گردشگری از جمله صنایعی است که بیش از بسیاری از بخشهای اقتصادی، به امنیت، ثبات و اعتماد عمومی وابسته است. هرگاه کشوری وارد شرایط جنگی یا فضای پرتنش امنیتی میشود، نخستین اثر آن بر ذهنیت مردم، سرمایهگذاران و گردشگران دیده میشود. در چنین فضایی، سفر دیگر یک فعالیت عادی، برنامهپذیر و آرامشبخش تلقی نمیشود، بلکه به تصمیمی پرریسک و وابسته به شرایط روز تبدیل میگردد. ایران نیز در مقاطع مختلف تاریخی، تجربه چنین وضعیتی را داشته و صنعت گردشگری آن از این تحولات عمیقاً تأثیر پذیرفته است. شرایط جنگی پیش از آنکه مستقیماً زیرساختهای گردشگری را هدف قرار دهد، بر «تصویر مقصد» اثر میگذارد. در صنعت گردشگری، تصویر ذهنی یک کشور گاهی از واقعیت میدانی نیز مهمتر است. حتی اگر همه شهرهای یک کشور درگیر نباشند، باز هم انتشار اخبار جنگ، ناامنی یا تنش نظامی میتواند کل کشور را در نگاه گردشگر خارجی به عنوان مقصدی پرخطر معرفی کند. این مسئله برای ایران نیز بهویژه در مقاطع بحرانی سبب شده است که بسیاری از گردشگران بالقوه، برنامه سفر خود را لغو یا به تعویق بیندازند. یکی از مهمترین پیامدهای جنگ بر گردشگری ایران، کاهش محسوس گردشگران ورودی است. گردشگر خارجی معمولاً در انتخاب مقصد، بیش از هر چیز به امنیت، دسترسی، ثبات سیاسی و امکان پیشبینی شرایط توجه میکند. وقتی کشوری در فضای جنگی قرار میگیرد، شرکتهای گردشگری بینالمللی، رسانهها، بیمهگران و حتی خطوط حملونقل نیز با احتیاط بیشتری رفتار میکنند. در نتیجه نهتنها ورود گردشگر کمتر میشود، بلکه شبکههای پشتیبان سفر نیز تضعیف میشوند و این امر ضربهای چندلایه به توسعه گردشگری وارد میکند. در سطح داخلی نیز جنگ موجب تغییر جدی در الگوی سفر میشود. در شرایطی که جامعه با اضطراب، نااطمینانی و فشار اقتصادی روبهرو است، سفرهای تفریحی اولویت خود را از دست میدهند. خانوادهها بودجههای غیرضروری را کاهش میدهند و تمایل به سفرهای طولانی، پرهزینه یا غیرضروری کم میشود. این موضوع باعث میشود توسعه گردشگری داخلی نیز از مسیر طبیعی خود خارج شود و بسیاری از مقاصد گردشگری با افت تقاضا، کاهش اقامت و رکود خدمات مواجه شوند. از سوی دیگر، شرایط جنگی بر سرمایهگذاری در صنعت گردشگری نیز اثر منفی میگذارد. توسعه گردشگری نیازمند افق روشن، ثبات نسبی، امنیت سرمایه و پیشبینیپذیری بازار است. اما جنگ این مؤلفهها را تضعیف میکند. وقتی سرمایهگذار آینده روشنی برای بازگشت سرمایه نبیند، پروژههای هتلی، اقامتی، تفریحی و حملونقلی متوقف یا کند میشوند. در چنین وضعیتی، گردشگری از یک حوزه توسعهمحور به بخشی پرریسک تبدیل میشود که در اولویت دوم یا سوم سرمایهگذاران قرار میگیرد. هتلداری نیز به عنوان یکی از ارکان اصلی گردشگری، در دوران جنگ دچار تغییر کارکرد میشود. هتلها که در شرایط عادی باید میزبان گردشگران داخلی و خارجی باشند، در فضای جنگی ممکن است با کاهش شدید مسافر تفریحی روبهرو شوند. برخی از آنها ناچار میشوند خدمات خود را به گروههای دیگری مانند کارکنان سازمانی، نیروهای امدادی، خبرنگاران، یا مسافران ضروری ارائه دهند. به این ترتیب، صنعت هتلداری از مسیر معمول توسعه خود فاصله میگیرد و بیشتر به سمت بقا و تطبیق با شرایط اضطراری حرکت میکند. جنگ همچنین توسعه متوازن جغرافیایی گردشگری را مختل میکند. در شرایط عادی، برنامهریزی گردشگری بر توزیع سفر، معرفی مقاصد جدید و توسعه منطقهای استوار است. اما در فضای جنگی، برخی مناطق بهکلی از چرخه سفر خارج میشوند و تمرکز بر شهرها و مناطق امنتر افزایش مییابد. این تمرکز ناهمگون، از یک سو فشار مضاعفی بر برخی مقاصد وارد میکند و از سوی دیگر، فرصت رشد را از مناطقی میگیرد که میتوانستند در شرایط عادی نقش مهمی در اقتصاد گردشگری کشور ایفا کنند. در کنار این آسیبها، جنگ گاه سبب میشود مفهوم «تابآوری» در صنعت گردشگری جدیتر گرفته شود. بحرانهای شدید، بازیگران این صنعت را وادار میکنند که به مدیریت ریسک، برنامهریزی بحران، تنوعبخشی به بازار هدف و انعطاف در خدمات بیشتر توجه کنند. برای ایران نیز تجربه شرایط جنگی و نااطمینانیهای ناشی از آن میتواند به درسی مهم برای بازتعریف مدل توسعه گردشگری تبدیل شود؛ مدلی که فقط بر شرایط ایدهآل متکی نباشد، بلکه توان مقاومت در برابر شوکها را نیز داشته باشد. نکته مهم این است که جنگ صرفاً گردشگری را متوقف نمیکند، بلکه مسیر توسعه آن را تغییر میدهد. یعنی به جای آنکه صنعت گردشگری بر پایه رشد تدریجی، جذب گردشگر خارجی، گسترش برند مقصد و توسعه زیرساختها پیش رود، بیشتر درگیر حفظ وضع موجود، مدیریت بحران و جبران خسارت میشود. این تغییر مسیر، باعث عقبماندن از رقابت منطقهای و جهانی نیز میگردد، زیرا سایر کشورها در حال توسعه محصولات، خدمات و تصویر برند خود هستند، در حالی که کشور درگیر بحران بیشتر انرژی خود را صرف حفظ پایداری میکند. در نهایت، میتوان گفت شرایط جنگی در ایران، صنعت گردشگری را نه فقط از نظر اقتصادی، بلکه از منظر راهبردی نیز تحت تأثیر قرار داده است. جنگ باعث کاهش تقاضا، تضعیف تصویر مقصد، توقف سرمایهگذاری، تغییر الگوی سفر و اختلال در توسعه زیرساختها میشود. با این حال، همین تجربه میتواند مبنایی برای بازنگری در سیاستهای گردشگری باشد. اگر توسعه گردشگری ایران قرار است در آینده مسیر پایدارتری طی کند، باید از تجربه جنگ و بحران بیاموزد که امنیت، اعتماد، تابآوری و مدیریت هوشمندانه، پایههای اصلی رشد این صنعت هستند. ✍️ فاطمه دکامینی - مدرس دانشگاه، مولف و پژوهشگر
