری این رویداد است ارائه میشود.
ایجاد شده: 22/تیر/1405 آخرین ویرایش: 22/تیر/1405 اخبار خارجی
به گزارش هورکا نیوز ؛ شرکت "قزوینفود" با طرح شکایتی علیه "اسنپفود" در شورای رقابت، بار دیگر موضوع قراردادهای انحصاری در بازار سفارش آنلاین غذا را به جریان انداخته است. موضوعی که پیشتر نیز در پرونده شکایت تپسیفود و زودکس علیه اسنپفود مطرح و منجر به صدور رأی از سوی شورای رقابت شده بود. به گفته رئیس هیئتمدیره قزوینفود، محور اصلی این شکایت همان قراردادهایی است که به ادعای این شرکت، رستورانها را به همکاری انحصاری با اسنپفود ترغیب کرده و امکان رقابت برای سایر فعالان بازار را محدود میکند. وی با اشاره به آرای پیشین شورای رقابت اظهار داشت که با وجود صدور حکم علیه برخی رویههای اسنپفود، اجرای عملی این احکام همچنان با چالشهایی همراه است و به اعتقاد او، این الگوی همکاری در شهرهای مختلف ادامه یافته است. این شکایت در شرایطی مطرح شده که شورای رقابت در پرونده پیشین، بخشی از قراردادهای انحصاری اسنپفود با رستورانها را مصداق رویههای ضدرقابتی تشخیص داده بود.
ایجاد شده: 13/تیر/1405 آخرین ویرایش: 13/تیر/1405 اخبار داخلی
به گزارش هورکا نیوز ؛ بررسی آمار جهانی شعب برندهای بزرگ فستفود و رستورانهای زنجیرهای در سال ۲۰۲۵ نشان میدهد مکدونالد با بیش از ۴۱ هزار شعبه همچنان عنوان بزرگترین زنجیره رستورانی جهان را در اختیار دارد. پس از مکدونالد، استارباکس با حدود ۴۰ هزار شعبه و سابوی با ۳۷ هزار شعبه در رتبههای دوم و سوم قرار دارند. همچنین کیافسی با ۳۰ هزار شعبه و لاکن کافی چین با بیش از ۲۲ هزار شعبه از دیگر بازیگران بزرگ بازار جهانی غذا و نوشیدنی به شمار میروند. در میان برندهای پیتزا، دومینوز پیتزا با حدود ۲۰ هزار شعبه و پیتزا هات با نزدیک به ۱۹ هزار شعبه، گستردهترین شبکههای جهانی را در اختیار دارند. برگرکینگ نیز با بیش از ۱۹ هزار شعبه در جایگاه بعدی قرار گرفته است. بر اساس این آمار، بازار جهانی فستفود و رستورانهای زنجیرهای در سال ۲۰۲۴ ارزشی حدود ۱.۱ تریلیون دلار داشته و همچنان یکی از بزرگترین بخشهای صنعت خدمات و گردشگری جهان محسوب میشود. ۱۰ برند برتر از نظر تعداد شعب در جهان (۲۰۲۵) 🔸مکدونالد – ۴۱,۸۲۲ شعبه 🔸استارباکس – ۴۰,۱۹۹ شعبه 🔸سابوی – ۳۷,۰۰۰ شعبه 🔸کیافسی – ۳۰,۰۰۰ شعبه 🔸لاکن کافی – ۲۲,۳۴۰ شعبه 🔸دومینوز پیتزا – ۲۰,۵۹۱ شعبه 🔸برگرکینگ – ۱۹,۳۸۴ شعبه 🔸پیتزا هات – ۱۸,۸۶۶ شعبه 🔸دانکین – ۱۴,۰۰۰ شعبه 🔸تاکو بل – ۸,۲۱۸ شعبه
ایجاد شده: 10/تیر/1405 آخرین ویرایش: 10/تیر/1405 اخبار خارجی
تصور کنید ساعت ۶ صبح است و شما هنوز به هتل نرسیدهاید، اما سیستم هوشمند شما در حال کار است. یکی از آسانسورها صدای غیرعادی دارد، نسان متوجه نمیشود، اما حسگرها میفهمند. قبل از اینکه خرابی رخ دهد و مهمانان در راهرو منتظر بمانند، تیم نگهداری هشدار دریافت میکند و قطعه یدکی را سفارش میدهد. در همین حال، سیستم انرژی متوجه میشود که طبقه سوم خالی است و روشنایی راهروها را کاهش میدهد، ۳۵٪ صرفهجویی در برق، بدون اینکه کسی حتی متوجه شود. ساعت ۸ صبح، مهمانی از درب ورودی وارد میشود. سیستم او را میشناسد، میداند که بار قبل اتاق طبقه بالا با نمای دریا را انتخاب کرده بود، و این بار هم همان را آماده کرده است. دمای اتاق از قبل روی ۲۲ درجه تنظیم شده، و لیست رستورانهای مورد علاقهاش روی تبلت اتاق منتظر اوست. این دیگر رویا نیست، این واقعیت هتلهایی است که از امروز شروع به رقابت کردهاند و شما اگر الان شروع نکنید، دارید عقب میمانید. مطالعهای تحت عنوان «تأثیر هوشمندسازی بر کارآمدی هتلهای پنجستاره جنوب ایران» از دانشگاه شیراز، در دوره سیزدهم ژورنال مطالعات اجتماعی گردشگری ایران در دانشگاه فردوسی مشهد منتشر شد و به این سوال اساسی پاسخ داد: وقتی یک هتل پنجستاره تصمیم میگیرد هوش مصنوعی، اینترنت اشیا، رباتیک و سیستمهای خودکار را وارد کار کند، واقعاً چه اتفاقی میافتد؟ محققان با مدیران و بهرهبرداران تمامی هتلهای پنجستاره در استانهای جنوب ایران مصاحبه کردند و از روش آمیخته کیفی-کمی استفاده کردند تا بفهمند کدام بخشهای هتل بیشترین منفعت را میبرند و مدیران چگونه باید شروع کنند. نتیجه تحقیق شگفتانگیز بود و برخلاف تصور رایج که فکر میکنیم هوشمندسازی فقط برای راحتی مهمان است، محققان نشان دادند که بیشترین تأثیر هوشمندسازی روی فرایندهای مدیریتی است نه عملیاتی. چرا این مهم است؟ چون هوشمندسازی ابتدا شیوه تصمیمگیری، برنامهریزی، کنترل و هماهنگی را تغییر میدهد. وقتی مدیریت هتل دادهمحور، دقیقتر و سریعتر شود، اثر آن مثل موج به سمت عملیات و تجربه مهمان سرازیر میشود. مدیران دیگر بر اساس حدس تصمیم نمیگیرند، دادههای لحظهای دارند. برنامهریزی دقیقتر میشود، کنترل کیفیت خودکارتر میشود، و هماهنگی بین بخشها روانتر میشود. مثلاً سیستم هوشمند به شما میگوید که هفته آینده رزروها ۴۰٪ بیشتر از این هفته است و شما میتوانید از قبل نیروی کار را تنظیم کنید، موجودی غذا را افزایش دهید، و از شلوغی غیرمنتظره جلوگیری کنید. این تحول در لایه مدیریتی سپس به لایه پشتیبانی منتقل میشود! منابع انسانی بهتر استخدام و آموزش میدهند، امور مالی دقیقتر هزینهها را کنترل میکند، نگهداری خرابیها را قبل از بروز پیشبینی میکند، و تدارکات هوشمندانه و بهموقع خرید میکند. حسگرهای سیستم تهویه مطبوع متوجه میشوند که فیلتر یکی از دستگاهها دارد مسدود میشود و قبل از اینکه مهمانی شکایت کند، تیم تعمیرات آن را تعویض میکند. در نهایت، این موج به لایه عملیاتی میرسد! پذیرش سریعتر میشود، چکاین و چکاوت بدون صف انجام میشود، اتاقها شخصیسازی میشوند، رستوران بهصورت هوشمند سفارش میگیرد، و نظافت بر اساس زمان خروج مهمانان برنامهریزی میشود. مهمان دیگر نیازی ندارد منتظر پذیرش بماند—با اپلیکیشن موبایل کلید دیجیتال اتاق را دریافت میکند و مستقیم به اتاق میرود. این تحقیق نشان داد که هوشمندسازی نه یک لوکس، بلکه یک ضرورت رقابتی است و هتلهایی که امروز شروع میکنند، فردا رهبران بازار خواهند بود. جمعبندی این مطالعه یک پیام صریح دارد: هوشمندسازی یک تجمل نیست، یک ضرورت رقابتی است. هتلهای پنجستارهای که فناوریهای نوین مانند هوش مصنوعی، اینترنت اشیا و رباتیک را بهصورت یکپارچه در عملیات، پشتیبانی و مدیریت خود به کار گرفتهاند، هم بهرهوری را بالا بردهاند، هم هزینهها را مهار کردهاند، هم تجربه مهمان را بهبود بخشیدهاند و هم سودآوری بیشتری به دست آوردهاند. دنیای هتلداری دیگر مانند یک دهه پیش نیست؛ مهمانان امروز خدمات سریع، شخصی و بیدردسر میخواهند و رقبا در حال سرمایهگذاری بر همین فناوریها هستند. پرسش دیگر این نیست که «آیا باید؟»، بلکه این است که «از کجا شروع کنیم؟» و پاسخ، همانطور که پژوهش نشان داد، ساده است: از اتاق مدیریت؛ از همان جایی که استراتژی شکل میگیرد، برنامه طراحی میشود و آینده هتل شما رقم میخورد. منبع:اعظم صفرآبادی؛ سینا ظفریان؛ معصومه محرر: ژورنال مطالعات اجتماعی گردشگری ایران، دوره ۱۳، دانشگاه فردوسی مشهد، بهار ۱۴۰۴.
ایجاد شده: 7/تیر/1405 آخرین ویرایش: 7/تیر/1405 مقالات و یادداشت ها