نتایج جستجو...
وقتی موسیقی، مقصد سفر می‌شود؛ ظرفیت‌های گردشگری موسیقی در جهان و ایران

وقتی موسیقی، مقصد سفر می‌شود؛ ظرفیت‌های گردشگری موسیقی در جهان و ایران

✍🏻 نازلی بخشایش | خبرنگار و دبیر حوزه گردشگری فرهنگی و هنری موسیقی محور گردشگری در جهان امروز دیگر صرفاً جابه‌جایی برای دیدن آثار تاریخی، طبیعت یا گذران اوقات فراغت نیست. گردشگر معاصر بیش از گذشته به دنبال تجربه است؛ تجربه‌ای که بتواند میان هویت فردی، علایق فرهنگی و مقصد سفر پیوند برقرار کند. در این میان، موسیقی به‌عنوان یکی از فراگیرترین زبان‌های فرهنگی بشر، به عاملی مؤثر در انتخاب مقصد، شکل‌گیری سفر و حتی بازتعریف هویت شهرها و کشورها تبدیل شده است. از سفر برای حضور در یک کنسرت یا جشنواره گرفته تا بازدید از زادگاه آهنگسازان، موزه‌های موسیقی، سالن‌های تاریخی، شهرهای موسیقایی و مکان‌هایی که با خاطره یک هنرمند یا یک اثر پیوند خورده‌اند، همگی در قلمرو «گردشگری موسیقی‌محور» قرار می‌گیرند. گردشگری موسیقی یا Music Tourism به سفرهایی اطلاق می‌شود که موسیقی در آن‌ها انگیزه اصلی یا یکی از انگیزه‌های مهم سفر است. این نوع گردشگری طیف گسترده‌ای را دربرمی‌گیرد: سفر برای شرکت در کنسرت‌ها و جشنواره‌ها، بازدید از اپراها و تالارهای موسیقی، گردشگری مرتبط با میراث موسیقایی، سفر به زادگاه یا آرامگاه هنرمندان، بازدید از موزه‌ها و آرشیوهای موسیقی، حضور در رویدادهای موسیقی بومی و محلی و حتی سفر برای آموزش، اجرا یا تجربه موسیقی در یک مقصد مشخص. سازمان جهانی گردشگری ملل متحد، موسیقی و هنرهای اجرایی را از عناصر مهم گردشگری فرهنگی می‌داند؛ حوزه‌ای که می‌تواند به حفاظت از میراث، تقویت اقتصاد محلی و ایجاد تجربه‌ای متمایز برای گردشگران کمک کند. از این منظر، موسیقی فقط یک محصول فرهنگی نیست، بلکه می‌تواند به «دلیل سفر» و در نتیجه به یک دارایی اقتصادی و توسعه‌ای تبدیل شود. از آیین‌های موسیقایی تا صنعت گردشگری تجربه‌محور: پیوند موسیقی و سفر پدیده‌ای تازه نیست. در دوره‌های تاریخی، آیین‌های مذهبی، موسیقی‌های درباری، اجراهای مردمی و مناسبت‌های فصلی، گروه‌هایی از مردم را از مناطق مختلف به یک مکان جذب می‌کردند. در اروپا، سفر برای تماشای اپرا و اجراهای موسیقی کلاسیک، به‌ویژه از قرن هجدهم و نوزدهم، به بخشی از فرهنگ سفر طبقات مرفه تبدیل شد. شهرهایی مانند وین، سالزبورگ، ونیز و میلان به‌تدریج هویت خود را با موسیقی و هنرهای نمایشی پیوند دادند. با گسترش صنعت ضبط، رادیو، سینما و سپس رسانه‌های دیجیتال، موسیقی از مرزهای جغرافیایی عبور کرد و رابطه مخاطب با مکان‌های موسیقایی شکل تازه‌ای یافت.  طرفداران گروه‌های موسیقی و هنرمندان مشهور، برای دیدن محل تولد، خانه، استودیو یا مکان‌های مرتبط با آثار آنان سفر کردند. نمونه مشهور آن، گردشگری مرتبط با گروه «بیتلز» در شهر لیورپول است؛ پدیده‌ای که نشان می‌دهد میراث یک گروه موسیقی چگونه می‌تواند به بخشی پایدار از اقتصاد و برند شهری تبدیل شود. در دهه‌های اخیر، رشد جشنواره‌های بزرگ، توسعه صنعت موسیقی زنده، افزایش سفرهای کوتاه‌مدت و گسترش شبکه‌های اجتماعی، گردشگری موسیقی را وارد مرحله‌ای تازه کرده است. امروز یک کنسرت بزرگ می‌تواند هزاران یا حتی میلیون‌ها نفر را به شهر یا کشوری دیگر بکشاند و زنجیره‌ای از هزینه‌ها را در حمل‌ونقل، اقامت، رستوران‌ها، خرید، خدمات شهری و صنایع خلاق فعال کند. سهم موسیقی در اقتصاد گردشگری؛ چرا آمارها یکسان نیستند؟ یکی از دشواری‌های تحلیل گردشگری موسیقی، نبود یک نظام آماری جهانی و یکپارچه برای اندازه‌گیری آن است. برخلاف گردشگری ساحلی، طبیعت‌گردی یا گردشگری تجاری، هنوز شاخص واحدی وجود ندارد که بتوان بر اساس آن سهم دقیق موسیقی را از کل گردشگران جهان تعیین کرد. دلیل این مسئله روشن است: بسیاری از گردشگران با بیش از یک انگیزه سفر می‌کنند. ممکن است فردی برای دیدن یک شهر تاریخی سفر کند، اما در همان سفر در یک کنسرت نیز حضور داشته باشد؛ یا برای شرکت در یک جشنواره به مقصدی برود و هم‌زمان از جاذبه‌های فرهنگی و طبیعی آن منطقه بازدید کند. بنابراین، مرز میان «گردشگر موسیقی» و «گردشگری که موسیقی یکی از تجربه‌های اوست» همیشه کاملاً مشخص نیست. با این حال، داده‌های ملی و منطقه‌ای نشان می‌دهد که این حوزه در بسیاری از کشورها به یکی از محرک‌های مهم گردشگری فرهنگی و اقتصاد رویداد تبدیل شده است. یکی از معتبرترین نمونه‌ها، گزارش‌های سالانه نهاد UK Music در بریتانیاست. بر اساس گزارش «Hometown Glory»، در سال ۲۰۲۴ حدود ۲۳.۵ میلیون گردشگر موسیقی در کنسرت‌ها و جشنواره‌های بریتانیا حضور داشتند؛ رقمی که نسبت به ۱۹.۲ میلیون نفر در سال ۲۰۲۳، حدود ۲۳ درصد افزایش داشت. از این تعداد، حدود ۲۱.۹ میلیون نفر گردشگر داخلی و حدود ۱.۶ میلیون نفر گردشگر بین‌المللی بودند. هزینه‌کرد این گردشگران در حوزه‌هایی مانند بلیت، اقامت، حمل‌ونقل، خوراک، خرید و خدمات مرتبط، حدود ۱۰ میلیارد پوند برآورد شده است. این رقم نسبت به حدود ۸ میلیارد پوند در سال ۲۰۲۳، رشدی نزدیک به ۲۵ تا ۲۶ درصد را نشان می‌دهد. این آمار به‌خوبی نشان می‌دهد که موسیقی تنها درآمد حاصل از فروش بلیت نیست. هر رویداد موسیقایی می‌تواند مجموعه‌ای از کسب‌وکارهای محلی را فعال کند و اثر آن از سالن اجرا یا محل برگزاری جشنواره فراتر برود. آیا بریتانیا رتبه نخست گردشگری موسیقی جهان را دارد؟ پاسخ دقیق این است که رتبه‌بندی رسمی و واحدی برای تعیین «کشور نخست گردشگری موسیقی جهان» وجود ندارد؛ زیرا کشورها از روش‌های متفاوتی برای سنجش این بازار استفاده می‌کنند و شاخص‌های قابل مقایسه جهانی هنوز به‌صورت استاندارد تدوین نشده‌اند. با این حال، اگر معیار را حجم گردشگران موسیقی، تنوع رویدادها، قدرت صنعت موسیقی زنده، میزان اثر اقتصادی، سابقه تاریخی و کیفیت داده‌های منتشرشده قرار دهیم، بریتانیا یکی از پیشروترین و مستندترین نمونه‌های جهان و احتمالاً برجسته‌ترین الگوی قابل سنجش در گردشگری موسیقی زنده است. بریتانیا مجموعه‌ای کم‌نظیر از ظرفیت‌ها را در اختیار دارد: شهرهای موسیقایی مانند لندن، لیورپول، منچستر و گلاسگو؛ جشنواره‌های بین‌المللی؛ سالن‌های تاریخی؛ موسیقی پاپ و راک با نفوذ جهانی؛ میراث هنرمندان مشهور؛ و شبکه گسترده‌ای از سالن‌ها و فضاهای اجرای موسیقی. این کشور توانسته موسیقی را نه فقط به‌عنوان یک محصول هنری، بلکه به‌عنوان بخشی از سیاست توسعه شهری، اقتصاد خلاق و برند ملی خود تعریف کند. در کنار بریتانیا، ایالات متحده نیز یکی از بزرگ‌ترین قطب‌های گردشگری موسیقی جهان است. شهرهایی مانند نشویل، ممفیس، نیواورلئان، آستین و نیویورک، هرکدام با ژانرها و روایت‌های موسیقایی خاص خود شناخته می‌شوند. نشویل با موسیقی کانتری، ممفیس با بلوز و راک‌اندرول و نیواورلئان با جَز، نمونه‌هایی از شهرهایی هستند که هویت موسیقایی را به بخشی از تجربه گردشگری تبدیل کرده‌اند. در اروپا، اتریش نیز جایگاه ویژه‌ای دارد. وین با میراث موسیقی کلاسیک و نام‌هایی چون موتسارت، بتهوون، شوبرت، برامس و اشتراوس، یکی از مهم‌ترین مقاصد گردشگری موسیقی کلاسیک جهان است. سالزبورگ نیز با پیوند تاریخی خود با موتسارت، از موسیقی برای تقویت هویت شهری و جذب گردشگران استفاده می‌کند. جشنواره سالزبورگ، کنسرت‌های تاریخی و فضاهای فرهنگی این شهر، نمونه‌ای موفق از پیوند میراث هنری و اقتصاد گردشگری هستند. آلمان نیز با شهرهایی مانند برلین، لایپزیگ و بایرویت، در حوزه موسیقی کلاسیک، اپرا و جشنواره‌های تخصصی جایگاه مهمی دارد. در آسیا، کره جنوبی با تکیه بر موج فرهنگی کره‌ای و گسترش جهانی K-pop، شکل تازه‌ای از گردشگری موسیقی را ایجاد کرده است؛ گردشگری‌ای که با رسانه‌های دیجیتال، صنعت سرگرمی، مد، فناوری و برند ملی پیوند خورده است. موسیقی چگونه به توسعه گردشگری کمک می‌کند؟ نخستین اثر موسیقی، افزایش جذابیت مقصد است. بسیاری از شهرها دارای جاذبه‌های تاریخی یا طبیعی مشابه‌اند، اما موسیقی می‌تواند به آن‌ها هویتی متمایز ببخشد. شهری که با یک سبک موسیقی، یک جشنواره یا یک هنرمند شناخته می‌شود، در ذهن گردشگر تصویری مشخص‌تر و ماندگارتر پیدا می‌کند. دومین اثر، افزایش مدت اقامت و میزان هزینه‌کرد گردشگر است. رویدادهای چندروزه، جشنواره‌ها و برنامه‌های موسیقایی معمولاً گردشگر را برای مدت بیشتری در مقصد نگه می‌دارند. این مسئله به افزایش تقاضا برای هتل، حمل‌ونقل، رستوران، خرید و خدمات محلی منجر می‌شود. سومین اثر، توزیع جغرافیایی گردشگری است. برخلاف بسیاری از جاذبه‌های مشهور که گردشگران را در چند شهر بزرگ متمرکز می‌کنند، جشنواره‌ها و رویدادهای موسیقایی می‌توانند گردشگر را به شهرهای کوچک، مناطق روستایی و مقاصد کمتر شناخته‌شده هدایت کنند. موسیقی محلی در این میان ظرفیت ویژه‌ای دارد، زیرا می‌تواند تجربه‌ای اصیل و وابسته به مکان ایجاد کند؛ تجربه‌ای که به‌سادگی قابل انتقال یا تکرار در مقصدی دیگر نیست. چهارمین اثر، تقویت اقتصاد محلی و اشتغال است. یک رویداد موسیقایی علاوه بر هنرمندان، به فعالیت گروه‌های گسترده‌ای از مشاغل وابسته است: برگزارکنندگان، صدابرداران، نورپردازان، طراحان صحنه، کارکنان هتل، رانندگان، فروشندگان، تولیدکنندگان صنایع‌دستی و فعالان حوزه خوراک و خدمات. بنابراین، اثر اقتصادی موسیقی در یک مقصد، چندلایه و زنجیره‌ای است. پنجمین اثر، تقویت دیپلماسی فرهنگی و قدرت نرم است. موسیقی می‌تواند تصویری انسانی، خلاق و ماندگار از یک کشور ایجاد کند. گاه یک هنرمند یا یک جریان موسیقایی بیش از بسیاری از کمپین‌های تبلیغاتی، نام یک شهر یا کشور را در جهان مطرح می‌کند. از «رویداد» تا «میراث»؛ دو مسیر اصلی گردشگری موسیقی گردشگری موسیقی را می‌توان به دو حوزه اصلی تقسیم کرد. نخست، گردشگری رویدادمحور است؛ مانند سفر برای حضور در کنسرت، جشنواره، اپرا یا یک اجرای ویژه. این نوع گردشگری معمولاً زمان‌مند است و به تقویم رویدادها وابسته است. دوم، گردشگری میراث موسیقایی است؛ مانند بازدید از خانه و زادگاه هنرمندان، موزه‌های موسیقی، سالن‌های تاریخی، آرشیوها و مکان‌هایی که در تاریخ موسیقی نقش داشته‌اند. مزیت این نوع گردشگری، پایداری بیشتر آن است. یک کنسرت ممکن است تنها یک شب برگزار شود، اما یک موزه، خانه تاریخی یا مسیر گردشگری موسیقی می‌تواند در تمام طول سال پذیرای گردشگران باشد. شهرهای موفق معمولاً این دو مسیر را با یکدیگر ترکیب می‌کنند؛ یعنی هم رویدادهای زنده و جذاب برگزار می‌کنند و هم میراث موسیقایی خود را به محصولی دائمی برای گردشگری تبدیل می‌سازند. فرصت ایران؛ موسیقی به‌عنوان نقشه‌ای فرهنگی ایران از نظر تنوع موسیقایی، یکی از غنی‌ترین کشورهای منطقه است. موسیقی دستگاهی، موسیقی نواحی، موسیقی آیینی، موسیقی مقامی، سازهای بومی، آوازهای محلی و تنوع فرهنگی اقوام، مجموعه‌ای گسترده از ظرفیت‌ها را برای توسعه گردشگری موسیقی فراهم کرده است. از موسیقی خراسان و کردستان تا موسیقی جنوب، آذربایجان، لرستان، بلوچستان، گیلان و مازندران، هر منطقه می‌تواند روایت موسیقایی خاص خود را به بخشی از تجربه سفر تبدیل کند. این ظرفیت تنها به اجرای موسیقی محدود نیست؛ بلکه می‌تواند با آموزش ساز، بازدید از کارگاه‌های سازسازی، آشنایی با آیین‌ها، تجربه خوراک محلی، صنایع‌دستی و طبیعت منطقه پیوند بخورد. برای مثال، یک گردشگر می‌تواند در قالب یک بسته سفر فرهنگی، در کارگاه ساخت سازهای سنتی حضور یابد، با شیوه‌های نوازندگی محلی آشنا شود، در یک اجرای زنده شرکت کند و هم‌زمان جاذبه‌های تاریخی و طبیعی منطقه را تجربه کند. چنین الگویی، گردشگری را از بازدید صرف به تجربه‌ای عمیق و مشارکتی تبدیل می‌کند. با این حال، بهره‌برداری از این ظرفیت نیازمند برنامه‌ریزی حرفه‌ای است. نبود تقویم بین‌المللی رویدادهای موسیقی، ضعف در معرفی چندزبانه، کمبود داده‌های آماری، محدود بودن زیرساخت‌های اجرای استاندارد و نبود بسته‌های گردشگری تخصصی، از جمله موانع توسعه این حوزه هستند. ایران برای ورود جدی‌تر به گردشگری موسیقی، به چند اقدام اساسی نیاز دارد: ایجاد بانک اطلاعاتی از رویدادها و میراث موسیقایی، طراحی مسیرهای گردشگری موسیقی، حمایت از جشنواره‌های محلی، ثبت و مستندسازی میراث موسیقی نواحی، توسعه آموزش‌های تخصصی برای راهنمایان گردشگری و ایجاد همکاری میان وزارتخانه‌ها، نهادهای فرهنگی، دانشگاه‌ها، هنرمندان و بخش خصوصی. جمع‌بندی: گردشگری موسیقی در جهان امروز یک حوزه حاشیه‌ای یا صرفاً سرگرم‌کننده نیست؛ بلکه بخشی از اقتصاد تجربه، صنایع خلاق و توسعه فرهنگی به شمار می‌رود. موسیقی می‌تواند گردشگر جذب کند، مدت اقامت را افزایش دهد، اقتصاد محلی را فعال سازد، هویت شهرها را تقویت کند و تصویری ماندگار از یک کشور در ذهن مخاطبان جهانی بسازد. اگرچه هنوز آمار جهانی یکپارچه‌ای درباره سهم دقیق گردشگری موسیقی از کل گردشگری وجود ندارد، داده‌های کشورهایی مانند بریتانیا نشان می‌دهد که این حوزه می‌تواند میلیاردها پوند اثر اقتصادی و ده‌ها میلیون سفر مرتبط ایجاد کند. بریتانیا، با توجه به حجم گردشگران موسیقی، تنوع رویدادها و نظام نسبتاً دقیق گزارش‌دهی، یکی از مهم‌ترین الگوهای جهانی در این زمینه است؛ اما کشورهایی مانند آمریکا، اتریش، آلمان و کره جنوبی نیز هر یک مدل متفاوت و موفقی از پیوند موسیقی و گردشگری ارائه کرده‌اند. برای ایران، موسیقی می‌تواند فراتر از یک هنر، به پلی میان فرهنگ، گردشگری، اقتصاد محلی و گفت‌وگوی بین‌المللی تبدیل شود. تنوع موسیقایی ایران، اگر به‌درستی مستندسازی، معرفی و به محصول گردشگری تبدیل شود، ظرفیت آن را دارد که بخشی از نقشه فرهنگی سفر در منطقه و جهان را به خود اختصاص دهد. شاید زمان آن رسیده باشد که موسیقی را نه فقط آنچه می‌شنویم، بلکه آنچه به خاطرش سفر می‌کنیم، بازتعریف کنیم.

