نتایج جستجو...
هتل‌های پارسیان در چنگ فولاد؛ «فولاد ارس» مشتری جدید بزرگ‌ترین گروه هتلداری دولتی

هتل‌های پارسیان در چنگ فولاد؛ «فولاد ارس» مشتری جدید بزرگ‌ترین گروه هتلداری دولتی

به گزارش هتل نیوز ؛ پس از ماه‌ها کش‌وقوس، گمانه‌زنی و حتی کشیده‌شدن موضوع به صحن علنی مجلس، سرانجام واگذاری گروه هتل‌های پارسیان وارد فاز تازه‌ای شد؛ این‌بار با نام یک خریدار جدید از بخش خصوصی: شرکت «فولاد ارس». بر اساس اعلام منابع آگاه، تفاهم‌نامه‌ای میان بنیاد مستضعفان انقلاب اسلامی به‌عنوان مالک گروه و شرکت فولاد ارس به امضا رسیده و بر اساس آن قرار است بخش عمده‌ای از هتل‌های گروه گروه هتل‌های پارسیان به این شرکت واگذار شود. طبق اطلاعات به‌دست‌آمده، ۷ اسفند موعد نخستین پرداخت از سوی فولاد ارس به بنیاد مستضعفان است؛ چکی که تنها بخش اندکی از مبلغ کل معامله را شامل می‌شود و به‌نوعی آغاز رسمی فرآیند انتقال مالکیت تلقی می‌شود. کدام هتل‌ها در لیست واگذاری نیستند؟ در فهرست واگذاری، نام سه هتل شاخص دیده نمی‌شود:  • هتل پارسیان خزر  • هتل پارسیان انقلاب  • هتل پارسیان کوثر این موضوع خود به یکی از پرسش‌های جدی در فضای کارشناسی تبدیل شده است؛ اینکه مدل نهایی واگذاری چگونه طراحی شده و چه دارایی‌هایی در سبد انتقال قرار گرفته‌اند. واکنش‌ها؛ نگرانی در بدنه مدیریتی و کارکنان در حالی‌که بحث واگذاری گروه پارسیان طی سال‌های اخیر بارها مطرح و هر بار با مخالفت‌ها و ابهام‌هایی روبه‌رو شده بود، این‌بار خبر امضای تفاهم‌نامه موجی از نگرانی را در میان مدیران و کارکنان این مجموعه ایجاد کرده است. بر اساس شنیده‌ها، بدنه انسانی پارسیان از روند واگذاری و آینده شغلی خود به‌شدت گلایه‌مند و آزرده هستند. ابهام درباره ساختار مدیریتی جدید، احتمال تغییرات گسترده و نامشخص‌بودن سیاست‌های آتی، چالش تازه‌ای برای هزاران نیروی شاغل در این گروه باسابقه هتلداری کشور ایجاد کرده است. واگذاری‌ای که سال‌ها محل جدل بود واگذاری گروه هتل‌های پارسیان پیش‌تر نیز با مشتریان مختلف و پیشنهادهای متفاوتی همراه بوده و هر بار بحث‌های حقوقی، کارشناسی و حتی سیاسی را به‌دنبال داشته است. ورود یک شرکت فعال در حوزه فولاد به صنعت هتلداری، اکنون پرسش‌های تازه‌ای درباره استراتژی سرمایه‌گذاری، هم‌افزایی صنعتی و آینده برند پارسیان مطرح کرده است. اکنون نگاه‌ها به ۷ اسفند و تحقق نخستین تعهد مالی دوخته شده است؛ تاریخی که می‌تواند سرآغاز یکی از مهم‌ترین جابه‌جایی‌های مالکیتی در صنعت هتلداری ایران باشد.

ایجاد شده: امروز       آخرین ویرایش: امروز     اخبار داخلی
گردشگری ایران هنوز قابل نجات است اما پنجره زمان در حال بسته شدن

