نتایج جستجو...
بحران آب تهدیدی خاموش برای میراث جهانی ایران

بحران آب تهدیدی خاموش برای میراث جهانی ایران

به گزارش تور نیوز و به نقل از صدای میراث ؛ برداشت گسترده از منابع آب زیرزمینی و تشدید پدیده فرونشست زمین، به یکی از جدی‌ترین تهدیدها برای میراث جهانی ایران تبدیل شده است؛ تهدیدی که اکنون آثار تاریخی ثبت‌شده در یونسکو را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد. برداشت سالانه حدود ۴۲ میلیارد مترمکعب آب زیرزمینی در ایران، موجب کاهش سطح منابع آبی و ناپایداری زمین در مناطق مختلف شده و پایه‌های برخی از ارزشمندترین محوطه‌های تاریخی کشور را با خطر مواجه کرده است. از شکاف‌های ایجادشده در دشت مرودشت در نزدیکی تخت جمشید و نقش رستم گرفته تا فرونشست زمین در اصفهان و کاهش منابع آبی در یزد، نشانه‌های بحران آب اکنون به تهدیدی برای میراث فرهنگی ایران تبدیل شده است. خشکی زاینده‌رود و نگرانی‌های ناشی از فرونشست در محدوده میدان نقش جهان و مسجد جامع اصفهان، همچنین کاهش منابع آب زیرزمینی در یزد و تأثیر آن بر قنات‌ها و باغ‌های تاریخی، از جمله نمونه‌های این چالش به شمار می‌روند.

ایجاد شده: 24/تیر/1405       آخرین ویرایش: 24/تیر/1405     اخبار داخلی
میدان نقش جهان و چالش اسکوترهای برقی

