به گزارش سرویس خارجی تور نیوز؛ استرالیا از تاریخ 31 اکتبر 2026، دستورالعمل های جدیدی برای بررسی صلاحیت رفتاری متقاضیان ویزا را به اجرا در میآورد. این تغییرات شامل دلایل مرتبط با سوابق کیفری و رفتار افراد میشود. با اجرای این دستورالعمل، حفاظت از جامعه و مقابله با خشونت خانگی اهمیت بیشتری پیدا میکند. در عوض، سابقه طولانی اقامت، اشتغال و پیوندهای خانوادگی فرد در استرالیا کمتر مورد توجه قرار خواهد گرفت. اصل آزمون قانونی "صلاحیت رفتاری" همچنان بدون تغییر باقی میماند. اما نحوه سنجش عوامل مؤثر بر تصمیمگیری تغییر میکند. داشتن سابقه کیفری به معنای لغو خودکار ویزا نیست و شرایط هر پرونده بهطور جداگانه بررسی میشود. تصمیمهای مرتبط با این تغییرات از تاریخ اجرا، شامل پروندههای قبلی در حال بررسی نیز خواهند بود.
ایجاد شده: امروز آخرین ویرایش: امروز اخبار خارجی
✍🏻 به قلم | مهدی حسینی شاید در نگاه اول، این جمله پارادوکس به نظر برسد؛ اما یکی از بالاترین سطوح رهبری، جایی است که حضور شما دیگر پیششرط عملکرد خوب تیم نباشد. در صنعت هتلداری، یک مدیر موفق کسی نیست که در تمام ساعات شیفت حضور داشته باشد، همه تصمیمها را خودش بگیرد و برای حل کوچکترین مسئله، آخرین مرجع سازمان باشد. مدیر موفق کسی است که تیمی ساخته باشد که در نبود او هم استانداردها حفظ شوند. مهمان نباید بداند امروز مدیر هتل حضور دارد یا نه. نباید کیفیت خدمات، سرعت پاسخگویی، نحوه مواجهه با شکایت یا حتی گرمای یک خوشامدگویی، به حضور یک فرد وابسته باشد. این همان نقطهای است که «مدیریت» به «رهبری» تبدیل میشود. رهبری یعنی: استاندارد بسازید، نه وابستگی. آدمها را توانمند کنید، نه مطیع. اختیار بدهید، اما پاسخگویی را هم مطالبه کنید. تصمیمگیر بسازید، نه اجراکننده صرف. در یک هتل حرفهای، اگر مدیر در دفترش نباشد، سرپرست باید بتواند تصمیم بگیرد. اگر سرپرست نباشد، کارشناس باید منطق تصمیم را بداند. و اگر مدیر ارشد چند روز در سازمان حضور نداشته باشد، باید مطمئن باشد که فرهنگ سازمان همچنان در حال اجراست. چرا؟ چون فرهنگ واقعی سازمان، آن چیزی نیست که مدیران در جلسات میگویند؛ آن چیزی است که کارکنان وقتی مدیر حضور ندارد، انجام میدهند. شاید بهترین معیار برای سنجش یک رهبر این نباشد که: «وقتی هست، تیم چقدر خوب عمل میکند؟» بلکه این باشد که: «وقتی نیست، تیم چقدر خوب تصمیم میگیرد؟» در نهایت، رهبر بزرگ کسی نیست که سازمان را به حضور خودش گره بزند. رهبر بزرگ کسی است که آنقدر آدمهای درست را رشد داده، آنقدر اعتماد ساخته و آنقدر فرهنگ قدرتمندی ایجاد کرده که یک روز بتواند چند قدم عقبتر بایستد و با اطمینان ببیند: سازمان بدون من هم درست کار میکند. و شاید آن روز، دقیقاً روزی باشد که بفهمیم رهبری واقعی را یاد گرفتهایم. بهترین رهبران، همیشه در مرکز صحنه نیستند؛ گاهی هنرشان این است که صحنه را آنقدر خوب ساختهاند که دیگر نیازی نیست خودشان در مرکز آن باشند.
ایجاد شده: سه روز قبل آخرین ویرایش: سه روز قبل مقالات و یادداشت ها
✍🏻 سمیرا سیاح | خبرنگار و دبیر سرویس گردشگری کودک و بانوان ایتنا در هر مجموعه گردشگری، انتخاب مدیر فقط تصمیمی درباره یک فرد نیست؛ تصمیمی است درباره اینکه چه تواناییهایی ارزشمند شمرده میشوند، چه کسانی فرصت پیشرفت پیدا میکنند و آینده آن مجموعه به دست چه افرادی سپرده میشود. اما وقتی صحبت از زنان متخصص گردشگری به میان میآید، یک پرسش جدی مطرح میشود: آیا داشتن دانش، تجربه و توانایی حرفهای برای رسیدن به جایگاه مدیریت کافی است؟ مدیریت در گردشگری به چیزی فراتر از عنوان شغلی نیاز دارد. شناخت بازار، توانایی تصمیمگیری، مدیریت منابع، حل مسئله و پاسخگویی در برابر نتایج، بخشی از شایستگیهای موردنیاز مدیران این صنعتاند. این تواناییها نه به زنان اختصاص دارند و نه در انحصار مرداناند؛ باید در عمل شکل بگیرند، سنجیده شوند و فرصت بروز پیدا کنند. بنابراین، بحث درباره حضور زنان در مدیریت، پیش از هر چیز بحث درباره چگونگی شناسایی و ارزیابی استعدادهای حرفهای است. بااینحال، استعداد زمانی به فرصت مدیریتی تبدیل میشود که مسیر رشد نیز وجود داشته باشد. تجربهاندوزی، آموزش، واگذاری مسئولیتهای متناسب، ارزیابی عملکرد و امکان معرفی برای جایگاههای بالاتر، بخشی از این مسیرند. اگر این مراحل روشن نباشند، ممکن است سازمان حتی از وجود برخی استعدادهای خود نیز آگاه نشود. این مسئله مختص زنان نیست؛ اما بررسی آن از منظر زنان متخصص اهمیت ویژهای دارد، زیرا کلیشههای جنسیتی و انتظارات اجتماعی میتوانند بر تجربه حرفهای و فرصتهای پیشرفت آنان تأثیر بگذارند. پژوهشهای دانشگاهی درباره زنان فعال در گردشگری ایران نیز به موانع اجتماعی و سازمانی پیشرفت حرفهای اشاره کردهاند. این مطالعات بهتنهایی برای تعیین میزان یا گستره این موانع در سراسر صنعت گردشگری کشور کافی نیستند؛ اما نشان میدهند که نمیتوان مسیر شغلی زنان را فقط با تکیه بر تلاش فردی توضیح داد. برای فهم فرصتهای مدیریتی، باید علاوه بر توانایی افراد، شرایطی را هم بررسی کرد که در آن تواناییها شناسایی و ارزیابی میشوند. در اینجا مسئله از یک پرسش فردی فراتر میرود: وقتی یک جایگاه مدیریتی خالی میشود، نام چه کسانی به ذهن تصمیمگیران میرسد و این افراد چگونه به فهرست گزینهها راه پیدا کردهاند؟ آیا معیارهای انتخاب از قبل روشناند؟ آیا کارکنان مستعد برای پذیرش مسئولیتهای بالاتر آموزش میبینند؟ آیا تجربه و عملکرد حرفهای آنها بهصورت منظم ارزیابی میشود؟ این پرسشها درباره نتیجه یک انتصاب خاص نیستند؛ درباره کیفیت فرایندیاند که مدیران آینده را شناسایی میکند. شایستهگزینی زمانی معنا پیدا میکند که معیارها مشخص باشند و امکان ارزیابی آنها وجود داشته باشد. اگر سازمانی دانش تخصصی، تجربه مرتبط، توانایی حل مسئله و عملکرد قابل سنجش را معیار انتخاب مدیر قرار میدهد، باید بتواند توضیح دهد که این معیارها چگونه در فرایند انتخاب به کار میروند. شفافیت در این زمینه به معنای حذف اختیار مدیریتی نیست؛ به معنای آن است که تصمیمها تا حد امکان بر مبنای معیارهای حرفهای و قابل دفاع گرفته شوند. برای زنان متخصص گردشگری، چنین رویکردی میتواند اهمیت ویژهای داشته باشد. فرصت پیشرفت نباید به این وابسته باشد که فرد تا چه اندازه در شبکههای غیررسمی شناخته شده است یا چه کسی نام او را برای مسئولیتی مطرح میکند. در مقابل، نباید فرض کرد هر انتصاب غیرشفافی لزوماً نتیجه تبعیض جنسیتی است یا هر زن متخصصی خواهان مدیریت است. مسئله، ایجاد مسیری حرفهای است که در آن توانایی افراد فرصت دیدهشدن داشته باشد و جنسیت، آگاهانه یا ناآگاهانه، جایگزین ارزیابی شایستگی نشود. مدیران و سیاستگذاران گردشگری میتوانند این مسیر را با اقداماتی مشخص تقویت کنند: تعریف معیارهای روشن برای انتخاب و ارتقا، فراهمکردن فرصتهای آموزشی برای کارکنان مستعد، ارزیابی منظم عملکرد، ایجاد امکان تجربهاندوزی در مسئولیتهای مدیریتی و بررسی دسترسی زنان و مردان به این فرصتها. ثبت و انتشار اطلاعات معتبر درباره ترکیب نیروی انسانی و مدیریت نیز میتواند به ارزیابی دقیقتر وضعیت کمک کند؛ البته چنین دادههایی زمانی ارزشمندند که روش جمعآوری و محدوده آنها روشن باشد. اهمیت این موضوع فقط به فرصتهای شغلی زنان محدود نمیشود. هر سازمانی که نتواند استعدادهای خود را بهدرستی شناسایی کند، ممکن است بخشی از ظرفیت انسانیاش را نادیده بگیرد. گردشگری نیز، بهعنوان صنعتی متکی بر دانش، تجربه، خلاقیت و کیفیت خدمات، به فرایندهایی نیاز دارد که انتخاب و پرورش مدیران را به تصمیمی حرفهای و قابل ارزیابی تبدیل کنند. پرسش این نیست که مدیریت باید سهمیهای برای زنان داشته باشد یا هر زن متخصصی الزاماً مدیر شود. پرسش این است که آیا مسیر رسیدن به مدیریت چنان روشن و حرفهای طراحی شده که زنان توانمند نیز بتوانند فرصت واقعی برای ورود به آن داشته باشند؟ اگر گردشگری ایران برای آینده خود به مدیران شایسته نیاز دارد، باید از همین امروز درباره چگونگی شناسایی، پرورش و انتخاب آنان جدیتر فکر کند. زیرا هیچ صنعتی نمیتواند از همه ظرفیتهای انسانی خود بهره ببرد، اگر بخشی از این ظرفیتها فرصت کافی برای دیدهشدن و آزمودهشدن پیدا نکنند.