گردشگری ایران هنوز قابل نجات است اما پنجره زمان در حال بسته شدن

⚠️ «گردشگری ایران در وضعیت اضطرار پنهان» وقت آن رسیده وزارت گردشگری “شرایط ویژه ملی” اعلام کند ✍🏻 بیانیه پیشنهادی شورای راهبردی و سیاستگذاران گروه رسانه ای ایتنا ▫️ صنعت گردشگری ایران این روزها نه در رکود عادی، نه در بحران فصلی، بلکه در شرایطی قرار دارد که می‌توان آن را «اضطرار ساختاری» نامید؛ وضعیتی که اگرچه هنوز به‌صورت رسمی ذیل عنوان فورس‌ماژور اعلام نشده، اما در عمل بسیاری از شاخص‌های آن محقق شده است. ▫️ کاهش محسوس ورود گردشگران خارجی، افت چشمگیر سفرهای داخلی، افزایش بی‌سابقه هزینه‌های خدمات سفر، تورم فزاینده، نااطمینانی ناشی از تحولات منطقه‌ای و احتمال وقوع جنگ، و در نهایت توقف گردش مالی در زنجیره ارزش گردشگری، باعث شده بخش قابل توجهی از ۲۱ رسته مصادیق گردشگری کشور در معرض تعطیلی یا تعلیق فعالیت قرار گیرند. ▫️ بر اساس گفت‌وگوها و گزارش‌های میدانی اخیر؛ ✅ درصد اشغال بسیاری از هتل‌های شهری به زیر ۳۰٪ سقوط کرده است. ✅ بخش قابل توجهی از دفاتر خدمات مسافرتی با کاهش فروش بیش از ۶۰٪ مواجه‌اند. ✅ شماری از هتل‌ها و اقامتگاه‌ها به‌دلیل نبود نقدینگی، تعدیل یا تسویه پرسنل انجام داده‌اند. ✅ روابط مالی میان آژانس‌ها و هتل‌ها به‌واسطه کنسلی‌ها و بازپرداخت‌ها دچار تنش جدی شده است. ✅ پروژه‌های توسعه‌ای و سرمایه‌گذاری‌های جدید عملاً متوقف شده‌اند. ▫️ با این حال، وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی همچنان در نقطه‌ای میان اعلام فورس‌ماژور و عدم اعلام آن قرار دارد. این تردید، هرچند ممکن است ناشی از خلأهای قانونی یا نگرانی‌های حقوقی باشد، اما در عمل هزینه آن را فعالان بخش خصوصی می‌پردازند. ▪️ چرا فورس‌ماژور راه‌حل کامل نیست؟ ▫️ در حقوق بین‌الملل و رویه‌های جهانی، فورس‌ماژور معمولاً در شرایطی اعلام می‌شود که یک واقعه غیرقابل پیش‌بینی و غیرقابل کنترل اجرای تعهدات را ناممکن کند (مانند جنگ رسمی، زلزله گسترده یا همه‌گیری جهانی). ▫️ اما تجربه دوران کووید-۱۹ نشان داد که بسیاری از کشورها پیش از اعلام وضعیت‌های حاد، چارچوب‌هایی تحت عنوان: ✅ Emergency Tourism Protocol ✅ Special Economic Relief Status ✅ Temporary Tourism Protection Framework را تدوین کردند تا بدون ورود به پیچیدگی‌های حقوقی فورس‌ماژور، امکان حمایت و تنظیم‌گری فوری فراهم شود. ▫️ در ایران نیز به نظر می‌رسد مشکل اصلی نه صرفاً نبود اراده، بلکه نبود یک سازوکار جامع و چندبعدی برای مدیریت چنین شرایطی است. ▪️ اعلام «شرایط ویژه ملی گردشگری» ▫️ شورای راهبردی و سیاستگذاران گروه رسانه ای ایتنا پیشنهاد میکند؛ وزارت گردشگری به‌جای اعلام شرایط فورس‌ماژور، با همکاری دولت و بخش خصوصی، چارچوبی با عنوان «شرایط ویژه ملی گردشگری» را به‌صورت رسمی ابلاغ کند. ▫️ این وضعیت می‌تواند دارای یک پروتکل جامع با ابعاد زیر باشد ؛ 1️⃣ تعیین تکلیف روابط مالی در زنجیره گردشگری الف) رابطه آژانس و هتل ✅ تعلیق جرائم کنسلی در دوره بحران ✅ تدوین دستورالعمل بازپرداخت مرحله‌ای ✅ ایجاد سازوکار داوری سریع برای اختلافات ب) رابطه با پلتفرم‌های رزرو آنلاین ✅ توقف موقت جریمه‌های SLA ✅ امکان بازپرداخت انعطاف‌پذیر ج) بدهی‌های بین‌شرکتی ✅ امکان تهاتر و تقسیط رسمی تحت نظارت وزارت 2️⃣ حمایت‌های مالی و اعتباری هدفمند ✅ تعلیق یا تقسیط مالیات بر ارزش افزوده ✅ تعویق پرداخت حق بیمه کارفرمایی ✅ اعطای خط اعتباری سرمایه در گردش با نرخ ترجیحی ✅ استمهال اقساط تسهیلات بانکی فعالان گردشگری ✅ ایجاد صندوق تثبیت گردشگری برای شرایط اضطراری ▫️ در بسیاری از کشورها پس از بحران‌های امنیتی یا همه‌گیری، بسته‌های حمایتی ۳ تا ۵ درصد تولید ناخالص داخلی بخش گردشگری اختصاص داده شد. در ایران نیز بدون تزریق نقدینگی هدفمند، چرخه ورشکستگی زنجیره‌ای محتمل است. 3️⃣ صیانت از نیروی انسانی ✅ یارانه دستمزد موقت برای جلوگیری از تعدیل نیرو ✅ بیمه بیکاری تسهیل‌شده برای پرسنل تعدیل‌شده ✅ برنامه‌های آموزش مهارت‌های مکمل برای دوران رکود ▫️ حفظ نیروی انسانی متخصص، مهم‌ترین سرمایه نامشهود صنعت گردشگری است. 4️⃣ مدیریت تصویر بین‌المللی و دیپلماسی گردشگری ✅ تدوین بسته ارتباطی برای سفارتخانه‌ها و دفاتر خارجی ✅ تولید پیام‌های اطمینان‌بخش هدفمند برای بازارهای منتخب ✅ تمرکز بر بازارهای همسایه و کم‌ریسک در کوتاه‌مدت 5️⃣ برنامه تاب‌آوری و بازگشت (Resilience & Recovery Plan) ✅ تنوع‌بخشی به محصولات گردشگری داخلی ✅ تقویت گردشگری سلامت، زیارتی و منطقه‌ای ✅ توسعه فروش اعتباری و اقساطی سفر برای تحریک تقاضا ✅ بازنگری در مدل‌های قیمت‌گذاری و مدیریت هزینه هتل‌ها ▪️ چرا این تصمیم فوری است؟ ▫️ تعویق در تصمیم‌گیری، پیامدهایی جدی خواهد داشت؛ ✅ افزایش تعطیلی واحدها ✅ از دست رفتن سرمایه انسانی ✅ کاهش سرمایه‌گذاری بلندمدت ✅ بی‌اعتمادی فعالان بخش خصوصی نسبت به سیاست‌گذار ▫️ گردشگری صنعتی با ماهیت «اعتماد» است. هرچه نااطمینانی بیشتر شود، بازگشت به شرایط عادی زمان‌برتر و پرهزینه‌تر خواهد بود. ▪️ جمع‌بندی ▫️ صنعت گردشگری ایران امروز در یک «وضعیت خاکستری خطرناک» قرار دارد؛ نه آن‌قدر بحرانی که فورس‌ماژور رسمی اعلام شود، و نه آن‌قدر عادی که بتوان آن را با ابزارهای معمول اداره کرد. ▫️ از این رو شورای سردبیری این رسانه با بررسی همه جانبه موضوع و تجمیع مطالب ، پیشنهاد می‌کند ؛ ✅ وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی با مشارکت تشکل‌های صنفی، چارچوب «شرایط ویژه ملی گردشگری» را تدوین و ابلاغ کند. ✅ این چارچوب باید جامع، چندبخشی، و دارای ضمانت اجرایی باشد. ✅ سیاست‌گذار باید میان تعلل حقوقی و اقدام عملی، گزینه دوم را انتخاب کند. ▫️ امروز، تصمیم‌گیری جسورانه نه‌تنها از فروپاشی بخشی از صنعت جلوگیری می‌کند، بلکه پیام روشنی از مسئولیت‌پذیری و همراهی با بخش خصوصی مخابره خواهد کرد. ▫️ گردشگری ایران هنوز قابل نجات است اما پنجره زمان در حال بسته شدن است.