ایجاد شده: 27/فروردین/1405 آخرین ویرایش: 27/فروردین/1405 مقالات و یادداشت ها
به گزارش هتل نيوز / مركز خراسان ؛ " محمود مادرشاهیان " رئیس جامعه هتلداران خراسان رضوی گفت : ضریب اشغال هتلها از حدود ۸۰ درصد در سال گذشته به نزدیک ۳۰ درصد کاهش یافته است. این افت ناشی از ناآرامیهای منطقهای، ایرانهراسی، کاهش پروازها و افزایش هزینههای سفر است. وی افزود : در کنار افت تقاضا، افزایش هزینههای مالیات، بیمه، انرژی و همچنین بازپرداخت گسترده کنسلیها، فشار مضاعفی بر هتلداران وارد کرده و تابآوری مالی بسیاری از واحدهای اقامتی را کاهش داده است. او ادامه داد : در صورت نبود حمایت عملی و هماهنگی میان دستگاههای مسئول، بخشی از صنعت هتلداری با خطر تعطیلی و تعدیل نیرو روبهرو خواهد شد. مادرشاهیان در پایان گفت : جامعه هتلداران برای مدیریت شرایط، اقداماتی همچون ارائه تخفیفهای ویژه برای اقامتهای طولانیمدت، پیگیری مطالبات صنفی از دستگاههای مرتبط و رایزنی برای کاهش فشارهای هزینهای را در دستور کار قرار داده است. ✍️ مسعود منتجبی
ایجاد شده: 8/اسفند/1404 آخرین ویرایش: 17/فروردین/1405 اخبار داخلی
⚠️ «گردشگری ایران در وضعیت اضطرار پنهان» وقت آن رسیده وزارت گردشگری “شرایط ویژه ملی” اعلام کند ✍🏻 بیانیه پیشنهادی شورای راهبردی و سیاستگذاران گروه رسانه ای ایتنا ▫️ صنعت گردشگری ایران این روزها نه در رکود عادی، نه در بحران فصلی، بلکه در شرایطی قرار دارد که میتوان آن را «اضطرار ساختاری» نامید؛ وضعیتی که اگرچه هنوز بهصورت رسمی ذیل عنوان فورسماژور اعلام نشده، اما در عمل بسیاری از شاخصهای آن محقق شده است. ▫️ کاهش محسوس ورود گردشگران خارجی، افت چشمگیر سفرهای داخلی، افزایش بیسابقه هزینههای خدمات سفر، تورم فزاینده، نااطمینانی ناشی از تحولات منطقهای و احتمال وقوع جنگ، و در نهایت توقف گردش مالی در زنجیره ارزش گردشگری، باعث شده بخش قابل توجهی از ۲۱ رسته مصادیق گردشگری کشور در معرض تعطیلی یا تعلیق فعالیت قرار گیرند. ▫️ بر اساس گفتوگوها و گزارشهای میدانی اخیر؛ ✅ درصد اشغال بسیاری از هتلهای شهری به زیر ۳۰٪ سقوط کرده است. ✅ بخش قابل توجهی از دفاتر خدمات مسافرتی با کاهش فروش بیش از ۶۰٪ مواجهاند. ✅ شماری از هتلها و اقامتگاهها بهدلیل نبود نقدینگی، تعدیل یا تسویه پرسنل انجام دادهاند. ✅ روابط مالی میان آژانسها و هتلها بهواسطه کنسلیها و بازپرداختها دچار تنش جدی شده است. ✅ پروژههای توسعهای و سرمایهگذاریهای جدید عملاً متوقف شدهاند. ▫️ با این حال، وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی همچنان در نقطهای میان اعلام فورسماژور و عدم اعلام آن قرار دارد. این تردید، هرچند ممکن است ناشی از خلأهای قانونی یا نگرانیهای حقوقی باشد، اما در عمل هزینه آن را فعالان بخش خصوصی میپردازند. ▪️ چرا فورسماژور راهحل کامل نیست؟ ▫️ در حقوق بینالملل و رویههای جهانی، فورسماژور معمولاً در شرایطی اعلام میشود که یک واقعه غیرقابل پیشبینی و غیرقابل کنترل اجرای تعهدات را ناممکن کند (مانند جنگ رسمی، زلزله گسترده یا همهگیری جهانی). ▫️ اما تجربه دوران کووید-۱۹ نشان داد که بسیاری از کشورها پیش از اعلام وضعیتهای حاد، چارچوبهایی تحت عنوان: ✅ Emergency Tourism Protocol ✅ Special Economic Relief Status ✅ Temporary Tourism Protection Framework را تدوین کردند تا بدون ورود به پیچیدگیهای حقوقی فورسماژور، امکان حمایت و تنظیمگری فوری فراهم شود. ▫️ در ایران نیز به نظر میرسد مشکل اصلی نه صرفاً نبود اراده، بلکه نبود یک سازوکار جامع و چندبعدی برای مدیریت چنین شرایطی است. ▪️ اعلام «شرایط ویژه ملی گردشگری» ▫️ شورای راهبردی و سیاستگذاران گروه رسانه ای ایتنا پیشنهاد میکند؛ وزارت گردشگری بهجای اعلام شرایط فورسماژور، با همکاری دولت و بخش خصوصی، چارچوبی با عنوان «شرایط ویژه ملی گردشگری» را بهصورت رسمی ابلاغ کند. ▫️ این وضعیت میتواند دارای یک پروتکل جامع با ابعاد زیر باشد ؛ 1️⃣ تعیین تکلیف روابط مالی در زنجیره گردشگری الف) رابطه آژانس و هتل ✅ تعلیق جرائم کنسلی در دوره بحران ✅ تدوین دستورالعمل بازپرداخت مرحلهای ✅ ایجاد سازوکار داوری سریع برای اختلافات ب) رابطه با پلتفرمهای رزرو آنلاین ✅ توقف موقت جریمههای SLA ✅ امکان بازپرداخت انعطافپذیر ج) بدهیهای بینشرکتی ✅ امکان تهاتر و تقسیط رسمی تحت نظارت وزارت 2️⃣ حمایتهای مالی و اعتباری هدفمند ✅ تعلیق