ایجاد شده: پنج روز قبل آخرین ویرایش: پنج روز قبل مقالات و یادداشت ها
به گزارش هتل نیوز؛ شرکت رفاه و گردشگری تأمین اجتماعی (هگتا) و سازمان آموزش فنیوحرفهای کشور به تازگی تفاهمنامهای سهساله امضا کردند. هدف اصلی این تفاهمنامه، توسعه آموزشهای مهارتی متناسب با نیاز صنعت گردشگری است. همچنین، برگزاری مسابقات تخصصی در زمینه هتلداری و گردشگری نیز در این توافقنامه پیشبینی شده است. این تفاهمنامه به امضای علیرضا تابش، مدیرعامل هگتا، و فاطمه منصوری، سرپرست سازمان آموزش فنیوحرفهای کشور، رسید. تدوین استانداردهای مهارتی و سنجش صلاحیت حرفهای نیز بخشی از مفاد این توافقنامه است. صدور گواهینامههای مهارتی و استفاده از ظرفیت مراکز اقامتی برای آموزش عملی نیز در این تفاهمنامه گنجانده شده است. فاطمه منصوری، مسابقات تخصصی مهارت را فرصتی برای شناسایی استعدادها و ارتقاء استانداردهای شغلی دانست. او بر آمادگی این سازمان برای همکاری در اعتباربخشی دورههای آموزشی و ارزیابی مهارتها تأکید کرد. او همچنین به بهرهبرداری از ظرفیت تخصصی هگتا برای فعالسازی و بهسازی حدود ۶۰۰ واحد اقامتی وابسته به سازمان تأمین اجتماعی اشاره کرد. علیرضا تابش نیز بر استفاده از شبکه مراکز اقامتی و پذیرایی هگتا تأکید کرد. این شبکه شامل حدود ۵۲ مرکز در ۲۴ استان است و برای توسعه آموزشهای کاربردی و تربیت نیروی متخصص در صنعت گردشگری طراحی شده است.
ایجاد شده: 22/مهر/1405 آخرین ویرایش: 22/مهر/1405 اخبار داخلی
✍🏻به قلم | مهدی حسینی وقتی قرار است برای «تعالی» در صنعت گردشگری جایزه بدهیم، بد نیست یکبار هم خودِ جایزه را در معرض ارزیابی قرار دهیم؛ چراکه اعتبار یک جایزه، نه با تعداد تندیسها و نه با تعداد مدیران حاضر در مراسم، بلکه با اعتبار فرایند ارزیابی، استقلال داوری و اعتماد ذینفعان ساخته میشود. سومین دوره جایزه ملی تعالی صنعت گردشگری در دانشگاه علم و فرهنگ برگزار شد؛ رویدادی که با حضور مدیران ارشد حوزه گردشگری، دانشگاه، جهاد دانشگاهی و فعالان صنعت، تلاش دارد الگویی برای سنجش و ارتقای عملکرد بنگاههای گردشگری ارائه کند. اصل چنین اقدامی ارزشمند است، اما هر جایزهای که عنوان «ملی» و «تعالی» را با خود حمل میکند، باید بیش از یک مراسم اهدای لوح و تندیس باشد. یکی از پرسشهای اساسی درباره این جایزه، دقیقاً از همینجا آغاز میشود: چه کسی آن را تصویب کرده، چه نهادی آن را تأیید میکند، چارچوب حقوقی و حرفهای آن چیست، چه کسانی داوری میکنند و معیار استقلال آنها چیست؟ همچنین ساختار مالی جایزه، هزینه ثبتنام و نحوه مصرف منابع آن باید برای شرکتکنندگان و افکار عمومی روشن باشد. طرح این پرسشها به معنای متهم کردن برگزارکنندگان به تخلف نیست؛ برعکس، شفافیت میتواند اعتبار جایزه را افزایش دهد. از سوی دیگر، اگر مدل جایزه از الگوهایی مانند EFQM الهام گرفته شده است، باید توجه داشت که تعالی صرفاً مجموعهای از معیارها یا یک فرم ارزیابی نیست. در مدلهای معتبر، ارزیابی، امتیازدهی، بررسی مستندات، ارزیابی میدانی، ارائه بازخورد و امکان بهبود، بخش جداییناپذیر فرایند است. در چنین نظامی، «تندیس» نتیجه فرایند ارزیابی است، نه هدف اصلی آن. مسئله دیگر، مرز میان «جایزه»، «ارزیابی» و «اعتباربخشی» است. اگر قرار است یک جایزه، ملی و مرجع تلقی شود، باید مشخص باشد چه جایگاهی در نظام رسمی گردشگری کشور دارد و چه تفاوتی با رتبهبندیها، درجهبندیهای قانونی و گواهیهای حرفهای دارد. «ملی» بودن یک عنوان، بهخودیخود اعتبار حقوقی یا حرفهای ایجاد نمیکند؛ این اعتبار باید از حکمرانی شفاف، روش ارزیابی معتبر و پذیرش صنعت حاصل شود. در مراسم اخیر نیز برخی اتفاقات حاشیهای، از جمله طرح موضوع دبیرخانه دائمی و اعطای برخی عناوین و تقدیرها، اهمیت این پرسش را بیشتر کرد که اساساً چه نهادی باید متولی سیاستگذاری، نظارت و داوری چنین جایزهای باشد. دبیرخانه دائمی اگر قرار است شکل بگیرد، نباید صرفاً دفتر دائمی برگزاری مراسم باشد؛ باید مغز حرفهای یک نظام مستمر ارزیابی و تعالی باشد. پیشنهاد میشود دوره بعد، پیش از هر چیز «منشور حکمرانی جایزه ملی تعالی صنعت گردشگری» تدوین و منتشر شود؛ منشوری که در آن مالکیت و متولی جایزه، ترکیب و اختیارات هیئت سیاستگذاری، شرایط داوران، قواعد تعارض منافع، روش امتیازدهی، نحوه اعتراض، ساختار مالی و گزارش شفاف سالانه مشخص باشد. همچنین دریافت جایزه منوط به عبور از حد نصابهای روشن باشد و هر شرکتکننده الزاماً به دریافت تندیس یا عنوان منجر نشود. این جایزه میتواند به یک رویداد معتبر و اثرگذار در صنعت گردشگری تبدیل شود؛ اما برای رسیدن به آن نقطه، شاید مهمترین گام این باشد که پیش از ارزیابی تعالی دیگران، یکبار خودِ «جایزه تعالی گردشگری» را ارزیابی کنیم. چنین نگاهی نه مخالفت با جایزه، بلکه دفاع از آینده و اعتبار آن است.
ایجاد شده: 15/مهر/1405 آخرین ویرایش: 15/مهر/1405 مقالات و یادداشت ها
✍🏻آزاده عابدین زاده | استاد دانشگاه زیست بوم گردشگری ایران امروز بیش از آن که به شعارهای تازه نیاز داشته باشد، به تغییر در شیوه حکمرانی نیازمند است. جهان گردشگری با سرعتی کمسابقه در حال تغییر است؛ رفتار گردشگران نسبت به گذشته تغییر فراوانی کرده، فناوریهای هوشمند وارد همه مراحل سفر شدهاند، داده به یکی از مهمترین منابع تصمیمسازی تبدیل شده و مقصدهایی که نتوانند آینده را پیشبینی و ظرفیتهای خود را هوشمندانه مدیریت کنند، با هزینههای اقتصادی، اجتماعی و محیطزیستی بیشتری مواجه خواهند شد. در چنین شرایطی، یکی از مهمترین مفاهیمی که باید در دستور کار سیاستگذاران گردشگری ایران قرار گیرد، «حکمرانی هوشمند گردشگری» است. حکمرانی هوشمند گردشگری را نباید با خرید نرمافزار، ایجاد چند سامانه یا راهاندازی یک داشبورد مدیریتی اشتباه گرفت. هوشمندسازی پیش از آن که صرفا یک پروژه فناورانه باشد، یک تحول در منطق حکمرانی است؛ یعنی حرکت از تصمیمگیری مبتنی بر حدس، گزارشهای پراکنده و واکنشهای پس از وقوع مسئله، به تصمیمگیری مبتنی بر داده، شواهد، پیشبینی و ارزیابی مستمر. سازمان جهانی گردشگری نیز در رویکرد خود نسبت به مقصدهای هوشمند، بر پیوند میان حکمرانی، فناوری، نوآوری، پایداری و دسترسپذیری تأکید کرده است. بنابراین، فناوری زمانی برای گردشگری ارزشمند خواهد بود که کیفیت تصمیمگیری و کیفیت زندگی جامعه میزبان را ارتقاء دهد، نه این که صرفاً تعداد سامانههای دیجیتال دستگاههای اجرایی را افزایش دهد. امروز دیگر نمیتوان با منطق گذشته، گردشگری آینده را اداره کرد. وقتی میتوان با استفاده از دادههای رزرو، الگوهای جستوجوی گردشگران، وضعیت حملونقل، ظرفیت اقامتگاهها، تقویم رویدادها، شرایط آبوهوایی، میزان مصرف منابع و رفتار گردشگران، افزایش تقاضا را تا حدی پیشبینی کرد، چرا باید منتظر بمانیم تا یک مقصد با ازدحام، ترافیک، کمبود خدمات، افزایش پسماند یا نارضایتی جامعه محلی مواجه شود و سپس برای حل مسئله وارد عمل شویم؟ حکمرانی هوشمند دقیقاً از همین نقطه آغاز میشود: دولت باید پیش از آن که مسئله به بحران تبدیل شود، نشانههای آن را ببیند و امکان مداخله بهموقع داشته باشد. در این نگاه، داده هدف نیست؛ داده ماده اولیه حکمرانی است. مسیر صحیح باید از «داده» به «اطلاعات»، از اطلاعات به «تحلیل»، از تحلیل به «هوش تصمیمیار»، از آنجا به «تصمیم و اقدام» و در نهایت به «ارزیابی و اصلاح» برسد. اگر این زنجیره کامل نشود، حتی بزرگترین حجم داده نیز نمیتواند کیفیت حکمرانی را تضمین کند. مسئله امروز بسیاری از نظامهای مدیریتی، فقدان مطلق اطلاعات نیست؛ بلکه ناتوانی در تبدیل اطلاعات پراکنده به تصمیم مشترک، بهموقع و قابل سنجش است. از این منظر، یکی از الزامات جدی گردشگری ایران ایجاد یک زیرساخت ملی دادههای گردشگری است؛ زیرساختی که بتواند دادههای دستگاههای مختلف، بخش خصوصی، مقاصد، مراکز اقامتی، حملونقل، جاذبهها و سایر اجزای زنجیره گردشگری را با استانداردهای مشترک گردآوری و قابل تحلیل کند. این نظام البته باید همزمان با مالکیت داده، امنیت اطلاعات و حریم خصوصی شهروندان و گردشگران نیز سازگار باشد. کشور نمیتواند برای سیاستگذاری گردشگری، مجموعهای از آمارهای پراکنده داشته باشد و انتظار داشته باشد که از دل این پراکندگی، سیاستی یکپارچه و هوشمند استخراج گردد. گام بعدی، ایجاد ظرفیت هوش تصمیمیار برای مقاصد گردشگری است. هوش مصنوعی نباید صرفاً به ابزاری برای تولید محتوا، تبلیغات یا پاسخگویی خودکار تقلیل پیدا کند. ارزش واقعی آن زمانی آشکار میشود که بتواند به مدیر مقصد در پیشبینی تقاضا، مدیریت جریان گردشگران، شناسایی نقاط ازدحام، تحلیل رضایت گردشگران و ساکنان، پیشبینی فشار بر زیرساختها و ارزیابی پیامدهای تصمیمات کمک کند. آینده مدیریت مقصد، آینده تصمیمگیری با داده است؛ اما تصمیم نهایی همچنان باید در چارچوب مسئولیت انسانی، شفافیت و پاسخگویی عمومی اتخاذ شود. در این میان، نباید اجازه داد تحول دیجیتال گردشگری به پروژهای برای چند مجموعه بزرگ تبدیل شود. اگر فناوری فقط در اختیار هتلهای زنجیرهای، شرکتهای بزرگ، پلتفرمهای قدرتمند و مقاصد برخوردار از منابع مالی قرار گیرد، شکاف میان سرمایه داران کلان و کسبوکارهای خرد بیشتر خواهد شد. اقامتگاه بومگردی، روستای گردشگری، راهنمای محلی، صنعتگر، رستوران کوچک و کارآفرین محلی نیز باید بتواند از مزایای فناوری، داده و بازار دیجیتال بهرهمند شود. هوشمندسازی زمانی معنا دارد که در سراسر زنجیره ارزش گردشگری توزیع شود، نه این که خود به عامل تازهای برای تمرکز فرصتها و بی عدالتی تبدیل شود. موضوع مهم دیگر، تجربه گردشگر است. گردشگری آینده تنها درباره افزایش تعداد گردشگران نیست؛ درباره افزایش کیفیت تجربه، توزیع مناسب جریان سفر، کاهش فشار بر مقصد و ایجاد ارزش پایدار برای جامعه میزبان است. بنابراین، سیاستگذاری باید از پرسش ساده «چگونه گردشگر بیشتری جذب کنیم؟» عبور کند و به پرسش دقیقتر «چگونه گردشگر مناسب را در زمان مناسب، با ظرفیت مناسب و تجربهای باکیفیت وارد مقصد کنیم؟» برسد. این تغییر پرسش، در ظاهر ساده است، اما در عمل میتواند فلسفه و رویکرد سیاستگذاری گردشگری را تغییر دهد. حکمرانی هوشمند همچنین بدون مشارکت ذینفعان کامل نیست. دولت نمیتواند درباره مقصدی تصمیم بگیرد که جامعه محلی، بخش خصوصی، فعالان گردشگری و گردشگران آن در فرایند تصمیمسازی حضور ندارند. دادههای رسمی، دادههای کسبوکارها، تجربه جامعه محلی و بازخورد گردشگران باید در یک نظام تصمیمگیری قابل اعتماد کنار یکدیگر قرار گیرند. حکمرانی هوشمند، دولت را از مرکز همه تصمیمها کنار نمیزند؛ بلکه نقش آن را از «تصمیمگیرنده منفرد» به «طراح، هماهنگکننده، تنظیمگر و تضمینکننده منافع عمومی» ارتقاء و جایگاه سنتی در مقابل مردم به مرتبه در کنار مردم تغییر میدهد. در عین حال، هوشمندسازی بدون اخلاق و مسئولیت میتواند مسئلهساز شود. هرچه وابستگی گردشگری به داده و هوش مصنوعی بیشتر میشود، موضوعاتی مانند حریم خصوصی، امنیت اطلاعات، شفافیت الگوریتمها، تبعیض احتمالی، مالکیت داده و مسئولیت تصمیمهای فناورانه نیز اهمیت بیشتری پیدا میکند. دولت باید پیش از گسترش استفاده از فناوریهای هوشمند، قواعد بازی را روشن کند. اعتماد عمومی، سرمایهای است که اگر در مسیر تحول دیجیتال آسیب ببیند، با هیچ فناوریای این سرمایه اجتماعی ارزشمند بهسادگی بازسازی نخواهد شد. از این منظر، اگر قرار است جهتگیریهای جهانی گردشگری در سال ۲۰۲۶ میلادی برای ایران فرصتی برای باز طراحی باشد، نباید آن را در سطح یک مناسبت، همایش، پوستر یا مجموعهای از سخنرانیها تنزیل بدهیم. فرصت واقعی آن است که این گفتمان به یک دستورکار اجرایی تبدیل شود: ایجاد نظام ملی دادههای گردشگری، اتصال دادههای دستگاههای مرتبط، توسعه هوش تصمیمیار مقصد، حمایت فناورانه از کسبوکارهای کوچک، ارتقای تجربه گردشگر، مشارکت واقعی جامعه محلی و تدوین چارچوب حکمرانی احیاءگر برای هوش مصنوعی. دولت در این مسیر باید یک پرسش ساده اما تعیینکننده را از خود بپرسد: آیا تصمیمهای امروز ما بر اساس تصویری از گذشته اتخاذ میشوند یا بر اساس شناختی از آینده؟ اگر پاسخ، همچنان عمدتاً گذشته باشد، حتی پیشرفتهترین فناوریها نیز تحول واقعی ایجاد نخواهند کرد. فناوری زمانی ارزشمند است که به دولت امکان دهد زودتر ببیند، دقیقتر تحلیل کند، مسئولانهتر تصمیم بگیرد و سریعتر اصلاح کند. گردشگری ایران برای عبور از مسائل مزمن خود بیش از هر چیز به یک تغییر پارادایم نیاز دارد؛ از مدیریت واکنشی به مدیریت پیشنگر، از جزیرهای عمل کردن به حکمرانی یکپارچه، از گزارشمحوری به دادهمحوری، از تصمیمگیری متمرکز به مشارکت ذینفعان و از سنجش صرف تعداد گردشگران به سنجش ارزش اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و محیطزیستی گردشگری. دولت هوشمند در گردشگری دولتی نیست که بیشترین سامانه را ساخته باشد؛ دولتی است که بهتر میبیند، دقیقتر میسنجد، زودتر پیشبینی میکند، شفافتر تصمیم میگیرد، مسئولانهتر مداخله میکند و نتیجه تصمیم خود را اندازه میگیرد. اگر قرار است گردشگری ایران سهم شایستهای از اقتصاد آینده داشته باشد، نقطه آغاز آن نه یک سامانه جدید، بلکه اصلاح شیوه حکمرانی است. آینده گردشگری را تعداد تصمیمهایی که میگیریم تعیین نمیکند؛ کیفیت تصمیمهایی تعیین میکند که بر پایه داده، دانش، فناوری و مشارکت جامعه اتخاذ میشوند.