ایجاد شده: امروز       آخرین ویرایش: امروز     اخبار داخلی
انتقاد رییس جامعه حرفه‌ای هتلداران ایران از تغییر تعرفه مربوط به حامل‌های انرژی در بودجه سال آینده

انتقاد رییس جامعه حرفه‌ای هتلداران ایران از تغییر تعرفه مربوط به حامل‌های انرژی در بودجه سال آینده

به گزارش هتل نیوز ؛ " جمشید حمزه‌زاده " رییس جامعه حرفه‌ای هتلداران ایران گفت :  چند سالی بود که در لایحه بودجه، تعرفه گاز مصرفی تاسیسات گردشگری از جمله هتل‌ها و مراکز اقامتی «خدماتی» محسوب می‌شد.  متاسفانه در لایحه بودجه ۱۴۰۵ این بخش گنجانده نشده است. معنی این کار این است که گاز مصرفی هتل‌ها و مراکز اقامتی مانند آنچه در قانون ایرانگردی و جهانگردی مصوب سال ۱۳۷۰ آمده بود، صنعتی محاسبه می‌شود و این باعث افزایش بسیار زیاد هزینه گاز خواهد شد. وی افزود : خوشبختانه اهمیت این موضوع آنقدر زیاد است که وزیر گردشگری هم در قالب نامه‌هایی به روسای کمیسیون‌های مرتبط و نیز فراکسیون گردشگری در مجلس شدیدا ابراز نگرانی کرده است. او گفت :  حذف تاسیسات گردشگری و از جمله هتل‌ها و مراکز اقامتی از شمول «تعرفه خدماتی مصرف گاز» هزینه‌های بهره‌برداری را به شدت افزایش می‌دهد و موجب دلسردی سرمایه‌گذارانی می‎شود که تمایل به سرمایه‌گذاری در این عرصه را داشته‌اند. رییس جامعه حرفه‌ای هتلداران ایران تاکید کرد :  ما در تشکل ملی صنعت هتلداری ایران به طور جدی پی‌گیری رفع این مشکل هستیم و تلاش می‌کنیم که عبارت حذف شده در خصوص خدماتی بودن تعرفه گاز تاسیسات گردشگری به لایحه بودجه ۱۴۰۵ بازگردد.

ایجاد شده: امروز       آخرین ویرایش: امروز     اخبار داخلی
بهره‌برداری از ۲۵۵ پروژه گردشگری با سرمایه‌گذاری ۲۱ همتی بخش‌خصوصی

بهره‌برداری از ۲۵۵ پروژه گردشگری با سرمایه‌گذاری ۲۱ همتی بخش‌خصوصی

به گزارش هتل نیوز ؛ " علی‌اصغر شالبافیان " رئیس مرکز سرمایه‌گذاری وزارت گردشگری در آیین بهره‌برداری از پروژه‌های گردشگری کشور گفت :  همزمان با دهه فجر تعداد ۲۵۵ پروژه با سرمایه‌گذاری بالغ بر ۲۱ همت و اشتغالزایی برای ۳۰۶۲ نفر افتتاح می‌شود که این پروژه‌ها پیش از هرچیزی نتیجه تلاش و همت سرمایه‌گذاران بخش خصوصی و حمایت مسئولان است. وی افزود :  با افتتاح این پروژه‌ها، تعداد پروژه‌های به بهره‌برداری رسیده از ابتدای دولت چهاردهم به هزار و صد پروژه با سرمایه‌گذاری ۶۵ همت می‌رسد و در حال حاضر نیز سه‌هزار و ۱۷ پروژه حوزه گردشگری در سطح کشور در حال احداث قرار دارد.  شالبافیان تاکید کرد : در یک سال گذشته در سراسر کشور، بر صدور مجوزهای بی‌نام تمرکز جدی داشتیم تا بتوانیم تسهیل جدی در مسیر سرمایه‌گذاری و صدور مجوزها داشته باشیم.   رئیس مرکز سرمایه‌گذاری وزارت گردشگری در پایان گفت : کسب  اعتبارات مناسب برای پرداخت تسهیلات به سرمایه‌گذاران حوزه گردشگری و هنرمندان صنایع‌دستی دیگر اقدامی بود که امسال نتایج خوبی را در پرداخت تسهیلات حمایتی به همراه داشت.

