زیمنس و شرکت ملی راهآهن آلمان (دویچه بان) این هفته نخستین قطار بدون راننده و تمام خودکار جهان را در شهر هامبورگ معرفی کردند. به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز و به نقل از دیجی کالا مگ، " ریچارد لوتز " (Richard Lutz) مدیرعامل دویچه بان (DB) گفت: «با عملیات ریلی خودکار، میتوانیم به مسافران خود خدمات گستردهتر، قابل اطمینانتر و درنتیجه بهتری ارائه کنیم بدون آنکه نیاز به حتی یک کیلومتر خط آهن جدید داشته باشیم.» اگرچه چندین فرودگاه در سراسر جهان دارای پایانههای مونوریل بدون راننده هستند و پاریس هم متروی بدون راننده دارد، اما قطار جدید زیمنس و شرکت راهآهن آلمان، اولین قطار تمام خودکار است که میتواند بهطور ایمن در همان زیرساختهایی خدماترسانی کند که رانندههای انسانی فعالیت میکنند. به گفتهی زیمنس این قطار جدید به علت استفاده از هوش مصنوعی (AI) کارآمدتر است و به قطار کمک میکند تا برنامهریزی کرده و تقاضای سفر را با بازدهی بیشتری نسبت به رانندهی انسانی پوشش دهد. قرار است از ماه سپتامبر چهار قطار خودران در شبکهی راهآهن شهری تندروی S-Bahn در هامبورگ فعالیت داشته باشند. این قطار بهعنوان بخشی از پروژهی نوسازی راهآهن آلمان که یک پروژهی ۷۰ میلیون دلاری با نام پروژهی راهآهن دیجیتال آلمان است، توسعه یافته است. هوشمندسازی حملونقل ریلی هرچند زمانی که مسافران سوار میشوند، یک اپراتور انسانی برای اطمینان از ایمنی حضور خواهد داشت، اما قطار جدید تمام خودکار خواهد بود و مانورهای قطار، مانند مانور دور زدن قطار، میتواند بدون حضور هیچ شخصی در لوکوموتیو انجام شود. «رولاند بوش» (Roland Busch) مدیرعامل زیمنس با اشاره به هوشمندتر کردن حملونقل ریلی، برآورد کرد که قطارهای خودران تا ۳۰ درصد مسافر بیشتر حمل کنند، دقت عمل ناوگان ریلی را افزایش داده و باعث بیش از ۳۰ درصد صرفهجویی در مصرف انرژی شوند. زیمنس همچنین برنامههایی برای دیجیتالی شدن کل سیستم S-Bahn تا پایان دههی جاری میلادی دارد و میخواهد فناوری جدید قطار خودران را در نهایت به سراسر آلمان برای سامانههای ریلی منطقهای و اصلی گسترش دهد. حملونقل با قطار در ماهها و سالهای اخیر افزایش یافته است. زیرا یک روش سفر تمیز و قابل اعتماد است. برای نمونه انتشار آلایندگی در ۱.۶ کیلومتر پیمایش ریلی (۱ مایل) بهطور متوسط ۸۰ درصد کمتر از حملونقل جادهای در همان مسافت است. از سوی دیگر در اوج چالشهای باربری دریایی و هوایی به دلیل همهگیری کرونا، باربری ریلی با ثابت ماندن نسبی کارایی، به فعالیت ادامه داد. نوآوریهای تازه در سفر ریلی خودکار و خطوط راهآهن سریعالسیر به تقویت بیشتر حملونقل ریلی هم کمک خواهد کرد و متناسب با اهداف آبوهوایی و تغییر شیوهی زندگی مردم پس از همهگیری کووید-۱۹ هم هست.
ایجاد شده: 30/مهر/1400 آخرین ویرایش: 30/مهر/1400 اخبار خارجی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز، در سالهای اخیر، گردشگری فضایی از حالت فانتزی و خیالپردازانه خارج شده و بازار روبهرشدی را وعده میدهد که انتظار میرود تا سال ۲۰۳۰ حداقل به ارزش ۳ میلیارد دلار برسد. در حالی که شرکتهایی مانند اسپیسایکس فناوری موشکهای قابل استفاده مجدد را آزمایش میکنند تا پروازهای فضایی را برای مردم مقرونبهصرفهتر و در دسترستر سازند، سایر شرکتهای خصوصی از جمله ویرجین گلکتیک و بلو ارجین در حال سرمایهگذاری روی گردشگری فضایی خارج از جو هستند تا اهالی زمین را به اصطلاح وارد لبه فضا کنند. انتظار میرود فقط مسافران ثروتمند و محققان در آینده نزدیک به گردشگری فضایی دسترسی داشته باشند اما در بلندمدت میتوان انتظار داشت شهروندان عادی نیز بتوانند از مواهب فناوری بهره ببرند. تکامل فناوری نقش مهمی در اعزام گردشگران بیشتر به فضا دارد و از چند جنبه تأثیرگذار بر روند آینده گردشگری فضایی اثر میگذارد. سفرهای توریستی خارج از جو سفرهای خارج از جو احتمالاً اولین بخش فرعی گردشگری فضایی خواهد بود اما احتمالاً کوتاهمدتترین آنها خواهد بود. با این حال بلو ارجین با حمایت جف بزوس روی سیستم نیوشفرد خود کار میکند. در این سیستم، گردشگران فضایی با استفاده از یک راکت به فضا منتقل میشوند. سپس راکت از کپسول جدا میشود و آنها با چتر نجات به زمین برمیگردند. شرکت ریچارد برانسون یعنی ویرجین گلکتیک نیز متکی به یک «هواپیمای فضایی» است که از یک حامل هوایی جدا شده و با یک موتور موشکی که سرعتش قابل تنظیم است مسافران را از جو خارج میکند. سیستمهای شاتلِ هر دو شرکت طوری طراحی شدهاند که مسافران را به بیش از ۵۰ مایل بالاتر از جو زمین میبرند و این امکان را میدهند تا به مدت چند دقیقه بیوزنی را تجربه کنند. بلو ارجین به تازگی این سفر را امتحان کرده است و ویرجین گلکتیک قرار است در ماه دسامبر این کار را با سفینه اسپیسشیپ-۲ انجام دهد. این پروازهای فضایی کوتاهمدت اولاً فرصتهایی را برای تحقیقات علمی فراهم میکنند و ثانیاً رویای گردشگری فضایی را به معنای حقیقی کلمه تحقق میبخشند. متداول شدن گردشگری فضایی مستلزم وضع قوانین جدید برای رصد فضا از جنبههای مختلف است. با این وجود باید به این نکته توجه داشت که عطف به هزینههای بالا و کوتاهمدت بودن سفرها، نگرانیهایی در مورد کاهش علاقه عمومی به گردشگری فضایی وجود دارد. این امر ممکن است بازار این صنعت را تحتالشعاع قرار دهد زیرا مسافران در انتظار تحولات جدید در این زمینه هستند. اما امید میرود بتوان با این ابزارها، زمینه لازم برای سفرهای تجاری درون زمین مهیا شود. برای مثال این برنامههای فضایی را میتوان با سفرهای هوایی طولانیمدت درون زمین جایگزین کرد. اسپیسایکس اعلام کرده است که قصد دارد از موشک خود برای پرواز ۱۰۰ نفر در سراسر جهان استفاده کند. براساس این روش، پرواز ۱۵ ساعته از نیویورک به شانگهای در ۳۹ دقیقه انجام خواهد شد. به گفته شرکت خدمات مالی و بانکداری یوبیاس «اگر تنها ۵ درصد از میانگین ۱۵۰ میلیون مسافری که در پروازهای ۱۰ ساعته(یا بیش از آن) سفر میکنند، ۲۵۰۰ دلار به ازای هر سفر بپردازند در این صورت ممکن است ۲۰ میلیارد دلار در سال سود به شرکت اسپیسایکس برسد.» در گزارش اخیر یوبیاس آمده است: «گردشگری فضایی همچنین میتواند مقدمه لازم را برای توسعه سفرهای طولانیمدت روی زمین فراهم کند.» سفر به فضا و تعطیلات مداری گردشگری مداری یکی دیگر از اهداف اصلی آژانسهای دولتی و شرکتهای فضایی خصوصی است که اهداف بلندمدت اقامت در ماه و مریخ را در آینده نهچنداندور در سر میپرورانند. برخلاف سفرهای رایج خارج از جو، گردشگری مداری مستلزم باقی ماندن در فضا برای حداقل یک دور چرخش کامل زمین است. شرکتهای بوئینگ، اسپیسایکس و آکسیوم اسپیس در نظر دارند تا از سال آتی شروع به اعزام منظم گردشگران به ایستگاه فضایی بینالمللی با فضاپیماهای تجاری کنند. اسپیسایکس همچنین با شرکت اسپیسادونچرز (Space Adventures) همکاری میکند تا در اواخر سال ۲۰۲۱ یا اوایل سال ۲۰۲۲ چهار گردشگر را برای چند روز به مدار نزدیک زمین اعزام کند. در حالی که روزبهروز، شرکتهای بیشتری گردشگری در فضا را در دستور کار خود قرار میدهند، به نظر میرسد تعطیلات مداری به یک روند محبوب در گردشگری فضایی تبدیل خواهد شد. البته زیرساختهای لازم برای اجرای برنامه تعطیلات مداری، از جمله احداث هتل در مدار زمین یا حتی روی ماه، به دلیل اینکه شرکتهای زیرساخت فضایی هنوز به طور کامل توسعه پیدا نکردهاند در ابتدای راه خود قرار دارد. بخش عمدهای از این زیرساختها در مراحل اولیه باقی مانده است اما ایجاد اقامتگاههایی در مدار نزدیک زمین خیلی دور از دسترس نیست. در یکی از طرحهای مطرحشده انتظار میرود مسافران با استفاده از گرانش زمین در یک بالون پر از هیدروژن با کپسول تحت فشار به فضا بروند. همچنین طراحی یا بازسازی ایستگاه فضایی برای پذیرایی از مهمانان در دستور کار قرار گرفته است. ناسا قصد دارد به طریقی از ایستگاه فضایی بینالمللی برای گردشگری تجاری استفاده کند. ایستگاه آرورا، هتلی لوکس است که قرار است در ازای ۹.