میدان نقش جهان و چالش اسکوترهای برقی

حضور گسترده اسکوترهای برقی در میدان نقش جهان اصفهان، بار دیگر بحث میان کارشناسان میراث فرهنگی و مدیران شهری را درباره حدود استفاده از این فضای ثبت جهانی داغ کرده است؛ موضوعی که میان ضرورت توسعه حمل‌ونقل پاک و الزام حفاظت از یکی از مهم‌ترین عرصه‌های تاریخی کشور، چالشی جدی ایجاد کرده است. میدان نقش جهان، قلب تپنده اصفهان و یکی از شاخص‌ترین میدان‌های تاریخی جهان، بیش از چهار قرن است که نه‌تنها به‌عنوان شاهکاری از معماری و شهرسازی عصر صفوی شناخته می‌شود، بلکه نمونه‌ای کم‌نظیر از تلفیق زندگی شهری، تجارت، آیین، فرهنگ و هنر ایرانی به شمار می‌رود. میدانی که ثبت آن در فهرست میراث جهانی یونسکو صرفاً به دلیل شکوه معماری چهار بنای پیرامونی آن نبوده، بلکه سازمان یونسکو این مجموعه را به دلیل حفظ یک نظام شهری منحصربه‌فرد، تداوم حیات اجتماعی و ارزش برجسته جهانی آن به ثبت رسانده است. در دهه‌های اخیر، یکی از مهم‌ترین رویکردهای مدیریت میراث فرهنگی در شهرهای تاریخی جهان، بازگرداندن عرصه‌های تاریخی به عابران پیاده بوده است. از فلورانس و دوبروونیک گرفته تا بروژ، سالزبورگ، کراکوف و بخش‌های تاریخی پاریس، سیاست مشترک مدیران شهری، کاهش حضور وسایل نقلیه و افزایش امنیت و آرامش شهروندان و گردشگران بوده است. این رویکرد نه‌تنها با هدف حفاظت از کالبد تاریخی دنبال می‌شود، بلکه کیفیت تجربه حضور در میراث جهانی را نیز ارتقا می‌دهد؛ تجربه‌ای که در آن آرامش، امنیت و امکان مکث و تماشای میراث، بخشی از ارزش اثر تاریخی محسوب می‌شود. در ایران نیز طی سال‌های گذشته، میدان نقش جهان به‌تدریج به سمت تقویت رویکرد پیاده‌مداری حرکت کرده است. حذف تردد موتورسیکلت‌ها از عرصه میدان، یکی از مهم‌ترین مطالبات فعالان میراث فرهنگی، کسبه بازار و شهروندان بود که پس از سال‌ها پیگیری به نتیجه رسید و بسیاری آن را گامی در راستای حفاظت از مهم‌ترین فضای تاریخی اصفهان ارزیابی کردند. با این حال، طی دو سال گذشته، حضور گسترده اسکوترهای برقی در میدان نقش جهان، بار دیگر بحثی جدی میان کارشناسان میراث فرهنگی، معماران، شهرسازان و مدیران شهری ایجاد کرده است؛ موضوعی که تنها به یک وسیله حمل‌ونقل محدود نمی‌شود، بلکه پرسش‌های مهم‌تری را درباره فلسفه پیاده‌راه، نحوه مدیریت عرصه‌های ثبت جهانی، حقوق عابران پیاده، امنیت گردشگران و نسبت میان توسعه گردشگری و حفاظت از میراث جهانی مطرح می‌کند. اگرچه اسکوترهای برقی در بسیاری از شهرهای جهان به‌عنوان یکی از شیوه‌های حمل‌ونقل پاک شناخته می‌شوند، اما تقریباً در همه این شهرها استفاده از آن‌ها تابع ضوابط سختگیرانه‌ای همچون تعیین مسیر اختصاصی، محدودیت سرعت، نظارت هوشمند، اولویت مطلق عابر پیاده و ممنوعیت ورود به بسیاری از عرصه‌های تاریخی است. از همین رو، کارشناسان معتقدند نمی‌توان صرف وجود اسکوتر در برخی شهرهای اروپایی را دلیلی بر امکان استفاده آزادانه از آن در یک میدان ثبت جهانی دانست؛ زیرا هر فضای تاریخی، اقتضائات حفاظتی و مدیریتی خاص خود را دارد. میدان تاریخی، فضای چندمنظوره است؛ اما نه برای هر نوع فعالیت شعله وحدت‌پور، کنشگر میراث فرهنگی، عضو ایکوموس ایران و دانش‌آموخته دکترای مرمت بناها و بافت‌های تاریخی، در گفت‌وگو با پیام ما با تأکید بر اینکه برداشت‌های امروز از مفهوم چندمنظوره بودن میدان نقش جهان با واقعیت تاریخی آن فاصله دارد، اظهار کرد: میدان نقش جهان از ابتدای شکل‌گیری خود فضایی انعطاف‌پذیر بوده، اما انعطاف‌پذیری هرگز به معنای پذیرش هر نوع کاربری نیست. این میدان در دوره صفوی محل برگزاری بازی چوگان، آیین‌های رسمی، رژه‌های نظامی، جشن‌های حکومتی و مراسم عمومی بوده، اما هیچ‌یک از این کاربری‌ها به صورت همزمان یا بدون برنامه در میدان جریان نداشته است. وی افزود: هر یک از این فعالیت‌ها زمان، نظم و ضابطه مشخصی داشته‌اند و در هنگام برگزاری یک رویداد، سایر فعالیت‌ها متوقف می‌شد. بنابراین استناد به گذشته تاریخی میدان برای توجیه هر نوع استفاده امروزی، برداشت دقیقی از تاریخ شهرسازی ایران نیست. این پژوهشگر حوزه مرمت بناهای تاریخی ادامه داد: حتی در دوره پهلوی که میدان به‌عنوان یک پارک شهری مورد استفاده قرار گرفت نیز این تغییر کاربری به معنای بی‌ضابطه شدن فضا نبود. هیچ‌گاه قرار نبوده است که یک فضای عمومی تاریخی میزبان همه فعالیت‌های ممکن باشد. همان‌گونه که نمی‌توان انتظار داشت همه برنامه‌های ورزشی، تفریحی، آیینی و اجتماعی یک شهر در یک میدان تاریخی متمرکز شود، ورود هر وسیله یا فعالیت جدید نیز نیازمند ارزیابی کارشناسی است. وحدت‌پور با اشاره به حذف موتورسیکلت‌ها از میدان نقش جهان گفت: حدود دو سال و نیم پیش، با مطالبه جدی مردم، فعالان میراث فرهنگی، کسبه بازار و همراهی دستگاه‌های مسئول، تردد موتورسیکلت‌ها از میدان حذف شد و این اقدام، گام مهمی در تبدیل میدان به یک فضای پیاده‌مدار بود؛ فضایی که عابر پیاده بتواند بدون نگرانی، با آرامش و امنیت در آن حرکت کند. وی تصریح کرد: هنوز آثار مثبت این تصمیم به طور کامل نمایان نشده بود که اسکوترها وارد میدان شدند و اکنون همان دغدغه‌هایی که پیش‌تر درباره موتورسیکلت‌ها وجود داشت، با شکل دیگری دوباره در حال تکرار است؛ با این تفاوت که این بار بسیاری تصور می‌کنند چون اسکوتر وسیله‌ای برقی است، بنابراین حضور آن در یک میدان تاریخی نیز بدون اشکال خواهد بود؛ در حالی که موضوع اصلی صرفاً نوع موتور محرکه نیست، بلکه امنیت، شأن فضای تاریخی و