ایجاد شده: 19/بهمن/1404       آخرین ویرایش: 19/بهمن/1404     اخبار داخلی
چالش‌های تقلب در نظام آموزشی مجازی در شرایط تهدیدات بین‌المللی

چالش‌های تقلب در نظام آموزشی مجازی در شرایط تهدیدات بین‌المللی

با گسترش فناوری و ورود به عصر دیجیتال، نظام آموزشی در بسیاری از کشورها به سمت برگزاری کلاس‌ها و امتحانات آنلاین رفته است. این تغییرات، در شرایطی که ایران با تهدیدات بین‌المللی و فشارهای اقتصادی مواجه است، به عنوان یک راهکار ضروری برای ادامه تحصیل و حفظ سطح آموزشی به‌کار گرفته شده است. با این حال، این روند با چالش‌های جدی همراه است که یکی از بارزترین آنها مسئله تقلب و تضاد بین مدرک تحصیلی و مهارت‌های واقعی دانشجویان است. در شرایطی که برگزاری امتحانات آنلاین به یکی از روش‌های رایج تبدیل شده، احتمال تقلب به شدت افزایش یافته است. بسیاری از دانشجویانی که در طول ترم؛ حتی یک جلسه، به صورت حضوری در کلاس‌ها شرکت نکرده‌اند، با استفاده از منابع غیرمجاز و یا کمک دیگران، نمرات بالایی کسب می‌کنند! این موضوع نه تنها به اعتبار مدرک تحصیلی لطمه می‌زند، بلکه نشان‌دهنده عدم وجود درک عمیق و مهارت‌های لازم در دانشجویان است. در واقع، این مدرک به جای نشان دادن تلاش و دانش واقعی فرد، تنها یک عدد روی کاغذ است که در بسیاری از موارد به راحتی به‌دست آمده است. این وضعیت به نوعی به بحران اعتماد در نظام آموزشی منجر شده است. کارفرمایان و جامعه به طور کلی ممکن است به مهارت‌ها و توانمندی‌های فارغ‌التحصیلان مشکوک شوند، چرا که مدرک تحصیلی دیگر به تنهایی نمی‌تواند نمایانگر توانایی‌های واقعی فرد باشد. در شرایطی که ایران با محدودیت‌های جدی اقتصادی و اجتماعی ناشی از تهدیدات بین‌المللی مواجه است، این عدم اعتماد می‌تواند به نابرابری‌های بیشتری در بازار کار و کاهش فرصت‌های شغلی برای دانشجویان منجر شود. به علاوه، برگزاری امتحانات به صورت آنلاین و عدم نظارت کافی، به تقویت فرهنگ تقلب و کپی‌برداری در میان دانشجویان منجر می‌شود. این فرهنگ به‌ویژه در جوامع آموزشی که تحت فشارهای بین‌المللی قرار دارند، می‌تواند پیامدهای منفی به همراه داشته باشد و نسل‌های آینده را با چالش‌های جدی مواجه کند. وقتی دانشجویان یاد می‌گیرند که می‌توانند بدون تلاش واقعی نمره کسب کنند، انگیزه آنها برای یادگیری و کسب مهارت‌های واقعی کاهش می‌یابد. در شرایطی که ایران به دلیل تهدیدات بین‌المللی و مشکلات اقتصادی به دنبال جذب سرمایه‌گذاری و بهبود وضعیت اقتصادی است، این چالش‌ها می‌تواند به اعتبار نظام آموزشی لطمه بزند و در نهایت به کاهش کیفیت نیروی کار منجر شود. به عنوان کشوری که نیاز به نیروی کار ماهر و متخصص دارد، این وضعیت بسیار نگران‌کننده است. برای مقابله با این چالش‌ها، دانشگاه‌ها و مراکز آموزشی باید اقدامات جدی‌تری اتخاذ کنند. طراحی امتحاناتی که نیاز به تفکر انتقادی و تحلیل عمیق داشته باشند، می‌تواند به کاهش احتمال تقلب کمک کند. همچنین، ایجاد سیستم‌های نظارتی مؤثر و استفاده از فناوری‌هایی که امکان شناسایی تقلب را فراهم می‌آورند، می‌تواند به بهبود وضعیت کمک کند. در نهایت، مسئله تقلب و تضاد بین مدرک و مهارت در نظام آموزشی مجازی یک چالش اساسی است که نیازمند توجه جدی و تلاش‌های مشترک از سوی دانشگاه‌ها، اساتید و دانشجویان است. تنها در صورتی که این چالش‌ها به طور مؤثر مورد بررسی و حل قرار گیرند، می‌توان به اعتبار و کیفیت نظام آموزشی امید داشت و مدرک تحصیلی را به عنوان نشانه‌ای از دانش و مهارت واقعی در نظر گرفت.  ✍️ فاطمه دکامینی - مدرس دانشگاه، مولف و پژوهشگر

ایجاد شده: 19/بهمن/1404       آخرین ویرایش: 19/بهمن/1404     موسسات آموزش عالی
 صنعت گردشگری ایران در سایه تحریم ها و تهدیدات بین‌المللی