۵ میلیون دلار به مدت ۱۲ روز از ۶ مهمان در مدار نزدیک زمین پذیرایی کند. طبیعتاً این رقم بالا است اما کارشناسان پیشبینی میکنند که قیمتها همچون فناوریهای کامپیوتری و تلفن همراه کاهش خواهد یافت. یکی دیگر از گزینههای سفر فضایی، زیستگاههای فضایی قابل توسعهای است که به عنوان هتلهای مداری عمل خواهند کرد. ایستگاه فضایی بادی بیگلو اسپیس یعنی B۳۳۰ یک نمونه از این زیستگاههای فضایی است. با افزایش تقاضا، شرکتهای بیشتری روی این دسته از زیستگاههای بادی سرمایهگذاری خواهند کرد. بیگلو اسپیس همچنین قصد دارد ماژول متصل به ایستگاه فضایی بینالمللی را به عنوان یکی از اولین هتلهای فضایی توسعه دهد. تعطیلات در فضا سرانجام دروازهای برای سکونت در ماه و مریخ تبدیل خواهد شد. شکوفایی صنعت فضا و اقتصاد جهانی شرکتهای خصوصی فضایی به طور اختصاصی در زمینه گردشگری فضایی سرمایهگذاری میکنند و شرکتهایی مانند یوبیاس دسترسی به فضا را برای فرصتهای گستردهتر سرمایهگذاری در نظر میگیرند. به نظر میرسد به تدریج تعداد بیشتری از مهندسان نسل بعدی برای آموزشهای فضایی تعلیم خواهند دید و در نهایت موانع عمومیت یافتن آن را کاهش میدهند که این مسئله باعث افزایش رقابت، کاهش هزینهها و در نهایت امکانپذیر شدن سفرهای فضایی برای شهروندان عادی میشود. البته عوامل ایمنی، راحتی و سلامتی بسیار مهم هستند که باید در نظر گرفته شوند. قبل از سفر گردشگران به فضا، آموزش، غربالگری پزشکی و معافیت از مسئولیت باید مورد بررسی قرار گیرد. همگانیسازی گردشگری فضایی میتواند بر بسیاری از عوامل اجتماعی و اقتصادی روی زمین تأثیر مثبت بگذارد و با ایجاد اشتغال، آموزش شهروندان در مورد فضا، احتمالاً حوزههای مرتبط با آن مانند به کارگیری انرژی خورشیدی نیز بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد.
ایجاد شده: 16/مهر/1400 آخرین ویرایش: 16/مهر/1400 اخبار خارجی
به گزارش هتل نیوز، سازمان جهانی گردشگری در دهمین گزارش خود مبنی بر میزان محدودیتهای سفر، تغییرات مثبتی را در روند کاهشی محدودیتها نشان داده است که در آن گردشگران واکسینهشده با کمترین محدودیت در سفر به کشورهای دیگر مواجه هستند. همهگیری بیماری کووید-۱۹ اثرات بیسابقهای برای جوامع، اقتصادها و گردشگری بههمراه داشته است، به گونهای که از ۱۱ مارس ۲۰۲۰ دولتها بهمنظور جلوگیری از شیوع بیشتر و مهار کرونا اقدامات بهداشتی حداکثری را درنظر گرفتند که مهمترین آن محدودیتهای سفر بهویژه خارج از مرزها بوده است. محدودیتهای سفر همچنان به عنوان یکی از شیوههای اصلی مقصدها برای محدود کردن شیوع کرونا مورد استفاده قرار میگیرد اما نسبت به گذشته با تغییرات بسیاری همراه شده و از بسته بودن کامل 75 درصد مرزها در مه 2020 به 29 درصد در ژوئن 2021 رسیده است که شاید بتوان عمده دلیل این کاهشها را در توزیع واکسیناسیون در بسیاری از کشورهای جهان دانست که در ایجاد حس امنیت جمعی تاثیرگذار بوده است. با توجه به وضعیت همهگیری در سراسر جهان، دولتها در هر زمانی احتمال کاهش محدودیتهای سفر یا افزایش آن را دارند که میتواند از یک مقصد به مقصد دیگر باتوجه به اقدامات و ملزومات مختلف ملی از جمله سیاست خارجی، مهاجرت و گردشگری یک کشور متفاوت باشد. براساس تحقیقات صورت گرفته با توجه به ارائه اطلاعات قابل اعتماد، دسترسی آسان به روشهای سفر برای گردشگری بینالمللی در اکثر مقاصد با بهبود همراه بوده است. عامل مهمی که تاثیر قابلتوجهی در کاهش محدودیتهای سفر خواهد داشت، افزایش تعداد مسافران واکسینه شده است. سفر برای مسافران واکسینه شده در سراسر جهان با کمترین محدودیت همراه است. تنها در 17 درصد از کل مقاصد جهان، محدودیتهای سفر را برای واکسینهها اعمال کردهاند که از این میان در برخی کشورها تمامی محدودیتها برای مسافران واکسینه اعمال میشود و در برخی موارد، محدودیتها برداشته میشوند. در کنار محدودیتها در بسته شدن مرزها، اقداماتی اضافی در صورت باز شدن مرزها اعمال شده است که میتوان به اجازه ورود بدون محدودیت واکسینهشدهها در اکثر مقاصد، فرمهای خوداظهاری برای شناسایی مسافران به شکل کاغذی یا دیجیتالی، ارائه تست منفی کرونا در بدو ورود، درخواست تاییدیهها و مجوزهای سلامت قبل از رسیدن به مقصد، درخواست مدارک مربوط به پوشش بیمهای و ایجاد کریدورهای مسافرتی و خطوط سبز اشاره کرد. پس از یک دوره محدودیت حداکثری سفر در اوایل همهگیری، مقاصد شروع به کاهش محدودیتهای سفر و فراهم کردن امکان جابهجایی مردم و بازیابی مجدد فعالیتهای اقتصادی از جمله گردشگری کردند. بهطوری که در نوامبر 2020 به کمترین میزان محدودیتهای سفر تنها با 27 درصد از بسته بودن کامل مرزها در سراسر جهان رسید و ارائه تست منفی کرونا به مهمترین روش ایمنی و بهداشتی برای سفر تبدیل شد. اما پس از شیوع ویروسهای جهشیافته جدید روند کاهش محدودیتهای سفر نیز کند شد و با حفظ وضع موجود مواردی اضافی برای سفرها افزوده شد. پیشرفت مداوم واکسیناسیون منجر به رویکردی متفاوتتر در کشورها میشود که در آن مسافران واکسینه شده از امتیازات خاص سفر برخوردارند. این پیشرفت در کاهش محدودیتهای سفر ناشی از کرونا تاثیر خواهد گذاشت. همچنین برآورد میشود با توسعه راههای مختلف مسافرتی، تحرکات بینالمللی در مسیر بهبود قرار گیرد. اما با این حال، با توجه به غیرقابل پیشبینی بودن شرایط و عملکردهای مختلف در هر مقصد، چالشی جدی جهت بهبود کامل گردشگری وجود دارد. البته دولتها بهطور مداوم باتوجه به وضعیت همهگیری در کشور خود، مقاصد نزدیک، بازارهای اصلی و در سطح جهانی محدودیتهای سفر را تنظیم میکنند که باتوجه به پیشرفت چشمگیر واکسیناسیون و تلاشهای دیجیتالیسازی مربوط به این موضوع هدف عمده دولتها تسهیل در تحرکات بینالمللی است. با گذشت زمان، بسیاری از مقاصد محدودیتهای سفر بینالمللی را کاهش داده و شیوههای جدیدی از جمله ارائه آزمایش در بدو ورود را جایگزین کردند. با وجود این، درحالحاضر تنها سه کشور در جهان (آلبانی، کاستاریکا و جمهوری دومینیکن) تمامی محدودیتهای سفر را به طور کامل برداشتهاند. در آمارهای ارائه شده از سوی سازمان جهانی گردشگری از تاریخ یک ژوئن 2021، در مجموع 136 مقصد بهطور کامل یا جزئی مرزهای خود را برای گردشگران بینالمللی بستهاند که از این میان 62 مقصد (29 درصد از کل مقاصد جهان) بهطور کامل و 73 مقصد (34 درصد از کل مقاصد جهان) بهطور جزئی مرزهای خود را بستند. این درحالی است که در گزارش قبلی در تاریخ فوریه 2021 این رقم 142 مقصد بوده است. حدود 78 کشور جهان یعنی حدود 36 درصد از کل مقاصد، ارائه نتایج تست منفی کرونا هنگام ورود به مقصد را درنظر گرفتهاند که برخی با قرنطینه کردن مسافران همراه است. حدود 16 درصد از کل مقاصد سراسر جهان با 35 مقصد، علاوه بر سایر محدودیتهای ورود، قرنطینه اجباری را برای همه گردشگران خارجی بدون در نظر گرفتن مبدأ اعمال میکنند. علاوه بر این، حدود 92 مقصد جهان محدودیتهای خاصی از جمله بسته شدن مرزها، تعلیق پروازها و قرنطینه اجباری را برای مقاصد دارای موارد ویروسهای جهشیافته درنظر گرفتهاند. در اعمال محدودیتها یا کاهش آن، اختلاف قابلتوجهی در مناطق جهان دیده میشود. مثلا ارائه تست منفی کرونا در 66 درصد از مقاصد قاره آمریکا اعمال میشود درحالیکه این رقم برای آسیا و اقیانوسیه تنها 9 درصد است. در مقابل 70 درصد از 46 مقصد آسیا و اقیانوسیه مرزهای خود را همچنان بر روی گردشگران بینالمللی کاملا بستهاند. وضعیت همهگیری جهانی بهویژه ظهور و گسترش ویروسهای جهشیافته منجر به رویکرد محتاطانه دولتها در کاهش محدودیت