ایجاد شده: 5/مهر/1405 آخرین ویرایش: 5/مهر/1405 مقالات و یادداشت ها
✍️ مهدا تدبیری - خبرنگار حوزه بین الملل گردشگری و هتلداری ایتنا هتلها سازمانهایی خدمات محور هستند بدین معنی که بر پایه ی خلق تجربه های شخصی سازی شده توسط نیروهای انسانی خود برای میهمانانشان استوار هستند این مهم عمدتا به عنوان رسالت اصلی هتلهای 5 و 4 ستاره تلقی میشود. با این وجود دیجیتال سازی در صورتیکه هوشمندانه صورت نگیرد میتواند مانند یک چاقوی دو لبه باشد ولی چنانچه به درستی و با دقت صورت پذیرد میتواند به Agility بیشتر، درامد زایی بیشتر و سودزایی بالاتر هتلها و افزایش رضایتمندی میهمان منجر شود. فضاهایی در هتلها که میتوانند قابلیت دیجیتال سازی داشته باشند: دیجیتال سازی در واحدهای عملیاتی اقامتی (واحد) • خانه داری (بخش) • لاندری (قسمت) • مینی بار • اماکن عمومی • پذیرش (چک این- چک اوت) • کانسیرژ • بل بوی • ولت • اوپراتور غذا و نوشابه • رستوران ها • کافی شاپها • تالارها • آشپزخانه ها • امور مرتبط با کنترل هزینه های غذا و نوشابه دیجیتال سازی در واحدهای ستادی: o در واحد فروش • توزیع آنلاین • فروش انلاین • افزایش آگاهی سازی • مدیریت درامد • نرخ گذاری پویا • CRM • رضایتمندی میهمان o واحد تاسیسات o آی تی o واحد مالی o واحد اداری o امور دفتری o انتظامات o تدارکات o انبار o مدیریت کل در نهایت اصلی ترین نقطه برای آغاز دیجیتال سازی صحیح در هتلها تهیه و برنامه نویسی یک سیستم صحیح PMS است یک نرم افزار کامل و صحیح هتلداری امکان لازم را برای یجیتال سازی صحیح هتلها فراهم می آورد بدیهی است فقدان نرم افزار مناسب هتلداری باعث کاهش کارآمدی و اثربخشی هتلها می گردد، این موضوع به کثرت در هتلهای ایران دیده میشود. دیجیتال سازی در واحدهای عملیاتی اقامتی انتظارات میهمانان در صنعت میزبانی همواره در حال تکامل است و هم اکنون شخصی سازی یا سفارش سازی خدمات در بالاترین سطح از محبوبیت است تحقیقات از 1700 میهمان در بین هتلهای مختلف، نشان داد که: 61% از آنان حاضرند برای دریافت سرویسهای شخصی سازی شده پول بیشتری دهند اما فقط 23% از آنها اعلام کردند که در طول اقامتشان در هتلها خدمات شخصی سازی شده گرفته اند طبق تحقیقات مدرسه هتلداری لوزان : 78% از گردشگران به دنبال اقامت در فضاهایی هستند که سرویسها و تجربیات خاص ارائه میدهند قریب به 50% آنها اعلام کردند که حاضر هستند در راستای تحقق این خواسته اطلاعات شخصی خود را به اشتراک بگذارند این تقاضا به ویژه در میان نسل Z بیشتر دیده میشود در صنعت میزبانی، نادیده گرفتن اینگونه شخصی سازی ها به منزله ی از دست دادن یک فرصت بارز برای دیده شدن و ارائه ی یک اقامت خوش برای میهمانانی است که امروز فعالانه به دنبال آن هستند چک این چک این سریع از طریق شناسایی میهمان با دوربین های تشخیص چهره نورپردازی در اتاق دما و رطوبت اتاق آهنگهای مورد علاقه نوشیدنی مورد علاقه رایحه ی مورد علاقه شما امکان ایجاد ارتباط دیجیتالی با میهمان از طریق تلویزیون در صورت نیاز به ارسال پیام وجود دستیارهای صوتی در اتاق همه از طریق تلفیق AI با IoT خدمات کانسیرژ دستیاران مجازی مجهز به AI و چت بات ها قابلیت پردازش و رسیدگی به یک مجموعه ی گسترده از درخواستها را در زمان بسیار کوتاه دارند قابلیت خدمات رسانی 24 ساعته ی این ابزار به میهمان این امکان را می دهد که هر زمان و هر لحظه، آنچه را که نیاز دارند به دست بیاورند این ابزار قابلیت ارائه ی خدمات و پیشنهادات سفارشی سازی شده را دارند و میزان تلفنهای درخواستی به پذیرش را به حداقل می رسانند کنترل مینی بار با تجهیز یخچال ها بهIoT میتوان به راحتی مصرف مینی بار میهمان را کنترل و گزارش کرد و از حالت دستی و نا کارآمد فعلی خارج کرد از طریق دیجیتال سازی میتوان مصارف را بصورت اتوماتیک در صورتحساب میهمان شارژ نماید از این طریق کاست مینی بار نیز به درستی محاسبه می گردد با این روش شارژ مینی بار برای میهمانان به درستی صورت می گیرد خانه داری AI میتواند در بهینه سازی کردن برنامه ی زمانبندی خانه داری از طریق تحلیل داده های مربوط به درصد اشغال مداخله نماید با تهیه ی ی گزارش دیلی فورکست و اتصال آن به سیستم PMS میتواند به تخصیص صحیح و به موقع اتاقها کمک بسزایی نماید اتاقها میتوانند بر اساس زمان چک این/چک اوت، درخواست میهمان و تناوب فروش آنها در نوبت نظافت قرار گیرند با ارسال درخواست تعمیر خرابی اتاقها بصورت دیجیتال به هندی من ها و تایید دیجیتال اصلاح خرابی به خانه داری میتوان روند و تاریخچه ی تعمیرات را در اتاقها ثبت و ضبط نمود با دیجیتال سازی سیستم خانه داری، امکان شارژ بهینه ی مینی بار برای تیم فراهم خواهد شد لاندری بهینه سازی برنامه زمانبندی شستشو از طریق دریافت داده های مربوط به درصد اشغال اتاقها، سالنها و رستورانها از طریق بررسی گزارشات BOB و SDLY که از طریق سیستم PMS تهیه شده باشند رومیزی ها و دستمال سفره های میهمان میتوانند بر اساس درصد اشغال رستورانها در نوبت شستشو قرار گیرند با اتصال ماشینهای آب شویی و خشک شویی به IoT میتوان به راحتی میزان شستشوی روزانه ی مرتبط با اتاقها و واحد غذا و نوشابه را جدا سازی و کنترل کرد. با این روش میتوان فاکتورهای Laundry Kg POR و Laundry cost per Kg که از شاخص های بسیار مهم برای واحد اقامتی هستند را کنترل کرد سیستم پی ام اس رستوران ها میتواند با تشخیص نام میهمان یا شماره ی تماس میهمان، وی را شناسایی و دفعات استفاده ایشان از خدمات رستوران را به میزبان نشان دهد با این روش میتوان تخفیفات و پیشنهادات بهتری را برای میهمانهای خاص و تکراری در نظر گرفت این روش به شناسایی میهمان و عادات غذایی وی نیز کمک مینماید تشخیص محدودیتهای غذایی و رژیمی خاص میهمان که در اینصورت میتوان برای سفارشی سازی گزینه های منو به میهمان کمک کرد در صورت تکراری بودن میهمان : طعم مورد علاقه شان غذاهای مطلوب میز مورد علاقه نورپردازی مورد نظر موزیک مورد علاقه برای میهمان مهیا است نقش دیجیتال سازی در گزارشات تحلیلی غذا و نوشابه ارزیابی لحظه ای حاشیه ی سود غذاهای تولید شده از طریق اتصال همزمان با سیستم خرید و پایانه ی فروش غذا و ارائه ی پیشنهاد برای فروش غذاهای سودزا تر به تیم فروش از طریق اتصال به سیستم پایانه ی فروش، در انتهای هر شیفت میتوان گزارش فروش غذاها و میزان محبوبیت هر یک را در هر وعده ی غذایی مشخص و قیمت گذاری آنها را بازبینی نمود همچنین میتوان غذاهای غیر محبوب و با حاشیه ی سود کم را از منو حدف و از لیست آماده سازی خارج کرد داشتن گزارش لحظه ای غذاهایی که از پیش مزه دار شده اند و امکان نگهداشت بیشتر آنها در آشپزخانه وجود ندارد میتواند به کاهش دور ریز در آشپزخانه ها کمک شایانی نماید بررسی لحظه ای عملکرد فروش و سنجش میزان محبوبیت غذاهای منو ارائه ی توصیه هایی درباره ی تغییرقیمت، حذف، تغییر رسپی غذاها به تیم مدیریت غذا و نوشابه ارسال اخطار لازم به مدیریت و کاربران در صورت تغییر در ساختار قیمتهای خرید مواد اولیه علی الخصوص در جوامع فوق متورم با استفاده از اتصال سیستم های انبار، انبارکها و اشپزخانه ها به سیستم PMS میتوان گزارش کاست لحظه ای را در هر یک از اوتلتها بدست آورد که این خود میتواند انقلابی در هتلهای ایران رقم بزند با تهیه ی گزارش هوش تجاری در غذا و نوشابه، میتوان به میزان مشارکت فروش هریک از وعده های غذایی در شکل گیری کل فروش غذا و نوشابه در هریک از اوت لت ها رسید که میتواند کلیدی برای تصمیم گیری در باره ی ساعات کاری رستورانها باشد بررسی عملکرد فروش در روزهای هفته از طریق اتصال به ترمینال های فروش و پیش بینی میزان فروش روزانه در هر روز هفته از طریق تحلیل داده های تاریخی بررسی عملکرد فروش در هر وعده ی غذایی و ارائه ی پیش بینی در راستای کاهش دور ریز و آماده سازی های غیر ضروری ارائه ی پیش بینی برای آماده سازی غذاهایی که بیشتر فروش میروند از طریق تحلیل فروش تاریخی و پیشگیری از دور ریز تجهیز یخچالهای هتلها به IoT میتواند کمک بسیار بزرگی به دور ریز مواد اولیه و استفاده ی مناسب آنها در بهترین تاریخ مصرف باشد تهیه ی منو با استفاده از داده های پایانه های فروش رستورانهای هتل، AI میتواند منوهایی را طراحی نماید که کمترین دور ریز و بیشترین انطباق را با نیاز و ترجیحات میهمان دارند این کاربرد ملموس نشان می دهد که AI چگونه می تواند اقدامات مربوط به sustainability را با شخصی سازی تجربه برای میهمان همزمان بهبود دهد در انبار با استفاده از یک نرم افزار ERP مناسب که همزمان با نرم افزار PMS لینک درستی داشته باشد و با کمک AI میتوان سطح موجودی کالا در انبار را در لحظه مدیریت کرد و با بررسی نقطه سفارش صحیح برای هر یک از کالاها از طریق بررسی عملکرد تاریخی و پیش بینی آینده و نیز طبق پیش بینی درصد اشغال سفارش گذاری های مجدد را انجام داد این اقدام موجب کاهش دور ریز موجودی انبار میشود و افزایش ثبات در ارائه ی سرویس به میهمان میشود دیجیتال سازی فرایندهای انبار کمک میکند تا انبار گردانی های ماهیانه که برای کنترل هزینه های غذا و نوشیدنی صورت میگیرد با کمترین خطا و بالاترین دقت صورت پذیرد تا کاست هتلها به دقیقترین شکل ممکن محاسبه گردد در تدارکات داشتن گزارشات دیجیتالی