صنعت گردشگری ایران در سایه تحریم ها و تهدیدات بین‌المللی

صنعت گردشگری یکی از مهم‌ترین بخش‌های اقتصادی ایران است که به دلایل مختلف از جمله منابع طبیعی غنی، تاریخ و فرهنگ باستانی، و مهمان‌نوازی مردم، توانسته است جذابیت‌های فراوانی برای گردشگران داخلی و خارجی ایجاد کند. اما این صنعت در سال‌های اخیر به شدت تحت تأثیر تهدیدات بین‌المللی، به ویژه سیاست‌های خصمانه دولت‌های خارجی و تحریم‌ها قرار گرفته است. تهدیدات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی، باعث شده‌اند که گردشگران خارجی از سفر به ایران منصرف شوند و این موضوع به کاهش درآمدهای حاصل از صنعت گردشگری انجامیده است.  در این شرایط، تأثیرات منفی بر هتل‌ها، آژانس‌های مسافرتی و سایر مشاغل مرتبط با گردشگری به وضوح قابل مشاهده است. بسیاری از هتل‌ها با کاهش شدید اشغال مواجه شده‌اند، و این امر به بیکاری و کاهش درآمدها منجر شده است. همچنین، نگرانی‌های امنیتی و عدم اطمینان در مورد آینده، مانع از جذب گردشگران خارجی می‌شود. در ادامه به چند نکته در مورد وضعیت کنونی و چشم‌انداز آینده این صنعت پرداخته می‌شود: تداوم وضعیت فعلی در شرایط کنونی، اگر تغییرات جدی در سیاست‌های داخلی و خارجی ایران و همچنین در نحوه برخورد جامعه بین‌المللی با این کشور به وجود نیاید، صنعت گردشگری احتمالاً همچنان با چالش‌ها و ضرر و زیان‌های جدی مواجه خواهد بود. ادامه تحریم‌ها و عدم ثبات سیاسی می‌تواند به کاهش تمایل سرمایه‌گذاران برای سرمایه‌گذاری در این صنعت منجر شود. نیاز به اصلاحات برای بهبود وضعیت صنعت گردشگری، نیاز به اصلاحات اساسی در سیاست‌ها و استراتژی‌ها وجود دارد. این اصلاحات شامل بهبود زیرساخت‌ها، ایجاد تسهیلات برای گردشگران، تقویت دیپلماسی فرهنگی و بهبود تصویر عمومی ایران در رسانه‌های بین‌المللی است. بدون این اصلاحات، وضعیت صنعت گردشگری بهبود نخواهد یافت. فرصت‌های موجود با وجود چالش‌های فعلی، فرصت‌هایی نیز برای بهبود وضعیت صنعت گردشگری وجود دارد. تغییر در روابط بین‌المللی، بهبود تصویر ایران و افزایش تقاضا برای سفر به مقاصد جدید می‌تواند به جذب گردشگران کمک کند. برای مثال، اگر دولت بتواند روابط خود را با کشورهای همسایه و دیگر کشورها تقویت کند، می‌تواند به افزایش گردشگران و درآمدهای حاصل از این صنعت کمک کند.  ضرورت همکاری بین‌المللی تحقق این اهداف نیازمند همکاری و تعامل بین‌المللی است. در صورتی که ایران بتواند به یک شریک قابل اعتماد در زمینه گردشگری و فرهنگ تبدیل شود، می‌تواند به تدریج از تحریم‌ها و تهدیدات بین‌المللی فاصله بگیرد و به جذب گردشگران کمک کند. اینکه تا کی صنعت گردشگری ایران متحمل ضرر و زیان‌ها خواهد بود، به عوامل متعددی بستگی دارد، از جمله تغییرات در سیاست‌های داخلی و خارجی، اقدامات مؤثر در جهت بهبود زیرساخت‌ها و تصویر ایران در سطح جهانی. بدون یک رویکرد جامع و هماهنگ، این صنعت همچنان در معرض خطر خواهد بود. اگرچه وضعیت کنونی ناامیدکننده به نظر می‌رسد، اما با تدابیر مناسب و همکاری‌های بین‌المللی، می‌توان به بهبود وضعیت صنعت گردشگری امیدوار بود. در واقع، حل چالش‌های بین‌المللی مرتبط با صنعت گردشگری ایران نیازمند یک رویکرد جامع و چندجانبه است که شامل دیپلماسی، همکاری‌های بین‌المللی، بهبود زیرساخت‌ها و توسعه استراتژی‌های بازاریابی می‌شود. در ادامه، چندین راهکار برای حل این چالش‌ها ارائه می‌شود: دیپلماسی فعال و مؤثر تقویت روابط دیپلماتیک: برقراری و تقویت روابط دیپلماتیک با کشورهای مختلف می‌تواند به کاهش تنش‌ها و ایجاد زمینه‌های همکاری بین‌المللی کمک کند. این روابط باید به‌ویژه با کشورهای همسایه و کشورهایی که فرهنگ و تاریخ مشترکی دارند، گسترش یابد. ایجاد انجمن‌های فرهنگی: برگزاری نشست‌ها و همایش‌های فرهنگی و هنری در کشورهای مختلف می‌تواند به ترویج فرهنگ و تاریخ ایران کمک کند و تصویر مثبت‌تری از کشور ارائه دهد. توسعه زیرساخت‌های گردشگری سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها: بهبود زیرساخت‌های گردشگری، مانند هتل‌ها، حمل و نقل و امکانات تفریحی، می‌تواند به جذب گردشگران کمک کند. این سرمایه‌گذاری‌ها باید به‌گونه‌ای انجام شود که کیفیت خدمات بهبود یابد. ایجاد تسهیلات گردشگری: فراهم کردن تسهیلات ویژه برای گردشگران، مانند تخفیف‌های ویژه یا خدمات رایگان، می‌تواند به جذب مسافران کمک کند. استفاده از فناوری‌های نوین برنامه‌های دیجیتال: استفاده از فناوری‌های نوین برای بهبود تجربه گردشگران می‌تواند تأثیرگذار باشد. ایجاد وب‌سایت‌ها و اپلیکیشن‌های کاربرپسند برای ارائه اطلاعات دقیق درباره جاذبه‌ها و امکان رزرو خدمات، به گردشگران کمک می‌کند. بازاریابی دیجیتال: بهره‌گیری از رسانه‌های اجتماعی و پلتفرم‌های آنلاین برای تبلیغ جاذبه‌های گردشگری و ارائه تجربیات مثبت از مسافران قبلی می‌تواند به جذب گردشگران جدید کمک کند. همکاری‌های بین‌المللی ایجاد توافق‌های فرهنگی: توسعه همکاری با کشورهای دیگر و ایجاد توافق‌های فرهنگی و گردشگری می‌تواند به تبادل تجربیات و جذب گردشگران کمک کند. مشارکت در سازمان‌های بین‌المللی: عضویت و مشارکت در سازمان‌های بین‌المللی مانند یونسکو و سازمان جهانی گردشگری می‌تواند به تقویت موقعیت ایران در عرصه جهانی کمک کند. ✍️ فاطمه دکامینی - مدرس دانشگاه، مولف و پژوهشگر