سفرهای بینالمللی شده است. با این حال انتظار میرود با پیشرفت واکسن و دیجیتالیسازی، محدودیتهای سفر با کاهش فزایندهای روبهرو شود. درحالحاضر تعداد قابلتوجهی از مقاصد همچنان مرزهای خود را کاملا بستهاند که اکثر آنها در آسیا و اقیانوسیه قرار دارند که در دیگر قارهها کمتر به چشم میخورد. بخش قابلتوجهی از کشورهایی که مرزهای خود را بهطور کامل بستهاند در گروه کشورهای در حال توسعه، توسعهنیافته یا کشورهای کوچک جزیرهای قرار دارند. در بین این مقاصد 34 مقصد حداقل 57 هفته مرزهای خود را بستهاند که بیش از نیمی از آنها در آسیا و اقیانوسیه قرار دارند. مرزهای اقتصادهای پیشرفته با استانداردهای بالای بهداشتی و عملکرد محیطی با کاهش بیشتری در محدودیتها همراه بوده و اروپا در پایان سال 2020 بیشترین کاهش منطقهای در محدودیتها را تجربه کرده است. همچنین تجزیه و تحلیلهای علمی سازمان جهانی گردشگری نشان میدهد مقاصدی که از اول ژوئن اقدام به بستن کامل مرزهای خود کردهاند در گروه اقتصادهای در حال ظهور هستند که از استانداردهای بهداشتی و رتبه عملکرد محیطی پایینی برخوردارند همچنین کمترین وابستگی را به گردشگری در اقتصاد خود دارند. همچنین در این تجزیه و تحلیل نقش واکسیناسیون در یک مقصد و ارتباط بالقوه آن با محدودیتهای سفر بررسی شده است که براساس آن اکثر کشورهایی که مرزهای خود را بستهاند سهم کمتری در دریافت واکسن از کل جمعیت خود داشتهاند. از نظر منطقهای از بین 63 مقصدی که مرزهای خود را کاملا بستهاند، حدود 51 درصد با 32 مقصد در آسیا و اقیانوسیه قرار دارند و پس از آن 16 درصد با 10 مقصد در آفریقا و آمریکا، 11 درصد با 7 مقصد در اروپا و 6 درصد با 4 مقصد در خاورمیانه هستند. مرزهای 20 کشور کوچک جزیرهای یعنی حدود 32 درصد از کل مقاصد بسته شدهاند و این رقم در کشورهای توسعهنیافته 14 مقصد و در کشورهای درحال توسعه 5 مقصد بوده است که آسیا و اقیانوسیه بیشترین سهم را به خود اختصاص دادهاند. در این کشورها سهم افراد واکسینه شده از کل جمعیت کمتر از 20 درصد است. البته بیشتر از نیمی از این مقاصد پایین بودن میزان مبتلایان را نشان میدهند. ارزیابیها نشان میدهد، 70 درصد از مقاصد با مرزهای بسته (33 مقصد از 47 مقصد) وابستگی کم یا متوسطی به گردشگری دارند که سهم آن در تولید ناخالص داخلی کمتر از 10 درصد است. از لحاظ وضعیت اقتصادی، 89 درصد از مقاصدی که مرزهای خود را بستهاند به اقتصادهای نوظهور تعلق دارند و سهم اقتصادهای پیشرفته تنها 11 درصد است. سازمان جهانی گردشگری در این گزارش خود به عملکرد 10 بازار برتر جهان نیز پرداخته است که براساس آن، از اول ژوئن سه بازار اصلی یعنی چین، کانادا و روسیه مرزهای خود را بهطور کامل بستهاند درحالیکه دیگر مقاصد برتر با محدودیت کمتری همراه بوده است. 6 کشور از این 10 بازار اصلی جهان شامل آمریکا، آلمان، انگلستان، فرانسه، ایتالیا و هلند به شکل متفاوتی شهروندان خود را به سفر به مقاصد کمخطر توصیه میکنند. این کشورها اطلاعات مقاصد را براساس سه رده خطر بالا، متوسط و کمخطر برای شهروندان خود طبقهبندی کردند. درحالیکه چهار مقصد دیگر یعنی کانادا، چین، هنگکنگ و روسیه به شهروندان خود توصیه میکنند از هرگونه سفر به خارج از کشور خودداری کنند. برخی کشورها اقداماتی اضافه همچون ارائه تست منفی کرونا و قرنطینه را نیز اعمال میکنند. چهار کشور آمریکا، چین، هنگکنگ و کانادا از تمام گردشگران ورودی میخواهند نتیجه تست کرونا را ارائه دهند یا قرنطینه اجباری داشته باشند. گردشگران بینالمللی از این چهار مقصد که در سال 2018 حدود 338 میلیون گردشگر ورودی (25 درصد از کل گردشگران ورودی جهان) را به خود اختصاص داده از اول ژوئن الزامات قرنطینه اجباری بدون درنظر گرفتن مبدأ را اعمال کردهاند. روسیه اما از مه 2021 قانون قرنطینه اجباری را لغو کرد و بهجای آن ارائه تست PCR را الزامی کرده و پنج روز پس از ورود تست مجدد انجام میدهد. آمریکا قرنطینه اجباری برای واکسینهها را برداشته اما دیگر مقاصد هنوز تصمیم مشخصی در این زمینه اتخاذ نکردهاند. در انگلستان، آلمان، فرانسه، ایتالیا و هلند، قرنطینه اجباری تنها درصورت ورود از کشورهای پرخطر نیاز است و برای سایر مقاصد کمخطر ارائه آزمایش منفی کافی است که در صورت واکسیناسیون کامل در برخی موارد ارائه تست هم نیاز نیست.منبع : دنیای اقتصاد
ایجاد شده: 27/تیر/1400 آخرین ویرایش: 27/تیر/1400 اخبار خارجی
به گزارش هتل نیوز، " حسن تقیزاده انصاری " رییس جامعه گردشگری الکترونیکی ایران در نشست خبری نخستین سمپوزیوم ملی یکصدسال گردشگری ایران در پاسخ به این سوال صدای میراث که اولویت دولت آینده برای خروج صنعت گردشگری ایران از بحران ادامهدار به دلیل تداوم پاندمی کرونا چیست؟ اعلام کرد: ایمنی اعضای صنعت گردشگری یکی از درخواستهای ما از دولت جدید است چون فعالان این بخش برای ارایه خدمات گردشگری با مشکل مواجه هستند. او افزود: این مشکلات آسیب زیادی به صنعت گردشگری ایران وارد کرده است و به همین دلیل از چند روز قبل درخواست واردات ۱۰ میلیون واکسن روسی کرونا به ایران را برای واکسینه کردن فعالان بخش گردشگری و گردشگران ورودی با وزارت بهداشت و وزارت میراثفرهنگی مطرح کردهایم و هماکنون در حال پیگیری این موضوع هستیم تا از این فرصت به نفع رونق صنعت گردشگری کشور استفاده کنیم. رئیس جامعه گردشگری الکترونیکی ایران همچنین در پاسخ به این سوال که اولویت کوتاه مدت و بلندمدت دولت آینده برای بهبود وضعیت گردشگری کشور چیست؟ افزود: هماکنون برای عبور از بحران کنونی صنعت گردشگری و بازآفرینی مجدد این صنعت در دوران کرونا نیاز به تکنولوژیهای نوین داریم که خوشبختانه استارتاپهای فعال این حوزه توانستهاند فرصتهای خوبی فراهم کنند. مدیرعامل هلدینگ دیبار اعلام کرد: برای ایمنی بیشتر و عبور از این فضا نیاز به کمک بخشهای بهداشتی داریم تا در این شرایط بحرانی از حجم گردشگران ورودی به ایران کاسته نشود. البته در این مسیر سایر ارگانها و نهادهای دولتی نیز باید حمایتهای لازم را انجام دهند تا هرچه سریعتر تقاضای سفر گردشگران ورودی به ایران فراهم شود. رئیس جامعه گردشگری الکترونیکی ایران ادامه داد: هماکنون نه تنها ایران بلکه سایر کشورهای دنیا در شرایط اپیدمی کرونا دچار چالشهای زیادی هستند و براساس اطلاعی که داریم اکنون صنعت گردشگری برخی کشورها مانند استرالیا با باز شدن هتلها فعال شدهاند اما با چالش منابع انسانی مواجه شدهاند چون نیروهای متخصص این صنعت در آن کشورها به دلیل شیوع کرونا جذب صنایع دیگر شدهاند. انصاری اعلام کرد: ایران نیز با چالش خروج نیروهای متخصص از صنعت گردشگری کشور مواجه است و اگر در یکسال گذشته حمایتهای بیشتری توسط دولت از صنعت گردشگری شده بود چالشهای کمتری پیش پای صنعت گردشگری ایران بود. او همچنین در پاسخ به این سوال که آیا رییس دولت آینده و تیم او از فعالان صنعت گردشگری برنامهای برای خروج از بحران و تدوین سیاستهای کلان بخش گردشگری در دولت آینده داشتهاند؟ افزود: ستادهای انتخاباتی آقای رییسی مطالبی از ما خواسته بودند که ما نیز این مطالب را برای بهبود وضعیت گردشگری ایران به آنها ارایه کردیم و امیدواریم در دولت آینده شاهد حضور مسئولان متخصص و کارآفرین در صنعت گردشگری کشور در وزارت میراثفرهنگی باشیم تا با حمایت رییسجمهور جدید بتوانند گردشگری کشور را از بحران ایجاد شده بیرون بکشند. رییس جامعه گردشگری الکترونیکی ایران برگزاری نخستین سمپوزیوم ملی یکصدسال گردشگری ایران را ترسیم کننده چشمانداز گردشگری کشور و نقشه راه آینده این صنعت در ایران خواند و افزود: در نظر داریم نتیجه آسیبشناسی حوزه های گردشگری در این سمپوزیوم را در اختیار دولت و مدیران جدید قرار دهیم تا خروجی مناسبی از ظرفیتهای این حوزه برای آینده فراهم شود.