ایجاد شده: 18/مرداد/1405       آخرین ویرایش: 18/مرداد/1405     مقالات و یادداشت ها
 گردشگری، پشتوانه ذخایر بین‌نسلی و سرمایه‌گذاری برای آینده بیمه‌شدگان است

گردشگری، پشتوانه ذخایر بین‌نسلی و سرمایه‌گذاری برای آینده بیمه‌شدگان است

به گزارش هتل نیوز ؛ " علیرضا تابش " مدیرعامل هلدینگ گردشگری هگتا اعلام کرد؛ توسعه گردشگری، افزایش بهره‌وری دارایی‌ها و ارتقای خدمات رفاهی از مهم‌ترین مأموریت‌های هگتا در مسیر خلق ارزش برای خانواده بزرگ تأمین اجتماعی و صیانت از ذخایر بین‌نسلی به شمار می‌رود. هگتا گردشگری را صرفاً یک خدمت رفاهی نمی‌داند، بلکه آن را ابزاری برای افزایش بهره‌وری دارایی‌ها، توسعه سرمایه انسانی، ارتقای نشاط اجتماعی و بهبود کیفیت زندگی بیمه‌شدگان و بازنشستگان قلمداد می‌کند. این هلدینگ به عنوان بازوی تخصصی گردشگری سازمان تأمین اجتماعی، اجرای برنامه‌های توسعه‌ای، رفاهی، فرهنگی و نظارتی را با هدف حفظ و ارتقای سرمایه‌های متعلق به نسل امروز و آینده دنبال می‌کند. استقرار نظام‌های نظارتی، شفافیت مالی و حاکمیت شرکتی از مهم‌ترین اقدامات هگتا در مسیر حفاظت از سرمایه‌های بین‌نسلی و افزایش بهره‌وری دارایی‌ها عنوان شده است. اجرای پروژه‌های توسعه‌ای و نوسازی در مجموعه‌های زیرمجموعه هگتا از جمله گروه هتل‌های هما، شرکت حمل‌ونقل ریلی رجا و شرکت سرمایه‌گذاری ایرانگردی و جهانگردی در دستور کار قرار گرفته است. افتتاح آشپزخانه مرکزی و رستوران گلستان هتل هما تهران، راه‌اندازی دهکده سلامت انزلی، بازسازی ۵۲ دستگاه واگن مسافری رجا و ایجاد سایت تخصصی تعمیرات موتور واگن‌های خودکشش از جمله مهم‌ترین پروژه‌های اجرا شده در این حوزه است. راه‌اندازی مدرسه هتلداری هما در تهران نیز با هدف تربیت نیروی انسانی متخصص و تقویت سرمایه انسانی صنعت گردشگری انجام شده است. توسعه گردشگری سلامت از طریق همکاری با بیمارستان میلاد و ارائه خدمات متمرکز گردشگری پزشکی، از دیگر برنامه‌های راهبردی هگتا در حوزه خدمات نوین گردشگری است. ارائه بسته‌های متنوع گردشگری و تفریحی برای کارکنان، بیمه‌شدگان، بازنشستگان و کادر درمان سازمان تأمین اجتماعی و همچنین احیای تخفیف‌های اقامتی در هتل‌های ایرانگردی و جهانگردی، بخشی از اقدامات رفاهی این مجموعه در ماه‌های اخیر بوده است. هگتا تأکید دارد که توسعه گردشگری، ارتقای کیفیت خدمات، افزایش بهره‌وری و تقویت سرمایه انسانی می‌تواند نقش مؤثری در حفظ ارزش دارایی‌ها و تأمین منافع نسل‌های آینده ایفا کند.