یا تقسیط مالیات بر ارزش افزوده ✅ تعویق پرداخت حق بیمه کارفرمایی ✅ اعطای خط اعتباری سرمایه در گردش با نرخ ترجیحی ✅ استمهال اقساط تسهیلات بانکی فعالان گردشگری ✅ ایجاد صندوق تثبیت گردشگری برای شرایط اضطراری ▫️ در بسیاری از کشورها پس از بحرانهای امنیتی یا همهگیری، بستههای حمایتی ۳ تا ۵ درصد تولید ناخالص داخلی بخش گردشگری اختصاص داده شد. در ایران نیز بدون تزریق نقدینگی هدفمند، چرخه ورشکستگی زنجیرهای محتمل است. 3️⃣ صیانت از نیروی انسانی ✅ یارانه دستمزد موقت برای جلوگیری از تعدیل نیرو ✅ بیمه بیکاری تسهیلشده برای پرسنل تعدیلشده ✅ برنامههای آموزش مهارتهای مکمل برای دوران رکود ▫️ حفظ نیروی انسانی متخصص، مهمترین سرمایه نامشهود صنعت گردشگری است. 4️⃣ مدیریت تصویر بینالمللی و دیپلماسی گردشگری ✅ تدوین بسته ارتباطی برای سفارتخانهها و دفاتر خارجی ✅ تولید پیامهای اطمینانبخش هدفمند برای بازارهای منتخب ✅ تمرکز بر بازارهای همسایه و کمریسک در کوتاهمدت 5️⃣ برنامه تابآوری و بازگشت (Resilience & Recovery Plan) ✅ تنوعبخشی به محصولات گردشگری داخلی ✅ تقویت گردشگری سلامت، زیارتی و منطقهای ✅ توسعه فروش اعتباری و اقساطی سفر برای تحریک تقاضا ✅ بازنگری در مدلهای قیمتگذاری و مدیریت هزینه هتلها ▪️ چرا این تصمیم فوری است؟ ▫️ تعویق در تصمیمگیری، پیامدهایی جدی خواهد داشت؛ ✅ افزایش تعطیلی واحدها ✅ از دست رفتن سرمایه انسانی ✅ کاهش سرمایهگذاری بلندمدت ✅ بیاعتمادی فعالان بخش خصوصی نسبت به سیاستگذار ▫️ گردشگری صنعتی با ماهیت «اعتماد» است. هرچه نااطمینانی بیشتر شود، بازگشت به شرایط عادی زمانبرتر و پرهزینهتر خواهد بود. ▪️ جمعبندی ▫️ صنعت گردشگری ایران امروز در یک «وضعیت خاکستری خطرناک» قرار دارد؛ نه آنقدر بحرانی که فورسماژور رسمی اعلام شود، و نه آنقدر عادی که بتوان آن را با ابزارهای معمول اداره کرد. ▫️ از این رو شورای سردبیری این رسانه با بررسی همه جانبه موضوع و تجمیع مطالب ، پیشنهاد میکند ؛ ✅ وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی با مشارکت تشکلهای صنفی، چارچوب «شرایط ویژه ملی گردشگری» را تدوین و ابلاغ کند. ✅ این چارچوب باید جامع، چندبخشی، و دارای ضمانت اجرایی باشد. ✅ سیاستگذار باید میان تعلل حقوقی و اقدام عملی، گزینه دوم را انتخاب کند. ▫️ امروز، تصمیمگیری جسورانه نهتنها از فروپاشی بخشی از صنعت جلوگیری میکند، بلکه پیام روشنی از مسئولیتپذیری و همراهی با بخش خصوصی مخابره خواهد کرد. ▫️ گردشگری ایران هنوز قابل نجات است اما پنجره زمان در حال بسته شدن است.
ایجاد شده: 25/بهمن/1404 آخرین ویرایش: 25/بهمن/1404 اخبار داخلی
به گزارش هتل نیوز ؛ " صمدحسن زاده " رییس اتاق بازرگانی ایران در نامه ای خطاب به وزیر گردشگری نوشت : صنعت گردشگری کشور در ماههای اخیر متأثر از مجموعهای از بحرانهای بیسابقه، از جمله جنگ ۱۲ روزه و نیز حوادث و اتفاقات دیماه سال جاری، عملاً با رکود کامل مواجه شده و بخش قابل توجهی از فعالان این صنعت در شرایطی بحرانی و نگرانکننده قرار گرفتهاند. فعالان بخش خصوصی گردشگری شامل دفاتر خدمات مسافرتی، هتلها و شرکتهای حملونقل گردشگری، در حالی متحمل خسارات سنگین مالی شدهاند که به دلیل تعهدات پیشین خود نسبت به مسافران و طرفهای داخلی و خارجی، با فشار مضاعف نقدینگی، انباشت بدهی و در مواردی خطر ورشکستگی و تعطیلی فعالیت مواجه هستند. متأسفانه علیرغم تصویب بستههای حمایتی پس از بحرانهای اخیر، به دلیل بروکراسی اداری و نارسایی در زنجیره اجرا، تاکنون حمایت مالی مؤثری به این بخش اختصاص نیافته است. وزارت صنعت، معدن و تجارت به منظور حمایت از واحدهای تولیدی و جلوگیری از تعطیلی بنگاههای کوچک و متوسط، بسته حمایتی به ارزش ۷۰۰ هزار میلیارد تومان برای تأمین نقدینگی و سرمایه در گردش اختصاص داده است. صنعت گردشگری کشور به عنوان یکی از پیشرانهای اشتغال، ارزآوری و دیپلماسی اقتصادی از بسته حمایتی متناسب و عملیاتی بیبهره مانده است. اتاق بازرگانی ایران به طور رسمی درخواست دارد تا دستور تدوین و اجرای فوری بستههای حمایتی هدفمند و عملیاتی برای فعالان صنعت گردشگری در دستور کار آن وزارتخانه قرار گیرد. ✍️ مسعود مروت نژاد - سردبیر
ایجاد شده: 21/بهمن/1404 آخرین ویرایش: 27/اسفند/1404 اخبار داخلی