کیفیت حضور عابران است. پیاده‌راه، بدون امنیت معنایی ندارد موضوع حضور اسکوترها در میدان نقش جهان تنها از منظر حفاظت میراث فرهنگی قابل بررسی نیست. این مسئله یکی از موضوعات مهم در ادبیات معاصر شهرسازی و طراحی فضاهای عمومی نیز به شمار می‌رود؛ جایی که میان توسعه شیوه‌های نوین حمل‌ونقل، حقوق عابران پیاده و حفظ کیفیت فضاهای عمومی باید تعادلی پایدار برقرار شود. در بسیاری از شهرهای اروپایی که امروز به‌عنوان الگوی پیاده‌راه‌سازی شناخته می‌شوند، ورود اسکوترهای اشتراکی ابتدا با استقبال روبه‌رو شد، اما افزایش تصادف‌ها، مزاحمت برای عابران، اشغال فضاهای عمومی و کاهش احساس امنیت، مدیران شهری را به سمت تدوین مقررات سختگیرانه‌تر سوق داد؛ مقرراتی که در برخی شهرها حتی به ممنوعیت کامل اسکوتر در بخش‌های تاریخی انجامید و در برخی دیگر تنها استفاده در مسیرهای اختصاصی، با سرعت محدود و تحت نظارت را مجاز دانست. پیروز حناچی، معمار، استاد دانشگاه و از صاحب‌نظران شناخته‌شده حوزه شهرسازی، معتقد است اصل مسئله نه مخالفت یا موافقت با اسکوتر، بلکه نحوه مدیریت حضور آن در قلمرو عمومی است. وی در گفت‌وگو با ما اظهار کرد: دوچرخه و اسکوتر از جمله پدیده‌هایی هستند که طی دو دهه اخیر در بسیاری از شهرهای دنیا گسترش یافته‌اند. البته درباره اسکوتر، به دلیل سرعت بالاتر و ویژگی‌های خاص آن، مسائل ایمنی جدی‌تری مطرح شده است و امروز حتی در کشورهای اروپایی نیز یکی از مهم‌ترین موضوعات مورد بحث، تدوین مقررات مشخص برای استفاده از این وسایل است. میدان نقش جهان، فضای عبور نیست؛ فضای مکث است حناچی با اشاره به جایگاه ویژه میدان نقش جهان در نظام شهرسازی ایران اظهار کرد: باید به این نکته توجه داشت که کارکرد اصلی چنین میدانی، ایجاد امکان حضور، مکث، تماشا و تعامل اجتماعی است. مردم به میدان نقش جهان نمی‌آیند که صرفاً از نقطه‌ای به نقطه دیگر بروند، بلکه می‌آیند تا از کیفیت فضا، معماری، چشم‌انداز تاریخی و محیط فرهنگی آن استفاده کنند. وی ادامه داد: طبیعی است که همه افراد توانایی پیاده‌روی طولانی ندارند و برخی ممکن است برای جابه‌جایی به وسیله کمکی نیاز داشته باشند، اما این موضوع نیز باید در قالب یک نظام مشخص مدیریت شود. همان‌گونه که درشکه‌های میدان نیز با مسیر مشخص، تعداد محدود و هویت تاریخی خود فعالیت می‌کنند، درباره سایر شیوه‌های جابه‌جایی نیز باید ضابطه وجود داشته باشد. این استاد دانشگاه افزود: اگر تقاضای واقعی برای استفاده از اسکوتر وجود دارد، پیش از هر اقدامی باید بررسی شود که آیا این تقاضا با مأموریت و ظرفیت میدان نقش جهان همخوانی دارد یا خیر. پس از آن نیز باید درباره مسیر حرکت، سرعت مجاز، شیوه نظارت و حقوق عابر پیاده تصمیم‌گیری شود. نمی‌توان اجازه داد کل فضای میدان در اختیار یک وسیله قرار گیرد و بعد انتظار داشت تعارضی میان کاربران مختلف به وجود نیاید. وی با اشاره به تجربه برخی شهرهای اروپایی گفت: در شهرهایی مانند پاریس، توسعه مسیرهای دوچرخه و اسکوتر بر اساس مطالعات شهری، نظرسنجی از شهروندان و ارزیابی آثار آن انجام می‌شود. حتی در آنجا نیز با افزایش حوادث، مقررات سختگیرانه‌تری برای استفاده از اسکوتر وضع شده است. بنابراین اگر از تجربه جهانی سخن می‌گوییم، باید همه ابعاد آن را ببینیم، نه صرفاً حضور این وسیله در برخی خیابان‌ها. میراث جهانی، پیش از هر چیز به آرامش نیاز دارد آنچه دو دیدگاه پیشین را به یکدیگر نزدیک می‌کند، تأکید بر مفهوم امنیت و کیفیت حضور انسان در عرصه‌های تاریخی است؛ مفهومی که در اسناد بین‌المللی حفاظت از میراث فرهنگی نیز بارها بر آن تأکید شده است. مراکز تاریخی موفق جهان، پیش از آنکه به دنبال افزودن کاربری‌های جدید باشند، تلاش می‌کنند آرامش، خوانایی و هویت تاریخی این فضاها را حفظ کنند. محمدحسین طالبیان، دبیر کمیته ملی حفاظت از بناها و محوطه‌های تاریخی ایران و معاون پیشین میراث فرهنگی کشور، نیز با همین رویکرد به موضوع نگاه می‌کند. او معتقد است مهم‌ترین وظیفه مدیریت مراکز تاریخی، ایجاد محیطی امن، آرام و متناسب با شأن میراث فرهنگی برای خانواده‌ها، شهروندان و گردشگران است. طالبیان در گفت‌وگو با ما اظهار کرد: در همه کشورهای دنیا تلاش می‌شود مراکز تاریخی تا حد امکان به فضاهایی آرام، ایمن و مناسب برای حضور مردم تبدیل شوند. هر اندازه این فضاها آرام‌تر باشند، هم حرمت تاریخ بهتر حفظ می‌شود و هم کیفیت تجربه بازدیدکنندگان افزایش پیدا می‌کند. وی افزود: هر عاملی که این آرامش را بر هم بزند، باید با نگاه کارشناسی مورد بررسی قرار گیرد. مدیریت میراث فرهنگی صرفاً حفاظت از کالبد بناها نیست، بلکه حفاظت از کیفیت حضور انسان در این فضاها نیز بخشی از مأموریت آن محسوب می‌شود. حفاظت از میراث جهانی، آزمونی برای حکمرانی شهری آنچه از مجموع دیدگاه‌ها برمی‌آید، مخالفت با فناوری یا حمل‌ونقل پاک نیست؛ بلکه تأکید بر این اصل است که هر فناوری و هر کاربری باید متناسب با هویت و ظرفیت مکان تاریخی تعریف شود. اکنون پرسش اصلی این است: آیا حضور گسترده اسکوترهای برقی در میدان نقش جهان با فلسفه پیاده‌راه، الزامات حفاظت از یک اثر ثبت جهانی و حق شهروندان برای تجربه آرام و ایمن سازگار است یا خیر؟ پاسخ به این پرسش، بیش از آنکه در تقابل دیدگاه‌ها باشد، در تدوین ضوابط روشن، مطالعات شهری و گفت‌وگوی میان مدیران شهری، متخصصان میراث فرهنگی و جامعه مدنی نهفته است؛ مسیری که بسیاری از شهرهای تاریخی جهان پیش‌تر پیموده‌اند. ✍🏻 کوروش دیباج؛ روزنامه نگار 