ایجاد شده: 27/تیر/1405       آخرین ویرایش: 27/تیر/1405     اخبار داخلی
تضعیف آموزش تخصصی هتلداری؛ یک عقب‌گرد راهبردی در توسعه سرمایه انسانی صنعت اقامت

تضعیف آموزش تخصصی هتلداری؛ یک عقب‌گرد راهبردی در توسعه سرمایه انسانی صنعت اقامت

تصمیم اخیر برای تغییر عنوان «هنرستان یا دبیرستان هتلداری» به «هتلداری و گردشگری» در نگاه نخست شاید صرفاً یک تغییر نام به نظر برسد، اما در واقع بازتاب یک نگرش نادرست و غیرتخصصی نسبت به ماهیت صنعت هتلداری و نیازهای واقعی بازار کار است؛ نگرشی که متأسفانه طی سال‌های گذشته به تدریج جایگاه هتلداری را در نظام سیاست‌گذاری گردشگری کشور تضعیف کرده است. در تمامی نظام‌های پیشرفته آموزشی جهان، هتلداری (Hospitality) و گردشگری (Tourism) اگرچه دارای ارتباطات متقابل هستند، اما دو حوزه مستقل با دانش، مهارت‌ها، استانداردها، مشاغل و مسیرهای آموزشی متفاوت محسوب می‌شوند. معتبرترین مؤسسات آموزشی جهان از جمله مدرسه عالی هتلداری لوزان سوئیس (EHL) نیز میان مدیریت هتلداری و مدیریت گردشگری تفکیک علمی و حرفه‌ای قائل هستند و برای هر یک برنامه‌های تخصصی جداگانه طراحی می‌کنند.  مسئله اصلی اینجاست که هتلداری یک فعالیت صرفاً گردشگری نیست؛ بلکه یک صنعت عملیاتی، خدماتی و سرمایه‌بر است که نیازمند آموزش‌های تخصصی در حوزه‌های پذیرش، خانه‌داری، غذا و نوشیدنی، آشپزی، رزرواسیون، درآمدزایی، فروش، نگهداری تأسیسات، مدیریت عملیات، خدمات مهمان و استانداردهای بین‌المللی اقامت است. در مقابل، گردشگری عمدتاً بر برنامه‌ریزی سفر، بازاریابی مقصد، راهنمایی گردشگران، حمل‌ونقل، سیاست‌گذاری و توسعه مقاصد متمرکز است. به همین دلیل در بسیاری از کشورهای پیشرو، دانش‌آموزان و دانشجویان از همان ابتدای مسیر آموزشی میان رشته‌های Hotel Management، Hospitality Management و Tourism Management تفکیک می‌شوند. علت این تفکیک روشن است: نیازهای شغلی این دو حوزه یکسان نیست. امروز صنعت جهانی سفر و گردشگری حدود ۳۵۷ میلیون شغل در جهان ایجاد کرده و نزدیک به ۱۰ درصد تولید ناخالص داخلی جهان را به خود اختصاص داده است. (World Travel & Tourism Council⁠) اما در دل همین اکوسیستم عظیم، بخش اقامت و هتلداری یکی از بزرگ‌ترین و مهم‌ترین مصرف‌کنندگان نیروی انسانی آموزش‌دیده محسوب می‌شود؛ تا جایی که شورای جهانی سفر و گردشگری (WTTC) هشدار داده است که صنعت مهمان‌نوازی و گردشگری جهان تا سال ۲۰۳۵ با کمبود ده‌ها میلیون نیروی کار مواجه خواهد شد و تنها در بخش‌های مرتبط با مهمان‌نوازی، شکاف نیروی انسانی به میلیون‌ها نفر خواهد رسید.  در چنین شرایطی، کشورهای توسعه‌یافته نه‌تنها آموزش تخصصی هتلداری را تضعیف نکرده‌اند، بلکه سرمایه‌گذاری گسترده‌ای برای تربیت نیروی انسانی ماهر در این حوزه انجام داده‌اند؛ زیرا به خوبی می‌دانند که کیفیت خدمات اقامتی مستقیماً بر رضایت گردشگران، درآمد ارزی، نرخ بازگشت مسافر و اعتبار برند ملی تأثیر می‌گذارد. نکته مهم‌تر آن است که صنعت هتلداری بزرگ‌ترین دریافت‌کننده سرمایه‌گذاری در زنجیره گردشگری است. گزارش‌های بین‌المللی سرمایه‌گذاری هتل نشان می‌دهد که حجم سرمایه‌گذاری در بخش اقامت و هتل‌ها طی سال‌های اخیر رشد قابل توجهی داشته و همچنان یکی از جذاب‌ترین حوزه‌های سرمایه‌گذاری در صنعت سفر محسوب می‌شود. بنابراین این پرسش جدی مطرح می‌شود که چرا بخشی که بیشترین حجم سرمایه‌گذاری، اشتغال مستقیم، دارایی‌های فیزیکی و نیاز به نیروی انسانی تخصصی را در اختیار دارد، باید در نظام آموزشی کشور به تدریج هویت مستقل خود را از دست بدهد؟ واقعیت این است که تجربه سال‌های اخیر نشان می‌دهد هتلداری در بسیاری از تصمیمات اجرایی و حتی نمادین، به تدریج در سایه عنوان کلی «گردشگری» قرار گرفته است. حذف تدریجی واژه «هتلداری» از برخی رویدادها، نمایشگاه‌ها و ساختارهای سیاست‌گذاری نمونه‌ای از همین روند است. این در حالی است که در ادبیات جهانی، Hospitality نه زیرمجموعه‌ای کم‌اهمیت از Tourism، بلکه یکی از ارکان اصلی و مستقل آن محسوب می‌شود. نگرانی فعالان صنعت هتلداری از تغییر عنوان مدارس تخصصی هتلداری نیز دقیقاً از همین منظر قابل درک است. تجربه نشان داده است که هرگاه دو رشته تخصصی با نیازهای آموزشی متفاوت در یک ساختار آموزشی ادغام می‌شوند، به مرور سهم آموزش‌های مهارتی، کارگاهی و عملی کاهش یافته و جای خود را به دروس عمومی‌تر و مشترک می‌دهد. نتیجه چنین رویکردی، کاهش عمق مهارت‌آموزی و تربیت فارغ‌التحصیلانی است که نه در هتلداری تخصص کافی دارند و نه در گردشگری. اگر هدف کشور توسعه گردشگری، ارتقای کیفیت خدمات، افزایش سرمایه‌گذاری و رقابت‌پذیری بین‌المللی است، مسیر آن از تضعیف آموزش تخصصی هتلداری نمی‌گذرد. برعکس، امروز باید شاهد توسعه هنرستان‌های تخصصی هتلداری، تجهیز کارگاه‌های آموزشی، ارتقای استانداردهای مهارتی و تقویت پیوند میان مدارس و هتل‌ها باشیم. تغییر عنوان «هتلداری» به «هتلداری و گردشگری» شاید در ظاهر اقدامی کوچک باشد، اما در عمل می‌تواند نشانه‌ای از یک خطای بزرگ‌تر باشد؛ خطایی که میان یک صنعت عملیاتی و سرمایه‌بر با یک حوزه سیاست‌گذاری و خدمات سفر تمایز قائل نیست. صنعت هتلداری ایران بیش از هر زمان دیگری به نیروی انسانی ماهر نیاز دارد. تصمیم‌گیران باید به جای کمرنگ کردن هویت آموزشی این صنعت، برای تقویت آن برنامه‌ریزی کنند. آینده هتل‌های کشور با سرمایه‌گذاری در ساختمان‌ها ساخته نمی‌شود؛ با سرمایه‌گذاری در آموزش نیروی انسانی ساخته می‌شود. ✍️ مهدی حسینی