ایجاد شده: 16/تیر/1400 آخرین ویرایش: 16/تیر/1400 اخبار داخلی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز و به نقل از خبرگزاری آناتولی، رجب طیب اردوغان، رئیسجمهور ترکیه، روز شنبه ۵تیر، کلنگ آغاز پروژه بزرگ کانال استانبول را بر زمین زد. این پروژه که بهموازات تنگه بسفر، دریای مرمره را به دریای سیاه متصل میکند، با مخالفت بسیاری، از جمله شهردار استانبول روبهرو شده است. مرحله نخست این پروژه عظیم، با احداث پل «سازلیدِرِه» آغاز میشود. اردوغان درباره اهداف و ضرورت پروژه کانال استانبول گفت: «در دهه۱۹۳۰، سالانه بهطور متوسط ۳هزار کشتی از تنگه بسفر عبور میکرد که این رقم امروز به ۴۵هزار فروند رسیده است. عبور هر ابرکشتی از تنگه بسفر خطر جدیدی برای شهر به شمار میرود. در هر دو مسیر شمال-جنوب و شرق-غرب تنگه بسفر، تردد کشتیها از هر کلاس و ظرفیتی ترافیک سنگینی دارند و در صورت تصادف این کشتیها –کشتیهایی که از محصولات ارگانیک گرفته تا مواد نفتی را حمل میکنند- حیات طبیعی دریاها در معرض خطر قرار میگیرند.» هدف از اجرای این پروژه عظیم که اردوغان آن را «دیوانهوار» توصیف میکند، کاهش حجم تردد در تنگه بسفر و سرریز ترافیک دریایی این آبراهه طبیعی به کانال جدید و جلوگیری از بروز خسارات زیستمحیطی عنوان شده است. کانال استانبول قرار است به طول ۴۵کیلومتر، عرض ۲۷۳متر و عمق ۲۱متر با بودجه حداقل ۱۵میلیارد دلار ساخته شود. با این حال این پروژه مخالفان جدی دارد. «اکرم اماماغلو»، شهردار استانبول و اعضای حزب جمهوریخواه خلق معتقدند این پروژه اکوسیستم دریایی فعلی را به خطر میاندازد و کلانشهر را از منابع آب تازه محروم میکند. «تایفون کهرمان» (قهرمان) از اعضای شورای شهر استانبول هم میگوید: «هدف واقعی کانال استانبول خلق سود نجومی برای بازیگران بخش خصوصی فعال در ساخت و راهاندازی این آبراه است؛ بزرگترین خیانتی که میشود در حق استانبول کرد.» با این حال اردوغان در پاسخی تلویحی به منتقدان گفت: «کانال استانبول نهتنها در ترکیه، بلکه در جهان عنوان برترین پروژه دوستدار محیطزیست را از آن خود خواهد کرد.» رئیسجمهور ترکیه با انتشار پیامی در حساب توئیتر خود تاکید کرد: «امروز صفحه جدیدی در تاریخ توسعه و پیشرفت ترکیه گشودیم و مراسم کلنگزنی پل «سازلیدره» کانال استانبول را برگزار کردیم.» وی با بیان اینکه پروژه کانال استانبول ۲۷ آوریل سال۲۰۱۱ اعلام عمومی شده است، گفت: «برای تهیه این پروژه در مجموع ۲۰۴کارشناس از جمله ۵۱دانشمند از ۱۱دانشگاه مختلف تحقیق انجام دادند. همچنین در روند مدلسازی آن ۳۵۰۰نفر از ۳۵کشور مختلف حضور یافتند.» اردوغان همچنین افزود: «در ۳۰۴نقطه متفاوت این پروژه بیش از ۱۷هزار متر حفاری و ۲۴۸مطالعه ژئوفیزیک صورت گرفت. با توجه به مطالعات علمی، مسیر کنونی بهعنوان منطقیترین و کارآمدترین خط از بین پنج گزینه مختلف انتخاب شده است.» وی تصریح کرد: «طول کانال ۴۵کیلومتر و سطح مقطع آن ۲۷۵متر است. عمق آن هم بدون احتساب کسورات ۲۱متر تعیین شده است. کانال استانبول در بخش اروپایی و میان دریای سیاه و دریای مرمره احداث خواهد شد. طول این پروژه حدود ۴۵کیلومتر، عرض پایه آن حداقل ۲۷۵متر و عمق آن ۷۵/ ۲۰ متر خواهد بود. روی کانال استانبول همچنین ۶پل ساخته خواهد شد.» رئیسجمهور ترکیه همچنین گفت: «با اتمام بخش منطقه باشاکشهیر- باغچهشهیر- حادیمکوی این پروژه، انتشار کربن ۳۲هزار و ۱۲۶تن کاهش خواهد یافت و سالانه از نظر زمان و سوخت در مجموع ۲/ ۷۱۷میلیون لیر صرفهجویی خواهد شد.» الجزیره نوشت: «این کانال ضامن ایمنی در زندگی و رفاه شهروندان ساکن اطراف بسفر و حوالی آن است.» اردوغان معتقد است که این کانال «یکی از کانالهای استثنایی در جهان» خواهد بود. مصطفا ایلچالی، استاد حملونقل و عضو سابق پارلمان، به الجزیره میگوید که ترافیک دریایی از سال۲۰۰۵ در بسفر ۷۲درصد افزایش پیدا کرده است. او میافزاید: «تانکرها خطر تصادف را در این تنگه باریک بهدنبال دارند. شناورهای متحرک دریا را آلوده میکنند و موجب انتشار آلودگی میشوند.»