صنعت گردشگری یکی از مهمترین بخشهای اقتصادی ایران است که به دلایل مختلف از جمله منابع طبیعی غنی، تاریخ و فرهنگ باستانی، و مهماننوازی مردم، توانسته است جذابیتهای فراوانی برای گردشگران داخلی و خارجی ایجاد کند. اما این صنعت در سالهای اخیر به شدت تحت تأثیر تهدیدات بینالمللی، به ویژه سیاستهای خصمانه دولتهای خارجی و تحریمها قرار گرفته است. تهدیدات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی، باعث شدهاند که گردشگران خارجی از سفر به ایران منصرف شوند و این موضوع به کاهش درآمدهای حاصل از صنعت گردشگری انجامیده است. در این شرایط، تأثیرات منفی بر هتلها، آژانسهای مسافرتی و سایر مشاغل مرتبط با گردشگری به وضوح قابل مشاهده است. بسیاری از هتلها با کاهش شدید اشغال مواجه شدهاند، و این امر به بیکاری و کاهش درآمدها منجر شده است. همچنین، نگرانیهای امنیتی و عدم اطمینان در مورد آینده، مانع از جذب گردشگران خارجی میشود. در ادامه به چند نکته در مورد وضعیت کنونی و چشمانداز آینده این صنعت پرداخته میشود: تداوم وضعیت فعلی در شرایط کنونی، اگر تغییرات جدی در سیاستهای داخلی و خارجی ایران و همچنین در نحوه برخورد جامعه بینالمللی با این کشور به وجود نیاید، صنعت گردشگری احتمالاً همچنان با چالشها و ضرر و زیانهای جدی مواجه خواهد بود. ادامه تحریمها و عدم ثبات سیاسی میتواند به کاهش تمایل سرمایهگذاران برای سرمایهگذاری در این صنعت منجر شود. نیاز به اصلاحات برای بهبود وضعیت صنعت گردشگری، نیاز به اصلاحات اساسی در سیاستها و استراتژیها وجود دارد. این اصلاحات شامل بهبود زیرساختها، ایجاد تسهیلات برای گردشگران، تقویت دیپلماسی فرهنگی و بهبود تصویر عمومی ایران در رسانههای بینالمللی است. بدون این اصلاحات، وضعیت صنعت گردشگری بهبود نخواهد یافت. فرصتهای موجود با وجود چالشهای فعلی، فرصتهایی نیز برای بهبود وضعیت صنعت گردشگری وجود دارد. تغییر در روابط بینالمللی، بهبود تصویر ایران و افزایش تقاضا برای سفر به مقاصد جدید میتواند به جذب گردشگران کمک کند. برای مثال، اگر دولت بتواند روابط خود را با کشورهای همسایه و دیگر کشورها تقویت کند، میتواند به افزایش گردشگران و درآمدهای حاصل از این صنعت کمک کند. ضرورت همکاری بینالمللی تحقق این اهداف نیازمند همکاری و تعامل بینالمللی است. در صورتی که ایران بتواند به یک شریک قابل اعتماد در زمینه گردشگری و فرهنگ تبدیل شود، میتواند به تدریج از تحریمها و تهدیدات بینالمللی فاصله بگیرد و به جذب گردشگران کمک کند. اینکه تا کی صنعت گردشگری ایران متحمل ضرر و زیانها خواهد بود، به عوامل متعددی بستگی دارد، از جمله تغییرات در سیاستهای داخلی و خارجی، اقدامات مؤثر در جهت بهبود زیرساختها و تصویر ایران در سطح جهانی. بدون یک رویکرد جامع و هماهنگ، این صنعت همچنان در معرض خطر خواهد بود. اگرچه وضعیت کنونی ناامیدکننده به نظر میرسد، اما با تدابیر مناسب و همکاریهای بینالمللی، میتوان به بهبود وضعیت صنعت گردشگری امیدوار بود. در واقع، حل چالشهای بینالمللی مرتبط با صنعت گردشگری ایران نیازمند یک رویکرد جامع و چندجانبه است که شامل دیپلماسی، همکاریهای بینالمللی، بهبود زیرساختها و توسعه استراتژیهای بازاریابی میشود. در ادامه، چندین راهکار برای حل این چالشها ارائه میشود: دیپلماسی فعال و مؤثر تقویت روابط دیپلماتیک: برقراری و تقویت روابط دیپلماتیک با کشورهای مختلف میتواند به کاهش تنشها و ایجاد زمینههای همکاری بینالمللی کمک کند. این روابط باید بهویژه با کشورهای همسایه و کشورهایی که فرهنگ و تاریخ مشترکی دارند، گسترش یابد. ایجاد انجمنهای فرهنگی: برگزاری نشستها و همایشهای فرهنگی و هنری در کشورهای مختلف میتواند به ترویج فرهنگ و تاریخ ایران کمک کند و تصویر مثبتتری از کشور ارائه دهد. توسعه زیرساختهای گردشگری سرمایهگذاری در زیرساختها: بهبود زیرساختهای گردشگری، مانند هتلها، حمل و نقل و امکانات تفریحی، میتواند به جذب گردشگران کمک کند. این سرمایهگذاریها باید بهگونهای انجام شود که کیفیت خدمات بهبود یابد. ایجاد تسهیلات گردشگری: فراهم کردن تسهیلات ویژه برای گردشگران، مانند تخفیفهای ویژه یا خدمات رایگان، میتواند به جذب مسافران کمک کند. استفاده از فناوریهای نوین برنامههای دیجیتال: استفاده از فناوریهای نوین برای بهبود تجربه گردشگران میتواند تأثیرگذار باشد. ایجاد وبسایتها و اپلیکیشنهای کاربرپسند برای ارائه اطلاعات دقیق درباره جاذبهها و امکان رزرو خدمات، به گردشگران کمک میکند. بازاریابی دیجیتال: بهرهگیری از رسانههای اجتماعی و پلتفرمهای آنلاین برای تبلیغ جاذبههای گردشگری و ارائه تجربیات مثبت از مسافران قبلی میتواند به جذب گردشگران جدید کمک کند. همکاریهای بینالمللی ایجاد توافقهای فرهنگی: توسعه همکاری با کشورهای دیگر و ایجاد توافقهای فرهنگی و گردشگری میتواند به تبادل تجربیات و جذب گردشگران کمک کند. مشارکت در سازمانهای بینالمللی: عضویت و مشارکت در سازمانهای بینالمللی مانند یونسکو و سازمان جهانی گردشگری میتواند به تقویت موقعیت ایران در عرصه جهانی کمک کند. ✍️ فاطمه دکامینی - مدرس دانشگاه، مولف و پژوهشگر
ایجاد شده: 19/بهمن/1404 آخرین ویرایش: 19/بهمن/1404 مقالات و یادداشت ها
به گزارش سرویس خارجی ایتنا ؛ در ایالت فلوریدا، قانونی در حال بررسی است که میخواهد مالیات هتلها را از تبلیغات گردشگری به سمت کاهش مالیات املاک هدایت کند. فعالان گردشگری هشدار دادهاند که این تغییر میتواند تبلیغات و درآمدهای گردشگری را به خطر بیندازد. سال ۲۰۲۳، میامی میزبان ۲۷ میلیون گردشگر بود که بیش از ۲۱ میلیارد دلار درآمد به همراه داشت.