ایجاد شده: 8/تیر/1405       آخرین ویرایش: 8/تیر/1405     مقالات و یادداشت ها
آغاز آزادسازی دارایی‌های بلوکه‌شده ایران

آغاز آزادسازی دارایی‌های بلوکه‌شده ایران

به گزارش هتل نیوز ؛ " عبدالناصر همتی " رئیس کل بانک مرکزی گفت : در چارچوب تفاهم‌نامه ایران و آمریکا، ۱۲ میلیارد دلار از منابع مسدودی ایران در مرحله نخست آزادسازی خواهد شد و همزمان صادرات نفت، فرآورده‌های نفتی و محصولات پتروشیمی در دوره ۶۰ روزه مذاکرات از معافیت تحریمی برخوردار می‌شود. او ادامه داد : آنچه در حال حاضر برای ما ضرورت دارد، امکان استفاده از این منابع است و با توجه به موافقت‌نامه‌ای که در سال ۱۴۰۲ بین ایران و آمریکا امضا شد، منابع آزادشده برای واردات کالاهای اساسی و دارو هزینه شود. همتی با بیان اینکه : با تخصیص این منابع به کالاهای اساسی، منابع ارزی دیگری که قبلاً برای این منظور در نظر گرفته بودیم، آزاد شده و می‌توانیم آن‌ها را برای سایر نیازها یا ذخیره‌سازی اختصاص دهیم گفت :  چنین الزامی در دو یادداشتی که در جریان مذاکرات به امضا رسیده، وجود ندارد و بحث خرید اجباری از آمریکا مطرح نیست؛ در عین حال، ما هیچ مانعی برای خرید از آمریکا نمی‌بینیم؛ به شرط آنکه نرخ و کیفیت کالاهای اساسی مناسب باشد. وی در ادامه با بیان اینکه: مالکیت این منابع در اختیار بانک مرکزی است و پیش‌تر، بانک مرکزی این منابع را از دولت خریداری کرده و معادل ریالی آن را به دولت پرداخت کرده است؛ بنابراین این منابع جزو ذخایر بانک مرکزی محسوب می‌شوند افزود : زمانی که بانک مرکزی از این ذخایر برای خرید کالای اساسی هزینه کند، آن کالا را در داخل با نرخ معاملاتی به ریال می‌فروشد و از این طریق، بخشی از نقدینگی موجود در جامعه را جمع‌آوری کرده و شتاب رشد نقدینگی را کاهش می‌دهد. همتی افزود : در طول ۶۰ روزه دوره مذاکرات، امکان تحویل محموله‌های نفت و پتروشیمی در هر بندری، حمل با هر نوع کشتی و واریز وجوه به هر حسابی که شرکت نفت ایران اعلام کند، وجود دارد و امکان تسویه با دلار نیز وجود دارد؛ هرچند استفاده از دلار به اختیار جمهوری اسلامی ایران است.  رئیس کل بانک مرکزی در پایان گفت : مزیت این توافق، حذف هزینه‌های نقل‌وانتقالات مالی و پیچیدگی‌های ناشی از تحریم‌هاست؛ البته مسیرهای قبلی برای خنثی‌سازی تحریم‌ها کماکان به قوت خود باقی هستند.

ایجاد شده: 3/تیر/1405       آخرین ویرایش: 3/تیر/1405     اخبار داخلی
برند KFC از هویت بصری جدید خود رونمایی کرد!

برند KFC از هویت بصری جدید خود رونمایی کرد!

به گزارش هورکا نیوز ؛ بازطراحی برند KFC با همکاری آژانس JKR وارد مرحله اجرایی شد و این برند جهانی در تازه‌ترین کمپین خود، هویت بصری جدیدی را معرفی کرد که در آن سطل معروف مرغ سوخاری به عنصر محوری تمامی اجزای برند تبدیل شده است. این پروژه که لوگو، بسته‌بندی، طراحی رستوران‌ها، تایپوگرافی و لحن ارتباطی را در بر می‌گیرد، بر استفاده از شناخته‌شده‌ترین دارایی برند KFC تمرکز دارد. بر اساس این بازطراحی، KFC پس از دهه‌ها استفاده از هویتی نسبتاً ثابت، تصمیم گرفته است بدون فاصله گرفتن از ریشه‌های خود، ساختار بصری برند را به‌روزرسانی کند. در این رویکرد، سطل مرغ سوخاری که نزدیک به یک قرن بخشی از هویت برند بوده، به مرکز یک سیستم بصری جدید با نام Bucketverse تبدیل شده است؛ مفهومی که قرار است تجربه‌ای یکپارچه از برند را در تمامی نقاط تماس با مشتری ایجاد کند.

ایجاد شده: 29/خرداد/1405       آخرین ویرایش: 29/خرداد/1405     اخبار خارجی
هتل‌های پارسیان در چنگ فولاد؛ «فولاد ارس» مشتری جدید بزرگ‌ترین گروه هتلداری دولتی

هتل‌های پارسیان در چنگ فولاد؛ «فولاد ارس» مشتری جدید بزرگ‌ترین گروه هتلداری دولتی

به گزارش هتل نیوز ؛ پس از ماه‌ها کش‌وقوس، گمانه‌زنی و حتی کشیده‌شدن موضوع به صحن علنی مجلس، سرانجام واگذاری گروه هتل‌های پارسیان وارد فاز تازه‌ای شد؛ این‌بار با نام یک خریدار جدید از بخش خصوصی: شرکت «فولاد ارس». بر اساس اعلام منابع آگاه، تفاهم‌نامه‌ای میان بنیاد مستضعفان انقلاب اسلامی به‌عنوان مالک گروه و شرکت فولاد ارس به امضا رسیده و بر اساس آن قرار است بخش عمده‌ای از هتل‌های گروه گروه هتل‌های پارسیان به این شرکت واگذار شود. طبق اطلاعات به‌دست‌آمده، ۷ اسفند موعد نخستین پرداخت از سوی فولاد ارس به بنیاد مستضعفان است؛ چکی که تنها بخش اندکی از مبلغ کل معامله را شامل می‌شود و به‌نوعی آغاز رسمی فرآیند انتقال مالکیت تلقی می‌شود. کدام هتل‌ها در لیست واگذاری نیستند؟ در فهرست واگذاری، نام سه هتل شاخص دیده نمی‌شود:  • هتل پارسیان خزر  • هتل پارسیان انقلاب  • هتل پارسیان کوثر این موضوع خود به یکی از پرسش‌های جدی در فضای کارشناسی تبدیل شده است؛ اینکه مدل نهایی واگذاری چگونه طراحی شده و چه دارایی‌هایی در سبد انتقال قرار گرفته‌اند. واکنش‌ها؛ نگرانی در بدنه مدیریتی و کارکنان در حالی‌که بحث واگذاری گروه پارسیان طی سال‌های اخیر بارها مطرح و هر بار با مخالفت‌ها و ابهام‌هایی روبه‌رو شده بود، این‌بار خبر امضای تفاهم‌نامه موجی از نگرانی را در میان مدیران و کارکنان این مجموعه ایجاد کرده است. بر اساس شنیده‌ها، بدنه انسانی پارسیان از روند واگذاری و آینده شغلی خود به‌شدت گلایه‌مند و آزرده هستند. ابهام درباره ساختار مدیریتی جدید، احتمال تغییرات گسترده و نامشخص‌بودن سیاست‌های آتی، چالش تازه‌ای برای هزاران نیروی شاغل در این گروه باسابقه هتلداری کشور ایجاد کرده است. واگذاری‌ای که سال‌ها محل جدل بود واگذاری گروه هتل‌های پارسیان پیش‌تر نیز با مشتریان مختلف و پیشنهادهای متفاوتی همراه بوده و هر بار بحث‌های حقوقی، کارشناسی و حتی سیاسی را به‌دنبال داشته است. ورود یک شرکت فعال در حوزه فولاد به صنعت هتلداری، اکنون پرسش‌های تازه‌ای درباره استراتژی سرمایه‌گذاری، هم‌افزایی صنعتی و آینده برند پارسیان مطرح کرده است. اکنون نگاه‌ها به ۷ اسفند و تحقق نخستین تعهد مالی دوخته شده است؛ تاریخی که می‌تواند سرآغاز یکی از مهم‌ترین جابه‌جایی‌های مالکیتی در صنعت هتلداری ایران باشد. ✍️ مسعود مروت نژاد - سردبیر