ایجاد شده: 7/تیر/1400 آخرین ویرایش: 8/تیر/1400 اخبار خارجی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز، مسابقات قهرمانی فوتبال اروپای یوفا ۲۰۲۰ (یورو ۲۰۲۰) از داغترین رویدادهای کلیدی تابستان امسال است که مورد توجه علاقهمندان به فوتبال و همچنین ورزشدوستان در سراسر جهان قرار گرفته است و بهعنوان یک رویداد تاثیرگذار بینالمللی، فرصتی برای کشورهای اروپایی خواهد بود تا سفر را از سر بگیرند و صنعت گردشگری خود را آغاز کنند. مسابقات جام ملتهای اروپا (یورو یوفا) یک رویداد مهم ورزشی است که هر چهار سال یکبار برگزار میشود و تعداد زیادی از دوستداران فوتبال در سراسر جهان را به خود جذب میکند و این مسابقات امسال در شرایطی برگزار میشود که کشورهای اروپایی در حال کاهش محدویت سفر و بازگشایی مرزها بر روی گردشگران بینالمللی هستند، پس این رویداد میتواند اولین گام بهبود صنعت گردشگری اروپا باشد. علاوه بر این با افزایش تقاضای سفر در سال جاری، به نظر میرسد که این مسابقات نسبت به مسابقات گذشته، نقش مهمی در توسعه گردشگری داشته باشند. از ویژگیهای مهم یورو ۲۰۲۰ در سال جاری این است که میزبان واحد ندارد پس نسبت به دورههای قبل مسابقات بیشتری دارد؛ مسابقات در ۱۱ استادیوم و ۱۱ کشور مختلف برگزار میشود، بنابراین مسابقات قهرمانی یورو امسال میتواند گردشگری ورزشی را در ۱۱ مقصد تقویت کند. یورو ۲۰۲۰ چگونه میتواند به گردشگری اروپا کمک کند؟ 1. کمک به ساخت تصویر مقصد با توجه به اینکه این مسابقات همانند سالهای گذشته در یک یا دو کشور خاص برگزار نمیشود، میتواند فرصتی مناسب برای تبلیغ تصویر مقاصد بسیاری از اروپا پس از توقف گردشگری در بیش از یکسال باشد. کشورهای اروپایی میتوانند با استفاده از فرصت ورود هواداران به ورزشگاه برای تماشای زنده و تشویق مسابقات، ایمنی مقصد را پس از بیماری همهگیر تایید کنند. این مورد به مقاصد کمک خواهد کرد تا اعتماد گردشگران را نسبت به سفرهای آینده به اروپا افزایش دهند. 2. بازگشت ارزشهای اقتصادی برای مقصد در پانزدهمین قهرمانی یورو در سال ۲۰۱۶، به میزبانی کشور فرانسه با ۲.۴ میلیون هوادار (۶۱۳ هزار هوادار خارجی)، ۱.۲۲ میلیارد یورو به اقتصاد فرانسه کمک شد که ۶۲۵.۸ میلیون یورو مرتبط با فعالیتهای گردشگری بود. البته مسابقات امسال با انتظارات بالاتری برای تقویت اقتصاد و گردشگری اروپا خواهد بود. با توجه به اجرای برنامههای واکسیناسیون و گواهی دیجیتال کووید اتحادیه اروپا برای سفر، اکثر کشورهای اروپایی محدودیتها را کاهش داده و یا لغو کردهاند. البته با توجه به میزبانی ۱۱ کشور و پراکندگی آن، ارزش اقتصادی حاصل از فعالیتهای گردشگری یورو ۲۰۲۰ هنوز یک معماست و درآمد آن تنها از طرفداران داخلی بدست خواهد آمد، زیرا گردشگران خارجی کمتر از مسابقات فصول قبلی خواهد بود. مقاصد میزبان مسابقات میتوانند از گردشگرانی که برای تماشای مسابقات آمدهاند درآمد گردشگری خود را افزایش دهند و به بازدیدکنندگان فرصت دهند تا درک بهتری از فرهنگ و زندگی شهری خارج از ورزشگاه کسب کنند. البته کشورهای اروپایی با توجه به برنامههای واکسیناسیون گسترده برای جلوگیری از شیوع مجدد بیماری همهگیر، همچنان باید به کنترل وضعیت توجه داشته باشند. حفظ موفقیت در مسابقات قهرمانی یورو ۲۰۲۰ اهرم بزرگی برای کشورهای منطقه و همچنین افزایش اعتماد گردشگران برای سفر به اروپا در آینده نزدیک خواهد بود. منبع : ایسنا
ایجاد شده: 6/تیر/1400 آخرین ویرایش: 6/تیر/1400 اخبار خارجی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز و به نقل از رکنا، یک فروند هواپیما از شرکت بریتیش ایرویز دیروز (جمعه) در فرودگاه «هیترو» لندن سقوط کرد و ارابه فرود آن در آسفالت فرودگاه فرو رفته است. تصاویر منتشر شده از این حادثه بیانگر آن است که دماغه این هواپیمای بوئینگ ۷۸۷ متلاشی و بدنه جلوی آن آسیب دیده است. تعدادی از نیروها و ماشینهای خدمات فوری و اورژانس در حال حاضر به محل حادثه اعزام شدهاند. همچنین پلیس و ماموران آتشنشانی نیز در محل حادثه حضور دارند. میزان خسارت وارده بر این هواپیما تاکنون مشخص نشده است. سخنگوی این شرکت هواپیمایی اعلام کرده است که هیچ فردی در زمان وقوع این حادثه در هواپیما حضور نداشته است. او در بخشی از بیانیه خود گفت: «این تنها یک هواپیمای حمل بار بود و مسافری در آن حضور نداشت. ایمنی اولویت اول ماست و در حال بررسی موضوع هستیم.» شرکت هواپیمایی ایرویز نیز در بیانیهای گفت: «این جت هوایی در حالت ایستا دچار حادثه شده و به همین دلیل تاخیری در زمان پروازهای فرودگاه هیترو نخواهد بود.» فرودگاه هیترو نیز اعلام کرد: «خلبان و سرنشینان این هواپیما آسیبی ندیدهاند.» این اولینبار نیست که هواپیمایی در این محل دچار حادثه میشود. ماه مارس (اسفندماه) سال جاری میلادی نیز هواپیمایی با ۱۲۷ مسافر بهدلیل آنکه چرخدنده فرود آن دچار مشکل بود مجبور به تخلیه تمام مسافران شد.
ایجاد شده: 29/خرداد/1400 آخرین ویرایش: 29/خرداد/1400 اخبار خارجی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز و به نقل از گاردین، بسیاری از افراد استدلال میکنند که گذرنامههای کووید ـ تأییدیههایی که نشان میدهد آیا کسی واکسن زده یا نتیجه تست کرونایش منفی بوده یا به کووید ایمنی دارد ـ راهگشا نیست. ما در آخرین گزارشی که در انجمن سلطنتی لندن منتشر کردهایم، نتیجه گرفتهایم که این گذرنامهها در بعضی موارد میتوانند راهحل معقولی باشند اما فقط اگر با معیارهای مشخصی منطبق باشند. اصل مطلب این است که این گذرنامهها چطور و کجا به کار روند. در مورد سفرهای بینالمللی، که زیرساختهای تست کووید و سیستم «کارت زرد» در حال حاضر به راه افتاده است، گذرنامه کووید اقدامی منطقی به نظر میرسد. دولت بریتانیا نیز گذرنامه کووید را دستکم برای گردهماییهای بزرگ مثل مسابقات ورزشی در دستور کار قرار داده است. اوایل ماه آوریل امسال، وقتی تیم ورزشی «تگزاس رنجرز» در استادیوم بیسبالی که تمام بلیتهایش فروخته شده بود بازی میکرد، ما نگاهی انداختیم به اینکه وقتی درهای استادیومها بدون محدودیت باز میشود چه اتفاقی میافتد: هیچ فاصلهگیری اجتماعیای انجام نشده بود و تعداد کمی از افراد ماسک زده بودند ـ همه این اتفاقات هم در زمانی رخ میداد که ابتلاها اوج گرفته بود و فقط گروه کمی از جمعیت کشور دوز دوم واکسن را دریافت کرده بودند. گذرنامه کووید وقتی میتواند در رویدادهای بزرگ به کار بیاید که در کنار سایر اقدامات همچون تهویه هوا و فاصلهگیری اجتماعی و تست ابتلا و سیستم رهگیری مبتلایان انجام شود. اما در این صورت هم باید معیارهای مشخص ایمنی و ابتلا در مورد آن لحاظ شود. برای اینکه نشان بدهیم آیا کسی به کووید مبتلاست چهار راه وجود دارد: تأییدیه واکسیناسیون یا نتیجه تست PCR، تست تشخیص سریع LFT یا تست آنتیبادی است. ما در گزارشمان نتیجه گرفتیم که فقط تأییدیه واکسیناسیون یا نتیجه تست PCR میتواند معیار مناسبی برای صدور گذرنامه کووید باشد. دلیلش این است که تستهای آنتیبادی معیار معتبری برای ابتلا نیست و تست LFT برای تشخیص ابتلا در افرادی که مبتلا هستند اما میزان کمی از ویروس در بدنشان هست مؤثر نیست. این تست دوم بهخصوص زمانی میتواند نامعتبر باشد که توسط یک متخصص گرفته نشده باشد. دولت بهدرستی خطقرمزهایی را برای خود در نظر گرفته است. تأییدیه واکسن هیچوقت برای خدمات اساسی مثل سوپرمارکتها و حملونقل لازم نیست. ولی ورود به درگاههای غیرضروری ازجمله رستورانها و کافهها جایی است که این معیار را باید در نظر گرفت. نخستوزیر بریتانیا اخیراً گفته است که دیوارهای بین مردم در کسبوکارهای برچیده خواهد شد بدون اینکه بگوید کجا گذرنامههای سلامتی لازم خواهد بود. اما صاحبان کسبوکارها ممکن است احساس کنند حکومت در عوض اینکه دیوارها را بردارد، دارد خودش را بهجای دیوارها مینشاند. هیئت وزیران ممکن است بخشی از مسئولیت اجرای گذرنامه کووید را بر عهده برخی از کسبوکارها بیندازند ولی این کار در مسایل حقوقی و اخلاقی گیر خواهد کرد. برای نمونه، کمیسیون فرصتهای برابر اشتغال در آمریکا اخیراً به کسبوکارها اطلاع داده است که اگر کارمند یا کارگری نتواند بهعلت معلولیت یا عقاید مذهبی واکسن بزند و کسبوکار قادر نباشد اقدام بیشتری برای او بکند، از نظر قانونی مجاز است که آنها را از مجموعه نیروهای کار خود کنار بگذارد. اینها فقط چند مورد از مواردی است که گذرنامههای کووید با آن روبهرو خواهند شد. ضروری است اطمینان حاصل شود از اینکه گذرنامه کووید نابرابری را ایجاد نمیکند یا آن را وخیمتر نمیسازد، بهویژه در بین کسانی که شاید برای تستدادن یا واکسیناسیون تعلل میکنند. این گذرنامهها سؤالاتی را نیز از فناوریای که به کار میبرند و ابعاد دادهای که جمع میکنند به وجود میآورند. آیا این گذرنامهها در امتداد ابزارهای مختلف و اپلیکیشن وزارت بهداشت کار میکنند؟ چطور میشود از جعل گذرنامه کووید جلوگیری کرد؟ و این گذرنامهها چطور میتوانند تضمین کنند که دادههای افراد امن میماند؟ دولت نیز باید روشن سازد که آیا مایل است این گذرنامهها طلیعه تولد نظام بهداشت دیجیتال باشد یا اینکه مثل آنچه در کشورهایی مثل دانمارک اعمال شده، تأییدیههای کووید فقط گذرنامههایی است که بهزودی اطلاعات آن پاک خواهد شد. همه اینها سؤالاتی است که بهروشنی باید به آنها پاسخ داده شود. تأییدیههای کووید میتواند به اطمینان جوامع از سلامتی مردم بیفزاید اما فقط وقتی که آنها معیارهای لازم را رعایت کرده باشند. دو نوع گذرنامه واکسیناسیون ویروس کرونا در بریتانیا اولین کمپین ایمنسازی دستهجمعی در جهان برای محافظت در برابر کووید ـ 19 با استفاده از واکسنهایی است که در پاسخ به دنیاگیری کووید-۱۹ در بریتانیا ساخته شدهاست. واکسیناسیون از ۸ دسامبر ۲۰۲۰ آغاز شد. این دو واکسن که در حال حاضر استفاده میشود با مشارکت فایزر و بیوانتک (واکسن فایزر ـ بیوانتک) و دانشگاه آکسفورد و آسترازنکا (واکسن آکسفورد ـ آسترازنکا) ساخته شده است. سومین مورد تأیید شده اما هنوز اجرایی نشده توسط مدرنا (واکسن مدرنا) ساخته شد. تا تاریخ ۷ فوریه ۲۰۲۱، پنج واکسن دیگر کووید ـ 19 بهسفارش این برنامه در مراحل مختلف توسعه وجود دارد. در این برنامه براساس سن، مرحله یک از عرضه آسیبپذیرترین افراد است. دریافت دوزهای دوم به تأخیر انداخته شد تا افراد بیشتری بتوانند اولین دوز خود را دریافت کنند. هدف برای دادن هر دوز به ۱۵ میلیون نفر در چهار گروه اولویت اول تا اواسط فوریه ۲۰۲۱ اعلام شد و در ۱۴ فوریه این امر محقق شد. تا ۱۵ آوریل به پنج گروه بعدی واکسن داده شد، به این معنی که در آن زمان ۳۲ میلیون دوز تجویز شد. محل واکسیناسیون شامل اقدامات پزشک عمومی، خانههای مراقبت و داروخانهها و همچنین بیمارستانها است. باید گفت که دولت در بحث درباره اینکه در این همهمه کووید چه چیزی خوب است یا نه، گذرنامه سلامتی یا گذرنامه واکسن را هم در مقام یک راهکار ارایه کرده و بحث درباره آن بالا گرفته است. طبیعی است که مثل هر بحث دیگری، بخشی از مردم با آن موافقاند و برخی مخالفاند. تأییدیههایی که به مردم اجازه میدهد وارد مکانهای شلوغی شوند که احتمال ابتلای آنها به کووید زیاد است، میتواند به دو صورت صادر شود: گذرنامه کووید که نشان میدهد نتیجه تست اخیر کرونای فرد چه بوده و گذرنامه واکسن که نشان میدهد فرد واکسن زده است. بیاییم روی گدرنامه واکسن متمرکز شویم. اول یک تمایز اساسی را در نظر بگیریم: یک دنیا تفاوت هست بین نیاز به واکسنی که برای فعالیتهایی که بهنظر اساسی نمیآیند زده میشود و نیاز به واکسنی که برای انجام فعالیتهای روزمره لازم و اساسی است. در مورد اول، واکسیناسیون یک امر انتخابی است اما در مورد دوم، واکسن زدن یک اقدام بهشدت واجب است. وقتی افراد میبینند که واکسن یک امر ضروری برای انجام فعالیتهیا اجتماعی روزمره است (رفتن به کافه، یا حتی رفتن به سر کار) دو پیامد برایشان پیش میآید: آنهایی که واکسن نمیزنند، عملاً از جامعه حذف میشوند. آنها این حذف اجباری از جامعه را به این چشم میبینند که دارند کنترل میشوند و مجبورشان میکنند که واکسن بزنند. واکسیناسیون میتواند کاری قلمداد شود که توسط مردم و برای مردم انجام میشود. در عوض، واکسن میتواند چیزی باشد که از یک نهاد خارجی بر مردم تحمیل میشود ـ و بنابراین مقامات سیاسی و همچنین بهداشتی با انجام آن و در چشم مردم در نقش یک «دیگری» ظاهر شوند. تمام این مسایل میتواند در مردم خشم ایجاد کند و مردم را به این نقطه برساند که با نرفتن زیر بار واکسن دوباره استقلال و خودمختاریشان را به دست آورند. این خودش به اندازه کافی بد است ولی وقتی که مثل یک شکاف بین افرادی که واکسن زدهاند و آنهایی که واکسن نزدهاند رفتار کند، سنگ مشکلات در چاهی میافتد که بیرونآوردن آن کار بسیار دشواری خواهد بود. این شکاف هم تصادفی نیست: بهروشنی نمودار شکاف اجتماعی موجود است. در بریتانیا، کسانی که رابطه بدتری با مقامات دارند، نرخ واکسیناسیون کمتری هم دارند. افزایش فقر رابطه محکمی با کاهش واکسیناسیون دارد. اقلیتهای قومی، بهخصوص سیاهپوستان، نگرانیهای بیشتری بابت واکسنهای کووید دارند. آنها تجربه تاریخی دردناکی که داشتهاند، باید متقاعد شوند که واکسن بهنفع آنها و برای رفاه و سلامتی آنها عرضه شده است، نه برای کنترل آنها. گذرنامههای سلامتی میتواند اهمیت واکسن را تحتالشعاع قرار دهد و نگرانیهایی را به وجود بیاورد که اقلیتهای قومی براساس تجربه تاریخی خود در زدن آن تأمل و تعلل کنند. آنها همچنین روایت افراد هوادار جنبشهای ضد واکسن را پیش میبرند، جنبشهایی که هوادارانشان میگویند در واکسیناسیون بیش از آنکه سلامتی مطرح باشد، بحث کنترل افراد اهمیت دارد. زدن واکسن توسط اکثریت جامعه یک امر مهم و حیاتی است و برای اینکه بیماری کنترل شود باید بخش اعظمی از مردم آن را زده باشند اما چنین روایتهایی از واکسن که تعداد چشمگیری از افراد را بدبین میکند و از سیاستهای رسمی دور میکند، باعث میشود خیلی از آنها در مقابل واکسن زدن مقاومت یا تعلل کنند و در نتیجه فوریت درمان بیماری با واکسن تحت تأثیر قرار بگیرد. بیعدالتی در واکسیناسیون بهاضافه گذرنامه واکسن به نژادپرستی واکسن تعبیر میشود. به همین علت است که ما باید فوراً کیتهای این گذرنامههای واکسن را کنار بگذاریم و در عوض، تجربیات سلامت عمومی که سالهاست به آن رسیدهایم: سلامت وابسته است به همکاری پایدار جامعه. گذرنامههای واکسن هم سلامت فیزیکی و هم سلامت جامعه ما را به خطر میاندازد.
ایجاد شده: 29/خرداد/1400 آخرین ویرایش: 29/خرداد/1400 اخبار خارجی
تا کنون به برگزاری ماه عسل در فضا فکر کردهاید؟ شاید اغلب افراد چنین چیزی برای آغاز زندگی مشترک در ذهن نداشته باشند اما یک طراح به این موضوع فکر کرده و طرح مفهومی گذراندن ماه عسل در فضا را ارائه داده است. به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز، «یلکن اکتوری» (Yelken Octuri) که طراح هواپیما و طراح داخلی است، طرحی مفهومی از یک تأسیسات فضایی ارائه داده که Horny Moon Airways نام دارد و به دنبال امکانسنجی ماه عسل در فضا است. ایدهی اولیهی این پروژه سالها پیش آغاز شد اما با بررسی مقررات هوانوردی موجود، اکتوری دریافت که این پروژه نمیتواند آنطور که میخواهد توسعه یابد. مدتی بعد «ماکسیم والی» (Maxime Vaeli) مسئول برند «وستال» (Vestal) که علاقهمند به فعالیت در زمینهی گردشگری فضایی بود، از این پروژه استقبال کرد تا مجددا در دست اجرا قرار بگیرد. ایدهی اکتوری شامل یک ماه عسل ۴۸ ساعته در فضا میشود که برای رسیدن به آنجا از یک هواپیما استفاده خواهد کرد و زوجها را تا ارتفاع ۲۰۰ کیلومتری زمین میرساند. پس از رسیدن به این ارتفاع، هواپیما کپسول سرنشینداری را در مدار زمین قرار میدهد که تا ۴۸ ساعت بعد در اختیار زوجها خواهد بود. در کل این شاتل میتواند تا ۵ کپسول را در خود جای دهد و این یعنی با هر بار پرواز فقط ۱۰ عروس و داماد خوششانس امکان استفاده از آن را دارند. این وسیله از ۶ پیشرانه در عقب برای پرواز استفاده میکند و یک محفظهی بار بسیار کشیده برای قرارگیری کپسولها دارد. هر کپسول گنبدیشکل است تا بتواند بیشترین دید را به فضا و زمین فراهم کند. پس از تزریق کپسول ماه عسل در مدار، یک لایهی سقف آن به شکل ۹ گلبرگ باز میشود تا از سلولهای خورشیدی به عنوان منبع انرژی استفاده شود. هرچند طراح توضیح دقیقی دربارهی منبع تغذیهی اصلی کپسول نداده است. کف کپسول به صورت بالشی ساخته میشود و شامل یک تخت و چند صندلی هم خواهد بود. دو دریچه هم درون کپسول قرار دارد که یکی برای دسترسی به توالت و دیگری برای ورود به کپسول استفاده میشود. طراح تأکید کرده که گشتوگذار و زندگی در فضا حتی برای چند روز کار آسانی نیست و هنگام فعالیت در ریزگرانش باید مراقب باشند. برای کمک به کاهش خطر، راه حلهایی هم ارائه شده است. از جمله استفاده از دیوارههای بلندتر برای کپسول که باعث میشود سطح بیشتری با بالشتک پوشیده شود و یا استفاده از کمربندهای مخصوص که ضمن آزادی عمل، ایمنی هم فراهم کند. با گذشت ۴۸ ساعت، هر کپسول بدون شاتل اولیه و به تنهایی به زمین بازمیگردد. برای این کار مانند مأموریتهای فضایی فعلی ناسا، از سیستم فرود در آب استفاده خواهد شد. برای تنظیم مسیر، ۱۲ پیشران در لبههای کپسول تعبیه داده شدهاند و یک سپر حرارتی هم هنگام ورود مجدد به جو از کپسول محافظت خواهد کرد. هفت چتر نجات هم به فرود آرام کپسول در آب کمک خواهند کرد. در نهایت با فرود در آب، یک قایق لوکس مسافران را به ساحل میرساند تا این ماه عسل فضایی پایان یابد. این ایده اگرچه راه زیادی تا عملیاتی شدن دارد، اما گردشگری فضایی یک ایدهی رو به گسترش است و احتمالا در آینده میتوان انتظار چنین چیزی را هم داشت.