ایجاد شده: 19/بهمن/1404       آخرین ویرایش: 19/بهمن/1404     مقالات و یادداشت ها
فقدان مرجع مرتبط با آمار و اطلاعات در صنعت گردشگری ایران

فقدان مرجع مرتبط با آمار و اطلاعات در صنعت گردشگری ایران

در سال‌های اخیر، صنعت گردشگری به عنوان یکی از محورهای توسعه اقتصادی در بسیاری از کشورها شناخته شده است. اما متأسفانه در ایران، با وجود پتانسیل‌های فراوان و جاذبه‌های گردشگری بی‌نظیر، هنوز هم با چالش‌های جدی در این حوزه مواجه هستیم. یکی از این چالش‌ها، فقدان آمار و اطلاعات دقیق و قابل اعتماد در زمینه گردشگری، مؤسسات آموزشی مرتبط و تعداد هتل‌ها و مراکز اقامتی است. تا به امروز، هیچ نهاد و مرجع مشخصی در کشور وجود نداشته که به صورت جامع و سیستماتیک به جمع‌آوری، تحلیل و انتشار داده‌های مربوط به گردشگری و هتلداری بپردازد. این امر نه تنها بر تصمیم‌گیری‌های کلان اقتصادی تأثیر منفی گذاشته، بلکه سرمایه‌گذاران و کارآفرینان فعال در این حوزه را نیز با سردرگمی و عدم اطمینان مواجه کرده است. به عنوان یک فعال در حوزه گردشگری و هتلداری، بر این باورم که ایجاد یک نهاد مرجع برای گردآوری و تحلیل اطلاعات در این حوزه، امری ضروری است. این نهاد می‌تواند به عنوان یک پل ارتباطی میان دولت، سرمایه‌گذاران و دانشگاه‌ها عمل کرده و با ارائه آمار و اطلاعات دقیق، زمینه‌ساز تصمیم‌گیری‌های استراتژیک و توسعه پایدار در صنعت گردشگری کشور باشد. چالش‌های موجود: عدم وجود آمار دقیق: در حال حاضر، اطلاعات موجود درباره تعداد هتل‌ها، ظرفیت‌های اقامتی و آمار گردشگران به صورت پراکنده و غیرقابل اعتماد است. این امر موجب می‌شود که تصمیم‌گیری‌های کلان در سطح دولتی و خصوصی با دشواری مواجه شود.  کمبود مؤسسات آموزشی متخصص: عدم وجود آمار و اطلاعات دقیق درباره نیاز بازار، منجر به کمبود مؤسسات آموزشی و دوره‌های تخصصی در زمینه گردشگری و هتلداری شده است. این موضوع باعث افت کیفیت خدمات و عدم توانایی در جذب گردشگران بیشتر می‌شود. عدم شناخت از بازار: سرمایه‌گذاران و کارآفرینان به دلیل عدم دسترسی به اطلاعات معتبر، در انتخاب و طراحی پروژه‌های خود با چالش‌هایی روبرو هستند که می‌تواند به هدر رفت منابع و سرمایه‌های آنها منجر شود. مزایای ایجاد نهاد مرجع: جمع‌آوری و تحلیل داده‌ها: ایجاد یک نهاد مرجع می‌تواند به جمع‌آوری و تحلیل داده‌های دقیق و معتبر در زمینه گردشگری و هتلداری بپردازد. این اطلاعات می‌تواند شامل آمار مربوط به تعداد هتل‌ها، نرخ اشغال، تعداد گردشگران داخلی و خارجی، و نیازهای بازار باشد.  کمک به تصمیم‌گیری‌های استراتژیک: با وجود داده‌های دقیق و قابل اعتماد، تصمیم‌گیری‌های کلان اقتصادی و سرمایه‌گذاری‌ها به مراتب آسان‌تر و مؤثرتر خواهد شد. نهاد مرجع می‌تواند به دولت و بخش خصوصی در تدوین سیاست‌های مناسب کمک کند. توسعه مؤسسات آموزشی: با درک بهتر از نیازهای صنعت، می‌توان مؤسسات آموزشی مرتبط با گردشگری و هتلداری را بهبود بخشید و دوره‌های آموزشی متناسب با نیاز بازار ارائه داد. این امر به بهبود کیفیت خدمات در صنعت گردشگری منجر می‌شود.  جذب سرمایه‌گذاری: با ارائه اطلاعات دقیق و معتبر، نهاد مرجع می‌تواند به جذب سرمایه‌گذاران و کارآفرینان در صنعت گردشگری کمک کند. این موضوع می‌تواند منجر به افزایش اشتغال و رشد اقتصادی در کشور شود.  ایجاد شبکه‌های همکاری: نهاد مرجع می‌تواند به عنوان یک پل ارتباطی میان دولت، دانشگاه‌ها و بخش خصوصی عمل کرده و با ایجاد شبکه‌های همکاری، به تبادل اطلاعات و تجربیات در این حوزه کمک کند.  از این رو، پیشنهاد می‌کنم که با همکاری نهادهای دولتی و خصوصی، اقدام به تأسیس یک مرکز تحقیقاتی و آماری در حوزه گردشگری و هتلداری کنیم. این مرکز می‌تواند به جمع‌آوری داده‌های مربوط به تعداد هتل‌ها، مراکز آموزشی، میزان ورود گردشگران و سایر عوامل مؤثر بر صنعت گردشگری بپردازد و با تحلیل‌های علمی و کاربردی، راهکارهای مناسبی برای توسعه این صنعت ارائه دهد. بی‌تردید، با ایجاد چنین نهادی، می‌توانیم به یکی از چالش‌های بزرگ صنعت گردشگری در ایران غلبه کنیم و زمینه را برای رشد و شکوفایی این صنعت فراهم آوریم.  ✍️ فاطمه دکامینی - مدرس دانشگاه، مولف و پژوهشگر