و تحلیلهای مبتنی بر داده به تدارکات امکانهای زیر را میدهد: • شناخت روند قیمت گذاری، تقاضا و یافتن تامین کنندگان معتبر • ایجاد رقابت فیمابین تامین کنندگان از طریق افزایش تعداد آنها • عدم ایجاد بازار انحصاری برای یک تعداد تامین کننده ی خاص • افزایش چابکی سازمانی در راستای خریدهای فوری • شناخت رفتار واحدها در بازه ها و فصول مختلف • شناخت نیاز و تقاضای واحدها در فصول مختلف و امکان ایجاد تحلیل داده های تاریخی و پیش بینی حال • خرید بر پایه ی نیاز های ارسالی و کمبود های اعلام شده از انبار • کاهش اقدامات مبتنی بر حدس و گمان و افزایش اقدامات مبتنی بر داده گزارشات مهم یک سیستم PMS مناسب میتواند گزارشات فروش متنوعی را برای مدیریت و تیم بازاریابی تهیه نماید، این گزارشات عبارتند از: گزارش BOB (Business On the Book) : این گزارش میتواند با ایجاد استفاده از اطلاعات رزروهای انجام شده در سیستم که مرتبط با آینده است، ضمن مشخص کردن بوکینگ ویندوی صحیح برای هتل، تصویر صحیحی از درصد اشغال روزها و ماههای پیش رو را به مدیریت و تیم بازاریابی بدهد تا از طریق آن بتوانند پیش بینی و قیمت گذاری صحیحی را منطبق بر درصد اشغال پیش رو انجام دهند گزارش دیلی فورکست: میتواند پیش بینی و تعداد رزروهای روزهای ماه جاری را به شما نشان دهد گزارش Market Segment: که در آن دسته بندی و بخشهای بازارهای هدف هتلها نشان داده میشود و سهم هریک از این بخشها در فروش هتل را مشخص مینماید نشان دهنده ی میزان توزیع بازار از منظر فروش به آژانسها و شرکای تجاری مختلف است که در آن شاخص SDIنیز سنجیده میشود سنجش شاخص های HH در راستای شناخت میزان توزیع بازار و تصمیم گیری صحیح گزارش Nationality: نشان دهنده ی میزان توزیع بازار از منظر فروش به کشورها و ملیت های مختلف است که در آن شاخص MDIنیز سنجیده میشود سنجش شاخص های HH در راستای شناخت میزان توزیع بازار و تصمیم گیری صحیح صورت میگیرد گزارش Top Producers: این گزارش برترین فروشنده ها را از میان هریک از سگمنت های بازار مشخص مینماید و بیانگر این است که کدامیک از تامین کنندگان شما در هر یک از بخشهای بازار برای هتل شما فروش بیشتری انجام میدهد گزارش مدیریتی تهیه شده در سیستم PMS: این گزارش کلیه ی اطلاعات مرتبط با درصد اشغال، میانگین تعداد میهمانان مقیم در اتاق، تعداد ورودی روز جاری، تعداد خروجی؛ میانگین طول اقامت میهمان، تعداد اتاقهای اشغال رایگان، تعداد نوشو، تعداد اتاقهای خارج از سرویس، تعداد تحتهای اشغال، میانگین نرخ روزانه ی اتاقٍ و سهم درامدی هر یک از واحدها را برای مدیریت و تیم فروش تامین مینماید، همچنین سازه و ساختار این گزارش به گونه ای است که روز،ماه و سال جاری را با روز، ماه و سال گذشته همزمان نشان می دهد. گزارش درامد: میزان درامد حاصل از هر یک از واحدهای فروش و لاینهای درامدی را در روز، ماه و سال جاری نشان میدهد و همزمان سازه ی روز، ماه و سال گذشته را نیز برای مقایسه در اختیار مدیران فروش و کل قرار می دهد فروش آنلاین o از طریق وبسایت هتل ایجاد BAR(Best Available Rate) در وبسایت هتل در راستای فروش بیشتر از این طریق، بدلیل ارزان بودن هزینه های حاصل از فروش وبسایت o از طریق پلتفرم های فروش انلاین ایجاد بستر مناسب در پلتفرمهای فروش انلاین و تخصیص مناسب موجودی اتاق به پیشروان بازار برای فروش آنلاین بیشتر بدلیل دسترسی گسترده تر این پلتفزم ها به بازار مصرف کنندگان در بازاریابی و فروش استفاده از AI در زمان انجام رزرو میتواند سرویس رزرو بهتری را از طریق تحلیل داده های مربوط به مشتریان ارائه دهد و به میهمان خدمات خاصی را مطابق نظرات وی در لحظه پیشنهاد دهد فرایند های دستی معمولا منتج به خطاهای کوچک مانند رزرو دوبل و یا اشکال در ارتباط میشود دیجیتال سازی و استفاده از AI این خطاها را با استفاده از اتوماسیون وظایف استاندارد، کاهش میدهد و صحت رزرو را افزایش می دهد هرچه دخالت انسانی کمتر و فرایند رزرو دیجیتالی تر باشد، رزرو با دقت بیشتری صورت میگیرد که هزینه ی کمتری چه از منظر نیروی انسانی و چه از منظر هزینه های خطاهای احتمالی رقم خواهد زد استقاده از AI در سیستم مدیریت محتوا (CMS) و مدیریت وبسایت نقش مهمی میتواند ایفا نماید ایجاد فضای مناسب برای رزرو از طریق وبسایت هتل و عرضه ی بهترین نرخ ممکن در بازار تلفیق AI با پلتفرمهای سیستم مدیریت محتوا میتواند انقلابی در ساخت و مدیریت وبسایت هتلها باشد با استفاده از قابلیتهای AI، تیم مارکتینگ میتواند ایجاد صفحات جدید را اتوماسیون نماید، و به پایگاه داده ی ایمیل ها برای شخصی سازی محتوا وصل شود و بصورت پویا محتوای وبسایت را با ارججیتهای میهمان منطبق نماید بازاریابی تیم بازاریابی با استفاده از بنرهای دیجیتال و تبلیغات دیجیتالی میتوانند جامعه ی هدف بزرگتری را مخاطب تبلیغات خود قرار دهند، کاری که در تبلیغات محیطی امکان پذیر نخواهد بود فرایند تبلیغات دیجیتالی امکان ردیابی و تحلیل نتیجه ی حاصل از آن تبلیغات را برای تیم مدیریتی نیز فراهم می اورد تبلیغات دیجیتال میتواند به Brand awareness کمک بیشتری نماید استفاده از فضای مجازی و شبکه های اجتماعی نیز باعث ایجاد Brand awareness بیشتری میشود استفاده از نرم افزار های مجهز به AIجهت سنجش رضایتمندی آنلاین میهمان و تحلیل معنایی نظرات ارسالی و ریت دهی به آنها و در نهایت تحلیل نظرات میهمان و تحلیل رضایتمندی میهمان از هتل خود و هتلهای رقیب امکان تحلیل آنالیز معنایی و تحلیل لغات استفاده شده توسط میهمان به 45 زبان زنده ی دنیا امکان ایجاد پرسشنامه ی دیجیتال و ارسال آن به میهمان در بدو خروج بصورت اتوماتیک تحلیل لحظه ای نظرات میهمان و ریت دهی به نظرات و شکایات میهمان بدون اتلاف وقت امکان ایجاد ارتباط با میهمان از طریق این پلتفرم ها امکان بررسی عملکرد رقبا در واحدهای غیر عملیاتی به کمک AI و اینترنت اشیا، هتلها میتوانند از حالت مدیریت واکنشی به حالت مدیریت پیشگیرانه تغییر موضع دهند بجای منتظر ماندن برای خراب شدن تجهیزات و اقدامات واکنشی، میتوان سنسورهایی در دستگاهها تعبیه کرد که دستگاهها بتوانند قبل از وقوع مشکل آن را اخطار دهند و در اینصورت از خرابی هواساز ها و سیستم اچ وک تا نشتی آب همگی قابل ردیابی شوند از طریق استفاده از سیستم BMS (building Management System) میتوان در اتاق هتلها دستیاران صوتی ای ایجاد کرد تا کلیه ی امور مرتبط با دمای اتاق و دمش هوای تازه به اتاق را برای میهمان مدیریت نماید حفاظت فیزیکی کلیه ی تکنولوژی های AI همچنین برای بهبود امنیت میهمان نیز مورد استفاده قرار می گیرند. ابزار شناسایی چهره و امنیت هوشمند میتواند هر گونه رفتار مشکوک و دسترسی های غیر مجاز را بلافاصله به پرسنل انتظامات اطلاع دهد در شرایط اضطراری، AI میتواند تخلیه ی هتل را با نظارت بر حرکت جمعیت در حال تخلیه و استفاده از تنظیم نور و تنظیم تابلوهای راهنما بصورت پویا میهمانان را برای خروج هدایت نماید امنیت شبکه فراتر از امنیت فیزیکی، AI میتواند تلاشهای امنیت سایبری در هتلها را نیز بیشتر کند و به هتلها کمک کند تا بتوانند هر گونه تخطی را ردیابی کنند و از نشت داده جلوگیری کنند تا از پخش اطلاعات حساس میهمان پیشگیری شود منابع انسانی آینده ی مشاغل هتلداری با AI در یک همکاری هارمونیک بین تکنولوژی و تخصص انسانی خلاصه می شود هتلداران بایستی پذیرای تغییرات در وظایف روزمره شان باشند و بصورت خود انگیخته نیروی کار خود را با تغییرات محیط اطراف خود هم تراز نمایند با انجام این کار، پرسنل میتوانند در نقش هایی که نیاز به خلاقیت، همدلی و قابلیت ایجاد ارتباطات ناب با میهمان دارد ایفای نقش نمایند AI و دیجیتال سازی میتواند در بررسی عملکرد منابع انسانی و اجرایی سازی سیستم های کارت امتیاز دهی متوازن برای پرسنل کمک شایانی باشد و کلیه ی شاخص های عملکردی مرتبط با بهره وری را بصورت لحظه ای محاسبه نماید استفاده از روشهای سنجش برنامه مدیریت استراتژیک و تعریف شاخص های عملکردی مهم و سنجش آنها در طول زمان میتواند در بهبود عملکرد هتل و در نتیجه درامد زایی نقش بسزایی را ایفا نماید در مالی دیجیتال سازی در مالی با کمک نرم افزار PMS و تامین اطلاعات و ثبت اولیه ی صحیح در سیستم کمک میکند تا پایه های مالی در هتلها بهبود یابد داشتن داشبوردهای تحلیل مالی منطبق بر یوسالی میتواند به مدیریت دید وسیعتری را نسبت به عملکرد کسب و کار بدهد دیجیتال سازی و AI میتواند تحلیل عملکرد جاری و لحظه ای و انطباق آن با عملکرد ماسبق و بودجه ی آتی را در لحظه انجام دهد و مدیران را از نقصان های احتمالی آگاه نماید از AI میتوان در بودجه بندی و پیش بینی عملکرد اتی کمک شایانی گرفت با دیجیتال سازی گزارشات مالی و داشتن سیستم های پشتیبان تصمیم گیری در هتلها به راحتی میتوان وضعیت آنها را بهبود داد زیرا وسعت اطلاعات درهتلها بقدری زیاد است که با عملیات دستی و یا حدسی نمیتوان نتیجه گیری لازم را برای آنها داشت با در دست داشتن اطلاعات غنی و طولانی مدت، قدرت تصمیم گیری و بودجه بندی برای مدیران مالی و کل افزایش می یابد در زیر به نمونه هایی از داشبوردهای مالی و تحلیلی سیستم های پشتیبان تصمیم گیری اشاره می گردد که در آن امکان مقایسه ی سال و ماه جاری با سال گذشته وجود دارد مدیریت عملیاتی اتوماسیون برنامه زمانبندی پرسنل AI میتواند برنامه زمانبندی پرسنل را طبق اطلاعات لحظه ای، روند های تاریخی و حتی شرایط آب و هوایی این موضوع کمک میکند که از داشتن نیروهای اضافه در دوران خلوتی و از داشتن نیروی کم در دوران شلوغی پیشگیری شود و کارآمدی عملیاتی و رضایتمندی پرسنلی را افزایش می دهد این اقدام به مدیران این اجازه را می دهد که ترجیحات پرسنل را بشناسند و محدودیتها را منطبق بر نیازهای کسب و کار تغییر دهد تنظیم یک برنامه زمانبندی هوشمندانه باعث کاهش ریزش پرسنلی، بهبود ثبات سرویس و کنترل هزینه های پرسنلی میشود میتواند کیفیت سرویس را علیرغم تغییر پرسنل در سطح ثابت و استاندارد و موثقی نگه دارد امکان مقایسه ی لحظه ای نرخ اجرایی سازی استراتژی و بودجه ی سالیانه، ماهیانه، هغتگی یا روزانه اعلام میزان انحراف از بودجه و سالهای قبل در لحظه پیش بینی لحظه ای برای آینده مطابق با داده های حال و گذشته قیمت گذاری پویا طبق تقاضاو رفتار رزرو کننده نگرانی مدیران برای جایگزینی AI حذف و جابه جایی شغلی و نگرانی های نیروی کار محدودیتهای شخصی سازی مبتنی بر AI: عموما درتفسیر احساسات ظریف و یا ارائه ی عمیق احساسات انسانی که معرف سرویسهای خاص هستند نقص دارد حفظ وامنیت داده و ریسک های امنیتی چالش ها و هزینه های هنگفت اجرایی سازی