ایجاد شده: 27/خرداد/1400 آخرین ویرایش: 27/خرداد/1400 اخبار خارجی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز، سازمان جهانی گردشگری در آخرین گزارش خود از وضعیت بازار گردشگری در سه ماه نخست ۲۰۲۱ از کاهش تعداد گردشگران حتی بیشتر از سال ۲۰۲۰ خبر داد که البته با تکیه بر واکسیناسیون عمومی امید بر بهبودی آرام این بازار را همچنان انتظار دارد. ورود گردشگران بینالمللی در دوره سه ماه ژانویه تا مارس ۲۰۲۱ در مقایسه با سال ۲۰۲۰ حدود ۸۳ درصد کاهش یافته است که این امر ناشی از بالا بودن محدودیتهای سفر و پایین بودن اعتماد و اطمینان مسافران به سفر بهدلیل شیوع گسترده کرونا بوده است. این روند کاهشی بهدنبال افت بیسابقه ۷۳ درصدی در سال ۲۰۲۰، بدترین سال ثبت شده برای گردشگری بینالمللی است. این کاهش شدید نشاندهنده از دست دادن حدود ۱۸۰ میلیون گردشگر خارجی در مقایسه با مدت مشابه در سال ۲۰۲۰ است و این رقم در مقایسه با سال ۲۰۱۹ کاهش ۲۶۵ میلیون نفری را نشان میدهد. حجم سفرهای بینالمللی همچنان ۸۸ درصد کمتر از سه ماه اول سال ۲۰۱۹ یعنی مقطع پیش از همهگیری است. همچنین درآمد گردشگری بینالمللی در سال 2020 حدود 930 میلیارد دلار کاهش پیدا کرده که با توجه به کاهش سفرهای جهانی، 64 درصد کاهش درآمدی را تجربه کرده است. گردشگران بینالمللی در سال گذشته حدود 536 میلیارد دلار در مقاصد هزینه کردهاند که این مبلغ یکسوم هزینههای سال 2019 با رقم 1466 میلیارد دلار بوده است. براساس این آمارها، آسیا و اقیانوسیه با کاهش 94 درصدی در سه ماه نخست 2021، همچنان نسبت به سایر مناطق بیشترین میزان رکود را تجربه کرده است. این روند کاهشی برای اروپا با افت 83 درصدی، آفریقا کاهش 81 درصدی، خاورمیانه افت 78 درصدی و قاره آمریکا کاهش 71 درصدی برآورد شده است. اگرچه دادههای ماه مارس آمار کمتر از 65 درصد کاهش در مقایسه با مارس 2020 را نشان میدهد اما در مقایسه با سال 2019 کاهش قابلتوجه 88 درصدی را تجربه کرده است. بسیاری از کشورها محدودیتهای سختگیرانه سفر از اواخر سال 2020 را بهدلیل بدتر شدن اوضاع بیماری همهگیر با افزایش موارد انواع جدید مجددا اعمال کردند. این محدودیتها شامل آزمایش اجباری، قرنطینه، ممنوعیت مقررات رفت و آمد، ممنوعیتهای محلی و در برخی موارد بسته شدن کامل مرزها است. در اوایل فوریه 2021 حدود 32 درصد از مقصدهای جهان بهطور کامل برای گردشگران بینالمللی بسته بودند و 34 درصد دیگر محدودیتهای جزئی برقرار کردند. علاوه بر این میزان واکسیناسیون در کشورها و مناطق کندتر از حد انتظار و کاملا نامتوازن بوده است. باتوجه به این شرایط در تمام مناطق جهان در سه ماه نخست سال شاهد کاهش چشمگیر در گردشگران ورودی بودهایم. در چند منطقه جهان شاهد کاهش 90 تا 100 درصدی بودهایم که در آسیا و اقیانوسیه بیشتر به چشم میخورد. اروپای مرکزی و شرقی، اروپای جنوبی و مدیترانهای، آمریکای مرکزی، آفریقای شمالی و صحرای جنوبی کاهش زیر 80 درصدی داشتهاند. مقاصد حوزه کارائیب با افت 61 درصدی کمترین میزان کاهش را در بین سایر مناطق در سه ماه اول 2021 تجربه کرده است. زیرا چندین مقصد این منطقه جزیرهای عملکرد بهتری در ماه مارس داشته است. اما چند کشور در ژانویه تا مارس 2021 حتی میزان کاهش را به کمتر از 50 درصد رساندهاند که میتوان به مکزیک، جمهوری دومینیکن، پورتوریکو، ماکائو، مالدیو، آلبانی و بلغارستان اشاره کرد. با اینحال طبق بررسیهای کارشناسان سازمان جهانی گردشگری ایجاد اعتماد به بازار گردشگری طی ماههای مه تا آگوست 2021 در حال افزایش است. سرعت واکسیناسیون در برخی از بازارهای اصلی و همچنین سیاستهای ایمنسازی گردشگری بهویژه گواهینامه سبز دیجیتال اتحادیه اروپا، امیدها را برای بازگشت برخی از بازارها افزایش داده است. با وجود این بهدلیل افزایش انواع جدید ویروس کرونا و شیوع مداوم بیماری همهگیر محدودیتهای سفر همچنان وجود دارد. در واقع بازگشت بازار گردشگری به ادامه روند واکسیناسیون، شروع مجدد ایمن و مسوولانه گردشگری با واکنش هماهنگ بین کشورها در مورد محدودیت سفر، پروتکلهای ایمنی استاندارد و ارتباطات موثر بستگی دارد. با توجه به نامشخص بودن وضعیت 2021 حدود 60 درصد از متخصصان زمان بازیابی گردشگری بینالمللی را در سال 2022 میدانند این درحالی است که در نظرسنجی اولیه در ژانویه 50 درصد احتمال بازگشت در سال 2022 را میدادند همچنین حدود 40 درصد از آنان بازگشت گردشگری را در نیمه دوم سال 2021 برآورد میکنند که این رقم در ژانویه 50 درصد بوده است. متخصصان بازگشت به سطح پیش از کرونا را نیز مورد ارزیابی قرار دادهاند و حدود 49 درصد از آنها بازگشت به سال 2019 را در سال 2024 یا بعد از آن برآورد میکنند و تنها 37 درصد بازگشت به سطح پیش از همهگیری را در سال 2023 میدانند. این درحالی است که در نظرسنجی ژانویه حدود 47 درصد از کارشناسان معتقد به بازگشت گردشگری در سال 2023 بودند. سازمان جهانی گردشگری در اوایل سال 2021 در پیشبینیهای خود دو سناریو را مطرح کرده بود که احتمال بازگشت را از ماه ژوئیه یا سپتامبر برآورد کرده که میزان کاهش را به 55 درصد یا 67 درصد میرساند. اما با توجه به نتایج ضعیف در سه ماه اول 2021، سناریوها نیز به سمت ارقام پایین تجدیدنظر کرد. در سناریوی اول جهش را همچنان از ماه ژوئیه میدانند که ورودیهای بینالمللی با افزایش 40 درصدی در سال 2021 نسبت به 2020 همراه خواهد بود، اگرچه همچنان 63 درصد کمتر از سطح پیش از کرونا در سال 2019 است. سناریوی دوم که جهش را در ماه سپتامبر درنظر میگیرد با 10 درصد افزایش ورود در مقایسه با سال 2020، کاهش 75 درصدی نسبت به سال 2019 خواهد داشت. درحالیکه تقاضا برای گردشگری بینالمللی بهشدت کاهش یافته و همچنان تحت فشار است، گردشگری داخلی در چندین بازار بزرگ همچون چین و روسیه رشد قابلتوجهی داشته بهطوریکه سفرهای هوایی به سطح پیش از کرونا در سال 2019 رسیده است و همچنان به رشد خود ادامه میدهد. مسافران چینی در تعطیلات یک هفتهای جشنواره عید چینیها که در 17 فوریه به پایان رسید، 256 میلیون سفر داخلی داشتهاند که طبق اعلام وزارت گردشگری چین، نسبت به مدت مشابه در سال 2019 افزایش 75 درصدی داشته است. منبع ؛ دنیای اقتصاد
ایجاد شده: 26/خرداد/1400 آخرین ویرایش: 26/خرداد/1400 اخبار خارجی
به گزارش هتل نیوز و به نقل از ایرنا، " سیاوش امیرمکری " مدیرعامل شرکت فرودگاهها، با اشاره به هدفگذاری برای توسعه فرودگاههای کشور در چند سال اخیر افزود: نصب و راهاندازی سامانه کمک ناوبری ILS/DME به ارزش ریالی ۳۵۰ میلیارد ریال از محل اعتبارات شرکت فرودگاهها و ناوبری هوایی ایران یکی از مهمترین پروژه هایی است که در فرودگاه رشت افتتاح خواهد شد. به گزارش هتل نیوز، ILS یا Instrument Landing System یکی از مهمترین و متداولترین دستگاههای ناوبری برای نشستن هواپیما در فرودگاههای پرترافیک و فرودگاههای با شرایط جوی نامناسب است که با وجود آن، خلبان امکان فرود در آب وهوای نامناسب را نیز خواهد داشت. امیرمکری بیانداشت: با بهرهبرداری از سامانه مذکور و با توجه به وجود RVR و سامانه کمک بصری PALS، دید افقی این فرودگاه از یکهزار و ۲۰۰ متر به ۵۵۰ متر بهبود خواهد یافت که ضمن ارتقای ضریب ایمنی فرودگاه، تاخیرها و ابطالی پروازها کاهش مییابد. به گفته وی، همه این پروژهها از محل اعتبارات شرکت فرودگاهها و ناوبری هوایی ایران هزینه شده است. فرودگاه سردار جنگل رشت با داشتن حدود ۱۰۰ سورتی پرواز برنامه ای در هفته به مقاصد داخلی مشهد، اهواز، عسلویه، تهران، شیراز، بندرعباس، کیش، اصفهان، تبریز، ترکیه و گرجستان به صورت فصلی و غیربرنامه ای خدمات فرودگاهی ارایه می دهد. با توجه به ارتقای زیرساخت های موجود در دولت تدبیر وامید این فرودگاه اکنون ظرفیت پذیرش حداقل روزانه ۴۰ سورتی پرواز در مسیرهای داخلی و خارجی را دارد. این فرودگاه اکنون مجهز به سامانه های کمک ناوبری برای نشست و برخاست پروازها همچون DVOR، ILS و DME است که از پیشرفته ترین دستگاه های کمک ناوبری به شمار میرود.