ایجاد شده: 25/بهمن/1404       آخرین ویرایش: 27/اسفند/1404     اخبار داخلی
 گروه هتلداری روتانا، بیش از ۱۰۰۰ نیروی جدید جذب می‌کند

گروه هتلداری روتانا، بیش از ۱۰۰۰ نیروی جدید جذب می‌کند

به گزارش سرویس خارجی ایتنا ؛ گروه هتلداری روتانا، مستقر در امارات متحده عربی، اعلام کرد که در راستای افتتاح چندین ملک جدید در داخل کشور و خارج از آن، بیش از ۱۰۰۰ نیروی کار جدید جذب خواهد کرد. این گروه که دفتر مرکزی آن در ابوظبی قرار دارد، در حال حاضر حدود ۸۰ هتل را در سبد دارایی‌های خود دارد که بیشتر آنها در امارات فعال هستند و پس از آن در عربستان سعودی و کشورهایی نظیر ترکیه، اردن، عمان، مصر، کنگو و تانزانیا فعالیت می‌کنند. بخش هتلداری و گردشگری امارات و منطقه در پی صدور ویزاهای جدید گردشگری، توسعه جاذبه‌های توریستی و سیاست‌های حمایتی دولت، شاهد رشد بی‌سابقه‌ای است. بر اساس گزارش گروه مشاور املاک «کوندیش مکسول»، بیش از ۱۱,۳۰۰ اتاق جدید هتل قرار است تا سال ۲۰۲۷ در دبی افتتاح شود که حدود ۴,۶۲۰ اتاق آن تنها در سال جاری به بازار اضافه خواهد شد.

ایجاد شده: 13/اردیبهشت/1404       آخرین ویرایش: 13/اردیبهشت/1404     اخبار خارجی
سلامتی، گوهری پنهان در هتلداری

سلامتی، گوهری پنهان در هتلداری

صنعت هتلداری، این دنیای پر زرق و برق و پر تکاپو، همواره به عنوان ویترینی از تجمل و خدمات رسانی شناخته می‌شود. اما در پشت این ظاهر فریبنده، حقیقتی نهفته است که اغلب از دیده‌ها پنهان می‌ماند: سلامت و رفاه نیروی انسانی. این گوهری پنهان، کلید طلایی موفقیت و پایداری هر هتل است. سال‌ها پیش، زمانی که من به عنوان عضوی کوچک در یکی از هتل‌های شهر مشغول به کار بودم، تجربه‌ای ارزشمند کسب کردم که دیدگاهم را نسبت به این صنعت دگرگون ساخت. در آنجا، مدیران دلسوزی حضور داشتند که نه تنها به سودآوری و جذب مشتری اهمیت می‌دادند، بلکه سلامت و رفاه کارکنان را در اولویت بالاتری قرار داده بودند. به خاطر دارم، مدیر خانه‌داری هتل، بانویی با تجربه و کاردان بود. او به خوبی می‌دانست که کارکنان بخش خانه‌داری، به طور مداوم با مواد شوینده اسیدی و شیمیایی در تماس هستند. به همین دلیل، او با پیگیری‌های مستمر، ترتیبی داده بود تا تمامی کارکنان این بخش، روزانه سهمیه شیر دریافت کنند. این اقدام، نه تنها از لحاظ جسمی به سلامت کارکنان کمک می‌کرد، بلکه نشان از اهمیت و ارزشی بود که مدیریت برای آنها قائل بود. همچنین، مدیر غذا و نوشیدنی هتل، فردی خلاق و نوآور بود. او به این نکته توجه داشت که پرسنل بخش پذیرایی، به دلیل سرو غذا و نوشیدنی در ساعات طولانی، در معرض خطر چاقی و اضافه وزن قرار دارند. به همین دلیل، او هر روز صبح، قبل از شروع کار، برنامه‌های ورزشی مفرح و متنوعی را برای کارکنان تدارک می‌دید. این برنامه‌ها، نه تنها به حفظ تناسب اندام آنها کمک می‌کرد، بلکه باعث افزایش انرژی و شادابی آنها در طول روز می‌شد. او معتقد بود که کارکنان شاداب و خوش اندام، می‌توانند خدمات بهتری به میهمانان ارائه دهند و از ایجاد نارضایتی ناشی از بوی بد عرق جلوگیری کنند. من نیز به عنوان یک کارمند در بخش فرانت آفیس، از توجه و حمایت مدیران هتل بهره‌مند بودم. به دلیل ایستادن طولانی مدت در این بخش، خطر ابتلا به واریس برای من وجود داشت. مدیر هتل با درک این موضوع، به من اجازه می‌داد تا در ساعات خلوت، در بک‌آفیس بنشینم و استراحت کنم. این اقدام ساده، نه تنها از بروز مشکلات جسمی برای من جلوگیری می‌کرد، بلکه باعث افزایش انگیزه و تعهد من به کارم می‌شد. سلامت کارکنان هتل‌ها، به ویژه در بخش‌هایی که نیاز به ایستادن طولانی‌مدت دارند، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. استفاده از کفش‌های استاندارد و طبی برای کارکنان، به‌طور مستقیم بر سلامت اسکلتی-عضلانی آن‌ها تأثیر می‌گذارد. کفش‌های نامناسب می‌توانند منجر به کمردرد، درد پا و سایر آسیب‌های جسمانی شوند که این مشکلات می‌توانند به کاهش بهره‌وری و افزایش غیبت از کار منجر شوند. لذا، سرمایه‌گذاری در تهیه کفش‌های طبی استاندارد و ارائه آموزش‌های لازم در خصوص نحوه صحیح ایستادن و حرکت کردن، به حفظ سلامت کارکنان کمک می‌کند. اما سلامت جسمانی، تنها بخشی از سلامت کلی نیروی انسانی است. سلامت روان، موضوعی به مراتب مهم‌تر و پیچیده‌تر است که متاسفانه در بسیاری از هتل‌ها نادیده گرفته می‌شود. استرس شغلی، فشارهای روانی ناشی از تعامل با مشتریان ناراضی، شیفت‌های طولانی و نامنظم، و عدم تعادل بین کار و زندگی، می‌تواند به سلامت روان کارکنان آسیب جدی وارد کند. در هتل محل کار من، مدیران به این موضوع نیز توجه ویژه‌ای داشتند. آنها به طور منظم، مشاوران و روانشناسان مجرب را به هتل دعوت می‌کردند تا برای کارکنان، دوره‌های آموزشی و مشاوره‌ای برگزار کنند. در این دوره‌ها، کارکنان با روش‌های مدیریت استرس، حل مسئله و برقراری ارتباط موثر آشنا می‌شدند. همچنین، مدیران همواره در دسترس بودند تا به مشکلات و نگرانی‌های کارکنان گوش دهند و آنها را راهنمایی کنند. این تجربه‌ها به من آموخت که سرمایه‌گذاری در سلامت نیروی انسانی، نه تنها یک وظیفه اخلاقی، بلکه یک استراتژی هوشمندانه برای موفقیت پایدار است. هتلی که به سلامت کارکنان خود اهمیت می‌دهد، در واقع برای آینده خود سرمایه‌گذاری می‌کند. کارکنان سالم، شاداب و با انگیزه، خدمات بهتری به میهمانان ارائه می‌دهند، رضایت مشتریان را افزایش می‌دهند، و در نهایت، سودآوری هتل را تضمین می‌کنند. متاسفانه، در بسیاری از هتل‌ها، این موضوع نادیده گرفته می‌شود. مدیران، تنها به دنبال افزایش سود و کاهش هزینه‌ها هستند و از اهمیت سلامت نیروی انسانی غافل می‌شوند. آنها فراموش می‌کنند که کارکنان، ارزشمندترین دارایی هر هتل هستند. من معتقدم که زمان آن رسیده است تا این نگرش تغییر کند. مدیران هتل‌ها باید بپذیرند که سلامت نیروی انسانی، نه یک هزینه اضافی، بلکه یک سرمایه‌گذاری ارزشمند است. آنها باید با ایجاد محیطی سالم و ایمن، ارائه آموزش‌های لازم و حمایت از کارکنان خود، به سلامت جسمی و روانی آنها اهمیت دهند. سلامتی نیروی انسانی به عنوان یک اصل بنیادین در صنعت هتلداری باید مورد توجه قرار گیرد. با نگاهی دقیق به تجربیات و ابتکارات مثبتی که در هتل‌ها پیاده‌سازی می‌شوند، می‌توان به وضوح مشاهده کرد که مدیریت کلیدی و مؤثر به خوبی می‌تواند سلامت کارکنان را تضمین کند و در عین حال کیفیت خدمات را بهبود بخشد. وقتی کارکنان احساس کنند که به آنها اهمیت داده می‌شود و در محیطی ایمن و حمایتی کار می‌کنند، توانایی بیشتری برای ارائه خدمات عالی دارند. بیایید با هم، گوهری پنهان در صنعت هتل‌داری را کشف کنیم و با سرمایه‌گذاری در سلامت کارکنان، آینده‌ای روشن‌تر و موفق‌تر را برای هتل‌های خود رقم بزنیم. ✍️ فرزاد زارع - فعال گردشگری