ایجاد شده: 13/اردیبهشت/1404 آخرین ویرایش: 13/اردیبهشت/1404 اخبار خارجی
صنعت هتلداری، این دنیای پر زرق و برق و پر تکاپو، همواره به عنوان ویترینی از تجمل و خدمات رسانی شناخته میشود. اما در پشت این ظاهر فریبنده، حقیقتی نهفته است که اغلب از دیدهها پنهان میماند: سلامت و رفاه نیروی انسانی. این گوهری پنهان، کلید طلایی موفقیت و پایداری هر هتل است. سالها پیش، زمانی که من به عنوان عضوی کوچک در یکی از هتلهای شهر مشغول به کار بودم، تجربهای ارزشمند کسب کردم که دیدگاهم را نسبت به این صنعت دگرگون ساخت. در آنجا، مدیران دلسوزی حضور داشتند که نه تنها به سودآوری و جذب مشتری اهمیت میدادند، بلکه سلامت و رفاه کارکنان را در اولویت بالاتری قرار داده بودند. به خاطر دارم، مدیر خانهداری هتل، بانویی با تجربه و کاردان بود. او به خوبی میدانست که کارکنان بخش خانهداری، به طور مداوم با مواد شوینده اسیدی و شیمیایی در تماس هستند. به همین دلیل، او با پیگیریهای مستمر، ترتیبی داده بود تا تمامی کارکنان این بخش، روزانه سهمیه شیر دریافت کنند. این اقدام، نه تنها از لحاظ جسمی به سلامت کارکنان کمک میکرد، بلکه نشان از اهمیت و ارزشی بود که مدیریت برای آنها قائل بود. همچنین، مدیر غذا و نوشیدنی هتل، فردی خلاق و نوآور بود. او به این نکته توجه داشت که پرسنل بخش پذیرایی، به دلیل سرو غذا و نوشیدنی در ساعات طولانی، در معرض خطر چاقی و اضافه وزن قرار دارند. به همین دلیل، او هر روز صبح، قبل از شروع کار، برنامههای ورزشی مفرح و متنوعی را برای کارکنان تدارک میدید. این برنامهها، نه تنها به حفظ تناسب اندام آنها کمک میکرد، بلکه باعث افزایش انرژی و شادابی آنها در طول روز میشد. او معتقد بود که کارکنان شاداب و خوش اندام، میتوانند خدمات بهتری به میهمانان ارائه دهند و از ایجاد نارضایتی ناشی از بوی بد عرق جلوگیری کنند. من نیز به عنوان یک کارمند در بخش فرانت آفیس، از توجه و حمایت مدیران هتل بهرهمند بودم. به دلیل ایستادن طولانی مدت در این بخش، خطر ابتلا به واریس برای من وجود داشت. مدیر هتل با درک این موضوع، به من اجازه میداد تا در ساعات خلوت، در بکآفیس بنشینم و استراحت کنم. این اقدام ساده، نه تنها از بروز مشکلات جسمی برای من جلوگیری میکرد، بلکه باعث افزایش انگیزه و تعهد من به کارم میشد. سلامت کارکنان هتلها، به ویژه در بخشهایی که نیاز به ایستادن طولانیمدت دارند، از اهمیت ویژهای برخوردار است. استفاده از کفشهای استاندارد و طبی برای کارکنان، بهطور مستقیم بر سلامت اسکلتی-عضلانی آنها تأثیر میگذارد. کفشهای نامناسب میتوانند منجر به کمردرد، درد پا و سایر آسیبهای جسمانی شوند که این مشکلات میتوانند به کاهش بهرهوری و افزایش غیبت از کار منجر شوند. لذا، سرمایهگذاری در تهیه کفشهای طبی استاندارد و ارائه آموزشهای لازم در خصوص نحوه صحیح ایستادن و حرکت کردن، به حفظ سلامت کارکنان کمک میکند. اما سلامت جسمانی، تنها بخشی از سلامت کلی نیروی انسانی است. سلامت روان، موضوعی به مراتب مهمتر و پیچیدهتر است که متاسفانه در بسیاری از هتلها نادیده گرفته میشود. استرس شغلی، فشارهای روانی ناشی از تعامل با مشتریان ناراضی، شیفتهای طولانی و نامنظم، و عدم تعادل بین کار و زندگی، میتواند به سلامت روان کارکنان آسیب جدی وارد کند. در هتل محل کار من، مدیران به این موضوع نیز توجه ویژهای داشتند. آنها به طور منظم، مشاوران و روانشناسان مجرب را به هتل دعوت میکردند تا برای کارکنان، دورههای آموزشی و مشاورهای برگزار کنند. در این دورهها، کارکنان با روشهای مدیریت استرس، حل مسئله و برقراری ارتباط موثر آشنا میشدند. همچنین، مدیران همواره در دسترس بودند تا به مشکلات و نگرانیهای کارکنان گوش دهند و آنها را راهنمایی کنند. این تجربهها به من آموخت که سرمایهگذاری در سلامت نیروی انسانی، نه تنها یک وظیفه اخلاقی، بلکه یک استراتژی هوشمندانه برای موفقیت پایدار است. هتلی که به سلامت کارکنان خود اهمیت میدهد، در واقع برای آینده خود سرمایهگذاری میکند. کارکنان سالم، شاداب و با انگیزه، خدمات بهتری به میهمانان ارائه میدهند، رضایت مشتریان را افزایش میدهند، و در نهایت، سودآوری هتل را تضمین میکنند. متاسفانه، در بسیاری از هتلها، این موضوع نادیده گرفته میشود. مدیران، تنها به دنبال افزایش سود و کاهش هزینهها هستند و از اهمیت سلامت نیروی انسانی غافل میشوند. آنها فراموش میکنند که کارکنان، ارزشمندترین دارایی هر هتل هستند. من معتقدم که زمان آن رسیده است تا این نگرش تغییر کند. مدیران هتلها باید بپذیرند که سلامت نیروی انسانی، نه یک هزینه اضافی، بلکه یک سرمایهگذاری ارزشمند است. آنها باید با ایجاد محیطی سالم و ایمن، ارائه آموزشهای لازم و حمایت از کارکنان خود، به سلامت جسمی و روانی آنها اهمیت دهند. سلامتی نیروی انسانی به عنوان یک اصل بنیادین در صنعت هتلداری باید مورد توجه قرار گیرد. با نگاهی دقیق به تجربیات و ابتکارات مثبتی که در هتلها پیادهسازی میشوند، میتوان به وضوح مشاهده کرد که مدیریت کلیدی و مؤثر به خوبی میتواند سلامت کارکنان را تضمین کند و در عین حال کیفیت خدمات را بهبود بخشد. وقتی کارکنان احساس کنند که به آنها اهمیت داده میشود و در محیطی ایمن و حمایتی کار میکنند، توانایی بیشتری برای ارائه خدمات عالی دارند. بیایید با هم، گوهری پنهان در صنعت هتلداری را کشف کنیم و با سرمایهگذاری در سلامت کارکنان، آیندهای روشنتر و موفقتر را برای هتلهای خود رقم بزنیم. ✍️ فرزاد زارع - فعال گردشگری
ایجاد شده: 10/اردیبهشت/1404 آخرین ویرایش: 10/اردیبهشت/1404 مقالات و یادداشت ها
به گزارش سرویس خارجی ایتنا ؛ هتلها و اقامتگاههای میلنیوم (Millennium Hotels and Resorts) به مناسبت سیامین سالگرد تأسیس خود، تعهد کردهاند تا در همکاری با مؤسسه خیریه Community Chest طی سه سال، یک میلیون دلار سنگاپور برای حمایت از کودکان با نیازهای ویژه و جوانان در معرض خطر اهدا کنند. این تعهد شامل پرداخت ۵۰۰ هزار دلار در سال ۲۰۲۵ و ۲۵۰ هزار دلار در سالهای ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ خواهد بود و از بیش از ۲۰۰ برنامه خدمات اجتماعی حیاتی پشتیبانی میکند. این اقدام همچنین واجد شرایط دریافت کمکهزینه دولتی SG Gives است که تأثیر کمکهای مالی را افزایش میدهد. میلنیوم از سال ۲۰۲۲ سیاستهای استخدامی فراگیر را به کار گرفته و افراد دارای معلولیت را در محیطی حمایتی جذب کرده است؛ از جمله تنظیم وظایف شغلی متناسب با تواناییها، همراهی با همکار باتجربه و ساعات کاری انعطافپذیر. این شرکت همچنین برنامههای متنوعی برای ایجاد تأثیر اجتماعی پایدار از جمله پشتیبانی از سلامت روان، توانمندسازی جوانان و مراقبت از سالمندان را در دستور کار دارد. مراسم شام خیریه سالانه میلنیوم نیز در ۲۹ اوت ۲۰۲۵ برگزار خواهد شد.