ایجاد شده: 22/تیر/1405       آخرین ویرایش: 22/تیر/1405     مقالات و یادداشت ها
ابهام در واگذاری ۱۵ ساله باغ جهانی عباس‌آباد

ابهام در واگذاری ۱۵ ساله باغ جهانی عباس‌آباد

مزایده واگذاری ۱۵ ساله مجموعه جهانی عباس‌آباد بهشهر در حالی برگزار و تعیین تکلیف شد که برخی کارشناسان و منابع آگاه از رعایت نشدن کامل ضوابط قانونی و میراثی در فرآیند واگذاری خبر می‌دهند. بر اساس اسناد موجود، کتابچه مبنای واگذاری پیش از تکمیل مراحل بررسی و تأیید نهایی در مراجع تخصصی میراث فرهنگی وارد فرآیند اجرایی شده و در نهایت نیز بهره‌بردار پیشین به عنوان برنده مزایده معرفی شده است. زمان برگزاری مزایده نیز با انتقاداتی همراه بوده است؛ چراکه این فرآیند همزمان با شرایط ویژه ناشی از جنگ و فعالیت محدود برخی دستگاه‌های مسئول انجام شده است. باغ عباس‌آباد بهشهر به عنوان یکی از آثار ثبت جهانی یونسکو، طی سال‌های اخیر بارها میان نهادهای مختلف مدیریتی جابه‌جا شده است. همچنین گزارش‌هایی از اختلاف‌نظر درباره محدوده و کاربری اراضی مجموعه و ورود نهادهای قضایی به بررسی روند مزایده و هماهنگی‌های قانونی منتشر شده است.

ایجاد شده: 1/تیر/1405       آخرین ویرایش: 1/تیر/1405     اخبار داخلی
بحرانی که در دوسال گذشته گریبان گردشگری ایران را گرفته خیال رهایی آنرا ندارد

بحرانی که در دوسال گذشته گریبان گردشگری ایران را گرفته خیال رهایی آنرا ندارد

گردشگری ایران روزهای سختی را پشت سر می‌گذارد؛ روزهایی که دیگر نمی‌توان آنها را یک رکود مقطعی یا یک چالش گذرا نامید. آنچه امروز بر پیکره صنعت گردشگری کشور سایه افکنده، به بحرانی مزمن تبدیل شده است؛ بحرانی که در دو سال اخیر نه‌تنها نشانه‌ای از بهبود نداشته، بلکه در بسیاری از بخش‌ها عمیق‌تر و پیچیده‌تر شده است. صنعت گردشگری ذاتاً صنعتی حساس به امنیت، ثبات اقتصادی، روابط بین‌الملل، زیرساخت‌های ارتباطی و اعتماد عمومی است. هرگونه تنش سیاسی، نوسان اقتصادی، محدودیت در ارتباطات بین‌المللی و یا کاهش قدرت خرید مردم، مستقیماً بر میزان سفر و تقاضای گردشگری اثر می‌گذارد. امروز متأسفانه تقریباً تمامی این عوامل به‌صورت همزمان گریبان‌گیر گردشگری ایران شده‌اند. گزارش‌های مختلف نیز از کاهش نرخ اشغال هتل‌ها و تداوم مشکلات جذب گردشگران خارجی حکایت دارند. در سال‌های گذشته فعالان این صنعت بارها هشدار دادند که گردشگری بدون برنامه‌ریزی بلندمدت، حمایت هدفمند و دیپلماسی فعال گردشگری نمی‌تواند مسیر توسعه را طی کند. اما اکنون به نقطه‌ای رسیده‌ایم که بسیاری از کسب‌وکارهای گردشگری تنها برای بقا تلاش می‌کنند؛ نه برای توسعه و نه حتی برای سودآوری. هتلداران، دفاتر خدمات مسافرتی، راهنمایان گردشگری، فعالان حمل‌ونقل، مراکز پذیرایی و هزاران شغل وابسته به گردشگری، تحت فشار هزینه‌های فزاینده و کاهش تقاضا قرار گرفته‌اند. در حالی که هزینه‌های انرژی، بیمه، مالیات، حقوق و نگهداری تأسیسات روزبه‌روز افزایش می‌یابد، درآمد فعالان این حوزه متناسب با آن رشد نکرده و در بسیاری موارد کاهش یافته است. از سوی دیگر، تصویر ایران در بازارهای بین‌المللی گردشگری نیز با چالش‌های متعددی مواجه است. در دنیای رقابتی امروز، کشورها میلیاردها دلار برای بازاریابی و برندینگ گردشگری هزینه می‌کنند، اما ایران با وجود برخورداری از میراث فرهنگی بی‌نظیر، تنوع اقلیمی کم‌نظیر، تمدن کهن و مهمان‌نوازی مثال‌زدنی مردم خود، هنوز نتوانسته سهم شایسته‌ای از بازار جهانی گردشگری کسب کند. استان یزد به‌عنوان یکی از مهم‌ترین مقاصد گردشگری کشور نیز از این شرایط مستثنی نیست. شهری که با ثبت جهانی بافت تاریخی خود در یونسکو، ظرفیت تبدیل شدن به یکی از قطب‌های گردشگری منطقه را دارد، امروز با کاهش سفرها، افت اقامت و نگرانی فعالان بخش خصوصی روبه‌رو است. سرمایه‌گذاران این حوزه نیازمند امید، ثبات و چشم‌انداز روشن هستند؛ مؤلفه‌هایی که بدون حمایت جدی و سیاست‌گذاری منسجم فراهم نخواهد شد. باید بپذیریم که درمان این درد مزمن، با اقدامات مقطعی و شعارهای تکراری ممکن نیست. گردشگری ایران نیازمند یک نقشه راه ملی، نگاه فرابخشی، تسهیل فضای کسب‌وکار، توسعه زیرساخت‌ها، تقویت بازاریابی بین‌المللی و حمایت واقعی از بخش خصوصی است. همچنین ضروری است که تمامی دستگاه‌های مرتبط، گردشگری را نه یک فعالیت جانبی، بلکه یک فرصت راهبردی برای توسعه اقتصادی، اشتغال‌زایی و افزایش تعاملات فرهنگی کشور بدانند. امروز بیش از هر زمان دیگری به تصمیم‌های بزرگ و اقدامات مؤثر نیاز داریم. اگر برای نجات گردشگری ایران چاره‌ای اندیشیده نشود، فردا ممکن است با از دست رفتن بخش مهمی از سرمایه‌گذاری‌ها، نیروی انسانی متخصص و فرصت‌های اقتصادی این صنعت مواجه شویم. گردشگری ایران هنوز ظرفیت برخاستن دارد؛ اما این برخاستن نیازمند اراده‌ای ملی، برنامه‌ای علمی و عزمی فراتر از وعده‌هاست. ✍🏻 امیر ناصر طباطبایی - رئیس جامعه هتلداران استان یزد