ایجاد شده: 10/اردیبهشت/1404       آخرین ویرایش: 10/اردیبهشت/1404     مقالات و یادداشت ها
توسعه استراتژیک Travelodge از طریق خرید و بازسازی هتل‌ها

توسعه استراتژیک Travelodge از طریق خرید و بازسازی هتل‌ها

به گزارش سرویس خارجی ایتنا ؛ هتل زنجیره‌ای Travelodge، نخستین برند هتل‌های اقتصادی بریتانیا، در راستای توسعه استراتژیک خود اقدام به خرید ۱۱ هتل جدید در بریتانیا کرده است. ۹ مورد از این هتل‌ها قبلاً متعلق به برند Hotel Campanile بوده‌اند و شامل ۹۵۱ اتاق هستند که پنج هتل به صورت مالکیت کامل و چهار هتل به صورت اجاره بلندمدت خریداری شده‌اند. این هتل‌ها در شهرهایی مانند بیرمنگام، منچستر، لیورپول و میلتون کینز واقع شده‌اند. همچنین دو هتل دیگر در برومسگرو (هتل سابق Ibis) و ویکفیلد (هتل مستقل CitiLodge سابق) قرار دارند که پس از بازسازی کامل، تحت برند Travelodge فعالیت خود را آغاز خواهند کرد. Travelodge در ادامه برنامه‌های توسعه‌ای خود، یک هتل تازه‌ بازسازی شده در مرکز شهر بروملی نیز افتتاح کرده است. این شرکت قصد دارد با تمرکز بر فرصت‌های بازسازی برند و افزایش تعادل بین دارایی‌های ملکی و اجاره‌ای، دامنه فعالیت خود را در بریتانیا و اسپانیا گسترش دهد. در حال حاضر، Travelodge بیش از ۶۰۰ هتل و ۴۷٬۰۰۰ اتاق در بریتانیا، ایرلند و اسپانیا دارد و به دنبال افتتاح بیش از ۳۰۰ هتل جدید در نقاط کلیدی است. همچنین این برند با اجرای برنامه‌های بازسازی و نوسازی، به ارتقاء تجربه مهمانان، توسعه پایدار و ایجاد محیطی فراگیر، سالم و آگاه نسبت به محیط‌زیست متعهد است.

ایجاد شده: 31/فروردین/1404       آخرین ویرایش: 31/فروردین/1404     اخبار خارجی
 افزایش رزروهای سفرهای لوکس، نشانه‌ای از بهبود اقتصادی

افزایش رزروهای سفرهای لوکس، نشانه‌ای از بهبود اقتصادی

به گزارش سرویس خارجی ایتنا ؛ بر اساس جدیدترین داده‌های منتشرشده، رزرو سفرهای لوکس در ایالات متحده به طور چشمگیری افزایش یافته است که این روند نشانه‌ای مثبت از بهبود اقتصادی این کشور تلقی می‌شود. برخلاف نگرانی‌های پیشین مبنی بر رکود احتمالی در سال ۲۰۲۵، خانواده‌های پردرآمد همچنان هزینه‌های بالایی را برای سفرهای بین‌المللی و اقامت در هتل‌های لوکس اختصاص می‌دهند. این افزایش در حالی رخ می‌دهد که بسیاری از تحلیلگران اقتصادی پیش‌بینی کرده بودند که به دلیل افزایش نرخ بهره و شرایط مالی سخت‌تر، میزان سفرهای لوکس کاهش خواهد یافت، اما در عوض، عوامل دیگری مانند رشد بازار سهام، افزایش ارزش دارایی‌ها و بهبود اعتماد مصرف‌کنندگان موجب تقویت بازار گردشگری لوکس شده است. برخی از یافته‌های کلیدی این گزارش ؛ ✅ رزرو هتل‌های ۵ ستاره و اقامتگاه‌های لوکس به بالاترین سطح خود در دو سال اخیر رسیده است. ✅ خانواده‌هایی که سالانه بیش از ۲۵۰ هزار دلار درآمد دارند، همچنان به عنوان اصلی‌ترین مشتریان این بخش شناخته می‌شوند. ✅ آژانس‌های مسافرتی از افزایش میانگین هزینه‌های رزرو در مقایسه با سال‌های گذشته خبر داده‌اند. تحلیلگران معتقدند که افزایش هزینه‌های سفرهای لوکس نشان‌دهنده سلامت اقتصاد آمریکا است، زیرا این قشر از جامعه اغلب اولین گروهی هستند که در زمان رکود، هزینه‌های خود را کاهش می‌دهند.