ایجاد شده: 5/اردیبهشت/1404 آخرین ویرایش: 5/اردیبهشت/1404 اخبار خارجی
فرودگاهها صرفاً محل عبور نیستند؛ آنها دروازهی ورود به کشور و خروج از آن هستند. در این فضاهای چندعملکردی، که تلاقی امنیت، کارآمدی، زیبایی و نظم است، هر عنصر از طراحی داخلی نقش تعیینکنندهای دارد. کفپوش، بهعنوان بستری که همهچیز بر آن جریان مییابد، از مهمترین اجزای این تجربه محسوب میشود. چرا کفپوش در فرودگاه اهمیت دارد؟ انتخاب کفپوش برای فرودگاهها، تنها یک تصمیم طراحی نیست؛ بلکه یک انتخاب استراتژیک است. این فضاها نیاز به متریالی دارند که همزمان زیبا، مقاوم، آرامبخش و متناسب با تردد سنگین باشند. کفپوش مناسب باید حرکت چمدانها را تسهیل کند، آلودگی صوتی را کاهش دهد و بهراحتی نگهداری شود. موکتهایی برای فرودگاهها باید چه ویژگیهایی داشته باشند؟ فرودگاهها از جمله فضاهایی هستند که حجم بالای تردد، تغییرات دمایی، جابجایی چمدانها، نظافت آسان و امنیت بالا در آنها اهمیت دارد. بنابراین موکتهایی که برای این فضاها انتخاب میشوند، باید ویژگیهای زیر را داشته باشند: • مقاومت بالا در برابر سایش و فشار مقاومت بالای موکت در فرودگاهها از اهمیت زیادی برخوردار است. چرا که در این فضای پرتردد چرخ چمدانها و وسایل حمل بار مرتباً در حال عبورند. • پایداری ابعاد و عدم تغییر شکل در طول زمان در فضاهای پرترددی مانند فرودگاه محصول باید به گونهای باشد که در برابر تردد با انواع کفشها، در اصطکاک با چرخ چمدانها، عوامل محیطی و گذر زمان تغییر شکل ندهد. چرا که این فضاها نمیتوانند در بازه زمانی کوتاه کفپوش را تعویض کنند. • قابلیت جذب صوت در فضای پر ازدحامی مانند فرودگاه محصولی مورد نیاز است که بتواند در فضاهای VIP و CIP از اضطراب سفر بکاهد و آرامش خاصی را در محیط منعکس کند. • ایمنی بالا در برابر حریق تمام فضاهای عمومی و پرتردد نیازمند محصولی هستند که استانداردهای بینالمللی و تائید شده در مراکز ذیصلاح را داشته باشند. برخورداری از گواهیهای بینالمللی ضد حریق و عدم تولید دود سمی در شرایط اضطراری برای این محصولات اهمیت زیادی دارد تا در شرایط اضطراری مسافران در معرض خطر کمتری قرار گیرند. • آسانی در نظافت و نگهداری در فضاهای پرتردد کفپوش در معرض آلودگی قرار دارد بنابراین برای این فضاها کفپوشی مناسب است که امکان پاکسازی سریع و مؤثر در مواقع نیاز را داشته باشد. • سطحی مناسب برای حرکت چمدانها فرودگاهها در فضاهای خود نیازمند موکتی هستند که دارای بافت درشت نبوده و با کمترین اصطکاک با چرخ چمدان ها در حرکت باشند. • ثبات رنگ و مقاومت در برابر نور حفظ زیبایی محصول در فضاهای عمومی مانند تمامی فضاها از اهمیت زیادی برخوردار است. بنابراین عوامل محیطی مانند نورهای شدید مصنوعی یا طبیعی نباید روی زیبایی و رنگ آنها تاثیری داشته باشد. • طراحی هماهنگ با معماری داخلی رنگ و طرح موکت برای فضایی مانند فرودگاه تجربه بصری خوبی را برای مسافران به همراه دارد و این محصول به صورت ناخودآگاه در ذهن آنها به یادگار میماند. بنابراین انتخاب طرح و رنگ مناسب برای فضایی مانند فرودگاه یک ضرورت محسوب میشود. استانداردهای لازم برای موکتهای اجرا شده در فرودگاهها برای انتخاب موکت مناسب در فضاهای فرودگاهی، تنها توجه به ظاهر و دوام کافی نیست؛ بلکه رعایت مجموعهای از استانداردهای فنی و تخصصی الزامی است که تضمینکنندهی عملکرد بلندمدت و ایمنی در چنین محیطهایی باشند. برخی از مهمترین این استانداردها عبارتاند از: 1. استاندارد حریق (Fire Classification) موکتهای فرودگاهی باید دارای تأییدیههای رسمی مقاومت در برابر آتش باشند. این استاندارد معمولاً بر اساس آزمونهایی مانند EN 13501-1 )در اروپا( یا ASTM E648) و E662 در ایالات متحده( سنجیده میشود. موکت باید به گونهای طراحی شده باشد که در صورت وقوع آتشسوزی، شعلهور نشود و دود سمی تولید نکند. 2. استاندارد دوام در برابر سایش (Wear Classification) موکتهای استفادهشده در فضاهای پرتردد نظیر فرودگاه باید دارای رتبهبندیهای بالای دوام باشند. در استاندارد EN 1307، کلاس تردد 33 یا 34 برای فضاهای تجاری سنگین توصیه میشود. این موکتها قادر به تحمل حجم بالای رفتوآمد بدون افت کیفیت ظاهری و عملکردی هستند. 3. استاندارد جذب صوت (Acoustic Insulation) در بسیاری از فرودگاهها، کنترل آلودگی صوتی یک اولویت مهم است. موکتهای مناسب باید قابلیت جذب صدا (Noise Reduction Coefficient – NRC) را داشته باشند تا هم از انعکاس صدا جلوگیری کنند و هم محیطی آرامتر و دلپذیرتر فراهم کنند، بهویژه در سالنهای انتظار، فضاهای VIP و اتاقهای کنفرانس. 