ایجاد شده: 10/خرداد/1405       آخرین ویرایش: 10/خرداد/1405     مقالات و یادداشت ها
واکاوی مدیریت پرونده‌های ثبت جهانی ایران؛ از بن‌بست‌شکنی در ماسوله تا تغییر استراتژی در پرونده مساجد

واکاوی مدیریت پرونده‌های ثبت جهانی ایران؛ از بن‌بست‌شکنی در ماسوله تا تغییر استراتژی در پرونده مساجد

به گزارش تور نیوز ؛ فرآیند ثبت جهانی آثار، مسیری فراتر از مستندنگاری‌های معمول است؛ این مسیری است که با دیپلماسی، چانه‌زنی‌های فنی و گاهی تغییرات استراتژیک در پاسخ به مطالبات محلی گره خورده است. علیرضا ایزدی در گفتگویی صریح، آخرین وضعیت پرونده‌های جنجالی نظیر ماسوله و مساجد ایرانی را تشریح کرد. او ضمن اشاره به حضور باستان‌شناسان خارجی برای پاسخ به ابهامات یونسکو، از رویکرد جدید ایران در ثبت «مکان-رویدادها» و میراث ناملموس مشترک پرده برداشت؛ رویکردی که می‌تواند ایران را به رتبه نخست پرونده‌های مشترک در جهان برساند. ماسوله و عبور از چالش «اثبات عصر آهن» با کمک تیم چینی پرونده ماسوله که یکی از قدیمی‌ترین مطالبات میراثی ایران است، در دور جدید بررسی‌ها با چالش حفظ سهمیه و سوالات فنی ارزیابان مواجه شد. به گفته علیرضا ایزدی، بخش عمده‌ای از ابهامات ایکوموس (شورای بین‌المللی بناها و محوطه‌ها) بر محوریت ادعای ایران مبنی بر وجود کوره‌های ذوب آهن متعلق به عصر آهن در این منطقه استوار بود. ایزدی در این باره توضیح می‌دهد که برای رفع این ایرادات، از توان تیم‌های بین‌المللی استفاده شده است: «یک تیم باستان‌شناسی چینی در منطقه مستقر شد و در جریان پیگردها، کاوش‌ها و گمانه‌زنی‌ها، به بخش‌های قابل توجهی از سوالات پاسخ داده شد.» به گفته وی، با وجود شرایط ملتهب منطقه‌ای و وقوع جنگ در زمان ارسال، پرونده با موفقیت فرستاده شد تا سهمیه ایران محفوظ بماند. هدف اصلی در ماسوله، اثبات این نکته بود که این شهر تنها یک سکونتگاه پلکانی نیست، بلکه یک مرکز معتبر صنعتی در پیش‌تاریخ بوده است. الموت و سیراف؛ مدیریت زمان ارزیابی و چالش اقلیمی بوشهر در بخش دیگری از این گفتگو، ایزدی به پرونده «قلعه الموت» و زنجیره‌ای از قلاع پیرامون آن اشاره کرد که امسال به طور جدی مطرح شده است. اما در مورد پرونده «سیراف»، موضوع زمان‌بندی ارزیابان یونسکو به یک چالش مدیریتی تبدیل شده بود. با توجه به شرایط آب و هوایی بوشهر، ایزدی از درخواستی برای تغییر زمان بازدید ارزیابان خبر داد: «ارزیاب یونسکو قصد داشت شهریورماه بیاید، اما ما به دلیل گرمای شدید بوشهر تقاضا کردیم که این بازدید به آذرماه موکول شود.» این تصمیم برای جلوگیری از تأثیر منفی شرایط نامساعد جوی بر روند داوری اتخاذ شده است. طبق برنامه‌ریزی، انتظار می‌رود ارزیاب در اواخر پاییز برای بررسی نهایی سیراف به ایران سفر کند. پرونده مساجد ایرانی؛ افزایش تعداد آثار تحت فشار مطالبات محلی یکی از نقاط عطف این گفتگو، تغییرات گسترده در پرونده «مساجد ایرانی» بود. در حالی که در ابتدا قرار بود ۳۲ مسجد در این پرونده گنجانده شود، اکنون این تعداد به ۵۷ مورد افزایش یافته است. ایزدی دلیل این تغییر را مطالبات مسئولان استانی و نمایندگان مجلس می‌داند که خواستار گنجانده شدن مساجد تاریخی مناطق خود در فهرست جهانی بودند. او با اشاره به دستور وزیر در این رابطه گفت: «گسترده‌تر شدن پرونده از لحاظ جغرافیایی باعث شد زمان بیشتری برای آماده‌سازی نیاز باشد، اما از طرفی باعث ایجاد تعامل و رقابت مثبتی بین مسئولان محلی برای حفظ آثار شده است.» ایزدی تأکید کرد که معماری مساجد ایران به دلیل ویژگی‌های «ایرانیت» و تمایز با دیگر کشورهای اسلامی، جایگاه خاصی در جهان دارد و این