ایجاد شده: 29/آذر/1404       آخرین ویرایش: 29/آذر/1404     مقالات و یادداشت ها
کودک، طبیعت و نقشه‌های گمشده؛ سفرهای آموزشی در بستر بی‌مهری برنامه‌ریزی کلان

کودک، طبیعت و نقشه‌های گمشده؛ سفرهای آموزشی در بستر بی‌مهری برنامه‌ریزی کلان

 در میانه تبلیغات رنگین آژانس‌ها برای فروش بسته‌های سفر به خانواده‌ها، جریان دیگری از گردشگری در حال شکل‌گیری است که ادعا می‌کند نه فروشنده مقصد، که خالق تجربه است . اینجا پای صحبت مدیر مجموعه‌ای نشسته‌ایم که می‌گوید مأموریتش، فراتر بردن کودکان از دیوارهای کلاس درس و کهنه‌کتاب‌های درسی است؛ سفری که در آن هیچ چیز مستقیماً آموزش داده نمی‌شود، اما همه چیز آموخته می‌شود . از سمی نبودن رتیل تا شکستن کلیشه‌های جنسیتی در حین آماده کردن ناهار در دل جنگل . این گزارش، روایتی از دنیای  گردشگری کودک است؛ عرصه‌ای که فعالانش باور دارند در حال پرورش نسلی نوین‌اند، اما از جایی در حاشیه و با چالش‌های بسیار فریاد میپرسند کجای برنامه‌های کلان گردشگری هستیم؟ یادگیری در سایه تجربه علی چراغی،موسس و مدیر عامل مجموعه مانوژا، که برگزاری تورهای طبیعت‌گردی و تجربه‌گرا برای کودکان و نوجوانان را تخصص خود می‌داند، در همان ابتدا فلسفه‌کارش را با صراحت مشخص می‌کند: ما در مانوژا، به صورت مستقیم هیچ چیزی را به بچه‌ها آموزش نمی‌دهیم . بچه‌ها به قدر کافی در خانه و مدرسه، در حال شنیدن محفوظات هستند . این جمله، کلیدی است برای فهم آنچه در ادامه می‌آید . رویکرد او، آموزش غیرمستقیم و از طریق  طرح معما و کشف  است . مفاهیمی مانند حفظ محیط زیست یا نریختن زباله، نه به عنوان یک امر اخلاقی دستوری، که به عنوان بخشی جدایی‌ناپذیر از یک ماجراجویی شیرین به کودکان ارائه می‌شود . او توضیح می‌دهد:  در کمپ‌های گردشگری کودک و نوجوان، تجربیاتی به دست می‌آورند که با هیچ چیزی قابل مقایسه نیست . هدفمندی؛ پشت صحنه هر سفر اما این سفرهای به ظاهر خودجوش،برنامه‌ریزی دقیقی در پشت صحنه دارند . چراغی می‌گوید:  ما قبل از سفر، با مربیان و حتی والدین جلساتی برگزار می‌کنیم که قرار است در این سفر چه مفاهیمی آموزش داده شود . این مفاهیم بر اساس مقصد مشخص می‌شود .  اینجاست که سفر از یک گردش ساده فراتر می‌رود و به یک ابزار آموزشی هدفمند تبدیل می‌شود . خروجی این سفرها، تغییر نگرش کودکان به دنیای اطرافشان است:  بعد از سفرهای ما بچه‌ها این درک را دارند که عنکبوت‌ها و رتیل‌ها سمی نیستند، یا نباید به قارچ‌ها در طبیعت دست زد چون ممکن است سمی باشند .  در برنامه‌ها، بچه‌ها با ردپاها و بقایای به جا مانده از حیوانات آشنا می‌شوند و از طریق مشاهده عینی، با چرخه زندگی جانوران پیوند می‌خورند . لذت؛ دروازه یادگیری با این همه،چراغی بر یک اصل پای می‌فشارد:  من معتقدم هر سفری که قرار است برای بچه‌ها برگزار کنیم، باید چیزی به بچه‌ها بیاموزد، وگرنه بچه‌ها می‌توانند با خانواده‌شان سفر بروند . اما معتقدم قبل از هر چیزی باید در اردو یا سفر، به بچه‌ها خوش بگذرد .   این همان نقطه طلایی ارتباط است . وقتی حس خوشایند یک تجربه در کودک ایجاد شود، دیوارهای دفاعی فرو می‌ریزد و ذهن مشتاقانه برای دریافت دانش جدید گشوده می‌شود .  وقتی حس خوشایند تجربه برای بچه‌ها ایجاد شود، آنوقت می‌شود یادگیری را آغاز کرد . شکستن دیوارهای نامرئی یکی از جذاب‌ترین بخش‌های فعالیت مانوژا،به چالش کشیدن کلیشه‌های فرهنگی در حضور خود کودکان و والدین است . چراغی نمونه‌ای عینی تعریف می‌کند:  در یکسری از اردوها که بچه‌ها با والدین آمده بودند، تمرینی ترتیب دادیم: مرغ خام، فویل، زغال و لوله بخاری را در اختیارشان قرار دادیم تا خانواده‌ها برای خود ناهار آماده کنند، با این شرط که آتش را مادرها آماده کنند و مرغ را پدرها .  نتیجه اما قابل تأمل بود:  نکته عجیب و جالب این بود که پدرها اجازه آماده‌سازی آتش توسط مادرها را نمی‌دادند و خودشان هم غذا را آماده نکردند . انگار داشتند در برابر تغییر یک ذهنیت مقابله می‌کردند و بچه‌ها شاهد این موضوع بودند .  