4. استاندارد مقاومت در برابر لغزش (Slip Resistance) سطح موکت باید به گونهای طراحی شده باشد که در برابر لغزش مقاوم باشد، بهخصوص در مناطق با ریسک بالا مانند ورودیها، راهروهای پرتردد یا اطراف رستورانها و کافهها. 5. استاندارد پایداری ابعاد (Dimensional Stability) در فضاهایی با نوسانات دمایی و تغییرات رطوبتی، مثل فرودگاهها، ثبات ابعاد موکت بسیار حیاتی است. موکت باید بهگونهای باشد که دچار جمعشدگی، انبساط یا تغییر شکل نشود و در طول زمان ظاهر خود را حفظ کند. 6. استاندارد بهداشت و ضد حساسیت با توجه به حضور طولانیمدت مسافران از گروههای مختلف، موکت فرودگاهی باید از مواد ضد حساسیت تولید شده باشد، قابلیت جلوگیری از تجمع گردوغبار و باکتریها را داشته باشد و با استانداردهای بهداشت محیطی هماهنگ باشد. 7. دوستدار محیط زیست (Eco-Friendly Certification) بسیاری از فرودگاههای بینالمللی در راستای سیاستهای توسعه پایدار، از متریالهایی استفاده میکنند که دارای گواهیهای زیستمحیطی مانند Cradle to Cradle, Green Label Plus یا GUT باشند. نگاهی به سه کالکشن کاربردی از موکتهای رویا برای فرودگاهها Creative Spark ، جرقهای برای حرکت این کالکشن با الهام از انرژی و حرکت، فضا را زنده و منظم میکند. طراحان با انتخاب رنگهای پرانرژی و بافتی نرم، محیط سالنهای انتظار و گیتها را به فضایی آرام، بیصدا و در عین حال پویا تبدیل میکنند. حرکت چرخ چمدانها روی این سطح روان و بیصداست. Basalt ، قدرت در سکوت طراحان این مجموعه با الهام از استحکام سنگهای آتشفشانی، حس اعتماد و وقار را به فضا میآورند. رنگهای خنثی و بافت میکرولول، این کالکشن را برای مسیرهای پرتردد مثل لابیها ایدهآل میکند. این موکت در برابر سایش بسیار مقاوم است و ظاهر خود را برای مدت طولانی حفظ میکند. Expantion Point ، راهی به مقصد این کالکشن با خطوطی الهامگرفته از نقشههای راه، مسافران را در فضا هدایت میکند. طراحان با استفاده از فرمهای جهتدار، راهروها و مسیرهای اتصال بین ترمینالها را به فضاهایی کاربردی و در عین حال جذاب تبدیل کردهاند. این مجموعه بهجز زیبایی، کارکردی راهبردی نیز دارد. انتخابی حرفهای برای فضاهای خاص تمامی این کالکشنها مطابق با استانداردهای بینالمللی طراحی و تولید شدهاند. مقاومت بالا، جذب صوت، ایمنی در برابر حریق و سطحی مناسب برای حرکت روان چمدانها، از ویژگیهایی است که این محصولات را برای فرودگاهها به انتخابی مطمئن تبدیل میکند. در کنار این ویژگیهای فنی، هماهنگی با سایر عناصر طراحی داخلی مانند نورپردازی و مبلمان نیز در آنها بهخوبی در نظر گرفته شده است. دعوت به تجربهای نوین این مجموعهها حاصل تجربهای گسترده در طراحی فضاهای عمومی و پرتردد هستند. اگر بهدنبال ارتقای تجربهی حرکت در فرودگاه، و ایجاد فضایی بهیادماندنی برای مسافران هستید، این سه کالکشن میتوانند نقطهی شروعی برای تحولی معمارانه باشند. برای مشاهده جزئیات بیشتر، دریافت کاتالوگها و مشاوره جهت انتخاب محصولش، به سایت شرکت رویا طرح داخلی مراجعه کنید: www.royaco.com
ایجاد شده: 1/اردیبهشت/1404 آخرین ویرایش: 1/اردیبهشت/1404 مقالات و یادداشت ها
به گزارش ایتنا ؛ محمدرضا عارف، معاون اول رئیسجمهوری، در آیین تجلیل از خادمان سفرهای نوروزی ۱۴۰۴، بر ضرورت تحقق حکمرانی خوب در خدمات سفر تأکید کرد و گفت: تصمیمگیریهای شفاف، پاسخگو و اثربخش باید مبنای فعالیت دستگاهها باشد. وی بهرهگیری از فناوریهای نو بهویژه هوش مصنوعی را لازمه مدیریت کارآمد، کاهش هزینهها و افزایش کیفیت خدمات دانست و بر ضرورت وحدت فرماندهی و مدیریت یکپارچه در ستاد سفرهای نوروزی تأکید کرد. عارف با اشاره به اقدامات دولت در نوسازی ناوگان حملونقل ریلی، جادهای و هوایی، گفت: ایمنی سفر، فرهنگسازی و مشارکت حداکثری مردم باید محور فعالیتها باشد. او خواستار برخورد مؤثر با رانندگیهای پرخطر و اصلاح رفتارهای ترافیکی از طریق فرهنگسازی مستمر شد و افزود که صرف جریمه راهگشا نیست، اما نباید نسبت به تخلفات خطرآفرین بیتفاوت بود. معاون اول رئیسجمهوری همچنین بر اهمیت استانداردسازی شاخصهای آماری و ارزیابی دقیق خدمات تأکید کرد. او با قدردانی از تلاش خادمان سفرهای نوروزی، از مردم خواست با نقدهای سازنده به بهبود کیفیت سفرهای نوروزی سال آینده کمک کنند. عارف تصریح کرد: جان یک ایرانی برای ما باارزش است و تلاش برای کاهش سوانح باید با قوت ادامه یابد تا نوروز به فرصتی برای آرامش، صلهرحم و نشاط ملی تبدیل شود.