گستردگی پرونده، در نهایت به نفع جامعیت آثار خواهد بود. استراتژی «یک در میان»؛ خیز ایران برای صدرنشینی در میراث ناملموس در حوزه میراث ناملموس، ایران سیاست هوشمندانه‌ای را در پیش گرفته است. سهمیه ایران به صورت نوبتی؛ یک سال به پرونده‌های ملی و یک سال به پرونده‌های مشترک اختصاص می‌یابد. ایزدی اعلام کرد که در سال جاری میلادی، تمرکز بر پرونده‌های مشترک است. این پرونده‌ها شامل موارد زیر می‌شوند: ۱. تیرگان: مشترک با ارمنستان. ۲. نمد: مشترک با چند کشور منطقه. ۳. لالایی‌خوانی: مشترک با تاجیکستان و آذربایجان. طبق گفته‌های وی، اگر این سه پرونده در آذرماه به ثبت برسند، ایران با پیشی گرفتن از سایر کشورها در ثبت مواردی چون نوروز، افطار و تذهیب، به رتبه اول جهانی در پرونده‌های مشترک دست خواهد یافت. همچنین، پرونده «گلاب» نیز امسال فرستاده شده تا در سال آینده (۲۰۲۷) به عنوان سهمیه انفرادی ایران بررسی شود. ثبت «مکان-رویدادها»؛ از مدرسه مینا تا واقعه دشت مهیاربخش پایانی گفتگو به ثبت آثاری اختصاص داشت که تحت عنوان «مکان-رویداد» شناخته می‌شوند. ایزدی با اشاره به ثبت «مدرسه مینا» و منطقه «دشت مهیار» در جنوب اصفهان، به واقعه‌ای اشاره کرد که در آن عملیات نیروهای خارجی (که او از آن به عنوان ادعایی تحت نام خشم حماسی یاد کرد) با شکست مواجه شد. او با اشاره به جزئیات به جا مانده در منطقه، مانند تجهیزات رها شده و دستبندهای پلاستیکی، این مکان را نمادی از مقاومت دانست. ایزدی در پاسخ به این که چگونه تجمعات و این وقایع در دسته میراث ناملموس قرار می‌گیرند، گفت: «ما آداب و رسوم قابل انتقال به نسل‌ها را ثبت می‌کنیم. همان‌طور که رجزخوانی از صدر اسلام بخشی از فرهنگ بوده، امروز هم شیوه‌های مقاومت مردمی و تجمعات، شکلی از فرهنگ و سنت ماست.» او این تغییرات را با تحول نوروز در طول قرن‌ها مقایسه کرد و معتقد است اضافه شدن عناوین مذهبی و ملی به سنت‌ها، آن‌ها را به میراثی پویا تبدیل می‌کند. در همین راستا، ثبت سند «سنت و فرهنگ تجمعات و مقاومت مردمی» به عنوان یک الگو در دستور کار قرار دارد. اظهارات علیرضا ایزدی نشان می‌دهد که میراث فرهنگی ایران در حال گذار از ثبتِ صرفِ بناهای تاریخی به سمت ثبت زنجیره‌ای از آثار و فرهنگ‌های زنده است. چه در ماسوله که باستان‌شناسان چینی به کمک آمده‌اند و چه در پرونده مساجد که یک مطالبه ملی شکل گرفته، هدف نهایی حفظ سهمیه جهانی و نمایش پیوستگی فرهنگی ایران از عصر آهن تا دوران معاصر است. ✍🏻 مریم کاظمی زاده – خبرنگار ایتنا

ایجاد شده: 28/اردیبهشت/1405       آخرین ویرایش: 28/اردیبهشت/1405     اخبار داخلی
نشست وزرای گردشگری اکو در جمهوری آذربایجان برگزار شد

نشست وزرای گردشگری اکو در جمهوری آذربایجان برگزار شد

به گزارش هتل نیوز ؛ هفتمین نشست وزرای گردشگری سازمان همکاری های اقتصادی (اکو) در شهر شوشا جمهوری آذربایجان با حضور هیأت‌های کشورهای عضو برگزار شد. سفیر ایران در باکو در سخنان خود با اشاره به آسیب وارده به ۱۴۹ اثر تاریخی، اماکان باستانی و موزه از جمله پنج اثر ثبت شده ایرانی در فهرست میراث جهانی یونسکو و تاکید بر این نکته که آسیب وارده به برخی از این آثار بسیار جدی است، آنها را مصداق جنایت علیه بشریت و تعرض به میراث مشترک بشری دانست و ضرورت واکنش جدی جامعه جهانی را یادآور شد. در این نشست، ضمن امضای سند تعیین شهر شوشا به عنوان «پایتخت گردشگری اکو در سال ۲۰۲۶» «بیانیه شوشا» به عنوان سند نهایی نشست به تصویب رسید. در این بیانیه با اشاره به نقش گردشگری در تقویت همگرایی منطقه‌ای، بر گسترش همکاری‌های مشترک در این حوزه تأکید شده است.