ایجاد شده: 8/شهریور/1405 آخرین ویرایش: 8/شهریور/1405 مقالات و یادداشت ها
✍🏻 فاطمه دکامینی | خبرنگار و دبیر حوزه اطلاعات، آمار و پژوهش های تخصصی گردشگری و هتلداری ایتنا وقتی از «هتل سبز» سخن میگوییم، معمولاً تصویر پنلهای خورشیدی، شیرهای آب کممصرف، کارتهای الکترونیکی و سطلهای تفکیک زباله در ذهن شکل میگیرد. اما پشت همه این تجهیزات، یک پرسش بنیادی وجود دارد: هر اتاق هتل، برای هر شب اقامت، چه میزان گاز گلخانهای وارد جو میکند؟ پاسخ به این پرسش، صرفاً یک عدد برای گزارشهای زیستمحیطی نیست؛ بلکه میتواند به شاخصی راهبردی برای مدیریت هزینه، ارتقای بهرهوری، جذب گردشگر و سنجش واقعی عملکرد هتلها تبدیل شود. هتلی که میزان انتشار خود را نمیداند، عملاً نمیتواند ادعا کند که سبز، پایدار یا حتی کممصرف است. ردپای کربن یک اتاق هتل، مجموع انتشار مستقیم و غیرمستقیم گازهای گلخانهای ناشی از ارائه خدمات به مهمان است. این انتشار فقط به مصرف برق اتاق محدود نمیشود، بلکه مجموعهای از فعالیتها را دربرمیگیرد: 1. برق مصرفشده برای روشنایی، سرمایش، گرمایش و تجهیزات؛ 2. سوخت مصرفی موتورخانه، دیگهای بخار و سامانههای پشتیبان 3. مصرف آب و انرژی مورد نیاز برای تصفیه و انتقال آن 4.شستوشوی ملحفهها، حولهها و لباسهای کارکنان 5. مواد غذایی مصرفشده در رستوران و صبحانه 6. تولید و دفع پسماند 7. مواد شوینده، اقلام یکبارمصرف و لوازم بهداشتی 8. حملونقل کارکنان، مهمانان و کالاهای مورد نیاز هتل 9. انتشار ناشی از ساختوساز و نگهداری ساختمان. بنابراین، شاخص دقیقتر نه «مصرف انرژی اتاق»، بلکه انتشار به ازای هر اتاقِ اشغالشده در هر شب است. این تفکیک اهمیت زیادی دارد؛ چراکه اتاق خالی نیز ممکن است برق، سرمایش، گرمایش و خدمات نظافتی دریافت کند، اما انتشار آن نباید با اتاقی که میزبان یک یا چند مهمان است، یکسان محاسبه شود. چرا یک عدد ثابت برای همه هتلها وجود ندارد؟ میزان انتشار کربن هر اتاق به عوامل متعددی وابسته است: اقلیم، نوع ساختمان، منبع انرژی، درجه هتل، میزان اشغال، نوع سیستم گرمایش و سرمایش، شدت خدمات، الگوی شستوشو و حتی عادات مسافران. هتلی در منطقهای گرم و مرطوب، انرژی بیشتری برای سرمایش و رطوبتزدایی مصرف میکند. در مقابل، هتلی در منطقهای سرد ممکن است بخش عمده انرژی خود را صرف گرمایش کند. همچنین یک هتل لوکس با استخر، مجموعه اسپا، رستورانهای متعدد و خدمات ۲۴ساعته، طبیعتاً الگوی انتشار متفاوتی از یک هتل اقتصادی خواهد داشت. به همین دلیل، مقایسه دو هتل تنها بر اساس میزان کل مصرف انرژی، گمراهکننده است. شاخص معتبر باید دستکم بر مبنای این واحدها گزارش شود: کیلوگرم معادل دیاکسیدکربن به ازای هر اتاقِ اشغالشده در هر شب در برخی گزارشها نیز از شاخص «انتشار به ازای هر مهمان در هر شب» استفاده میشود. هر دو شاخص مفیدند، اما باید روش محاسبه، دامنه دادهها و عوامل لحاظشده بهطور شفاف اعلام شود. سه لایه انتشار در هتلداری برای محاسبه حرفهای ردپای کربن، میتوان انتشار هتل را در سه محدوده بررسی کرد. - محدوده نخست؛ انتشار مستقیم بخش شامل سوختی است که هتل مستقیماً مصرف میکند؛ مانند گاز طبیعی در موتورخانه، گازوئیل ژنراتور یا سوخت خودروهای متعلق به هتل. اندازهگیری این بخش معمولاً سادهتر است، زیرا اطلاعات آن در قبضها و سوابق خرید سوخت وجود دارد. - محدوده دوم؛ انتشار ناشی از انرژی خریداریشده برق خریداریشده از شبکه، مهمترین جزء این بخش است. اگر برق یک منطقه عمدتاً از نیروگاههای فسیلی تأمین شود، هر کیلوواتساعت مصرفی، انتشار بیشتری به همراه خواهد داشت..... در مقابل، هتلی که بخشی از برق خود را از پنل خورشیدی یا قرارداد انرژی تجدیدپذیر تأمین میکند، میتواند شدت انتشار خود را کاهش دهد. - محدوده سوم؛ زنجیره تأمین و خدمات غیرمستقیم این بخش پیچیدهتر اما بسیار مهمتر است. انتشار ناشی از تولید و حمل مواد غذایی، شستوشوی بیرون از هتل، خرید مبلمان، تولید بطریهای پلاستیکی، رفتوآمد مهمانان و دفع پسماند، در این محدوده قرار میگیرد. بسیاری از هتلها فقط برق و گاز را گزارش میکنند و سایر موارد را نادیده میگیرند. چنین گزارشی ممکن است از نظر حسابداری قابل قبول باشد، اما تصویر کاملی از اثر اقلیمی هتل ارائه نمیدهد. فناوری؛ ابزار اندازهگیری، نه ویترین سبز فناوری میتواند اندازهگیری ردپای کربن را از یک فرآیند دستی و پرخطا به سامانهای پیوسته و هوشمند تبدیل کند. کنتورهای تفکیکی، حسگرهای اینترنت اشیا، سامانه مدیریت ساختمان و داشبوردهای تحلیلی میتوانند مشخص کنند که کدام طبقه، اتاق یا بخش هتل بیشترین انرژی را مصرف میکند. با استفاده از این دادهها میتوان: ۱. سرمایش و گرمایش را متناسب با میزان اشغال تنظیم کرد؛ ۲. روشنایی اتاق های خالی را بهصورت خودکار کاهش داد؛ ۳. نشتی آب و افت غیرعادی مصرف را شناسایی کرد؛ ۴. زمان مناسب شستوشوی حوله و ملحفه را مدیریت کرد ۵. مصرف انرژی آشپزخانه، رختشویی و موتورخانه را جداگانه سنجید؛ ۶. هزینه و انتشار هر خدمت را محاسبه کرد ۷. اثر اقدامات اصلاحی را پیش و پس از اجرا مقایسه کرد. هوش مصنوعی نیز میتواند با تحلیل دادههای آبوهوایی، میزان اشغال و الگوی مصرف، تقاضای انرژی را پیشبینی کند. با این حال، هیچ الگوریتمی نمیتواند جایگزین داده معتبر شود. اگر هتل کنتور تفکیکی نداشته باشد یا اطلاعات آن ناقص باشد، هوشمندسازی صرفاً ظاهری فناورانه به یک مدیریت سنتی خواهد داد. کاهش ردپا از کجا آغاز میشود؟ کاهش انتشار کربن الزاماً با پروژههای پرهزینه آغاز نمیشود. نخستین گام، ایجاد نظام اندازهگیری و تعیین خط پایه است. پس از آن، هتل میتواند اقدامات زیر را در اولویت قرار دهد: ۱. بهینهسازی موتورخانه و سامانههای سرمایش و گرمایش؛ ۲. عایقکاری پوسته ساختمان و اصلاح درزهای پنجرهها؛ ۳. استفاده از تجهیزات کممصرف و کنترل هوشمند روشنایی؛ ۴. نصب کنتورهای تفکیکی برای طبقات و بخشهای مختلف؛ ۵. کاهش شستوشوی غیرضروری حوله و ملحفه؛ ۶. حذف تدریجی اقلام یکبارمصرف پلاستیکی؛ ۷. خرید مواد غذایی محلی و کاهش دورریز غذا؛ ۸. استفاده از انرژی خورشیدی در بخشهایی که توجیه فنی و اقتصادی دارند؛ ۹. آموزش کارکنان و مشارکت دادن مهمانان در برنامههای کاهش مصرف؛ ۱۰. گزارشدهی سالانه و قابل راستیآزمایی درباره انتشار و مصرف منابع. نکته کلیدی آن است که هیچ اقدام سبزی نباید صرفاً به تبلیغات محدود شود. نصب چند پنل خورشیدی، بدون اندازهگیری عملکرد کل ساختمان، نمیتواند یک هتل را سبز کند. ایران؛ فرصتها و موانع در ایران، محاسبه ردپای کربن هتلها با چند مانع جدی روبهروست: نبود استاندارد واحد برای گزارشدهی، کمبود کنتورهای تفکیکی، تفاوت کیفیت دادهها، یارانهای بودن بخشی از حاملهای انرژی و ضعف پیوند میان سیاستهای گردشگری و سیاستهای اقلیمی. با این حال، شرایط کشور فرصتهای مهمی نیز ایجاد کرده است. شدت بالای مصرف انرژی در بسیاری از ساختمانها، تابش مناسب خورشید در بخش بزرگی از کشور، بحران آب و افزایش هزینههای نگهداری، همگی نشان میدهند که هتل سبز فقط یک دغدغه محیطزیستی نیست؛ بلکه موضوعی اقتصادی و حتی امنیتی است. در شهرهای گردشگری و مناطق کمآب، کاهش مصرف آب و انرژی میتواند مستقیماً به تداوم فعالیت هتل کمک کند. هتلی که در برابر قطعی برق، کمبود آب و افزایش هزینه سوخت آسیبپذیر است، حتی اگر از نظر تعداد ستارهها لوکس باشد، از منظر آیندهنگری پایدار نیست. هتل سبز، هتلی نیست که فقط از رنگ سبز در تبلیغات خود استفاده کند؛ هتلی است که بتواند مصرف و انتشار خود را اندازهگیری، کاهش و بهصورت شفاف گزارش کند. در نهایت، پرسش اصلی صنعت هتلداری آینده این نخواهد بود که «چند ستاره هستید؟» بلکه این خواهد بود: برای هر شب اقامت یک مهمان، چه میزان از منابع زمین را مصرف و چه مقدار کربن تولید میکنید؟ پاسخ دقیق به همین پرسش، میتواند آغاز واقعی گذار از هتلداری پرمصرف به هتلداری پایدار باشد.