ایجاد شده: 24/فروردین/1404 آخرین ویرایش: 24/فروردین/1404 اخبار داخلی
به گفته وزیرمحترم میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی حدود ۳۵ میلیون و ۸۷۱ هزار نفر در ایام نوروز امسال در کشورمان سفر کرده اند. بر این اساس از ۲۷ میلیون خانوار ایرانی بیش از ۱۱ میلیون خانوار سفر رفتهاند و از مجموع ۸۶ میلیون نفر جمعیت کشور، حدود ۴۰ درصد سفر رفتند و ۶۰ درصد هم سفر نکردهاند! با توجه به این واقعیت و تمرکز حجم بالای سفر در بازه 20 روزه تعطیلات نوروزی به نظر می رسد بتوان سفر ایرانیان در نوروز را نمونه ای استثنایی درسطح جهان برشمرد و آن را با تعطیلات روز ملی در چین یا تعطیلات جشن چند روزه دیوالی در هند مشابه دانست. اما این واقعیت را نباید از نظر دور داشت که در هردو رویداد مذکور 40 درصد مردم آن کشورها همزمان به سفر نمی روند و از این جهت رویداد سفرهای نوروزی ایرانیان در نوع خود مشابه ای ندارد! از سوی دیگر هرساله شاهد اتفاقات زیادی در جریان سفرهای نوروزی هستیم که مفهوم توسعه پایدار گردشگری رابه خودی خود به چالش می کشد: همچون ناهنجاری هایی که نوروز امسال به وضوح بیشتری دیده شد از جمله برداشت خاک در جزیره هرمز یا یادگارنویسی های تخت جمشید که اینها تنها بخش بسیار کوچکی از مشکلات و مصایب سفرهای نوروزی به حساب می آیند. در کنار این موضوعات نباید از کشته شدن 880 تن و مجروح شدن بیش از بیست هزار نفر از هم میهنانمان در تصادفات جاده ای غفلت کنیم. در کنار این موارد ترافیک شدید در مسیرهای منتهی به مقاصد گردشگری ، مصرف بی رویه بنزین که هرساله در نوروز رکورد می زند، آلودگی های زیست محیطی ناشی از هجوم بی رویه گردشگران به مناطق توریستی و تزاحم با جامعه بومی و محلی که در برخی از اوقات گزارش هایی از مقاومت و مشکلات جوامع میزبان به گوش می رسد نیز به کرات مشاهده شد . همه این موارد در کنار کمبود بلیت حمل و نقل در کنار گرانی شدید آن بخاطر عدم توازن در عرضه و تقاضا بویژه در صنعت حمل و نقل هوایی و ریلی را هم بایستی به این موارد اضافه کرد که در کنار خطرات و نابسامانی هایی که در زمینه کمبود ظرفیت اسکان در بسیاری از مناطق کشوررخ می دهد و در نتیجه استقرار در واحدهای غیر رسمی و فاقد استانداردهای لازم برای بخشی از ایرانیان پیش می آید اشاره کرد که در کل به پایین آمدن کیفیت سفر در نوروز می انجامد. در همین زمینه بد نیست اشاره ای به موضوع مهم تغییر اقلیم و پیامدهای آن در کشور نیز اشاره کنیم که از جمله انها رخدادهای آب و هوایی نظیر بارش باران های سیل آسا و صدور هشدارهای قرمز و نارنجی توسط سازمان هواشناسی کشور در ایام نوروز است که نسبت به سالیان قبل بیشتر و تقریبا به یک اقدام عادی و فراگیر تبدیل شده و نشان از این دارد که دیگر فروردین ماه را نمی توان به لحاظ آب وهوایی بهاری دانست و احتمال مواجه در این ایام با آب و هوای زمستانی بسیار است. از منظر عدالت اجتماعی نیز تعطیلات نوروزی 15 روزه برای بخشی از بدنه کارگری کشور که به اصطلاح روزمزد هستند و با انواع بحران های مالی و معیشتی همراه می شوند بسیار عذاب آور و شکننده است و از طرفی استفاده خاص بخشی از کارکنان دولت و نهادها از اماکن اقامتی - مهمانسراها و زایرسراهای ویژه کارکنان دولت و فرهنگیان و ... مورد انتقاد اکثریت مردم قرار گرفته و تولید کنندگان و کار آفرینان کشور نیز همواره نسبت به تعطیلات طولانی این ایام که عملا یک ماه از سال کشور تعطیل و اغلب فعالیت ها بلاتکلیف می مانند شکوه و گلایه دارند. پرواضح است در این شرایط بهترین مدلی که می توان این روند راتغییر داده و شرایط سفر ایرانیان را متحول و مشکلات را کاهش دهد تغییر سبک سفر ایرانیان و خارج کردن ایام نوروز به عنوان پیک مسافرتی است و برای این مهم کاهش تعطیلات نوروزی و تقلیل آن به 4-5 روز که در تقویم رسمی کشور هم پیش بینی شده مورد انتظار است و برنامه ریزی برای انتقال پیک سفر به فصل تابستان به عنوان فصل مسافرت برای همه افراد و خانواده ها و مشابه اغلب کشورهای دنیا پیشنهاد می شود. براین اساس چنانچه دولت بتواند ضمن تبیین این موضوع به آحاد مردم ایام تعطیلات نوروزی را به سمت تعطیلات کوتاه مدت تقلیل داده و سفر ایرانیان در این ایام متمرکز بر دیدار از فامیل و بستگان ( گردشگری وی اف آر) شود و از تبلیغات بی رویه سفر نیز خودداری گردد ستادهای خدمات سفر در کشور جمع و جور شده و بسیج امکات دولتی محدودتر خواهد شد و مسلما هزینه های سربار هم کاهش خواهد یافت و مشکلات پیش گفته به حدقابل توجهی کاهش و رفع خواهد شد. بیاییم برای حفظ جان هم میهنانمان و حفظ آبرو و عزت ایرانیان و پایداری زیست محیطی در کشور و مسافرت های نوروزی طرحی نو در اندازیم. ✍️ فرید جواهرزاده - رییس دوره اول و دوم انجمن علمی طبیعت گردی ایران
ایجاد شده: 22/فروردین/1404 آخرین ویرایش: 22/فروردین/1404 مقالات و یادداشت ها
به گزارش ایتنا ؛ " جعفر بذری " رئیس جامعه هتلداران استان اردبیل گفت : صنعت گردشگری استان اردبیل با کاهش نگرانکننده آمار اقامت گردشگران روبرو شده است بهگونهای که میزان اشغال اقامتگاهها در سال جاری به ۴۵ درصد رسیده است، درحالیکه این رقم در سال گذشته ۸۸ درصد بوده است. وی افزود : به نظر میرسد کاهش ۴۳ درصدی اشغال اقامتگاههای استان اردبیل، طی تعطیلات اخیر، زنگ خطر را برای فعالان این حوزه به صدا درآورده است. " بذری " ادامه داد : در سال گذشته، متوسط ماندگاری ۳۶ ساعت بود، درحالیکه امسال این رقم به ۱۷ ساعت رسیده است و این نشان میدهد که گردشگران زمان کمتری را در استان سپری کردهاند. رئیس جامعه هتلداران استان اردبیل تاکید کرد : در صورت عدم توجه به این موضوع، صنعت گردشگری استان با مشکلات جدیتری روبرو خواهد شد.
ایجاد شده: 21/فروردین/1404 آخرین ویرایش: 21/فروردین/1404 اخبار داخلی