ایجاد شده: 17/فروردین/1405       آخرین ویرایش: 17/فروردین/1405     اخبار داخلی
 صنعت گردشگری ایران در سایه تحریم ها و تهدیدات بین‌المللی

صنعت گردشگری ایران در سایه تحریم ها و تهدیدات بین‌المللی

صنعت گردشگری یکی از مهم‌ترین بخش‌های اقتصادی ایران است که به دلایل مختلف از جمله منابع طبیعی غنی، تاریخ و فرهنگ باستانی، و مهمان‌نوازی مردم، توانسته است جذابیت‌های فراوانی برای گردشگران داخلی و خارجی ایجاد کند. اما این صنعت در سال‌های اخیر به شدت تحت تأثیر تهدیدات بین‌المللی، به ویژه سیاست‌های خصمانه دولت‌های خارجی و تحریم‌ها قرار گرفته است. تهدیدات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی، باعث شده‌اند که گردشگران خارجی از سفر به ایران منصرف شوند و این موضوع به کاهش درآمدهای حاصل از صنعت گردشگری انجامیده است.  در این شرایط، تأثیرات منفی بر هتل‌ها، آژانس‌های مسافرتی و سایر مشاغل مرتبط با گردشگری به وضوح قابل مشاهده است. بسیاری از هتل‌ها با کاهش شدید اشغال مواجه شده‌اند، و این امر به بیکاری و کاهش درآمدها منجر شده است. همچنین، نگرانی‌های امنیتی و عدم اطمینان در مورد آینده، مانع از جذب گردشگران خارجی می‌شود. در ادامه به چند نکته در مورد وضعیت کنونی و چشم‌انداز آینده این صنعت پرداخته می‌شود: تداوم وضعیت فعلی در شرایط کنونی، اگر تغییرات جدی در سیاست‌های داخلی و خارجی ایران و همچنین در نحوه برخورد جامعه بین‌المللی با این کشور به وجود نیاید، صنعت گردشگری احتمالاً همچنان با چالش‌ها و ضرر و زیان‌های جدی مواجه خواهد بود. ادامه تحریم‌ها و عدم ثبات سیاسی می‌تواند به کاهش تمایل سرمایه‌گذاران برای سرمایه‌گذاری در این صنعت منجر شود. نیاز به اصلاحات برای بهبود وضعیت صنعت گردشگری، نیاز به اصلاحات اساسی در سیاست‌ها و استراتژی‌ها وجود دارد. این اصلاحات شامل بهبود زیرساخت‌ها، ایجاد تسهیلات برای گردشگران، تقویت دیپلماسی فرهنگی و بهبود تصویر عمومی ایران در رسانه‌های بین‌المللی است. بدون این اصلاحات، وضعیت صنعت گردشگری بهبود نخواهد یافت. فرصت‌های موجود با وجود چالش‌های فعلی، فرصت‌هایی نیز برای بهبود وضعیت صنعت گردشگری وجود دارد. تغییر در روابط بین‌المللی، بهبود تصویر ایران و افزایش تقاضا برای سفر به مقاصد جدید می‌تواند به جذب گردشگران کمک کند. برای مثال، اگر دولت بتواند روابط خود را با کشورهای همسایه و دیگر کشورها تقویت کند، می‌تواند به افزایش گردشگران و درآمدهای حاصل از این صنعت کمک کند.  ضرورت همکاری بین‌المللی تحقق این اهداف نیازمند همکاری و تعامل بین‌المللی است. در صورتی که ایران بتواند به یک شریک قابل اعتماد در زمینه گردشگری و فرهنگ تبدیل شود، می‌تواند به تدریج از تحریم‌ها و تهدیدات بین‌المللی فاصله بگیرد و به جذب گردشگران کمک کند. اینکه تا کی صنعت گردشگری ایران متحمل ضرر و زیان‌ها خواهد بود، به عوامل متعددی بستگی دارد، از جمله تغییرات در سیاست‌های داخلی و خارجی، اقدامات مؤثر در جهت بهبود زیرساخت‌ها و تصویر ایران در سطح جهانی. بدون یک رویکرد جامع و هماهنگ، این صنعت همچنان در معرض خطر خواهد بود. اگرچه وضعیت کنونی ناامیدکننده به نظر می‌رسد، اما با تدابیر مناسب و همکاری‌های بین‌المللی، می‌توان به بهبود وضعیت صنعت گردشگری امیدوار بود. در واقع، حل چالش‌های بین‌المللی مرتبط با صنعت گردشگری ایران نیازمند یک رویکرد جامع و چندجانبه است که شامل دیپلماسی، همکاری‌های بین‌المللی، بهبود زیرساخت‌ها و توسعه استراتژی‌های بازاریابی می‌شود. در ادامه، چندین راهکار برای حل این چالش‌ها ارائه می‌شود: دیپلماسی فعال و مؤثر تقویت روابط دیپلماتیک: برقراری و تقویت روابط دیپلماتیک با کشورهای مختلف می‌تواند به کاهش تنش‌ها و ایجاد زمینه‌های همکاری بین‌المللی کمک کند. این روابط باید به‌ویژه با کشورهای همسایه و کشورهایی که فرهنگ و تاریخ مشترکی دارند، گسترش یابد. ایجاد انجمن‌های فرهنگی: برگزاری نشست‌ها و همایش‌های فرهنگی و هنری در کشورهای مختلف می‌تواند به ترویج فرهنگ و تاریخ ایران کمک کند و تصویر مثبت‌تری از کشور ارائه دهد. توسعه زیرساخت‌های گردشگری سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها: بهبود زیرساخت‌های گردشگری، مانند هتل‌ها، حمل و نقل و امکانات تفریحی، می‌تواند به جذب گردشگران کمک کند. این سرمایه‌گذاری‌ها باید به‌گونه‌ای انجام شود که کیفیت خدمات بهبود یابد. ایجاد تسهیلات گردشگری: فراهم کردن تسهیلات ویژه برای گردشگران، مانند تخفیف‌های ویژه یا خدمات رایگان، می‌تواند به جذب مسافران کمک کند. استفاده از فناوری‌های نوین برنامه‌های دیجیتال: استفاده از فناوری‌های نوین برای بهبود تجربه گردشگران می‌تواند تأثیرگذار باشد. ایجاد وب‌سایت‌ها و اپلیکیشن‌های کاربرپسند برای ارائه اطلاعات دقیق درباره جاذبه‌ها و امکان رزرو خدمات، به گردشگران کمک می‌کند. بازاریابی دیجیتال: بهره‌گیری از رسانه‌های اجتماعی و پلتفرم‌های آنلاین برای تبلیغ جاذبه‌های گردشگری و ارائه تجربیات مثبت از مسافران قبلی می‌تواند به جذب گردشگران جدید کمک کند. همکاری‌های بین‌المللی ایجاد توافق‌های فرهنگی: توسعه همکاری با کشورهای دیگر و ایجاد توافق‌های فرهنگی و گردشگری می‌تواند به تبادل تجربیات و جذب گردشگران کمک کند. مشارکت در سازمان‌های بین‌المللی: عضویت و مشارکت در سازمان‌های بین‌المللی مانند یونسکو و سازمان جهانی گردشگری می‌تواند به تقویت موقعیت ایران در عرصه جهانی کمک کند. ✍️ فاطمه دکامینی - مدرس دانشگاه، مولف و پژوهشگر