این صحنه، نمایشی از مقاومت در برابر تغییر نقش‌های سنتی بود؛ مقاومتی که کودکان به وضوح آن را می‌دیدند و درس می‌گرفتند . چراغی تأکید می‌کند:  این چالش‌ها را در مقابل خانواده‌های سنتی بیشتر حس می‌کنیم . از هتل پنج ستاره تا چادر زیر ستارگان این چالش‌ها تنها به نقش‌های جنسیتی محدود نیست،بلکه سبک زندگی را نیز در بر می‌گیرد .  ما در سفرهایمان خانواده‌هایی را داریم که در کمتر از هتل پنج ستاره اقامت نمی‌کنند، اما ما آن‌ها را برای کمپ کردن به جنگل می‌بریم و بچه‌ها با همراهی خانواده چادر برپا می‌کنند .  این تجربه، خود یک درس بزرگ است؛ درسی درباره سادگی، قناعت و لذت‌های بی‌پیرایه زندگی که در دل طبیعت نهفته است . حتی بازدید از بناهای تاریخی مانند کاروانسراها نیز با همین رویکرد انجام می‌شود:  بعد از چند بازدید، دیگر بچه‌ها ویژگی معماری کاروانسراها را تشخیص می‌دهند . ما با آن‌ها درباره تاریخچه و ارتباط کاروانسراها توضیح می‌دهیم و بچه‌ها این‌ها را می‌آموزند . آموزش غیرمستقیم بیشترین بازدهی را دارد . انتخاب همسفر؛ چالشی در مدیریت انتظارات این سطح از حساسیت در برنامه‌ریزی،طبیعتاً به گزینش دقیق شرکت‌کنندگان نیز منجر می‌شود . چراغی می‌گوید:  ما ترجیح می‌دهیم سفرها را برای خانواده‌هایی برگزار کنیم که کار گردشگری کودک را درک می‌کنند . در غیر این صورت در حین اجرای برنامه با خانواده‌ها دچار چالش می‌شویم .  انتخاب  تسهیل‌گر  یا مربی کودک نیز با وسواس فراوان انجام می‌گیرد:  این کار جزئیات مهمی دارد، بنابراین باید از افراد متخصص و علاقه‌مند بهره ببریم .  آن‌ها نه راهنمای تور، که تسهیل‌گر تجربه‌های کودکانه‌اند . گردشگری کودک؛ غریبه آشنا در نقشه توسعه در نهایت،چراغی بزرگ‌ترین چالش این مسیر را ساختاری و کلان می‌داند:  بزرگترین چالش ما این است که هیچ توجهی به گردشگری کودک و نوجوان نمی‌شود . ما داریم یک نسل را آموزش می‌دهیم . اما کجای برنامه‌های کلان گردشگری هستیم؟  این پرسش، پرسش اصلی همه فعالان این عرصه است . سرمایه‌گذاری بر آینده؛ فوایدی فراتر از سفر اهمیت این کار زمانی آشکار می‌شود که به فواید آن در مقیاس کلان نگاه کنیم .توجه جدی به گردشگری کودک، در حقیقت سرمایه‌گذاری هوشمندانه بر روی بنیادی‌ترین رکن توسعه پایدار، یعنی  نسل آینده  است . این نوع از گردشگری، فرصتی است برای پرورش شهروندانی با درک عمیق‌تر از محیط زیست، تاریخ و فرهنگ بومی . کودکانی که از همان سال‌های نخست زندگی، لمس کردن پوست درختان، شنیدن صدای جریان رودخانه و درک نظم حاکم بر یک بنای تاریخی را تجربه می‌کنند، در بزرگسالی نه به عنوان ناظرانی بی‌تفاوت، که به عنوان حامیان و مدافعان آگاه و دلسوز طبیعت و میراث فرهنگی خود عمل خواهند کرد . این سفرها، دانشی را در وجود آنان تزریق می‌کند که ماندگار و تبدیل به بخشی از هویت آنان می‌شود . از سوی دیگر، گردشگری کودک به عنوان ابزاری قدرتمند برای تقویت مهارت‌های فردی و اجتماعی عمل می‌کند . خارج شدن از حباب امن و آشناى روزمره، کودکان را در موقعیت‌های جدیدی قرار می‌دهد که مستلزم سازگاری، حل مسئله، کار گروهی و تعامل با همسالان در فضایی غیررقابتی است . این تجربیات، نه تنها اعتمادبه‌نفس آنان را افزایش می‌دهد، بلکه هوش هیجانی و توانایی مواجهه با موقعیت‌های غیرمنتظره را در آنان تقویت می‌کند . در مقیاسی کلان، این فرآیند به پرورش نسلی با نشاط‌تر، خلاق‌تر، اجتماعی‌تر و تاب‌آورتر منجر می‌شود که می‌تواند موتور محرکه توسعه همه‌جانبه کشور باشد . آینده در هاله ای از امید با این همه،چراغی خوش‌بین است و نشانه‌هایی از تحول می‌بیند:  حس می‌کنم کم‌کم در وزارتخانه دارد اتفاقات خوبی می‌افتد . با اینکه جشنواره گردشگری کودک با بی‌نظمی و تغییر تاریخ متعدد برگزار شد، اما همین که به چنین مفهومی پرداخته شد، قابل تأمل و مایه امیدواری است .  این امیدواری، امیدی است برای پررنگ شدن نقش کودکان در نقشه‌های توسعه گردشگری؛ کودکانی که امروز با شناخت ردپای حیوانات و معماری کاروانسراها، شاید فردا بتوانند نقشه بهتری برای میهن خود ترسیم کنند. ✍🏻 مریم کاظمی زاده

ایجاد شده: 29/آذر/1404       آخرین ویرایش: 29/آذر/1404     اخبار داخلی
جایگاه تبلیغات 1 جایگاه تبلیغات 1


کمی منتظر بمانید...