ایجاد شده: 5/فروردین/1404       آخرین ویرایش: 5/فروردین/1404     اخبار خارجی
 سنت شکنی معاونت گردشگری در ارائه و انتشار گزارش آماری هجدهمین نمایشگاه

سنت شکنی معاونت گردشگری در ارائه و انتشار گزارش آماری هجدهمین نمایشگاه

به گزارش ایتنا ؛ پیرو درخواست این رسانه، مندرج در شبکه ایکس مورخ ۲۶ بهمن ماه ۱۴۰۳ در خصوص ارائه گزارشات تکمیلی هجدهمین نمایشگاه گردشگری و صنایع وابسته تهران، ضمن سپاس ویژه از مدیر کل محترم دفتر توسعه گردشگری داخلی جناب آقای دکتر مصطفی فاطمی به جهت حسن دقت، توجه و احترام به نظر مخاطبان و اهمیت فعالیت رسانه ای گزارش نمایشگاه هجدهم که به صورت اختصاصی در اختیار گروه رسانه ای ایتنا قرار گرفته است جهت بهره برداری مخاطبان ارجمند منتشر می گردد. نکات شاخص   «هجدهمین نمایشگاه گردشگری و صنایع وابسته تهران» (26-23 بهمن ماه 1403) 1. برگزاری مراسم افتتاحیه نمایشگاه با حضور ریاست محترم جمهور  و با حضور نمایندگان کشورهای خارجی و تشکل‌های صنعت گردشگری. 2. نمایشگاه امسال با شعار گردشگری و صلح و رویکرد اقوام ایرانی و وفاق ملی برگزار شده بود که حضور اقوام مختلف ایرانی از دورترین روستاهای کشور به همراه قریب به 400 بومگردی با لباس‌های سنتی و اجرای آئین‌های سنتی و موسیقی محلی در نمایشگاه تبلور اتحاد اقوام ایرانی بود. 3. نمایشگاه امسال در فضایی بالغ بر 55 هزار متر مربع در 18 سالن برگزار گردید که از این تعداد 2 سالن به گردشگری خوراک و صنعت رستوران و یک سالن به گردشگری سلامت با قریب به 90 بیمارستان دارایAPD  و شرکت‌های گردشگری سلامت تخصیص یافت. یک سالن نیز مربوط به نمایشگاه ایران ژئو وزارت دفاع بود که امسال به طور ویژه با رویکرد ژئوتوریسم، طبیعت‌گردی و نقشه‌برداری برگزار گردید. همچنین در این نمایشگاه یک سالن به استان‌های دریایی کشور با موضوع گسترش گردشگری دریاپایه اختصاص یافته بود و در دو سالن نیز هلدینگ‌ها و شرکت‌های بزرگ گردشگری، هتلداران، ایرلاین‌ها، پلتفرم‌ها و موسسات حمل و نقل حضور داشتند. دوسالن نمایشگاه به دفاتر خدمات مسافرتی و کشورهای خارجی و دو سالن به تجهیزات هتلداری اختصاص یافت همچنین مناطق آزاد در دو سالن به معرفی ظرفیت های سرمایه‌‎گذاری و پتانسیل‌های گردشگری پرداختند. استان های شرق و غرب کشور نیز در سالن‌های مجزا حضور داشتند. 4. اختصاص فضاهایی برای گردشگری ورزشی، گردشگری کودک و خانواده، روستایی، عشایری، ماجراجویانه، کشاورزی، نهضت مقاومت، گردشگری الکترونیک، نجوم، اکوتوریسم، خودروهای کاروان و کمپر، گردشگری تاریخی، ادبی و فرهنگی، تشکل‌‌های غیردولتی حوزه گردشگری و تشکل‌های صنفی و نمایندگان رسانه‌ها و مطبوعات این حوزه و توجه ویژه به موضوع گردشگری دسترس پذیر، در کنار غرفه‌هایی برای فرهنگ‌سازی سفر پویش‌های "بهرفت" هلال احمر و "نه به تصادفات" پلیس در نمایشگاه امسال مشهود بود. 5. نمایشگاه امسال با رویکرد مشارکت حداکثری بخش خصوصی شکل گرفت که باعث حضور پررنگ فعالان این حوزه در سال جاری را فراهم نمود و برای نخستین بار عنوان نمایشگاه به عنوان یکی از نمایشگاه‌های بین‌المللی گردشگری شاخص دنیا در صفحات مجازی سازمان جهانی گردشگری به عموم مخاطبین اطلاع‌رسانی رسمی گردید. 6. برنامه‌ریزی نمایشگاه با هدف جذب خانواده‌‎های ایرانی و ارائه تخفیفات ویژه در قالب حراجی سفر که زمینه بازدید بیش از 40 هزار نفر از نمایشگاه را فراهم نمود و رکورد بازدید از نمایشگاه‌های گردشگری در این دوره زده شد. همچنین مقامات و مسئولین کشوری، اعضای ستاد خدمات سفر کشور و بیش از 100 نماینده محترم مجلس شورای اسلامی از نمایشگاه بازدید بعمل آوردند.  7. بالغ بر 775 مشارکت‌کننده داخلی و 13 مشارکت‌کننده خارجی از 10 کشور اندونزی، مالزی، قطر، روسیه، ترکیه، تایلند، ماداگاسکار، امارات متحده عربی، تاجیکستان و ازبکستان در نمایشگاه امسال مشارکت نمودند. 8. حضور هیئت‌های خارجی شامل 3 دبیرکل سازمان‌های تخصصی بین‌المللی شامل D8، ACD، ECO و معاون دبیر کل سازمان جهانی گردشگری ملل متحد (UN tourism) و 3 هیئت بلندپایه خارجی شامل معاونین وزرای گردشگری برزیل، تاجیکستان و عراق در نمایشگاه و حضور 30 نفر از سفرا و نمایندگان 16 سفارتخانه مقیم تهران در مراسم افتتاحیه. 9. اختصاص بالغ بر 40 غرفه فضای باز (در حدود 1500 متر مربع) به عشایر، اقامتگاه‌های بومگردی و سیاه‌چادرها از 15 استان کشور در بخش شرقی نمایشگاه که باعث رونق بخشی به حضور مردم در نمایشگاه گردید. 10. اجرای برنامه‌های جانبی با حضور مقامات و مسئولین کشوری و میهمانان خارجی، نظیر «مراسم افتتاحیه»، «همایش گردشگری سلامت»، «نشست‌ها و ضیافت‌های هیئت‌های خارجی»، «همایش برندهای گردشگری خوراک»، «همایش سرمایه‌گذاران گردشگری» و «همایش شخصیت‌ها و کاراکترهای گردشگری» به همراه برگزاری بالغ بر 70 برنامه جانبی دیگر در نمایشگاه.  11. اجرای متمرکز 6 پنل و 18 کارگاه آموزشی تخصصی گردشگری در نمایشگاه به صورت حضوری و برخط برای بالغ بر 2500 نفر مخاطبین حوزه گردشگری با هدف ارتقاء سطح کیفی نیروی انسانی صنعت گردشگری.  12. اختصاص غرفه‌های اختصاصی به دانشجویان ایرانی و خارجی و دانش آموزان مرتبط با حوزه گردشگری در نمایشگاه. 13. ابلاغ مصوبه تخصیص تخفیف ویژه به عموم مشارکت کنندگان داخلی و خارجی در نمایشگاه هجدهم به منظور حمایت از فعالان این صنعت با همکاری وزارت صمت، وزارت اقتصاد و امور دارایی و وزارت دادگستری. 

ایجاد شده: 12/اسفند/1403       آخرین ویرایش: 12/اسفند/1403     اخبار داخلی
جایگاه تبلیغات 1 جایگاه تبلیغات 1


کمی منتظر بمانید...