ایجاد شده: 12/خرداد/1400 آخرین ویرایش: 12/خرداد/1400 اخبار داخلی
به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز، ظهور وسایل نقلیه هوایی جدید مانند هواپیماهای بدون سرنشین و تاکسیهای پرواز و عملیات هواپیماهای جدید در حال تغییر شیوه پیکربندی و مدیریت آسمان ما است. مدیریت ترافیک بدون سرنشین اکنون یک مولفه مهم برای فعال کردن این وسایل نقلیه هوایی جدید است تا با خیال راحت وارد فضای هوایی ما شوند. فضای هوایی امروز شلوغ تر از همیشه است. بیش از 1.2 میلیون نفر در هر لحظه در سراسر جهان به پرواز در میآیند که این بیشتر از جمعیت سانفرانسیسکو یا استکهلم است! به لطف فناوریهای پیشرفته، اکنون انواع جدیدی از وسایل نقلیه هوایی در حال توسعه هستند و با سرعت وارد آسمان میشوند. این وسایل نقلیه اشکال و قابلیتهای جدیدی دارند و در ارتفاعات بسیار پایینتری کار میکنند که همه فضای هوایی فعلی برای رسیدگی به آن طراحی نشده است. به عنوان مثال، هواپیماهای بدون سرنشین باری در حال حاضر بستهها را سریعتر و کارآمدتر از کشتی به ساحل منتقل میکنند و وسایل نقلیه عمود برخاست برقی نشان از توانایی انتقال افراد از نقطه A تا B در داخل شهرها به جای ساعتها در راه بودن دارند. اما چگونه این وسایل نقلیه هوایی جدید که اکثر آنها بدون سرنشین هستند (یعنی بدون خلبان) میتوانند با خیال راحت وارد فضای هوایی فعلی شوند؟ و چگونه میتوانند با یکدیگر و کاربران فضای هوایی فعلی و همچنین با استفادههای بعدی که هنوز تعریف نشدهاند هماهنگ باشند؟ پاسخ به این سؤالات در حال حاضر مورد بررسی قرار میگیرد که دیجیتالی شدن و استقلال نقش مهمی در نوسازی و مدیریت ایمنی فضای هوایی آینده ما دارند. نوسازی مدیریت ترافیک با مدیریت ترافیک بدون سرنشین امروزه، هواپیماها با کنترل ایمنی حمل و نقل هوایی با خلبانان از طریق رادیو، سیستمی هدایت میشوند که به سیستم مدیریت هوایی معروف است. این ارتباط مستقیم، از نقطه به نقطه، بینایی بین یک اپراتور و هواپیما، روش استاندارد صنعت است. اما برآوردها نشان میدهد که رشد ترافیک هوایی تجاری در نهایت از ظرفیت یک سیستم انسانی محور فراتر خواهد رفت و این فقط برای پروازهایی که توسط انسان هدایت میشوند، انجام میشود. همانطور که عملیات بدون سرنشین و خلبان همچنان به تکثیر خود ادامه میدهد، سیستمهای مدیریت هوایی باید به یک مدل مقیاس پذیرتر تغییر پیدا کنند: یک سیستم دیجیتالی که میتواند بر افزایش فعالیت نظارت و مدیریت کند. به این سیستم مدیریت ترافیک بدون سرنشین یا مجموعه خدمات شبکهای گفته میشود که براساس قوانین مشترک با یکدیگر ارتباط برقرار میکنند. چارچوبهای مدیریت ترافیک بدون سرنشین به جای تکیه بر کنترل متمرکز در سراسر جهان از اصل اختیارات توزیع شده استفاده میکند، که این سیستم برای ارائه دهندگان، خدمات بیشتری میدهد که می توانند با تحول بازار سازگار شوند و نیاز به تغییر دارند. خدمات مدیریت ترافیک بدون سرنشین واقعی در حال حاضر شروع به اجرا شده است. سیستمی که امروز و طی چند سال آینده راهاندازی میشود، یکی از سیستمهای موجود برای دهههای آینده خواهد بود. این بر نسل بعدی افرادی که از سیستم کنترل ترافیک هوایی استفاده میکنند نیز تأثیر میگذارد. در عمل، مدیریت ترافیک بدون سرنشین به این معنی است که هواپیما دیگر نیازی به صحبت با یک موجود واحد مانند یک کنترل کننده ترافیک هوایی اختصاصی ندارد. درعوض، قادر به برقراری ارتباط آزادانه با چندین تأمین کننده خدمات خواهد بود. این تأمینکنندگان مطابق با استانداردهای ایمنی، امنیتی و عملکردی مربوطه برپا میشوند و قادر خواهند بود با بقیه شبکه هماهنگ شوند تا تصمیمگیریهای کارآمد را بر اساس اهداف خاص پرواز انجام دهند. این انتقال به صورت تدریجی انجام خواهد شد، اما موردی است که برای حیات آتی سیستم جهانی حمل و نقل هوایی مهم است. نسل بعدی مدیریت ترافیک هوایی در سراسر جهان، اصول اساسی و رویکردهای مربوط به چارچوبهای مدیریت هوایی بدون سرنشین در توسعه بسیار مشابه هستند. در اروپا، سیستمی که توسطU-Space (SESAR) تهیه شده است، انتظار میرود در سال 2020 از بین برود و در آمریکا، ناسا در حال توسعه یک مدل خصوصی موسوم به "تهیهکنندگان خدمات سیستمهای هواپیمای بدون سرنشین" است که توسط اداره هواپیمایی فدرال (FAA) تأیید شده است. مدیریت هوایی بدون سرنشین ایرباس، مسئول توسعه این زیرساختهای مدیریت ترافیک دیجیتال، در حال ساخت راه حلهایی برای کمک به چارچوبهای مدیریت هوایی بدون سرنشین است. این ارائه دهنده خدمات، مجوز پرواز در ارتفاع کم و قابلیت پیمایش در هوای ایالات متحده را دارا میباشد، به این معنی که مدیریت هوایی بدون سرنشین ایرباس میتواند مجوزهای FAA را برای پروازهای سیستم هواپیمای بدون سرنشین در نیز ارائه دهد. به گفته جو پولاستر (رئیس مدیریت محصولات هوایی بدون سرنشین ایرباس)، انتقال کامل به یک سیستم مدیریت هوایی بدون سرنشین از طریق مراحل کوچک پیشرفت خواهد کرد. این شامل پیادهسازی برنامههای کاربردی کوچک و گرفتن بازخورد در مورد زنده بودن آنها است که این صنعت را قادر میسازد تا در دراز مدت خدمات را افزایش دهد. در انتها، جو میگوید: "خدمات واقعی مدیریت هوایی بدون سرنشین را از قبل شروع به اجرای آن کردهاند. سیستمی که امروز و در چند سال آینده راهاندازی کردهایم، دستگاهی خواهد بود که برای دهههای بعد در دست است. این بر نسل بعدی افرادی که از سیستم کنترل ترافیک هوایی استفاده میکنند نیز تأثیر میگذارد." منبع : کن نیوز
ایجاد شده: 6/خرداد/1400 آخرین ویرایش: 6/خرداد/1400 اخبار خارجی