ایجاد شده: 4/شهریور/1405 آخرین ویرایش: 4/شهریور/1405 مقالات و یادداشت ها
به گزارش تور نیوز؛ خراسانرضوی با کسب 100 درصد انطباق در ارزیابی بازاریابی گردشگری خارجی، به عنوان بهترین استان کشور در این زمینه معرفی شد. به گزارش ایتنا/تور نیوز؛ مدیرکل میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی خراسانرضوی اعلام کرد که این استان در صدر بازاریابی گردشگری خارجی کشور قرار دارد. این موفقیت به دلیل نتایج ارزیابی عملکرد سال ۱۴۰۴ دفتر بازاریابی و توسعه گردشگری خارجی معاونت گردشگری وزارت میراثفرهنگی به دست آمده است. بر اساس این ارزیابی، خراسانرضوی با کسب ۱۰۰ درصد انطباق در شاخصهای بازاریابی، موفق به کسب جایگاه نخست کشور شده است. این ارزیابی شامل ۳۱ استان بوده و هدف آن سنجش عملکرد استانها در حوزه بازاریابی و توسعه گردشگری خارجی است. شاخصهایی مانند بازاریابی، تبلیغات و برنامههای توسعه گردشگری خارجی در این ارزیابی مدنظر قرار گرفته است. خراسانرضوی در بخش بازاریابی، در کنار استان اردبیل، امتیاز کامل ۵۰ از ۵۰ را کسب کرده و به جمع استانهای برتر کشور پیوسته است. ارائه گزارش عملکرد هسته تورهای ورودی و مشارکت در رویدادهای بینالمللی از جمله عواملی است که در موفقیت این استان تاثیرگذار بودهاند.
ایجاد شده: 1/شهریور/1405 آخرین ویرایش: 1/شهریور/1405 اخبار داخلی
✍🏻 امیر محمد بابائی فرد | خبرنگار ویژه حوزه فناوری های نوین و دیجیتال، فناوری اطلاعات و انفورماتیک حوزه گردشگری و هتلداری ایتنا فناوری دیگر صرفاً یک ابزار پشتیبان در صنعت هتلداری نیست؛ بلکه به یکی از عناصر اصلی رقابت، بهرهوری و تجربه مهمان تبدیل شده است. از هوش مصنوعی و تحلیل داده گرفته تا اینترنت اشیا، سیستمهای ابری، اتوماسیون و خدمات بدون تماس، فناوری در حال بازتعریف شیوه اداره هتلها و ارتباط آنها با مهمانان است. گزارشهای بینالمللی نشان میدهند مسیر آینده هتلداری به سمت هتلهایی هوشمندتر، دادهمحورتر، شخصیسازیشدهتر و در عین حال انسانیتر حرکت میکند. گزارش State of Hospitality Tech in 2025 نیز بر همین روند تأکید دارد و هوش مصنوعی، معماری منعطف سیستمها و افزایش سواد دیجیتال کارکنان را از اولویتهای مهم صنعت میداند. هوش مصنوعی؛ از یک فناوری جذاب تا یک ابزار عملیاتی امروزه AI میتواند در بخشهای مختلف هتل مورد استفاده قرار گیرد؛ از پیشبینی تقاضا و قیمتگذاری پویا گرفته تا پاسخگویی هوشمند به درخواستهای مهمان، پیشنهاد خدمات و اتاق، تحلیل نظرات مشتریان و پیشبینی نیازهای عملیاتی. برای مثال، سیستمهای مبتنی بر AI میتوانند بر اساس سابقه اقامت، نوع سفر و رفتار مشتری، پیشنهادهای شخصیسازیشدهای برای ارتقای اتاق، خدمات جانبی یا رستوران ارائه کنند. این رویکرد علاوه بر افزایش رضایت مهمان، میتواند به رشد درآمدهای جانبی هتل نیز کمک کند. اینترنت اشیا؛ هتل هوشمند یعنی چه؟ هوشمندسازی هتل فقط به نصب یک تلویزیون هوشمند یا کلید دیجیتال محدود نمیشود. اتصال تجهیزات اتاق، سیستمهای تهویه، روشنایی، سنسورها، مدیریت انرژی و تجهیزات عملیاتی به یک شبکه یکپارچه، امکان کنترل مصرف انرژی، تشخیص خرابی، نگهداری پیشبینانه و شخصیسازی فضای اتاق را فراهم میکند. در چنین مدلی، هتل میتواند حتی پیش از ورود مهمان، برخی تنظیمات اتاق را بر اساس ترجیحات او آماده کند. فناوری ابری؛ زیرساخت تحول دیجیتال هتل یکی از تغییرات مهم در معماری IT هتلها، حرکت از نرمافزارهای سنتی و جزیرهای به سمت Cloud و سیستمهای یکپارچه است. اتصال PMS، رزرو، CRM، مدیریت درآمد، POS، خانهداری و سایر سامانهها باعث میشود اطلاعات در اختیار واحدهای مختلف قرار گیرد و مدیران بتوانند تصمیمهای سریعتر و دقیقتری اتخاذ کنند. مطالعه Oracle و Skift که با مشارکت بیش از ۶۰۰ مدیر هتل و بیش از ۵۰۰۰ مصرفکننده انجام شده، بر اهمیت فناوری ابری، امنیت داده و جریان یکپارچه اطلاعات برای استفاده مؤثر از AI و تحلیل داده تأکید کرده است. اما یک نکته مهم: فناوری نباید «مهماننوازی» را حذف کند شاید مهمترین نکته در مسیر دیجیتالیشدن هتلها این باشد که هدف نهایی، حذف انسان نیست؛ بلکه آزاد کردن نیروی انسانی از کارهای تکراری برای تمرکز بیشتر بر مهمان است. چکاین دیجیتال، چتبات، اتوماسیون خانهداری یا سیستمهای هوشمند زمانی ارزشمند هستند که اصطکاک سفر مهمان را کاهش دهند و کارکنان هتل فرصت بیشتری برای ارائه خدمات واقعی و انسانی داشته باشند. گزارش Oracle و Skift نیز بر همین موضوع تأکید میکند: آینده هتلداری صرفاً «خودکار شدن» نیست؛ بلکه استفاده از فناوری برای ارائه خدمات شخصیتر و انسانیتر است. برای هتلهای ایران از کجا باید شروع کرد؟ تحول دیجیتال الزاماً به معنای یک سرمایهگذاری سنگین و یکباره نیست. یک مسیر منطقی میتواند شامل این مراحل باشد: ۱. یکپارچهسازی اطلاعات و سیستمها ۲. حرکت به سمت زیرساختهای ابری و امن ۳. دیجیتالیکردن فرآیندهای تکراری ۴. استفاده هدفمند از AI در فروش، بازاریابی و خدمات مهمان ۵. جمعآوری و تحلیل دادههای مشتریان با رعایت حریم خصوصی ۶. آموزش کارکنان و افزایش سواد دیجیتال ۷. سنجش بازگشت سرمایه هر پروژه فناوری در واقع، سؤال اصلی مدیر هتل نباید این باشد که «چه فناوری جدیدی بخریم؟»؛ بلکه باید پرسید: «کدام مسئله کسبوکار ما را میتوان با فناوری بهتر، سریعتر و کمهزینهتر حل کرد؟» آینده هتلداری؛ ترکیب فناوری و انسان رقابت آینده میان هتلها صرفاً بر سر تعداد امکانات یا حتی قیمت نخواهد بود؛ بلکه بر سر کیفیت تجربهای است که با کمک داده، فناوری و نیروی انسانی ایجاد میشود. هتلی که اطلاعات مشتری را بهدرستی مدیریت کند، عملیات خود را هوشمند کند، از AI برای تصمیمگیری استفاده کند و در عین حال ارتباط انسانی با مهمان را حفظ کند، یک گام مهم به سوی مدل Smart & Data-Driven Hotel برداشته است. فناوری قرار نیست جای مهماننوازی را بگیرد؛ قرار است مهماننوازی را هوشمندتر، سریعتر و شخصیتر کند.