ایجاد شده: 19/بهمن/1404       آخرین ویرایش: 19/بهمن/1404     مقالات و یادداشت ها
روستای فهرج یزد در مسیر ثبت جهانی

روستای فهرج یزد در مسیر ثبت جهانی

به گزارش ایتنا / هتل نيوز ؛ " محمدجواد آقایی " فرماندار یزد، در سی‌ویکمین نشست کارگروه محیط‌زیست و خدمات عمومی مدیران کل دفاتر امور روستایی و شوراهای استانداری‌های کشور، از اجرای برنامه‌های ملی‌پوش برای توسعه فعالیت‌های روستایی در استان یزد خبر داد. آقایی با اشاره به چالش کم‌آبی در منطقه گفت که با وجود محدودیت منابع آب، روستاییان یزد از تلاش برای حفظ و توسعه فعالیت‌های اقتصادی و کشاورزی دست نکشیده‌اند. فرماندار یزد تأکید کرد یکی از اولویت‌های استان توسعه کشاورزی گلخانه‌ای است و افزود: «روستاهای یزد به‌واسطه اشتغال در بخش کشاورزی زنده و پویا باقی مانده‌اند.» وی یادآور شد یزد امروز جایگاه دوم تولید برخی محصولات کشاورزی در کشور را دارد و سطح زیر کشت گلخانه‌ای در این شهرستان بیش از یک‌هزار هکتار است. آقایی همچنین به جریان مهاجرت به مرکز استان اشاره کرد و گفت: «ما شاهد ورود جمعیت از استان‌های همجوار مانند کرمان، بندرعباس و سیستان و بلوچستان به مرکز یزد هستیم؛ بخشی از این مهاجران در روستاهای بخش مرکزی و بخش اکرم‌آباد ساکن شده‌اند.» وی افزود که در استان هم‌اکنون ۱۷ شرکت تعاونی فعال وجود دارد و هدف‌گذاری شده این تعاونی‌ها درآمدی ثابت و پایدار برای اعضا فراهم کنند. او ادامه داد: «با برنامه‌ریزی مدون و اجرایی شرکت تعاونی دهیاری‌های شهرستان یزد تلاش کردیم زمینه اشتغال پایدار و ایجاد شرایط مناسب زندگی در روستاها را فراهم سازیم؛ این سازوکار علاوه بر تأمین درآمد اعضا، منبع درآمدی جدیدی برای دهیاری‌ها ایجاد می‌کند.» فرماندار یزد درباره مشارکت استان در نهضت ملی مسکن اظهار داشت: «با تائید اداره راه و شهرسازی استان، شرکت تعاونی دهیاری‌های شهرستان به‌عنوان کارگزار در این پروژه وارد عمل خواهد شد؛ این اقدام بستری برای اشتغال‌زایی جوانان روستایی فراهم می‌آورد.» در پایان، آقایی به ظرفیت‌های تاریخی و گردشگری استان اشاره کرد و اعلام نمود پیگیری ثبت جهانی روستای فهرج که میزبان یکی از قدیمی‌ترین مساجد صدر اسلام است، در دستور کار قرار دارد. او همچنین یادآور شد که ۲۰۰ هکتار از بافت تاریخی یزد در سال ۱۳۹۶ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است.

ایجاد شده: 11/آذر/1404       آخرین ویرایش: 11/آذر/1404     اخبار داخلی
جایگاه تبلیغات 1 جایگاه تبلیغات 1


کمی منتظر بمانید...