ایجاد شده: 26/مرداد/1405 آخرین ویرایش: 28/مرداد/1405 مقالات و یادداشت ها
✍🏻به قلم | مهدی حسینی روز خبرنگار، فرصتی است برای بازاندیشی در مفهوم خبرنگاری در عصر رسانههای دیجیتال؛ عصری که انتشار اطلاعات برای همه ممکن شده، اما تولید اطلاعات معتبر همچنان نیازمند دانش، روش و مسئولیت حرفهای است. در ادبیات علمی روزنامهنگاری، خبرنگار صرفاً منتشرکننده اطلاعات نیست؛ بلکه حلقهای میان داده، منبع و افکار عمومی است. جمعآوری اطلاعات، ارزیابی اعتبار منابع، راستیآزمایی، تفکیک خبر از تحلیل و ارائه روایت دقیق و منصفانه، بخشی از این فرآیند حرفهای است. اهمیت این موضوع را میتوان در آمارهای جهانی نیز دید. بر اساس Digital News Report 2025 مؤسسه رویترز، اعتماد عمومی به اخبار در ۴۸ بازار بررسیشده تنها حدود ۴۰ درصد است و ۵۸ درصد مخاطبان درباره تشخیص اخبار واقعی از اطلاعات نادرست در فضای آنلاین نگرانی دارند. در همین مطالعه، منابع خبری مورد اعتماد و منابع رسمی، از مهمترین مراجع مردم برای راستیآزمایی اطلاعات معرفی شدهاند. از این منظر، داشتن وبسایت، کانال یا صفحه اجتماعی بهتنهایی معیار خبرنگار بودن نیست؛ همانگونه که تعداد مخاطب نیز لزوماً شاخص اعتبار رسانه محسوب نمیشود. آنچه اعتبار ایجاد میکند، روش تولید محتوا، شفافیت منابع، دقت، استقلال، سابقه حرفهای و امکان ارزیابی و اصلاح خطاهاست. این موضوع در خبرنگاری تخصصی گردشگری اهمیت بیشتری دارد. گردشگری صنعتی دادهمحور است و تحلیل آن نیازمند شناخت شاخصهایی مانند ورود گردشگران بینالمللی، مدت اقامت، درآمد گردشگری، ظرفیت اقامتی، سرمایهگذاری و سهم بازار است. بنابراین، رسانه تخصصی گردشگری باید میان «خبر»، «داده»، «تحلیل» و «تبلیغات» مرزبندی روشنی ایجاد کند و آمارهای داخلی را در صورت امکان با منابع معتبر بینالمللی تطبیق دهد. در سوی دیگر، توسعه رسانه حرفهای نیازمند دسترسی به اطلاعات، شفافیت آماری و ارتباط مستمر میان سیاستگذاران و جامعه رسانهای است. تعامل مؤثر میان نهادهای متولی گردشگری و رسانههای تخصصی، نه صرفاً یک ضرورت ارتباطی، بلکه بخشی از حکمرانی مبتنی بر داده و پاسخگویی عمومی است. در چنین چارچوبی، روز خبرنگار بیش از آنکه روز «خبر منتشر کردن» باشد، یادآور یک مسئولیت حرفهای است: خبرنگاری یعنی جستوجوی حقیقت، سنجش اعتبار اطلاعات و تبدیل داده به دانشی قابل اعتماد برای جامعه. روز خبرنگار بر همه روزنامهنگاران و خبرنگاران حرفهای مبارک.
ایجاد شده: 18/مرداد/1405 آخرین ویرایش: 18/مرداد/1405 مقالات و یادداشت ها
شورای تحریریه ایتنا اظهارنظر اخیر یکی از مسئولان سازمان آتشنشانی تهران مبنی بر اینکه از میان ۲۱۷ هتل تهران، تنها ۴ هتل از ایمنی کامل برخوردارند، ادعایی بسیار سنگین و نگرانکننده است؛ ادعایی که اگر قرار است در فضای عمومی مطرح شود، انتظار میرود همراه با مستندات دقیق، معیارهای ارزیابی، نحوه بازرسی و تعریف مشخص از «ایمنی» باشد. بیتردید، ایمنی اماکن اقامتی موضوعی حیاتی و غیرقابل اغماض است و هیچ فعال مسئول صنعت گردشگری با اصل نظارت و رعایت استانداردهای ایمنی مخالفتی ندارد. اما تفاوت بزرگی میان مطالبه ایمنی و طرح اعداد و ادعاهایی وجود دارد که میتواند اعتبار یک صنعت و سرمایهگذاران آن را در افکار عمومی تحت تأثیر قرار دهد. هتلها، برخلاف تصور برخی، مجموعههایی رهاشده و بدون متولی و نظارت نیستند. صنعت هتلداری تحت نظارت دستگاههای تخصصی حوزه گردشگری قرار دارد و ادارهکل نظارت و ارزیابی معاونت گردشگری وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی متولی تدوین ضوابط، ارزیابی و درجهبندی تأسیسات گردشگری است. هتلها برای دریافت و تمدید مجوز فعالیت، ملزم به رعایت مجموعهای از ضوابط و استانداردهای تعیینشده هستند و فرآیندهای نظارتی مختلفی بر عملکرد آنها اعمال میشود. بنابراین اگر ادعا میشود از ۲۱۷ هتل تهران تنها ۴ هتل از نظر ایمنی قابل قبول هستند، این پرسش کاملاً طبیعی است که: ✅ این ارزیابی دقیقاً بر اساس چه شاخصهایی انجام شده است؟ ✅ چه تعداد هتل مورد بازرسی قرار گرفتهاند؟ ✅ «ایمنی کامل» چگونه تعریف شده است؟ ✅ آیا این ارزیابی با مراجع تخصصی و متولی صنعت گردشگری هماهنگ شده است؟ ✅ و آیا برای سایر هتلها اخطار، مهلت اصلاح یا فرآیند قانونی مشخصی تعیین شده است؟ این پرسشها برای مقابله با نظارت مطرح نمیشوند؛ بلکه برای شفافیت، صیانت از حقوق مردم و جلوگیری از ایجاد تصویر نادرست از صنعت هتلداری ضروریاند. هتلداران در شرایط عادی هم با دشواریهای جدی مواجهاند باید واقعیت اقتصادی هتلها را نیز دید. هتلداری صنعتی سرمایهبر، پرهزینه و دارای هزینههای ثابت بسیار بالاست. حقوق و دستمزد نیروی انسانی، نگهداری تأسیسات، تجهیزات ایمنی، آسانسورها، سیستمهای برق و مکانیک، تعمیرات، استهلاک، انرژی، مالیات و دهها هزینه دیگر، بخش قابل توجهی از منابع مالی هتلها را مصرف میکند. این وضعیت در شرایط فعلی اقتصاد کشور، رکود شدید بازار گردشگری و تبعات ناشی از جنگ و ناامنیهای منطقهای، فشار مضاعفی بر فعالان این صنعت وارد کرده است. در چنین شرایطی، انتشار ادعاهایی که میتواند یکباره اعتبار بخش بزرگی از هتلهای تهران را زیر سؤال ببرد، نهتنها کمکی به ارتقای ایمنی نمیکند، بلکه میتواند به کاهش اعتماد مسافران، تشدید رکود، کاهش ضریب اشغال، فرار سرمایه و افزایش فشار بر مجموعههایی منجر شود که برای حفظ و ادامه فعالیت خود با دشواریهای جدی دستوپنجه نرم میکنند. اگر ایرادی در یک هتل وجود دارد، راهکار حرفهای آن اعلام دقیق ایراد، ابلاغ رسمی، تعیین مهلت اصلاح و پیگیری اجرای الزامات قانونی است؛ نه آنکه با یک عدد کلی، تصویری نگرانکننده از کل صنعت هتلداری تهران در رسانهها ارائه شود. نقد ما به اصل نظارت نیست؛ به شیوه بیان و پیامدهای آن است جامعه هتلداران قطعاً باید از هرگونه بازرسی تخصصی و قانونی که با هدف واقعی ارتقای ایمنی انجام میشود استقبال کند. هتلدار نیز بیش از هرکس دیگری میداند که امنیت مهمانان، کارکنان و سرمایه مجموعه، اولویت نخست است. اما نظارت باید ضابطهمند، شفاف، مستند، هماهنگ میان دستگاههای متولی و به دور از ایجاد التهاب رسانهای باشد. هتلداران انتظار ندارند از آنها چشمپوشی شود؛ انتظار دارند با آنها منصفانه رفتار شود. در سالهایی که صنعت هتلداری برای بقا، حفظ اشتغال و نگهداری سرمایههای موجود تلاش میکند، دستگاههای اجرایی و نظارتی میتوانند بهجای ایجاد فضای بیاعتمادی، نقش سازندهتری ایفا کنند؛ یعنی مشکلات را شناسایی، مسیر اصلاح را روشن و برای رفع نواقص، راهکار عملی ارائه کنند. ضرورت واکنش حرفهای جامعه هتلداران به نظر میرسد جامعه هتلداران ایران و جامعه هتلداران تهران باید نسبت به چنین اظهارنظرهایی واکنشی جدی، اما کاملاً حرفهای و مستند داشته باشند. این واکنش نباید به معنای مخالفت با ایمنی یا نظارت تلقی شود؛ بلکه باید مطالبهای روشن برای ارائه مستندات، شفافسازی معیارهای ارزیابی و تفکیک میان «نقص قابل اصلاح» و «ناایمن بودن یک هتل» باشد. همچنین شایسته است دستگاههای مختلف، حدود صلاحیت و مسئولیت قانونی خود را در قبال تأسیسات گردشگری رعایت کنند و از تبدیل موضوعات تخصصی به ابزارهای رسانهای که میتواند موجب بیثباتی و آسیب به کسبوکارها شود، پرهیز کنند. صنعت هتلداری برای اقتصاد کشور، اشتغال، گردشگری و حفظ زیرساختهای اقامتی یک سرمایه ملی است. این صنعت بیش از آنکه نیازمند اتهام و التهاب باشد، به ثبات، اعتماد، حمایت و نظارت حرفهای نیاز دارد. اگر واقعاً تنها ۴ هتل از ۲۱۷ هتل تهران ایمن هستند، باید مستندات این ادعا بهصورت شفاف منتشر شود؛ و اگر چنین مستنداتی وجود ندارد، شایسته است از بیان اعداد و عباراتی که میتواند اعتبار صدها فعال اقتصادی و هزاران نیروی شاغل در این صنعت را تحت تأثیر قرار دهد، پرهیز شود. ایمنی را باید جدی گرفت؛ اما اعتبار یک صنعت را نیز نمیتوان با یک جمله رسانهای زیر سؤال برد.
ایجاد شده: 18/مرداد/1405 آخرین ویرایش: 18/مرداد/1405 مقالات و یادداشت ها